จากการต่อสู้กับภูตตนล่าสุดที่แข็งแกร่งกว่าที่คาดไว้ ทำให้ธามได้ปราณมาปริมาณมาก และนอกจากนั้น มีหินปราณเม็ดใหญ่สีขาวนวลเม็ดหนึ่งตกลงมา จากจุดที่ภูตสลายไป ธามรีบเอื้อมมือไปเก็บไว้ในถุงย่ามของตนเองทันที นี่เป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งนัก

แล้วก็มี เสียงกรีดร้องก็ดังลั่นมาจากกลุ่มของพวกที่มาทำคอนเทนต์ ธามเงยหน้ามองและเห็นว่า เด็กหนุ่มที่ทำคอนเทนต์กำลังถูกดึงลากขาให้ออกจากวงป้องกัน ภูตร้ายตนหนึ่งกำลังพยายามลากเด็กกนุ่มคนนั้นออกไปเพื่อ ดูดพลังชีวิต ในขณะที่เด็กสาวผู้มีปราณกำลังพยายามค้ำจุน อาณาเขตโดมป้องกัน ที่เธอสร้างไว้ด้วยปราณธาตุน้ำอันแสนบอบบาง

ธามมองเห็นว่าสถานการณ์คับขันมาก หากเขาปล่อยไว้ เด็กคนนั้นอาจตายได้ และอาจจะไม่ใช่แค่เด็กหนุ่มคนนั้นเท่านั้น คนอื่นๆ ก็อาจจะไม่รอด

เขาจึงตัดสินใจเข้าแทรกแซงทันที ธามโคจรปราณของเขาไปยังปลายนิ้วชี้ ตามเคล็ดวิชา "ดรรชนีเอกสุริยัน"  เขา หน่วงและอัดปราณนั้นไว้จนพอสมควร แล้วจึง ยิงปราณออกไป

ปราณที่อัดแน่นพุ่งตรงไปยังภูตร้ายตนนั้น จนเกิดเป็น แสงเส้นตรงสว่างวาบออกมา อย่างรวดเร็วและรุนแรง จนคนทั่วไปก็สามารถมองเห็นได้

"เปรี้ยง!"

ร่างของภูตตนนั้น ชะงักและเริ่มบิดเบี้ยวไปมาอย่างรวดเร็ว ธามไม่รอให้มันฟื้นตัว เขายิงซ้ำไปอีกสามครั้งติด ๆ กัน พลังปราณที่รุนแรงเจาะทะลุร่างภูตจนถึงแก่น ร่างของมันจึงสลายไปทันที กลายเป็น ปราณปริมาณมหาศาลที่ระเบิดออกมาและกระจายออกไปทั่วบริเวณ

การยิงปราณที่รุนแรงและมีแสงวาบออกมา ทำให้ ทั้งกลุ่มวัยรุ่นและเหล่าภูตผีทั้งหมดรับรู้ถึงการมีตัวตนของเขาพร้อมกัน

ธามรู้ดีว่าตอนนี้เขาตกเป็นเป้าสายตาแล้ว เขาจึงรีบ หลบออกไปจากจุดเดิมอย่างรวดเร็ว ซ่อนตัวอยู่ในอีกมุมนึงทันที

เด็กหนุ่มสาวทั้งสี่คนตอนนี้ ได้รวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียงอยู่ภายในวงปราณของเด็กสาวผู้ใช้พลังได้คนนั้น ทุกคนหน้าซีดเผือด ไม่มีใครกล้าทำเป็นเรื่องเล่นหรือถ่ายคอนเทนต์ต่อไปอีกแล้ว.

สิ่งที่ธามกลัวที่สุดไม่ใช่ภูต แต่คือการ เปิดเผยตัวตนที่แท้จริง ของเขา การใช้ชีวิตอย่างอิสระและการเก็บเกี่ยวปราณจากสาว ๆ จะกลายเป็นเรื่องยุ่งยากทันทีหากความลับรั่วไหล แบบนี้ไม่คุ้มค่าเลย

ธามรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรดี ในขณะที่สายตาก็กวาดไปรอบ ๆ เพื่อหาทางออก เผอิญเขาเหลือบไปเห็นถุงย่ามเก่า ๆ ใบหนึ่งที่ขาดรุ่งริ่ง มีอักขระเขียนไว้ ดูจากสีแล้วน่าจะถูกทิ้งไว้นานแล้ว

เขาไม่คิดมาก รีบหยิบย่ามนั้นขึ้นมาแล้วเอาสวมศีรษะทันที รูที่ขาดบนย่ามทำให้เขาสามารถมองเห็นภายนอกได้พอดี เขาจึงเอาที่หิ้วมามัดกับคางและศีรษะไว้ไม่ให้หลุด จากนั้น ก็พุ่งเข้าไปกลางวงของกลุ่มวัยรุ่น

เด็กหนุ่มสาวเหล่านั้นร้องกรี๊ดด้วยความตกใจอีกครั้ง แต่ธามรีบพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำลอดออกมาจากย่ามที่สวมศีรษะ

ธาม: "เราเป็นคนนะ! เรามาช่วยพวกเธอ!"

ธามไม่รอช้า รีบใช้วิธีการสร้างอาณาเขตปราณที่เพิ่งสังเกตจากเด็กสาวคนนั้น โดยโคจรปราณไปยังจุดปราณตามที่เขาสังเกตได้แล้วแผ่ปราณออก กลายเป็นโดมอาณาเขตป้องกันทันที คราวนี้เขาใช้ปราณของตนเอง ทำให้อาณาเขตป้องกัน แข็งแกร่งและกว้างใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า

ส่วนเด็กสาวที่กางอาณาเขตคนแรกนั้นหมดแรงแล้ว นางล้มตัวลงพร้อมกับบอกว่าให้เพื่อนๆรีบหนี

เด็กสาวธาตุน้ำหอบไปพูดไป "พวกเราต้องรีบหนีแล้ว... อาณาเขตนี้อยู่ได้อีกไม่นาน... ขอเวลาสักครู่เพื่อฟื้นพลัง 'สมาธิและพลังอาคม' ก่อน เดี๋ยวจะช่วยคุ้มครองให้ เข้าใจไหม"

เธอล้วงถุงย่ามแล้วหยิบอุปกรณ์บางอย่างออกมา ซึ่งธามไม่รู้ว่ามันคืออะไร มีทั้งใบไม้แห้งและก้อนอะไรบางอย่าง เหมือนจะเป็นซากสัตว์หรืออะไรก็ไม่รู้ดูน่ากลัว แต่ในนั้นธามเห็นชัดว่า มีเม็ดหินปราณธาตุน้ำขนาดเล็กมากอยู่ด้วย 1 เม็ด

จากนั้น เด็กสาวก็ร่ายคาถาอีกครั้ง ปราณจากหินปราณนั้นก็ถูกดูดเข้าสู่ตัวเด็กสาวตามจุดชีพจรและจุดปราณของเธอ

ธาม พอดู วิธีการ ที่เด็กสาว รับปราณเพิ่มเติมจากหินปราณนั้นแล้ว ก็ร้อง 'อ๋อ' ในใจ เขาคาดการณ์ว่า อันนี้มันคือการใช้ปราณจริงๆ ชัดเจน! เพียงแต่เด็กสาวคนนี้ใช้การร่ายคาถาในการขับเคลื่อนปราณ

ธามไม่รู้ว่ากลไกหรือแนวทางของเด็กหญิงทำงานอย่างไร แต่เขานึกถึงการฝึกวิชาฝ่ามือของเขาเอง ที่หากกำหนดการเดินปราณเบื้องต้นแล้วร่ายรำตามท่าที่กำหนด ปราณจะโคจรเอง อัตโนมัติ ส่วนของเด็กสาวคนนี้ น่าจะใช้การ "ท่องคาถา หรือคำพูด" ในการเคลื่อนปราณ เขาเดาแบบนั้น

ปราณธาตุน้ำจำนวนเบาบางถูกดูดเข้าไปตามจุดชีพจรของเด็กสาว ทำให้อาการอ่อนเพลียของเธอดีขึ้นเล็กน้อย เธอกำลังจะดำเนินการบางอย่าง แต่ในตอนนั้น...

ร่างของชายแก่หญิงแก่สองคนก็ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าตึก สามารถมองเห็นได้ชัดเจนด้วยตาเปล่า ไม่ใช่แค่เงา

เด็กสาวธาตุน้ำ ตกใจและพูดอย่างท้อแท้ "ปีศาจ... ถึงขั้นมีปีศาจเลยหรือ... วันนี้เราลำบากกันแน่"

ธามไม่รู้ว่านี่คือปีศาจอะไร แต่จำคำพูดของป้าหญิงได้ว่า ภูตถ้ามีอายุมากและรับพลังงานเยอะจะกลายเป็น 'อสูรกาย' คือปราณจะเริ่มกลายเป็นเนื้อตัวของมันจริง ๆ และคนทั่วไปก็มองเห็นได้ แบบนี้อันตรายมาก มันสามารถคร่าชีวิตคนได้ในเวลารวดเร็ว

ธามรู้สึกวิตกกังวลอย่างแท้จริง เขาเห็นอสูรกายทั้งสองตนนี้ตั้งแต่แรกว่าพวกมันอยู่นอกตึก ที่แท้ นี่คือรังของพวกมันนี่เอง

ธามโคจรปราณเต็มที่ และไม่รอช้า ดูดเอาพลังของภูตที่เหลือในบริเวณใกล้เคียงเข้ามารวมไว้ในตัวเพื่อเพิ่มปราณตัวเองทันที! เขาต้องเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ที่ถึงชีวิต.

หลังจากดูดซับปราณจากภูตที่เหลือในบริเวณนั้นมาเติมเต็มตัวเองแล้ว ธามก็พร้อมสำหรับการปะทะครั้งใหญ่

เด็กสาวธาตุน้ำยืนขึ้นได้แล้ว ดูเธอสดชื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ธามหันไปบอกกลุ่มที่เหลือด้วยน้ำเสียงหนักแน่นลอดออกมาจากถุงย่ามที่สวมศีรษะ

"อย่าอยู่ห่างจากเรา หรือน้องผู้หญิงคนนี้!"

เด็กสาวธาตุน้ำหยิบไม้คล้าย ไม้เรียวยาวๆ หรือไม้เรียกอะไรบางอย่างออกมา ซึ่งธามเดาว่าน่าจะเป็นไม้หวาย แล้วเริ่มเคลือบไม้ด้วยปราณธาตุน้ำที่ฟื้นคืนมาของเธอเอง

ธาม หันไปทางเด็กสาว "ปกป้องเพื่อน ๆ ไว้! เดี๋ยวเราจะจัดการพวกที่เหลือเอง!"

ธามเริ่มปฏิบัติการโจมตีเหล่าภูตที่รายล้อมอยู่ อย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เขาไม่ปล่อยให้พวกมันได้เข้าใกล้กลุ่มมนุษย์ ภูตที่อ่อนแอธามก็กำจัดได้ในฝ่ามือเดียว ปราณระเบิดออกมาและถูกธามดูดซับอย่างต่อเนื่อง บางตัวต้องใช้หลายครั้งหน่อย แต่ก็ได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่า เพราะปริมาณปราณที่ได้มาเป็นที่น่าพอใจอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นโอกาสเปิด ธามจึงพุ่งตรงไปยังอสูรกายรูปร่างตาแก่ยายแก่ทั้งสองตนทันที

เขาโจมตีด้วยฝ่ามือหนักหน่วง ไม่ยั้งและไม่หยั่งเชิง โดยมีเป้าหมายคือการ ทำลายเป้าหมายให้ไวที่สุด เพื่อไม่ให้การต่อสู้ยืดเยื้อจนต้องเปิดเผยตัวตน

อสูรกายทั้งสองตนโดนการโจมตีของธามเข้าไปเต็ม ๆ อสูรยายแก่ถึงกับถอยหลังไปหนึ่งก้าว ในขณะที่ อสูรตาแก่ดีดตัวหลบได้อย่างรวดเร็ว แล้วพุ่งเข้าหาธาม

การปะทะเป็นไปอย่างดุเดือด  อสูรไม่ใช่มนุษย์ ร่างกายปลอม ๆ ที่ทำจากปราณของมันขยับในรูปแบบที่คาดเดาลำบาก การเคลื่อนไหวของพวกมันมีจุดประสงค์เดียวคือ การทุบ, การกอดรัด, และการดูดกลืนพลังชีวิตของมนุษย์

ธามโคจรพลังปราณ เพิ่มเข้าไปอีก แล้วเร่งความเร็วในการโจมตีให้เร็วขึ้น อสูรทั้งสองตนถึงแม้จะมีความว่องไว แต่ ธามมีทักษะและประสบการณ์การต่อสู้จริงมากกว่า เขาจึงโจมตีเข้าที่แกนปราณของพวกมันได้เต็ม ๆ หลายครั้ง อสูรจึงเริ่มล่าถอยออกไปนอกตึกอย่างไม่เต็มใจ

ในขณะที่ธามกำลังรับมือกับอสูรกาย เด็กสาวธาตุน้ำก็ใช้ไม้ที่เคลือบปราณนั้นฟาดฟันและขับไล่ภูตที่หลุดเข้ามาได้อย่างเต็มที่ ไม้หวายอาคมเมื่อกระทบกับภูตก็ทำให้พวกมันถอยหนีไปอย่างรวดเร็ว โดยมีเด็กอ้วน นั้น คอยบอกทิศทางของภูตต่างๆ ด้วยเครื่องมือของเขาเอง อย่างกล้าหาญ และไม่ยอมถอย

เมื่ออสูรทั้งสองตนยอมถอยออกไปนอกอาคาร ธามจึงรีบเข้าไปยังกลุ่มคนสี่คนนั้นอีกครั้ง และจัดการภูตที่ยังหลงเหลืออยู่ในบริเวณนั้นไปจนหมดสิ้น จนพื้นที่รอบ ๆ กลุ่มวัยรุ่นกลับมาปลอดภัยอีกครั้ง

แต่ทันทีที่การต่อสู้จบลง เด็กสาวธาตุน้ำก็อ่อนแรงลง ปราณของเธอถูกใช้ไปจนเกือบหมดในการค้ำจุนอาณาเขตและการต่อสู้.

เสียงฝีเท้าของทั้งห้าคน ดังกึกก้องไปทั่วโถงทางเดิน ธามและน้ำรินทำหน้าที่เป็นปราการทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

ขณะที่พวกเขาเร่งฝีเท้าไปข้างหน้า ภูตร้ายหลายตนก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้างและด้านหลังอย่างกระหาย พวกมันรู้ดีว่ามนุษย์กำลังจะหนีออกจากอาณาเขตแล้ว

ธามใช้ฝ่ามือสวนกลับอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง ทุกการโจมตี ธามอัดพลังเข้าไปเต็ม "เปรี้ยง ฟู่ แกร๊ก!" ภูตที่อ่อนแอกว่า สลายตัวไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงปราณที่ธามรีบดูดซับเข้าสู่ร่างกาย และหินปราณที่ร่วงหล่น ภูตที่แข็งแกร่งกว่าบางตนถูกขับไล่ให้ถอยห่างออกไป เปิดช่องทางให้กลุ่มวิ่งผ่านไปได้

ส่วนทางด้านหลัง น้ำริน ซึ่งได้รับพลังปราณฟื้นฟูจากหินปราณศักดิ์สิทธิ์และปราณของธามไปแล้ว ก็มีพลังเพิ่มขึ้นอย่างน่าทึ่ง เธอยืนหยัดอย่างมั่นคง ใช้ไม้หวายเคลือบปราณธาตุน้ำฟาดฟันและสกัดกั้นภูตผีที่ตามมา
เด็กหนุ่มร่างอ้วน มองอุปกรณ์ "พี่น้ำริน! ทางขวา! มีพลังงานใหญ่กว่ากำลังมาเร็ว!"

เด็กหนุ่มร่างอ้วน  ทำหน้าที่เป็นเรดาร์เคลื่อนที่ คอยบอกทิศทางของภูตที่อยู่ไกลเกินกว่าที่น้ำรินจะรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัส ทำให้น้ำรินตั้งรับและโจมตีได้อย่างแม่นยำ

กลุ่มคนวิ่งฝ่าออกมาจนถึงทางออกของตึก ธามเห็นว่าบริเวณนี้มีภูตเบาบางลงมากแล้ว แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาคือ ศาลไม้เก่า ๆ ที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้า มี รูปปั้นตุ๊กตาสองตายาย อยู่ด้านใน

ธามตะโกน
ธาม "พี่น้ำริน! พาเพื่อน ๆ วิ่งฝ่าออกไปด้านหน้าก่อน! เร็วเข้า!" เขาสังเกตย่ามที่ น้ำรินสะพาย เป็นย่าม คณะเกษตร และไม่ใช่ของเด็กปี 1 แน่นอน แถวคนอื่นเรียกเด็กสาวนี่ว่าพี่ ธามเลยเผลอเรียกด้วย

น้ำรินไม่ลังเล รีบนำเพื่อน ๆ วิ่งออกจากอาณาเขตของตึกไปก่อน ธามเลือกที่จะรั้งอยู่ด้านหลัง เพื่อเป็นด่านสุดท้าย

เขาเหลือบมองไปที่ศาลไม้ ในสายตาของเขา ศาลนี้ไม่ใช่แค่ที่เซ่นไหว้ แต่มันอาจจะเป็น จุดยึดเหนี่ยวและรากเหง้าของอาณาเขตภูต นี้

ธามไม่ลังเลที่จะทำลายมัน เขารวบรวมปราณไว้ที่ฝ่ามือ แล้วปล่อยฝ่ามือที่อัดแน่นด้วยพลังทำลายล้างเข้าใส่ศาลนั้นเต็มแรง!

"เปรี้ยง!"

ศาลไม้แตกกระจายออกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมกับพลังงานภูตธาตุดินที่กระจายออกมาและสลายไป

ทันทีที่ศาลถูกทำลาย อสูรตาแก่ยายแก่ที่อยู่นอกตึกก็มีท่าทีดุร้ายขึ้นอย่างถึงที่สุด! พวกมันส่งเสียงคำรามที่น่ากลัวและ พุ่งเข้าหาธามอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน พวกมันโกรธเกรี้ยวที่รากฐานอาณาจักรของพวกมันถูกทำลาย

ธามเล็งจังหวะไว้แล้ว! เขาส่งเสียงคำรามในลำคอ เมื่ออสูรพุ่งมาถึงในระยะประชิด ธามใช้ท่า "มังกรเทพสะบัดหาง" เบี่ยงตัวหลบการโจมตีอย่างรวดเร็ว  แล้วหมุนกลับเข้าโจมตีอย่างรุนแรงด้วยฝ่ามือที่อัดแน่นด้วยพลังทำลายล้าง

เปรี้ยง โครมมม!

การโจมตีโดน อสูรตนหนึ่งไปเต็ม ๆ ที่กลางลำตัว ส่วนอีกตนโดนเฉียด ๆ แต่ก็ทำให้ร่างของมัน สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อสูรทั้งสองยังไม่สลายไป แต่พลังปราณของพวกมันลดลงอย่างเห็นได้ชัด และดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บที่แกนปราณ

อสูรตาแก่ยายแก่ไม่กล้าเสี่ยงอีกต่อไป พวกมันรีบหนีไปในความมืดทันที และเหล่าภูตที่ติดตามมาก็รีบหนีตามนายของพวกมันไปอย่างรวดเร็ว

กลุ่มวัยรุ่นทั้งสี่จึงฝ่าออกจากบริเวณตึกที่มีม่านอาณาเขตของภูตกั้นไว้อย่างราบรื่นในที่สุด.

----------------------------------------------------------------

หินปราณที่ธามให้ น่าจะอร่อยนะ

วันนี้ธามมาสายบู๊ ต้องสะสมพลังปราณไว้จัดการสาวๆต่อ

 ในไม่ช้า น้ำริน และ เจ้าอ้วนจะต้องเข้ามาใน ชีวิตธาม กว่านี้อาจจะร่วมกันเป็นหน่วยพิทักษ์ ของ มหาลัย55

น้ำริน น้ำเยอะแน่เลยอิอิ ไม่น่ารอดจากธาม ต่อไปคงได้เป็นองครักษ์พิทักษ์ธามอีกคน

บู๊มาก ตอนนี้

  ต้องได้น้ำรินมาเป็นผู้ช่วยล่ะ

สนุกมากครับ ครบเครื่องจริง ๆ ทั้งบู๊และรัก นายธาม  ว่าแต่ทำไมอยู่ ๆ ธามแบ่งปราณให้น้ำรินตอนไหนครับ

น้ำรินจะโดนน้ำท่วมจากธามเร็วๆนี้

พี่น้ำริน ชื่อนี้ต้องเข้ามาอยู่ในรายชื่่อฮาเร็มของนายธามแน่นอน

ชื่อน้ำรินเหมาะแก่การตั้งฮาเร็มยิ่งนัก

น้ำริน จะได้เพิ่มน้ำจากธามไหมน่ะ

ต้องไปชาร์จพลังกับสาวคนไหนดี

เหมือน Ghost bruster + มหาเวทย์ผนึกมาร +  action กำลังภายใน  สนุกครับ ไม่ต้องมีบท sex ก็สนุกน่าติดตาม

เริ่มต้นออกแนว โปโลโปโลเย ตอนนี้มีแววเป็นโกสต์บัสเตอร์ล่ะ สนุกดี

ผู้หญิงคนที่ 9 ของธามก็มาปรากฏตัวแล้ว พี่น้ำรินนักศึกษารุ่นพี่ในมหาลัยนี้เอง เธอมีวิชาคาถาอาคมปราบผีได้ยังไงเป็นสิ่งที่น่าค้นหาอย่างมาก