"ตาต้น ตื่นๆๆ" ดาหวันเขย่าตัวลูกชายของเธอที่นอนอยู่ที่โซฟาหน้าบ้าน ต้นสะดุ้งตื่นขึ้น "กี่โมงแล้วล่ะแม่" ต้นตื่นขึ้นแบบงัวเงียมองหานาฬิกา
"หกโมงเช้าแล้ว แม่เพิ่งเลิกงานแล้วนี่ลูกมานอนอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะเนี่ยอย่าบอกว่ารอแม่นะ" ดาหวันคุยกับลูกชายเธอแล้วเดินเอากระเป๋าไปเก็บ
"เลิกช้าจังแม่" ต้นคุยกับดาหวัน 
เธอเงียบและเดินเข้าไปในครัวพร้อมกับอาการหาวนอน เธอจัดตระเตรียมอาหารเอาไว้ให้ต้นแล้วก็เข้าไปนอน เธอนอนหลับพลันคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว เธอไม่รู้ว่าความมืดที่ครอบงำจิตใจของเธอนั้นคืออะไร เธอรู้สึกรังเกียจตัวเอง รู้สึกผิดต่อลูก แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงมัน หลังจากบทเรียนจากผัวคนที่แล้ว เธอตัดสินใจจะไม่มีผัวใหม่ เพื่อความสุขของเธอ เพื่ออนาคตของลูก แต่นี่เมื่อคืนเธอเพิ่งให้ผู้ชายที่เพิ่งเจอกัน เอาควยของพวกมันเข้าไปในร่างกายเธอ แถมยังทำให้พวกมันทำมากกว่าผัวสองคนก่อนของเธออีก เธอรำพึงในใจ กะหรี่คำนี้น่าจะเหมาะกับเธอที่สุดแล้วในตอนนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่เธอได้จากมันมานั่นก็คือ เงิน ปัจจัยสำคัญในการใช้ชีวิต เธอล้วงสำรวจร่างกายของเธอ เงินเกือบ ๆ สี่พันบาทเธอหาได้วันเดียว มันยิ่งกว่าชีวิตมนุษย์เงินเดือนที่ผ่านมาอีก "เราไม่ต้องทำมันไปตลอดก็ได้" เธอคิดในใจ เมื่อใช้หนี้สินหมด มีเงินสักก้อน เธอจะเลิก และเริ่มต้นงานใหม่ใช้ชีวิตใหม่หรืออาจทำธุรกิจเล็ก ๆ สักอย่าง

        เย็นวันนั้นต้นกลับมาบ้านพร้อมกับความตกตลึงในความอลังการณ์ของอาหารบนโต๊ะ
"โหแม่ ของดีๆ เยอะขนาดนี้ เอามาจากไหนกันน่ะ" ต้นถามด้วยความแปลกใจ
"แค่คิดว่า ลูกคงซ้อมมาเหนื่อยก็เลยอยากจะให้เพิ่มพลังสักนิดหนึ่งน่ะ ว่าแต่วันนี้ซ้อมเป็นไงบ้าง"
ต้นฟังแม่แล้วยิ้มแหย ๆ พร้อมกับชี้ให้แม่ของเขามองรองเท้าฟุตบอลที่ขาดเป็นทางยาว
"โหรองเท้าพังเลยเหรอลูก เอาอย่างนี้แล้วกัน" ดาหวันเข้าไปในห้องนอนเธอและหยิบเงินมาจำนวนหนึ่ง แล้วบอกกับลูกชายเธอให้เอาไปซื้อรองเท้าคู่ใหม่
"โห ทำไมวันนี้แม่ให้เงินง่ายจังปกติ ต้องขอล่วงหน้าเป็นวัน ๆ" ต้นพูดแซวแม่ของเขา
ดาหวันลูบหัวลูกเบา ๆ แล้วบอก "หรือจะไม่เอาแม่เอาคืนน่ะถ้างั้น" ต้นพยายามแย่งเงินจากแม่ของเขาสองแม่ลูกหยอกล้อกัน ช่างเป็นบรรยากาศที่สดใสและอบอุ่น ดาหวันเองก็คงจะรู้สึกอย่างนั้นเมื่อเธอต้องกลับเข้าไปทำงานที่ร้าน ที่มีแต่ความมืด ไฟสลัว และรสร้อนแรงของแอลกอฮอล์ รวมไปถึงกลิ่นคาวน้ำกามโลกีย์ "ตอนแรกนึกว่าวันนี้จะไม่มาทำงานซะแล้ว" เพื่อนร่วมงานของเธอพูดขึ้นเมื่อเห็นเธอโผล่มาทำงาน "ฉันเองก็ต้องใช้เงินเหมือนกันน่ะแวว หยุดไม่ได้หรอก" เธอพูดกับเพื่อนร่วมงานของเธอ "หวัน เรื่องแบบเมื่อคืนน่ะพวกเราตอนมาทำแรก ๆ ก็โดนหมดทุกคนแหล่ะ แต่คนมีบางคนเท่านั้นที่รับมันได้ คนที่อยู่ที่นี่ได้เหมือนพวกเราคนก็ตราหน้าว่าเป็นพวกกะ.............." ยังไม่ทันที่แววจะพูดจบ ดาหวันก็หันหลังหลบไปเหมือนไม่อยากฟัง
             ......ผ่านไปเกือบเดือนที่ดาหวันเดินบนเส้นทางสายนี้  ดาหวันยังคงดำเนินงานของเธอต่อไปทุกคืนเริ่มต้นที่โต๊ะเหล้าและจบที่เตียงนอน ดาหวันยังคงทำงานของเธอต่อไป ร่างขาว ๆ เปลือยเปล่ากลางแสงไฟ กับสัดส่วนยั่วยวนชวนปลุกไฟโลกีย์ให้กับ หนุ่มใหญ่หนุ่มน้อย กำลังเต้นส่ายอย่างช้า ๆ ยั่วยวนร่างกำยำที่กำลังรออยู่บนเตียง ดาหวันเห็นความแตกต่างระหว่างแขกทั่วไปกับร่างที่นอนอยู่นั้น เขาดูมีกล้ามเนื้อ แข็งแรงเหมือนนักกีฬา "เสร็จช้าหรือเร็วดีคะคุณหนึ่ง" ดาหวันถามแขกที่เธอต้องปรนเปรอในวันนี้  "แล้วแต่ความสามารถของเธอซิจ๊ะที่รัก" ดาหวันยิ้มอย่างอาย ๆ เธอดูดนิ้วตัวเองจนน้ำลายเปียกชุ่ม แล้วเอาน้ำลายนั้นมาป้ายที่ร่องอก แล้วเธอนอนลงบีบสองเต้าให้ชิดกันโดยมีดุ้นควยของแขกคนนั้นอยู่ระหว่างเต้านมทั้งสองเธอ "โอ๊ว" คุณหนึ่งเผลอร้องด้วยความเสียวซ่านสำผัสนุ่มนวลของเต้านมขาวๆ ใหญ่ ๆ ที่หนีบท่อนเอ็นแข็งๆ ของเขาอยู่นั้นมันช่างอบอุ่นและชวนเสียวซ่าน ดาหวันส่งสายตายั่วยวนขึ้นมามองใบหน้าของคุณหนึ่งแบบเย้ายวน และมันก็เป็นความรู้สึกที่ไม่ว่าชายไหนก็อยากจะทนทานจริง ๆ "โอ๊ว" ดาหวันถึงกับอุทานเมื่อแขกของเธอน้ำแตกใส่หน้าอกของเธอ ในขณะที่บางส่วนก็กระฉูดไปเลอะหน้าเธอ "อะไรกันนี่อ่อนจัง"
คุณหนึ่งมองหน้าดาหวันแล้วรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านี้ "ขอต่อได้ไหม" คุณหนึ่งถามดาหวัน "รอบนี้จ่ายเพิ่ม 800 แล้วกันแต่ ห้ามเสร็จไวอีกน่ะ" ดาหวันก้มลงดูดควยที่เพิ่งหลั่งน้ำออกมา เธอดูดจนกระทั่งมันแข็งขึ้นอีกครั้งหนึ่ง แล้วเธอก็ค่อย ๆ ใช้ปากใส่ถุงยางให้กับเขา คุณหนึ่งเองก็ควยแข็งเต็มที่แล้วครั้งนี้คุณหนึ่งเป็นฝ่ายรุกเขาจับดาหวันคว่ำหน้าลงกดหัวเธอลงกับหมอน แล้วใส่ควยเข้าไปทีเดียวมิดลำ "อ๊า" ดาหวันต้องสะดุ้งกับความรู้สึกนั้นเมื่อรู้ว่าปลายควยของเขากำลังกระทบกับส่วนลึกของมดลูกเธอ  "อ๊าๆๆๆๆๆ แน่น เหลือเกิน" สะโพกที่แข็งแรงของเขากระแทกกระทั้นเข้าไปในหีของเธออย่างไม่บันยะบันยัง แต่แทนที่เธอจะถอยมันกลับทำให้เธอ มีอารมณ์ยิ่งขึ้นเธอเด้งสวนรับเขาอย่างเป็นจังหวะ "โอ๊ว ๆๆ ลึกกว่านี้อีก ลึกกว่านี้อีก อ๊า " เธอเสร็จครั้งแล้วครั้งเล่าในขณะที่คุณหนึ่งกระแทก "โอ๊ววววววววว" เสียงครวญครางในความสุขสมทางกามารมณ์ของทั้งชายและหญิง เสร็จสิ้นลงหลังจากหยาดน้ำกามของคุณหนึ่งไหลรินออกมา ทั้งสองยังคงนอนกอดกันด้วยความเหนี่อยอ่อน "คุณหนึ่งแข็งแรงจังค่ะ" ดาหวันพูดแล้วเอาหน้าซบที่หน้าอกบึกบึนนั้น คุณหนึ่งหัวเราะ "ก็แน่ล่ะผมเป็นโค๊ชสอนฟุตบอลนี่ ตอนนี้ก็ไปช่วยทีมโรงเรียนของเพื่อนที่เป็นครูอยู่" ดาหวันได้ยินอย่างนั้นก็สงสัย "โรงเรียนอะไรค่ะ" คุณหนึ่งเปิดรูปในโทรศัพท์ให้ดาหวันดู มันทำให้ดาหวันใจเต้นเพราะโรงเรียนที่ว่าคือโรงเรียนที่ต้นเรียนอยู่นั่นเอง
"เด็กพวกนี้ หลายคนมีพรสวรรค์มากมายน่ะ โดยเฉพาะคนนี้ อย่าว่าแต่ทีมโรงเรียนเลย ทักษะแบบนี้ระดับจังหวัดหรือระดับภาค ยังได้เลย" คุณหนึ่งพูดเลื่อนโทรศัพท์มาจนถึงรูปของต้น ซึ่งมันทำให้ดาหวันร้องไห้ จนคุณหนึ่งสงสัย "ไม่มีอะไรคะ คุณหนึ่งไม่มีอะไรจริงๆ"  ดาหวันพูดพลางสะอื้น
  ...................ทุกๆ คืนหลังเลิกงานสิ่งที่ดาหวันต้องทำคือ การเอาเงินเข้าบัญชีธนาคารผ่านตู้ฝากเงิน เธอนึกถึงเรื่องที่คุณหนึ่งพูดเมื่อสักครู่นี้ แล้วเธอก็อดตื้นตันไม่ได้เธอมีลูกชายที่มีพรสวรรค์ นั่นคือของขวัญที่ดีที่สุดของเธอ ต้นเก่งทั้งการเรียน และเก่งทั้งกีฬา ไม่มีใครมาทดแทนต้นได้ เธอมีแค่ต้นคนเดียวก็พอแล้ว ทุกวันดาหวันจะระวังตัวในการทำงานมาก เพราะถ้าพลาดท้องลูกอีกคนเธอคงไม่มีปัญญาเลี้ยง นอกจากจะใส่ถุงยางทุกครั้งเวลาทำงานแล้ว เธอยังกินยาคุมทุกวันอีกด้วย เธอขับมอเตอร์ไซค์เรื่อย ๆ ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ ของฟ้าก่อนรุ่งสาง นาฬิกาจากโทรศัพท์มือถือบอกเวลา ตีสองกว่า ๆ คืนนี้มีแค่คุณหนึ่งเป็นแขกคนเดียวของเธอ แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อมีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งมันขับมาปาดหน้าเธอ เธอเสียหลักล้มลงเพราะหักหลบพวกมัน "อย่าเอะอะโวยวายน่ะ ส่งกระเป๋าเงินมาซะดี ๆ" เธอตกใจกลัวแล้วก็ยอมส่งกระเป๋าให้มัน โชคดีที่เธอเอาเงินเข้าตู้ฝากหมดแล้ว และบัญชีนั้นเธอไม่ได้ทำบัตรเอทีเอ็มเอาไว้เพราะใช้เป็นบัญชีเงินเก็บ ส่วนเอทีเอ็มที่มีอยู่นั้นก็มีเงินอยู่แค่ไม่เกินสองพันบาทเท่านั้น พวกโจรค้นกระเป๋าเธอ แล้วก็ต้องหัวเสียเมื่อ เจอเงินอยู่แค่ 500  "เชี่ย ทั้งตัวมึงมีแค่นี้เองเหรอ แม่งฆ่าทิ้งดีมั๊ยเสียเวลาชิบ" มันส่ายหัวแบบหัวเสีย ดาหวันตกใจมากเมื่อได้ยินอย่างนั้นเธอถูกล็อคคอจากทางด้านหลังแล้วโดนใช้มือปิดปากอยู่เธอดิ้นไปมา จนบั้นท้ายอวบอัดงอนงามของเธอไป เสียดสีกับท่อนเอ็นของมันเข้า ไอ้คนที่ล็อคคอดาหวันอยู่ เริ่มสำผัสถึงความเย้ายวนในเรือนร่างเธอ แล้วมันก็พูดกับเพื่อนมัน "กูว่าฆ่าทิ้งเสียดายว่ะเงินไม่มีไม่เป็นไร" มันพูดแล้วก็เอามือคว้าหมับที่นมของดาหวัน ดาหวันถึงกับตัวอ่อนลงทันที "จะทำอะไรก็ทำนะแต่อย่าฆ่าฉันเลย อย่าเอาอะไรของฉันไปด้วย เดี๋ยวลูกฉันไม่มีอะไรกิน ฉันมีอยู่แค่นี้" ไม่พูดปล่าวเธอเอื้อมมือไปลูบควยพวกมัน "มึงจะเอาอย่างงั้นเหรอ" ไอ้คนที่ค้นกระเป๋าตังค์ถามดาหวัน "ใช่ ฉันจะทำให้พวกแกมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเจอเลย แต่อย่าทำร้ายฉัน และอย่าเอาอะไรของฉันไปเลย" พวกโจรนิ่งเงียบ แล้วตอบกลับไป "ได้ถ้ามึงขอ พวกกูก็ไม่ได้เย็ดใครมานานแล้ว ได้เย็ดคนสวย ๆ อย่างมึงก็คุ้มแล้ว แต่กูให้พวกมึงจำหน้าพวกกูไม่ได้ แล้วมันก็สั่งให้อีกคนเอาผ้าปิดตาเธอไว้ พวกมันลากเธอเข้าไปในดงไม้ที่ป่าละเมาะ  บังคับให้เธอปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตเธอออก เหลือเพียงยกทรงสีแดงที่รองรับเต้านมสีขาวของเธอ "แม่ง ใหญ่ชิบ" หนึ่งในนั้นอุทานแล้วพวกมันก็ช่วยกันปลด ทุกอย่างที่ปกคลุมร่างเธอออก ตอนนี้ดาหวันเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า ดาหวันมองไม่เห็นแม่แต่ใบหน้าของคนที่กำลังเคล้าคลึงร่างเธอตอนนี้ แต่เธอกลับรู้สึกถึงสัมผัสของมือสาก ๆ ที่ลูบไล้ไปทั่วร่างเธอ รวมไปถึงปากและลิ้นที่ทั้งดูดและเลียหัวนมเธอตอนนี้มันทำให้เธอรู้สึกเสียว และครางออกมา "โอ๊ะ" เธอเริ่มตอบสนองต่อสัมผัสนั้น นิ้วสากๆ ของพวกมันเขี่ยเม็ดของดาหวัน จนเธอรู้สึกเสียว ในขณะที่พวกมันกำลังเชยชมเรือนร่างของพวกมันอยู่นั้นเธอได้ใช้มือของเธอ ควานหาควยของพวกมัน แล้วเถาะขึ้นลงเธอรู้สึกว่ามันเต็มไม้เต็มมือดีแท้ ไอ้สองโจรยิ้มกระหยิ่มอย่างพอใจ ที่ดาหวันปรนเปรอมันได้เป็นอย่างดี ดาหวันเล่นควยพวกมันจนแข็งเต็มที่ "เอาล่ะนอนลง" หนึ่งในพวกมันบอกกับดาหวัน "นอนหงายสิว่ะ" อีกคนบอกกับดาหวัน
"ได้ แต่พวกแกต้องใส่ถุงนะ ฉันไม่เอาสด ๆ อย่า นะ โอ๊ย..."ไม่ทันขาดคำหนึ่งในพวกมันก็ดันควยเข้าไปในหีของเธอ  "เฮ่ย ไม่ ไม่เอาอย่างนี้ ใส่ถุงก่อน ไม่น่ะ" เธออ้าปากร้องลั่น นั่นทำให้อีกคนได้จังหวะเอาควยยัดปากเธอทันที มันกระแทกควยของมันเข้าออกในปากจนลึกสุดคอหอย ดาหวันรู้สึอึดอัด อย่างบอกไม่ถูก เธอทั้งเสียวเพราะถูกควยใหญ่ยักษ์ของอีกคนกระทุ้งหี ส่วนอีกคนก็เอาควยอุดปากเธอไว้  "โอ๊ย เย็ดมันชิบหายดูซิ ตอดตุบ ๆเลย อ่าห์" อีกคนพูดด้วยความสะใจ ดาหวันเอามือตีหน้าขาของไอ้คนที่เอาควยอุดปากเอาไว้ เธอดันเอวของมันพ้นปาก "หายใจไม่ออกไม่เอาท่านี้" เธอคุยกะไอ้คนที่เอาควยอุดปากเธอไว้ "อะไรของมึงวะเสียอารมณ์หมด" มันพูดแบบหัวเสีย "มึงก็หยุดก่อนกูไม่เอาท่านี้" ดาหวันพูดกับคนที่กระเด้าหีเธออยู่พร้อมกับเอามือยันท้องไว้ ดาหวันดันตัวลุกขึ้นในขณะที่ควยมันยังเสียบคาหีอยู่ แล้วค่อยๆ ผลักเจ้าของควยที่เสียบหีเธออยู่ให้นอนลง โดยที่ควยมันยังไม่หลุดออกจากหีเธอ ตอนนี้เธออยู่ข้างบนและมันนอนอยู่ข้างล่าง เธอค่อยหมุนตัวกลับหลังโดยที่ระวังไม่ให้ควยมันหลุดจากหีเธอ "โอ๊ะ โอ๊ะ" เธอร้องเพราะควยของมันเสียดสีกับหีเธอท่าควงสว่าน ตอนนี้เธอหันหลังให้มัน แล้วดึงมือมันมาบีบนมเธอไว้ เธอแอ่นหลังเอามือยันพื้น "เข้ามาซิ" เธอเอามือจับนมตัวเองไว้แล้วแล้วถ่มน้ำลายที่ร่องนม ไอ้อีกคนมันรู้ทันทีว่าดาหวันต้องการให้มันเย็ดร่องนมเธอ มันบอกให้เพื่อนจับนมดาหวันให้ชิด ๆ เพื่อนมันบีบนมดาหวันให้ชิดเข้ามารัดควยมันไว้ มันเริ่มซอยร่องนมของดาหวัน ดาวหวันแลบลิ้นเลียทุกครั้งเมื่อควยมันโผล่ขึ้นไป ไอ้คนที่เย็ดหีเธออยู่ มันยังบีบนมเธอและเล่นหัวนมของเธออยู่ด้วย ดาหวันเสียวทั้งหีเสียวทั้งนม "อ๊า แผล่บ" ดาหวันเลียทุกครั้งที่ควยของมันโผล่ขึ้นไปแล้วพวกมันทั้งสองก็เริ่มซอยเธอหนักขึ้น "อ๊าๆๆๆ" ดาหวันเสียวหีจนร้องออกมา พวกมันสะใจที่เห็นดาหวันมีอารมณ์ร่วมรุนแรง แล้วน้ำเมือกอุ่น ๆ ก็พุ่งขึ้นมาเลอะหน้าเธอ ไอ้คนที่กระเด้านมอยู่ทนไม่ได้น้ำของมันแต่ในจังหวะที่ควยมันโผล่พ้นร่องนมของดาหวันพอดี ดาหวันรีบอมหัวควยของมันดูดน้ำที่เหลือจนหมดทุกหยด และแล้วไอ้คนที่เย็ดหีเธอ ก็กระทุ้งหนักขึ้นเธอ เด้งหีรับ ความรู้สึกร้อนวาบผ่านเข้าไปในหีของเธอ เธอไม่ได้สำผัสกับความรู้สึกนี้มานานแล้ว ความรู้สึกที่น้ำกามอุ่น ๆ ฉีดเข้าไปในร่างกายเธอ พวกมันยังวนเวียน เย็ดเธอกันอีกหลายรอบตามเงื่อนไขที่เธอให้มัน ดาหวันรู้สึกมีความสุข มากกว่ารู้สึกว่าตัวเองโดนข่มขืน ยิ่งเธอโดนปิดตาไม่เห็นอะไรแบบนี้ มันยิ่งทำให้การตอบสนองของร่างกายของเธอไปถึงจุดสุดยอดได้ง่ายขึ้น จนพวกมันหมดแรง พวกมันใส่หมวกกันน็อก อำพรางหน้าเอาไว้เหมือนเดิม แล้วก็ใช้เสื้อผ้าของดาหวัน เช็ดควยของพวกมัน มันแกะผ้าปิดตาดาหวันออก หนึ่งในนั้นยกนิ้วให้ดาหวัน "ทำตามสัญญาน่ะ ปล่อยฉันไป" พวกมันไม่สนใจทรัพย์สมบัติอะไรของเธออีกแล้ว มันปล่อยดาหวันไปและคืนกระเป๋าเงินให้เธอ ปัญหาของเธอในตอนนี้คือทุกอนูในตัวเธอเหนียวเหนอะไปด้วยน้ำกามของพวกมัน เธอรีบใส่เสื้อผ้า แล้วขับมอเตอร์ไซค์ต่อกลับไปบ้าน เมื่อถึงบ้านแล้ว เธอเห็นตาต้นตื่นพอดี "โหแม่เล่นกลับเช้าเลยน่ะเนี่ย" ต้นพูดและ มองหน้าดาหวัน "แม่ทำไมดูโทรมจังแล้วนั่นหน้าแม่เปื้อนอะไรอ่ะครับ" ดาหวันตกใจเรียบจับที่แก้มตัวเอง ยังมีเมือกข้น ๆของพวกมันติดหน้าอยู่ "แม่เป็นหวัดน่ะว่าจะหายากินแล้วนอน แม่นี่ไม่ไหวเลยขี้มูกโป่งเหมือนเด็กเลยนะ" ตาต้นหัวเราะ เพื่อไม่ให้ตาต้นสังเกตุอะไรมากกว่านี้ดาหวันเลยขอตัวเข้านอน

เพราะรักลูกถึงได้ยอมทำขนาดนี้สุดยอดคุณแม่เลย

สู้ๆ เพื่อลูก แต่จะปิดลูกไปได้นานแค่ไหนกันนะ

เอาใจช่วยดาหวัน