เกือบไปแล้วอีกนิดนึง

ไม่ได้รู้จักเมียตัวเองดีว่าเธอยังต้องการ...อยู่

เจอของใหม่ ตื่นเต้น อยากลอง

น่าจะได้ผัวเพิ่มหลายคนนะเนี่ย

งี้ต้องสานต่อนะคับ

เอาเลย เย็ดกับลูกความ

ชอบเลยแนวนี้

คุณพจน์ให้ไปติวลูก เพื่อให้มีเวลาอยู่กับโอ...

สงสัยจะโดนพ่อล่อซะก่อนมั๊ง

 

 

ราคะซ่อนเร้น - 00. บทนำ

ขอโทษที่หายไปนานเลยนะครับ ช่วงนี้ WFH อยู่กับเมียทั้งวันครับ ได้แต่ร่างๆไอเดียไว้ กลัวโดนจับได้ว่าเขียนนิยายเกี่ยวกับเมียแล้วจะบ้านแตกเอาครับ 5555 

เริ่มครับ!!!

"โอๆ ตื่นได้แล้วยะ เดี๋ยวจะสายเอา วันนี้ไปพบลูกความไม่ใช่หรอ?"
"งือออออ ยังง่วงอยู่เลยนิคะ ขออีกห้านาทีน้าาาา"
"จุ๊บ อย่าเลทนะคับ งั้นเดี๋ยวเฟิร์สไปก่อนนะ วันนี้มีประชุมเช้าด้วย" เฟิร์สก้มลงมาจุ๊บหน้าผากเหม่งๆของโอค่ะ
"จุ๊บ บ๊ายบายค่ะ" โอเงยหน้าขึ้นไปจุ๊บปากสามีสุดที่รัก ก่อนที่จะบิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสายค่ะ   

วันนั้นเป็นเช้าวันจันทร์ที่สุดแสนจะธรรมดาวันนึงค่ะ เฟิร์สปลุกโอก่อนที่เฟิร์สจะออกไปทำงานเหมือนทุกวัน หลังจากที่โอยืดเส้นยืดสายเสร็จก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำค่ะ ระหว่างที่อาบน้ำโอก็คิดนู้นคิดนี่ไปเรื่อยเปื่อย เผลอนึกถึง Sex เมื่อคืนกับสามี ซึ่งอีหรอบเดิมค่ะ โอไม่ถึงจุดสุดยอดเช่นเคย โอลูบไล้ชำระล้างฟองสบู่ตามร่างกายของตัวเอง กะว่าน้ำเย็นๆจากฝักบัวจะช่วยดับร้อนจากไฟราคะได้ แต่ในความเป็นจริงแล้วโอกลับโหยหามันมากกว่าเดิม นิ้วโอพลางเลื่อนมาหยุดอยู่ที่ร่องหลีบชุ่มๆ ก่อนที่จะค่อยๆขยับไปมา เข้าๆออกๆ ใช่ค่ะ โอกำลังช่วยตัวเองอีกครั้ง

"กริ๊งงงงง กริ๊งงงง"

แต่ในขณะที่กำลังพยายามใช้นิ้วดับไฟตัณหาของตัเองให้มอดไหม้อยู่ เสียงมือถือโอดังขึ้น ปลุกให้โอตื่นจากภวังค์เลยค่ะ

"ฮื้ยยยยยยย ตกใจหมดเลย ใครโทรมาตอนนี้เนี่ย"

โอจำใจต้องหยุดนิ้วตัวเองอยู่แค่นั้น รีบคว้าผ้าเช็ดตัว มาห่อหุ้มร่างกายอย่างลวกๆเอาไว้ ก่อนที่จะรีบวิ่งออกมารับสายโทรศัพท์

"คุณพจน์...ตายแล้ว!! สายแล้วววว" โอมองหน้าจอก่อนที่จะเหลือบมองเวลา ซึ่งจะเก้าโมงแล้วค่ะ
"สวัสดีค่ะคุณพจน์"
"สวัสดีครับคุณโอ ผมโทรมาคอนเฟิร์มนัดตอน 10.30 นะครับ"
"ค่ะๆ คอนเฟิร์มค่ะ ที่ร้านXXX นะคะ"
"ครับ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะครับ ผมเตรียมเอกสารที่คุณโอต้องการไว้เรียบร้อยแล้วครับ"
"โอเคค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะคะ สวัสดีค่ะ"

   พอวางสายแล้ว โอรีบแต่งหน้า แต่งตัวค่ะ กลัวว่าจะไปไม่ทันนัด คุณพจน์เป็นเจ้าของร้านอะไหล่รถยนต์ใน กทม. ค่ะ มาเป็นลูกความของโอผ่านพี่ยุทธ ทนายความรุ่นพี่ของโอแนะนำมาค่ะ พอดีคุณพจน์มีเรื่องฟ้องร้องกับลูกค้าเกี่ยวกับเรื่องคุณภาพของผลิตภัณฑ์ค่ะ วันนี้โอแต่งตัวเสื้อเชิ้ตขาวคอกว้างหน่อย กับกระโปรงดำสั้นนิดนึง มีระบายพลิ้วๆที่หน้าขาค่ะ พอจัดแจงอะไรๆเสร็จ ก็เกือบจะสิบโมงแล้ว โอก็รีบขับรถออกมายังสถานที่นัดหมายค่ะ



   พอมาถึง โอว่าโอมาถึงก่อนเวลาแล้วนะคะ แต่โอก็เห็นคุณพจน์และครอบครัว นั่งรออยู่ในร้านแล้วค่ะ โดยที่คุณพจน์นั่งอยู่มุมในร้าน เป็นส่วนตัว เหมาะกับการคุยธุระพอดีเลยค่ะ โอเลยเข้าไปทักทายคะ

"สวัสดีค่ะคุณพจน์ คุณเยาว์"
"สวัสดีครับคุณโอ เชิญนั่งก่อนๆ"
"เอ้า เจ้าพี สวัสดีพี่โอเขารึยังลูก" คุณเยาว์ส่งเสียงเรียกลูกชายค่ะ
"สวัสดีครับ" น้องพีที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ เยื้องๆกับโอนั่งค่ะ
"สวัสดีค่ะ ตัวโตจังนะคะ อายุเท่าไหร่แล้วคะเนี่ย?"
"สะ...สิบเจ็ดครับ" น้องพีตอบเขินๆ สงสัยจะไม่ชินกับผู้หญิงมั้งคะ เด็กผู้ชายเขินแบบนี้น่ารักดีนะคะ อิอิ
"ปีนี้ก็...กำลังจะเอ็นรึคะ?"
"ครับ อยู่ม.6 ครับ"
"อยู่ในวัยกำลังโตเลย...แล้วคิดรึยังคะว่าอยากเรียนคณะอะไร?"
"อยากเรียนนิติศาสตร์ครับ"
"อื้อออ ต้องท่องหนังสือหนักนะคะ เรียนคณะนี้ อิอิ"
"นั่นสิลูก งั้นให้พี่โอคนสวยติวให้สิน้องพี"
"คิกคิก โอสอนคนไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ แต่ถ้ามีอะไรสงสัย ตอบได้โอจะตอบนะคะ"
"ขะ...ขอบคุณครับ"
"งั้น...เราเริ่มคุยรายละเอียดกันเลยดีมั้ยคะ?"
"ดีครับ จะได้ไม่เสียเวลาคุณโอ"

   พอแนะนำตัว ทักทายกันเรียบร้อย โอก็ชวนคุณพจน์กับคุณเยาว์คุยรายละเอียดคดีกันเลยค่ะ ซึ่งโอรู้สึกได้ว่าระหว่างที่คุยงานกันอยู่นั้น เหมือนโอโดนสายตาจับจ้องมาที่ร่างกายโอค่ะ ซึ่งเจ้าของสายตาคู่นั้นก็คือน้องพีลูกของคุณพจน์และคุณเยาว์ที่นั่งเล่นมือถือเยื้องๆกับโออยู่ที่โต๊ะข้างๆกันค่ะ แทนที่โอจะโกรธ แต่ทุกครั้งที่โอรู้สึกโดนแทะโลมจากสายตาของน้องพีมาที่ขาอ่อนทีไรโอกลับรู้สึกวาบหวิวแปลกๆซะนี่สิคะ จนโอเผลอที่จะต้องสับขาไปๆมาๆ บดเบียดร่องหลืบของตัวเองไม่ได้เลยค่ะ


   

"พี่พจน์ เดี๋ยวเยาว์ต้องพาน้องพีไปเรียนพิเศษก่อนนะคะ"
"อะ...โอเคๆ รีบไปแล้วกัน เดี่ยวจะสาย"
"คุณพ่อหวัดดีคับ พะ...พี่โอสวัสดีคับ" คุณเยาว์เดินนำน้องพีออกมาจากโต๊ะที่เรานั่งกันอยู่ค่ะ
"สวัสดีจ๊ะ สงสัยอะไรก็ถามได้นะคะ"
"งั้น...ผมขอ add line พี่โอไว้ได้มั้ยครับ" ตกใจนะคะเนี่ย ไม่คิดว่าจะโดนหนุ่มน้อยขอขี้อาย line ตรงๆแบบนี้
"ได้สิจ๊ะ มาเดี๋ยวพี่พิมพ์ id ให้"

 โอรับมือถือน้องพีมาพิมพ์ id line แต่จังหวะทีโอกำลังพิมพ์ id line ให้น้องพี ด้วยความที่โอนั่งอยู่ ประกอบกับน้องพีเดินเข้ามาใกล้ (น้องพีสูงประมาณ 170 ได้ค่ะ) ทำให้สายตาโออยู่ระนาบเดียวกับเป้ากางเกงขาสั้นของน้องพีค่ะ ซึ่งโอนี่พิมพ์ผิดๆถูกๆเลยนะคะ จะอะไรได้คะ ก็เป้ากางเกงของเด็ก ม.6 คนนี้มันตุงแปลกๆอยู่ระดับสายตาโอแบบนี้นี่ค่ะ โออดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเชียวค่ะ ก่อนที่จะส่งมือถือคืนไปค่ะ

   
"ขอบคุณนะคะคุณโอ อุส่าห์เอ็นดูน้องพี" เมื่อกี๊เอ็นน้องพีโอก็ดูค่ะ เหลือบดูหลายรอบซะด้วยค่ะ
"มะ...ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงก็ทักมานะคะน้องพี"
"คับผม ขอบคุณคับ"

   โอไม่ได้เข้าข้างตัวเองหรอกนะคะว่าโอเป็นสาเหตุที่ทำให้น้องพีเป้าตุงแบบนั้นรึเปล่า แต่พอเห็นเป้าเด็กผู้ชาย ม.6 ใกล้ๆแบบนี้แล้ว โออดไม่ได้ที่จะจินตนาการต่อเลยค่ะ

"แอบมองขาเราเมื่อกี๊ เลยแกล้งเดินมาให้เรามองเป้าตุงๆคืนรึไงนะ? เด็กสมัยนี้นีแก่แดดจริงๆ"
"ทานขนมอะไรมั้ยครับคุณโอ?" คุณพจน์ถามขึ้นมา เล่นเอาดึงสติโอกลับมาเลยค่ะ
"อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ ปกติโอไม่ค่อยกินขนมเท่าไหร่ค่ะ"
"จริงสินะครับ ไม่งั้นจะรูปร่างดีแบบนี้ได้ยังไง ดูอย่างเมียผมสิครับ ตามใจปากจนอ้วนแบบนั้น"
"แหม คุณพจน์นิสัยไม่ดีนะคะ แอบนินทาภรรยาตัวเองแบบนี้"
"555 ผมแค่พูดความจริงครับ...สงสัยต้องขอเคล็ดลับคุณโอซักหน่อยแล้ว ทรวดทรงยิ่งกว่าสาวๆอีกครับ"
"โอ๊ย! โอไม่มีเคล็ดลับอะไรหรอกค่ะ"
"เอาน่าคุณโอ บอกผมหน่อย กินอะไรครับเนี่ย ถึงสวยแบบนี้ 555"

   เอาละไงคะ คุณพจน์นี่เจ้าชู้ชีกอใช่เล่นนะคะเนี่ย ลูกเมียเพิ่งจะเดินออกจากร้านไป ก็เริ่มออกแววซะแล้วหละคะ ดอเลยทำเป็นใช้มือซ้ายที่สวมแหวนแต่งงานยกขึ้นทัดผมคะ กะว่าให้เห็นชัดๆไปเลยว่าโอแต่งงานแล้ว เพราะจริงๆโอก็เคยเจอพวกลูกความแนวนี้นะคะ พอใช้ไม้นี้ถึงได้หยุดชีกอใส่โอค่ะ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เจอคนที่รู้ทั้งรู้ว่าโอแต่งงานมีสามีแล้ว แต่ก็ยังไม่สน กลับรุกโอมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ

"ว่าแต่...คุณโอแต่งงานแล้วหรอครับ?"
"ใช่ค่ะ"
"โอ้โห! ดูไม่ออกเลยนะครับเนี่ย หุ่นยังเช้งขนาดนี้" คุณพจน์พูด พร้อมกับสายตาเริ่มสำรวจท่อนบนของโอค่ะ
"ขอบคุณค่ะ เห็นแบบนี้โอเป็นคุณแม่ลูกหนึ่งแล้วนะคะ"

หนอย! คุณพจน์ นี่โอมาดูสำนวนคดีนะคะ ไม่ได้ให้มาลวนลามทางสายตากันแบบนี้ จังหวะนี้ต้องอ้างลูกค่ะ เผื่อจะสำนึกขึ้นได้ว่าไม่ควรมารุ่มร่ามกับผู้หญิงที่มีลูกมีผัวแล้วนะคะ แต่ใครจะไปคิด คุณพจน์กลับรุกโอกว่าเดิมอีกค่ะ ไม่รู้ว่าที่โอบอกไปว่ามีลูกมีผัวแล้วนี่มันไปกระตุกต่อมอะไรของคุณพจน์เข้ารึไง?

"โอ้โห มีลูกแล้วหุ่นยังดีแบบนี้ หน้าตาก็ยังเด็ก...ต่างกับเมียผมสุดๆ"
"ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ"
"คุณแม่ยังสาว ยังสวยแบบนี้ ลูกกี่ขวบแล้วครับเนี่ย"
"จะ 3 ขวบแล้วค่ะ...คิกคิก โออายุไม่น้อยแล้วนะคะ"
"คุณโออายุเท่าไหร่แล้วครับเนี่ย?...อย่าเพิ่งบอกนะครับ ขอผมเดาก่อน"
"คิดว่าจะเดาถูกหรอคะ? อิอิ"
"อื้อหือ! ท้าทายแบบนี้ผมยิ่งถูกใจครับ 555"
"คิกคิก ทำไมคะ? ชอบเล่นเกมหรอคะ?"
"แน่นอนครับ ยิ่งเล่นกับคุณโอผมยิ่งคึก...เอ้ย! ยิ่งสนุก"
"แหมๆ คึกอะไรกันคะ"
"เอางี้มั้ยครับ...ถ้าผมทายถูก ผมขออะไรคุณโออย่างนึง"
"ทายถูกแล้วทำไมโอต้องให้อะไรคุณพจน์ด้วยคะ คิกคิก...แล้วถ้าคุณพจน์ทายไม่ถูกหละคะ?"
"ฮั่นแน่ คุณโอก็ชอบเล่นเกมส์ใช่มั้ยหละครับ 555...ผมขออุบเอาไว้ก่อนครับ เรามาเล่นเกมส์กันก่อน"
"งั้นน...เราเบรคเล่นเกมส์คลายเครียดกันซัก 10 นาทีแล้วกันนะคะ อิอิ"
"แต่ถ้าจะให้ผมตอบเลยตอนนี้ โอกาสตอบผิดคงสูงมาก...ถ้าไงผมขออนุญาตวิเคราะห์หน่อยนะครับ?"
"วิเคราะห์ยังไงคะ?"
"อืมมมม นั่งสวยๆแบบนี้แหละครับ อืมมมมม" คุณพจน์เริ่มจ้องมองโอค่ะ จากหน้าเลื่อนลงมาที่หน้าอก


แต่ไอ้ท่าทีรุกล้ำของคุณพจน์แบบนี้มันกลับทำให้โอรู้สึกวาบหวิว ตื่นเต้นไปกับคำพูดสองแง่สองง่ามของคุณพจน์ซะอย่างงั้นค่ะ โอไม่เคยต้องมานั่งให้ชายอื่นที่มีครอบครัวแล้วมานั่งสำรวจเรือนร่างตัวเอง โดยที่โอรู้ตัวแบบนี้เลยนะคะ ถึงจะอ้างว่าเล่นเกมส์ก็เถอะค่ะ มันยิ่งทำให้อารมณ์เงี่ยนที่ค้างอยู่เมื่อเช้าของโอมันพลุ่งพล่านขึ้นมาเรื่อยๆซะแล้วหละค่ะ ทั้งๆที่โอใส่เสื้อผ้าครบถ้วนแต่โอกลับงุ่นง่าน ตื่นเต้นยิ่งกว่าเปลือยให้เฟิร์สดูอีกนะคะเนี่ย

"อืมมมมมมมมม"
"คุณพจน์จ้องโอมาซักพักแล้วนะคะเนี่ย จะครบเวลาเบรคแล้วนะคะ...ยังไงคะ?"
"อืมมมมม มีสองตัวเลือกครับ คุณแม่ยังสาว หรือไม่ก็คุณโอหน้าเด็ก"
"เอ๋...ยังไงคะ?"
"ก็...เท่าที่รู้คุณโอมีลูกได้สามขวบแล้ว แต่เรือนร่าง...ผิวพรรณ หน้าตายังดูสาวมากเลยครับ ถ้าคุณโอไม่ได้มีลูกเร็ว ก็แสดงว่าเป็นคนที่หน้าเด็กกว่าอายุสุดๆเลยแหละครับ"
"แหมๆ คุณพจน์ไม่ต้องชักแม่น้ำเลยค่ะ"
"นั่งจ้องคุณโอแบบนี้ ผมอยากจะชักจริงๆนะครับเนี่ย 555" ชักอะไรคะเนี่ย? สองแง่สองง่ามจังเลยยย > <
"ไมต้องอ้อมค้อมเลยนะคะ ตอบได้แล้วค่ะ เดี๋ยวสรุปสำนวนกันไม่ได้นะคะเนี่ย"
"โอเคครับๆ...ผมคิดว่าคุณโอน่าจะเป็นคุณแม่ยังสาว....28 แล้วกันครับ! ฟังธง!"
"อิอิ เสียใจค่ะ คุณพจน์ตอบผิด นั่งจ้องโอจนจะกินโออยู่แล้วตอบผิดไปเยอะเลยนะคะ"
"โหยยยยย จริงหรอครับเนี่ย?...แล้วจริงๆคุณโออายุเท่าไหร่กันแน่ครับ?"

   โอรู้แหละค่ะว่าเกมส์เดาอายุ จริงๆคุณพจน์อยากจะลวนลามโอทางสายตาแบบให้โออนุญาตมากกว่าค่ะ แต่พอโดนคุณพจน์จ้องหน้า จ้องตา จ้องหน้าอกทั้งๆที่โอรู้ตัวแบบนี้ โอกลับไม่ได้รู้สึกอึดอัด หรือรังเกียจเหมือนสายตาชายอื่นก่อนหน้านี้ที่แอบมองโอนะคะ แต่โอกลับมีความรู้สึกว่า "จ้องโออีกสิคะ มองโออีก มองหน้า มองคอ หน้าอกโอแบบนี้อีกสิคะ" มันทำให้โอรู้สึกเงี่ยนสุดๆไปแล้วค่ะตอนนี้

"เอางี้ โอใบ้ให้ด้วยค่ะ แต่ถ้าคุณพจน์ตอบถูก โอมีสิทธิว่าจะให้หรือไม่ให้ที่คุณพจน์จะขอนะคะ?"
"อืมมมม...ก็ได้ครับ กำขี้ดีกว่ากำตด ยังดีกว่าไม่ได้ลอง 555"

แววตาของคุณพจน์ขณะที่ตอบโอ เหมือนกับว่าจะทะลุทะลวงเข้ามารับรู้ความรู้สึกของโอได้ยังไงยังงั้นเลยนะคะเนี่ย

"โออายุเลยเลข 3 มาซักพักแล้วแหละค่ะ...ใบ้แค่นี้พอ อิอิ"
"อืมมมม...35 แล้วกันครับ เซฟๆ 555"
"อุ๊ย! ตอบเซฟๆแต่ดันถูกนะคะเนี่ย อิอิ"
"จริงหรอครับ!...งั้นคุณโอต้องให้ตามคำขอของผมตามที่สัญญหากันไว้แล้วครับ 555"
"แหมๆ คุณพจน์นี่พูดไปเรื่อยนะคะ โอใบ้ให้หรอกถึงได้ตอบถูก...อีกอย่าง โอตัดสินใจเองค่ะว่าจะให้มั้ย อิอิ"
"โอเคๆ ถือว่าแฟร์ครับ...ผมขอ...." โอลุ้นนะคะเนี่ยว่าคุณพจน์จะขออะไรโอ ต้องทำเป็นดูดน้ำแก้เก้อเลยค่ะ

   ใจจริงที่โอใบ้ให้คุณพจน์นี่ โอก็แอบหวังนะคะ อยากให้คุณพจน์ตอบถูก ทั้งๆที่คุณพจน์เริ่มทำเจ้าชู้ใส่โอทั้งที่รู้ว่าโอมีครอบครัวแล้ว คำขอนี้ของคุณพจน์โอก็พอจะเดาออกแหละค่ะว่ามันต้องเป็นเรื่องสองแง่สองง่ามค่ะ
คิดนานแบบนี้หรือว่าจะขออะไรทะลึ่งๆ หรือว่าจะขอให้เราไปหาที่ออฟฟิศสองต่อสอง แล้วใช้กำลังเอาเปรียบเรานะ หรือว่าจะชวนเราไปดินเนอร์ทำโรแมนติกแล้วมอมเรานะ เค้ามีลูกมีสามีแล้วนะยะ นี่เพิ่งจะเจอกันไม่กี่ครั้งเองนะ เห็นชั้นง่ายขนาดนั้นเลยหรอยะ! ว่าแต่ท่อนเนื้อของน้องพีคนลูกยังขนาดนั้น แล้วของของคนพ่อจะขาดไหนอยากรู้จัง อ๊ายยยย!! ทำไมต้องเขินแบบนี้เนี่ย โอ๊ยยยยย ยัยโอ! คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยลามกไปใหญ่แล้วนะยะ!! วินาทีที่รอคำขอของคุณพจน์ตอนนั้นยิ่งทำให้โอตื่นเต้นใหญ่เลยค่ะ

"ไม่รู้ว่าจะรบกวนไปมั้ย...ผมอยากจะขอให้คุณโอมาช่วยติวกฎหมายให้น้องพีที่บ้านหน่อยหน่ะครับ"
"พรูดดดด!!" โอตกใจกับคำขอของคุณพจน์จนแทบจะสำลักน้ำเชียวค่ะ
"เป็นอะไรมั้ยครับคุณโอ!? นี่ทิชชู่ครับ" คุณพจน์รีบยื่นทิชชู่ให้โอค่ะ
"ขะ...ขอบคุณค่ะ"
"ตกใจกับที่ผมขอขนาดนี้เลยหรอครับ?...คุณโอคิดว่าผมจะขออะไรครับเนี่ย 555"
"มะ...ไม่ใช่อย่างนั้นซักหน่อยค่ะ โอแค่สำลักน้ำเฉยๆหรอกค่ะ เชอะ!"
"อ่าวหรอครับ? 555...ว่าแต่คุณโอโอเคมั้ยครับ?"


โอไม่คิดเลยนะคะเนี่ย ว่าคุณพจน์จะขออะไรโอที่ดูปกติธรรมดาแบบนี้ นี่มันเกิดกว่าที่โอคาดเอาไว้เยอะเลย พอได้ฟังคำขอของคุณพจน์แล้ว โอนี่หูอื้อ ตาอื้อไปหมดเลยค่ะ ไม่ใช่เพราะคำขอเกินเลยนะคะ ที่เกินเลยไปก็คือจินตนาการของโอเองค่ะ เป็นคุณพจน์เจ้าชู้แบบนี้ แต่กลับเป็นโอที่คิดสัปดนไปซะเองนี่สิคะ โอนี่อายคุณพจน์จนรู้สึกร้อนหน้าไปหมดเลยค่ะ

"ไว้เดี๋ยวโอดูตารางงานก่อนแล้วกันนะคะ แล้วเดี๋ยวโอติดต่อไปค่ะ"
"โอ้ว ขอบคุณมากเลยครับ 555"
"งั้น เรามาดูรายละเอียดกันต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวจะไม่เสร็จเอา"

โอตัดบทเข้าเรื่องงานก่อนแล้วกันค่ะ ไม่งั้นโอคงจะต้องนั่งอายอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ นี่ก็จะเที่ยงแล้ว เดี๋ยวคนจะเยอะแล้วจะทำงานไม่สะดวกด้วยค่ะ พอเราเริ่มคุยรายละเอียดงานส่วนใหญ่เรียบร้อยแล้ว จังหวะนั้นคุณพจน์ทักขึ้นมาค่ะ

"เอ่อออ...รบกวนคุณโอมานั่งฝั่งนี้ได้มั้ยครับ จะได้ดูไปพร้อมกันตรงนี้ผมไม่ค่อยแน่ใจ"
"ไหนคะ? อ๋อ ได้ค่ะ"

   คุณพจน์เขยิบเข้าไปนั่งชิดกำแพง เปิดพื้นที่ให้โอเข้ามานั่งข้างๆฝั่งเดียวกันค่ะ โอหยิบกระดาษแผ่นที่คุณพจน์ถามขึ้นมาดู กำลังจะสรุปประเด็นให้คุณพจน์ฟัง โอก็แปลกใจนะคะเพราะเป็นรายละเอียดที่ไม่ได้ส่งผลกับรูปคดี รายละเอียดหลักๆเราก็ได้ครบแล้ว ทำไมคุณพจน์ถึงสนใจรายละเอียดปลีกย่อยนี้อยู่
   พอโอหันไปมองหน้าคุณพจน์ปากกำลังจะอ้าอธิบายคุณพจนื โอก็เข้าใจจุดประสงค์ของแกเลยค่ะ ก็สายตาคุณพจน์แกเล่นไม่มองหน้าโอเลยสิคะ สายตาคุณพจน์เหลือบต่ำลงสอดส่องขาอ่อนของโอที่ตอนนี้กระโปรงดำสั้นๆมันร่นขึ้นมาพอสมควรจากท่านั่งค่ะ พอเจอสายตาคุณพจน์แบบนี้แทนที่โอจะรังเกียจเหมือนที่ผ่านๆมา แต่คราวนี้โอกลับตื่นเต้นสุดๆค่ะ คุณพจน์แกคงรู้ตัวว่าโอสังเกตุเห็นสายตาแกแต่ไม่ได้ว่านะคะ ถึงได้เริ่มพูดจาแทะโลมโอขึ้นมาอีกครั้ง

"เนี่ยครับ ผมไม่เข้าใจตรงนี้จริงๆนะครับ"
"ไม่เข้าใจตรงไหนคะ?"
"ไม่เข้าใจว่า...ทำไมตรงนี้มันถึงเป็นแบบนี้ครับ?"
"อ๋อ...โอเคค่ะ เดี๋ยวโออธิบายให้ฟัง"

   ในขณะที่โอกำลังอธิบายรายละเอียดที่สรุปให้คุณพจน์ฟัง คุณพจน์ที่นั่งข้างๆโอกลับค่อยๆกระแซะๆเข้ามาชิดตัวโอเรื่อยๆค่ะ อารมณ์ประมาณโน้มคอลงมาดูเอกสารที่โอถือเอียงให้ดูซึ่งอยู่ระดับหน้าอกของโอค่ะ สายตาไม่ได้ดูเอกสารเท่าไหร่หรอกนะคะ คุณพจน์แกจ้องแต่จะเหลือบลอบมองลอดเสื้อโอเข้ามาสำรวจเนินอกโอเป็นระยะๆค่ะ
ท่อนล่างคุณพจน์จับเข่าตัวเองที่ตอนนี้กระเถิบมาชิดเข่าโอที่นั่งไขว้ห้างเรียบร้อยแล้วค่ะ ไม่ได้ชิดเฉยๆนะคะ โอรู้สึกได้ว่าคุณพจน์ค่อยๆใช้นิ้วก้วยมาสัมผัสหัสเข่าโอทีละนิดๆค่ะ จากนิ้วก้อย ค่อยๆเพิ่มนิ้วนาง ค่อยๆเพิ่มเป็นนิ้วกลางช้าๆ โอปั่นป่วนไปหมดแล้วค่ะ ไม่คิดว่าจะโดนลูกความตัวเองแอบแต๊ะอั่งกลางร้านอาหารกลางวันแสกๆแบบนี้



"แฟนโทรตามแล้วหรอครับ?"
"คะ...ค่ะ"
"ยังงี้แหละครับ มีภรรยาหน้าตาดีก็เลยต้องคอยเช็ค 555"
"โอ๊ยยย ไม่หรอกค่ะ ถ้าไงเดี๋ยวโอขอตัวกลับเลยแล้วกันนะคะ"
"อ่าว ไม่ทานอะไรซักหน่อยก่อนหรอครับ? เดี๋ยวผมไปส่งให้ครับ" คุณพจน์พูดเหมือนหวังดี แต่สายตาเจ้าเล่ห์สุดๆเลยค่ะ
"อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ โอยังไม่หิวเลยค่ะ แล้ว...โอก็ขับรถมาเหมือนกันค่ะ"
"น่าเสียดายจังเลยครับ กำลังคุยกันสนุกเลย 555" สนุกอะไรกันยะ คนเค้าสยิวมากกว่า > <
"ไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะคะ" โอตอบปัดแบบสุภาพๆค่ะ
"คุณโอบอกแล้วอย่าคืนคำนะครับ ไว้โอกาสหน้าผมเป็นเจ้าภาพเอง เป็นดินเนอร์แล้วกันนะครับ"
"อะ...อะค่ะ งั้นโอไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณพจน์"
"ครับผม สวัสดีครับ"

   โอต้องชิ่งแล้วค่ะ ถ้าไม่ชิ่งตอนนี้สงสัยโอคงทนความเงี่ยนของตัวเองไม่ไหวแล้วเคลิ้มไปกับการรุงเร้าของคุณพจน์จนเลยเถิดจะแย่เอาค่ะ บวกกับตอนนี้เเที่ยงแล้วลูกค้าเริ่มทยอยเข้าร้านกันมาแล้วค่ะ โอขับรถจากร้านตรงกลับบ้านเลยค่ะ ข้าวเช้าก็ไม่ได้ทาน นี่เที่ยงแล้วกลับไม่หิวเลยค่ะ ในสมองนี่มีแต่ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ที่โอปล่อยให้คุณพจน์แต๊ะอั๋ง โดยที่เราทั้งคู่รู้กันแบบนั้นค่ะ โอไม่สามารถสลัดความคิดลามกออกจากหัวโอได้เลยค่ะ อดไม่ได้ที่จะจินตนาการไปไหนต่อไหนเลยค่ะ ถึงจะรู้นะคะว่ามันผิดต่อสามี ผิดต่อลูก ผิดต่อครอบครัวโอ และครอบครัวคุณพจน์ แต่ไฟราคะในใจโอมันค่อยๆเผาศีลธรรมโอไปทีละน้อยๆซะแล้วหละค่ะในตอนนี้

moral