สวัสดีครับ เทพีบ้านไพรมาแล้วครับผม


★★★★★★★★★★★



แนะนำนิดหน่อย


เจ้าหญิงน้ำแข็งเวอร์ชั่น เทพีบ้านไพร






★★★★★★★★★★★


กดที่ภาพเพื่ออ่าน " เทพีบ้านไพร " ย้อนหลังได้ทุกตอนครับ






★★★★★★★★★★★



ความเดิมตอนที่แล้ว


แผนการเที่ยวคือเฟลครับ ต้องยกเลิก
เพราะการเดินทางที่มันอยู่เหนือความคาดหมาย
ก็นั่นแหละครับผมก็กลับเข้ามาพักผ่อนในเต๊นท์
แต่ว่าตอนที่กำลังจะลุกขยับออก


มิ้นต์ก็มาดึงให้นอน ให้นอน ผมก็บอกว่าแปปสิ่
แต่มิ้นต์ก็ถามมาว่า ไม่อยากกอดมิ้นต์เหรอ







★★★★★★★★★★★



เทพีบ้านไพร บทที่ 10



ตายล๊าวววววว ไม่อยากกอดมิ้นต์เหรอ คือผมอึ้งเลยนะ คือตั้งแต่ออกมาจากกรุงเทพฯมิ้นต์ก็ทำตัวน่ารักจนผมหัวใจฟูฟ่องมาตลอดทาง ทั้งพี่โทนจ๋า ทั้งนี่ไงแฟนอยู่นี่ แต่แบบโอยย ใส่มาเท่าไรก็ยังตั้งตัวไม่ทันเลยเรื่องความน่ารักเนี่ย แล้วถามจริงๆ ใครจะไม่อยากกอด จริงมั้ยท่านประธาน Puretank



มิ้นต์มองหน้าตาแป๋วๆ คือสีหน้าเธอไม่ได้คาดคั้นอะไรผมเลย แต่ผมเองนี่แหละที่ต้องรีบตอบไปว่ากอดสิ่ครับ แต่ว่าพอจะกอดมิ้นต์ก็บอกว่า " ช้า อด " แล้วทิ้งตัวนอน ผมก็เอ้า !!! อะไรล่ะหืมม แต่ผมก็ทิ้งตัวลงไปนอนกอดนะ ผมกอดเธอจากด้านหลังนั่นแหละครับ นอนตะแคงกอดกัน



อืม กองผ้าอุ่นๆ ตอนอากาศหนาวๆนี่มันเป็นอะไรที่สุดยอดเลยนะ แล้วยิ่งได้กอดคนน่ารักๆแบบนี้มันยิ่งอุ๊นอุ่นนนนนน แต่เจ้าหญิงก็ไม่ได้ให้กอดครับ เธอก็ยังคงกอดผ้าห่มของเธอไป แล้วผมคิดว่าถ้าผมต้องกอด คนที่นอนขนกลมดิ๊กขนาดนี้ตะคริวแด๊กแน่ๆ




มิ้นต์นอนกอดผ้าห่มไปไป ร้องงื๊มมมม อุ่นนนน สลับไปๆมาๆ อืมม แบบนี้ที่กรุงเทพฯคงไม่มีให้เห็นแน่ๆล่ะนะ อาการน่ารักจนแทบจะบ้าตายกับการกอดผ้าห่มอุ่นๆแบบนี้ คืออย่างที่บอกนะครับว่า หนาวเพราะแอร์ กับ หนาวเพราะอากาศธรรมชาติ ความรู้สึกมันต่างกันมากจริงๆ



ผมก็เอนตัวนอนข้างๆนั่นแหละ โอยฟินจริงโว๊ย อากาศเย็นๆแล้วได้นอนแบบนี้ไม่ต้องทำงาน อืมม เล่นเก็บวันลาพักร้อนมาใช้ซะเต็มการ์ฟเลยนี่หว่า แต่ก็เอาเถอะเพื่อมิ้นต์ล่ะนะ ผมนอนมองเต็นท์ มองโครงสร้างเต็นท์ แล้วก็คิดในใจว่ามันคุ้มแล้วล่ะที่ยอมกัดฟันซื้อมา




ก็นะพนักงานเงินเดือนแบบผมการจะใช้เงินตู้มเดียว 5พันนี่มันก็ยังไงอยู่ แต่วันนั้นผมเห็นแววตามิ้นต์แล้วมันก็ทำให้ใจผมเขวไปทางซื้อนั่นแหละ คือมิ้นต์ไม่ได้บอกว่าอยากได้หรือว่าอะไรนะ มิ้นต์บอกให้หาแบบพอๆดีๆ แต่อย่างว่าแหละครับ ผู้ชายแบบเราลึกๆในใจมันก็สายเปย์แหละ



แล้วเปย์ให้ความสบายที่จะได้รับ ยังไงมันก็ต้องเปย์ ตอนแรกซื้อมาก็มีคิดๆนะว่า 5 พันเอาไปทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง แต่ว่าผ่านมาแค่วันเดียวที่ได้กางเต็นท์ให้มิ้นต์นอน ผมบอกเลยว่า 5 พันนี่แม่งคุ้มชิบหาย คุ้มโคตรๆ ขออภัยที่หยาบ คุ้มเหี้ยๆ แล้วแปปเดียวเท่านั้นแหละ หลับจริงเฉย



เจ้าหญิงน้ำแข็งคือหลับจริงๆครับ ฟรี๊ ฟรี๊ เลย ผมก็ขยับๆ เข้าไปใกล้อีกนิด อีกนิด งืมม อย่ามาแย่งผ้าห่มมิ้นต์นะ เสียงเจ้าหญิงน้ำแข็งลอยมาเลยครับ แล้วก็หันหน้ามามองผมทำหน้ามุ่ยๆ ผมก็เอ้านึกว่าหลับแล้ว มิ้นต์ก็บอกว่าหลับแล้ว แต่พี่อ่ะขยับตัวเลยตื่น



ผมก็เอ้าผิดอีก ผมบอกอืมขอโทษครับนอนต่อ ๆ ๆ  แล้วมิ้นต์ก็หันกลับไปนอนตะแคงกอดกองผ้าเหมือนเดิม ผมก็ทิ้งตัวนอนตรงนั้นแหละ... อืม... ผมแม่งพลาดและ คือเคยมั้ยครับ พอคาดหวังมากก็ยิ่งผิดหวังมาก คือเพราะเจอความหวาน ความน่ารักของมิ้นต์ตลอดที่เริ่มเดินทางไง



ผมก็เลยหวังว่าเธอจะน่ารักตลอดทริป แต่ว่าผมแม่งลืมไปว่ามิ้นต์ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว นี่แหละครับคาดหวังมาก ก็ผิดหวังมาก ผมเคาะๆหัวตัวเองเพื่อจูนความคิดแล้วบอกตัวเองว่า เฮ้ย พามิ้นต์มาเที่ยว ก็ต้องให้มิ้นต์สิ่ ไม่ใช่ว่าจะไปหวังอะไรจากมิ้นต์ ผมบอกแบบนั้นแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนข้างๆแหละครับ




อย่างที่ว่าแหละครับท่านผู้อ่าน แม้จะสนิทกัน อยู่ด้วยกัน หรือถึงขั้นมีอะไรกัน แต่ทุกคนก็อยากมีช่องว่างหรือพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง ซึ่งเราก็ควรจะเข้าใจตรงนั้น ผมไม่ได้โกรธมิ้นต์แต่ผมนี่แหละที่เหลิงจนเกินไป เหมือนที่มิ้นต์เคยบอกไว้ในช่วงไทม์ไลน์หลักว่า



กลัวผมจะเหลิง เพราะดาวกับแก้มตามใจผมจนเกินไป เฮ้ออ คงจะเป็นอย่างที่เจ้าหญิงของผมพูดจริงๆแหละ ผมทิ้งตัวนอนข้างๆนะ มองหลังคา เพดาน เต็นท์แปปนึงแล้วก็หลับเลย อูยยย การนอนในช่วง 10 โมงนี่แหละสวดยอด ผมก็นอนหลับไปจริงๆ นะ



แล้วตื่นมาอีกที มองไปรอบๆ มิ้นต์ยังนอนอยู่ผมขยับตัวมาหยิบนาฬิกาดู เอ้าจะเที่ยงแล้วนี่หว่า ผมก็ลุกไปเปิดเต็นท์อยู่เย็น ยังเย็นอยู่ แต่ว่าบรรยากาศ อุฯณหภูมิในเต็นท์ก็เริ่มสูงขึ้นนิดหน่อยครับ แต่ถามว่านอนได้มั้ย ก็ยังนอนสบายอยู่ ผมออกมานั่งข้างนอก แล้วก็คิดว่าบ่ายนี่จะกินอะไรดี



มองร้านค้าแบบคร่าวๆ ก็คิดว่ามิ้นต์จะกินได้มั้ย คงได้แหละ มิ้นต์เป็นคนกินง่าย ถ้าไม่ใช่อะไรพิสดารอย่างเช่นต้มอึ่ง หรือ ผัดหนู ผักกบ ยังไงมิ้นต์ก็กินได้อยู่แล้วล่ะ ผมนั่งมองไปรอบๆ ต้นไม้ที่สูงจนตัดเส้นขอบฟ้า ก็นะนี่มันบนมอนี่นา คงไม่มีอะไรสูงไปกว่านี้แล้ว



มองเมฆที่ใกล้ๆ เหมือนจะเอื้อมไปหยิบได้ แล้วก็สูดหายใจเอาอากาศเย็นๆเข้าปอด มันสดชื่นจริงๆว่ะบอกตรงๆ มันไม่เหมือนอากาศเย็นที่สังเคราะห์มาจากแอร์เลย... แต่แอร์ก็ดีนะในตึก ช่างเถอะ ๆ ๆ ผมนั่งได้แปปเดียวมิ้นต์ก็เดินมานั่งตุ้บข้างๆแล้วบอกพี่โทนทิ้งมิ้นต์อีกแล้ว




ผมก็มองๆ ๆ ๆ  ตอนนี้เจ้าหญิงน้ำแข็งกำลังจัดทรงผมเบาๆครับ ตายังปรือๆอยู่เลย ผมก็ถามนะว่าใครทิ้งก็เห็นนอนหลับสบายๆไม่อยากไปรบกวน แล้วมิ้นต์ก็เงียบครับ มิ้นต์ถามว่าเมื่อกี้มิ้นต์พูดอะไรไม่ดีไปเปล่า ผมก็บอกไปนะว่าเปล่านี่ก็เหมือนเด็กหวงผ้าห่มอ่ะแหละ



มิ้นต์บอกไอ้บ้าพี่โทนใครหวงผ้าห่ม ผมก็บอกว่าไม่รู้สิ่เห็นกอดไป กอดมาไม่ยอมให้แย่งด้วย มิ้นต์ก็มองหน้าบุ่ยๆแล้วพูดไอ้บ้า ผมก็เอ้าทำไมล่ะหืม ผมถามว่าชอบกอดผ้าห่มเหรอ มิ้นต์เงียบไปแปปนึงแล้วก็บอกงืมก็มันนุ่มอ่ะ ผมก็คิดๆ ๆ  อืมม ก่อนมาที่นี่ผมเอาผ้าห่มพวกนี้ไปลงตู้อบนี่หว่า



คือต้องบอกก่อนว่าปกติแล้วการซักเสื้อผ้า ผมก็ไม่ได้มากมายเรื่องขั้นตอนอะไรนะครับ จับโยนลงเครื่องซักผ้าหยอดเหรียญ เสร็จแล้วก็มาซักเอง บางทีน้ำยาปรับผ้านุ่มก็ไม่ได้ใส่ด้วยเอาจริงๆ ก็นะพวกเราผู้ชาย ไม่ใช่ดิ่เหมารวมไม่ได้ ต้องบอกว่าผมไม่ค่อยใส่ใจเรื่องน้ำยาปรับผ้านุ่มเลย



จะมีก็บางครั้งแหละครับที่ใส่ แต่ว่าก่อนจะมานี่ผมเอาผ้านวม ผ้าห่ม หลากๆผืนที่มิ้นต์เลือกไว้ เอาลงไปซักผ้าแบบ Full Potion ข้างล่าง ทั้งน้ำยาปรับ น้ำยากลิ่นหอม แล้วยังอบผ้าให้นุ่มๆด้วย อ้อออออ มิน่าล่ะเจ้าหญิงถึงกอดผ้าห่มแบบนี้ ก็อย่างว่าแหละครับ มันเป็นผ้าห่มขนมิ๊งค์ที่เริ่มฮิตในสมัยนี้ สมัยนี้คือช่วงที่ผมเล่านะ คือผ้าห่มขนมิ๊งค์เริ่มฮิต แล้วมันนิ่มมากก ถ้าใครคิดไม่ออกก็ ประมาณนี้ครับ




มันจะให้ความรู้สึกนุ่มๆ แล้วลูบก็เหมือนแบบกำมะหยี่แต่นุ่มกว่า มิ้นต์นี่ชอบมากเลยนะตอนนั้นซื้อมากับหมอนซุกมือ คือพอมิ้นต์ได้จับแล้วไม่ยอมปล่อยเลย นั่นแหละผมเลยไปหาซื้อผืนใหญ่ๆมาให้ครับ มิ้นต์บ่นบุ่ย ๆ ๆ  แล้วก็ถามอีกทีว่าผมโกรธเหรอ ผมบอกเปล่า แล้วมิ้นต์ก็ขยับตัวมานั่งตรงหน้าผมเลย เธอนั่งแล้วแหงนมองขึ้นมาครับ



เธอพูดว่าไหนบอกว่าไรจะพูดกันไง อย่างอนดิ่ มิ้นต์งอนได้คนเดียว แล้วโอ้โหนั่งมุมนี้ด้วย ถ้าเป็นมุมกล้องนี่รู้เรื่องเลย ผมบอกให้ลุกมาคุยกันดีๆเลยมานั่งข้างๆ มิ้นต์ก็บอกไม่เอา ถ้าพี่ไม่บอกนะว่าเป็นอะไร มิ้นต์จะขยับเข้าไปใกล้อีกอ่ะ โอ๊ยยย ถ้าขยับเข้ามาใกล้นี่มันสยิวเลยนะ




ผมบอกอ้ะ ๆ ๆ ๆ ๆ บอกแล้วๆ ๆๆ  พอมิ้นต์ลุกขึ้นมาผมก็บอกว่า ไม่มีอะไร มิ้นต์ก็ตีเผี๊ยะ !!! ไอ้พี่โทนบ้า อู๊ยยยยย ฝ่ามือแช่เยี่ยวเจ็ดป่าช้ามาอีกแล้ว แสบเลยยยย ผมก็ร้อง โอ๊ย โอ๊ยเดียวเท่านั่นแหละ มิ้นต์รีบมานั่งข้างๆเลย พี่โทนเป็นไรเปล่า เจ็บมั้ย ผมก็บอกม่าย ม่ายยยยย ผมบอกม่าย แต่มือนี่ลูบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  เลยนะ




คือแสบไง อากาศมันก็ยิ่งเย็นๆอยู่ด้วย มิ้นต์ก็เลยบอกว่าเห็นมั้ยเพราะไม่ยอมบอกมิ้นต์อ่ะ มันเลยเป็นแบบนี้ พี่โทนทำตัวเองนะ มิ้นต์ไม่เกี่ยว โอ๊ะตายแบบนี้ ผมก็มองหน้าแบบเคืองๆเลย ฮืออ เจ็บจริงนะคราวนี้ ก็ใส่เสื้อแขนสั้นอยู่นี่หว่า มิ้นต์ก็มองแล้วหยิกแก้มผมสองข้างแล้วพูดว่า งั้นคืนนี้ค่อยคุยกันว่าเป็นอะไร แต่ตอนนี้หิวแล้ว




ผมก็อื้อไปกินข้าวกัน แล้วพอลุกขึ้นครับเจ้าหญิงน้ำแข็งคนสวย คนน่ารัก ก็มาเกาะแขนผมเลย แล้วไม่พูดอะไรนะ ผมก็บอกว่าพี่หยิบเป๋าตังส์แปปนะรอนี่ แล้วผมก็เข้าไปในเต็นท์แต่มิ้นต์ก็ตามมา เข้ามาถึงก็กอดเอวแล้วถามเป็นไร ผมก็หืมเปล่าจ้า แล้วก็ก้มหยิบเป๋าตังส์



มิ้นต์บอกว่าเมื่อกี้ผมจะพูดอะไร แล้วทำท่าเหมือนชะงัก ผมก็บอกเปล่าคร๊าบแล้วก็บีบจมูกไปทีแล้วบอกว่า มีคนนอนกรนจนนอนไม่หลับเฉยๆ มิ้นต์ก็บอกไอ้บ้า  ๆ ๆ ๆ ๆ  มิ้นต์ไม่ได้นอนกรนนะพี่โทนอ่ะแหละละเมอ .... แล้วมิ้นต์ก็บอกเร็วๆหิวแล้ว และเดินออกไปก่อนเลย เฮ้อ รอดไปแฮะ ไม่อยากจะพูดความจริงเล๊ยย ไม่อยากให้งานกร่อย




มันจะกร่อยเพราะผมหวังไว้มากน่ะสิ่ อ่ะโอเคผมเก็บของแล้วออกมา รูดซิบล็อคเต็นท์ มิ้นต์ยืนรออยู่ครับพอออกมานิดเดียวมิ้นต์ก็กอดแขนเลย ผมก็หืมอ้อนจะเอาอะไร มิ้นต์ก็บอกงืมม อยากได้ผ้าพันคอง่ะพี่โทน ผมก็อื้มเอาสิ่ มิ้นต์ก็เขย่งมาหอมแก้มทีบอกอ่ะรางวัล




โอ้โห ขน ขนมาให้หมดเลยมีกี่โหลขนมาให้โหม๊ดดดด คือเราเดินไปเลือกผ้าพันคอครับ มันเป็นผ้าพันคอถักเลยนะ ราคาก็สูงพอผมควรแต่พอจับดูแล้ว ลองเอามาถูๆหน้าดูแล้ว มันนุ่มมากแล้วเนื้อผ้าก็ดีมาก ผมก็เลยซื้อให้มิ้นต์ไปตามใจเธอ ก็นะนานๆที มิ้นต์จะอยากได้แล้วขอผมตรงๆแบบนี้ เป็นใครก็ต้องให้แหละครับผม





แล้วที่ปวดหัวคือ เธอ เธอจ๋า เรากำลังจะกินข้าวกัน เก็บผ้าพันคอก่อน คือเจ้าหญิงน้ำแข็งของพวกคุณอ่ะ เอาผ้าพ้นคอมาพันไว้แล้วกอดไม่ปล่อยเลย ผมถามว่านี่ๆ ๆ ๆ  คุณเฮอร์ไมโอนี่ครับ เก็บผ้าพันคอก่อนเดี๋ยวเลอะ มิ้นต์มองหน้าผมแล้วบอกว่าพี่โทนอ่ะ มิ้นต์กำลังอุ่นเลย



โอยยยย ผมอยากจะพูดจริงๆว่าไอ้เด็กเห่อของ แต่ก็พูดไม่ได้แหละครับ เห็นรอยยิ้มใสๆจากใบหน้าของเธอแล้วผมก็ว่าไม่ลงจริงๆ แต่ก็แค่แปปเดียวแหละครับมิ้นต์ก็พับแล้วเอาวางไว้ข้างๆ มื้อเที่ยงถ้าจำไม่ผิดเราก็กินไก่ย่างกับข้าวเหนียวกันนั่นแหละครับ แต่อยู่ดีๆมิ้นต์ก็พูดขึ้นมา


[ มิ้นต์ ]  :  ป้อนหน่อยพี่โทน



ผมที่กำลังจะจกข้าวเหนียวนี่ถึงกับฮึ๊ !!! เลยครับ เดี๋ยวๆ อะไรนะมิ้นต์ ผมหันถามอีกครั้งเพราะไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ผมถามว่าอะไรนะขออีกที มิ้นต์ก็บอกว่าป้อนหน่อย พวกหมูย่าง พวกไก่ย่างอ่ะ ผมถามว่าไหงงั้นล่ะคือผมไม่ได้รู้สึกไม่ดีนะ ผมเต็มใจป้อนด้วยซ้ำ แต่มันก็สงสัยไงครับ



ว่าทำไมมิ้นต์ถึงจะให้ป้อน ซึ่งมิ้นต์ก็บอกว่า ก็มือมันจะเลอะอ่ะกลัวมันไปติดผ้าพันคอ โอ้โหไอ้เด็กเห่อของ คือนึกภาพตามผมนะ สาวน้อยคนนึงนั่งตาแป๋วๆ มือขวากำข้าวเหนียว มือซ้ายถือพวกผัก แล้วรอให้ป้อน ผมถามว่าเอ้าแล้วทำไมข้าวเหนียวจับได้ล่ะ



มิ้นต์บอกครับว่าก็ข้าวเหนียวมันไม่ได้เลอะอะไรนี่นา ป้อนหน่อยน๊า ๆ ๆ พี่โทนของมิ้นต์น๊า หิวใส้จะขาดแล้วอื้อหือ ผมนี่ไปไม่เป็นเลยครับ ผมก็อ่ะใช้ส้อม ผมก็หืมส้อมก็มีนี่หว่า ผมก็หันไปมองมิ้นต์ครับ มิ้นต์เหมือนจะรู้นะ เธอก็เลยออกตัวว่ามือไม่ว่างแล้ว ถือผักถือข้าวเหนียวแล้ว ผมนี่ยิ้มเลยตอนนั้น



คอหมูย่างเอย ไก่ย่างเอย ส้มตำเอย มิ้นต์เป็นคนกินง่ายมากๆนะ เอ้อแล้วสิ่งนึงที่ผมรู้สึกนะไม่รู้ทำไม คอหมูย่างที่ต่างจังหวัดมันหอม มันอร่อย มันหวานแบบนี้ก็ไม่รู้ หอมข้าวคั่ว หอมสารพัด เราก็คุยกันนะว่าเดี๋ยวไปวางแผนกันว่าพรุ่งนี้จะเดินทางไปยังไงดี




จะฝากของไว้ไหน ถ้าไปถึงผาหัวนาคแล้วจะไปไหนต่อ จะไปยังไง แล้วกลับมาได้มั้ย ผมก็ป้อน ๆ ๆ  มิ้นต์ก็เคี้ยวแก้มตุ้ย ๆ ๆ ๆ   มิ้นต์กินผักเก่งมากก กะหล่ำ ใบโหระพา ผักชีลาว ต้นกันจอน มิ้นต์ก็กินได้หมดเลย เฮ้อน่ารักจริงๆเชียว จนพอกินหมด จ่ายตังส์ เราก็ไปเดินเล่นกันครับ


หลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จแล้ว ก็แน่นอนแหละครับเก็บจานแล้วจะไปล้างมือ ซึ่งขั้นตอนทั้งหมดผมเป็นคนทำแน่นอนล่ะ ก็เจ้าหญิงน้ำแข็งของพวกคุณน่ะ เห่อผ้าพันคอมาก แต่พอเดินกลับมาก็เห็นนั่งจ้องไม่หยุดเลย พอผมเดินมาใกล้ๆมิ้นต์ก็บอกพี่โทนเฝ้าผ้าพันคอหน่อยนะ



ผมนี่ฮึ๊เลย !!! เฝ้า เฝ้าผ้าพันคอเนี่ยนะ ผมถามอะไรเนี่ยมิ้นต์ มิ้นต์บอกครับว่าก็มิ้นต์จะไปล้างมือง่ะ คราบข้าวเหนียวติดมือนิดนึง ผมนี่กุมขมับเลย พอมิ้นต์ลุกไปได้นิดนึง แค่ก้นพ้นม้านั่งเธอก็หันมาบอกว่า อย่าเพิ่งจับนะ พี่ยังไม่ได้ล้างมือเลย โอ้ยยยยย เกินป๊ายยยยย



ผมก็รอเจ้าหญิงน้ำแข็งล้างมือวิ่งดุ๊กดิ๊กๆกลับมา ผมก็ไปล้างมือ มิ้นต์ตามมานะแล้วถามเป็นไรง่ะ ผมก็บอกเปล่าไม่ได้เป็นไร คือผมจะบอกยังไงดี บอกว่ามิ้นต์เห่อของเกินไป มันก็ไม่ควรพูด เพราะว่าตอนนี้กำลังยิ้มแฉ่งเลย จะไปขัดก็ยังไงอยู่จริงมะ



ผมบอกเปล่าจ้า แล้วก็เช็ดมือกับกางเกงนั่นแหละ อากาศตอนนี้เริ่มสูงขึ้น แต่ก็ยังดีกว่าที่กรุงเทพฯอยู่ดีครับ เราเดินมาถึงจุดที่มีหิน 5 ลูกตั้งอยู่ มิ้นต์บอกว่าตอนกลางคืนกับตอนนี้คนละภาพเลยเนอะ ผมพูดว่าก็แน่ดิ่นั่นมันตอนกลางคืน มิ้นต์ก็มองหน้าแล้วบอกพี่โทนอย่ากวนตีนดิ่ ผมก็เอ้าแล้วพี่ผิดตรงไหน มิ้นต์ก็มองแล้ว เฮ้อออ เหนื่อยใจกับพี่อ่ะ




แล้วถามมิ้นต์ว่าไปไหนต่อดีหืม มิ้นต์บอกว่าแดดมันแรงแล้วง่ะกลับเต๊นท์กัน คือถึงมิ้นต์จะบอกว่าแดดแรง แต่อากาศก็ยังเย็นอยู่นะ ผมถามมิ้นต์ว่าไม่นั่งข้างนอกก่อนเหรอ มิ้นต์บอกไม่เอาง่ะจะกลับไปกอดผ้าห่ม อ่ะจ้ะ  ผมก็ตามใจ เราสองคนเดิมไปที่เต็นท์ครับก็นะ ตามปกติแล้วเขาไม่ให้กางเต็นท์ใต้ต้นไม้หรอก ถ้าเกิดเจอลมพัดแรงๆขึ้นมา แล้วซวยกิ่งไม่ใหญ่ๆหักมาทับล่ะก็เจ็บแน่ๆ แต่เจ้าหน้าที่เขายืนยันแล้วว่าลมบนนี้ ในช่วงนี้ไม่แรงมากเท่าไร ผมก็เลยเลือกมากางใกล้ๆร่มไม้



และเหตุผลสำคัญคือมันช่วยบังแดดนี่แหละครับ พอกลับเข้ามาในเต๊นท์ อากาศมันก็ไม่ได้เย็นเท่าช่วงเช้า แต่มันก็ยังเย็นแหละครับ แต่ผมก็จะถอดเสื้อเปลี่ยนไง จะใส่ตัวที่ในใหญ่ๆไซส์ XL หน่อย จะได้นอนสบายๆ แล้วตอนที่ผมกำลังถอดเสื้อเนี่ย อยู่ดีๆมิ้นต์ก็ถามพี่โทนทำไรอ่ะ


ผมก็บอกว่าจะเปลี่ยนเสื้อเฉยๆ แล้วตอนผมพูดคือผมถอดกางเกงไปแล้วไง หรือแค่กางเกง BOXER ก็สบายๆอ่ะครับ ผมถอดเสื้อเปลือย กางเกงขาสั้น แล้วอยู่ดีๆมิ้นต์ก็ถามว่า



" นี่พี่กำลังอ่อยมิ้นต์ใช่ป่ะ "








 

มิ้นต์จะมันใจเฮียโทน  ซะหน่อย ^ ^

วันนี้นอนดึก เพราะลองรอเทพีมิ้นต์นี่แหละครับ ไม่ผิดหวังเธอมาจริงๆ ขอบคุณนะครับ เพิ่งไปกางเต้นท์มอหินขาวเมื่อเสาร์ที่แล้วมาด้วย จะได้จินตนาการตามได้
เจ้าหญิงรุกขนาดนี้เต็นท์สะเทือนแน่ๆละ

นางเอกน้ำแข็งปล่อยอันติรัวๆเลยเทพโทน

เจ้าหญิงของโผม พี่โทนอ่อยเด็กเห่อของจริงเป่า IPFC

ไม่รู่ใครอ่อยใครกันแน่
เจ้าหญิงน้ำแข็ง

FC เจ้าหญิงน้ำแข็ง

เทพี..หายไปนานเลย
เจ้าญิงน้ำแข็งมากับอากาศเย็น
แต่ใจไม่เย็นเลย...คนนี้

เจ้าหญิงน้ำแข็งที่เร่าร้อนของพี่โทน  ละลายได้เลย 

ภาคนี้ เจ้าหญิงน้ำแข็งน่ารักทุกตอน

อ่อยๆๆ ภาคนี้มิ้นอารมขึ้นง่ายสุดๆเลย น่าร๊ากกก

 ถึงจะหายไปพักใหญ่ แต่ความหวานก็ยังคงเดิม   เวลคัม มอหินขาว by มินต์เทพีบ้านไพร   แต่อาจจะต้องบิ้วอารมณ์ให้หวานตามนิดหน่อย  ช่วงเรื่องพีคๆ ความหนาวในเรื่องบนมอหินขาว มันสัมพันธ์ กับอากาศกำลังเย็นสบายใน กทม   ณ.วันเวลาปัจุบัน ในต้อนนั้น พอดี
แต่ต้อนนี้ อากาศลมหนาว เริ่มร้อนแล้วแฮร่ๆ
ว่า กันเรื่องเทพโทนบ่นเจ้าหญิงเห้อของที่เทพโทนชื่อ  ให้    แฮ่ม.. อยากจะแก้ตัวให้มินต์จังว่า อะไรก็ตาม ถ้าเป็นของของคนที่ตัวเรารัก เราชอบหามาให้ แม้จะเป็นเพียงของไม่มีราคา มันก็คือสิ่งสำคัญนะ  เป็นความทรงจำดีๆนะครับ  สมัยรุ่นผมนี่ การได้ไปไหนมาไหน กับ คนที่ชอบ อะไรที่เป็นโมเมนต์ความรู้สึก ช่วงเวลาวันนั้นต้องเก็บ ต้องหวงไว้หมด ต้องสะสม  เช่น ตั๋วหนังทราดูด้วยกัน   ที่นั่งรถเมล์ไปด้วยกัน การพับดาวกระดาษ  พับหัวใจ พับนกใส่ ขวดโหล   แถมยังเก็บตั๋วรถเมล หรือสิ่งอะไรในวันนั้น มาใส่ สมุด เก็บไว้เลย เพื่อเป็นที่ระลึกแล้วเราให้ความสำคัญกับ  เหตุการณ์ดีๆแบบนั้นจริงๆ
หรือ จะแอดวาทช์ ขึ้นมาหน่่อย ก็เอาตัวเลขตั๋ว รถเมล์มาดูว่า มันจะทายว่า มีประโยคไหนออกมา  เกี่ยวอะไรกับเรา2 คน บ้าง เล่นกัน สนุกๆ  อ่าห์เสน่ห์ของยุค 90 จริงๆ    ไม่เหมือน สมัยนี้ขึ้นรถได้ต่างคยต่าง มองจอเล่นมือถือ    เลือกที่จะคุยกับคนในจอมากกว่าข้างหน้าเราเป็นๆ
edit เจ้าหญิงมินต์ นี่ อากาศดี เวลาดีเป็นไม่ได้เลย  ชวนเทพโทนจัดตลอด  นี่ ตั้วแต่มาที่ห้องเพื่อเตรียมตัวเดินทาง  จน มาถึงบ้านป้า และ มาบน มอ นี่ จัดไปกี่น้ำแล้วนี้  เจ้าหญิงมินต์ นี่ถ้าไม่ใช่เืทพโทนยอดมนุษย์ นะ น้ำหมดตัวไม่ขันพอดี

อ่านไปอ่านมาชักไม่แน่ใจ ว่าจะเป็นfcใคร สรุป..เอาเป็นว่าจะเป็นfcสาวๆทุกคนเลย ชอบทุกคนเลยทั้งสามสาวเกะ เหล่าเจัๆ คุณรูกะ พี่พลอย สาวล่าม และก็เหมียวอีกคน

อ่อยเสดแล้วไงกันต่อล้าาาาาา

อยากมีโมเม้นแบบนี้มั่งจังเลยนะ