ขวัญเป็นตุํกตายางแล้ว

มันไม่ปราณีน้องขวัญเลย

ต่อไปๆๆ

ดอกกุหลาบงามกลางไร่อ้อย ตอนที่ 14 "เงาร้ายใต้ชายคา: กวางน้อยในกรงเล็บอสูร"
เป็นตอนที่ไม่อยากเขียนเลยจริงแต่เพื่อให้นิยายมีมิติมากขึ้นจึงจำเป็นต้องเขียนออกมา ไม่อยากทำร้าย น้องขวัญเลย น้องน่ารักขนาดนี้

ตอนที่ 14 "เงาร้ายใต้ชายคา: กวางน้อยในกรงเล็บอสูร"

ในขณะที่กระท่อมปลายนาอบอวลไปด้วยไฟรักที่แผดเผา ที่บ้านไม้หลังใหญ่กลับปกคลุมไปด้วยบรรยากาศแห่งการคุกคาม
กวินทร์ยืนนิ่งอยู่หน้าห้องของขวัญครู่หนึ่งก่อนจะยกมือเคาะประตูเบาๆ พร้อมเอ่ยอ้างด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นปกติ

 "ขวัญ... เปิดประตูให้พี่หน่อย แม่ให้มาตามไปคุยด้วยเรื่องพรุ่งนี้จ้ะ"

ทันทีที่ขวัญหลงเชื่อและเปิดประตูออกมา กวินทร์ก็ไม่รอช้าเขาใช้พละกำลังที่เหนือกว่าดันร่างงามในชุดนอนผ้าซาตินบางเบาเข้าไปในห้องทันที

เขารีบล็อกกลอนประตูและโผเข้ากอดจูบขวัญอย่างโหยหาและหิวกระหาย ขวัญพยายามเบือนหน้าหนีและเม้มริมฝีปากแน่นสนิท
เธอไม่ยอมให้เขาสอดลิ้นเข้ามาล่วงล้ำเพื่อรักษาจุมพิตนี้ไว้ให้ชายในดวงใจเพียงคนเดียว

"อย่าทำแบบนี้เลยค่ะพี่กวินทร์... ขวัญขอร้อง" ขวัญพยายามต่อต้านสุดกำลัง

แต่กวินทร์กลับกระซิบขู่ชิดใบหูด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก

"ถ้าขวัญขัดขืนแล้วเสียงดังไปถึงหูแม่... ท่านคงอกแตกตายแน่ที่รู้ว่าลูกสาวตัวเองทำตัวไร้ราคาแบบนี้"

คำขู่นั้นทำให้ร่างบางสั่นสะท้านและอ่อนแรงลง เสือร้ายอย่างกวินทร์จึงเริ่มจู่โจมกวางน้อยอย่างเลือดเย็น
เขาผลักเธอลบกับเตียงและจู่โจมจูบเลียไปที่ ทรวงอกยอดบัวสีชมพู ผ่านชุดนอนที่หลุดลุ่ย ก่อนจะเลื่อนลงไปรุกราน เนินสวาทสีชมพู
อย่างหื่นกามโดยไม่สนแรงสะอื้นของคนใต้ร่าง กวินทร์ยัดเยียดความเป็นชายที่แสนหยาบโลนเข้าสู่ร่างกายของขวัญอีกครั้งเพื่อตักตวงความสุขใส่ตัวอย่างเห็นแก่ตัว

ขวัญนอนสะอื้นไห้จนตัวโยน ปล่อยให้น้ำตาไหลพรากอาบหมอนสีชมพู ในยามที่ถูกพรากศักดิ์ศรีไปอย่างไม่ยินยอม
ภาพความอ่อนโยนและแววตาที่แสนรักของ แม็ค กลับลอยเด่นขึ้นมาในห้วงความคิด เธอหลับตาแน่นจินตนาการถึงสัมผัสที่แสนอบอุ่นของเขาเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดจากพฤติกรรมอันเลวทรามของพี่เขยในคืนนี้

ท่ามกลางบทสวาทอันหยาบโลนที่กวินทร์ยัดเยียดให้กวางน้อยอย่างไม่ปรานี ขวัญนอนปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มเนียนอย่างสุดจะกลั้น
ร่างกายของเธอถูกสั่นคลอนด้วยแรงกระแทกกระทั้นที่ไร้ซึ่งความอ่อนโยน ความเจ็บปวดทั้งกายและใจหล่อหลอมจนสติของเธอเริ่มพร่าเลือน
ในห้วงคำนึงสุดท้ายที่พยายามยึดเหนี่ยวไว้ ขวัญเผลอเปล่งเสียงครางออกมาเบาๆ ผ่านริมฝีปากที่สั่นระริก

"พี่แม็ค... อือ... พี่แม็คขา..."

ทว่ากวินทร์ที่บัดนี้ถูกตัณหาครอบงำจนหน้ามืดตามัว กลับไม่ได้สนใจหรือเฉลียวใจในชื่อที่หลุดออกมาจากปากของน้องเมียเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแต่ก้มหน้าก้มตาตักตวงความสุขจากเรือนร่างที่ขาวผ่องดุจปทุมมาศอย่างหื่นกาม กระทำชำเรากวางน้อยที่ไร้ทางสู้อย่างเลือดเย็นประหนึ่งพรานป่าที่หิวโหย

รัก

พี่เขยแสนเลวลีลาก็ไม่มี