สวัสดีครับ สวัสดี ร้านเกะมาละครับ

ยินดีต้อนรับสมาชิกร้านเกะท่านใหม่ๆด้วย

เห็นคอมเมนต์ไปไวถึง 20 หน้า++ มาทั้ง 2 ตอนแล้วชื่อใจ

จัดไปกับอีก 1 ตอนครับผม

แล้วก็ขอบคุณสำหรับลูกค้าผู้ที่มาเยี่ยมร้านเกะตั้งแต่ตอนที่ 1 มาจนถึง Part 10

รู้สึกขอบคุณมากๆเลยคร๊าบบบบบบ ขอบคุณทุกคอมเมนต์จริงๆครับ  ผมอ่านทุกตอมเมนต์นะครับ สั้นยาวผมก็อ่านหมด

และขอบคุณทุก EDIT และแสดงความคิดเห็นเพิ่มหลังอ่านจบ  มันเป็นกำลังใจอย่างดี

อย่างที่บอกครับกระทู้นี้ Free STYLE คอมเมนต์อะไรก็ได้ครับ เพื่อจะอ่านเนื้อหาที่ซ่อนไว้

ไม่จำเป็นต้อง EDIT ไม่ต้องกลัวผิดกฎใดๆ แต่ระวังกระทู้อื่นๆ หมวดอื่นๆด้วยนะครับ

เราต้องทำตามกฎของบอร์ดและกระทู้นั้นๆนะครับ เพราะเวลา MOD ลงดาบก็เด็ดขาดมา

★★★★★★★★★★★

ปล. สำหรับท่านที่ต้องการอ่าน ซีรีย์คาราโอเกะ หรือ ทุกซีรีย์ย้อนหลัง



สามารถคลิกที่ภาพ เพื่อวาร์ปไปห้องสมุดนายโทนได้เลยครับ

★★★★★★★★★★★

ปล.2 สำหรับใครสมาชิกใหม่ที่พึ่งสมัครเมมยูซเซอร์เข้ามาแล้วพออ่านเรื่องนี้แล้วอยากอ่านต่อก็ง่ายๆครับ
ตามภาพเลย ขั้นตอน 1 2 3  แต่ระวังการคอมเมนต์ไว้ให้ดีๆ อย่ามาแต่ อีโม นะ






ปล.3 ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมหลังอ่านจบด้วยการดูที่มุมขวาล่างของคอมเมนต์ที่ท่านแสดงความคิดเห็นไว้

เลือกที่เพิ่มเติมและเลือกแก้ไข

★★★★★★★★★★★

๏๏ ความเดิมตอนที่แล้ว ๏๏

ผมรีบออกจากบริษัทก่อนเวลา เพื่อที่จะไปบ้านคุณท่าน

ซึ่งพอมาถึงก็เข้าไปทักทายพวกแม่บ้านและคนในบ้าน

แต่อ้าวเจ๊หมิวก็อยู่ด้วยนี่นา พอคุณท่านมาผมก็รีบไปรับที่หน้าบ้าน

แต่คุณท่านกลับบอกให้ผมเตรียมตัวไว้ เพราะว่าวันศุกร์ต้องไปรับคุณเคย์

ผมก็คิดในใจเอ้า ชิบหายแล้ว เวลาเตรียมตัวมีไม่ถึง 36 ชั่วโมง


★★★★★★★★★★★

นายโทนไดอารี่ 175


เจ๊หมิวก็หืม 36 ชั่วโมง ผมก็เลยบอกก็ลองคิดดูดิ่ครับเจ๊หมิว ถึงวันนี้จะวันพุธก็จริง แต่มันก็จะหมดวันแล้ว แล้วพรุ่งนี้อีกวัน นับแค่ 24  ทำงานก็หักไปแล้ว 8 ชั่วโมง วันศุกร์น่ะยังไงซะการไปรับคุณเคย์ก็ก่อนเที่ยงแน่นอน ยังไงซะเวลาเตรียมตัวก็คงมีแค่ระยะ 36 ชั่วโมงเท่านั้นแหละ คุณท่านผู้หญิงมองแล้วบอกโห เจ้าโทนเก่งขึ้นมากเลยลูก แปปเดียวก็คำนวณเวลาออกมาได้แบบนี้เลย

พี่แมนบอกเออว่ะ แล้วก็ตบไหล่ผมปั้ปๆ แล้วบอกดีๆๆๆ แล้วคุณท่านก็บอกเป็นความต้องการของเคย์เองด้วยน่ะเจ้าโทน  คุณท่านลูบหัวแล้วบอกว่าพ่อก็ไม่รู้นะว่าตอนไปทำงานที่เหนือเกิดอะไรขึ้น แต่รู้สึกว่าเคย์เขาจะเป็นปลื้มกับเรามากนะเจ้าโทน แถมยังไว้ใจให้ไปรับหลังจากมีข่าวใหญ่แบบนั้นด้วย

เอ.. ผมได้คำชมใช่มั้ยหว่า คุณท่านผู้หญิงบอกเอาล่ะ ๆ ๆ แยกย้ายทำธุระ อีก 20 นาทีมาเจอกันห้องทานข้าว พวกเราก็ตอบคร๊าบ / ค่ะ คุณท่านทั้งสองแยกตัวไป โดยที่มีพี่แจ๋วคอยรับกระเป๋า ส่วนพี่แมนก็มองแล้วบอกอุ๊ยตายแล้ว ทำไมน้องสาวพี่อยู่บ้านเนี่ย แถมยังอาบน้ำเรียบร้อยเลยด้วย เจ๊หมิวบอกพี่แมนอยากโดนน้องต่อยเหรอ

พี่แมนเกาะไหล่ผมแล้วบอกไอ้โทนช่วยพี่ด้วย ไอ้หมิวมันกินรังแตนมา ผมก็เอ่อะ.. เอ่ออ พี่แมนคิดว่าผมจะช่วยพี่ได้จริงๆเหรอครับ พี่แมนบอกเออว่ะ ไอ้นี่ก็กลัวไอ้หมิวซะได้ ผมบอกไรใครกลัว ผมไม่ได้กลัวผมเกรงใจเฉยๆ เจ๊หมิวถามอะไรนะไอ้ลิงบ้า ผมก็บอกเปล่าก๊าบบบบบ คนพูดมันวิ่งไปแล้วคร๊าบบบ

ผมหันไปหาพี่แมนเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่พี่เขาเกาหัวแล้วบอกเฮ้ออ จบละชีวิต เขาบอกพี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไอ้หมิว เอ็งไอ้โทนด้วยไปอาบน้ำซะ ผมก็คร๊าบ ๆ ๆ ตอนนั้นพี่แม่บ้านก็เข้ามาแบบเหมือนรู้จังหวะมากๆ พี่แมนบอกว่าเดี๋ยวเอาเสื้อผ้าไอ้โทนไปซักแห้งให้หน่อยนะครับ พวกพี่ๆเขาบอกค่ะคุณแมน

อ้อ สำหรับแม่บ้านในบ้านคุณท่าน จะมีพี่แจ๋วคนเดียวนะครับ ที่เรียก น้องแมน น้องหมิว ที่เหลือจะเรียกคุณหมิว คุณแมนกันหมด แม้แต่พี่จวบก็ยังเรียก คุณหมิว คุณแมน  ผมบอกว่าพี่แมนๆ ผมไม่มีเสื้อผ้ามาเปลี่ยน พี่แมนบอกเฮ้ยย ชุดจินเบมีเยอะแยะ ผมก็อ้อครับ แต่จะดีเหรอพี่แมน.. คุยงานนะ พี่แมนบอกว่า ถามพ่อแล้วสบายๆ น่า

ผมบอกคร๊าบ แล้วผมจะเดินไปหลังบ้าน พี่แมนจับแขนไว้แล้วบอกเดี๋ยวน้องชาย นู่นเอาอาบห้องพี่นู่น ผมก็ทำได้แต่ตอบว่าคร๊าบๆ แล้วพี่แมนก็พูดเสียใจด้วยนะไอ้หมิว เจ๊หมิวบอก ไรพี่แมนเดี๋ยวต่อยหรอก พี่แมนบอกอุ๊ย ดุแท้ ป่ะไอ้โทนป่ะ แล้วพี่แมนก็ดันๆผมให้เดินไป

** หมิวเล่า **

เห้อปวดหัวกับพี่แมนจริงๆ แล้วนี่แม่บ้านสองคนนี้ยืนยิ้มอะไรกัน เราถามเป็นไรคะพวกพี่ พวกเขาบอกไม่ได้เจอโทนตั้งนาน หล่อขึ้นนะคะคุณหมิว ยิ่งพอผิวเข้มๆนี่เหมือนคุณทศเลยค่ะ เราก็เห้อออ คงไปตากแดดที่ทะเลมานั่นแหละค่ะ อย่าไปชมไอ้ลิงบ้านั่นมากเลย เดี๋ยวจะเคยตัว แม่บ้านก็บอกคุณหมิวยังเข้มงวดกับโทนเหมือนเดิมเลยนะคะ เราก็บอกว่ามันจำเป็นน่ะ

เราก็บอกนะว่า อีกสัก 10 นาทีค่อยขึ้นไปเอาชุดมาซักแห้งนะคะ พวกแม่บ้านก็บอกทราบแล้วค่ะคุณหมิว เราเดินขึ้นไปชั้น 2 ของบ้าน ก็เห็นพี่แมนก็กำลังคุยกับไอ้ลิงตามสไตล์เขานั่นแหละ พอไอ้ลิงบ้าเข้าไปในห้อง พี่แมนก็บอก เอ้ออ เดี๋ยวตามไป คือรู้แหละว่าพี่แมนจงใจ คือเขาปิดประตูปั๊ป แล้วหันควั่บมาทางเรา คือควั่บเลยนะ แบบหันด้วยความเร็วแบบพวกแก๊กตลก

แล้วเดินมา แล้วเดินโยกซ้าย ขวา ตั้งใจกวนประสาทนั่นแหละ พอมาใกล้ๆเราก็ทำอ่ะแฮ่มมๆ น้องสาวครับ วันนี้เป็นวันพิเศษเหรอครับ ทำไมปะแป้งกลิ่นหอมอ่อนๆเนี่ยล่ะคร๊าบน้องสาวว แล้วปกติวันหยุด ถ้าไม่ไปเดินห้าง แกก็ไปฟิตเนส ทำไมวันนี้อยู่บ้านน๊า

เราบีบมั่บบ ที่แก้มพี่ชายเลยนะ แล้วบอกว่าอย่ารู้เรื่องไปซะหมดได้ป่ะพี่แมน พี่แมนบอกโอ๋ๆน้องสาวพี่ เขายื่นมือมาลูบๆหัวเราทั้งๆที่บีบหน้าแบบนั้นแหละ เราก็ปล่อย พี่แมนบอกโอ๊ะไปดีกว่า เป็นจังหวะเดียวกับที่แม่บ้านเอาน้ำมาให้นั่นแหละ พี่แมนก็รับไว้แล้วบอกขอบคุณคร๊าบ แต่รับมาแล้วไม่กินเอง

แสดงว่าเอาไปให้ไอ้ลิงบ้านั่นแหละ เห้ออ ปวดหัวกับพี่ชายจริงๆเลย ยิ่งช่วงนี้เข้ากับพี่ปริญพี่อาร์มเป็นปี่เป็นขลุ่ย เราล่ะเตรียมปวดหัวรอเลย ถ้ารอบนี้กลับหมู่บ้านแล้วต้องรวมตัวกันน่ะ

** ผมเล่าต่อครับ **


ผมเข้ามาก็อาบน้ำเลยล่ะครับ สงสัยใช่มั้ยครับทำไมผมไม่ได้อิดออด หรือ ทำท่าเกรงใจ แบบว่าไม่ดีกว่าครับพี่ อาบห้องข้างล่างก็ได้ คือจริงๆผมก็ยังเกรงใจพี่แมนเหมือนเดิมครับ แต่เพราะรู้จักกันมาหลายปีเลยรู้ว่าไอ้การอิด ออด แบบนั้นมันเสียเวลาโคตรๆเพราะยังไงพี่แมนก็จะพูดจนผมต้องอาบน้ำแหละ พี่แมนบอกโทนเว้ย เดี๋ยวถอดเสื้อกับกางเกงมาไว้เลยนะ เดี๋ยวแม่บ้านมาเอา ผมก็คร๊าบๆ ถอดแค่ 2 ส่วนแล้วก็พับวางไว้พื้นหน้าห้องน้ำ


จนพออาบน้ำเสร็จออกมา ชุดจินเบสีครามก็วางอยู่แล้ว พวกเสื้อผ้าของผมพวกแม่บ้านเขาก็เอาไปจัดการหมดแหละครับ พี่แมนก็เข้ามา พอดีเขาก็บอกเอ้อ ยังไง วันนี้เตรียมตัวยัง ผมบอกว่าไม่ได้เตรียมตัวอะไรหรอกครับพี่ วันนี้ก็มีเรื่องวุ่นๆหลายเรื่องเลย เขาก็บอกอื้ม เอ้าๆ โดนพ่อเชือดไม่รู้ด้วย ผมก็อ๊าวววว ซวยละไง พี่แมนบอกเอ้าๆ กินก่อน เขาก็เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบแก้วน้ำมา และยื่นมาให้ หืมน้ำสีน้ำตาลๆอำพันมาให้ ผมฟุดฟิดไปทีแล้วพูด น้ำมะตูมเหรอครับ

พี่เขาบอกเออ กินก่อนน่ะ พวกแม่บ้านอุตส่าห์ต้มไว้ ผมก็บอกขอบคุณครับ อ่าส์ชื่นใจ ผมก็นั่งโซฟาข้างๆ พี่แมนก็บอกว่าเป็นไงตอนนี้เขาแจ้งเรื่อง NEW BLOOD แล้วใช่มั้ย ผมก็มองแล้วบอกใช่ครับ ผมไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรที่พี่แมนจะรู้ ก็แหม เจ๊หมิวรู้ซะขนาดนั้นนี่หว่า

พี่แมนบอกอื้มก็ตามนั้น ทำทุกอย่างเหมือนเดิมนั้นแหละ แต่แค่ต้องเข้มข้นขึ้นโฟกัสขึ้น ทำงานยังไงมันก็กดดัน ถ้าไม่กดดันมันก็แค่เล่นขายของ ผมก็ตอบครับพี่แมน เขาตบไหล่แล้วบอกว่าพี่ก็สะดุ้งเหมือนกันตอนรู้ว่าเอ็งเป็นหนึ่งในโปรเจคของคุณ( ชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่คนเก่า )

ผมก็บอกอ้าวไม่ได้รู้ตั้งแต่แรกเหรอ พี่แมนบอกไม่รู้เว้ย แต่อยู่มาวันนึงคุณอาเขาก็มาที่บ้าน แล้วก็พูดให้ฟัง พี่กับไอ้หมิวก็อยู่ด้วยนั่นแหละ ผมก็เอะ เอะ เอะ...... ผมก็บอกว่าหรือที่เจ๊หมิว เย๊วๆให้ผมไปสมัครงานที่นั่นเพราะแบบนั้น พี่แมนบอกไม่รู้เว้ย เพราะพี่บอกแล้วว่าจะไม่รับเอ็งเข้ามาทำงานในช่วง 5 ปีแรกที่เรียนจบ

เข้ามาเขาก็พูดกันว่าเด็กเส้นสิ่วะ ผมก็อือครับรู้แล้ว พี่แมนบอกแต่เรื่องไอ้หมิวให้เอ็งไปสมัครงานที่นั่นพี่เอ็งก็ไม่รู้ มารู้ก็หลังจากเอ็งไปทำงานแล้วนั่นแหละ ยังแปลกใจเลยเข้าไปได้ยังไงวะน่ะ ผมก็ถามว่าขนาดนั้นเลยเหรอพี่ พี่แมนบอกว่าถึงว่าจากการจัดอันดับ จะยังตามบริษัทพ่ออยู่พอสมควร แต่เรื่องความเข้มงวดนี่ก็ไม่ธรรมดา

พี่แมนบอกว่าไม่รู้จะเรียกว่าโคตรๆของโคตรโชคดีอะไรหรือเปล่าที่มันมี Project New Blood นี้อยู่ เอาจริงๆพี่กล้าฟันธงเลยว่าถ้าไม่มีล่ะก็เอ็งไม่น่าจะสมัครงานที่นี้ผ่านและเข้าทำงานได้ ผมก็บอกนั่นสิ่ครับ เรียนก็ไม่ตรงสาย แถมผลงานทางวิชาการแทบไม่มี พี่แมนบอกเฮ้ยๆๆ มันผ่านมาแล้ว แถมตอนนี้เอ็งก็กลายเป็นท็อปของรุ่นด้วย เพราะงั้นยืด อก แล้วภูมิใจในตัวเองซะ ผมก็ตอบครับพี่แมน

ผมบอกงั้นผมขอไปห้องนู่นก่อนนะ ( ห้องที่ผมเคยนอน ) พี่แมนบอกเอ้อเอาเลย ผมเดินออกมาเช็ดหัวๆ นิดๆหน่อยๆ แล้วก็เดินไปที่ห้องนั้นเลย ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม 55555 มันถูกปรับเปลี่ยนไปหลายอย่างเลยล่ะครับ ฟูกอันเดิมก็ถูกอัพเกรดเป็นที่นอนแบบพับได้ ผมก็เข้าไปนั่งอื้ดดด พรมถูกเปลี่ยนใหม่แฮะ อื่อออ พอทิ้งตัวนอนพิงกับฟูกอันใหม่แล้ว อูยยย สบายยยยย แต่เสียงเจ้ากรรมนายเวรก็มา เช็ดหัวแห้งยังจะนอนอ่ะไอ้ลิง


กึ๋ยยย ผมสะดุ้งขึ้นมานั่งแล้วเช็ดๆ ๆ ๆ  ก็เสียงเจ๊หมิวคนสวยคนดีย์คนเดิมนั่นแหละครับ ผมบอกแห้งแล้วก๊าบบบบ ผมก็เช็ดๆๆ แปปนึงเสียงปิดประตูห้องกริ๊ก ผมก็คิดว่าเจ๊กลับห้องแล้ว แต่กลายเป็นว่ามือนุ๊มนุ่มของเจ๊หมิวมาจับผ้าและเช็ดหัวให้แล้วพูดว่า นี่อยู่ห้องก็ปล่อยหัวเปียกแบบนี้เปล่า เจ๊บอกมานี่ มานั่งดีๆ

เจ๊หมิวหยิบผ้าขนหนูเช็ดตัวไปนั่งที่โซฟา ผมก็กระดึ๊บๆไปนั่งขัดตะหมาด มือซุกขา ให้เจ๊หมิวเช็ดหัวให้ แล้วบอกเปล่าคร๊าบ นั่งเป่าพัดลมตลอด หรือไม่ถ้าใช้คอมก็จะเปิดพัดลมเป่าให้แห้งตลอด นี่ผ แค่อยากมาดูห้องอ่ะค๊าบบบบ ผมก็บอกไปแบบนั้น ก็นั่งตัวโยกตัวเอนให้เจ๊ให้เช็ดผมเปียกๆให้

เจ๊ถอนหายใจเฮ้อออ แล้วบอกว่า ตอนนี้รู้สึกสภาพร่างกายเป็นไงบ้าง ผมก็เลยบอกว่าสบ๊ายไม่มีเหนื่อยตกค้างจากเมื่อวาน เจ๊หมิวตีแขนผมดังเผี๊ยะ แล้วบอกไอ้ลิงบ้าเอ๊ย หมายถึงสภาพร่างกายโดยรวม ไม่ใช่หลังจากเมื่อวาน อ้าววว ผมคิดในใจก็นึกว่าหลังจากผ่านศึกกับสองพี่สาวแล้วร่างกายเป็นไง

ผมนี่ก็เฮ้อคิดไรวะเนี่ย ผมก็เลยบอกไปว่าก็รู้สึกว่าราวๆ 90 % ครับ เพราะว่าตอนเช้าก็วิดพื้น ซิทอัพ สควอชตลอด เจ๊บอกอื้มกลัวใส่ชุดสูทไม่ได้ ผมบอกว่าได้อยู่แล้วครับเจ๊ ผมก็ไม่ได้กินพวกขนมหวานอะไรมากมายนี่นา น้ำหนักไม่ขึ้นไวอะไรขนาดนั้น

เจ๊หมิวก็เช็ด ๆ ๆ ๆ  ผมก็ถามเจ๊หมิวไม่อาบน้ำเหรอครับ เจ๊หมิวบอกอ้าวแล้ว ผมถามว่าอาบตั้งแต่เช้าน่ะนะ เจ๊หมิวหยิกแก้มผมเลย แล้วบอกว่ากล้าต่อปากต่อคำนะไอ้ลิงนี่ ผมก็บอก เจบ อ่าาาาา เจ๊หมิวก็ปล่อย แล้วเช็ดหัวให้ต่อ แล้วเจ๊ถามนะว่าไปเจอเปิ้ลที่พัทยาเหรอ ผมก็อื้อคร๊าบบ เจ๊ถามว่าแล้วไปถ่ายแบบหรือยังไง อะไร ทำไมเปิ้ลเอาภาพขึ้นBlog ผมบอกอื้อ แล้วก็เล่าเหตุการณ์ที่ดาวได้เป็นนางแบบจำเป็น

จนถึงเรื่องที่ผมกับพี่อาร์มได้ถ่ายรูปด้วยนั่นแหละ เจ๊หมิวก็อ้อ อื้ม แล้วก็เปลี่ยนมาหวีผมให้ผมแทน ผมก็แหงนหน้ามองเจ๊หมิว เจ๊ถามมองไร ผมบอกป่าววว มองคนสวยกำลังเช็คผมให้

เจ๊หมิวบอกแหมมมมม หัดปากหวานแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย เก่งนะเนี่ย ผมแกล้งหลับเลย เจ๊หมิวบีบแก้มเบาๆแล้วบอกว่า เป็นอะไรเนี่ยเฮ๊อะ !!! พอโดนชมทีไรชอบหนี ชอบแกล้งตายตลอด

ผมบอกก็ไม่ชินอ่าครับ เจ๊หมิวก็เฮ้อออ หัดชินๆบ้างได้แล้วนะ ตอนนี้พวกผลงานอะไรก็มี ยังไงสักวันก็ต้องขึ้นเวทีต่อหน้าคนเยอะๆแล้ว หัดกล้าๆรับคำชมหน่อย เจ๊พูดแล้วมะเหงกหัวผมทีนึง ผมก็โอ๋ยย เจบบบ เจ๊หมิวบอกหรือจะเอาแรงแบบยายอุษามะเหงก

ผมบอกไม่อาววววว เจ๊บอกงั้นก็นั่งดีๆ แล้วก็หวีๆ สางๆ ผมให้ผมต่อ เจ๊หมิวก็ถามว่าไปเจอแม่อรมาแล้วใช่มั้ย ผมบอกอื้อออออ  เจ๊บีบหน้าผมเบาๆแล้วบอกเสียงยืดเสียงยาวนี่หมายความว่าไง แค่ไปหาแม่อรเอง ยากเย็นอะไรขนาดนั้น

ผมบอกก็ปัญหาคือห้องนั้นอ้ะ เจ๊หมิวหัวเราะเลย เขาบอกโอ๊ยไอ้ลิงป่าเอ๊ยยย ผมก็เอ๊าาาา ทำไมเป็นลิงป่าล้ะ !!! นี่ผมยังไม่ได้ทำไรร้ายแรงเลยนะ เจ๊หมิวบอกหมั่นใส้ส่วนตัวน่ะ มีไรมะ ผมบอกไม่มีคร๊าบบ  แล้วก็ทิ้งตัวพิงโซฟาให้เจ๊หมิวเช็ดหัวหวีผมเหมือนเดิม ประตูบิดและเปิดเข้ามา พี่แมนก็อุ๊ย !!!  ทำไรกันหรออออ เจ๊หมิวยังเช็ด แล้วพูดเช็ดขนให้ลิง ฮ๊ะ !!! ผมหันมองเลย เจ๊หมิวก้มมองแล้วบอกทำไม อยากมีปัญหาเหรอ

อ้าว ๆ ๆ ๆ พูดงี้ ผมก็หงอยสิ่ครับ เปล่าครับไม่มีไรครับเจ๊หมิว พี่แมนบอกเอ้าเฮ้ย ใจสู้ไปไหนหมดวะเนี่ย ผมบอกสู้ไปก็ตายเปล่าพี่แมน พี่แมนหัวเราะเลย แล้วบอกเออๆ เช็ดหัวให้แห้ง เดี๋ยวไม่สบาย

เจ๊หมิวถามพี่แมนอาบน้ำแล้วเหรอ พี่แมนบอกยังๆ เมื่อกี้เพื่อนโทรมาน่ะ วางสายก็ขี้เกียจอาบละ เปลี่ยนชุดพอ พี่แมนก็เข้ามานั่งกับพื้นนี่แหละ บิดตัวกร่อบแกร่บ แล้วบอกเอ้อโทน เห็นว่าคารีน่าเอาข้าวกล่องมาให้ที่แผนกเหรอ

ผมบอกอื้อ ให้คนในแผนกอ่ะครับ บอกว่าขอโทษที่ก่อความวุ่นวาย แต่ผมไม่ได้หรอก เจ๊หมิวบอกแหม่ ทำหยั่งกับว่าจะกินลงน่ะ ผมแหงนหน้ามองเจ๊หมิวแล้วบอกไม่มีทาง เจ๊หมิวก็เกาๆนวดหนังหัวให้ผมแล้วบอกว่า

นี่ยังไม่ลืมอีกไง 2 ปีละนะ ผมเลยบอกว่า กล้ามาลามปามเจ๊หมิว ผมลืมไม่ลงหรอก พี่แมนบอกไอ้นี่เกลียดแล้วเกลียดเลยจริงๆเว๊ย ผมบอกว่าแล้วไหนทำมาเป็นให้ท้ายไอ้จงซุกอีก ( ตัวละคนนี้อยู่ในช่วง ภาคฝึกงาน )

แหม่ ทำเป็นข่มพี่ฮยอน-อา ต่อยไปทีสองทีร้องยั๊งหมา เจ๊หมิวบีบแก้มผมเลยว่า ต่อยจงซุกไปสองที แต่กับการ์ดล่ะกี่หมัด เอาซะยับเยินเลยนะ นั่นการ์ดมืออาชีพนะ ผมบอกสบ๊ายยยย ขนาดช่วงนั้นร่างกายทื่อๆนะเนี่ย พี่แมนบอกก็เพราะร่างกายทื่อๆไม่ใช่ไงถึงโดนไปก่อนน่ะ

เจ๊หมิวบอกดวงก็สมพงษ์กับพวกการ์ดจริงเลยนะ มีปัญหาทีไรก็กับทีมการ์ดตลอด พี่แมนก็หัวเราะแล้วบอกว่า ไอ้จงซุกนั่นหลอนเลยมั้ง ผมบอกก็โมโหนี่ครับ พูดมาได้ว่าผู้ชายเป็นใหญ่จะทำอะไรก็ได้ พี่แมนบอกก็นั้นมันวัฒนธรรมบ้านเขา สอนกันมาตั้งแค่เด็กๆว่าผู้ชายเป็นใหญ่ ไอ้ที่ดีๆ มันก็มีแต่ในซีรีย์นั่นแหละ เจ๊หมิวพูดขึ้นมาว่า แต่เจ๊คิดว่ายังไงก็คุยกับคารีน่าดีๆหน่อยก็ได้ อนาคตอาจจะต้องพึ่งพาเขานะ

ผมสะดุ้งหันไปมองเจ๊หมิวเลย เจ๊ถามอะไรอยู่ดีๆหันมามอง ผมก็บอกว่าเจ๊พูดเหมือนพ่อผมเลยว่า อนาคตอาจจะต้องพึ่งพาคารีน่า เจ๊หมิว หืม !?? แล้วหันไปมองพี่แมนแล้วพูดว่า พ่อทศพูดแบบนี้เหรอ ผมบอกอื้อครับ วันก่อนนู่นนน ระหว่างที่พูด เจ๊หมิวก็บอกอ่ะแห้งดีละ แล้วก็หมุนตัวไปหยิบอะไรมาหว่า อ่าว Body Lotion

ผมก็ถามว่าเอามาทำไมเจ๊หมิว เจ๊หมิวก็แกะ อ้าวของใหม่นี่หว่า เจ๊หมิวบอกว่าไปเที่ยวแล้วตัวคล้ำมาแบบนี้ก็หัดบำรุงบ้าง ผมก็บอกว่ากลางคืนแล้วไม่ต้องทาหรอกเจ๊หมิวไม่มีแดด เจ๊บอกก็เพราะไม่มีแดดนี่แหละเลยต้องบำรุง หันมานี่แล้วนั่งดีๆ ผมก็ขยับนั่งด้วยท่าเซซ่าโดยที่หันหน้าเข้าโซฟาหาเจ๊หมิวและ 

และเจ๊หมิวก็เริ่มทาๆ พี่แมนบอกดูแลดีกว่าลูกอีกมั้งนิไอ้หมิว เจ๊หมิวบอกไรพี่แมนเดี๋ยวเจ็บตัวหรอก ตอนนั้นเสียงเคาะประตูก๊อกๆ แล้วเปิดประตูเข้ามา เป็นคุณท่านผู้หญิงครับ ท่านมาเรียก ว่าไปกินข้าวเย็นกันลูก พี่แมนก็คร๊าบแม่ เจ๊หมิวบอก บังคับลิงทาครีมแปปนึงค่ะแม่ แต่พี่แมนอ่ะลุกแล้วก็เดินไปกอดแขนคุณท่านเลย แล้วก็พากันออกไป เจ๊หมิวบอกป่ะกินข้าว เจ๊หมิวลูบครีมที่ทั่วๆแขนและลำคอของผม แล้วดึงผมไปจุบุทีนึง อุ้ยย ผมใจบ่ดีเลยยยย

พอมั่นใจว่าประตูปิดแล้ว ผมก็ยันตัวขึ้นไปจุ๊ปแล้วก็เริ่มบดปากเบาๆคือใจไม่ได้คิดจะไปยาวๆหรอก แต่เจ๊หมิวจะจูบสวนมากทีนึงแล้วพูดว่า ถ้าจะทำเจ๊ก็ไม่ได้คิดจะขืนหรือห้ามนะ แต่กล้าจริงเปล่าพ่อกับแม่รออยู่นะ ผมก็บอกใครจะกล้าล่ะคร๊าบบบ เจ๊บอกก็ดีหัดรู้ซะบ้างว่าตอนไหนควรไม่ควร

ผมบอกผมรู้น่า ไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ เจ๊หมิวก็บอกว่าไอ้กาละเทศะเนี่ยไม่ใช่พูดถึงแค่เรื่อง เมื่อรวมถึงแต่หลายๆเรื่อง แล้วไอ้ที่หัวร้อนแบบไม่มีเหตุผลด้วย เดี๋ยวเรื่องที่ไปตีกับพี่อาร์มกลางพัทยาต้องคุยกันนะ ผมก็บอกเอ้าก็พี่อาร์มมันว๊อนอ่ะ ผมเป็นน้องชายที่ดีผมก็ต้องสนองดิ่ครับ เจ๊หมิวมองแล้วบอกอ๋อ เถียงคอแข็งเชียวนะ ผมก็กำหมัดขึ้นมาเลย เจ๊หมิวถามทำไม ? ตั้งการ์ดทำไม

ผมยกหมัดขึ้นมาสองข้าง !!! ขวาตาย ซ้ายสลบ สองมือประกบ กราบ !!! ผมกราบไปที่หน้าตักของเจ๊หมิวเบาๆแล้วบอกว่าไม่ได้ทำไรเลยคร๊าบบบบ พ้มจะฟังที่เจ๊หมิวพูดทุกอย่างเลยคร๊าบบบบบ เจ๊หมิวช้อนคางผมแล้วก็พูดว่าก็ดีหัดว่านอนสอนง่ายมั่งมันเหนื่อยที่จะต้องลงไม้ลงมือนะ แล้วจังหวะนั้นพี่แมนเปิดประตูพรวดเข้ามา เข้าเห็นภาพที่เจ๊หมิวนั่งบนโซฟาแล้วกำลังช้อนค้างผมเข้าไปคุยใกล้ๆ เจ๊หมิวถามมองไรพี่แมน พี่แมนบอกอุ้ย.... เร็วๆนะเดี๋ยวกับข้าวเย็นซะก่อน.... แล้วพี่แมนก็ทำท่าคลำๆหาลูกบิดแบบไม่มอง แต่มองมาที่พวกผมตรงๆ พอจบได้ปุ๊ปเข้าปิดประตูไป เดี๋ยวพี่แมนเดี๋ยว !!! ฟังผมก่อน

แสดงออกในบ้านเลยนะหมิว