มันโค ตะ ระ ครับ

 

แน่ๆแจ็ค
 

ชอบแนวนี้อยากให้เขียนยาวๆๆๆ

ต้องต่อนะแจ๊ค

เห็นใช้ชื่อจริง แล้วนึกถึงละครน้ำเน่าเลย 

ต่อเลย เครื่องแจ็คกำลังติด

 

ขอบคุณครับ

พูดคุยก่อนอ่าน : ตอนนี้เป็นตอนพิเศษเก็บตกทิ้งท้ายนะครับ ไม่ได้ยาวอะไรมากมายนัก เรียกได้ว่าเป็นการเก็บตกทิ้งทวนและทิ้งท้ายฉากรักระหว่างเจ้าแจ็คและพี่มี่ (ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนเสียดาย อยากให้มีอีก ใช่ไหม 5555+) แต่มันมากพอละครับ เอาไว้ถ้ามีโอกาสเขียนเรื่องของทั้งคู่ในโอกาสหน้า ค่อยว่ากันนะ

ก็บอกไว้ล่วงหน้าเลยว่า จะไม่มีฉากเลิฟซีนระหว่างเจ้าแจ็คและพี่มี่อีกละ ส่วนพี่โจ้ จะมีโอกาสได้สมหวังกับมีมี่ของเราหรือเปล่า อันนี้ผมยังไม่ตอบครับ อยากให้ลุ้นเอาเอง

แต่ผมไม่ใช่คนใจร้ายนักหรอก ผมบอกได้แค่นี้ ถึงบางทีจะชอบเขียนแกล้งตัวละครและคนอ่าน (ในเกมรัก) ให้ปวดตับอยู่บ่อยครั้งก็ตาม อิอิ



#################

ความเดิมจากตอนที่แล้ว




"มา เข้ามาเร็ว ๆ ซิแจ็ค!!!" มีมี่เดินแก้ผ้าพาเจ้าแจ็คเข้ามาภายในห้องน้ำ สภาพเจ้าแจ็คเองก็ไม่ต่างกันมากนัก ทั้งคู่อยู่ในชุดวันเกิดพ่อแม่ให้มา วลันธรเดินไปเปิดวาล์วฝักบัว โดยที่ยังไม่ได้ปรับน้ำร้อน พอเจอน้ำเย็น ๆ รดใส่ตัว ดาวคณะนิเทศศาสตร์ก็สะดุ้งด้วยความหนาว จนต้องรีบปิดวาล์วเพื่อตั้งหลักก่อน

"อิอิอิ!!!" เจ้าแจ็คยืนขวลันธร จนฝ่ายหญิงต้องหันมามองค้อนใส่

"ขำอะไรย๊ะเจ้าเด็กต๊องส์!!!" วลันธรถาม

"เปล่าครับ" เด็กชายจักรภัทรตอบ

"แหน๊ะ!!" สาวมี่หรี่ตามองเจ้าเด็กเจ้าเล่ห์พร้อมกับรอยยิ้ม "ถ้างั้นก็อาบน้ำเถอะ แจ็คเข้ามาซิ เดี๋ยวพี่ดูแผลให้"

ดาวคณะนิเทศก้มลงใช้มือประคองกระเจี้ยวของเจ้าแจ็คที่ตอนนี้หดลงไปประมาณนิ้วครึ่ง วลันธรนึกแปลกใจอยู่ไม่น้อย ว่าทำไมเด็กวัยแค่นี้ถึงได้อึดขนาดนี้



"อุ้ย!! เบา ๆ หน่อยครับพี่มี่" เจ้าแจ็คถึงกับสะดุ้งด้วยความเจ็บ เมื่อวลันธรกำลังใช้มือยกกระเจี้ยวของตัวเองแล้วปลิ้นหนังลงเพื่อดูแผล และก็เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้จริง ๆ เส้นสองสลึงของเด็กชายมีรอยฉีก "มันเจ็บ!!!"

"เห้อ...รู้สึกผิดเลยชั้น" วลันธรส่ายหน้า ตอนนี้ต่อมศีลธรรมของเธอเริ่มกลับมาทำงานแล้ว ดาวคณะคนสวยที่นั่งคุกเข่าอยู่เหลือบมองเด็กน้อยที่มองเธอตาแป๋วด้วยความรู้สึกละอายใจ

เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกในชีวิตของเจ้าแจ็ค ที่ยืนมองเธอตาแป๋วและยิ้มหวานเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไร เด็กหนอเด็ก แต่จะไปตำหนิเด็กมันก็ไม่ได้ ต้องโทษตัวเธอเองต่างหาก ที่ไม่ยอมยับยั้งชั่งใจ จนเรื่องราวมันเลยเถิดมาไกลถึงขนาดนี้

"พี่มี่?" เด็กชายจักรภัทรเอ่ยปากถามวลันธรด้วยความเป็นห่วง "พี่มี่เป็นอะไรเหรอครับ?"

"เอ่อ...เปล่าจ๊ะ!!" มีมี่เรียกสติกลับมา อะไรที่มันเสียไปแล้ว จะเรียกคืนกลับมาคงไม่ได้ "แจ็คจ๊ะ? เป็นยังไงบ้าง? เจ็บมากไหม?"

"ตึง ๆ ปวด ๆ นิดหน่อยครับ" เจ้าแจ็คตอบ "นี่ผมโดนพี่มี่เปิดซิงแล้วใช่ไหมครับ?"

เรียกได้ว่าโชคยังดี ที่เส้นสองสลึงของเจ้าแจ็คไม่ได้ฉีกขาดอะไรมากมาย แต่ก็อยู่ในสภาพที่ไม่สามารถทำกิจกรรมอะไรหนัก ๆ ได้อีกสักพัก เอาเป็นว่าเรื่องที่จะขอเบิ้ลพี่มี่คนสวย หมดสิทธิ์แน่นอน

"เหอะ ๆ" พอได้ยินคำนี้เข้า วลันธรถึงกับอมยิ้มด้วยความเขิน เด็กหนอเด็ก นึกจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ

"ถ้าแบบนี้ ก็หมายความว่าผมกับพี่มี่เป็นผัวเมียกันแล้วใช่ไหมครับ?" นั่นไง พูดเป็นต่อยหอยไปเถอะ เจ้าเด็กแสบ "เราเป็นผัวเมียกันแล้ว ถ้าผมโตขึ้น พี่มี่ต้องแต่งงานกับผมนะครับ!!"

"น้อย ๆ หน่อยเถอะยะ!!!" ดาวคณะนิเทศบีบจมูกเด็กแสบเล่นด้วยความหมั่นเขี้ยว "แก่แดดแก่ลมแบบนี้ ไม่สมกับเป็นน้องชายพี่โจ้เลยนะยะ!! เจ้าเด็กต๊องส์!!!"

"โอ้ยยย!!! พี่มี่!!!! ผมเจ็บ!!!" เด็กชายจักรภัทรร้องเสียงหลง "แล้วพี่จะพูดถึงพี่โจ้ทำไมละครับเนี่ย!!! อืออ!!"

"นั่นซิ..." พอได้ยินชื่อพี่โจ้ วลันธรก็ดึงมือออก เธอรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย กับพฤติกรรมที่เธอได้กระทำลงไป หญิงสาวทำหน้าเศร้า นิ่งเงียบไป จนเจ้าเด็กแจ็คสังเกตได้

"พี่มี่ครับ..." เจ้าแจ็คเรียก "ถ้าเกิดพี่โจ้รู้ ผมจะปกป้องพี่มี่เอง พี่มี่ไม่ผิด ผมต่างหากที่ผิด"

"เห้อ..." วลันธรพอได้ยินแบบนี้ก็น้ำตาซึม ไม่ใช่เพราะดีใจ แต่เป็นเพราะรู้สึกเสียใจกับการกระทำที่ขาดการยั้งคิดชั่งใจ "เด็กหนอเด็ก เรื่องนี้แจ็คไม่ผิดหรอก พี่ต่างหากที่ผิด"

"ถ้าจะผิด ก็ผิดกันทั้งหมดนั่นแหละ!!!" เจ้าแจ็คตอบ "พี่โจ้ไม่มีเวลาให้พี่มี่ พี่มี่เลยเหงา ถ้าจะโทษก็ต้องโทษพี่โจ้ต่างหาก!!!"

"แจ็ค..." สาวมี่เรียกชื่อเด็กชาย "ช่างมันเถอะ มันเกิดขึ้นแล้ว แจ็คจะ สัญญากับพี่นะ เรื่องที่เกิดวันนี้ แจ็คต้องเก็บเป็นความลับตลอดไป ห้ามให้ใครรู้โดยเด็ดขาด โดยเฉพาะพี่โจ้"

"ครับ ผมสัญญา" เด็กชายจักรภัทรตอบ "แล้วผมจะได้เย็ดกับพี่มี่อีกไหมครับ?"

"หื่นตั้งแต่เด็กนะเราน่ะ!!!" มีมี่หยิกแก้มเด็กแจ็คเล่น "ในสมองคิดแต่เรื่องแบบนี้ใช่ไหมนะเราน่ะ!!"

"ก็ใครทำให้ผมเป็นแบบนี้ละครับ!!!" เจ้าแจ็คไม่ยอม "พี่มี่อ่ะ!!! พี่มี่ทำให้ผมใจแตก!!!"



"หึ้ยย!!! พูดมาก!!!! หมั่นเขี้ยวเจ้าเด็กหื่นคนนี้จริง ๆ เลยเชียว!!!" วลันธรบ่น "เอาละแจ็ค พูดมากเดี๋ยวไม่ได้ล้างแผลอาบน้ำ มา ๆ จับจู๋แจ็คขึ้นมา เดี๋ยวพี่จะล้างแผลให้"

วลันธรลุกขึ้น หยิบฝักบัวออกมา ฉีดใส่กระเจี้ยวของเจ้าแจ็ค จนเด็กชายสะดุ้งเพราะความหนาว

"อึ้ยยยย!!!! หนาว!!!" เด็กชายจักรภัทรร้องลั่นห้องน้ำ

"ชูววว!!! เงียบ!!!" วลันธรต้องทำหน้าดุ จุ๊ปากใส่ ทำเอาเจ้าแจ็คทำหน้าจ๋อย ก้มหน้าเดินเข้ามาให้พี่มี่ใช้ฝักบัวฉีดทำความสะอาดจู๋ที่เปื้อนเลือดให้

วลันธรใช้ฝักบัวฉีดแบบห่าง ๆ เพื่อล้างเลือดให้เจ้าแจ็ค เจ้าเด็กตัวแสบก็ทำตามคำสั่งโดยง่าย ไม่ปริปากบนใด ๆ ปล่อยให้ติวเตอร์สาวคนสวยทำความสะอาดกระเจี้ยวให้

หญิงสาวใช้มือปลิ้นหนังหุ้มจุ๊ดจู๋ของเด็กชาย แล้วใช้ฝักบัวเว้นระยะห่างแล้วฉีดทำความสะอาด ทำไปทำมา เจ้าจุ๊ดจู๋ที่น่าจะหมดฤทธิ์ไปแล้วก็เริ่มตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง จากความเย็นของน้ำ และมืออุ่น ๆ ของวลันธร

"พี่มี่ครับ..." วลันธรเหลือบไปดูกระเจี้ยวของตัวเองที่แข็งตัวอีกครั้ง "จู๋ผมมัน..."

"พี่เห็นแล้ว..." ดาวคณะส่ายหน้า "เฮ้อ!!! โตขึ้นไปจะหื่นขนาดไหนเนี่ย!!!"

และหลังจากนั้น วลันธรก็เปิดโหมดทำน้ำอุ่น แล้วทั้งคู่ก็ช่วยกันถูหลังฟอกสบู่ให้กันและกัน เจ้าแจ็คดูมีความสุขมาก เวลาที่พี่มี่ก้มตัวลงใช้สบู่เหลวฟอกตัวให้

"อ๊ะ!!! หันหลังมาซิแจ็ค!!!" วลันธรทำเสียงดุ "เดี๋ยวพี่ฟอกสบู่ให้"

"อื้อออ!!!" แล้วเจ้าแจ็คก็หันหลังให้พี่มี่คนสวย วลันธรยิ้มขำให้กับความแก่นแก้วไร้ขอบเขตของเจ้าแจ็ค

หญิงสาวเทสบู่เหลวใส่ฝ่ามือแล้วตะบบกัน ก่อนชโลมแผ่นหลังของเจ้าแจ็คจนเกิดเป็นฟองฟอด แล้วมือของเธอก็ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังของเด็กน้อย ก่อนค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงมาจนถึงก้นเล็ก ๆ ลีบ ๆ ของเจ้าแจ็คตัวแสบ

"อุ้ยยย!!! จั๊กกะจี้!!!" เด็กชายจักรภัทรหัวเราะคิกคัก เมื่อถูกวลันธรใช้นิ้วกลางกรีดลงไปตรงร่องก้น จนปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับหูรูดของเด็กน้อยที่กำลังหัวเราะคิกคักด้วยความจั๊กกะจี้

"หัวเราะอะไรห๊ะเรา!!!" วลันธรมองค้อน "อ๊ะ!!! อาบเสร็จแล้ว!! เดี๋ยวพี่จะฟอกสบู่บ้างละ เราจะได้อาบน้ำล้างตัวพร้อม ๆ กัน"

"ให้ผมช่วยถูหลังให้นะครับ" เจ้าตัวเล็กออดอ้อนเสียงหวาน "นะค้าบบบบ!!! นะค้าบบบ!!!"

"ก็ได้!!!" สาวมี่ตอบ เธอเทสบู่ใส่ฝ่ามือของเจ้าแจ็ค ก่อนยืนหลังหลัง แล้วหยิบขวดสบู่เหลวขึ้นมาเทใส่ฝ่ามือของตัวเอง แล้วชโลมไปด้วยร่างกาย "อ๊ะ!!"

"เพี๊ยะ!!!!" เจ้าแจ็คโชว์เกรียน ด้วยการใช้มือที่ชุ่มไปด้วยสบู่เหลวตบไปที่แก้มก้นของวลันธรพร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข นิ้วชี้น้อย ๆ ของเจ้าแจ็คลงลึกลากผ่านจากร่องก้นยาวลงไปจนติดที่รูบุ๋มตรงกลางแก้มก้นงอนของดาวคณะคนสวย ที่ขยิบเกร็งด้วยความสยิวปนจั๊กกะจี้

"ตูดพี่มี่ใหญ่จังเลยครับ!!!!" เด็กชายจักรภัทรใช้มือลูบไล้แก้มก้นและสะโพกสวยของวลันธรอย่างมันมือ "ตูดใหญ่ยังกะกาละมังบ้านผมอ่ะ!!"





โปรดติดตามตอนต่อไป...

เปิด

ค่อยเป็นค่อยไป