เรื่องนี้เป็นเรื่อง ของน้องที่สนิทกับผมคนหนึ่งครับ เค้ารบเร้าให้ผมช่วยเขียนเรื่องของเค้าลงมาเล่าสู่กันฟังบ้าง แต่อย่างว่า - -ผมไม่ค่อยว่างนัก เรื่องนิยายของตัวเองยังค้าง ไม่มีเวลาเขียนเลย  น้องมันก็เล่นส่งๆเป็นข้อความมาในไลน์ แต่มันยาวมากๆจนผมทนฟังเสียงข้อความเข้าไม่ไหว - - เลยบอกปัดน้องมันไปว่า เอ็งเขียนใส่ notepad ละส่งมาทีเดียว เดี๋ยวพี่เอาไปโพสให้ ก็ผ่านมาเป็นปีกว่าแล้ว หลังจากน้องมันส่งมา ผมก็ยังไม่ว่างมาโพสให้มัน ยิ่งพอเห็นเนื้อหา มันยาววมาก - - มันกะให้ลงเป็นมินิซีรี่รึเปล่าเนี่ย

    ไม่นานมานี้ผมได้รับการ์ดแต่งงานของมัน จะแต่งกันธันวาปีนี้แล้ว แถมเจ้าสาวยังเป็นคนในเรื่องที่มันส่งมาอีก ผมก็แสดงความดีใจไป ขนาดเคยเจอว่าที่เจ้าสาวมาก่อนแล้ว แต่พอเห็นรูปว่าที่เจ้าสาวในเฟสของมันช่วงนี้ก็อิจฉาเล็กๆ ว่าที่เจ้าสาวของมันสวยจริงๆ
    โดนทวงว่าเมื่อไหร่จะลงเรื่องของมันกะแฟนที่กำลังจะเป็นภรรยา(ตามกฏหมาย)ของมันเสียที
    ผมก็เลยบ่นไปว่า เอ็งเล่นเขียนมายาวเหยียดขนาดนี้ พี่อ่านยังเวียนหัว - - แถมเขียนติดมาเป็นพรืดด - -
    แต่เอาเถอะ เดี๋ยวจะเลยวันแต่งไปสะก่อน เห็นแก่หน้าว่าที่เจ้าสาวนะเนี่ย

ปล. ว่าที่เจ้าสาวอนุญาติแล้วครับ มันว่างั้น - - แต่ชื่อคงต้องเปลี่ยนนิดนึงมั้งนะ


    ทีแรกกะกอปๆมาวางๆ แต่ทนไม่ไหว เลยต้องขัดๆถูๆ ให้มันน่าอ่าน น่าติดตามบ้าง - -  ตัดน้ำๆมันออกไปบ้าง(นี่ขนาดตัดละนะ) ชื่อเรื่องก็ตั้งให้ด้วย - -


    ผมเป็นคนสุโขทัยครับ สมัยเรียนประถมผมเรียนค่อนข้างดีครับ ได้ ที่ 3-7 ของชั้นตลอด แต่ครอบครัวผมค่อนข้างจน อาชีของทางบ้านก็รับจ้าง ทำนาประมาณนี้

    ทีแรก พอจบ ป.6 พ่อก็บอกว่าคงส่งผมเรียนมัธยมไม่ไหว ผมเองอยากจะเรียนต่อแต่ก็เข้าใจว่าคงยากที่จะเป็นไปได้ เพราะที่บ้านก็แทบจะหาเช้ากินค่ำกันอยู่แล้ว ไหนจะน้องสาวของผมอีกสองคนที่จะเข้าเรียนประถมกันอีก ผมก็เตรียมใจไว้แล้วว่าคงต้องมาช่วยทางบ้านหาเงิน

    แต่โชคดีที่ครูที่โรงเรียนท่านหาทุนให้ผม แล้วก็มาคุยกับที่บ้าน สุดท้ายผมก็ได้เข้ามาเรียนมัธยมจนได้ การเรียนของผมก็อยู่ในขั้นดีครับ เกรดเฉลี่ยอยู่ประมาณ 3.2-3.5 ผมก็ตั้งใจเรียน เพราะรู้ว่าถ้าเรียนดีอาจจะได้เรียนต่อ ม ปลาย

วันหยุด หรือเสาร์ อาทิตย์ ผมก็จะไปรับจ้างพร้อมๆกับพ่อ กับแม่ บางทีก็ถางหญ้า หน้านาก็ดำนาบ้าง เกี่ยวข้าวบ้าง อาจจะมีข้อดีที่ทำให้ร่างกายผมค่อยข้างสูงและแข็งแรง(แต่แดดเผาจนดำละครับ) มีคนบอกให้ฟังบ่อยๆว่าหน้าตาดี ผมฟังก็อดดีใจบ้างครับแต่ก็เจียมตัว

พอเข้า ม.3 ก็เริ่มจะมีเรื่องสาวๆเข้ามาบ้างครับ เพื่อนในห้องก็มีมองตากัน คุยกันบ้าง ผมก็ไม่ใช่ว่าจะไม่อยากถูกเนื้อถูกตัวนะครับ

    เรื่องอย่างว่า ถึงจะยังไม่เคยแต่ก็แอบเห็นพ่อกับแม่ฉึกๆกันตั้งแต่เด็กแล้ว อย่างที่บอกว่าบ้านผมค่อนข้างจน นอนก็นอนรวมในห้องเดียวกัน

    แต่พ่อกับแม่จะนอนอีกมุ้งนึงแค่นั้น มีเพื่อนๆมาชอบผมอยู่สองสามคนครับ แต่ก็ไม่ใช่คนสวยน่ารักอะไร  ผมรู้แต่ก็แค่ดีใจนิดๆที่มีคนชอบเรา แต่ก็คงไม่ตกลงปลงใจไปกับใคร ส่วนคนที่ผมชอบเธอก็สวยเกินไปครับ บ้านก็รวยด้วย ผมก็ได้แต่มอง ไม่กล้าจีบ

    เรื่องแปลกๆของผมเริ่มตอน ม.3 นี่ละครับ เรื่องมีอยู่ว่า วันนึงผมไปตัดผมในร้านตัดผมแถวตลาด ร้านตัดผมแถวบ้านนอกน่ะครับ ก็เป็นเจ้าของเอง ตัดเองทั้งร้านมีช่างคนเดียวอะไรประมาณนี้ แต่ช่างเค้าเป็นกระเทียมครับ ก็รู้ๆกันหมดละครับ ตุ้งติ้งขนาดนั้น

พอผมตัดไปจนเสร็จ ช่างเค้าก็มองผมแปลกๆ แล้วก็บอกว่า ดูน้องคอแข็งๆนะ เดี๋ยวพี่นวดให้ ผมไม่ทันจะว่าอะไร เค้าก็นวดๆให้ผม ทีแรกก็ตรงคอ แล้วก็มีมาแถวๆไหล่ มีชมบ้างว่า ไหล่น้องแน่นดีเนอะ ต้นแขนก็กล้ามแน่นเลย  ผมฟังก็ชักใจคอไม่ดี เคยได้ข่าวว่า เค้าชอบเลี้ยง เด็กผู้ชายไรด้วย ในใจก็นึกว่า มะไหร่จะเสร็จหว่า เค้าก็นวดให้สักพัก ก็หยุด ผมก็ดีใจ รีบถามว่าเท่าไหร่ครับ กะจะจ่ายตังละรีบกลับ

    ช่างเค้าก็ดันบอกมาอีกว่า เศษผมติดเต็มหัวเลย มาล้างออกก่อนดีกว่ามั้ย ผมเองก็นึกว่าจะล้างเฉยๆ ก็เลยตกลง แต่เค้าดันพาผมเข้าไปในห้องอีกห้อง มีอ่างอาบน้ำ ให้ผมนอนลงในอ่าง ผมก็ทะแม่งๆแต่ก็เกรงใจด้วย ยังเด็กอยู่ด้วย เลยตามๆไป ช่างเค้าไม่ได้แค่ล้างแต่ลงแชมพู สระนวด ล้าง ลงแชมพู ล้างอยู่หลายรอบ - - รวมๆเกินครึ่ง ชม. ทำเอาผมเคลิ้มๆแทบหลับ แต่ก็มาสะดุ้งเฮือกตอนช่างเค้าล้วงเข้ามาในกางเกงแล้วกำเจ้าหนูของผมแน่น ผมทั้งตกใจ ทั้งอาย ทั้งโมโหไรบอกไม่ถูก ร้องออกไปว่า พี่ทำอะไรเนี่ยๆ

พี่แกยังทำหน้าระรื่นครับ ตอบผมมาว่า แหม่ โตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ย ใหญ่เท่าๆของผู้ใหญ่เลย ผมก็รีบเดินออกจากห้องมาครับ ปากก็ถามว่า

    " เท่าไหร่ครับๆ " กะจะจ่ายแล้วเผ่นละครับ ในใจก็นึกว่าร้านนี้ตรูจะไม่มาอีกแล้ว
พี่แกเดินออกห้องมาละตอบว่า พี่ตัดให้ฟรีจ้า แล้วแกก็ยัดแบ้ง500ใส่มือผมมาใบนึง ละบอกว่าเอาไว้กินหนมนะ

    ผมก็เดินงงๆออกร้านมาครับ มันงงๆครับ ไม่ได้เกิดอารมณ์พระเอกหรือมีสติพอที่จะไม่รับเงินแกมา มารู้ตัวก็ตอนปั่นจักรยานกลับมาถึงบ้านแล้ว แต่เงิน 500 ก็ทำเอาผมคิดหนัก อยากเอาไปคืนแต่ก็ไม่อยากกลับไปร้านนั้น อยากใช้แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามันจะดีรึเปล่า เงิน 500 สำหรับหลายๆคนมันคงดูจิ๊บๆ แต่กับผมมันไม่ใช่จะหามาได้ง่ายๆนะครับ ไปรับจ้างตั้งแต่เช้า จนเย็น ยังได้มาแค่ร้อยสองร้อย

สุดท้ายเงิน 500ก็กลายเป็นรองเท้านักเรียนให้กับน้องสาวสองคนของผม ที่จริงผมได้ยินพ่อกับแม่คุยกันมาก่อนว่าจะซื้อรองเท้าให้น้องสาวทั้งสองใหม่ เพราะใส่กันจนขาดแถมเท้ามันโตเกินกว่าจะใส่ได้แล้ว อย่างว่าเด็กๆโตกันเร็ว พอผมซื้อรองเท้าให้น้องดูพ่อกับแม่ดีใจมาก คงคิดว่าผมแอบเก็บเงินซื้อรองเท้าให้น้อง จริงๆผมก็มีเงินเก็บบ้างครับแต่เพิ่งเก็บได้ 200กว่าๆ คงพอซื้อได้แค่คู่เดียว

จากนั้นจะเรียกว่าผมโลภก็ได้ครับ ผมมานั่งคิดนอนคิด ถ้าไปตัดผมคราวหน้า แล้วเจ๊ร้านตัดผม มาล้วงๆลูบๆทีนึงแล้วได้ตัง 500 ผมอาจจะยอม คราวนี้อาจได้เสื้อใหม่ให้น้อง ผมเองอาจได้กระเป๋าใหม่ แค่โดนลูบๆแค่นี้ไม่เห็นเป็นไร

    สุดท้ายพอผมยาว ผมก็ไปร้านเดิมอีกครั้ง แทบไม่ต่างจากครั้งก่อน เจ๊แกมาเสต็บเดิมๆ แต่คราวนี้ผมเตรียมใจไว้ก่อน เลยไม่ได้เอะอะโวยวาย แต่พอรู้สึกว่าเจ๊แกลูบคลำนานไป ผมเลยลุกออกจากอ่างอาบน้ำ เจ๊แกก็ไม่ว่าอะไร ยัดแบ้ง 500 ใส่มือผมเหมือนเดิม ผมปั่นจักรยานกลับบ้าน

    คืนนั้นผมนอนน้ำตาซึม ไม่รู้เพราะอะไร หรือตอนนี้เราก็เป็นเด็กเลี้ยงอีกคนของเจ๊แกไปแล้ว

    จากนั้นผมก็ตัดผมที่ร้านของเจ๊เค้าร้านเดียว หลังๆ เจ๊แกจะขอชักๆด้วย ที่จริงผมไม่ได้มีใจชอบเพศเดียวกันนะครับ แต่โดนแกว่าวให้แบบนั้น ไอ้นั่นมันดันแข็งขึ้นมาจนได้ จำได้ว่า แกมีสีหน้าระรื่นมากที่ทำให้ไอ้นั่นผมแข็งขึ้นมาได้ แถมชมว่าใหญ่กว่าของเด็กคนอื่นๆที่แกเคยเห็น วันนั้นแกให้ผมเพิ่มเป็น 700

จากนั้นแกก็เริ่มจะขอมากขึ้น คราวนี้แกขอใช้ปากดูด ผมก็รู้สึกแบบไม่ชอบสุดๆ แบบรู้สึกว่ามันมากไป แต่ก็รู้สึกเหมือนเป็นหนี้บุญคุณเจ๊แกเหมือนกัน หลังๆบ้านผมมีปัญหาเรื่องเงิน ถ้าไม่ได้เจ๊แก ครอบครัวผมคงร่อแร่มากกว่านี้ สุดท้ายยอมโดนเจ๊แกดูด - - แกพยายามมาก

เหมือนพยายามจะดูดให้ผมน้ำแตกคาปากแก แต่ก็ไม่เคยสำเร็จ ทุกครั้งที่แกดูดผมจะได้ 1000 ดีที่ผมเรียนจบ ม.3เสียก่อน เลยไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น

    สุดท้ายผมก็ไม่ได้เรียนต่อ ม.ปลาย พ่อกับแม่ฝากผมให้เข้ามาทำงานที่ กทม.กับพี่แถวบ้าน

    ผมมาทำงานอยู่โรงงานแห่งหนึ่งแถวรังสิต แรกๆผมก็พักอยู่กับพี่คนหนึ่ง พอทำงานได้สักครึ่งปี ก็ออกมาเช่าห้องอยู่กับเพื่อนที่โรงงานด้วยกัน ก็อายุรุ่นราวคราวเดียวกันครับ เพื่อนผมแก่กว่าผม 2ปี

    เพื่อนผมคนนี้ออกจะหน้าหม้ออะไรแบบนั้นครับ ฟันสาวไม่เลือก มันไม่เลือกจริงๆครับ บางคนทั้งอ้วนทั้งดำ มันก็พามาฟาดที่ห้อง ไม่รู้มันเป็นอะไรของมัน - - บางทีมันคิดจะเผื่อผมด้วยครับ ชวนผมไปร่วมวงกะมัน แต่ผมไม่เอาเด็ดขาดครับ เลี่ยงได้ก็เดินออกมา 7-11 หาก๋วยเตี๋ยวปากซอยกิน เลี่ยงไม่ได้ก็หลับทั้งๆที่มันกะสาวที่พามาฉึกๆกันนั่นละครับ

หลังๆนี่มีสาวๆในโรงงานมองผมตาเป็นมัน ผมก็ดันคิดเข้าข้างตัวเองไปพักใหญ่ คิดว่าหรือเราหน้าตาดีหว่า แต่มารู้ทีหลังว่า มันเพราะเพื่อนรูมเมทตัวดีของผมมันปล่อยข่าวครับ

มันชอบเอาผมไปเล่าให้สาวๆที่มันพามาฟาดที่ห้องครับว่า ผมยังซิงๆ แต่ไอ้นั่นผมทั้งใหญ่ทั้งยาวกว่ามันอีก สาวๆเค้าคงไปคุยกันปากต่อปาก จนแพร่ไปทั่วโรงงาน มีสาวๆบางคนมาชวนผมไปดูหนัง ไปกินข้าว ผมก็ไม่รู้จะตกลงหรือปฏิเสธดี จริงๆก็จริงครับ ผมยังไม่เคย - - เห็นเพื่อนพาสาวมาฉึกๆที่ห้องบ่อยๆก็อยากลองเหมือนกันครับ

หลังๆนี่เลยเริ่มมองสาวๆในโรงงานแบบไงละ มองแบบว่า คนไหนน่า...อะไรแบบนี้  แถมหลังๆพอเพื่อนผมชวนผมไปร่วมวงฉึกๆกะมัน ผมเริ่มอยากไปแจมกะมันบ้างแล้ว เพราะบางคนที่มันพามาก็หน้าตาใช้ได้ทีเดียว

    และแล้วมีสาวคนนึงครับ รูปร่างหน้าตาดีติดอันดับต้นๆของโรงงานเลย เพิ่งจบ ม.6 มา อายุคงมากกว่าผมสัก 2 ปี แต่ดูเผินๆผมดูเหมือนอายุมากกว่านะครับ อย่างว่าผมลูกชาวนาตัวดำๆ สูงก็เกือบ 173 ครับตอนนั้น แต่สาวคนนี้สูงสัก 160 ได้มั้งครับ เข้าโรงงานมาตอนพวกผมทำงานกันมาได้ปีหนึ่งแล้ว

พอเข้ามาเพื่อนผมมมันก็ตั้งเป้าเลยครับว่า ต้องฟันคนนี้ให้ได้ มันชอบมาเพ้อตลอดครับว่า น้องแก้วสวย น้องแก้วขาว น้องแก้วก้นใหญ่ ผมฟังบ่อยๆจนชอบน้องแก้ว เอ้ยสำหรับผมคงต้องเรียกว่าพี่แก้ว ผมฟังบ่อยๆจนชอบพี่แก้วเข้าไปด้วยอีกคน (ตอนนั้นผมอายุ16กว่าๆครับ พี่แก้วคง 18)

แต่แล้วคู่แข่งที่น่ากลัวก็โผล่มาครับ คุณอาร์มครับ เป็นวิศวกรในโรงงานคนหนึ่ง ผมเรียกคุณอาร์มครับ ตำแหน่งเค้าสูงกว่าคนงานอย่างผมลิบลับครับ ผมเรียกคุณอาร์ม แต่เพื่อนผมเรียก(ลับหลัง)ว่าไอ้อาร์ม - -

ประมาณว่า เขม่นกันไรงั้นมั้งครับ เพื่อนผมมันหน้าหม้อชอบเกาะแกะสาวๆ เคยโดนคุณอาร์มเรียกไปต่อว่าเรื่องนี้ เลยเขม่นกันไป คุณอาร์มก็ดูนิสัยดีนะครับ เป็นถึงวิศวกรด้วย ถึงรูปร่างหน้าตาจะสู้ผมหรือเพื่อนผมไม่ได้ แต่ก็ดูดีครับ เพราะเป็นวิศวกร - - เพื่อนผมพอรู้ว่าคุณ อาร์มจีบน้องแก้วมันก็ด่าคุณอาร์ม(ลับหลัง)ตลอด ต่อหน้าไม่กล้าครับ - - แถมมันแอบปล่อยข่าวว่าคุณอาร์ม ค.เล็กครับ และข่าวมันก็แพร่ ไปทั่วรวดเร็วเช่นกัน ทำเอากระแสนิยมคุณอาร์มในหมู่สาวๆตกฮวบ

คุณอาร์มมีมานั่งกินข้าวกลางวันกับพี่แก้วบ้างครับ ทำทีเหมือนมานั่งกินข้าวกับคนงานทั่วไป แต่ใครๆก็ดูออกครับว่า มานั่งกับพี่แก้วบ่อย ผู้ชายหลายคนที่หวังจีบพี่แก้วก็ยอมยกธงขาวไปครับ มีเหลืออยู่ไม่กี่คนซึ่งเพื่อนผมเป็นหนึ่งในนั้น

ผมเองก็ยอมรับว่าส่งสายตาให้พี่แก้วบ่อยๆ ผมไม่รู้ว่าพี่แก้วคิดยังไง แต่พอดูออกว่าคงไม่ถึงกับรังเกียจ แถมแรกๆพี่แก้วเรียกผมว่า พี่ๆด้วย

    คงเห็นผมตัวโต อ่อ ผมขอใช้ชื่อว่า นุ ละกันนะครับ(นามแฝง)
ผ่านมาอีกหลายเดือน มีงานกีฬา ที่โรงงานจัดครับ ก็มีแบ่งเป็นสีเหมือนกีฬาสี แล้วเล่นเกมส์แข่งกัน ก็เป็นเกมส์ฮาๆละครับ กีฬาจริงๆมีอย่างเดียวคือฟุตบอล 7 คน เพราะสนามหญ้าของโรงงานมีสนามบอลขนาดเล็กๆอยู่

งานกีฬานี่ทำเอาเรตติ้งพี่แก้วล้นทะลักครับ หนุ่มๆมองกันตาเป็นมัน เพราะพี่แก้วใส่เสื้อยืดครับ เห็นนมเป็นลูกๆ ไอ้เพื่อนผมมันบอกกะด้วยสายตาไม่ 33 ก็ 34 แถมใส่กางเกงวอร์ม เห็นก้นเป็นลูกๆอย่างสวยครับ มันดูเด่นสะดุดตาทั้งบนล่าง เพราะพี่แก้วเป็นคนผอมๆครับเอวเล็กนิดเดียว แต่มีนมมีก้นเด่นมาก แถมมาอยู่โรงงานหลายเดือน ไม่ค่อยโดนแดดจนขาวขึ้นกว่าเก่าเยอะ ทำเอาหนุ่มๆเคลิ้มครับ คุณอาร์มตามติดพี่แก้วเหมือนเงาตามตัวครับวันนั้น

    ผ่านมาอีกสองเดือนได้ มีข่าวว่าคุณอาร์มกับพี่แก้วเป็นแฟนกันไปแล้ว ผมกับเพื่อนก็คอยตามดูอยู่ตลอดครับ เห็นพี่แก้วติดรถเก๋งคุณอาร์มออกไปด้วยกันหลายครั้ง เพื่อนผมมันฟันธงด้วยน้ำตาว่าป่านนี้ไอ้คุณอาร์มฟันพี่แก้วไปแล้วแน่นอน ผมฟังก็สลดครับแล้วก็ถอดใจด้วย แต่เพื่อนผมมันบอกมันยังไม่ยอมแพ้ มันจะหาทางตีท้ายครัวคุณอาร์มให้ได้ว่างั้น

    และแล้วก็เกิดเรื่องกับผมจนได้

    พอดีวันนั้นผมเข้ากะดึก พอเลิกก็เดินไปหาไรกินที่ 7-11 พอกลับจาก 7-11 นึกได้ว่าลืมเอากุญแจห้องออกมาจากโรงงาน เลยเดินกลับไปโรงงานอีกรอบ แต่ดันเห็นพี่แก้ว เดินออกมาจากทางห้องพัก(ในโรงงาน)ของคุณอาร์ม  ทำเอาผมสะอึกในใจ ทั้งๆที่ยังมีหวังนิดๆว่าพี่แก้ว

อาจจะยังไม่โดนฟัน แต่ตอนนี้ความหวังนั้นแทบไม่เหลือ ผมรีบหันหน้าเดินหนีกะว่าจะรีบเดินหลบ แต่พี่แก้วเห็นผมเสียก่อนแล้วเรียกผมว่า

" นุๆ นุๆ " ผมแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เดินเข้าไปทางตู้ลอกเกอร์เพื่อไปเอากุญแจห้อง
พอไปที่ตู้ลอกเกอร์ก็นั่งทำใจอยู่พักหนึ่ง  พี่แก้วเดินตามผมมาแล้วก็พูดว่า
" นุ ไม่ได้ยินพี่เรียกเหรอ ทำไมเดินไวจัง พี่ตามไม่ทันเลยเนี่ย "

[post]
ผมไม่อยากหันหน้าไปดูพี่แก้ว กลัวเธอจะมองผมออกว่าผมกำลังเสียใจ เลยก้มหน้าตอบไปว่า

" เปล่าพี่ ไม่ได้ยินจริงๆ "
" จริงอ่ะ เดี๋ยวนี้เป็นไรรึเปล่า ไม่เห็นมาคุยกับพี่เหมือนเมื่อก่อนเลย รึว่า...มีแฟนแล้ว ? " พี่แก้วถามผมเสียงล้อๆ
" อย่างผมนี่นะจะมีแฟน ใครมันจะมาสนใจคนอย่างผม ไม่ได้รวยเหมือนแฟนพี่นี่ " คำพูดประชดของผมมันออกไปแบบไม่รู้ตัวครับ เชื่อว่าใครเป็นผมตอนนั้นคงไม่ผิดกันเท่าไหร่ (จริงๆคุณอาร์มก็ไม่ได้รวยอะไรขนาดนั้นนะครับ แต่เทียบกับผมแล้ว คงโครตรวยเลย)
" อะไรๆ ใครแฟนพี่ " พี่แก้วทำท่าเหมือนไม่พอใจนิดๆ
" โห พี่ไม่ต้องปิดแล้วว คนเค้ารู้กันทั้งโรงงาน " ผมร้องย้อนกลับไป ทำเอาพี่แก้วนิ่งไปเลย ผมเหมือนอะไรที่มันเก็บกดมานานแล้วแตกระเบิดออกมาครับ เห็นพี่แแก้วเงียบก็เลยซ้ำเข้าไปอีก

" พี่ก็เพิ่งออกมาจากห้องแฟนพี่นี่ เป็นไงพี่ คว. คุณอาร์ม เล็กเหมือนที่เค้าลือกันป่าว ? " สาบานว่าไม่รู้อะไรทำให้ผมหลุดคำนี้ออกไป - -ปรกติผมไม่เคยพูดอะไรแบบนี้เลยกับผู้หญิง ยิ่งคำว่า คว. นี่ ก็ใช้พูดกันในหมู่ผู้ชายที่สนิทๆแค่นั้น
" นุ " พี่แก้ว ร้องเสียงเขียว ดูจะโมโห
" โห พี่ไม่ต้องอาย ไม่รู้ว่าพี่ชอบของเล็ก ถ้าอยากลองของใหญ่บอกผมนะพี่ " สาบานว่านั่นคือผมจริงๆ ปากดีพูดไปทั้งๆที่ตัวเองยังไม่เคยแม้แต่จูบ
" นุ ทำไมพูดกับพี่แบบนี้ " เสียงพี่แก้วเครือๆเหมือนจะร้องไห้ ผมหันหน้ามา เห็นพี่แก้วเดินหนีไปแล้ว  สติผมหลุดลอยไปนานแล้วล่ะ มึนๆงงๆ แทบไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไปบ้าง

    ผ่านไปอีกหลายวัน ผมกับพี่แก้วก็มองหน้ากันไม่สนิทนัก ผมก็นึกเสียใจที่พูดอะไรแบบนั้นออกไป แต่ก็ไม่ได้คิดจะเข้าไปขอโทษอะไร ประมาณว่า ปล่อยมันไปงี้ละ  พอดีกับที่ พี่ภา เข้ามาเกี่ยวข้องกับผม
 
   พี่ภา เป็นหนึ่งใน รปภ.หญิงที่มีไม่กี่คนในโรงงานครับ อายุประมาณ 30 ไม่สวยครับ แต่ก็พอดูได้ รูปร่างก็อวบๆ ไม่ถึงกับอ้วน ตามกฏหมายแกยังโสดครับ แต่ใครๆก็รู้ว่าแกอยู่ห้องเดียวกับแฟน(หรือผัวตามพฤตินัย) เห็นว่าแฟนแกเป็นยามอยู่ฟิวเจอร์ปาร์ค

พี่ภา อาจจะเป็นเหมือนเพื่อนผมเลยครับ แต่คนละเพศแค่นั้น คือแกก็งาบผู้ชายในโรงงานไปหลายเหมือนกัน แต่ก็มีข่าวว่าแกชอบของใหญ่ เล็กๆไม่ ดังนั้นเพราะข่าวลือเรื่องขนาดของผม พี่ภาแกเลยชอบมานัวเนียกับผมบ่อยๆ ตีก้น บีบก้นผมบ้าง เกาะแขนผมบ้าง แรกๆผมก็หลบๆละครับ หลังๆก็ชินละ - - ปล่อยแกเกาะไป แกก็ไม่ได้ทำอะไรน่าเกลียดมากกว่านี้ มีชวนทีเล่นทีจริงบ้าง ประมาณว่า ไปเที่ยวกับพี่มั้ยนุ

นุ เดินไปส่งพี่ที่บ้านที ไรงั้น

    หลังๆนี่ไม่รู้ผมคิดไปเองรึเปล่า เวลาพี่ภามาเกาะแกะผม เหมือนจะเห็นพี่แก้วมองมาตลอด แต่พอผมหันไป พี่แก้วก็ทำท่าเหมือนไม่ได้มองมาทางนี้

    ไอ้เอ็ม เพื่อนผมก็เคยงาบกันกับพี่ภามาแล้ว ไม่รู้เป็นใครได้งาบใคร แต่ไม่ได้มางาบกันที่ห้องผม - - งาบกันครั้งเดียวก็ลาจาก ไอ้เอ็มมันเล่าว่างั้น ผมก็อดสงสัยไม่ได้ เลยถามมันไปว่า ไหงงั้น

    "  พี่แกบอกของกูเล็กว่ะ ห่า..." ไอ้เอ็มบอกผมมางี้ ละมันยังบอกอีกว่า

    " เออ พี่แกบอกอยากเอากะมึงอะ มึงสนใจอยากป่าว " ไอ้เอ็มเป็นพ่อสื่อ
    " ไม่เอาสัด กูไม่อยากเป็นชู้กะเมียชาวบ้าน " ผมคิดงั้นจริงๆ[/post]
    " ชู้ เช้อไรว่ะ พี่แกยังเป็นนางสาวอยู่เว้ยย " ไอ้เอ็มมันว่างั้น
    " เออ ไงกูก็ไม่เอา " ผมยืนยัน
    " มึงจะไรมากวะ เหี้ย อายุจนป่านนี้ยังซิงอีก ถ้ามึงมีแฟนมึงจะทำเป็นป่าว เอาไม่เป็นแฟนทิ้งนะเฮ้ย อย่าคิดว่าของมึงใหญ่ละจะทำสาวหลง ถ้าทำไม่เป็น ใหญ่ไปกะเท่านั้นละว้าา..." ไอ้เอ็มตะโกนกล่อมผมออกมาจากห้องน้ำ

    " เนี่ย กูว่าจะพามึงไปขึ้นครูสะที แต่มันก็เสียตังอีก ให้พี่ภาแกสอน ตังก็ไม่เสีย แถมลีลาแกแจ่มนะเว่ย กูยังอยากขอซ้ำ แต่แมร่งพี่แกไม่ให้เอาอีกว่ะ " ผมฟังมันจนเริ่มจะคล้อยตามบ้างแล้ว แต่ยังอดนึกถึงพี่แก้วไม่ได้ ถ้าเป็นพี่แก้วมันจะดีแค่ไหนนะ

ปูเรื่องได้ดีขอให้มีวันที่ได้พี่แก้วนะลุ้นอยู่