เนื้อหาของเรื่องนี้ เชื่อโยงตัวละครเรื่องจาก

รอยทรงจำ+นักศึกษาฝึกงานถ่ายภาพ+ช่างภาพถ่ายเสียว+หนังสั้นนักศึกษา+ฝึกงานกองถ่าย

เมื่อเรานำทั้งหมดมารวมกันจึงเป็นเรื่อง รอยทรงจำ ตอน ประสบการณ์ฝึกงาน

ขออนุญาติผู้เป็นเจ้าของผลงานด้วยครับ

ปิดคอมเม้นตอน 10 นะครับ แนะนำว่าอ่านชื่อเรื่องก่อนนะครับ คนละไทม์ไลน์กับน้องมิ้น
อันนี้เป็นพาทของวิน ในช่วงเรียนมหาลัยครับ พอดีน้องมิ้นใกล้จบซีซั่นแรกก็เลยเอามาลงหาฐานแฟนๆเก่าๆ เผื่ออยากอ่านต่อครับ

บทที่ 1

คำไหว้วานของรุ่นพี่

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแต่เช้าตรู่ วินขยับตัวไปคว้ามือถือ พอหรี่ตามองนาฬิกาบนผนังพึงจะ 7 โมงเช้า กดรับสายโดยไม่ดูว่าใครโทรมายกโทรศัพท์เอามาแนบหูโดยไม่พูดอะไรด้วยความงัวเงีย

"ไอ้วิน ไอ้อัศหายหัวไปไหน กูนัดมันแต่ทำไมกูติดต่อมันไม่ได้" เสียงทุ้มหนักของกายตะคอกผ่านลำโพงดังลั่น วินขยับโทรศัพท์ออกไปห่างหูใช้นิ้วเขี่ยในรูเหมือนขี้หูจะกระเด็นเต้นระบำ ไม่รู้ว่าทำไมใส่อารมณ์ตั้งแต่เช้าขนาดนี้

"จะไปรู้หรอพี่ ผมไม่ได้เจอกันตั้งนานแล้ว มันไปอยู่กับเมียมันหรือเปล่า" วินตอบอย่างเหนื่อยหน่าย

"กูไม่สน มึงญาติกัน แถมมันยังเป็นพี่รหัสมึง มึงต้องตามมันมาให้ได้ ถ้าทำไม่ได้ มึงต้องมาเป็นตัวแทนมัน เดทไลน์คือสิบโมงเจอกันหน้ามอ ลากคอมันมาให้ได้" คนปลายสายสั่งเด็ดขาด

"ก็ไม่รู้ไงมันอยู่ไหน" วินยังไม่ทันพูดจบอีกฝ่ายก็ชิงตัดสายทิ้งไปก่อน

ทั้งที่น่าจะเป็นวันหยุดแต่กลับโดนปลุกตั้งแต่เช้า วินลุกไปเข้าห้องน้ำเขาต้องสลัดความง่วงออกไปให้ไวที่สุด ระหว่างกินข้าวก็กดโทรหาอัศอยู่เรื่อยๆ แวะไปหาที่ห้องก็ดูเงียบๆ ไม่มีใครอยู่ ใกล้ถึงเวลานัดหมายเข้าไปทุกทีคงไม่เหลือทางเลือกแล้วนอกจากต้องไปเอง

ตามเวลานัดหมายกายเดินมาพร้อมกับชายหน้าตาดีอีกคน ที่จากรูปร่างหน้าตาเหมือนเป็นนายแบบเสื้อเข้าทรง ร่างสูงโปร่งแต่งตัวเหมือนเป็นนักธุรกิจ

"ไง...เจอมันไหม" กายถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

"ไม่พี่ ว่าแต่มีเรื่องอะไร เอาไว้ผมเจอแล้วจะไปบอกมันให้" วินถามกลับอย่างสงสัย

"คนนี้รุ่นพี่ของพี่เอง ชื่อเคน เป็นหัวหน้าฝ่ายบริษัท ทำหนัง" กายหันไปแนะนำชายที่ยืนอยู่ข้างๆ วินยกมือไหว้ตามมารยาทอีกฝ่ายก็รับไหว้ตามมารยาทเช่นกัน

"เรื่องคือ พี่เคน ต้องการคนไปช่วยงาน พี่เคนติดต่อมาที่พี่ แต่เดือนหน้าทั้งเดือนพี่ติดโปรเจ็คไม่มีเวลา เลยจะส่งไอ้อัศไปแทนเพราะอยู่กลุ่มเดียวกัน ยังไงพี่ก็แบกมันได้อยู่แล้ว แต่มันดันชิ่ง หายหัวติดต่อไม่ได้ ยังไงวินไปแทนไอ้อัศกับพี่หน่อยถือว่าช่วยๆ กัน"

"ให้ทำอะไรละพี่ แล้วผมจะทำได้หรอ"

"ง่ายจะตายก็ช่วยเรื่องอุปกรณ์ ไฟฟ้า เครื่องมือสื่อสาร แล้วก็เป็นพวกแรงงาน พอดีพี่อยากได้คนที่ไว้ใจได้เข้าทีม เลยไม่อยากรับคนมั่วๆ แล้วก็อยากได้คนมีความรู้ ไม่ใช่มาทำโน่นนี่พี่พัง" เคนอธิบายต่อ สายตาที่เขามองกายมันเหมือนมีอะไรแฝงมากกว่านั้นแต่ไม่ได้พูดออกมา

"ผมกลัวจะทำอะไรเสียหายนะพี่" วินตอบตามจริง

"กูเอาแค่ความเชื่อใจ กูเชื่อใจมึงได้หรือเปล่า" เคนถามกลับ ใช้คำพูดแบบเป็นกันเอง

"ได้พี่" วินตอบหน้าซื่อตาใส

"ผมว่ามันช่วยงานพี่ได้แน่นอน" กายพยักพเยิดกับเคน แล้วยิ้มแปลกๆ ที่ชวนให้รู้สึกขนลุก

"ปิดเทอมอยู่หรอ" เคนถามกลับ

"ใช่พี่ พึ่งปิดเมื่อวาน"

"ก็ดีเลยเดี๋ยวขึ้นรถพี่ไปที่บริษัทกัน ใกล้เวลานัดคุยงานแล้ว ค่อยไปฟังคำอธิบายที่นั่นทีเดียวเลยแล้วกันนะ" เคนพูดจบก็เดินแยกไปไม่สนใจว่าวินจะเดินตามหรือเปล่า วินต้องรีบพาตัวเองไปขึ้นรถให้ทัน

-------------------------------------------------------------------

รถเก๋งสีบรอนซ์เงินขับมาจอดที่ตึกกระจกทรงสูงราวสี่ชั้นรอบนอกมีรถจออยู่แน่นไปหมด ตัวอาคารประดับด้วยกระจกหนาสีฟ้าสะท้อนแสงวาววับ วินเห็นป้ายตรงทางเข้าเขียนเอาไว้ ว่าไทเก้อฟิล์ม เดินผ่านร.ป.ภ.เข้ามาโดยไม่ต้องแลกบัตร เขาเดินผ่านโดยที่ยามคนนั้นต้องรีบออกมาต้อนรับทักทาย เคนเดินเข้าตึกไปไม่ลืมหันมากำชับวินให้อยู่ใกล้ๆ เขาสาวเท้าก้าวไปอย่างว่องไวราวกับวิ่ง ตรงไปขึ้นลิฟต์ไปกดชั้น 3

ห้องประชุมกระจกใสถูกตกแต่งอย่างสวยงาม มีโปสเตอร์ผู้หญิงสาวโป๊เปลือย แต่งกายน้อยชิ้นประดับอยู่บนผนัง วินสังเกตว่ามีตั้งแต่ทางเดินจากลิฟต์มาจนถึงในห้องมากจนพอเดาได้ว่าบริษัทนี้ทำหนังประเภทไหน พอรู้ตัวว่ากำลังเดินมาในสถานที่แบบไหนก็ยิ่งเขินจนหน้าแดงก่ำ เคนผลักประตูเข้าไปในห้องประชุม

คนด้านในกำลังนั่งประจำที่กันอยู่นับรวมได้ราวเจ็ดคน มีวัยรุ่นช่วงมหาลัยอย่างวินอยู่ สามคน เคนดึงตัววิน ไปยืนหน้าห้อง ทุกคนในห้องล้วนเป็นผู้ชายมองเป็นสายตาเดียวกัน

"น้องคนนี้ไม่ใช่ตัวจริงที่ผมต้องการแต่ผมยืนยันว่าเขาสามารถทำได้ทุกงาน ทุกหน้าที่ครับ ผมขอฝากน้องคนนี้ร่วมงานกับทุกคนด้วยนะครับ เผื่อช่วยเหลืออะไรได้ น้องมีความสามารถด้านการติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้า" เคนอธิบายสรรพคุณเสร็จ วินยกมือไหว้ทุกคน ส่วนใหญ่ไม่มีใครรับไหว้ มีแถวหัวโต๊ะพยักหน้ารับ

"เข้าประเด็นเลยเถอะคุณเคน ไม่ต้องมีน้องคุณพวกเราก็ทำงานกันได้" ชายผิวเข้มหน้าดุอายุราว 40 นั่งอยู่ด้านในพูดขึ้นเสียงขุ่นเหมือนกำลังรู้สึกว่าตัวเองเสียเวลา

"คุณเสือ ใจเย็นๆ ครับ" เคนยิ้มรับ ส่งวินไปยืนจับกลุ่มกับหนุ่มๆ วัยเดียวกันตรงหลังห้อง

ตรงหลังห้องมีคนผิวขาวตัวสูงพอๆ กันหน้าหล่อออกไทยๆ กับตี๋ๆ ตัวเล็กๆ และผิวดำเข้ม ทุกคนสวมเสื้อผ้าไปรเวทเหมือนอยู่บ้านมากกว่ามาประชุมงาน คล้ายว่าแต่ละคนก็ถูกเรียกตัวมาด่วนเช่นกัน

"ได้น้องมาช่วยก็ดีนะ ทีมผมไอ้เอกก็หายไปคนแล้ว โดนหมาปาดหน้ารถ หักหลบไปชนต้นไม้ขาหัก พักไปสามเดือน ให้ผมไปแบกกล้องคนเดียวไม่ไหวหรอ" คนนั่งหัวโต๊ะพูดยิ้มๆ มองไปทางหนุ่มทั้งสี่ตรงท้ายห้อง

"กูก็รับไอ้ ชล มาให้มึงใช้แล้วไงไม่พอหรอ"

"พอก็พออยู่พี่ แต่ผมว่ามันจะหนักไปได้น้องวินมาช่วยไอ้ชลอีกแรงก็คงดี เรื่องโปรเจ็คของคุณเคนพี่มีแผนยังไง" สินรีบเปลี่ยนเรื่อง

"ท่าทางเราคงอยู่ทีมเดียวกัน กูชลนะ มึงละ" หนุ่มผิวขาวหน้าไทยกระซิบใส่หนุ่มไทยผิวน้ำผึ้ง

"เออ หรอกูวิน"

"กูโต นี่เพื่อนกูเจษ" คนตัวดำรีบแนะนำตัวพร้อมเพื่อนตัวเล็กข้างๆ พริบตาหนุ่มๆ ทั้งสี่คนก็รู้จักกันหมดเป็นที่เรียบร้อย

"ช่วงนี้งานเยอะกูเข้าใจ เราถึงต้องมาประชุมไง ตอนนี้ทีมของพี่ใหญ่ก็แบกงานไปแล้ว กูให้พี่ใหญ่ไปหาตากล้องมาอีกคนด้วย ยังไงเราต้องพร้อมสำหรับการถ่ายงานของคุณเคนภายในสองอาทิตย์นี้แน่" เสือพูดเรื่อยๆ เหมือนทุกอย่างอยู่ในการคำนวณ

"ส่วนของผมงานเดือนนี้ถ่ายแบบหนังสือและปฏิทิน แบ่งเป็นหนังสือ 4 เล่ม ปฏิทิน ของบริษัทเครื่องดื่ม 1 ชุด ถ่ายหนัง 3 เรื่อง โปรเจ็คหนังของคุณเคน 3 เรื่อง ยังไม่ทราบรายละเอียดอื่น แล้วก็นั่นงานของไอ้โตที่พี่อยากช่วยอีก" ประโยคสุดท้ายคนชื่อสินหันไปมอง ชายวันรุ่นผิวดำที่ยืนอยู่ในกลุ่มวิน ทั้งโตกับเจษยิ้มแหย่ๆ เหมือนทำความผิดแล้วถูกจับได้

"เอางี้นะสิน มึงเอางานถ่ายแบบไปทำทั้งหมด หานางแบบเอาเลย มึงไปเลือกเอาเองเลยจะเอาใครบ้าง คนไหนเหมาะกับตัวไหนเล่มไหนกูให้มึงตัดสินใจ ไม่ต้องขึ้นกับกูแล้ว เดี๋ยวจะหาว่ากูโยนภาระให้มึงอีก งานของไอ้โตกูรับผิดชอบของกูเอง และงานถ่ายหนังอีกสามเรื่อง กูจะหาทีมจัดการเอง"

"นั่นแหละที่อยากฟัง"

"ไอ้โตรายละเอียดเรื่องงานมึง เดี๋ยวคุยกับกูส่วนตัว บางทีอาจเริ่มถ่ายได้เลยกูอยากจบให้ไวที่สุด" เสือรีบสรุปโตพยักหน้ารับ

"ทำไมเค้าคุยกันดุเดือดจังวะ" วินกระซิบ

"บรรยากาศตึงๆ แบบนี้แหละ พี่เสือแกดุเหมือนเสือเลย ส่วนพี่สินก็น้องชายแก คุยกันปกติแบบนี้แหละ" โตรีบแทรก

"โตมึงรู้จักทุกคนเลยหรอ ได้ไงวะ" ชลถามกลับ

"ก็กูญาติห่างๆ แกไงฮ่าๆ"

"พี่เสือผมอยากให้น้องโตช่วยเรื่องบทกับพล็อต น้องมันจะได้มีประสบการณ์ด้วย เดี๋ยวผมรับผิดชอบเอง โตกับเจษ ฝากเรื่องบทหนังด้วยนะ สามเรื่องเลย เดี๋ยวเรามาประชุมกันช่วยกันคิด" ต้นแทรก

"ครับ" สองหนุ่มรีบตอบไม่คิดว่าจะมีคนหันมาเรียก

"พี่สินบทเสร็จเมื่อไหร่ผมจะส่งให้ทางเมล์นะ อันนี้เป็นส่วนของหนังสือ ที่เค้าอยากให้ถ่ายแบบ อย่างมีสตอรี่ แถมมีถ่ายหนังด้วย"

"พระเอกเล่มของจ๋ามึงใช้ไอ้เอ็กซ์ หรอวะสิน" เสือถามขึ้น

"ใช่พี่ ทำไมหรอ"

"ผมได้ยินว่า มันชอบไปรับงานถ่ายหนังสือเกย์ ค่าตัวมันแพงกว่างานถ่ายแบบไม่เห็นหน้าอย่างงานเรา แค่ได้ยินมา พี่ระวังไว้หน่อยก็ดีนะ ระวังจะสะดุด" ต้นรีบอธิบายเขาเป็นเหมือนมือขวาของเสือที่ช่วยจัดการได้ทุกเรื่อง

"คงไม่หรอกมั้ง มันรับปากพี่ขนาดนั้น" สินชักไม่มั่นใจ

"ให้ผมแนะนำนะครับ ยังไงก็ควรมีตัวสำรอง ผมคิดว่าบางทีเราอาจเห็น... นายแบบหน้าใหม่ก็ได้" เคนพูดยิ้มๆ ท่าทางเยือกเย็นจนคาดเดาไม่ได้ คนเสียวสันหลังคือสองหนุ่ม ชลกับวินเพราะเคนกำลังมองมาที่ทั้งคู่

"แต่ถ้าคุณเสืออยากได้นายแบบอินเตอร์ ผมก็พอรู้จักแนะนำให้ได้ครับถ้าสนใจ" เคนรีบเปลี่ยนมาเข้าทางเจ้าของบริษัท

"ผมคิดว่าน้องๆ ผมคงหาทางจัดการเรื่องนี้ได้"

"แปลว่าสำหรับโปรเจ็คหนังของผมที่ต้องการ พระเอกไทยคุณเสือได้พระเอกถูกใจแล้วหรือครับ" เคนเข้าประเด็น

"พอมีครับ" เสือยิ้มแห้งๆ ทั้งที่ยังไม่ได้เตรียมตัสำหรับเรื่องนี้เลย

"กลางเดือนหน้าผมจะมาขอรายละเอียดพระเอกนะครับ ทั้งผลตรวจโรค ภาพถ่ายและประวัติ ยังไงก็รบกวนจัดการเตรียมไว้ให้ด้วย ผมอยากให้มีแบบเป็นตัวเลือกเอาไว้ ถ้าได้แบบหลายๆ ช่วงอายุ ตั้งแต่วัยเรียนไปจนถึงวัยทำงานก็ดีมากครับ โปรเจ็คผมตั้งใจตีตลาดต่างประเทศในโซนเอเชีย" เคนสาธยายเรื่อยๆ

"วัยเรียนถึงวัยทำงาน...แปลว่าเปิดเผยหน้าพระเอกหรือครับ" เสือแทบไม่อยากเชื่อหู สำหรับเขาแล้วงานที่ทำส่วนใหญ่เป็นงานเน้นนางแบบมากกว่า พวกนายแบบหรือพระเอกไม่ได้โฟกัสเลย

"อ่าใช่ผมยังไม่ได้อธิบายอย่างละเอียดใช่ไหมครับ หนังของผม เป็นหนังเอ็กซ์ไม่เซนเซอร์ครับ มีการสอดใส่จริง นางเอกร่วมแสดง 3 คน เห็นทั้งหน้าพระเอกแล้วก็นางเอก ที่สำคัญ..." เคนอธิบายทุกคนในห้องเงียบกริบโดยเฉพาะวินกับชลที่ยืนฟังหูผึง

"ต้องมีขนาดอวัยวะเพศ 7 นิ้วขึ้นไป"

"โทษนะครับ นี่ให้เอาม้ามาเอากับนางเอกคุณเลยดีกว่าไหม" สินพูดกลั้วหัวเราะ

"พวกนายแบบส่วนมาก ยังไม่ถึง เจ็ดนิ้วครับ มีก็น้อย ต่อให้มีก็คงไม่พอเป็นตัวเลือกหรอกแล้วยังอยากได้อายุน้อยด้วย ที่ผมเห็นพวกถ่ายแบบเกย์อย่างเก่งก็แค่ เจ็ดนิ้ว" ต้นรีบแย้งเขามีข้อมูลแน่นที่สุดแล้วในเรื่องพวกนี้

วินเริ่มเข้าใจสายตาแปลกๆ นั่นของกายกับเคน เขาเข้าใจแล้วว่าสาเหตุที่ตัวเองมายืนตรงนี้ ทั้งหมดเป็นแผนของทั้งคู่ วินขยับมือกุมเป้าแบบไม่ตั้งใจ ขณะที่เคนมองทางวินยิ้มๆ

"ผมยังไม่ได้พูดเลยนะครับว่า ต้องการนายแบบหน้าตายังไง คนที่ตัดสินเป็นนางแบบเท่านั้น ถ้าคนที่หามานางแบบผมถูกใจก็จบครับ แต่ถ้าไม่มีเลยก็ต้องหากันอีก ผมถึงบอกไงว่าต้องหามาเยอะพอเป็นตัวเลือกได้หน่อย"

"พูดขนาดนี้....." เสือพูดแล้วลุกขึ้นยืน ทุกคนหันมองทางเดียวกัน

"เข้าใจที่ผมหมายถึงใช่ไหมครับ" เคนถามย้ำ เสือพยักหน้ารับ ชี้มือไปยังหนุ่มๆ หลังห้อง

"แปลว่าจะเป็นเด็กฝึกงานหลังห้อง หรือใครก็ได้งั้นสิ"

"ครับตามแต่ที่คุณเสือจะหา แต่ผมว่าคุณเสือทำได้อยู่แล้ว เรื่องนี้ไม่น่ายากเกินกำลัง"

"อย่างน้องๆ ด้านหลังก็อาจจะมีคนที่พอเป็นพระเอกได้บ้าง ถ้าเขาเป็นได้คุณเสือจะให้โอกาสเขาไหมครับ"

"ผมคงต้องขอทบทวนเรื่องนี้ก่อน" เสือรู้สึกปวดหัวตุบๆ แต่ถ้าไม่เลยไม่แปลว่าต้องวิ่งเต้นหานายแบบใหม่งั้นหรือ ทำไมกันถึงต้องใช้ไอ้จ้อนยาวเบอร์นั้น

"คุณเคนผมถามตรงๆ ทำไมต้องใช้คนที่มีขนาดยาวกว่า เจ็ดนิ้ว" สินถามตรงใจเสือพอดี

"มันเป็นหนังตีตลาดต่างประเทศ นายแบบฝั่งยุโรปทุกคนก็รู้ดีใช่ไหมครับว่า เป็นยังไง โปรเจ็คนี้ มีเพื่อนของผมทำอีกแบบ เขาใช้นายแบบเป็นคนยุโรปเลยก็ยังมี โดยเฉพาะพวกผิวดำ แต่ผมเห็นว่าคนไทยไม่แพ้ชาติไหน และคนไทยก็ทำได้เช่นกัน ผมเลยมาที่ไทยก่อน เพราะตัวผมเองก็เริ่มต้นจากเป็นนักแสดงหนังเช่นกัน"

"ครับ ถือว่าเป็นโอกาสมากเลยครับ ขอบคุณมากครับที่เลือกให้เราได้ร่วมงาน"

"ถ้าไม่ใช่ว่าบริษัทเรา ยุบบริษัทที่ไทยแล้ว ทางผมอาจเป็นคนทำโปรเจ็คนี้โดยไม่ต้องพึ่งซับ แต่เมื่อกลับไปญี่ปุ่นแล้วยังไงก็ไม่มีทางทำได้ตามลำพัง ถึงต้องรบกวนทีมงานคุณเสือช่วยนะครับ" เคนคำนับในแบบวัฒนธรรมญี่ปุ่น

"เข้าใจแล้วครับพวกเราจะช่วยเต็มที่" ต้นคำนับตอบ

"คุณเคนไม่เอาด้วยจริงหรอ หน้าตาดีอย่างคุณเคนเป็นพระเอกสบายเลยนะ" เสือพูดยิ้มๆ เปลี่ยนท่าที เพียงเขาคนเดียวเปลี่ยนน้ำเสียงความกดดันในห้องก็พลันเบาบางลง

"มีคนที่ดีกว่าผมเยอะแยะครับให้เขาเล่นเถอะ" เคนพูดอย่างถ่อมตัวแล้วมองไปทางวิน

"หลังจากผมได้นักแสดงแล้วเราค่อยมาคุยรายละเอียดในส่วนของบทกันนะครับ ระหว่างนี้ฝากน้องผมด้วย หวังว่าจะช่วยงานคุณเสือและทีมทุกคนได้มากพอดู"

"แน่นอนครับ" สินพูดยิ้มๆ

"เออ แล้วไอ้โปรเจ็คงานนักศึกษาของมึงละไอ้โต เห็นบอกจะเอาตัวแสดงด้วย มองใครไว้วะ" เสือรีบหันไปถาม

"อ่อพี่ ผมติดต่อไว้แล้ว ก็พี่เชไง"

"ไวจังเลยนะ พวกมึงนี่" เสือพูดยิ้มๆ สองหนุ่มเจษโตยิ้มเขินๆ ก่อนจบการประชุม

------------------------------------------------------------------

ทุกคนก็แยกย้ายออกจากห้องเมื่อจบการประชุมอย่างเป้นทางการ มีแค่กลุ่มทำงานถ่ายหนังนักศึกษาของเจษกับโตยังคุยงานกับเสือและต้นต่อ สินกับชลและวิน เดินมาส่งเคนกลับไปมองจนรถเขาขับออกจากบริษัทหายลับตาไป

"ท่าทางจะไปอยู่ญี่ปุ่นนาน ดูพูดจาเป็นคนญี่ปุ่นไปทุกทีแล้วนะ มามึงสองคนเรามาเริ่มงานกันวันนี้เลย เอาข้าวของพวกนี้ขึ้นรถพี่ คันสีน้ำเงิน ขับรถเป็นกันไหม" สินจัดแจงสั่งงาน

"ครับ" พยักหน้าตอบแทบจะพร้อมกัน

"ใครก็ได้ ไปขับมาขนของพวกนี้ขึ้นรถ เดี๋ยวกูมาไปสูบบุหรี่แปป" พูดจบก็โยนกุญแจรถใส่ ชล ชลหันมายิ้มให้วินแล้วรีบวิ่งออกไปขยับรถมาเทียบ ปล่อยให้วินยืนเฝ้ากล่องพลาสติกหลายสิบใบที่ถูกสั่งว่าให้ยกขึ้นรถ

"แนะนำตัวอีกที กูชื่อชลชาติ เรียกกูชลนะเว้ย"

"เออกูวิน ชื่อเต็มก็ ชัยชนะ" วินแนะนำตัวแต่อีกฝ่ายมองต่ำลงมาที่เป้ากางเกง

"เป็นเกย์หรอ" วินถามตรงๆ

"ไม่อ่ะ กูแค่สงสัยว่าทำไม พี่เคนเค้ามองมึงบ่อยจัง มึงเป็นเด็กเค้าหรอวะ หรือมีอะไรดี"

"พูดเชี้ยอะไรเนีย"

"ฮ่าๆ กูก็แค่พูดไปเรื่อย เออหน้าซีดเลยนะมึง" ชลหัวเราะร่วมสะใจที่ได้แกล้งเพื่อนใหม่ตั้งแต่พึ่งแนะนำตัว

"มึงมีแฟนยังวะ กูเห็นมีผู้หญิงมาฝึกงานด้วยนะเว้ย สวยด้วย เดี๋ยวกูแนะนำให้เอามะ" ชลรีบเข้าเรื่องใหม่

"เดี๋ยวถามแต่กูแล้วมึงละ"

"เชี้ยนี่มีย้อนด้วย" ชลวางกล่องลงท้ายรถ แล้วเดินไปหยิบอันใหม่มา ปล่อยให้วินจัดกล่องเรียงเข้าไปข้างใน

"กูว่ามึงมีแฟนแล้วแน่ๆ เรียนมอเดียวกันป่ะ" ชลไม่จบถามต่อ

"แหม่ะ ถามขนาดนี้ ไว้กูพามาให้รู้จักเลยดีไหม ฮ่าๆ"

"ฮ่า กูไม่ค่อยมีเพื่อน หาเรื่องคุยเรื่อยๆ อย่าถือนะเว้ยกูชอบพูดจาแบบนี้"

"เออ กูเข้าใจ"

"แล้วมึงเรียนไรวะชล ของกูวิศวะ"

"หูย วิศวะเลยหรอวะ กุเรียนนิเทศ เอกฟิล์ม"

"เรียนด้านถ่ายภาพเลยนี่หวา"

"ตามนั้น เรียนตามคนที่ชอบ แต่แม่งมีผัวไปละ"

"ฮ่าๆ ของแบบนี้ บทจะมาเดี๋ยวก็มาเอง หน้าตามึงก็ไม่แย่ ยังไงก็มี" วินออกความเห็น เพราะรู้สึกว่า ชนก็หน้าตาดี จะให้เป็นนักแสดงก็คงได้เหมือนกัน แล้วเท่าที่ดูนอกจากโต ก็มีเจษอีกคนที่หน้าตาดีแต่เสียที่เตี้ยไปสักหน่อย

-----------------------------------------------------------

สินขับรถให้วินนั่งเบาะหลังส่วนชลนั่งข้างหน้า ตลอดทางตั้งนั่งฟังสินบ่นเรื่อง เสือไปตลอดทาง มีทั้งบ่นทั้งชมสลับไปสลับมาตลอดทาง วินมองออกไปนอกหน้าต่างรถ เขาจับกระเป๋าเสื้อผ้าวางกองใกล้ๆ กับกระเป๋าชล เพราะฉุกละหุกสินเลยพาไปแวะที่หอให้ไปเก็บเสื้อผ้าก่อนเพราะอาจต้องค้างคืน วินไม่ค่อยรู้นักว่าทำไมเขาถึงมานั่งอยู่บนรถเหมือนอะไรบางอย่างกำลังเล่นตลกกับชีวิตเขา

"ไอ้หนังเรื่องที่แล้ว โดนพวกสูบหนังเอาไปปล่อย จะเจ๊งกันหมด"

"ทำไงได้พี่ ใครๆ ก็ชอบของฟรี" ชลเสริม

"พวกพี่ทำแต่หนังโป๊หรอ" วินถาม

"ไม่หรอก ทำหมดแหละ จะแบบไหนก็ทำหมดแต่หลังๆ มีแต่งานพวกนี้ ส่วนใหญ่ พวกปฏิทิน เอ็มวีคาราโอแกะ ถ่ายแบบปกหนังสือ ใจจริงอยากทำละครเหมือนกันแต่ทุนมันสูงแล้วพวกพี่ก็ไม่มีสปอนเซอร์ขนาดนั้น"

"ก็จริงนะพี่ ทำละครใช้ทุนเยอะ คนในกองเยอะไหนค่าเซ็ทติ้ง ฉาก เครื่องแต่งตัว บานเลย ทำหนังสั้นยังใช้เงินเลย" ชลเสริม

"งานที่เราไปมีคนอีกไหมครับ" วินถามขึ้นเขากลัวว่าตัวเองจะกลายเป็นคนถ่วงแข่งถ่วงขา

"มีแค่นี้แหละ แค่นี้ก็เหลือเฟือ" สินสรุป

  งงกับตัวละคร  ในจักรวาล รอยทรงจำ ของไรท์ครับ  
 ถ้าให้ดี น่าจะ ลงรายละเอียดหรือแนะนำตัวละครก่อนว่า ใครเป็นอย่างไร  coverมาจากเรื่องไหน  อะไร   ครับ ในเมื่อ  ดัดแปลงมาจากเรื่องนั้นนี้จะได้  ไปหาอ่านดูก่อน มา โต้งๆแบนี้ รึดเดอร์ งง 555  เช่น  เอ๊ะ วิน ชล มจากไหน ยังไง เป็นมายังไง อะครับ

งานนี้เล่นเอางงเหมือนกัน
ต้องมาไล่เรียงว่าใครมาจากเรื่องไหนกันบ้าง
ขอบคุณครับ

รวมดาวเลยนะครับ คิดถึงเรื่องของชลเหมือนกัน แต่ถ้าตามเวลาจริง ชลน่าจะสามสิบกว่าแล้ว 555

เหมือนผมเปิดแผลตัวเองไว้เยอะเลย เรื่องนั่นก็งวดใกล้ ไคลแมก เรื่องนี้ก็ดันมาเปิดแผลใหม่อีก เรามาเคลียกันทีละเปราะแล้วกันครับ

อธิบายตัวละคร

ทบกับวิน เป็นตัวละครที่มาจากรอยทรงจำนะครับ (ส่วนนี้ เป็นช่วงที่วินมาเข้ามหาลัยแล้ว ทบก็แยกย้ายไปอยู่อีกที่หนึ่ง ไม่ได้เรียนต่อ ก็คงไม่ได้มาปรากฎในเนื้อเรื่องนี้) และถ้าจำได้กัน วินคนนี้ก็คือวินที่ได้ไปฟิตเจอริ่งกับน้องมิ้นในตอนที่ 8 ครับคนเดียวกัน

เคน มาจากเรื่องสั้นที่ผมแต่งเอาไว้เล่นๆครับ ไว้จะเอามาใส่ให้นะครับ (เคนเป็นคนหน้าตาดีที่ เผลอไปสมัครงานเป็นดาราเอวี จนตกหลุมรักกับเจ้าของบริษัท เรื่องสั้นพูดถึงตั้งแต่ การสมัครงานที่ต้องฟัดกับดาราเอวีแบบซึ่งๆหน้าโดยมีเจ้าของนั่งมองอะไรประมานนี้)

ตัวละครจากเรื่อง นักศึกษาฝึกงานถ่ายภาพ
ชล รับบทเป็นเด็กฝึกงานฝีมือพรสวรรค์ ผู้มาพร้อมกับความสามารถพิเศษ หื่นและแตกแบบนับไม่ได้
สิน ช่างภาพประจำ
จ๋า นางแบบ
พงษ์ แฟนจ๋า
เจน มิน แพร และสาวๆอีกเพียบเลย ไปตามอ่านได้ครับ ยกมาทั้งเรื่องเชียว

ตัวละครจากเรื่อง ช่างภาพถ่ายเสียว
ไมค์ รับบทช่างภาพ (คนนี้จะมาในซีชั่นหลังๆ แต่ของเกริ่นๆไว้ก่อน เราใช้รูปแบบเล่าจบไปทีละเนื้อเรื่องครับ เพราะเรื่องส่วนใหญ่เป็นเรื่องที่ถูกปล่อยทิ้งค้างเอาไว้ไม่มีตอนจบ)

พี่ใหญ่ และอีกหลายคนครับ และเช่นเดิมมีสาวๆ พริตตี้เพียบเลย

ตัวละครจากเรื่อง นักศึกษาฝึกงานกองถ่าย
ส่วนนี้ อยู่ในซีซั่นหลังเช่นกันครับ
น้องหมิว รับบทเป็นสาวนักศึกษามาฝึกงานในกองถ่ายหนัง เธอกะว่าจะทำงานทั่วๆไปแต่ พี่วินัยที่เป็นคนรับสมัครเธอ อยากให้เธอมีประสบการณ์ทำงานเลยพาออกมา ผจญภัยนอกสถานที่
จนมาเจอกับนายแบบสองเข้า ก็ทำนองนี้ครับ

ตัวละครจากเรื่อง หนังสั้นนักศึกษา อ้างอิงตามเนื้อเรื่องหลักเลยครับ เรื่องแยกผมไม่เคยอ่านติดเหรียญแหะๆ
พี่เสือ หัวหน้าทีม
เช ลูกน้องมือซ้ายเลย ตัวแสบ
ต้น จริงๆลูกกระจ๊อกแหละแต่เอามาเป็นมือขวา (ต้นคนนี้คือ ต้นคนเดียวกับ แก๊ง ชัย หนุ่ม ในเรื่องของมิ้นครับ)
เจษ โต โบ

มีการสร้างตัวละครพิเศษขึ้นมาด้วยครับรอติดตามอ่านได้ในเนื้อเรื่องเลย ส่วนจะยำออกมาอร่อยแค่ไหนจะถูกปากไหมก็ต้องลองชิมกันดูนะครับ

รวมฮิตตัวละครจากหลายๆ เรื่อง ต้องไปตามอ่าน ฟื้นความจำเสียแล้ว

ถือว่ามาฝึกงานได้ถูกที่แล้ว

โอ้วว มาจากหลายๆเรื่องเลยนะครับ แต่รอดูเลยครับ พระเอกมากกว่า 1 แน่นอนแบบนี้

จะได้เป็นพระเอกหนังโป๊แบบส้มหล่น

project ใหม่น่าติดตามครับ