ผู้ชายขายน้ำ ภาค 4 ตอน 13 พายุใหญ่

แวะไปอ่านเรื่องอื่น
ตามที่แอดมินทำลายแทงไว้ 
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 1 THE ORIGINAL 
แฟนกู ภาค 1 

แวะไปอ่าน ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 1
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 2
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 3
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 4
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 5
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 6
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 7
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 8
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 9
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 10
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 11
ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 12
------------------------------------------------------------------------


    ด้วยความที่ผมเป็นผู้ชายและจู่ๆมีคนมาทำร้ายผู้หญิง 

ผมพุ่งเข้าไปดึงแขนผู้ชายคนนั้นทันทีที่กำลังจะเข้าไปตบอาซามิเป็นครั้งที่สอง  ตอนนี้ผมเห็นหน้ามันชัดแล้ว  มันคือทาเคชิ  ไอ้นั่นหันมาเล่นงานผมแทน  เสียงดังปึงปังวุ่นวาย  จนคนในหอเริ่มออกมาดู  อาซามิเข้ามาแยกเราสองคนออกจากกันและโยนเสื้อและข้าวของให้ผม  ตะโกนไล่ให้ผมกลับไป...

ผมรับเสื้อและรีบวิ่งลงบันไดไป  โดยที่ไม่รู้ว่าอาซามิจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
...

ผมลงมาจากหอของอาซามิแล้ว  แต่ผมไม่รู้จะทำยังไงต่อ  กลับบ้านก็ไม่เป็น  เมมโมก็ไม่รู้หายไปไหน  ผมพยายามโทร  เธอก็ยังไม่รับสาย  เธอน่าจะยังนอนอยู่  ผมยืนเซ่อซ่าอยู่หน้าหอระยะนึง..ก็มีนักศึกษาเข้ามาถามผมว่าจะไปไหน  ผมเลยบอกเธอไปว่าผมอยากไปที่ป้ายรถเมล์  เธอบอกทางไปขึ้นรถเมล์  ผมพอจำได้ว่ารถเมล์สายนี้ไปบ้านพี่คิน  และกลับบ้านเมมโมได้ด้วย  ผมเดินไปขึ้นรถเมล์และกลับถึงบ้านของเมมโมในที่สุด

พอผมไขกุญแจเข้าไป  สาวน้อยของผมก็วิ่งตึงตังออกมาจากห้องครัวและกอดผมแน่น  บอกตามตรง  ผมไม่กล้ากอดเธอเลย  เพราะกลิ่นอาซามิอาจจะอยู่ที่เสื้อผ้าของผม  แต่ว่า...

"พี่ม่อนหายไปนะ...  หายไปไหนเนี่ย  เมื่อคืนเมมโมหาพี่ไม่เจอเลย  ตั้งแต่ที่งานแล้ว พี่หายไปไหน... เมมโมคิดว่าพี่เบื่อแล้วกลับบ้านมาก่อน..."
"ไม่ได้หายเลย  พี่ไปฉี่  พอออกมาทุกคนก็หายไป...."
ผมไม่ได้บอกเมมโมว่าผมวิ่งตามเธอไปห่างๆ
"แล้วเมมโมอ่ะ  ไปไหน  พี่กลับบ้านก็ไม่ถูก..."
"เพื่อนๆมันอยากไปปาร์ตี้ต่อ  ก็ไปห้องเพื่อนอีกคน แล้วก็ค้างกันที่นั่นแหละ  หลายคน...  แล้วพี่ม่อนล่ะนอนที่ไหน  แล้วนี่...กลับมาได้ไง"
"พี่ก็อยู่แถวนั้นแหละ  ซุกตัวนอนไป  ก็คิดว่าเมมโมจะรอให้พี่กลับด้วย  พี่ก็รอสิ  พอเช้ามีคนเดินมา  พี่ก็เลยถามทางกลับบ้านนี่แหละ..  เมมโมทำไมไม่โทรมาหละ  พี่อุตส่าห์โทรไปนะ  ไหนมาหาพี่ซิ  ไม่เจอคืนนึงเป็นไงมั่ง"

ผมดึงเมมโมเข้ามากอดจูบ  มือผมก็ลูบหลังเธอ  แต่เอ๊ะ...เมมโมไม่ใส่เสื้อใน.. เธอเตรียมพร้อมให้ผมขนาดนั้นเลยเหรอ
"พี่ม่อน  ไปอาบน้ำก่อนดีกว่ามั๊ย  แล้วก็ไปนอนหลับอะไรนิดหน่อยก่อน พี่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน  เดี๋ยวเมมโมทำข้าวเที่ยงให้"
"แต่พี่คิดถึงเมมโมไง"
"เดี๋ยวก็ได้พี่ เราอยู่กันทั้งวัน...."

แต่ทั้งวันนั้น เมมโมบ่ายเบี่ยงไม่ยอมให้ผมมีอะไรกับเธอ  เมมโมไม่ค่อยเป็นแบบนี้  เธอมักยอมให้ผมมีเซ็กซ์ด้วยเสมอเมื่อผมขอ  ผมก็แปลกใจนะ..แต่ก็ไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรมาก  เธอคงจะเหนื่อยจากปาร์ตี้เมื่อวาน
....................................................................................

เหตุการณ์วันนั้นผ่านไปแค่สองอาทิตย์    พายุใหญ่ในชีวิตผมก็เกิดขึ้นอีกครั้ง....

วันนึงเมมโมก็กลับมาบ้านค่ำกว่าปกติหน่อย  ตามปกติผม0tเดินไปรับที่หน้าประตู  แล้วก็จะเข้าไปกอดไปจูบเมมโมเมื่อเธอกลับมาเป็นประจำ  แต่วันนี้พอผมแตะตัวเมมโมเท่านั้นแหละ

"ไม่ต้องมาแตะเมมโม  พี่ม่อน..."
เธอสะบัดตัวอย่างรุนแรงไม่ให้ผมจับต้องตัวเธอ  ผมรับรู้ถึงความผิดปกติมากมายนี้
"อ้าว  เป็นอะไรมาอ่ะ  โกรธใครมาเหรอ  พี่ทำไข่เจียวของชอบเมมโมไว้  กินข้าวกันก่อนมั๊ย  จะได้ใจเย็นๆ..."
ผมดึงมือเธอไว้  แต่เมมโมสะบัดมือผมอีกครั้ง  และวิ่งพรวดพราดเข้าห้อง  พร้อมล้อคห้อง 

เฮ้ย...อะไรกันวะเนี่ย 

ผมเดินไปเคาะประตูหลายครั้ง  เมมโมไม่ยอมตอบ  แต่ผมได้ยินเสียงร้องไห้ออกมา  สาวน้อยของผมเป็นอะไรไป  ผมรู้สึกไม่สบายใจจริงๆ
"เมมโม...ให้พี่เข้าไปก่อน  เรื่องอะไรกัน  มาคุยกันก่อน  เผื่อช่วยกันได้"
ประตูห้องนอนถูกเปิดออก  เมมโมร้องไห้อย่างหนักจนตาบวม  ผมอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง  แต่มือสาวน้อยคนที่ผมรักที่สุดฟาดหน้าผมอย่างแรง  จนผมหน้าหัน  ยังไม่ทันตั้งตัว  ผมก็โดนเมมโมตบซ้ำอีกที  ผมงงไปหมด  แล้วเธอก็กระหน่ำฟาดมือเข้ามาที่ผมนับไม่ถ้วน  ผมปัดป้องพัลวันและจับมือเธอได้ในที่สุด

"เมมโม  เดี๋ยวก่อน  เกิดอะไรขึ้น..."
    "พี่ม่อน....  พี่บอกมาเลยว่าคืนปาร์ตี้พี่ไปอยู่ที่ไหนมา..."
    "ก็บอกแล้วไง...ก็อยู่แถวที่ปาร์ตี้แหละ  พี่ก็นอนแถวนั้น"
    "พี่ม่อนโกหก...."

แล้วเธอก็ร้องไห้อย่างรุนแรง  ผมประคองเธอมาที่เตียงนั่งลง  เมมโมต้องเสียใจอย่างมาก 
"คืนนั้นพี่ไปนอนกะอาซามิ  ไอ้ทาเคชิ แฟนไอ้อาซามิมันบอกว่า...คืนนั้นพี่ไปอยู่กะอาซามิ"
"เฮ้ย..."
"พี่ไม่ต้องพูดเลย  ทีแรกเมมโมก็ไม่เชื่อ  ก็เลยไปถามอาซามิด้วยตัวเอง  อาซามิบอกว่าใช่  อาซามิเล่ามาหมดแล้วว่าเจอพี่ม่อนที่หน้าหอ  แล้วก็เลยพาพี่ม่อนขึ้นไปที่ห้อง  และพี่ก็นอนกะไอ้อาซามิมันด้วย  ฮือออออ  พี่ม่อนอ่ะ  เมมโมไม่ชอบให้พี่ไปมีอะไรกะคนอื่นนะ  เมมโมพูดตั้งหลายทีแล้ว... นี่แบบเจอกันหน้าหอก็ไปนอนกะเค้าแล้ว..  มันแปลว่าอะไรอ่ะ  พี่อดทนไม่ได้เลยหรือไง??"

ผมอึ้งไป  ว่าแล้วเชียว...ไอ้คนที่เข้ามาตบหน้าอาซามิคือทาเคชิจริงๆ  แต่ก็ไม่เกินความคาดหมายที่ไอ้ทาเคชิจะมาฟ้องเมมโม  มันคงแค้นผมที่แอบไปมีอะไรกะแฟนมัน  ที่สำคัญคือมันจำหน้าผมได้เพราะเราเจอกันสองครั้งแล้ว  และที่งานปาร์ตี้...เมมโมแนะนำตัวว่าผมเป็นแฟนเธอ

"อาซามิเป็นเพื่อนเมมโมด้วยนะพี่...  พี่ทำงี้ได้ไง... พี่เพิ่งเจอหน้าเค้าพี่ก็นอนกะเค้า..."

แล้วเมมโมก็หัวร้อนอีก อาละวาดผมหนักอีกครั้งเอามือฟาดผมไม่ยั้ง  ทุกอย่างที่เธอพูดมาถูกหมด  ผมก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัว  แต่การไม่แก้ตัวยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายเพราะเหมือนว่าผมยอมรับไปแล้ว

"ถ้าพี่ม่อนอยากจะอยู่กะคนอื่น  เห็นคนอื่นดีกว่า  พี่ม่อนก็ออกไปเลย  ออกไปจากบ้านเมมโม  ออกไปจากชีวิตของเมมโมด้วย..."
     

ฟาดไม่เลือก ฟาดไม่ยั้งแบบนี้ ยังไงๆก็ต้องโดนจับได้สักวัน ไม่ช้าก็เร็วแหละ

เนาะ แต่ แล้วคืนนั้นเมมโมไปอยู่ไหน โทรศัพท์ไม่รับ ไม่โทรกลับ แถมไม่ให้เย็ดอีก

สงสัยจะได้เป็นพระเอกเอวีเต็มตัวแล้วมั้งงานนี้ โดนไล่ขนาดนี้

ปล่อยเสือเข้าป่าเสียแล้ว จะตามกลับมาได้มั้ย

แล้วเมมโมล่ะ โดนมาด้วยรึป่าว

เมมโมตอบมาเลยว่าทำไมไม่ยอมรับโทรศัพท์​

ตายละนายม่อน..ดูท่าทางโกรธของเมมโมแล้ว น่าจะเป็นหนังชีวิต (ดูกันยาวๆ)

ท่านผู้ประพันธ์ครับ  ผมก็สงสัยเหมือนกับที่ท่านผู้อ่านหลายท่านสงสัยว่าคืนนั้นเมมโม่หายไปไหน  และตอนที่ม่อนจะขอมีอะไรด้วยเมมโม่ก็บ่ายเบี่ยง  ช่วยมาเฉลยข้อสงสัยนี้ด้วยนะครับ      

เมมโมไล่ม่อนขนาดนี้คงต้องเลิกเเล้วละและคงได้กลับไทย..มีข้อสงสัยว่าทำไมเมมโมไม่รับสายที่ม่อนโทรหา

กลับบ้านดีกว่าม่อน

เมมโมแอบเก็บความลับเรื่องคืนนั้นและพยายามบ่ายเบี่ยงแต่ตอนนี้โดนไล่แล้วจะทำยังไงดีละ

คงต้องเตรียมผจญภัย​ตามลำพัง​แล้วครับ เมมโมอาจจะมีอะไรต้องปิดบัง แต่ที่ม่อนปิดบังไว้เยอะกว่าเยอะครับ

ซวยแล้วม่อน

ความซวยมาเยือน