ต่อจากตอนที่แล้ว เรา4 คนแยกตัวมาคุยกัน เพราะผู้ใหญ่คงกำลังคุยธุระสำคัญ พี่แมนบอกว่า พรุ่งนี้จะไปส่งไอ้ลิงบ้า.... พรุ่งนี้เหรอ.... อื้มมันก็เข้าใจได้ไม่ยากเย็นหรอก เพราะว่าพี่แมนเองก็ตื่นตั้งแต่เช้าแล้ว ส่วนอีเจมส์เราก็ว่าคงตื่นไวไม่แพ้กันหรอก เพราะกว่าจะมาถึงที่นี่จากบ้านอีเจมส์ก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมง คงตื่นนู่นน่ะ ตี 5  6 โมงเหมือนเรา เราก็มอง ๆ ๆ ๆ ไปทางไอ้ลิงบ้านะ อ้าวลิงบ้าไม่อยู่ง่ะ ตรงนั้นมีแต่ ปู่เทียน ย่าหอม ตาขวัญ ยายอุษา ยืนคุยกันอยู่โดยที่มีพวกลูกศิษย์ยืนอยู่ห่างๆ


โดยเฉพาะเสี่ยค่ายมวย คือทุกคนนึกภาพออกไหมอ่ะ เขายืนตัวตรง เอามือประสานกันที่หัวเข็มขัดแล้วยืนฟังอยู่อย่างนั้น จังหวะอดีตนักมวยดังเดินเข้าไป เขาก็ยกมือไหว้ พอนักมวยรับไหว้เขาก็กลับไปยืนท่าเดิม โอเครู้เลยว่าใครอาวุโสมากกว่ากัน พวกเขาคุยอะไรกันก็ไม่รู้แล้วไอ้ลิงบ้าหายไปไหนง่ะ


พี่แมนก็บอกแหม ๆ ๆ ห่างกันแปปเดียวมองหาเลยน๊า เราก็หันไปมองตาขวางๆ แล้วถาม ไรพี่แมน ไร ๆ ๆ ๆ อยากโดนต่อยป่ะ พี่แมนก็หัวเราะเลยนะตอนนั้น จ๋าก็ถามว่าตัวๆแล้ววันนี้นอนไหนอ่ะ อีเจมส์ก็บอกคงนอนบ้านแหละ แต่พี่แมนก็บอกว่าเอ็งมานอนค้างบ้านพี่ก็ได้นะไอ้เจมส์ จะได้ไม่ต้องนั่งรถไปๆมาๆ ยังไงซะไอ้โทนก็ต้องเดินทางจากบ้านสวนนี่ไม่ใช่เหรอ อีเจมส์ก็บอกครับพี่แมน


พี่แมนก็เลยบอกอื้มงั้นก็ไปนอนค้างบ้านพี่นั่นแหละ เสื้อผ้าหาซื้อเอาก็ได้ พี่แมนบอกแบบนั้น แต่อีเจมส์บอกว่าแต่ผมว่า ผมกลับไปเตรียมของที่บ้านมาเลย แล้วมาค้างบ้านพี่จะดีกว่าครับ มีของสำคัญที่ผมต้องเอาไปด้วย พี่แมนบอกอื้มตามใจ โอเคเรื่อง การเตรียมตัวเดินทางก็จบลงเท่านี้ จ๋าเองก็จะมานอนค้างด้วย เย้ดีใจ จังเลย พอคุยกันเสร็จ ตอนนั้นเราก็มองไปรอบๆสถานที่ มองไปรอบๆสวนนะ


พวกเราสี่คนเหมือนเด็กที่เข้ามาในสถานที่ ที่ไม่เคยรู้จักอย่างลึกซึ้ง งานสังคม งานต่างๆที่เราไป แทบจะ 100% คืออยู่ในตัว ฮอลล์ อาคาร งานในสวนมีบ้าง แต่เป็นสวนที่ถูกจัดให้มันเกมาะสำหรับงานนั้นๆ แต่งานนี้ไม่ใช่เลย งานที่นี่ ตรงนี้ เวลานี้ แทบจะไม่ได้จัดอะไรมากเลย มีแค่ตระเตรียมแค่ซุ้มพิธีเท่านั้น


คือมันดูเรียล ดูธรรมชาติแบบดั้งเดิมเลยล่ะทุกคน ไหนจะเรื่องแปลกๆที่เกิดขึ้น ไหนจะพิธีกรรมที่ขลังๆแบบที่เราไม่เคยเห็นทาก่อนอีกล่ะ ถึงบอกไงว่าเหมือนหลุดมาอีกโลกเลย พวกเรา 4 คนก็เดินมาที่มุมสงบๆ ตรงต้นแสงจันทร์ อยากนั่งพักบ้าง เราก็ถามพี่แมนนะ ว่าแล้วมีอะไรต่ออีกไหมพี่แมน ซึ่งพี่แมนก็บอก สิเกคงเริ่มโหมโรงตอนค่ำๆมั่ง


เราก็อ่อ.. อือออ ตอนนั้นรอบๆงาน คือแต่ละคน แต่ละกลุ่มก็จับกลุ่มคุยกันนะ จนกระทั่งแม่ทิพย์เดินมาปรบมือ สองสามครั้ง แล้วพูดว่า เดี๋ยวจะทำข้าวมื้อเที่ยงเลี้ยง ใครที่ไม่ได้ไปไหนก็อยู่กันก่อน ตอนนั้นแม่ทิพย์เรียกชื่อ.. นักมวยคนนั้น เขาก็เดินไปหา เราพยายามกระดื๊บบบ เข้าไปใกล้ๆอีกนิดแล้วฟัง แม่ทิพย์ถามว่า พวกเด็กที่ตามมาด้วย มีใครต้องคุมน้ำหนักบ้าง


อดีตนักมวยก็พูดขึ้นมาว่า เห้ย ใครยังน้ำหนักไม่ได้บ้าง แล้วก็มีลุกขึ้นสองคนมั้ง แม่ทิพย์บอกอืท จะได้ทำเมนูที่ไม่เหมือนคนอื่นให้ สองคนนั้นก็ยกมือไหว้เลยนะ คนสนิทของเสี่ยรับวิ่งเข้ามาเลยนะเหมือนรู้งานเป็นอย่างดีและมีลูกน้องตามมาอีก 3 4 คน แม่ทิพยขี้ไปที่คนแรกและบอกเอาหมูเท่านี้ ๆ ๆ คนนั้นก็เดินไปที่รถแช่เนื้อทันที



คนที่สองก็เหมือนกัน แม่ทิพย์บอกเนื้อไก่เท่านี้ๆๆ คนนั้นรับออเดอร์แล้วก็เดินตามไป คนที่สามแม่ทิพย์ก็สั่งอีกตับไก่ ตับหมูเท่านี้ คนที่สามก็เดินตามไป คนที่ 4 แม่ทิพย์ยอด อกไก่เท่านี้ ๆ ๆ ๆ   เนื้อล้วนๆ เขาก็เดินไป จนมาถึงคนนสนิทของเสี่ย แม่ทิพย์ถามว่า ยังพอจำได้ไหมว่า ผักที่ต้องใช้มีอะไรบ้าง เขาบอกจำได้ครับพี่ทิพย์ แม่ทิพย์พยักหน้า เขาก็เดินไปเลยทันที เนี่ย ใช้เวลาสั่งการ คนละไม่ถึง 20 วินาทีด้วยซ้ำ


แม่ทิพย์เดินมาหาพวกเรานะ แล้วถามว่า เด็กๆหิวกันรึยัง อีเจมส์ชิงตอบก่อนเลย หิวแล้วคร๊าบบบบ แม่ทิพย์ก็ยิ้มๆนะ แล้วบอกว่า งั้นรอสักแปปเดี๋ยวจะเริ่มทำแล้ว แบ้วตอนนั้นอ่ะ พวกกองทักลูกน้องเสี่ย ก็รีบกุลีกุจอเข้ามาช่วยทำงานกันยกใหญ่เลย แต่ว่า ไม่มีใครกล้าเฉียดเข้ามาใกล้เขตต้นแสงจันทร์เลยนะ


แม่ทิพย์เดินกลับไปทางที่พวกผู้ใหญ่คุยๆกันอยู่อีกครั้ง ปู่เทียน,ย่าหอม    ตาขวัญ,ยายอุษา พ่อเรา,แม่เรา พ่อเจมส์,แม่เจมส์ รวมถึงบรรดาลุงและเสี่ยๆทั้งหลาย ดำลังยืนคุยอะไรกันอยู่ก็ไม่รู้ ซึ่งเรารู้ตัวได้ทันทีว่า ไม่ควรเจ้าไปจุ้น ถึงใจอยากจะรู้มากกกกก มายยยยยย


จนแปปนึงแม่ทิพย์กับคนสนิทย่าหอม และคนอื่นๆ ก็เข้าไปเตรียมอาหารกัน แล้วพวกที่ไปขนเนื้อสัตว์มาคือเป็นระเบียบมากจริงๆนะ ลำเลียงไปในโซนทำอาหาร ซึ่งก็ปูพื้นด้วยผเาใบกันคราบ กันละอองอย่างดี คือไม่เคยเห็นแบบนี้ไง แบบที่ว่าทำอาหารเลี้บงกันสดๆ ก็จริงอยู่ที่งานแต่ละงานก็ทำอาหาร real time แบบนี้ แต่ว่าต่างกันตรงนี้


ตอนนี้เราแทบจะอยู่ริงไซด์เลยอ่ะ ติดขอบกะทะก็ว่าได้ จนเวลาล่วงไป ล่วงไป เรา 4 คนนั่งเกาะกลุ่มกันอยู่ อาการสำรับแรกถูกยกออกมาแล้ว ซึ่งก็เป็นสำรับอาหารของปู่เทียนกับย่าหอม วางบนภาชนะหวายที่เหมือนขันโตกแบบคราวที่แล้ว ปู่เทียนกับย่าหอม ท่านแยกสำรับอาหารเหมือนคราวก่อน และสำรับของ ตาขวัญกับยายอุษาก็มา


เนี่ยที่ทำให้เราไม่เข้าใจคือ ตาขวัญกับยายอุษาท่านสองคนกินข้าวสำรับเดียวกัน แกงก็ชามเดียวกัน กับข้าวอย่างอื่นก็จานเดียวกัน กินด้วยกัน ต่างกับปู่เทียนกับย่าหอมที่ต้องแยกสำหรับกับคนอื่นๆ งงง่ะ แล้วอีกคนคือลุงทั่ง ลุงทั่งเองก็แยกสำรับเหมือนกัน แต่คือนั่งทานด้วยกันนะ คืองงงงงงง แล้วแม่ทิพย์ก็เรียก แมน ๆ ๆ ว่างไหมมายก กับข้าวเร็วไปแบ่งน้องๆหน่อยเร็ว


โห !!!!!!! ใครมาเห็นตอนนี้คงตกใจ ยิ่งถ้าเป็นพวกผู้บริหารในบริษัท ที่คนในวงการธุรกิจ มาเจอซีนเรียกไปยกกับข้าว คงได้เหวอกันแน่ๆ ระดับพี่แมนเลยนะ แล้วไอ้พี่ชายบ้าของเราคือทิ้งมาดผู้บริหารไปเลย เดินไปแบบสบายใจเฉิ่บ อีเจมส์ก็ไปช่วยด้วย จ๋ายังบอกเบยว่าพี่แมนดูสนุกเหมือนเป็นงานตัวเองเลยอ่ะแก เราก็บอกนะ ว่าก็ตั้งแต่ไอ้ลิงบ้าเข้าไปในบ้านแหละ


จ๋าบอกแหม ๆ ๆ น้องชายชั้นนี่ก็สุดยอดเลยนะ นำพาความเปลี่ยนแปลงเข้าบ้านแกหลายอย่างเลย เราบอกตัวป่วนอ่ะดิ่ไม่ว่า ใครๆก็โอ๋ ใครๆก็เรียกหาเรียกใช้ ตามใจจนเหลิง จ๋าบอกไม่มั้งแก ฉันยังไม่เห็นว่าจะมีใครตามใจเจ้าโทนเลยนะ เราก็บอกว่าพ่อแม่ชั้นไงแก โห !!!!!!  ทำยังกะลูกตัวเอง จ๋าก็หัวเราะแล้วบอกว่า แต่หายากนะ ที่พ่อแม่แกจะเปิดใจยอมรับใครง่ายๆเนี่ยย โอ๊ยยย ไม่รู้แล้วไม่รู้ !!!!!
 

มาแล้ว ใกล้เดินทางแล้วซินะ
แม่ ทำไมเหี้ยมขนาดนี้เนี่ยยยย

พ่อแม่เปิดใจ​แล้ว รอเจ๊หมิวนี่แหละ จะเปิดเมื่อไหร่
แต่คนที่เปิดแน่บคือ พ่อทศ555

รับบทเด็กขี้อิจฉาแล้ว1

เจ้หมิวโดนแย่งบทลูกรักไปแล้วว

ลิงขโมยความรักของคนอื่น
โหดกว่าพ่อทศ ก็แม่ทิพย์ขนาดพ่อทศต้องหนีเข้าสวนไปเลยเหตุเพราะรถไฟมาชนกัน

ชนะใจคนนั้นยากยิ่งครับ

พ่อตาแม่ยายเอ็นดูลูกเขยผิดเหรอคร๊าบบบ ฮิฮิ

การกระทำของโทนเอง ทำให้ครอบครัวของคุณหมิวยอมรับในตัวของโทน รวมถึงคุณหมิวด้วยนะ

555 แม่ทิพย์สุดยอดเลย  ใช่ผู้บริหารระดับพี่แมนยกข้าว  ว่าแต่ มีคนอิจฉาลิงนะเนี่ย

ตกลง กลายเป็นลูกรักแทนตัวจริงไปแหล่วววววว


แต่แม่... นี่แม่ทิพย์ตัวจริงใช่มั้ย ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบ้านตัวจริง น่ากลัวเกิ้นนนนนนน

ลูกรักกก

ลูกรักกก

เจ้จ๋า ก็อย่าไปขยี้ปม  ลูกสาว โดนแย่งความรัก   5555

กลายเป็นว่าโทน มาสร้างสีสรรให้ครัวเจ๊หมิว