ก่อนหน้านั้น ณ ที่ฐานไทเกอร์ แดนขับรถกระบะที่ข้างหลังเป็นตู้แช่เหมือนรถห้องเย็นเคลื่อนที่ มาจอดอยู่ห้างจากหน้าประตูโรงงาน ในตำแหน่งที่ไทเกอร์เคยพาเขามาจอด จากนั้นก็กระพริบไฟเป็นสัญญาณส่งไปให้คนที่เฝ้าประตูโรงงานเห็น
   คนที่ทำหน้าที่เฝ้าประตูโรงงานกระพริบไฟฉายตอบ แดนจึงเคลื่อนรถ ไปจอดที่หน้าประตู แล้วยกมือขึ้นทั้งสองมือตะโกนว่า
   "ฉันเอง แดน เปิดประตูให้ฉันหน่อย"
   ชายสองคนที่เฝ้าอยู่ตรงนั้นมองหน้ากันอย่างคิดไม่ถึง คนหนึ่งจึงบอกกับอีกคนหนึ่งว่า
   "นายวิทยุไปบอกไทเกอร์ สิ ว่าแดนมาที่นี่"
   จากนั้นมันก็ตะโกนถามแดนว่า
   "นายกลับมาได้ยังไง นายถูกเชอรีนจับไปไม่ใช่เหรอ"
   "เชอรีนตายแล้ว ฉันหนีมาได้ รีบเปิดเถอะข้างนอกมันอันตราย อย่าให้ฉันยืนอยู่ข้างนอกนานเลยน่า"
    คนที่เฝ้าประตู มีสีหน้าชั่งใจคิด คิดแล้วว่าแดนมีความสำคัญกับไทเกอร์มาก ถ้ามันเกิดถูกผีดิบกัดตายที่หน้าประตู ก็จะเป็นเรื่องซวยที่มันต้องรับผิดชอบ เลยพูดว่า
   "ก็ได้ แต่อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ นายหายไปแบบนี้ และกลับมาแบบนี้ เราไม่สามารถไว้ใจนายได้เต็มที่ ถ้ายังไง นายก็ปลดอาวุธก่อน เราจะเปิดประตูให้"
    แดนรีบทำตาม ล้วงปืนสั่นสองกระบอกที่เหน็บเอว มาโยนทิ้งไปข้างหน้าและเปิดประตูรถ เอาปืนกลมาโยนตามไปอีกกระบอก แล้วชูมือขึ้นเหมือนเดิม แดนทำด้วยท่าทางที่ซื่อ
   จนคนที่เฝ้าประตูตายใจ ไปเปิดประตูเพื่อจะออกไปจับตัวแดน แต่คนที่พูดวิทยุกับไทเกอร์ ได้ยินไทเกอร์ว่าอย่าเพิ่ง ตอนนั้นจะห้ามก็ไม่ทันแล้ว ทันทีที่ประตูเปิดออก เสียงปืนดังขึ้น หนึ่งนัด กระสุนพุ่งเข้าเจาะกระบาลคนที่เปิดประตูจนหน้าหงาย กระสุนนัดนี้พุ่งมาจากด้านข้าง ห่างไปประมาณ 200 เมตร ในจุดที่แดนจอดรถกระพริบไฟในทีแรก และในจุดนั้น โซแอบลงจากรถไปซ่อนตัวอยู่ และหาจุดซุ่มยิงพวกมันจากต้นไม้สูงที่มีอยู่ตรงนั้น 
   คนที่คุยวิทยุ พอเห็นเพื่อนตาย ต้องทิ้งวิทยุคว้าปืนของตัวเอง แล้วยิงตอบโต้ไปยังจุดที่เห็นประกายไฟจากกระบอกปืน แต่ในวินาทีนั้นก็โดน โซ ส่องจนหน้าหงายไปอีกคน เหตุเพราะปืนของโซเป็น เอ็ม16ติดลำกล้องอินฟาเรทมองเห็นได้ในความมืด อนุภาพมันก็น้องๆ ไรเฟิลดีๆนี่เอง
   ตอนนั้นแดนรีบเก็บปืนที่ทิ้งไปขึ้นมา แล้วกลับขึ้นรถ ขับรถเข้าไปยันประตูเอาไว้ ไม่ให้มันปิดประตูได้ ทันใดนั้นลูกน้องไทเกอร์ที่อยู่ข้างในหรือเห็นเหตุการณ์อยู่ห่างๆ รู้ตัวว่าโดนบุกรุก พอเห็นคนอยู่ในรถ ก็ยิงอัดซะยับ แดนต้องต้องตะเกียดตะกายหนีตายมุดตัวหลงหลบกระสุน เปิดประตูคลานหนีออกมาอีกฝั่ง
   "เวรเอ้ย ไหนบอกว่า ง่ายๆไงว่ะ กูจะรอดมั๊ยเนี้ย"
   แดนสบถบ่น ขณะรีบคลานพุ่งตัวไปอย่างไวหนีไปท้ายรถ พอแอบได้ที่แล้วก็เอาปืนกลยิงโต้ตอบไปมั่วๆ ตาก็ไม่ได้เล็งเป้า ยืนแต่มือออกไปยิง
   ปัง ปังๆ
   ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
   "โซ ทำไมยังไม่รีบมาช่วยว่ะ"
   แดนจะโกนบอกสุดเสียง ก่อนสบถบ่นอย่างหัวเสียและใจเต้นระทึก เมื่อถูกรุม ยิงถล่มอย่างไม่ยั้ง
   "ห่าเอ้ย แผนนี้เอากูมาเป็นเป้าล่อชัดๆ เลยนี่หว่า"
   แดนบ่นพร้อมเปลี่ยนแม็กกระสุน แล้วยืนมือยิงสวนออกไปโดยไม่ได้มองเหมือนเดิม แต่ก็มีคนซวยโดนแดนยิงตายจนได้ เมื่อกระสุนของแดนที่ยิงแบบมั่วๆ ไปโดนหัวมัน
   ตอนนั้นแดนใจเต้นไม่เป็นซ่ำ เพราะตกเป็นเป้ากระสุน จากปืนหลายกระบอก และรู้สึกว่า มันไม่เหมือนกับที่โซบอกกับเขาในทีแรก ว่าแค่หลอกให้มันเปิดประตู เอารถขวางประตูไว้แล้วก็หนีออกมา แล้วตอนนี้จะหนียังไง ถ้าไม่มีคนมาช่วย แล้วโซก็ไม่เห็นมาช่วยเขาเลย ปล่อยให้เขาโดนรุมยิงอยู่แบบนี้
   ห่างออกไปโซลงจากต้นไม้แล้ว แล้ววิ่งเข้ามาใกล้โรงงาน โดยหามุมที่ยิงคุ้มกันแดนได้ถนัด จากนั้นก็หาเล็งเป้ายิงอย่างใจเย็น เพราะไม่ต้องการเปลืองกระสุน พูดยิ้มกับตัวเองว่า
   "อนทนไว้แดน ฉันไม่ปล่อยให้นายตายหรอกน่า"
   เธอบอกเหมือนจะอ่านใจแดนออก ก่อนจะลั่นไก ยิงคนที่พยายาม อ้อมไปจัดการแดนข้างหลัง จากนั้นเธอก็สอยไปอีกคน ที่พยายามบุกไปหน้ารถ แล้วก็ยิงอีกคนที่ยืนแบบทะเล่อทะล่า ไม่อยู่ในที่กำบัง
   ลูกน้องไทเกอร์ 3 คน ร่วงลงไปติดๆกัน ทำให้คนที่เหลือรู้ว่า มีคนซุ่มยิงอยู่
   "อย่า โพล่ออกไป มันมีไรเฟิล ซุ่มยิงอยู่"
   มันตะโกนเตือนเพื่อน ให้หมอบอยู่กับที่ แต่ตัวมันดันเสือกอยู่ในตำแหน่งที่โซเห็น เลยโดนเก็บหน้าคะมำไปอีกคน พวกที่เหลือเริ่มขวัญหนีดีฟ่อ ไม่กล้าโพล่หัวออกมา หลบอยู่ในที่กำบัง แถมตอนนี้เหลือกันแค่ 3 คนเท่านั้น
   ตอนนั้นเสียงปืนเลยเงียบไปชั่วขณะ ทำให้แดนรู้สึกโล่งอก แต่ก็ยังไม่กล้าออกจากตรงนั้น และยังยิงมั่วๆ เป็นการขู่ไม่ให้พวกมันไม่ให้พวกมันเข้ามา โซเมื่อเห็นพวกมันไม่กล้าโพล่มาจากที่ซ่อน จึงเป็นโอกาสให้เธอวิ่งเข้าไปสบทบกับแดน แดนพอเห็นโซ ก็พ่นลมหายใจอย่างโล่งอก
   "ฮู้ ..กว่าจะมาได้"
   แดนบ่นว่าอย่างกระหืดหระหอบเมื่อโซมมาถึง แต่โซไม่ได้สนใจ กลับรีบปลดเป้ของเธอออก แล้วเอาขวดเบียร์สองขวด ออกมาส่งให้แดน ขวดเบียร์ทั้งสองขวดนี้ ถูกทำเป็นระเบิดเพลิง โดยใช้ผ้ากับน้ำมันเบนซิน
   "เอ้า.จัดการเลย"
   โซ บอกแล้วเก็บเป้ของตัวเอง และเตรียมเล็งปืนไว้
   แดนเมื่อได้ระเบิดเพลิงมาก็รีบจุดไฟ โดยใช้ไฟแช็ค ที่ได้มาจากพวกของเชอรีน เมื่อไฟติดก็เขวี้ยงออกไป เป้าหมายคือส่วนที่จะติดไฟได้ง่าย เพราะตามแผนของโซ คือมาทำลายไม่ได้มายึด
   ไฟลุกพรึบ ในขณะที่ลูกน้องไทเกอร์ที่แอบซุ่มอยู่เริ่มแตกตื่น พอระเบิดตามมาอีกลูก คนที่อยู่ใกล้ไฟ ก็ทนไม่ได้ต้องหนีออกจากที่ซ่อน  โซสอดส่ายสายตารออยู่แล้ว พอเห็นคนขยับออกจากที่ซ่อน เธอก็ลั่นไกเก็บมัน
   .ตอนนั้นไฟเริ่มลุกไหม้หนัก ลูกน้องที่เหลือของไทเกอร์ไม่มีกระจิตกะใจจะสู้อีก เพราะเหลือกันแค่สองคน เลยต่างซ่อนตัวไม่ขยับไปไหนหากไฟไม่ลามมาถึง
   โซพอเห็นไฟลุกแล้ว ก็บอกว่า
   "ได้เวลาไปกันแล้ว ไปกันเถอะ"
   "อ่าว ไม่รอจัดการไทเกอร์ก่อนเหรอ"
   "ยังไม่ใช่ตอนนี้ อย่ามัวถามอยู่เลย เราต้องรีบออกจากที่นี่แล้ว โน้นดูโน้น"
   โซ ชี้ให้แดนดู ผีดิบที่เริ่มโพล่มาให้เห็น ซึ่งโดยปกติแล้วที่โรงงานนี้ถือเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัย เนื่องจากที่ตั้งของมันมีภูเขาล้อมรอบ เสียงปืนจะสะท้อนไปมาทำให้ผีดิบสับสนจนหาตำเหน่งไม่เจอ จะมีบางตัวที่หลงมาเจอเท่านั้น แต่แสงไฟที่โชติช่วงส่องสว่างนี้ จะทำให้มันมองเห็นได้ในระยะไกล และเป็นตัวดึงดูดให้พวกมันมาที่นี่
   "ฉิบหายแล้ว ได้วิ่งอีกแล้วกู"
   แดนบ่นอุบ เพราะอันนี้ก็ไม่เห็นมีอยู่ในแผนที่โซบอก สงสัยโซกลัวว่าถ้าบอกแผนทั้งหมดแล้วเขาจะไม่เอาด้วยเพราะมันเสี่ยง เลยบอกแผนแบบง่ายๆ ให้ฟัง แต่เอาเข้าจริงนี่คนละเรื่องกันเลย ทั้งให้เป็นเป้าล่อกระสุน และตอนนี้ยังต้องมาวิ่งหนีผีตอนกลางคืนอีก
   "ไปได้แล้ว"
   โซบอกย้ำอีกที แดนก็ไม่รีรอที่จะวิ่งแล้ว เพราะอีกไม่นานที่นี่ก็จะเต็มไปด้วยผีดิบ ทั้งสองคนวิ่งตะลุยฝ่าความมืดไป โดยมีโซวิ่งนำเป็นหัวหมู่ทะลวงฟัน เป้าหมายที่จะไปคือรถอีกคันที่ขับมาด้วยกัน แล้วเอามาจอดทิ้งไว้บนถนนใหญ่ ใช้สำหรับหนี
   โซวิ่งไปพลางสู้ไปพราง โดยฟันผีดิบทุกตัวที่วิ่งใส่พวกเขา แม้เธอจะเก่งและแข็งแกร่ง แต่ลองได้สู้ผีดิบตอนกลางคืนแบบนี้ นานๆเข้าเธอก็หอบเหนื่อยเหมือนกัน เพราะไม่มีเวลาได้พัก ตอนนั้นแดนวิ่งตามหลบหลังโซ เห็นเธอสู้จนเหนื่อยแบบนี้ มันเลยไปกระตุ้นความเป็นชายอกสามศอก ให้เขาต้องช่วยเธอสู้ด้วย โดยไม่ยอมหลบวิ่งตามหลังอย่างเดียว
   เมื่อแดนเริ่มช่วยสู้ และถึงแม้จะช่วยอะไรไม่ได้มาก เพราะถ้าไม่ใช้ปืนแล้ว เขาก็มีแต่เพียงมีดสั้นเล่มเดียว แต่อย่างน้อยก็ทำให้โซเบาแรงขึ้นมา มีเวลาได้หายใจ ทั้งคู่เลยเคียงบ่าเคียงไหล่กัน ลุยไปข้างหน้า จนถึงถนนและเห็นรถที่จอดอยู่ แล้วก็รีบวิ่งเข้าไปหลบในรถ ตอนนั้นยังมีผีดิบตามมาอีกสี่ห้าตัว และเข้ามาทุบรถพยายามจะพังรถเข้ามากินพวกเขา
    แดนเลยรีบสตาร์ทรถ แล้วขับพุ่งตัวออกไปชนเหยียบพวกมันจนล้มหงาย ทั้งคู่รอดมาได้อย่างเหนื่อยหอบ โซแอบยิ้มแล้วมองแดนเหมือนแอบคิดพอใจอะไรบางอย่างในตัวเขา อาจเพราะแดนตัดสิ้นใจสู้แบบเคียงบ่าเคียงไหล่โซ เลยทำให้โซรู้ว่า แม้บางทีเขาอาจดูขี้ขลาด แต่เอาเข้าจริงเขาก็มีธาตุแท้ของความเป็นลูกผู้ชาย และมีน้ำใจห่วงเพื่อนฝูง เขายังเป็นคนเดิม ที่เคยเจอกันวันนั้นยังไม่เปลี่ยนแปลง
   ตอนนั้นแดนขับรถเลยออกมาไกลแล้ว จนถึงพื้นที่โล่งปลอดภัย ไร้วี่แววของพวกผีดิบ แสงไฟจากการถูกเผาของโรงงาน ยังเห็นเป็นแสงสีส้มเรืองรองตรงเส้นขอบฟ้าตัดกับท้องฟ้ายามค่ำคืน แดนเลยหยุดรถ แล้วปรับเบาะเอนตัวนอนอย่างขอพักเหนื่อย โซเห็นแล้วก็ทำตามมั่ง เพราะเธอต้องการพักเหมือนกัน
   ทั้งคู่จึงเอนหลังนอนหลับตาพักเอาแรง บนเบาะคู่หน้า ขณะที่โซกำลังเคลิ้มหลับนั้น จู่ๆก็รู้สึกมือของเธอ ถูกมือของแดนมาสัมผัสจับ เธอเลยต้องลืมตาขึ้นมาดู แล้วจึงเห็นมือของแดนวางบนมือของเธอ โดยที่เขาหลับไม่รู้สึกตัว ตอนแรกเธอคิดจะเอามือออก แต่แล้วกลับเปลี่ยนใจ ให้มันอยู่แบบนั้น แล้วเธอก็หลับตานอนต่อพร้อมร้อยยิ้มที่เกิดขึ้นบนหน้าเธอ
***
   ไฟที่ลุกโชนจากการที่โรงงานถูกเผา ไม่เพียงแต่แดนที่เห็น ไทเกอร์ที่กำลังกลับไปที่โรงงาน ก็มองเห็นได้ และรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น รีบสั่งเร่งให้พวกนั้นรีบเดิน แต่เหมือนลูกน้องของเขาจะไม่ขยับตามที่เขาสั่งเสียแล้ว
   คนหนึ่ง ที่เป็นลูกน้องไทเกอร์ และดูจะเป็นหัวโจกของลูกน้องไทเกอร์อีกหลายคน ออกมาพูดว่า
   "พอเถอะ ไทเกอร์ มันจบแล้ว เราจะไม่ไปต่อ"
   "อะไรนะ แกพูดอย่างนี้ได้ยังไง ไอ้เทมของเราทั้งหมดอยู่ที่โรงงานนั้น จะปล่อยทิ้งไปอย่างนั้นเหรอ"
   ไทเกอร์ฉุนโกรธ ที่พวกมันดูกระด้างกระเดื่องพูดจาไม่เข้าหู แต่ลูกน้องอีกคนกลับพูดสวนมาว่า
   "นายก็ดูสิไทเกอร์ ไฟไหม้ซะขนาดนั้น มันจะมีอะไรเหลือ เราเสียคนไปมากแล้วนะ จะให้เราเสี่ยงไป เพื่อไปดูซากปรักหักพังหรือไง"
   อาเดลรู้สึกว่า ลูกร้องเริ่มคุมไม่อยู่แล้ว จึงกระชับปืนในมืออย่างระมัดระวัง ไทเกอร์เองก็ไม่ใช่คนโง่ ที่ดีแต่ใช้กำลัง มันเองก็รู้ว่าถ้าผลประโยชน์หมด พวกนี้ก็จะเริ่มตีจาก และดูมันแต่ละคนในตอนนี้ ก็เริ่มคิดกันแล้ว เลยพูดอย่างใจเย็นว่า
   "ก็ได้ ก็ได้ ฉันเข้าใจ ..เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ฉันจะไปที่โรงงานนั้น ใครที่จะไปกับฉันก็มาด้วยกัน ส่วนใครที่จะแยกตัวไปตอนนี้ก็ไปได้เลย"
   ลูกน้องของมันทั้งหมดเริ่มมองตากัน แล้วเริ่มคุยซุบซิบ จากนั้นไม่นานคนที่เป็นหัวโจกก็พูดว่า
   "ขอโทษที ไทเกอร์ เราคุยกันแล้ว พวกเราจะไม่ไปกับนาย"
   อาเดล รีบพูดกล่อมว่า
   "พวกนายคิดดีแล้วเหรอ ถึงมันจะไหม้ไปหมด แต่เราก็สร้างใหม่ได้ นายลืมแล้วเหรอว่าไทเกอร์ทำกระสุนให้พวกนายได้"
   ลูกน้องไทเกอร์ กลับตอบว่า
   "จริงอยู่ว่าไทเกอร์ คราฟกระสุนได้ แต่มันก็ต้องใช้วัตถุดิบ ตอนนี้วัตถุดิบจมอยู่ในกองไฟหมดแล้ว แล้วถ้าจะเริ่มต้นใหม่ พวกเราอยากเริ่มต้นด้วยตัวของพวกเราเอง อาเดล เธอจะมากับเรามั๊ยหละ"
   อาเดลพูดไม่ออก เพราะจะกล่อมเขากลับโดนกล่อมเอง เลยหันไปมองไทเกอร์ ไทเกอร์กลับยิ้มอย่างทำใจ พูดน้ำเสียงยอมจำนนต่อเหตุผลว่า
   "เอาเถอะ ถ้าพวกนายคิดอย่างนั้นก็ตามใจ ถ้าอย่างนั้นพวกเราแยกกันตรงนี้"
   แล้วไทเกอร์ก็เดินไปเพียงลำพัง อาเดลเห็นเช่นนั้นเลยรีบตามไทเกอร์ไป พวกนั้นพอเห็นไทเกอร์ไปแล้วก็รวมกลุ่มพูดคุยปรึกษาว่าจะเอายังไงต่อ ขณะนั้นเองไทเกอร์ก็ฉวยปืนกลจากอาเดล แล้วหันกลับมายิงกราดใส่พวกมัน
   ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
   แต่ละคนไม่ทันตั้งตัวและไม่ทันได้หยิบปืนยิงโต้ตอบ ก็ถูกยิงตายล้มระเนระนาด จนเหลือคนสุดท้าย ที่เป็นหัวโจก ไทเกอร์ชักปืนสั้นขึ้นมายิงใส่จนหมดแม็ก แล้วมันก็เปลี่ยนแม็ก ตามไปยิงซ้ำพวกที่ยังเจ็บโอญครวญให้ตายให้สนิท ลูกน้องมัน 10 กว่าคนที่รอดมาถึงที่นี่ ถูกมันฆ่าตายหมดไม่มีเหลือ 
   อาเดลมองจนกลัวว่าตัวเองจะโดนด้วย พลันรู้สึกประหวั่นพลันพลึงขึ้นมา แต่ไทเกอร์กลับไม่ได้ฆ่าอาเดล พูดกับเธอว่า
   "เธอไม่ต้องกลัวหรอก ฉันจะไม่ฆ่าคนที่ภักดีกับฉัน เธอจะช่วยฉันเริ่มต้นใหม่มั๊ย"
   อาเดลพยักหน้าหงึกๆแทนคำตอบที่พูดไม่ออก
--------------------------------------------------------------------------------

ต่างฝ่ายต่างหนีไปกบดานสร้างเนื้อสร้างตัวใหม่ รอการประจันหน้ารอบใหม่ ยอมรับเลยว่าไทเกอร์มันไม่ได้กระจอกจริงๆละว่าแต่อีแดนจะเอาไงกับชีวิตต่อ

แดนเปิดร้านค้ากระสุนเลย ต่อไปคงตามล้างตามล่ากันน่าดู

ผมทายว่าตอนหลังอาเดลจะมาเข้ากับพวกพระเอก
ยอดเยี่ยมครับ เดินเรื่องกระชับ ไม่เยิ่นเย้อ ชอบจริงๆ

ขอบคุณากครับ   ลงตอนใหม่รวดเร็วจริงๆ

ขอบคุณครับ เริ่มต้นกันใหม่เลยทีนี้ไทเกอร์จะกลับมายิ่งใหญ่อีกได้ไหมนะ

ยังงี้คงจะตามแก้แค้นกันสนุกเลย ขอบคุณมากครับ
ปล.คิดถึงเฟย์แล้วนะล๊อคอินเข้ามาใหม่ได้แล้ว

คิดจะทำการใหญ่ก็ต้องโหดแบไทเกอร์นี้ละ ขอบคุณครับ

 ::Glad::ขอบคุณครับ

ถึงจะมาสั้นๆเเต่เนื้อมาเต็ม เเค้นกันทั้งสองฝ่ายเเล้วก็ตามล่ากันจนกว่าจะตายกันไปข้างนึง สนุกสนานมันส์เเน่นอน ขอบคุณwriter มากครับ

ดูเหมือนบักแดนเราจะเจอเรื่องยุ่งๆเข้าอีกแล้วสิ
แต่ว่าก็ปลอดภัยดีหล่ะนะตอนนี้
ต่างฝ่ายก็ต้องเตรียมตัวสู้รบกันต่อไป
เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้วงานนี้

 ::Thinking::ท้ายที่สุดแล้ว โซกับ แดนจะเดินกันไปทางไหน หนอ และจะเป็นคู่หูคู่ลุย กันแบบไหนหนา

ขอบคุณครับ..สำหรับตอนใหม่ที่มาไว..ชอบครับจากใจจริง..เพราะถ้าหายไปนาน..ยอมรับว่าลืมตัวละคร กับเค้าโครงเรื่องไปหมดแน่เลย..แต่ถ้าจะดี รบกวนปูเรื่องด้วยก็ดีครับว่า เกมนี้จะมีเหตุการณ์อะไรสำคัญที่ต้องทำเพื่อเก็บเลเวลเพิ่ม และมีจุดมุ่งหมายสุดท้ายคืออะไร

แดนบ่มเพาะศัตรูตัวฉกาจได้แล้ว โซจะมาเป็นเมียแดนไหม เฟย์จะกลับมาหาแดนได้อีกรึเปล่า
สนุกมากเลยครับ ตั้งตาคอยตอนต่อไป

ดูเหมือนซอมบี้จะเป็นแค่องค์ประกอบที่เป็นอุปสรรคเล็กๆของคน2 กลุ่มในเรื่อง ความขัดแย้งระหว่างโซ กับไทเกอร์ดูมีน้ำหนักและน่าสนใจกว่าพวกซอมบี้ไปแล้ว น่าติดตามมากครับ