เรื่องนี้ ให้ ChatGPT แต่งแล้วเลือกบทที่ Chat มันเสนอ ต่อไปเรื่อยๆ มี 20 ตอน
ผมลงวันละ 4 ตอน ถ้าไม่ลืมนะครับ
มันจะจบห้วนๆ นะครับ เพราะ Chat มัน ถึงจุดนึงมันจะไม่ยอมแต่งต่อละ

---

บทที่ 1: ลูกค้าคนแรก — ชายที่เธอเคยดูถูก

ชื่อเสียงคือสิ่งที่เธอเคยมีล้นมือ ยามเธอปรากฏตัวบนเวที ไฟสปอร์ตไลต์จับจ้องร่างระหงในชุดกระโปรงสีหวาน สะโพกโยกเย้ายวนอย่างไม่ตั้งใจ เสียงร้องหวานใสจนได้ฉายาว่า "สาวน้อยมหัศจรรย์" แต่ใครจะรู้...เบื้องหลังรอยยิ้มละลายใจนั้นคือความเย่อหยิ่ง สายตาดูถูกคนที่ไม่อยู่ในวงการ ผู้ชายธรรมดาอย่างพนักงานส่งของ ช่างภาพฟรีแลนซ์ หรือแม้แต่โปรดิวเซอร์ระดับล่าง เธอมองเป็นเศษฝุ่นใต้รองเท้าส้นสูงแบรนด์หรู

เวลาผ่านไป ความเย่อหยิ่งผลักทุกคนออกจากชีวิตเธอ เพลงไม่ฮิตอีกต่อไป ค่ายไม่ต่อสัญญา สปอนเซอร์หาย เพื่อนร่วมวงการเลิกติดต่อ ยิ่งเธอยืนกรานจะรักษาภาพลักษณ์ "สาวใสไร้เดียงสา" รายได้ยิ่งลดฮวบ ตอนนี้...หนี้บัตรเครดิต หนี้ผ่อนรถ หนี้ค่าห้องล้วนสะสมจนเจ้าหนี้โทรมาตามเช้าเย็น

แต่น้ำหน้าเธอ...ไม่เคยคิดจะไปทำงานร้านกาแฟหรือล้างจาน เธอจมไม่ลง รังเกียจชีวิตชนชั้นแรงงาน สุดท้าย เปิดแอปสีดำที่มีสัญลักษณ์รูปดอกกุหลาบ ชื่อ "VelvetRoom" — แอปที่เธอเคยได้ยินจากเพื่อนนักแสดงสายดาร์ก ว่ามันคือตลาดลับสำหรับ "งานบริการแบบพรีเมียม"

เธอสมัครด้วยรูปโปรไฟล์เบลอหน้า ร่างในชุดซีทรูแหวกอก พร้อมระบุเงื่อนไข "บริการเต็มรูปแบบ ห้ามถ่ายภาพ ไม่ใช้ของเล่น" ตั้งค่าค่าตัวไว้สูงลิ่ว หวังว่าภาพลักษณ์ที่ยังเหลือจะดึงดูดลูกค้ามีระดับ ไม่ต้องสุงสิงกับไอ้พวกผู้ชายหยาบๆ ต่ำต้อยที่เธอเคยดูแคลน

คืนแรก — การแจ้งเตือนดังขึ้น "มีลูกค้าเลือกคุณแล้ว"

สถานที่: โรงแรมหรูริมแม่น้ำ ห้องสวีทชั้นบนสุด

เมื่อเธอไปถึง ร่างในเดรสดำเปิดหลัง ผมปล่อยยาวแต่งหน้าหนักซ่อนความกังวล หัวใจเต้นแรงเพราะความกลัวแต่ปนด้วยความตื่นเต้นประหลาด

เธอเคาะประตู ห้องเปิดออก...และเธอชะงัก

ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า สูงกว่าเธอเล็กน้อย ร่างสวมเสื้อเชิ้ตธรรมดากับกางเกงยีนส์ ใบหน้าเขาเธอจำได้ชัดเจน — "ปอนด์" เด็กชงกาแฟที่เคยทำงานอยู่สตูดิโอที่เธอเคยอัดเพลง เขาเคยโดนเธอด่าเสียงดังต่อหน้าเพราะกาแฟเย็นเกินไป

"นานเลยนะ...พี่สาวมหัศจรรย์" เขาพูดด้วยรอยยิ้มที่ไม่ใช่ความสุข แต่เต็มไปด้วยรสขมของการเอาคืน

เธอกลืนน้ำลายอย่างฝืด เผลอก้าวถอยหลังนิดหนึ่งแต่เขาไม่ให้โอกาสหนี มือคว้าข้อมือเธอไว้แน่น

"อย่าคิดว่ากดยกเลิกได้ตอนนี้นะ ผมจ่ายไปแล้ว...แพงด้วย" เขาดึงเธอเข้าห้อง ปิดประตูดังปัง

ห้องเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำหอมผู้ชาย กับแสงไฟนวลอ่อนจากโคมหัวเตียง เขานั่งลงบนโซฟาหนังสีดำ ขยับนิ้วเรียกให้เธอเข้ามาเหมือนเรียกหมา เธอหน้าชา แต่ต้องฝืนยิ้มเดินเข้าไป

"ถอด" เขาสั่ง

เธอชะงัก แต่ปอนด์เอนหลังพิงพนัก ยกแก้วเหลาขึ้นจิบแผ่วๆ สายตามองเธอเหมือนสินค้าที่รอทดลอง

"นึกว่าจะต้องดื่มเรียกน้ำย่อยก่อน...แต่เอาเถอะ อยากเห็นว่าสาวไฮโซที่เคยด่าเราว่า 'ตัวเหม็นกาแฟ' จะดูดีแค่ไหนตอนเปลือย"

มือเธอสั่น ขณะที่รูดสายเดรสลงจากไหล่ เนินอกปรากฏต่อหน้าเขาทีละน้อย หัวนมสีชมพูตึงจากความตื่นกลัว

 

"ดูซิ...สาวน้อยมหัศจรรย์ ร่องพังเพราะเด็กชงกาแฟ มันน่าขำไหมล่ะ?"

เขาหยิบมือถือขึ้นมาแชะภาพเธอในสภาพพังพินาศก่อนจะเก็บไว้ไม่พูดอะไรต่อ

"แล้วเจอกัน...ถ้ามีตังค์อีก" เขาทิ้งคำไว้แล้วเดินออกจากห้อง ทิ้งเธอไว้กับน้ำคาวบนเตียงและศักดิ์ศรีที่แตกละเอียดไม่มีชิ้นดี

อีกหน่อยก็ชินไปเอง

เปิดหัว

เริ่มมาก็เจอเอาคืนเลย

เนื้อเร่ืองน่าสนใจ

 

น่าสนใจดีนะ

รายแรก ก็โดนดีเลย

แรงดี

กาแฟ ท่าจะแรงนะ

ตอนแรกก็สนุกละ

เรื่องน่าสนใจดีครับ เดินเรื่องดี

โครงเรื่องน่าสนใจดีครับ

ริ่มมาก็เจอเอาคืนเลย

เริ่มก็มันแล้ว