ด้วยการบัญชาของสภามืด
ข้าจะขอแต่งตั้ง นักรบผู้กลับมา
ในฐานะหัวใจและจิตวิญญา
ผู้กล้าจะอยู่ตลอดไป


มิเรียน่าประกาศ ก่อนจะทำการเปิดหลอดทดลองขนาดยักษ์ ร่างสูงหกฟุต
เดินออกมาจากเครื่องพยุงชีพ ทำการจับอาวุธ
ก่อนจะหมุนตัว แทงใส่กระถางดอกไม้ ที่มีคนปาเข้ามาใส่


กระถางแตกออกเป็นแบบหกด้าน ร่างนั้นมีแผลบาดไปสี้ห้าจุด
ก่อนดรอยด์พยาบาล จะขึ้นมาประคองร่าง ของ
นักรบดำขึ้น ขณะที่แจ็คเดอะริปเปอร์ที่ 3 หัวเราะเบาๆ


"นายคงต้องฝึกอีกเยอะนะแบล็ก พลังของนายยังไม่ฟึ้นคืนมาจากเมื่อ 5 ปีก่อน"
นักรบดำ พยักหน้า ขณะที่ทำสีหน้าเจ็บปวด ขณะถูกดรอยด์ดึงเอง
ชิ้นส่วนกระเบึ้องออกมาจากปากแผล


"ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ฝืมือนะมันเพิ่มขึ้นได้เอง"
ราชันย์หมาป่าหัวเราะ ก่อนจะตอบกลับอย่างถูกใจ
"ตอบได้ดีมาก ฝืมือมันฝึกฝนกันได้ ความมุ่งมั่นต่างหากที่สำคัญ"


"นายยังรักษาความเป็นตัวเองอยู่ได้ พวกเราก็สบายใจแล้วละ"
"สำคัญที่นายกลับมาทำงานให้พวกเราได้เหมือนเดิมนี่แหละ"


ไวท์แฟงหันไปมองมิเรียน่าในชุดเกราะจักรกลที่ยืนยิ้ม
"เขาคงต้องฝึกฝนอีกนานอยู่หรอก กว่าจะได้พลังที่หายไปคืนมา"
สาวจักรกลมองไปที่พลหอกดำ


บัลลังก์ยังคงรอคอยเสมอ
"แบล็ก ไม่สิ ดาร์ก รีเบิร์ธ นายต้องฝึกฝนตัวเอง ชั้นจะส่งไปทำงาน บัลลังก์ในสภามืดรอนายอยู่"


.....................................................................................................................................


เจนนิเฟอร์มองภาพแขวนของชายร่างสูงที่ผนัง
เธอพบว่าภาพแขวนนั้นถูกส่งเข้ามาตามคำสั่งพัสดุ
ที่มิเรียน่าเป็นผู้ออกคำสั่ง


แต่อย่างไรก็ตาม มิเรียน่า
ก็ไม่เคยที่จะเอ่ยคำพูด ว่าคนในรูปภาพนั้นเป็นใครตรงๆ


จนกระทั่งถึงวันนี้
สมาชิกของสภามืดทั้งสอง เดินเข้ามามองเจนนิเฟอร์
"ท่านมิเรียน่า ท่านไวท์แฟง ขออภัยคะ ไม่ทราบว่าท่านต้องการความเป็นส่วนตัวในเวลานี้"


ราชันยฺ์หมาป่าใช้มือบีบแขนของสาวครึ่งจักรกล ความเย็นของโลหะชั้นสูง
ให้สัมผัสที่แตกต่าง จากเลือดเนึ้อของมนุษย์ชัดเจน
ก่อนจะเอ่ยวาจาที่มีท่าทีแฝงน่ากลัวอย่างประหลาด
ราวกับจะตั้งข้อสงสัย


"เธอทำไมสนใจรูปภาพเก่าๆนั่นนัก"


"คนในรูปภาพนั่นเป็นใครกันคะ ท่านไวท์แฟรง ท่านมิเรียน่า"
ราชันย์หมาป่าเหลือบมองมนุษย์จักรกล
เป็นสายตาราวกับว่า จะโค่นคนตรงหน้านี้ลงดีมั้ย


สาวงามผู้อยู่จุดสูงสุดขององค์กรมืด ใช้กระแสไฟฟ้าเพื่อสยบชายหนุ่มผู้เป็นดั่งสัตว์ร้าย
ก่อนที่จะปลดปล่อยพลังงานจำนวนหนึ่งออกมา พลางเอ่ยถามขึ้น


"ทำไมเธอต้องสนใจด้วยว่า คนในรูปภาพนั้นเป็นใคร มาจากใหน"


"พวกเราร่วมมือกันมาตั้งนานแล้ว"
"ก็ควรจะเชื่อใจกันได้นะ ว่าจะไม่มีความลับต่อกัน"


"เขาชื่อเรย์นาร์ด เป็นคนที่สร้างตัวให้กับองค์กรเรา"
"เขาไปใหนแล้วละ"


มนุษย์จักรกลสาวหัวเราะทำลายความเงียบขึ้น
ก่อนจะตอบไปทันที
"เขาทำการสละอำนาจ เพื่อให้ชั้นได้อยู่บนจุดสูงสุดใง"
ราชันย์หมาป่าเหลือบมองมนุษย์จักรกลด้วยหางตา


.................................................................................................................................................................


ชายผู้เป็นพ่อม่าย ที่สูญเสียครอบครัว
ก็ประพฤติตัวเหลวแหลก เกินกว่าที่ใครๆจะคิด ตอนนี้เขานั่งอยู่กลางผับ
โดยให้น้องแอร์นั่งทับต้นเขา แต่ถ้าสังเกติดีๆ จะพบว่าศิริชัยไม่ได้รูดซิบกางเกง
และตั้งใจปล่อยให้ท่อนเนึ้อแทงทะลวงเข้าไปในกลีบกุหลาบ
ของแอร์ทันควัน ชายวัยกลางคน
เริ่มกระเด้าสาวกลางคืนกลางผับ


ท่อนควยขนาดกลางครูดเข้าครูดออกในมดลูก ทำเอาน้องแอร์ถึงกับมีสีหน้าแดงซ่าน
มือที่ถือแก้วไวน์สั่งระริกแบบควบคุมไม่ได้


แต่หญิงสาวก็ถึงกับตกใจ มือศิริซับลูกไล้ไปตามเต้านม ก่อนจะกระชากเสึ้อสายเดี๋ยวของเธอจนขาด
แล้วบีบนวดไปมาตามหัวนมแบบไม่แคร์สื่อ


พริบตาหน้าของหญิงสาวก็เป็นสีแดงซ่าน ขณะที่ชายหนุ่มประคองร่างของน้องแอร์เข้าไปในห้องน้ำแบบฉับพลัน
และทำการอัดกระแทกท่อนสวาท ขณะเลียไปตามหัวนม ไม่ไม่ช้าน้ำเสียวของคนทั้งคู่ก็แตกออก
แต่กลับทำให้เจนนิเฟอร์ที่ยืนดูอยู่กุมหัวทีเดียว...

ด้วยการบัญชาของสภามืด
ข้าจะขอแต่งตั้ง นักรบผู้กลับมา
ในฐานะหัวใจและจิตวิญญา
ผู้กล้าจะอยู่ตลอดไป


มิเรียน่าประกาศ ก่อนจะทำการเปิดหลอดทดลองขนาดยักษ์ ร่างสูงหกฟุต
เดินออกมาจากเครื่องพยุงชีพ ทำการจับอาวุธ
ก่อนจะหมุนตัว แทงใส่กระถางดอกไม้ ที่มีคนปาเข้ามาใส่


กระถางแตกออกเป็นแบบหกด้าน ร่างนั้นมีแผลบาดไปสี้ห้าจุด
ก่อนดรอยด์พยาบาล จะขึ้นมาประคองร่าง ของ
นักรบดำขึ้น ขณะที่แจ็คเดอะริปเปอร์ที่ 3 หัวเราะเบาๆ


"นายคงต้องฝึกอีกเยอะนะแบล็ก พลังของนายยังไม่ฟึ้นคืนมาจากเมื่อ 5 ปีก่อน"
นักรบดำ พยักหน้า ขณะที่ทำสีหน้าเจ็บปวด ขณะถูกดรอยด์ดึงเอง
ชิ้นส่วนกระเบึ้องออกมาจากปากแผล


"ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ฝืมือนะมันเพิ่มขึ้นได้เอง"
ราชันย์หมาป่าหัวเราะ ก่อนจะตอบกลับอย่างถูกใจ
"ตอบได้ดีมาก ฝืมือมันฝึกฝนกันได้ ความมุ่งมั่นต่างหากที่สำคัญ"


"นายยังรักษาความเป็นตัวเองอยู่ได้ พวกเราก็สบายใจแล้วละ"
"สำคัญที่นายกลับมาทำงานให้พวกเราได้เหมือนเดิมนี่แหละ"


ไวท์แฟงหันไปมองมิเรียน่าในชุดเกราะจักรกลที่ยืนยิ้ม
"เขาคงต้องฝึกฝนอีกนานอยู่หรอก กว่าจะได้พลังที่หายไปคืนมา"
สาวจักรกลมองไปที่พลหอกดำ


บัลลังก์ยังคงรอคอยเสมอ
"แบล็ก ไม่สิ ดาร์ก รีเบิร์ธ นายต้องฝึกฝนตัวเอง ชั้นจะส่งไปทำงาน บัลลังก์ในสภามืดรอนายอยู่"


.....................................................................................................................................


เจนนิเฟอร์มองภาพแขวนของชายร่างสูงที่ผนัง
เธอพบว่าภาพแขวนนั้นถูกส่งเข้ามาตามคำสั่งพัสดุ
ที่มิเรียน่าเป็นผู้ออกคำสั่ง


แต่อย่างไรก็ตาม มิเรียน่า
ก็ไม่เคยที่จะเอ่ยคำพูด ว่าคนในรูปภาพนั้นเป็นใครตรงๆ


จนกระทั่งถึงวันนี้
สมาชิกของสภามืดทั้งสอง เดินเข้ามามองเจนนิเฟอร์
"ท่านมิเรียน่า ท่านไวท์แฟง ขออภัยคะ ไม่ทราบว่าท่านต้องการความเป็นส่วนตัวในเวลานี้"


ราชันยฺ์หมาป่าใช้มือบีบแขนของสาวครึ่งจักรกล ความเย็นของโลหะชั้นสูง
ให้สัมผัสที่แตกต่าง จากเลือดเนึ้อของมนุษย์ชัดเจน
ก่อนจะเอ่ยวาจาที่มีท่าทีแฝงน่ากลัวอย่างประหลาด
ราวกับจะตั้งข้อสงสัย


"เธอทำไมสนใจรูปภาพเก่าๆนั่นนัก"


"คนในรูปภาพนั่นเป็นใครกันคะ ท่านไวท์แฟรง ท่านมิเรียน่า"
ราชันย์หมาป่าเหลือบมองมนุษย์จักรกล
เป็นสายตาราวกับว่า จะโค่นคนตรงหน้านี้ลงดีมั้ย


สาวงามผู้อยู่จุดสูงสุดขององค์กรมืด ใช้กระแสไฟฟ้าเพื่อสยบชายหนุ่มผู้เป็นดั่งสัตว์ร้าย
ก่อนที่จะปลดปล่อยพลังงานจำนวนหนึ่งออกมา พลางเอ่ยถามขึ้น


"ทำไมเธอต้องสนใจด้วยว่า คนในรูปภาพนั้นเป็นใคร มาจากใหน"


"พวกเราร่วมมือกันมาตั้งนานแล้ว"
"ก็ควรจะเชื่อใจกันได้นะ ว่าจะไม่มีความลับต่อกัน"


"เขาชื่อเรย์นาร์ด เป็นคนที่สร้างตัวให้กับองค์กรเรา"
"เขาไปใหนแล้วละ"


มนุษย์จักรกลสาวหัวเราะทำลายความเงียบขึ้น
ก่อนจะตอบไปทันที
"เขาทำการสละอำนาจ เพื่อให้ชั้นได้อยู่บนจุดสูงสุดใง"
ราชันย์หมาป่าเหลือบมองมนุษย์จักรกลด้วยหางตา


.................................................................................................................................................................


ชายผู้เป็นพ่อม่าย ที่สูญเสียครอบครัว
ก็ประพฤติตัวเหลวแหลก เกินกว่าที่ใครๆจะคิด ตอนนี้เขานั่งอยู่กลางผับ
โดยให้น้องแอร์นั่งทับต้นเขา แต่ถ้าสังเกติดีๆ จะพบว่าศิริชัยไม่ได้รูดซิบกางเกง
และตั้งใจปล่อยให้ท่อนเนึ้อแทงทะลวงเข้าไปในกลีบกุหลาบ
ของแอร์ทันควัน ชายวัยกลางคน
เริ่มกระเด้าสาวกลางคืนกลางผับ


ท่อนควยขนาดกลางครูดเข้าครูดออกในมดลูก ทำเอาน้องแอร์ถึงกับมีสีหน้าแดงซ่าน
มือที่ถือแก้วไวน์สั่งระริกแบบควบคุมไม่ได้


แต่หญิงสาวก็ถึงกับตกใจ มือศิริซับลูกไล้ไปตามเต้านม ก่อนจะกระชากเสึ้อสายเดี๋ยวของเธอจนขาด
แล้วบีบนวดไปมาตามหัวนมแบบไม่แคร์สื่อ


พริบตาหน้าของหญิงสาวก็เป็นสีแดงซ่าน ขณะที่ชายหนุ่มประคองร่างของน้องแอร์เข้าไปในห้องน้ำแบบฉับพลัน
และทำการอัดกระแทกท่อนสวาท ขณะเลียไปตามหัวนม ไม่ไม่ช้าน้ำเสียวของคนทั้งคู่ก็แตกออก
แต่กลับทำให้เจนนิเฟอร์ที่ยืนดูอยู่กุมหัวทีเดียว...