"พี่พลอยค่ะ มีคนส่งดอกไม้มาให้ค่ะ" เหมือนฝันบอกกับพลอยที่กำลังก้มหน้าดูยอดขายของเดือนที่ผ่านมา

"ใครส่งมาเหรอฝัน" พลอยเงยหน้ามองแวบนึงก่อนก้มหน้าดูแฟ้มงานต่อ

"ไม่ได้บอกชื่อไว้ในการ์ดค่ะ เขียนไว้แค่ว่า "มอบให้คุณพลอยคนสวย" ค่ะ"  เหมือนฝันตอบพลอยออกไป ในใจก็คิดอิจฉาเจ้านายคนสวยที่มีหนุ่มๆมาตามจีบมากหน้าหลายตาถึงแม้จะออกตัวไปแล้วว่ากำลังคบกับพี่หนุ่มลูกชายเจ้าของโชว์รูมรถยนต์อยู่ก็ตาม

"ฮัลโหลค่ะคุณหมอก" พลอยรับโทรศัพท์ที่สั่นโชว์ชื่อหน้าจอว่าเป็นเสี่ยหนุ่มที่คุยกันเมื่อวันก่อน ก่อนเดินออกมานอกออฟฟิศเพราะไม่อยากให้ลูกน้องได้ยินมากนักว่าคุยอะไรกัน

"อิจฉาพี่พลอยเนาะ  วันๆมีแต่หนุ่มๆหล่อๆดีกรีลูกเศรษฐีมาจีบ อีกหน่อยก็คงเลิกทำงานไปเป็นคุณนายอยู่บ้านสบายแน่เลยว่ะ" เหมือนฝันพูดขึ้นกับแจงและมาร์ค

"อย่างพี่พลอยน่ะเหรอจะเลิกทำงาน ถ้าแต่งงานไปก็คงไปช่วยที่บ้านแฟนทำงานแหละ คนเก่งขนาดนี้ใครๆก็ต้องการ" มาร์คแย้งเหมือนฝัน เพราะคิดว่าคนอย่างพี่พลอยคงไม่ชอบที่จะนอนสบายๆอยุ่บ้านแน่ๆ อย่างน้อยก็ต้องทำงานอะไรสักอย่างไม่งั้นคงเบื่อตาย

"ดอกไม้สวยถูกใจไหมครับ" เสียงนุ่มลึกจากปลายสายถามออกมา พลอยนึกถึงดอกไม้ที่ได้รับเมื่อเช้า มองเพียงแวบเดียวเธอก็รู้ว่าเป็นจูเลียต โรส ดอกกุหลาบหายากและมีราคาแพงที่พลอยชื่นชอบในกลิ่นที่หอมละมุนจากกลีบดอกสีพีท แต่ถึงแม้ดอกไม้จะสวยถูกใจกลับทำให้พลอยสงสัยว่าเสี่ยหมอกต้องการอะไรถึงได้พยายามเอาใจเธอขนาดนี้

"สวยค่ะ พลอยชอบกลิ่นของกุหลาบชนิดนี้ แต่คุณหมอกก็ไม่น่าลำบากขนาดนี้เลยนะคะ ราคามันค่อนข้างแพง" พลอยตอบหมอกไปด้วยน้ำเสียงที่เกรงใจอย่างเห็นได้ชัด

"ผมต้องขอโทษคุณพลอยด้วยนะครับที่ส่งไปให้โดยไม่ได้ถามความสมัครใจจนทำให้คุณพลอยรู้สึกอึดอัด" หมอกคาดการผิดคิดว่าพลอยจะรู้สึกพึงพอใจในสิ่งที่เขามอบให้เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ แต่การวางตัวที่แตกต่างของพลอยทำให้เขารู้สึกนิยมชมชอบพลอยมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

"มะ..ไม่ขนาดนั้นหรอกค่า พลอยแค่เกรงใจ ดอกไม้สวยนะคะ พลอยชอบอยู่ค่ะ ว่าแต่คุณหมอกมีอะไรให้พลอยรับใช้หรือเปล่าคะ ถึงได้ส่งของมีค่าขนาดนี้มาให้" พลอยยิงคำถามไปตรงๆ ถึงหมอก

"อืมมมม คือว่า..วันก่อนที่เราได้คุยกัน ขอบอกตามตรงว่าผมรู้สึกประทับใจในตัวของคุณพลอย เลยอยากจะขอโอกาสชวนคุณพลอยไปทานข้าวด้วยกันอีกสักครั้งครับ"  พลอยถึงกับอึ้งไปสักพักไม่คิดว่าจะเจอคำตอบแบบนี้แต่ในใจลึกๆก็นิยมชมชอบในความตรงไปตรงมาของหมอก

"เอ่อ..แต่ว่า"

"แต่ว่า คุณพลอยมีแฟนแล้ว เกรงว่ามันจะไม่เหมาะถ้าผมจะชวนไปกินข้าวในฐานะคนที่จะเข้ามาจีบใช่ไหมครับ" หมอกพูดสวนออกไปอย่างรู้ทันความคิดของหญิงสาว

"งั้นผมขอใช้ข้ออ้างเชิญคุณพลอยมาคุยเรื่องธุรกิจเหมือนกับรอบที่แล้วแล้วกันนะครับ ผมจะได้ถือโอกาสจีบคุณพลอยไปในตัว"

"ถ้าเป็นเรื่องธุรกิจที่เราคุยกันในวันนั้น พลอยว่าพลอยตอบไปชัดเจนแล้วนะคะ เรื่องนั้นเราไม่มีอะไรที่ต้องคุยกันแล้ว"  พลอยตัดใจปฏิเสธไปอย่างเด็ดขาด แม้ในใจลึกๆเองก็ประทับใจในความเป็นสุภาพบุรุษและภาวะผู้นำของหมอกอยู่พอสมควร หากเทียบกับหนุ่มแฟนของเธอแล้ว นอกจากฐานะทางบ้านและการตามใจเธอทุกอย่างแล้ว หนุ่มก็ไม่มีอะไรเทียบกับหมอกได้เลย

"จริงๆครั้งนี้ผมก็จะใช้เรื่องธุรกิจมาเป็นข้ออ้างเพื่อที่จะจีบคุณพลอย แต่ถ้ามันทำให้คุณพลอยลำบากใจผมก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมคงไม่รบกวนแล้ว วันไหนคุณพลอยคิดอยากจะเปิดใจให้โอกาสผมก็บอกผมได้นะครับ ผมยินดีที่จะรอ" หมอกยอมแพ้ในความใจแข็งของพลอย ทั้งเรื่องงานที่ไม่ยอมหักหลังเสี่ยกำธรและเจ๊หลิน ส่วนเรื่องความรักที่ไม่ยอมที่จะทรยศต่อแฟนหนุ่ม

แต่หลังจากวางสาย พลอยกับรู้สึกหงุดหงิดตัวเองอย่างประหลาด แม้เธอจะเป็นคนแน่วแน่หนักแน่นเมื่อตัดสินใจไปแล้ว แต่ในครั้งนี้กลับเสียดายและหวั่นไหว นึกถึงตอนที่ตัวเองพลาดท่าเผลอใจไปกับพี่เบิ้ม รวมถึงเอกและวัฒน์แล้วมันคงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะปฏิเสธไมตรีจากหมอกเพียงเพื่อจะทำตัวให้ดูเป็นคนที่ซื่อสัตย์ต่อแฟน

"คุณหมอกคะ พลอยตกลงไปทานข้าวด้วยนะคะ เจอกันตอนสองทุ่มที่ร้านนะคะ" พลอยโทรกลับไปหลังจากวางสายห้านาที ทำให้หมอกหัวใจพองโต รู้สึกลิงโลด เขาไม่เคยตื่นเต้นกับผู้หญิงไหนขนาดนี้มาก่อนเลย หมอกสั่งให้ลูกน้องจัดเตรียมเสื้อผ้าชุดที่คิดว่าหล่อที่สุด และสั่งจองโต๊ะในมุมที่เป็นส่วนตัว เพื่อหวังว่าพลอยจะประทับใจในเดทแรกนี้

———————————————————————————————————————————————-

เย้นวันเดียวกันที่บ้านของต้น

"นี่น้องผิง แฟนกู เรียนปีหนึ่งบัญชี" แจ๊คแนะนำผิงให้เอกรู้จักอีกครั้ง นับตั้งแต่เอกคนเดิมกลับมา ทั้งคู่ยังไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง

"สวัสดีค่ะ พี่เอก สบายดีไหมคะ ผิงเคยเจอพี่แล้วน้าา แต่เป็นพี่เอกอีกคน" ผิงยิ้มทักทายอย่างอารมณ์ดี

"สวัสดีครับ" เอกทักทายกลับก่อนจ้องมองพิจารณาใบหน้ารูปไข่และทรวดทรองเอวที่สมส่วน กอปรกับกิริยาท่าทางที่ดูเป็นผู้ดีมีสกุล ทำให้เขารู้สึกอยากสลับร่างกับแจ๊คแม้เพียงสักวันก็คงทำให้เขามีความสุขไม่น้อย สายตาของเอกที่มองผิงอย่างมีความหมายก็อยู่ในสายตาของวัฒน์ที่กำลังแอบจ้องอยู่ ทำให้วัฒน์รู้ได้ทันทีว่าเอกรู้สึกหวั่นไหวเมื่อได้พบกับผิง

"กับข้าวมาแล้วววว" ต้นที่รับหน้าที่เป็นพ่อครัวในวันนี้ยกกับข้าวที่เพิ่งทำเสร็จมาที่โต๊ะอาหารที่เพื่อนๆนั่งอยู่ เย็นวันศุกร์แบบนี้ชาวแก๊งได้นัดกันทำกับข้าวกินกันพร้อมดื่มสังสรรค์ โดยมี ดาว และผิงที่แจ๊คไปรับมาทีหลังมาร่วมวงด้วย

"ชนแก้วเพื่อน แด่การกลับมาของเอกและวัฒน์เพื่อนของเรา ขอให้รีบปรับตัวได้ไวๆจะได้พาพวกกูหาอะไรสนุกๆทำอีก" ต้นถือโอกาสพูดเปิดงานพร้อมยกแก้วขึ้นชน

"ชนแก้ว!" ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกันก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม วัฒน์ ต้น แจ๊ค และเอกยกพรวดเดียวหมดแก้ว

"อี๋!!! ขมปี๋เลย" ดาวทำหน้าหยีร้องออกมาเมื่อลองชิมเหล้าเป็นครั้งแรก เมื่อผิงเห็นดังนั้นจึงลองชิมดูบ้าง

"ไม่ขมเท่าไหร่นิ" หลังจากจิบชิมรสชาต ผิงก็ยกพรวดเดียวหมดแก้ว ทำเอาหนุ่มๆฮือฮากันใหญ่

"น้องผิงเห็นหน้าหวานๆอย่างนี้กินเหล้าเก่งเหมือนกันนะครับ" ต้นพูดขณะคีบน้ำแข็งใส่ในแก้วของทุกคนที่เหล้าหมดแล้ว

"เพิ่งเคยกินครั้งแรกค่ะ ก่อนหน้านี้เคยกินแค่สปายกับดาวที่เกาะเต่า" ผิงร้อนวูบวาบที่ใบหน้าเมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกาะเต่า ฝั่งดาวเมื่อได้ยินเรื่องนี้ก็มองหน้าผิงอย่างเป็นกังวลว่าจะเผลอพูดเรื่องราวบนเกาะ เพราะเมื่อสร่างเมาดาวก็อายแทบจะไม่กล้ามองหน้าแจ๊ค

"เหลือดาวคนเดียวนะที่ยังไม่ยกหมดแก้วน่ะ ยอมแพ้ผิงเหรอ"  เป็นวัฒน์ที่ท้าทายให้ดาวดื่มอีก แต่ดาวกลัวว่าถ้าเมาแล้วจะคุมสติไม่อยู่ จึงทำหน้าไม่อยากดื่มเท่าไหร่นัก

"มา เดี๋ยวพี่ดื่มแทน" เอกออกปากจะดื่มแทนก่อนยกแก้วของดาวขึ้นเทเหล้าลงคอพรวดเดียวหมด ทำให้ดาวยิ้มอย่างปลาบปลื้ม

"พี่เอกเป็นไงบ้างดาว ต่างจากพี่เอกคนก่อนไหม" ผิงถามดาวขณะที่ทั้งคู่กำลังช่วยกันล้างจานในครัว ปล่อยให้หนุ่มๆนั่งดื่มคุยกันต่อ

"ต่างเยอะเลย แทบไม่น่าเชื่อว่าเป็นคนๆเดียวกัน แต่คนนี้แหละคือพี่เอกตัวจริงที่ฉันรัก ทั้งน่ารัก สุภาพ ใสซื่อ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม"

"พี่เอกจากอนาคตเขาก็ไม่เจ้าเล่ห์นะ เขาไม่เคยมีเล่ห์เหลี่ยมกับฉันเลย" ผิงสัมผัสได้แต่ความสุภาพเมื่อนึกถึงตอนที่เอกมาตามจีบ

"ไม่เจ้าเล่ห์ได้ไง คบฉันกับแกพร้อมกันสองคน แค่นี้ก็เจ้าเล่ห์สุดๆแล้ว เธอตามเขาไม่ทันล่ะสิเลยคิดว่าเขาใสซื่อ ไม่รู้ว่าเขาไปเจออะไรในโลกอนาคตนะ ถึงได้กลายเป็นคนมีเล่ห์เหลี่ยมขนาดนั้น"

"แล้วเรื่องบนเตียงล่ะ สู้พี่เอกจากอนาคตได้ไหม" ผิงที่เริ่มมึนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กินไปหลายแก้วถามดาว

"บ้า! ยัยผิง มาถามฉันทะลึ่งอะไรแบบนี้ ฉันไม่บอกหรอก ความลับย่ะ"

"น่าบอกหน่อยสิ ไหนๆเราก็เคยเห็นลีลาของกันและกันหมดแล้ว พี่เอกคนนี้คงสู้คนนั้นไม่ได้สินะ เพราะประสบการณ์น่าจะต่างกัน" ผิงถามแล้วอมนึกถึงลีลารักของเอกในรีสอร์ท ถึงแม้จะไม่ได้ทำกันจนถึงฝั่งแต่ลีลาการเล้าโลมของเขายังคงตราตรึงในใจ

"มันก็ใช่ ตอนแรกก็เทียบกันไม่ติดเลยล่ะ แต่ตอนนี้เริ่มเก่งขึ้นละ เพราะฉันคอยสอนให้ อิอิ" ดาวพูดก่อนทั้งคู่หัวเราะออกมาพร้อมกัน

"แล้วเธอกับพี่แจ๊คล่ะเป็นไงบ้าง" ดาวถามผิงกลับบ้าง

"ก็นานๆครั้งน่ะ พี่แจ๊คสุภาพบุรุษเกินไป ไม่ค่อยฉวยโอกาสเลย บางทีฉันก็อ่อยอยู่นะ แต่เขาก็ไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ฉันจะสื่อ ส่วนเวลามีอะไรกันก็ธรรมดา ออกไปทางนุ่มนวลทะนุถนอม ฉันก็อยากให้เขาทำแรงๆให้มันพังไปเลยด้วยซ้ำ บางทีมันก็ไม่ถึงใจอ่ะ" ผิงบ่นออกมาน้ำเสียงบ่งบอกถึงความเมา

"ฉันถามถึงความสัมพันธ์ไม่ได้ให้แกเล่าเรื่องนี้ซะหมดเปลือกขนาดนี้ 555" ทั้งคู่หัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างสนุกสนาน เมื่อล้างจานเสร็จเหล้าของหนุ่มๆก็หมดไปสองกลมพอดี ทั้งหมดจึงชวนกันกลับบ้านเพราะเอกและวัฒน์ต้องไปทำงานในวันพรุ่งนี้

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"ขอบคุณคุณหมอกมากเลยนะคะที่เลี้ยงอาหารในวันนี้" พลอยเอ่ยขอบคุณขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินมาที่รถของพลอย

"ผมต่างหากล่ะครับที่ต้องขอบคุณคุณพลอยที่ให้เกียรติมาทานข้าวกับผม"

"อุ้ย!" พลอยสะดุดส้นสูงเสียหลักเซถลา ดีที่หมอกไวพอคว้าเอวและมือของพลอยไว้ได้ทัน ทำให้พลอยสัมผัสได้ถึงกล้ามเนื้อที่แข็งแรงจากการเข้ายิมเป็นประจำ จนรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาดเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม

"เจ็บตรงไหนไหมครับ" หมอกเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"มะ..ไม่เป็นไรค่ะ ข้อเท้าเกือบแพลง ดีที่คุณหมอกรับไว้ทัน ขอบคุณมากนะคะ" พลอยผลักตัวเองออกจากอ้อมแขนของชายหนุ่ม แต่หมอกยังคงจับมือพลอย แล้วพาเดินมาส่งจนถึงรถ

"ขับรถกลับไหวใช่ไหมครับ หรือจะให้ผมขับไปส่ง"

"ไม่เป็นไรค่ะ พลอยขับไหว คุณหมอกกลับเถอะนะคะ ไม่ต้องเป็นห่วง"

"งั้นผมขับตามไปส่งจนถึงบ้านนะแล้วกันนะครับ" พลอยพยักหน้ารับ ก่อนหมอกจะเดินไปที่รถขับตามพลอยออกมา

พลอยขับรถออกมาด้วยใจสับสน สัมผัสของร่างกายที่กำยำยังวนเวียนอยู่ในหัว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงยังตราตรึง เธอยังรู้สึกถึงความนุ่มนวลของมือที่จูงเธอเดิน ยิ่งคิดยิ่งทำให้พลอยหายใจหอบแรง ร่องหลืบเริ่มขับน้ำเมือกของมาจนรู้สึกถึงความเฉอะแฉะ

"ตื้ดดดด ตื้ดดดดด" เสี่ยงสั่นของโทรศัพท์พลอยดังขึ้น หน้าจอโชว์เบอร์ของหมอก พลอยจึงรีบรับสายแล้วเปิดลำโพง

"สวัสดีค่ะคุณหมอก มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"อ่อ เปล่าหรอกครับ ผมแค่ยังอยากคุยกับคุณพลอยอีกแค่นั้นเอง อุตส่าห์ได้ทานข้าวด้วยทั้งที อยากอยู่ด้วยกันนานๆกว่านี้อีกสักหน่อย"

"มันดึกแล้วน่ะค่ะ พรุ่งนี้พลอยก็ต้องทำงาน ไว้วันหลังค่อยมาทานข้าวด้วยกันใหม่" พลอยบอกออกไปแม้ในใจอยากจะชวนเสี่ยหนุ่มไปที่ไหนสักแห่งต่อ

"วันนี้ผมมีความสุขมากเลยนะครับ โชคดีของผมจริงๆที่ได้เจอคุณพลอย" เสี่ยหนุ่มเผยความรู้สึกในใจออกไป แม้เขาจะผ่านผู้หญิงมากมายหลายคนแต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้หัวใจของเขาพองโตเมื่อได้เจอได้พูดคุยได้ขนาดนี้มาก่อน

"แหม สาวๆของคุณหมอกมีตั้งมากมาย คงมีคนอื่นๆสวยๆที่ทำให้คุณหมอกรู้สึกโชคดีกว่าการได้เจอพลอยเยอะแยะเลย"

"ครั้งแรกที่ได้เจอ คุณพลอยก็ทำให้ผมประทับใจ พอมาเจอครั้งที่สอง ผมขอบอกอย่างไม่อายเลยนะครับ ว่าผมได้หลงรักคุณพลอยแล้ว มันอาจจะดูเร็วเกินไปจนเหมือนผมโกหก แต่ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ เป็นคำพูดที่ออกมาจากใจนะครับ" คำพูดที่หมอกพูดออกมา หากเป็นสาวที่ไม่ได้มีใจให้อยู่เลย คงจะรู้สึกเลี่ยนในคำหวาน แต่เมื่อพลอยฟังแล้วกลับรู้สึกดีจนยิ้มแป้นออกมา

"มือคุณพลอยนุ่มมากนะครับ"

"อะ..อะไรนะคะ"

"ตอนที่ผมเดินจับมือคุณพลอยมาส่งที่รถ ผมรู้สึกดีมากจนอยากจะเดินอยู่อย่างนี้สักสิบกิโล" หมอกพูดพลางยกมือของตัวเองขึ้นมาดมอย่างลืมตัว

ฝั่งพลอยเมื่อนึกถึงตอนเดินจับมือกันมาก็ยอมรับว่ารู้สึกดีเหมือนกัน ยิ่งนึกถึงกล้ามแขนเป็นมัดๆ ไหล่กว้างที่แข็งแกร่ง ก็ทำให้พลอยขนลุกซู่ จนเผลอวางมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย มาลูบไล้ที่หน้าอกของตัวเอง อารมณ์หื่นกระหายค่อยๆเพิ่มขึ้นมาทีละน้อย

"คุณพลอยใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรเหรอครับ กลิ่นมันดูเย้ายวน น่าค้นหาดี"

"นะ..นาซิโอ โรดิเกวส ฟอ เฮอ ค่ะ" พลอยเริ่มตอบด้วยเสียงกระเส่า เมื่อมือข้างที่ซนกำลังลูบไล้ส่วนล่างที่ฉ่ำเยิ้มของตัวเอง

"มันหอมเสียจนอยากได้กลิ่นทั้งวันเลย อยากเอาจมูกไปใกล้ๆ" แก่นกายของเสี่ยหนุ่มเริ่มพองตัวขึ้นมาเมื่อนึกถึงกลิ่นน้ำหอมที่เย้ายวน ฝั่งพลอยยิ่งฟังยิ่งคิดไปไกลว่าหากจมูกโด่งของหมอกมาซุกไซร้ตามจุดที่เธอฉีดน้ำหอมมันจะทำให้เธอเสียวสยิวขนาดไหน ยิ่งคิดร่องหลืบยิ่งบีบตัว ยิ่งขับน้ำเสียวออกมาจนกางเกงในเปียกแฉะเหมือนแช่น้ำไว้

"คุณหมอกคะ พลอยขอวางสายก่อนนะคะ จะถึงบ้านพลอยแล้ว" พลอยบอกก่อนวางสายเป็นช่วงที่รถติดไฟแดงพอดี เหลือบมองเวลาที่กำลังนับถอยหลัง เหลืออีกเกือบหนึ่งนาที พลอยตัดสินใจทำในสิ่งที่บ้าบิ่น ยกสะโพกขึ้นถลกกระโปรงรูดกางเกงในที่เปียกเยิ้มออก ใช้สองนิ้วแหย่เข้าไปในรูเสียว สลับกับเขี่ยเม็ด อีกมือบีบหน้าอกจนแทบแหลก ตัวบิดร่าวภายในรถ

"อืมมมม ซีสสสสสส อ่าาาาาาาา อื้ออออออ อ๊าาาาาาา" ไม่ถึงหนึ่งนาที ร่องเสียวก็บีบรัดขับน้ำออกมามากมายจนเลอะเบาะ พลอยเสร็จรุนแรงจนหายใจเหนื่อยหอบ รู้สึกแปลกใจทำไมถึงมีอารมณ์กับผู้ชายคนนี้ได้ถึงเพียงนี้ อาจจะเป็นแอลกอฮอล์จากไวน์ราคาแพงนั้นที่กระตุ้นหรือเพราะเสน่ห์ของเขากันนะ

"ผมหลงคุณพลอยเข้าเต็มเปา พิจารณารับผมไว้เป็นตัวเลือกสักคนนะครับ...ได้โปรด" พลอยยิ้มเขินเมื่อได้รับข้อความจากเสี่ยหนุ่มหลังจากที่กลับถึงบ้าน ก่อนรีบพิมพ์ข้อความตอบกลับไป

"ตกลงค่ะ"



จบตอน


สามารถติดตามอ่านต่อได้ที่ลิงค์นี้นะครับ

พลอยแค่ได้คุยก็ถึงกับช่วยตัวเองไปแล้ว