ไปทำเวรแทนส้มแล้วน้องเบลกลับช้าเลยเสร็จแน่เลย

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 2 ตอน 10 แก้แค้น

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 1 ตอน 1

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 1

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 4 ตอน 1


แวะไปดูเรื่องเก่าๆ (แปดปียี่สิบสี่คน ภาคที่ 1-7/ แฟนกู ภาค 1-4 / วันธรรมดาของชีวิต ตอน1-7 / ผู้ชายขายน้ำ ภาคที่ 1-3-4) ได้ที่


----------------------------------------------------------------------------

   พี่วิวนอนหายใจรวยรินสิ้นสภาพโดยสิ้นเชิง

   ผมรู้ว่าพี่วิวชอบการเย็ดของผมมาก  สังเกตได้จากพี่วิวโอบกอดผมแน่นและจูบปากผมเป็นระยะ  สายตาอ่อนหวานยั่วยวนของพี่วิวมองผมตลอดเวลา

   "ม่อน  เธอมันสุดยอดอ่ะ...เด็ก ม 3 บ้าอะไรเก่งขนาดนี้"
   "ขอโทษนะครับ  แรงไปมั๊ยครับ  พี่วิว"
   เธอส่ายหน้าแทนคำตอบ  พี่วิวไม่ปฏิเสธผม  ปล่อยให้ลำควยผมฝังในตัวของเธอยาวนาน  จะว่าไป  ผมก็ยังไม่หายเงี่ยน  ผมขยับตัวช้าๆ  ลำควยเริ่มสอดเข้าออกในรูที่ชุ่มไปด้วยน้ำกาม
   "อะไรเนี่ย  เธอ ม่อน   อย่าบอกนะว่า..."
   "ต่อเลยนะครับ..."

   เป็นประโยคกึ่งคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ  ผมเริ่มซอยเร็วขึ้นเรื่อยๆ  และเกมที่สองพี่วิวก็เสร็จกะผมไปอีก 5 ที ในเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง  พอผมถอนตัวออกมา  น้ำสีชมพูจางๆไหลออกมาจากตัวพี่วิว  ผมคงทำพี่วิวหนักหน่วง และประธานนักเรียนของผมคงหมดสภาพจริงๆแล้ว  ผมนอนลงข้างพี่วิว  มีอีกหมื่นล้านคำถามที่ผมอยากถามประธานนักเรียนของผม  แต่เหมือนเธอรู้ว่าผมจะถามอะไร

   "คงสงสัยใช่มั๊ยว่า..ทำไมพี่ถึงกล้าทำกะม่อน..เอ่อ  แบบนี้"

   พี่วิวดึงผมไปกอดและเล่าให้ฟังถึงชีวิตที่ภายนอกดูดีมากๆของเธอ  แต่จิตใจของเธอบกพร่องมากมาย  บ้านพี่วิวรวยมากเพราะพ่อเป็นนักธุรกิจใหญ่เบอร์ต้นที่เชียงราย  บ้านรวยมากมีเงินมากมาย  เงินที่เธอได้จากพ่อในแต่ละเดือน  มันมากกว่าที่พ่อผมหาได้แทบจะทั้งปี  แต่พี่วิวไม่เคยมีความรักจากพ่อแม่เลยด้วยซ้ำ  ปีนึงแทบจะไม่เคยกินข้าวกะพ่อและแม่  พี่วิวรู้อีกว่าพ่อมีเมียน้อยที่กรุงเทพ  และแม่เองก็แอบไปมีสัมพันธ์กะอีกคน  เธอไม่มีใครเลย  พ่อแม่เธอกลับมาเพื่อให้เธอรู้สึกว่ายังมีพ่อแม่อยู่แค่นั้น  ให้เงินมากมายแต่ไม่มีความรัก  พี่วิวเลยอยากเด่นอยากดังให้พ่อแม่ได้สนใจเธอบ้าง  เธอถึงเลือกเป็นประธานนักเรียน  เธอหาเพื่อนตลอดเวลาทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่  พี่วิวถึงรู้จักกะคนแทบจะทั้งโรงเรียน  เมื่อตอน ม 3 เธอได้เพื่อนผู้ชาย  และพี่วิวยอมทุ่มเท "ทั้งตัว" ให้เพื่อนผู้ชายคนแรก แต่พอมันได้พี่วิวแล้วก็ย้ายโรงเรียนไปต่อ ม 4 กรุงเทพ  พี่วิวไม่หาแฟนอีก  แต่ใช้วิธีชวนคนที่พี่วิวอยากชวนมาที่บ้าน และจบแบบผม  ทุกคนได้เงินจากพี่วิว  เพราะพี่วิวคิดว่าทุกคนสามารถซื้อได้ด้วยเงิน...และเธอจะเหนือกว่าเมื่อเธอซื้อเค้ามา

   "แล้วพี่ไม่กลัวเรื่องอื้อฉาวเหรอ"
   "55555 ไม่กลัว"
   เธอชี้กล้องวงจรปิด 4 ตัวในห้องของเธอให้ดู  ผมตัวเย็นวาบ  มันคือหลักฐานว่าผมชัดเจนทุกซอกทุกมุมทุกท่า ว่าผมมีอะไรกะพี่วิว
   "ม่อนไม่ต้องกลัวหรอก คนที่นอนกะพี่ แล้วคิดจะมาแบลคเมล์พี่สิจะต้องกลัว  เพราะถ้าพี่บอกว่า  พี่จะส่งให้พ่อแม่ดู  ก็จบแล้ว"

   พี่วิวหมายถึงพ่อแม่ของเธอที่มีอำนาจมากมายและความเป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ประจำจังหวัด แม้ตำรวจยังเกรงใจ นั่นก็ทำให้ทุกคนไม่กล้ามายุ่ง และปล่อยให้เรื่องมันเงียบหายไป  แบบว่าเย็ดฟรี..ดีกว่ามีเรื่อง 
เรายังคงกอดกัน  พี่วิวจูบผมเป็นระยะ

   "เธอกำลังหาตัวคนที่ข่มขืนส้มใช่มั๊ย"
   ผมตกใจมากที่พี่วิวรู้เรื่องนี้  ผมยังไม่ทันพูดอะไร  แต่เหมือนมันแสดงออกทางสีหน้าของผม
   "ไม่ต้องตกใจ  พี่รู้เรื่องหมดแหละ  พี่เข้าใจม่อนนะ  คงอยากช่วยน้องส้ม  แต่เรื่องนี้น่าจะวุ่นวายไม่น้อย  เพราะพี่ว่าคนที่ทำมันก็ลูกเจ้าพ่อ"
   "เฮ้ย.. พี่รู้ด้วยเหรอครับว่าใคร...  พี่รู้เรื่องนี้จากไอ้ปุ้ยเหรอ"
   "ไม่ใช่  ปุ้ยไม่ได้เล่าหรอก  เอาเป็นพี่รู้ก็แล้วกัน  พี่ว่า...พี่น่าจะช่วยได้นะ"
   .................................................

   ตกลงว่าวันนั้นทั้งวัน  ผมได้รับเงินจากพี่วิวมาถึง 3000 แลกกะสามน้ำที่ผมให้พี่วิว  และไม่ต้องตัดต้นไม้อะไรสักกิ่ง  พี่วิวไม่ได้กลัวท้องเลย  ช่วงเย็นเธอชวนผมขี่รถไปเลี้ยงหมูกระทะ และแวะซื้อยาคุมฉุกเฉิน 

   "คืนนี้ค้างกะพี่เหอะนะม่อน  พี่ให้อีก 2000"
   "ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวพี่แนนผิดสังเกต  ไว้พี่ต้องการ ผมมาหาพี่ใหม่ได้ครับ..."
   "แต่นี่มันค่ำแล้วอ่ะ   เอางี้นะ  พี่จะให้เธอขี่รถพี่กลับ  แต่วันจันทร์ตอนเช้าขี่มารับพี่ได้มั๊ย"

   ผมขี่รถพี่วิวกลับไปถึงห้องพักซอมซ่อของผมก็ค่ำมากอยู่  หลังจากที่ผมวางของแล้ว  ผมรีบไปอาบน้ำล้างตัวล้างจู๋ ล้างทุกซอกทุกมุม  ถูสบู่สองรอบ รวมทั้งแปรงฟันสระผมทุกอย่าง  เอาเป็นว่า ตัวผมใสกิ๊ก  แล้วผมค่อยลงไปหาพี่แนนเป็นคนแรก  และยื่นเงินให้พี่แนน 1000
   "เฮ้ย!!!!  อะไรเนี่ย...ไปค้ายามาเหรอวะไอ้ม่อน  ตัดต้นไม้บ้าอะไรวะ  ได้เงินตั้ง 1000 นึง"
   "3000 ครับ ไม่ใช่ 1000   ผมแบ่งให้พี่ 1000 และให้ส้ม 1000 ครับ"
   พี่แนนตาค้าง  เงิน 3000 มันมากมายสำหรับพวกเรา  สำหรับพี่แนนก็แทบจะเงินครึ่งเดือนเลยทีเดียว
   "ตัดกี่ต้น..กี่ไร่เนี่ย  ทำไมได้เงินมามากนัก"
   "ผมก็ไม่รู้จะเก็บเงินพี่เค้าเท่าไหร่ครับ  พี่เค้าถามผมว่า 3000 พอมั๊ย  ผมก็บอกว่าพอ"
   
   ผมไม่บอกเรื่องอื่นๆหรอกครับ  ผมคงตายแน่  พี่แนนทำหน้าสงสัยอย่างมาก  ยิ่งพี่แนนเป็นนักสืบด้วยแล้ว  เหมือนเรื่องแบบนี้พี่แนนจะไม่เชื่อง่ายๆ  แต่พี่แนนไม่มีหลักฐานใดๆเลยในวันนี้  แม้ว่าพี่จะเอาจมูกมาดมๆใกล้ตามตัวผมก็ตาม
   "ผมไปหาส้มนะครับ  คืนนี้ผมไม่มาหาพี่นะ  ผมเหนื่อยแล้ว  ไว้ผมมาพรุ่งนี้นะครับ"
   
   พี่แนนดึงผมไปกอด  ก่อนไล่ผมกลับไปหาส้ม  ส้มนอนไปแล้ว  ผมได้แต่วางเงินไว้ที่โต๊ะและเขียนกระดาษบอกว่าผมแบ่งเงินให้...
   ............................................................................................

   ผ่านไปอาทิตย์เดียว  พี่วิวก็เดินมาหาผมในตอนเย็นวันนึง

   พี่วิวยกมือถือเปิดรูปเด็กนักเรียนคนนึงให้ดู 
   "พี่รู้ว่าเธอหาตัวคนนี้อยู่ใช่มั๊ย  นี่ไง  นี่คือน้องเบล ม 2/7  เธอน่าจะได้เบาะแสจากน้องเค้าแยะนะ  พี่ช่วยแค่นี้แล้วกัน  ที่เหลือจัดการเองนะ  จัดการให้เรียบร้อยด้วย.."
   ผมยิ้ม  และบอกขอบคุณพี่วิว   ผมเอามือถือมาดูรูปอีกที  อ๋อ...คนนี้เอง  ผมเคยเห็นตอนไปทำความสะอาดที่ ม 2 แทนส้ม   เธอก็กลับบ้านช้าบ่อยๆ   น่ารักนี่หว่า ตัวเล็ก  ผมยาวหน่อย  หน้าตาใช้ได้เลย...

   ผมจุ๊บแก้มประธานนักเรียนเป็นการขอบคุณ
        "แล้วเมื่อไหร่ม่อนว่างล่ะ  พี่จะให้ไปตัดต้นไม้อีก..."
   .............................................................................................

   หลังจากที่ผมเห็นรูปน้องเบล  ใจผมวางแผนไว้แล้วว่าจะจัดการกะน้องเบลให้สาสมแบบที่ไอ้โจ้ทำกะน้องส้ม  ผมพยายามหาช่องว่างและหาโอกาสนั้นอยู่ตลอดเวลา  แล้ววันนึง...โอกาสก็มาถึงมือผม

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 2 ตอน 10 แก้แค้น

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 1 ตอน 1

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 1

ผู้ชายขายน้ำ ภาค 4 ตอน 1


แวะไปดูเรื่องเก่าๆ (แปดปียี่สิบสี่คน ภาคที่ 1-7/ แฟนกู ภาค 1-4 / วันธรรมดาของชีวิต ตอน1-7 / ผู้ชายขายน้ำ ภาคที่ 1-3-4) ได้ที่


----------------------------------------------------------------------------

   พี่วิวนอนหายใจรวยรินสิ้นสภาพโดยสิ้นเชิง

   ผมรู้ว่าพี่วิวชอบการเย็ดของผมมาก  สังเกตได้จากพี่วิวโอบกอดผมแน่นและจูบปากผมเป็นระยะ  สายตาอ่อนหวานยั่วยวนของพี่วิวมองผมตลอดเวลา

   "ม่อน  เธอมันสุดยอดอ่ะ...เด็ก ม 3 บ้าอะไรเก่งขนาดนี้"
   "ขอโทษนะครับ  แรงไปมั๊ยครับ  พี่วิว"
   เธอส่ายหน้าแทนคำตอบ  พี่วิวไม่ปฏิเสธผม  ปล่อยให้ลำควยผมฝังในตัวของเธอยาวนาน  จะว่าไป  ผมก็ยังไม่หายเงี่ยน  ผมขยับตัวช้าๆ  ลำควยเริ่มสอดเข้าออกในรูที่ชุ่มไปด้วยน้ำกาม
   "อะไรเนี่ย  เธอ ม่อน   อย่าบอกนะว่า..."
   "ต่อเลยนะครับ..."

   เป็นประโยคกึ่งคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ  ผมเริ่มซอยเร็วขึ้นเรื่อยๆ  และเกมที่สองพี่วิวก็เสร็จกะผมไปอีก 5 ที ในเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง  พอผมถอนตัวออกมา  น้ำสีชมพูจางๆไหลออกมาจากตัวพี่วิว  ผมคงทำพี่วิวหนักหน่วง และประธานนักเรียนของผมคงหมดสภาพจริงๆแล้ว  ผมนอนลงข้างพี่วิว  มีอีกหมื่นล้านคำถามที่ผมอยากถามประธานนักเรียนของผม  แต่เหมือนเธอรู้ว่าผมจะถามอะไร

   "คงสงสัยใช่มั๊ยว่า..ทำไมพี่ถึงกล้าทำกะม่อน..เอ่อ  แบบนี้"

   พี่วิวดึงผมไปกอดและเล่าให้ฟังถึงชีวิตที่ภายนอกดูดีมากๆของเธอ  แต่จิตใจของเธอบกพร่องมากมาย  บ้านพี่วิวรวยมากเพราะพ่อเป็นนักธุรกิจใหญ่เบอร์ต้นที่เชียงราย  บ้านรวยมากมีเงินมากมาย  เงินที่เธอได้จากพ่อในแต่ละเดือน  มันมากกว่าที่พ่อผมหาได้แทบจะทั้งปี  แต่พี่วิวไม่เคยมีความรักจากพ่อแม่เลยด้วยซ้ำ  ปีนึงแทบจะไม่เคยกินข้าวกะพ่อและแม่  พี่วิวรู้อีกว่าพ่อมีเมียน้อยที่กรุงเทพ  และแม่เองก็แอบไปมีสัมพันธ์กะอีกคน  เธอไม่มีใครเลย  พ่อแม่เธอกลับมาเพื่อให้เธอรู้สึกว่ายังมีพ่อแม่อยู่แค่นั้น  ให้เงินมากมายแต่ไม่มีความรัก  พี่วิวเลยอยากเด่นอยากดังให้พ่อแม่ได้สนใจเธอบ้าง  เธอถึงเลือกเป็นประธานนักเรียน  เธอหาเพื่อนตลอดเวลาทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่  พี่วิวถึงรู้จักกะคนแทบจะทั้งโรงเรียน  เมื่อตอน ม 3 เธอได้เพื่อนผู้ชาย  และพี่วิวยอมทุ่มเท "ทั้งตัว" ให้เพื่อนผู้ชายคนแรก แต่พอมันได้พี่วิวแล้วก็ย้ายโรงเรียนไปต่อ ม 4 กรุงเทพ  พี่วิวไม่หาแฟนอีก  แต่ใช้วิธีชวนคนที่พี่วิวอยากชวนมาที่บ้าน และจบแบบผม  ทุกคนได้เงินจากพี่วิว  เพราะพี่วิวคิดว่าทุกคนสามารถซื้อได้ด้วยเงิน...และเธอจะเหนือกว่าเมื่อเธอซื้อเค้ามา

   "แล้วพี่ไม่กลัวเรื่องอื้อฉาวเหรอ"
   "55555 ไม่กลัว"
   เธอชี้กล้องวงจรปิด 4 ตัวในห้องของเธอให้ดู  ผมตัวเย็นวาบ  มันคือหลักฐานว่าผมชัดเจนทุกซอกทุกมุมทุกท่า ว่าผมมีอะไรกะพี่วิว
   "ม่อนไม่ต้องกลัวหรอก คนที่นอนกะพี่ แล้วคิดจะมาแบลคเมล์พี่สิจะต้องกลัว  เพราะถ้าพี่บอกว่า  พี่จะส่งให้พ่อแม่ดู  ก็จบแล้ว"

   พี่วิวหมายถึงพ่อแม่ของเธอที่มีอำนาจมากมายและความเป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่ประจำจังหวัด แม้ตำรวจยังเกรงใจ นั่นก็ทำให้ทุกคนไม่กล้ามายุ่ง และปล่อยให้เรื่องมันเงียบหายไป  แบบว่าเย็ดฟรี..ดีกว่ามีเรื่อง 
เรายังคงกอดกัน  พี่วิวจูบผมเป็นระยะ

   "เธอกำลังหาตัวคนที่ข่มขืนส้มใช่มั๊ย"
   ผมตกใจมากที่พี่วิวรู้เรื่องนี้  ผมยังไม่ทันพูดอะไร  แต่เหมือนมันแสดงออกทางสีหน้าของผม
   "ไม่ต้องตกใจ  พี่รู้เรื่องหมดแหละ  พี่เข้าใจม่อนนะ  คงอยากช่วยน้องส้ม  แต่เรื่องนี้น่าจะวุ่นวายไม่น้อย  เพราะพี่ว่าคนที่ทำมันก็ลูกเจ้าพ่อ"
   "เฮ้ย.. พี่รู้ด้วยเหรอครับว่าใคร...  พี่รู้เรื่องนี้จากไอ้ปุ้ยเหรอ"
   "ไม่ใช่  ปุ้ยไม่ได้เล่าหรอก  เอาเป็นพี่รู้ก็แล้วกัน  พี่ว่า...พี่น่าจะช่วยได้นะ"
   .................................................

   ตกลงว่าวันนั้นทั้งวัน  ผมได้รับเงินจากพี่วิวมาถึง 3000 แลกกะสามน้ำที่ผมให้พี่วิว  และไม่ต้องตัดต้นไม้อะไรสักกิ่ง  พี่วิวไม่ได้กลัวท้องเลย  ช่วงเย็นเธอชวนผมขี่รถไปเลี้ยงหมูกระทะ และแวะซื้อยาคุมฉุกเฉิน 

   "คืนนี้ค้างกะพี่เหอะนะม่อน  พี่ให้อีก 2000"
   "ไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวพี่แนนผิดสังเกต  ไว้พี่ต้องการ ผมมาหาพี่ใหม่ได้ครับ..."
   "แต่นี่มันค่ำแล้วอ่ะ   เอางี้นะ  พี่จะให้เธอขี่รถพี่กลับ  แต่วันจันทร์ตอนเช้าขี่มารับพี่ได้มั๊ย"

   ผมขี่รถพี่วิวกลับไปถึงห้องพักซอมซ่อของผมก็ค่ำมากอยู่  หลังจากที่ผมวางของแล้ว  ผมรีบไปอาบน้ำล้างตัวล้างจู๋ ล้างทุกซอกทุกมุม  ถูสบู่สองรอบ รวมทั้งแปรงฟันสระผมทุกอย่าง  เอาเป็นว่า ตัวผมใสกิ๊ก  แล้วผมค่อยลงไปหาพี่แนนเป็นคนแรก  และยื่นเงินให้พี่แนน 1000
   "เฮ้ย!!!!  อะไรเนี่ย...ไปค้ายามาเหรอวะไอ้ม่อน  ตัดต้นไม้บ้าอะไรวะ  ได้เงินตั้ง 1000 นึง"
   "3000 ครับ ไม่ใช่ 1000   ผมแบ่งให้พี่ 1000 และให้ส้ม 1000 ครับ"
   พี่แนนตาค้าง  เงิน 3000 มันมากมายสำหรับพวกเรา  สำหรับพี่แนนก็แทบจะเงินครึ่งเดือนเลยทีเดียว
   "ตัดกี่ต้น..กี่ไร่เนี่ย  ทำไมได้เงินมามากนัก"
   "ผมก็ไม่รู้จะเก็บเงินพี่เค้าเท่าไหร่ครับ  พี่เค้าถามผมว่า 3000 พอมั๊ย  ผมก็บอกว่าพอ"
   
   ผมไม่บอกเรื่องอื่นๆหรอกครับ  ผมคงตายแน่  พี่แนนทำหน้าสงสัยอย่างมาก  ยิ่งพี่แนนเป็นนักสืบด้วยแล้ว  เหมือนเรื่องแบบนี้พี่แนนจะไม่เชื่อง่ายๆ  แต่พี่แนนไม่มีหลักฐานใดๆเลยในวันนี้  แม้ว่าพี่จะเอาจมูกมาดมๆใกล้ตามตัวผมก็ตาม
   "ผมไปหาส้มนะครับ  คืนนี้ผมไม่มาหาพี่นะ  ผมเหนื่อยแล้ว  ไว้ผมมาพรุ่งนี้นะครับ"
   
   พี่แนนดึงผมไปกอด  ก่อนไล่ผมกลับไปหาส้ม  ส้มนอนไปแล้ว  ผมได้แต่วางเงินไว้ที่โต๊ะและเขียนกระดาษบอกว่าผมแบ่งเงินให้...
   ............................................................................................

   ผ่านไปอาทิตย์เดียว  พี่วิวก็เดินมาหาผมในตอนเย็นวันนึง

   พี่วิวยกมือถือเปิดรูปเด็กนักเรียนคนนึงให้ดู 
   "พี่รู้ว่าเธอหาตัวคนนี้อยู่ใช่มั๊ย  นี่ไง  นี่คือน้องเบล ม 2/7  เธอน่าจะได้เบาะแสจากน้องเค้าแยะนะ  พี่ช่วยแค่นี้แล้วกัน  ที่เหลือจัดการเองนะ  จัดการให้เรียบร้อยด้วย.."
   ผมยิ้ม  และบอกขอบคุณพี่วิว   ผมเอามือถือมาดูรูปอีกที  อ๋อ...คนนี้เอง  ผมเคยเห็นตอนไปทำความสะอาดที่ ม 2 แทนส้ม   เธอก็กลับบ้านช้าบ่อยๆ   น่ารักนี่หว่า ตัวเล็ก  ผมยาวหน่อย  หน้าตาใช้ได้เลย...

   ผมจุ๊บแก้มประธานนักเรียนเป็นการขอบคุณ
        "แล้วเมื่อไหร่ม่อนว่างล่ะ  พี่จะให้ไปตัดต้นไม้อีก..."
   .............................................................................................

   หลังจากที่ผมเห็นรูปน้องเบล  ใจผมวางแผนไว้แล้วว่าจะจัดการกะน้องเบลให้สาสมแบบที่ไอ้โจ้ทำกะน้องส้ม  ผมพยายามหาช่องว่างและหาโอกาสนั้นอยู่ตลอดเวลา  แล้ววันนึง...โอกาสก็มาถึงมือผม

เล่นให้กน้ก

เล่นให้หนัก

เล่นให้หนัก

ทำไมไม่จัดการผู้ชาย

จัดให้สาวม

ทำไมตอนเรียนไม่เจอรุ่นพี่แบบพี่วิวบ้าง

ต้องเอาคืนครับ

พี่วิวติดใจของใหญให้แล้วน้องม่อน

ล้างแค้นให้ส้ม

ได้ทั้งตัว ทั้งเงินจากพี่วิว แล้วยังได้คนช่วยอีก คุ้มจริงๆเลยม่อน

จัดหนักๆเลย ขอบคุณครับ....

แก้แค้นแบบนี้  จะมีแต่ เสียวววววว นะ

จัดประธานนักเรียนเลย

แก้แคน