เมื่อทั้งสองเดินลงไปในคลองเพื่อล้างตัวจากกลิ่นเหม็นเขียวได้ซักพักก็ขึ้นมา "อ๊าาา อีี๊อออออ ลุงจ๋าๆๆๆ ช่วยด้วยยย ฮืออออ นี่ตัวอะไรจ้ะลุง อี๋ๆๆๆๆๆ" นางรุ่งร้องเสียงดังตกใจด้วยอาการตัวสั่นเทาอย่างขยะแขยง เป็นอะไรว้ะรุ่งร้องเสียดังเชียว อ้าวนี่มันปลิงนี่หว่า เดี๋ยวๆๆรอแป๊บน้ะเอ็ง" ลุงคำเมื่อเห็นว่ามีปลิงเกาะอยู่เต็มขาและแขนของนางรุ่งอยู่หลายตัว แกจึงเอากระป๋องตักน้ำจากคลองขึ้นมาหยิบเอาถุงยาเส้นออกมาจากย่ามแล้วใ่ลงไปซักขยุ่มมือแล้วบีบคั้นยาเส้นซักพักน้ำก็เปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้น "ใจเย็นๆๆ รุ่งเอ้ยเดี๋ยวลุงดูให้น้ะ อื้อหือที่ขาหลายตัวเลยว่ะ อยู่นิ่งๆน้ะรุ่ง" ลุงคำพยายามเรียกสตินางรุ่งเพื่อให้ยืนนิ่งๆ เพราะตอนนี้กำลังตัวสั่นเท่าด้วยความขยะขยงปลิงหลายตัวที่เกาะอยู่ตามแขนขาเต็มไปหมด ลุงคำแกค่อยหยดน้ำละลายยาเส้นไปที่ผิวบริเวณปลิงเกาะอยู่ไม่นานนักปลิ่งก็ค่อยๆหลุดออก ต้องใช้เวลาซักพักใหญ่ๆกว่าที่บริเวณขาจะหลุดออกหมด เสร็จแล้วก็มาจัดการตามแขนของนางรุ่งต่อจนหลุดออกหมดเรียบร้อย "เอ่อ รุ่งเอ้ยเอ็งลองดูในร่มผ้าของเอ็งซิว้ะว่ามันยังมีอยู่หรือเปล่า ลองดูให้ดีๆน้ะเดี๋ยวลุงหันหลังให้น้ะ เผื่อมีจะได้เอาออกให้หมด" เมื่อลุงคำหันหลังให้เธอแล้ว นางรุ่งจึ้งค่อยๆดึงคอเสื้อของเธอขึ้นแล้วก้มลงดูเท่านั้นแหละ "อ๋าาาา ลุงๆๆ อี๋อออ เต็มเลยลุง กรี๊ดดดด แขยงอ้ะหนูกลัวลุงช่วยหนูด้วยซิ" เธอร้องอย่างตกใจอีกครั้งเพราะปลิงอีกหลายตัวเกาะอยู่ตามท้องจนถึงเต้าอวบของเธออยู่เกือบสิบตัวได้ "เดี๋ยวๆใจเย็นๆนางรุ่ง เอ้งเอาน้ำยากระป๋องนี้ไปทำแบบที่ลุงทำน้ะเดี๋ยวมันก็หลุดออกใจเย็นๆก่อน" ลุงคำพยายามร้องเรียกสติของนางรุ่งให้กลับมาก่อน แต่ตอนนี้เธอคงจะกู้ไม่กลับแล้วละมั้ง "อ๋ายยย ไม่เอาอ้ะลุงหนูแขยงอ้ะ ลุงเอาออกให้หนูทีน้าาาา อี๋ๆๆๆๆ โอ้ยยยย ฮือออ" นางรุ่งรู้สึกกลัวจนตัวสั่นร้องไห้ออกมาทันทีเพราะไม่เคยเจอแบบนี้ในชีวิตมาก่อน "เออๆๆ ใจเย็นๆก่อนรุ่งเอ้ย เฮ้อออ ทำไงดีว้ะเนี่ย กูเอ้ยยย" ลุงคำกล่าวอย่างรู้สึกท้อใจไม่รู้จะทำยังไงแล้ว "เอ็งต้องถอดเสื้อออกให้ลุงดูน้ะรุ่งเอ้ย เฮ้อออ เอาไงล่ะว้ะเนี่ย ลุงลำบากใจว่ะ" ลุงคำกล่าวออกมาแบบจนหนทางแล้วและนางรุ่งก็ดูตกใจเหลือเกิน "เอาเลยลุงเอาออกให้หนูก่อน หนูแขยงจนจะทนไม่ไหวแล้วเนี่ย ฮืออออ" นางรุ่งร้องออกมาอย่างจนใจแต่ด้วยรุ้สึกแขยงปลิงมากกว่าอายลุงคำเธอจึงตัดสินใจดึงเสื้อของเธอขึ้นต่อหน้าลุงคำทันที ลุงคำถึงกับชะงักหน้าถอดสีเหงื่อซึมทันทีเพราะตรงหน้าของแกคือเต้านมอวบขาวของสาวรุ่นเม็ดหัวนมสีน้ำตาลอ่อน "โอ้ยยย ลุงจ๋ารีบๆหน่อยซิหนูอายน้าลุงเร็วๆหน่อย อี๋ๆๆๆ" นางรุ่งร้องเตือนลุงคำบ้างเพื่อจะได้ให้แกรีบเอาปลิงออกให้เธอเร็วๆ "เอ้อ เออๆๆ เดี๋ยวข้าจะรีบทำเดี๋ยวนี้แหละใจเย็นๆน้ะรุ่งเอ้ย" ลุงคำแกก็ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้นางรุ่งแล้วใช้นิ้วจุ่มน้ำยาเส้นด้วยมืออันสั่นเทา "รุ่งเอ็งอยู่นิ่งๆน้ะ ลุงกำลังจะหยดน้ำยาเส้นให้แล้วน้ะ" ลุงคำกลั้นใจพยายามเพ่งสมาธิของแกไปที่ปลิงเท่านั้น แกเริ่มจากหน้าท้องขาวเนียนที่มีปลิงเกาะอยู่ 4ตัว เมื่ออกจนหมดแล้วแกก็ค่อยๆเหลือบตาขึ้นด้านบนที่เต้านมอวบของนางรุ่งที่ไอ้ปลิงเจ้ากรรมดันไปเกาะอยู่อีกห้าตัว "อีกห้าตัวบนนมเอ็งน้ะนังรุ่งเอ้ย ลุงกำลังจะทำให้แล้วน้ะ อยุ่นิ่งๆล่ะ" ลุงคำร้องเตือนเธอและแกเองก็พยายามเรียกสมาธิของเองด้วยเช่นกัน แน่นอนว่าที่นิ้วมือของลุงคำต้องโดนเนื้อเต้าอวบขาวของนางรุ่งบ้างเพราะตอนหยดน้ำยาเส้นมันต้องให้น้ำยาไหลลงระหว่างผิวเนื้อกับตัวปลิง แต่ไม่รู้ด้วยความอายหรือความขยะแขยงปลิงของนางรุ่ง ตอนนี้หัวนมอวบของเธอดันเกิดอาการแข็งตัวขึ้นเป็นเม็ดแข็งอย่างเห็นได้ชัด "อ๋าาา ชั้นอายจังเลย โอ้ยยย แต่มันรู้สึกแปลกๆจัง ซี๊ดดด" นางรุ่งรำพึงกับตัวเองเบาๆหายใจแรงจนเต้าอวบกระเพื่อมขึ้นลง "เสร็จแล้วรุ่งเอ้ย เฮ้อออ เดี๋ยวเอ็งหันหลังเปิดให้ข้าดูหน่อยน้ะรุ่งว่ามีอีกหรือเปล่าน้ะ หันหลังมาลุงจะดูให้น้ะ" ลุงคำบอกกับเธอเพื่อจะตรวจดูแผ่นหลังของเธอให้และเมื่อเธอหันหลังมาเท่านั้นแหละมีอีกเป็นสิบตัวเลย "เอ้อ มีไม่กี่ตัวว่ะเดี๋ยวลุงเอาออกให้น้ะนิ่งๆล่ะ" แกบอกให้นางรุ่งเพื่อจะได้ไม่ตื่นตกใจไปมากกว่านี้อีกจากนั้นแกก็ค่อยๆหยดน้ำยาเส้นจนหลุดออกทีละตัวอย่างรวดเร็ว "เอ้อ เรียบร้อยแล้วว่ะรุ่งเอ้ย เฮ้ออ เสร็จซ้ะทีกู" ลุงคำบอกนางรุ่งว่าเสร็จแล้วและให้จัดแต่งเสื้อผ้าจะได้กลับกันซ้ะทีนี่ก็เย็นมากแล้ว "อ๋าาาา ลุงๆๆ โอ้ยยยย เต็มขาหนูเลยลุง กรี๊ดดดด" นางรุ่งส่งเสียงร้องกรี๊ดดดออกมาพร้อมกระโดดโลดเต้นไม่หยุด เพราะเมื่อเธอคลายชายผ้าถุงออกจากการเหน็บเอวแบบตะเบงมารเท่านั้นแหละ ก็พบว่ามีปลิงอยู่หลายตัวเกาะอยู่ที่หน้าขาใกล้โหนกเนินของเธอ "เฮ้ยๆๆ ใจเย็นๆน้ะรุ่งเอ้ย เดี๋ยวๆๆ มันยังไงอะไรว้ะ" ตาคำเรียกอย่างตกใจกับท่าทางของนางรุ่ง "ปลิงเกาะอยู่จ้ะลุง อี๋ๆๆ โอ้ยยย แขยงจะตายแล้ว ฮืออออ ไอ้ปลิงบ้าเอ้ย แขยงอ้ะ ฮืออออ" ลุงคำคิดในใจตายห่าแล้วกูทำไงดีว้ะเนี่ย

ปลิงเป็นเหตุ ทำตะบะแตก

ปลิงเป็นเหตุให้คุณลุงได้เมียเด็ก

ปลิงรู้จักเกาะที่ดีๆ