กลิ่นเขม่าปืนและไอรัก บทที่ 4: เงาในใจและคำลวงที่แสนดี
เป็นอีกเรื่องที่อยากให้เพื่อนๆไปตามอ่านกัน เรื่องนี้แนวแอคชั่น-อีโรติก เรื่องราวน่าติดตามลงให้อ่านในเว็บ readAwrite และ ธัญวลัย กดหาชื่อ ภัทรกร หรือชื่อเรื่องได้เลย



บทที่ 4: เงาในใจและคำลวงที่แสนดี

ความเงียบเชียบในบ้านทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่เริ่มทำงานของมันอย่างซื่อสัตย์ มันคืบคลานเข้าปกคลุมทุกตารางนิ้วที่เคยมีเสียงหัวเราะและบทสนทนาที่อบอุ่นของคู่สามีภรรยา ลลินท์ นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาบุผ้ากำมะหยี่สีครีมในห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว ดวงตาที่บวมช้ำจากการผ่านการร่ำไห้มาอย่างหนักหน่วงจ้องมองไปยังแจกันดอกไม้ที่แห้งเหี่ยวลงตามกาลเวลา เช่นเดียวกับหัวใจของเธอที่เหมือนจะหยุดเต้นตามภานุวัฒน์ไปในวันที่กลุ่มควันสีเทาเลือนหายไปจากยอดเมรุ



เธอยกมือที่สั่นเทาขึ้นลูบไล้หน้าท้องที่ยังคงราบเรียบอย่างแผ่วเบา สัมผัสผ่านเนื้อผ้าบางเบาคือสิ่งเดียวที่ยังยึดเหนี่ยววิญญาณของเธอไม่ให้แตกสลายไปกับความสูญเสีย



'แม่จะไม่อ่อนแอ... เพื่อหนูนะลูก' เธอกระซิบพร่ำบอกลูกน้อยในใจครั้งแล้วครั้งเล่า ความลับเรื่องการตั้งครรภ์ที่เธอยังไม่กล้าเอ่ยปากบอกใคร กลายเป็นภาระที่หนักอึ้งท่ามกลางกลิ่นอายของภยันตรายที่เธอมองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณ



ในขณะที่ลลินท์จมอยู่กับความเศร้า ภาคินทร์ กลับกลายเป็นฟันเฟืองเดียวที่ขับเคลื่อนบ้านหลังนี้ให้เดินต่อได้ เขาตัดสินใจย้ายจากบ้านพักหรูในกรุงเทพฯ มาอาศัยอยู่ที่เรือนไม้หลังเล็กท้ายสวนเพื่อรักษาเกียรติและความเป็นส่วนตัวให้พี่สะใภ้ ทว่าระยะห่างทางกายกลับไม่เคยลดทอนความห่วงใยที่เขามีต่อเธอเลยแม้แต่น้อย



ที่โต๊ะทำงานในเรือนเล็ก ภาคินทร์นั่งอยู่ท่ามกลางกองเอกสารบัญชีและแผนผังโครงการก่อสร้างถนนเจ้าปัญหา แสงไฟจากโคมไฟส่องให้เห็นใบหน้าที่เคร่งเครียดและดวงตาที่แข็งกร้าวราวกับสัตว์ป่าที่กำลังสะกดรอยตามเหยื่อ



เขาจงใจโกหก... เขาไม่ได้บอกลลินท์ว่าเขาได้เซ็นใบลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าวิศวกรที่กำลังรุ่งโรจน์ในบริษัทข้ามชาติ เงินเดือนหลักแสนและอนาคตที่ใครๆ ก็อิจฉาถูกเขาทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างไม่ใยดี เขาบอกเธอเพียงว่า "ผมขอลาพักร้อนระยะยาวครับพี่ลลิน จนกว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง" แต่นั่นเป็นคำลวงที่แสนดี เพราะความจริงคือเขาเข้าสู่โหมดการแก้แค้นเต็มตัว



'ถ้าผมลากคอคนที่ฆ่าพี่ชายผมลงนรกไม่ได้ ผมก็ไม่คู่ควรที่จะหายใจอยู่ต่อ' ภาคินทร์ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน เขาเริ่มพบร่องรอยการโอนเงินที่ผิดปกติในบริษัท ข้อมูลการดึงงานที่ล่าช้าอย่างเป็นขบวนการ และความเชื่อมโยงลับๆ ระหว่างคนในของพี่ชายกับเครือข่ายอิทธิพลของเสี่ยธรรมนัส ยิ่งค้นลึก เพลิงแค้นในใจก็ยิ่งโชติช่วง แต่มันก็ถูกหลอมรวมเข้ากับความกลัว... กลัวว่าคนที่เขาแอบรักมาตลอดสิบปีจะได้รับอันตรายไปด้วย



ทุกค่ำคืน ภาคินทร์จะเดินมาที่เรือนใหญ่พร้อมถาดอาหารที่เขาบรรจงเตรียมด้วยตัวเอง



"พี่ลลินครับ ทานข้าวหน่อยนะ ผมทำแกงจืดเต้าหู้ร้อนๆ ที่พี่ชอบมาให้" ภาคินทร์วางถาดลงบนโต๊ะข้างตัวเธอ เขาพยายามรักษาระยะห่างอย่างสุภาพตามหน้าที่ "น้องสามี" แต่ดวงตาคมกริบภายใต้ท่าทีเรียบเฉยกลับลอบสังเกตคนตรงหน้าอยู่ตลอดเวลา



เขาสังเกตเห็นความผิดปกติที่เริ่มเด่นชัด ลลินท์มีอาการพะอืดพะอมอย่างรุนแรงเมื่อได้กลิ่นควันจางๆ หรือแม้แต่กลิ่นน้ำหอมที่เขาเคยใช้ เธอดูเหนื่อยง่ายซีดเซียว และที่สะกิดใจเขาที่สุดคือ ทุกครั้งที่เขาก้าวเข้าหา มือของเธอมักจะกุมที่หน้าท้องโดยสัญชาตญาณ เหมือนพยายามจะปกป้องอะไรบางอย่างที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิต



"พี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ? ดูหน้าพี่ซีดมากเลยนะ" ภาคินทร์ถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงจนลืมเก็บอาการ มือหนาขยับจะเข้าไปแตะหน้าผากเพื่อวัดไข้ แต่ลลินท์กลับเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็วราวกับหวาดกลัวสัมผัสของเขา



"ลลินแค่... พักผ่อนไม่ค่อยพอจ่ะภาคินทร์ ขอบใจมากนะที่เป็นธุระให้ลลินทุกอย่าง" เธอส่งยิ้มบางๆ ที่ดูอิดโรยและไปไม่ถึงดวงตา



ภาคินทร์ชะงักมือที่ค้างอยู่ในอากาศ ความเงียบงันที่น่าอึดอัดปกคลุมคนทั้งสองชั่วขณะ เขารู้สึกถึงกำแพงบางอย่างที่ลลินท์สร้างขึ้นมาปิดกั้นเขา ความเป็นห่วงที่ล้นอกทำให้เขาอยากจะคว้าตัวเธอมากอดไว้แล้วบอกว่าเขาจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง แต่เขาก็ทำได้เพียงกำหมัดแน่นข้างลำตัว



 


 ลลินท์ สวยนะ 

  

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

ไม่น่าทัองเลย

ท้องป่องซะละ

ไม่น่าทัองเลย

ไม่เป็นไรเดี๋ยวน้องชายช่วยดูแล ตามไปอ่านในเว็บได้ครับลงไว้หลายตอนแล้ว

  แบบนี้ไม่ต้องเหนื่อยทำลูกละแค่ช่วยต่อแขนต่อขา

ไม่น่าให้ลิลนท์เองเลย ลำบากน่าดู

ดูแลลูกให้พี่ด้วยไหมนะ

ท้องไปละ อดมันไปอีก 9 เดือน

ท้องซะแล้ว

อดทนเพื่อลูกในท้อง

เสร็จแน่ ได้สามีใหม่

ท้องไปละ อดมันไปอีก 9 เดือน

หมอไม่ห้ามนะ

ตาม​ครับ​

เยี่ยมครับ