ความตอนที่แล้ว แม่ถามว่าทำไมไม่นอน พี่แมนบอกว่ากำลังเค้นความจริงว่าเราชอบใคร แม่ก็พูดว่า ก็เจ้าโทนไม่ใช่เหรอ



แม๊ !!!!!!!!  ทำไมแม่พูดงี้ง่ะ เราคือเรามองไปที่พี่แมน คือพี่แมนทำหน้าแบบ โอ๊ยยยยยย พี่แมนทำหน้าเหมือนขำหนักมากอ่ะ เราก็หันมาถามว่าแม่ แม่พูดไรง่ะ หมิว หมิว.... พี่แมนก็แอ่ะโกหกแม่เหรอ เราก็หันไปมองพี่แมน บอกไอ้พี่แมนบ้า




แม่เราก็บอกเนี่ย ลูกสาวแม่ไม่เคยเขินหนักขนาดนี้เลยนะ เราก็มองแม่อีกทีคือตอนนี้จะร้องไห้แล้วนะ โกหกก็ไม่ได้ แต่จะให้ยอมรับมันก็ ฮือออออออ คือแบบไม่รู้ว่าใครเป็นแบบเราไหมอ่ะ คือเราเป็นคนที่ตั้งสเป็กผู้ชายที่จะมาเป็นแฟนไว้ระดับนึงเลยนะ




ต้องขาว ต้องสูงกว่าเรา ดูตี๋ๆหน่อย คือตั้งแต่ดู Full House สเป๊กของเราก็มีพี่เรนเป็นพื้นฐานเลยนะ อย่างที่บอกว่าแฟนเก่าของเราก็หล่อ ตี๋ สูง แต่เราคิดในใจว่าโทนไม่ได้มีอะไรตามที่บอกเลยง่ะ แล้วเราจะชอบโทนจริงๆเหรอ แม่ก็บอกโอ๋ลูกสาวแม่ เราก็มองงืออออ



พี่แมนก็เดินมาลูบหัวเราอีกแล้วบอกว่า หวาย ความลับแตกเลย จะบอกว่าเก็บก็ไม่น่าใช่เพราะอาการหลุดตลอดเลย เราก็ตีพี่แมนเลย พี่แมนก็โอ๊ย  ๆ ๆ ทำไมเจ็บกว่าเดิม อ๋อ มันคือฝ่ามือของสาวน้อยผู้มีความรัก โอ๊ยยย ไอ้พี่บ้า นี่คือพี่ชายคนเดียวกันกับคนที่มาดเข้มๆในงานป่ะเนี่ย โอ๊ยยย




เราบอกพี่แมน ! แม่เข้าใจผิดหมดแล้ว แม่ก็ยิ้มแล้วบอกโอ๋ ๆ ๆ แม่ไม่พูดแล้วก็ได้ ดูซิ๊ลูกสาวแม่หน้าแดงหมดเลย เราก็มอง  ๆ ๆ ทำหน้ามุ่ยๆ แล้วบอกเชอะสนิทกันเหลือเกิน รักกันเหลือนเกินน้องชายอ่ะ ถึงขั้นเอามาแกล้งน้องเลยนะ พี่แมนบอกเอ้าไอ้นี่พาลนี่หว่า




แม่ก็นั่งข้างๆเราแล้วถามหืมอะไรเนี่ยลูกสาวแม่ เราก็บอกเชอะเปล่านี่นาก็แม่ง่ะพูดไรไม่รู้ พี่แมนก็มานั่งข้างๆแม่กอดแขนแล้วบอกแม่คร๊าบบบบ เราก็เอื้อมมือไปตีพี่แมนแล้วบอกไม่ต้องแม่ครับเลยไอ้พี่บ้า แม่ก็บอกเอ้ สองคนนี้ดื้อเหมือนเด็กเลย ไปข้างบนกันดีกว่า พอแม่ลุกจะเดินไป แม่ก็เรียก แจ๋ว แจ๋ว  มีใครอยู่ไหม



แล้วตอนนั้นพวกแม่บ้าน 2 คนก็เดินมาเลยแล้วบอกว่าพี่แจ๋วอาบน้ำค่ะ คุณผู้หญิงมีอะไรให้รับใช้คะ แม่ก็บอกว่าไม่มีอะไร เดี๋ยวชั้นจะขึ้นชั้นบนแล้วนะ ฝากดูบ้านด้วย สองคนนั้นก็ค่ะๆ แต่ก่อนที่จะเดินไปพี่แมนก็ถามว่า พี่ๆสองคน ช่วงนี้ไอ้หมิวดูเป็นไงมั่ง สองคนนั้นก็มองหน้ากันแล้วทำหน้าเลิ่กลั่ก พี่แมนก็บอกว่าพูดมาเถอะคร๊าบ




สองคนนั้นก็บอกว่า ช่วงนี้น้องหมิวดูน่ารักขึ้น แล้วเข้าหาได้ง่ายกว่าเมื่อก่อนมากค่ะ พอได้ฟังคำตอบเราก็นึกย้อนไปนะว่าเอ๊ะ เมื่อก่อนเราเป็นยังไง ก็จำได้ว่ากับคนในบ้านเราไม่เคยวางตัวว่าเป็นเจ้านายเลยนะ แต่คำพูดดูเหมือนว่าเมื่อก่อน เรากับคนในบ้านจะมีเส้นอะไรกันไว้หรือเปล่า




แล้วแม่ก็เดินขึ้นไปบนบ้าน พี่แมนก็ตามไป เราก็ต้องรีบตามอ่ะกลัวพี่แมนไปเป่าหูแม่อีก แม่มานั่งที่มุมเดิมๆที่พี่แมนชอบมากินนมก่อนนอน  เราก็พูดว่ามีที่ไหนง่ะเอาพนักงานมานอนที่บ้าน เราพยายามเบี่ยงๆประเด็นพี่แมนก็บอกเอ้า ก็มันเจ็บแบบนั้นจะให้มันไปนอนบ้านคนเดียวเหรอไง




พี่แมนก็บอกว่า มันทั้งห่าม ทำอะไรเกินตัว อีกทั้งทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังในบ้างครั้ง เพราะงั้นการเอามาไว้ที่นี่แหละดีแล้ว แม่ก็อืมม ก็ตามที่เจ้าแมนบอกแหละเจ้าหมิว เราก็ถามว่าแม่เชื่อที่พี่แมนพูดจริงเหรอ แม่ก็ถามว่าเรื่องอะไรหืม เราก็บอกเรื่องที่ชอบ...



พี่แมนก็บอกเห้ยๆ อย่ามาใส่ร้ายนะ พี่ไม่ได้พูดเลย แม่พูดเองนะ เราก็หันมองที่แม่เลย แม่ยิ้มแล้วพูดว่า นี่คิดว่าแม่มองไม่รู้เหรอหืมม เราก็เง้ออออ ไรง่ะแม่ แม่เราก็ลูบหัวเราเบาๆนะ แล้วพี่แมนก็เข้ามากอดแขนแม่ แล้วถามแม่ครับ ๆ ๆ  ทำไมถึงคิดว่าไอ้หมิวชอบไอ้โทนล่ะ




เราก็ หันมองจนคอจะหักอยู่แล้วเนี่ย ชงเก่ง ปูเก่งงงงง พี่แมนถามว่าไอ้โทนทำไงชนะใจไอ้ลูกคุณหนูคนนี้ได้เนี่ยยยยย แม่ก็บอกเอ๊ แมนอย่าไปแซวน้องซิ่ แม่ง่ะเหมือนจะช่วยเราแต่ก็ไม่เลย แม่ก็อืมม เจ้าโทนไม่ได้เอาชนะอะไรหรอก แต่ดูเหมือนว่าลูกสาวแม่จะแพ้ทางเต็มๆเลยนี่ซิ่





เราก็พูดแม่ง่ะ พูดแบบนี้คนก็เข้าใจผิดหมด ถ้าคนที่บริษัทมาแอบได้ยินเดี๋ยวก็เสียชื่อเสียง พอเราพูดแบบนี้พี่แมนกับแม่คือเงียบเลย พี่แมนก็ถามเราด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปว่า เห้ยไอ้หมิว ที่แกพูดมาแกคิดแบบนั้นจริงเหรอ เราก็รู้ตัวละว่าพูดอะไรผิดแน่ๆ พี่แมนบอกว่าการจะรู้สึกชอบใครสักคนมันจำเป็นด้วยเหรอวะ ที่ต้องมีฐานะที่เท่าเทียมกัน




แกเกิดมาสูง เกิดมาพร้อม แต่แกไม่ควรคิดแบบนี้นะไอ้หมิวพี่จะบอกไว้ก่อน เราก็เงียบเลยแล้วถามว่าน้องพูดผิดอีกแล้วเหรอ พี่แมนก็บอกว่าเปล่า แต่ก่อนจะพูดอะไรคิดก่อนไอ้หมิว แม่ก็บอกพอแล้ว ๆ เจ้าแมน ให้น้องค่อยๆเรียนรู้ไปอย่าไปตำหนิน้องมาก




แต่แม่ก็หันมาพูดกับเราว่าหมิว จริงอยู่ว่าเจ้าโทนอาจจะดูด้อยกว่าพวกเรา แต่หนูก็ไม่ควรพูดแบบนั้นนะ เราก็ถามว่าแม่คิดว่าหนูจะชอบไอ้ลิงจริงๆง่ะ  แม่เราก็บอกว่าเอ แต่ว่าตั้งแต่ที่โทนเริ่มเข้ามาในบ้านลูกสาวแม่ก็เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะ แล้วพี่แมนก็ อ่ะฮ่ำ เนี่ยเก๊กเสียงหล่ออีกแล้ว พี่แมนถามว่าเช่นอะไรครับแม่




แม่บอกว่าลูกสาวแม่กลับบ้านเร็วขึ้นหลายวันเลยนะ ถึงจะไม่ทุกวันก็เถอะ แล้วไหนจะดูน่ารักขึ้นจนพวกแม่บ้านรู้สึกได้ พี่แมนก็พูดขึ้นมาว่าแต่มันดูขี้เหวี่ยงขึ้นมากเลยนะขอรับคุณแม่  โอ๊ยยย มีขอรับด้วยหมั่นใส้ แม่ก็บอกว่าเอ... ที่เหวี่ยงนั่นเป็นเพราะเจ้าโทนไม่ยอมตามใจหรือเปล่า




เง้อออ อะไรเนี่ยแต่ละคน เรานั่งคุยกับแม่กับพี่แมนไปอีกเป็น 10 นาทีเลย จนกระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูจากห้องพ่อ เราเห็นไอ้ลิงป่ายกมือไหว้ก้มหัวอีกที ก่อนจะปิดประตูเบาๆ โห หน้าตานี่เหมือนลิงป่วยอ่ะ พี่แมนก็บอกโอ่โห่ แม่ครับสงสัยพ่อจะจัดเต็มคอสต์ให้มันเลย




แม่บอกนั่นซิ่ เราก็งงว่า พ่อสอนอะไรง่ะ พี่แมนบอกว่าก็สอนหลายๆอย่าง ที่แม้แต่ผู้บริหารระดับสูงก็คงไม่ค่อยมีโอกาสล่ะมั้ง ดูหน้ามันซิ่ ดูก็รู้เลยว่าสมองรวนประมวลผลไม่ทัน 5 5 5 5 5  แต่ฮาดีว่ะ แล้วพี่แมนก็เดินไปเลย แล้วบอกน้องชายเป็นยังไง




เราก็คิด โถ ๆ ๆ ๆน่าสงส๊าร น่าสงสาร โถ ๆ ๆ ๆ  เจ้าลิงมโมนหัวหงอก คงมึนซิ่นะ เอ๊ะ ๆ ๆ แต่ก็ไม่แปลกนี่ ก็ปกติน่ะ ก็หน้ามึนอยู่แล้วนี่ หึ่ หึ่ หึ่ 5 5 5 5 5  พี่แมนรีบเดินไปหาเลย แล้วท่าทางกับท่าทีของพี่ชายเราแปลกๆเลยนะ ปกติพี่แมนก็จะมีมาดของเขา จะนิ่งๆ จะสุขุม แต่ตอนนี้คือดีดเหมือนคนเป็นไฮเปอร์ ย่องๆ วิ่งๆ เดินเข้าไปหาโทนแล้วถามว่าเห้ยน้องชายเป็นไงม่างงง แม่เราก็ส่ายหัวไปยิ้มไป




เราก็ถามว่าแม่เป็นไรง่ายิ้มไม่หยุดเลย แม่เราก็ยิ๊มมมมม แล้วหันมาพูดว่าไม่ได้เห็นเจ้าแมนเป็นแบบนี้นานแล้วนะ ปกติเจ้าแมนต้องสร้างภาพลักษณ์ที่สุขุมดูน่าเชื่อถือให้ประจักษ์ต่อหน้าคนอื่นมานี่คือว่าที่ผู้บริหาร แม่เราหันมามองเราแล้วก็พูดว่าถ้าเป็นไปได้ ถ้าบ้านเราไม่มีปัญหาตอนนั้น




แม่กับพ่อก็อยากให้เจ้าแมนได้ใช้ชีวิตวัยรุ่นไปก่อนนะ ไม่ได้อยากให้มาแบกรับภาระที่พ่อกับแม่บริหารล้มเหลวเลย เราก็จับมือแม่นะ แล้วก็บอกแม่อย่าไปพูดถึงซิ่คะ แม่เราก็ยิ้มๆ ตอนนั้นพี่แมนกอดคอโทน เดินมาเลยล่ะ พอมาถึงก็ลากลงมานั่งโซฟา




แล้วโทนก็แหงนหน้าพิงเลย พี่แมนหัวเราะแล้วบอกว่าควันขึ้นหัวแล้วเอ็ง คือคงเหนื่อยจริงแหละ เพราะปกติถ้าแม่หรือพ่อนั่งอยู่ โทนจะสำรวมมากเลยนะ แต่นี่คือเดินมาแล้วนั่งหมดสภาพเลย ว๊ายยย ลิงจ๋อยยยยยย แม่ก็ถามว่า ไหวไหมเจ้าโทน พ่อเขาเคี้ยวเต็มที่เลยซิ่ท่าทาง




โทนก็กลับมานั่งแล้วบอกว่า ผมรู้สึกว่าการเรียนที่มหาวิทยาลัยตั้งแต่เช้าถึงบ่ายนี่สบายๆมากๆเลยครับ พอได้มานั่งเรียนกับคุณท่าน พี่แมนก็ 5 5 5 5 5 ไอ้นี่เว๊ยยยยยย   พี่แมนก็ถามว่าแล้วเป็นไงจำอะไรได้บ้าง โทนก็บอกว่าแค่นิดเดียวเองครับ พี่แมนก็บอกเออ ถ้าจำได้เยอะซิ่ถึงแปลก





แม่ก็บอกว่าไปเตรียมพักผ่อนซะเจ้าโทนแล้วนี่อาบน้ำยัง โทนก็บอกว่ายังครับ แม่ก็บอกไปพักแล้วเตรียมอาบน้ำซะ โทนก็ลุกไปนะ แล้วพูดครับแม่ แล้วเดินไปเลย เราอ่ะตกใจเพราะโทนจะเรียกคุณท่านๆ ๆ ๆ เสมอ แต่นี่สงสัยคงจะมึนมากๆเลยเรียกว่าแม่เฉยเลย พี่แมนก็อู๊ยยยย เรียกแม่ด้วยอ่ะ





เราก็หันมองพี่แมนแล้วโวยวายเลย พี่แมนไรอ่ะพูดไรเนี่ย แม่เราก็ยิ๊มมม แล้วบอกว่าอ่ะ ๆ ๆ ลูกสาวแม่เขินจนเสียอาการเลย เราก็หน้ามุ่ยเลยตอนนั้นฮือออออ แม่ก็บอกนะว่า แม่ก็เพิ่งเคยเห็นหนูเสียอาการแบบนี้แหละ หรือว่านี่ชอบเจ้าโทนจริงๆจังๆเลยเนี่ย ง้ะ !!! เราก็ถามเง้อออ แม่คะ พูดไรเนี่ย




แม่ก็บอก อ้ะ ๆ  โอเคไม่ต้องตอบก็ได้ เดี๋ยวจะกลายเป็นโกหกแม่เสียเปล่าๆ เอ้า แม่ง่า นี่โหยยย ดักไว้อีกแล้วอ่ะ แม่ก็บอกว่าเดี๋ยวแยกกันไปพักผ่อนได้แล้วนะ เจ้าแมน เจ้าหมิว ว่าแต่เจ้าแมนเดี๋ยวโทนจะไปใช้ห้องน้ำใช่ไหม พี่แมนบอกครับแม่ แม่ก็บอกโอเคโอ๊ยยย คุยกันแบบไม่สนใจเลยว่าทำเราพูดไม่ออกง่ะ



ฮือออ แม่ก็หันมายิ๊มมมมม  เราก็บอกแม่ง่า แม่ก็บอกโอ๊ะๆ ๆ แม่ไปดีกว่า แต่ก่อนไปแม่ก็เดินมาลูบหัวเราแล้วบอกว่า เห้อ ลูกสาวแม่ตอนนี้ทำตัวน่ารักขึ้นมากๆเลยนะรู้ตัวไหมเนี่ย ต้องขอบคุณเจ้าโทนแล้ว ง้ะ ! อีกแล้ว เราก็เผลอพูดไปว่าแม่อย่าไปบอกนะ พี่แมนก็ถามเอ้าไอ้หมิวอะไร บอกอะไรเหรอ




โอ๊ยยย พี่แมน พี่บ้า บ้าที่สุด เราก็เถียงว่าเปล่าไม่มีไร แม่ก็ยิ้มแล้วก็เดินไปเลย แล้วพี่แมนทำไงรู้มะ พี่แมนเดินไปที่ห้องแต่ไม่ได้เดินไปเปล่าๆ เขายังท่อง มุสาวาทา เวระมณี แล้วทำเสียงเหมือนพระสวดมนต์อ่ะ โอ๊ยยย แต่ละคน อะไรเนี่ยยยยยย แล้วตอนนั้นโทนก็เดินมา




เราต้องรีบปรับอารมณ์แล้ว โทนก็ถามเราว่าอ้าว คุณท่านกับพี่แมนล่ะครับ เราก็บอกกลับห้องไปแล้ว แล้วนี่จะไปไหน... พอเราถามแบบนั้นคือไอ้ลิงบ้าทำหน้าเหมือนเหนื่อยอ่ะ เขาก็ยกมือตัวเองมามอง มือขวาถือขวดครีมอาบน้ำ มือซ้ายมีเสื้อผ้า แล้วที่คอมีผ้าขนหนู เขามอง ๆ ๆ ที่รอบตัวแล้ว มองที่เราแล้วถอนหายใจดังเฮ้ออ




โห ดูถอนหายใจไอ้ลิงบ้า แล้วพอถอนหายใจเสร็จก็เดินหนีไปเลย โอ๊ยย นี่มันวันอะไรเนี่ย แต่ละคน ไอ้ลิงบ้า ลิงหงอก ลิงป่า ไอ้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ





 

มาเจิมคนแรก
คุณแม๊..... รู้ทุกเรื่อง

ถือขวดแชมพู มีผ้าเช็คตัวพันคอมา พี่หมิวยังถามอีกนะว่าไปไหน
ดีนะ ที่โทนไม่ตอบว่า ไปกินข้าวมั้ง

มีคนเสียอาการหนักมากกกกกกก

หมิวออกอาการเลย โดนล้อว่าชอบโทน
คงชอบจริงแท้แล้ว

หมิวแพ้ทางโทนนนนนน!!!!! 

โดนดักทุกทางเลยนะครับเจ๊หมิวสงสัยจะหนีไม่รอดฮ่าๆ

ฉันแพ้ทางคนอย่างเธอ

คุณแม๊รู้ทุกอย่างเลย

เจ๊หมิว เหวอขนาดนี้เลยเหรอ? ถูกคุณแม่ดัก พี่แมนแฉ...ไปไม่เป็นเลย
มองอีกมุมนะ ถ้าไม่ใช่ว่าโทนเป็นจอมมึน ก็ใช้ ปจว. จีบสาวได้เก่งจริงๆ คือแสดงให้สาวสนใจ แล้วแว๊บหายให้สาวคอยตามติดตามค้นหา พอสาวหนุด ก็โผล่ออกมา กวน เหมือนลิงหลอก ให้ตาม จน เข้าไปนั่งเล่นในใจได้....

ไม่มีใครสงสารเจ้หมิวเลย 55555 มีแต่คนลุมแกล้ง

555 โดนแม่จับได้

มีคนเสียอาการแล้ว 1อัตรา

ดูท่าแล้วน่าจะแพ้ทางจริงๆล่ะครับ.... แต่โทนก๊มีบางมุมที่ดูน่ารักอยู่นะครับ.. 

แม๊ท้อปฟอร์มจริงๆ