เอริรีบแต่งตัวแล้วออกไปทำงาน วันนี้ชัยมารอเธออีกเช่นเคย เอมิเห็นชัยรออยู่ที่ชานชลาเหมือนทุกวันแต่ครั้งนี้ ความรู้สึกของเธอแตกต่างออกไป เธอรู้สึกว่าเธอยากเก็บสัดส่วนของเธอไว้ให้กับคนที่เห็นค่าของเธอ อย่างเช่นอัล เอมิรีบเดินหนีชัยไปเข้าอีกประตู ชัยเดินตามเธอมาติดๆ ชัยตามหลังเธอเข้าไปในรถไฟฟ้า พอรถออกมันก็เริ่มกิจกรรมลวนลามเธออีก ครั้งนี้เอมิพยายามปัดป้องของสงวนของตัวเองทำให้ชัยรู้สึกหงุดหงิดแระโมโห มาก

"เป็นอะไร เมนมาหรอไงวะ มาให้กูจับซะดีๆ ไม่งั้นเดี๋ยวกูจะทำให้มึงต้องอายคนในรถ" ชัยขู่

เอมิไม่ตอบแต่ปัดป้องมือของชัยที่พยายามจะลูบคลำก้นเธอ เอมิปัดมือไปมาจนคนในรถมองมากทางเธอแล้วก็มีผู้หญิงคนนึงตะโกนขึ้น

"คนลวนลามผู้หญิง"

ชัยตกใจกลัวรีบวิ่งแซกคนไปด้านหลัง เอมิรู้สึกตกใจกลัว เอมิถึงที่ทำงานสายเหมือนเดิม เธอรีบวิ่งเข้าไปในออฟฟิต ใจก็คิดว่าเธอจะทำยังไงดี ผู้จัดการบุญช่วยต้องขอมีอะไรกับเธอแน่ๆ ถ้าเธอไม่ยอมก็คงต้องตกงาน ผู้หญิงตัวคนเดียวอย่างเธอถ้าไม่มีงานทำเธอคงไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า ไม่มีเงินซื้อข้าวกิน และเธอต้องไปขายตัวแน่ๆ เอมิรีบวิ่งไปที่โต๊ะตัวเองหวังว่าผู้จัดการบุญช่วยจะไม่ทันเห็นเธอ

"คุณเอมิ" บุญช่วยเรียกเอมิ
"ค่ะ เออ คือเอมิขอโทษนะค่ะ คือ" เอมิกลัวลนลาน
"เชิญครับ" บุญช่วยปล่อยให้เอมิเดินไปที่โต๊ะตัวเองโดยไม่ว่าอะไรซักคำ

จอยกับแจนรีบเดินมาหาเพื่อนสาว

"แกทำไมมันไม่ว่าอะไรแกเลยหละ" จอย
"หรือว่าแกแอบไป .... กับมันแล้ว มันเลยไม่ว่าเรื่องแกมาสาย" แจน
"ไม่ใช่นะ เอมิไม่ได้ทำอะไร" เอมิ
"แกก็บ้า เอมิแค่แฟนยังไม่เคยมี จะไปมีอะไรกับไอ้นั่นได้ไง" จอย

สองสาวซักเอมิซักพักแล้วก็กลับไปที่โต๊ะตัวเอง วันนี้ทั้งวันบุญช่วยไม่มารบกวนเอมิเลย เธอเองก็ยังแปลกใจ เอมิทำงานไปก็คิดถึงความฝันแล้วเธอก็คิดว่าอยากจะไปหาอัลที่ร้านหนังสือ เพื่อถามเรื่องความฝันต่อ หรือว่าที่จริงเธอยากพบเขากันแน่ เอมิเริ่มสงสัยในความรู้สึกตัวเอง

"ไม่สบายก็กลับไปพักที่บ้านซิครับคุณเอมิ" บุญช่วย
เอมิสะดุ้งตกใจที่อยู่ๆ บุญช่วยก็มายืนพูดข้างๆ เธอ
"ค่ะ ค่ะ ขอบคุณค่ะ" เอมิ

เอมิรับคำทันทีเพราะเธอเองก็กำลังอยากจะไปหาอัลอยู่เหมือนกัน พอเที่ยงเอมิรีบเก็บของแล้วเดินออกจากออฟฟิต จอยกับแจนพยายามจะถามเธอว่าจะไปไหนแต่เอมิไม่ยอมบอก บอกแค่ว่าไม่สบายอยากกลับบ้าน

เอมิเดินไปตามทางที่เธอพอจะจำได้จนถึงซอยเปลี่ยวเธอรีบเดินเข้าไปในซอยนั้น ทันที ใจเธอก็คิดว่าจะได้เจอกับอัลอีกครั้ง หัวใจเด็กสาวเบ่งบาน แต่แล้วเธอก็ต้องผิดหวังหน้าประตูมีป้าย Closed แขวนอยู่ เอมินั่งลงที่หน้าร้าน เธอนั่งเม่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า

ในร้านขายของเก่าแห่งนึงอัลกำลังดึงไม้กางเขนสีเงินที่เหน็บอยู่ในห่อผ้าผืน ยาวหลายอัน อัลดูด้านปลายที่เป็นคมมีดของมันอย่างพินิจพิเคราะห์

"อืมเงินบริสุทธิ์ อ่อนไปหน่อยสำหรับมนุษย์หมาป่านะ แต่ก็ใช้ได้ดีสำหรับพวกอันเดท" อัล
"ยังไม่มีรายงานว่าที่ประเทศนี้มีพวกเร่ร่อนเข้ามานี่ทำไมถึงรีบสั่งของนัก หละ" กัสคนจัดหาอุปกรณ์ให้ฮันเตอร์
(พวกเร่ร่อนหมายถึงปีศาจที่ย้ายจากถิ่นฐานจากแหล่งกำเนิดไปยังถิ่นฐานอื่น รวมถึงการหลบหนีไปยังประเทศอื่นๆ)
"ยังไม่มีแต่ก็ไม่แน่หลังจากคราวที่แล้วพี่พวกเราไปกวาดล้าง มีหลายตัวที่หนีไปได้ ไม่แน่นมันอาจจะตามมาล้างแค้นผมที่นี่ก็ได้" อัล
"ระดับท๊อปอย่าง อัลการ์ด แวน เฮลซิ่ง จะกลัวอะไรกับแค่ปีศาจชั้นต่ำพวกนี้" กัส
"ก็ขอให้เป็นแบบนั้นนะครับ แล้วของอีกอย่างที่สั่งหละ" อัล
"เอ้านี่ อืมแล้วทำไมต้องรีบให้ส่งขอมาด่วนแบบนี้ด้วย กำลังจะมีสงครามกับพวกอันเดทหรอ" กัส
"ไม่หรอก ผมแค่เจอเคสประหลาดครับ ตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรกันแน่แต่เตรียมไว้ก่อนก็น่าจะดี" อัล

อัลดูสนับมือที่สัญญาลักษณ์ไม้กางเขน แล้วก็หยิบเอาสายสร้อยที่มีไม่กางเขนขนาดเล็กขึ้นดู

"ว่าแต่สร้อยเส้นนี้ไว้ปราบปีศาจด้วยหรอ" กัส
"เปล่าหรอแค่จะเอาให้กับคนคนนึง ว่าแต่ผ่านการปลุกเสกแล้วนะ" อัล
"แน่นอนของทุกอย่างส่งตรงมาจากวาติกันนี่" กัส

อัลเก็บสร้อยคอไว้ในกระเป๋าเสื้อแล้วก็รวบห่อผ้ากับสนับมือใส่กระเป๋าสะพาย แล้วเดินออกจากร้าน อัลเดินมาที่รถมอเตอร์ไซด์ที่จอดอยู่ด้านข้างร้าน อยู่ๆ เขาก็รู้สึกว่ามีสาวที่คุ้นเคยคนนึงเดินผ่านไป อัลลงจากมอเตอร์ไซด์แล้ววิ่งตามเธอไป แต่วิ่งเท่าไหรเขาก็ตามเธอไม่ทัน อัลวิ่งตามเธอไปจนเห็นเธอกำลังขึ้นไปนั่งบนรถคันนึง อัลรีบวิ่งไปที่รถ เขาเห็นเอรินั่งอยู่ในรถ

"คุณนั่นเอง ทำไมต้องเดินหนีผมด้วยหละครับ" อัล
"คือ เอริมีเวลาน้อยหนะค่ะ ตอนนี้คุณมีสิ่งสำคัญมากกว่าการเดินตามฉันนะค่ะ" เอริ
"อะไรหรอครับ" อัลสงสัย
"มีคนรอคุณอยู่ค่ะ รีบไปนะค่ะอย่าให้เขารอนานซอยยิ่งเปลี่ยวๆ อยู่ด้วย" เอริ

รถคันนั้นสตาร์เครื่องแล้วเคลื่อนออกไป อัลยืนคิดถึงคำพูดของเอริแล้วก็รีบกลับไปที่ร้านหนังสือ ถึงหน้าร้านเขาก็เห็นเอมินอนสลบอยู่ อัลรีบลงจากมอเตอร์ไซด์แล้วเข้ามาพยุงเธอ

"เอมิ เอมิครับ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า เอมิ" อัลเรียกเอมิด้วยความเป็นห่วง
เอมิค่อยลืมตาขึ้น
"พี่อัล" เอมิน้ำเสียงดีใจ
"เอมิเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมถึงได้มาพุบอยู่หน้าร้านพี่ได้" อัล
"เอมิมาหาพี่เห็นร้านปิดอยู่ เอมิเลยนั่งรอแล้วก็จำอะไรไม่ได้ค่ะ มารู้ตัวอีกทีตอนพี่มาปลุกนี่แหละค่ะ" เอมิ
"งั้นหรอครับ อืมงั้นเข้าไปข้างในร้านก่อนดีกว่านะครับ" อัล

อัลประคองเอมิเข้าไปในร้านด้วยความเป็นห่วง เอมิแอบดีใจที่อัลช่วยประคองเธอ แบบนี้หรือเปล่านะคือคนที่เขารักกันเอมิแอบคิดในใจแล้วก็หน้าแดง

"อ้าว นี่หน้าแดงด้วยนะครับ ไม่สบายหรือเปล่า" อัลจับที่หน้าผากเอมิ

เอมิหน้าแดงกว่าเดิมแล้วซบไปที่อกชายหนุ่ม อัลอุ้มเธอขึ้นแล้วพาไปที่ชั้นสอง อัลค่อยๆ วางเอมิลงบนโซฟา

"รอเดี๋ยวนะครับเดี๋ยวผมหายามาให้" อัล
"ขอบคุณค่ะพี่" เอมิ

อัลหายไปพักนึงแล้วก็กลับมาพร้อมแก้วน้ำกับยา อัลพยุงเอมิให้ลุกขึ้นมานั่งแล้วเขาก็ป้อนยาป้อนน้ำให้เธอ

"เอมิมาหาพี่มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ" อัล
"คือเอมิยังฝันแปลกอยู่เหมือนเดิมค่ะ แล้วมันก็เหมือนจริงขึ้นรื่อยๆ ค่ะ" เอมิ

เอมิเล่าให้อัลฟังว่าเธอฝันเห็นอะไรบ้าง ความฝันของเอมิตรงกับข่าวในหนังสือพิมพ์ที่อัลอ่าน ที่มีชายสองคนคอหักตายในคอนโดแล้วเลือดก็ถูกดูดออกไปหมดตัว

"ไม่เป็นไรนะครับ เอมิคงเครียดไปมั้งครับเลยฝันแปลกๆ" อัลปลอบใจเธอ
"ค่ะเอมิมีเรื่องให้คิดด้วยค่ะ คงคิดมาจนฝันแปลกๆ แบบนี้" เอมิ
"แล้วเอมิทานข้าวมาหรือยังครับ มาหาตั้งแต่เที่ยง" อัล
"อืมยังเลยค่ะ" เอมิ
"อ้อแบบนี้พี่ว่าเอมิคงหิวข้าวจนเป็นลมหนะครับ" อัล
เอมิพยักหน้าแบบอายๆ
"งั้นมาพี่พาไปเลี้ยงข้าวดีกว่าครับ แล้วค่อยคุยกันต่อ" อัล

อัลก้มลงจะพยุงเอมิ ส่วนเอมิเองก็พยายามจะดันตัวลุกขึ้น ทำให้หน้าของทั้งสองคนเกือบจะชนกัน อัลจ้องเข้าไปที่ในตาของเอมิ เอมิเองก็จ้องตาชายหนุ่มไม่กระพริบ อัลค่อยๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ เอมิตกใจนิดหน่อยแล้วรวบรวมความกล้าหลับตาแล้วเผยอปาก อัลค่อยประกบปากเข้ากับริ่มฝีปากบางๆ ของเอมิ

เอมิรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว ปากนิ่มๆ ของเธอกำลังโดนชายหนุ่มงับที่ละน้อยละน้อย รสชาติของการจูบมันช่างหอมหวานจนเธอปล่อยตัวปล่อยใจเคลิ้มไปกับมัน แต่แล้วอัลก็ผละปากออกจากปากเธอแลวถอยออกไป

"เออ พี่ขอโทษนะครับ อืมพี่ไม่น่าทำแบบนี้เลย" อัล
"เออ คือ ไม่เป็นไรหรอกค่ะอย่าคิดมากเลยค่ะ" เอมิสับสน ตกลงชายหนุ่มชอบเธอหรือเปล่า แล้วทำไมเขาต้องเสียใจที่จูบเธอด้วย
"พี่ขอโทษนะครับที่ถือโอกาสล่วงเกินเอมิ" อัล
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เอมิผิดเองที่ไม่ห้ามพี่" เอมิก้มหน้า
"พี่ผิดเองครับที่ถือโอกาส พี่ขอโทษนะครับ" อัล
"ไม่เป็นไรค่ะ แค่พี่ไม่รังเกรียดเอมิ เอมิก็ไม่โกรธพี่หรอกค่ะ" เอมิ

ชายหนุ่มรู้ตัวว่าเขาเองเอาแต่แก้ตัวจนเอมิเข้าใจผิดว่าเขารังเกรียดเธอ อัลดึงเอมิเข้ามากอดไว้แน่น เอมิตกใจมากแต่ก็กอดตอบอัลเหมือนกัน

"พี่ไม่ได้รังเกรียดเอมินะ" อัลกลัวว่าสิ่งที่เขาทำอยู่จะกลับมาทำร้ายเอมิเข้าซักวันและด้วยสาเหตุนี้ เขาเลยไม่เคยมีสัมพันธ์กับผู้หญิงคนไหนจริงจัง
"ค่ะเอมิเข้าใจค่ะ" เอมิ
"ขอบคุณนะครับ" อัล

อัลกอดเอมิแน่นทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกันจนเวลาผ่านไป 15 นาที แต่มันเหมือนนานแสนนานสำหรับทั้งคู่ แล้วอัลก็ค่อยๆ ปล่อยเอมิ

"เราไปทานข้าวกันเถอะครับ เดี๋ยวเอมิหิวแย่เลย" อัล
"ค่ะ" เอมิ
"เอมิอยากทานอะไรครับ ทานก๋วยเตี๋ยวไหมครับร้านตรงหัวมุมอร่อยมากนะครับ" อัล
"ได้ค่ะ" เอมิ

อัลจับมือเอมิแล้วจูงเธอไปลงมาชั้น 1 แล้วพาเธอออกนอกร้านไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยว

"พี่อัลหน้าตาไม่เหมือนคนไทยเลยนะค่ะ ทำไมพูดไทยชัดกินก๋วยเตี๋ยวเป็นด้วยหละค่ะ" เอมิ
"คือพี่เป็นเด็กกำพร้าหนะครับ มีคนมาทิ้งไว้ที่หน้าโบสถ์ มิชันนารีที่มาเผยแพร่ศาสนาเก็บพี่มาเลี้ยง พี่ได้อยู่เมืองไทยจนจบ ม.6 ครับ แล้วก็ต้องตามหลวงพ่อไปที่อิตาลี พอเรียนจบพี่ก็ขอกลับมาไทย" อัล
"เราเหมือนกันเลยนะค่ะ เอมิเองก็ถูกเก็บมาเลี้ยง พอเรียนจบพ่อแม่บุญธรรมก็เสียด้วยอุบัติเหตุทั้งคุ่ เอมิเลยต้องอยู่คนเดียวมาตลอด" เอมิทำหน้าเศร้า
"อย่าทำหน้าแบบนั้นซิครับ ต่อไปเอมิก็ไม่ได้อยู่คนเดียวแล้วนะ" อัล

ทั้งสองจองตากัน ต่างคนต่างรู้ความหมายในสายตาของทั้งคู่

"อ้าวก๋วยเตี๋ยวมาแล้ว เอมิรีบทานนะครับเดียวจะเป็นลมไปอีก" อัล
"ค่ะ" เอมิ

ทั้งสองนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกัน อัลคีบลูกชิ้นให้เธอ บางทีก็หยิบทิซชูมาเช็ดปากให้เวลาที่เธอกินเลอะ เอมิรู้สึกมีความสุขที่สุดในชีวิต ถึงแม้อัลจะไม่ได้บอกว่ายอมคบกับเธอแต่การกระทำมันก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุด สำหรับเธอแล้ว

ทานก๋วยเตี๋ยวเสร็จอัลก็เดินจูงมือเอมิกลับไปที่ร้าน เอมิแอบยิ้มเขิลที่ถูกผู้ชายจับมือเป็นครั้งที่สอง ถึงร้านทั้งคู่นั่งคุยกันที่เก้าอี้รับแขกในร้าน

"อืมทำไมพี่อัลไม่อยู่อิตาลีเลยหละค่ะ" เอมิ
"พี่ชอบประเทศไทยมากกว่าครับ คือพี่ต้องไปทำงานหลายประเทศหนะครับ พอได้พักก็อยากอยู่ที่ที่มันสบายใจที่สุด" อัล
"ค่ะ ดีจังนะค่ะที่พี่ชอบเมืองไทย" เอมิคิดว่าถ้าพี่อัลไม่ชอบเมืองไทยเธอคงไม่มีวันได้เจอรักแรกแบบนี้

ทั้งคู่นั่งคุยเรื่องกันและกันจนเย็น อัลอาสาไปส่งเอมิที่ห้อง

"ขอบคุณนะค่ะพี่อัล" เอมิ
"ไม่เป็นไรครับ คือนี้รีบนอนนะครับจะได้ไม่ฝันร้ายอีก" อัล
"เออ พี่อยากขึ้นไปทานน้ำซักแก้วก่อนไหมค่ะ" เอมิหน้าแดงก้มหน้าเธอพยายามรวบรวมความกล้า
"ดีเหมือนกันครับ พี่เองอยากเห็นห้องเอมิเหมือนกัน"

เอมิยิ้มหน้าแดงเดินนำอัลขึ้นไปที่ห้องเธอ

"พี่อัลกินน้ำอะไรดีค่ะน้ำเปล่าหรือว่าน้ำผลไม้ดีค่ะ" เอมิ
"น้ำผลไม้ก็ได้นะ ถ้ามีนะครับ" อัล
"มาแล้วค่ะ" เอมิยืนแก้วน้ำองุ่นให้อัล
"ขอบคุณครับ" อัล
"ห้องเอมิน่ารักดีนะครับ อยู่มาตั้งแต่เรียนจบหรอครับ" อัล
"ใช่ค่ะ ก็ตั้งแต่ที่คุณพ่อคุณแม่เสียค่ะ เอมิก็ย้ายมาอยู่ห้องนี้" เอมิ

ทั้งคู่คุยกันจนมืดอัลเลยขอตัวกลับ เอมิอยากรั้งเขาไว้แต่ก็ไม่กล้า ก่อนที่อัลจะเปิดประตูออกจากห้องเอมิ เขาก็นึกได้ว่ามีของจะให้เอมิ

"อ้อ พี่เกือบลืม พี่มีของจะให้เอมินะครับ" อัล
"อะไรหรอค่ะ" เอมิสงสัย

อัลหยิบสร้อยออกมาจากกระเป๋าเสื้อ เขาเดินเข้าไปยืนชิดกับเอมิแล้วใส่สร้อยให้เธอ เอมิยืนจ้องหน้าเขานิ่ง เอมิรู้สึกว่าความสุขมันกำลังอัดแน่นจนหน้าอกเธอจะระเบิด หลายอย่างที่เธอเคยฝันไว้มันกลับมาเป็นจริงพร้อมๆ กัน

"พอดีเลยนะครับ ชอบไหมครับใส่ไว้จะได้หลับไม่ฝันร้ายอีก" อัล

เอมิไม่ตอบอะไรเธอจ้องตาอัลเหมือนอยากจะบอกเขาว่าเธอมีความสุขมากแค่ไหน อัลเองก็จ้องตาเธอ เขาพบว่าในดวงตาของสาวน้อยคนนี้มีบางสิ่งที่ตามหามานาน อัลห้ามใจตัวเองไม่ไหวเขาดึงเอมเข้ามากอดแล้วค่อยๆ ก้มหน้ามาที่ริมฝีปากของเอมิ เอมิเองก็หลับตาพริ้มเผยอปากรอจูบจากชายหนุ่ม

อัลค่อยๆ งับไปตามริมฝีปากนุ่มของเอมิเบาๆ เอมิเองยังไม่ประสาเรื่องจูบจึงได้แต่พยายามคล้อยตามสิ่งที่ชายหนุ่มทำ อัลช้อนขาเอมิขึ้นแล้วอุ้มเธอไปวางบนที่นอน เอมิยิ้มอายๆ อัลหอมไปที่แก้มเอมิซ้ายทีขวาที หญิงสาวใจสั่นตื่นเต้นและเริ่มรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งร่าง อัลหอมไปตามซอกคอ เอมิรู้สึกเกร็งไปทั้งตัวไม่รู้ว่าควรทำไงดี เอมิได้แต่หนีบขาแน่นไม่ใช่ว่าเธอจะห่วงแหนความเป็นสาว แต่เธอกำลังอายน้ำรักที่ไหลออกมาจากร่องสาวของเธอ อัลกลับมาประกบปากกับเธออีกครั้ง เอมิหลับตาพริ้มปล่อยให้ชายหนุ่มดูดความหวานในปากเธอ อัลค่อยๆ แหย่ลิ้นเข้าไปในปากเอมิ เธอเสียวสะท้านลืมตามามองชายหนุ่ม อัลเอาลิ้นดุดดันลิ้นของเธอ ไม่นานเอมิก็รู้ว่าต้องสนองตอบ เธอค่อยๆ เอาลิ้นไปแตะลิ้นอัลบ้าง เอมิรู้สึกเสียวแปล๊บที่ปลายลิ้น อัลควานลิ้นมาพันกับลิ้นเธอ เอมิเสียวจนคราง อืม อืม ออกมา

ตอนนี้ชายหนุ่มทับอยู่บนตัวเอมิหน้าอกทั้งคู่แนบติดกัน เอมิยกเข่าขึ้นข้างนึงให้อัลสามารถแซกตัวอยู่กลางหว่างขาเธอได้ รสจูบอันหอมหวานทำเอาอารมณ์ของเอมิเตลิด เธอเผลอแอ่นอกแอ่นเอวสีกับร่างอันกำยำของอัลอย่างเสียวซ่าน อัลจูบจนเอมิหน้าแดงตาเยิ้ม เธอยอมมอบให้เขาแล้วทั้งตัวและหัวใจ อัลเปลี่ยนไปงับที่ริมฝีปากอีกครั้งก่อนจะเปลี่ยนเป็นพรมจูบไปที่ใบหน้าแล้ว เลยไปจูบตามลำคอขาวเนียนของเอมิ

เอมิร้องครางเบาๆ มือกอดคอชายหนุ่มแน่น เธออยากมีความสุขแบบนี้อยู่ตลอดไป อัลจูบต่ำลงมาจนถึงร่องอกอวบอิ่มเขาค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อของเอมิออก เธอนอนหายใจระรั่วมันทั้งเสียวทั้งตื่นเต้น เธอใจเต้นตุบๆ หน้าอกอวบอิ่มของเธอกำลังจะถูกเห็นโดยชายที่เธอรัก แล้วต่อจากนั้นจะเกิดอะไรบ้างเอมิคิดแล้วก็หลับตากัดฟัด อัลพรมจูบต่ำลงมาเรื่อยพร้อมกับปลดกระดุ้มเสื้อเอมิไปด้วย อัลจูบมาจนถึงหน้าท้องแบบเรียบเขาเลียไปมาเบารอบๆ หน้าท้องอันขาวเนียนของเธอ เอมร้องครางออกมา

"อ้า อ้า อ้า" เอมิร้องครางอย่างลืมตัว

อัลกลับขึ้นไปที่หน้าอกอวบอิ่มของเอมมิที่กำลังอัดแน่นอยูใต้บราสีชมพูสวย เขาซุกหน้าไปที่ร่องอกของเอมมิแล้วเอื่อมมือปลดตะขอด้านหลัง เอมิแอ่นตัวขึ้นช่วยให้ชายหนุ่มปลดตะขอออกอย่างง่ายดาย

ทันทีที่บราหลุด หน้าอกกลมสวยหัวนมสีชมพูชูชันก็ออกมาอวดต่อหน้าชายหนุ่ม อัลจ้องมองมันเหมือนไม่เคยเห็นอะไรที่สวยแบบนี้มาก่อน เอมิเห็นชายหนุ่มจ้องมองก็เริ่มรู้สึกอายเธอเอาแขนขึ้นมาปิดป้องหัวนมสีสวย ของเธอ

"สวยมากเลยครับเอมิ ขอพี่นะครับ" อัลจับแขนเอมิเบาๆ

สาวน้อยรู้สึกเสียวสะท้านกับคำพูดของชายหนุ่มเธอยอมให้เขาเอาแขนที่กำลังปก ปิดหน้าอกสวยของเธอออก อัลค่อยๆ ก้มลงไปที่หน้าอกด้านซ้ายของเอมิ เขาเริ่มระดมจูบไปทั่วฐานเต้าทำเอาเอมิต้องกดหัวเข้าแน่นกับหน้าอกเธอเพื่อ ลดความเสียว

"เบาๆ นะค่ะโอ้ยยย หัวนมเอมิตึงไปหมดแล้ว" เอมิร้องคราง

อัลเลยเปลี่ยนเป็นลากลิ้นไปทั่วฐานเต้าก่อนจะเลียไปที่หัวนมสีสวยของเอมิ เธอแอ่นอกดิ้นเร่าๆ มือกำผมอัลแน่น

"อ้า พี่อัลเอมิเสียวจังค่ะ โอ้ยยย หัวนมเอมิตึงจังเลยค่ะ" เอมิ
"ตึงหรอครับ อืมงั้นพี่ดูดให้มันหายตึงให้นะครับ" อัล

คำพูดอันนุ่มนวลที่เสนอความเสียวให้ ทำให้สาวน้อยปล่อยน้ำรักออกมาจากร่องสาวอีกครั้ง เอมิพยักหน้ารับแล้วรีบหันหน้าหนีกัดฟันแน่นเตรียมรับความเสียวที่กำลังจะ เกิดขึ้น

อัลลากลิ้นไปที่ปลายปทุมทันก่อนจะเลียไปที่รูเล็กที่ปลายหัวนมเอมิ เอมิต้องแอ่นอกด้วยความเสียว อัลเลียไปที่รูปลายทันหลายครั้งจนมันแข็งตั้ง อัลหยุดเลียแล้วค่อยๆ แนบปากประกบกับหัวนมเอมิ เอมิแอบมองด้วยความเสียวก่อนจะต้องร้องซีดออกมาเมื่อชายหนุ่มเริ่มดูดดุนที่ หัวนมเธอ

"ซีดดดดดด โอ้ยยยยย พี่อัล เอมิเสียวค่ะ อู้ยยยยยย" เอมิครางเสียวแอ่นอกตอบสนองการดูดของชายหนุ่ม

อัลดูดกินเอาความหวานจากหน้าอกเอมิ เอมิร้องครางเสียวตลอดเวลา อัลดูดข้างซ้ายจนพอใจเขาก็เปลี่ยนไปดูดหัวนมข้างขวาที่กำลังแข็งเป็นไตอยู่ บ้าง เอมิแอ่นอกตัวกระตุก หัวนมที่แทบปริของเธอพอโดนลิ้นของชายหนุ่ม มันเสียวซ่านจนเธอต้องแอ่นอกดิ้นร้องคราง อัลองก็ดูดหัวนมเอมิเหมือนจะรีดเอาน้ำหวานออกมา เอมิซูดปากกอดอัลแน่น

"โอ้ยยยยย พี่อัลเอมิ ไม่ไหวแล้วค่ะ อู้ยยย พี่อัลช่วยเอมิด้วย" เอมิ

เอมิเริ่มกลั้นความรู้สึกไม่อยู่เธออยากให้ชายหนุ่มรีบช่วยเธอให้พ้นจากความ รู้สึกที่ทรมานนี้ อัลหยุดดูดนมเอมิ เขาลากลิ้นต่ำลงมาเรื่อยๆ ผ่านหน้าท้อง สะดือ จนถึงขอบกระโปรง เอมิแยกขาโดยไม่รู้ตัวเพื่อให้อัลรุกเธอได้ถนัด อัลค่อยๆ ดึงกระโปรงยาวของเอมิออกจากเอวเอมิช่วยยกขาให้เขาเอามันออกไปจากตัวเธอ

อัลจ้องดูกางเกงนในสีชมพูสวยของเอมิที่เปียกชุมไปด้วยน้ำรักของเธอ เอมิเห็นชายนหนุ่มจ้องก็เริ่มอายอีก เธอหนีบขาแล้วรีบเอามือปิด

อัลก้มไปหอมที่มือที่ขาอ่อนของเอมิ เอมิรู้สึกเสียวซ่าน โดยเฉพาะตรงหว่างขา เอมิยอมให้ชายหนุ่มแกะมือเธอออก อัลค่อยๆ ดันขาเอมิให้แยกออกจากกัน เอมิหลับตากัดฟันอีกครั้งเธอรู้ว่าความเสียวสะท้านกำลังจะเกิดขึ้น อัลเลียไปตามขาอ่อนรอบๆ กางเกงในเอมิ เอมิร้องคางอย่างลืมตัว

"โอ้วววว พี่อัล โอ้ยยยยย เอมิเสียวค่ะพี่ ช่วยเอมิด้วย" เอมิ

อัลเงยหน้าขึ้นเอามือจับที่ขอบกางเกงนในทั้งสองข้าง เอมิรู้สึกเสียววูปและตกใจมากเธอรีบจับมือชายหนุ่มไว้

"ขอพี่นะครับ พี่รักเอมินะ เอมิรักพี่หรือเปล่าครับ" อัล
"เอมิก็รักพี่ค่ะ" เอมิ

เอมิปล่อยมือ อัลค่อยๆ รูดกางเกงในเอมิออกจากเอว เอมิยกเอวขึ้นทำให้กางเกงในเธอหลุดออกจากเอวง่ายขึ้น อัลจ้องมองไปที่โคกอูมขาวหมอยเป็นเส้นตรงสวย เขาดูต่ำลงมาที่กลีบอูมสีชมพูสดโดนแคมสองข้างอันแน่นจนปากทางเข้าปิดสนิทแต่ มีน้ำใสๆ ไหลเยิ้มออกมา เอมิรู้สึกอายอีกครั้งที่โดยชายหนุ่มจ้องของสวงน เธอจับหน้าอัลให้หันมามองเธอ

"อย่าจ้องซิค่ะเอมิอายนะ" เอมิ
"ก็มันสวยนี่ครับ สวยมากเลย" อัล

เอมิเสียวจี๊ดไปทั่วร่าง น้ำรักไหลเอ่อออกมาจากคำพูดของชายหนุ่ม อัลไม่รอขาก้มไปเลียที่รอยแยก ทำเอาเอมิต้องเอาขาหนีบหัวอัลไว้

"อ้ายยยย พี่อัล อย่าทำแบบนี้ค่ะ โอ้ววว มันไม่ดีนะค่ะ" เอมิ
"ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่ทำให้คนที่พี่รักนะ" อัล

เอมิต้องกัดฟัดรับความเสียวที่อัลกำลังปรนเปรอให้ อัลค่อยๆ แหวกแคมเอมิออก ติ่งไตด้านในช่องสาวของเอมิสีชมพูสวย เขารีบเลียเข้าไปสัมพัสความนุ่มและความหวานในร่องสาวเธอ

"อ้า โอ้วววว อ้า อืมมมมม โอ้ยยยยย พี่ค่ะ อึ้ยยยยยยย  เอมิเจ็บค่ะ โอ้วววว เสียวด้วยค่ะ" เอมิ

สาวน้อยแอ่นหีอัดหน้าอัลไม่หยุด อัลเองก็ดูดเลียไปทั่วกลีบสาวและร่องหลืบของเธอเหมือนกับเจอของหวานที่ถูก ปาก อัลเลียไปที่แตดขนาดเล็กที่ยืนออกมากจากกลีบด้านบนของเอมิ เธอซูดปากร้องคราง

"อ้า อ้า เอมิไม่ไหวแล้วค่ะพี่ อ้า พี่ค่ะเอมิเสียวจังค่ะ" เอมิ

อัลลงลิ้นรัวๆ ไปที่แตดเล็กของเอมิที่กำลังแข็งเป็นก้อน เอมิแอ่นหีอัดหน้าเขาแบบลืมอายก่อนจะ เกร็งตัวจับหน้าอัลแนบหีแน่น

"โอ้ยยยยยยยยยย พี่อัล เอมิน้ำออกแล้วค่ะ" เอมิ