เสียงร้องครวญครางดังลอดออกมาจากห้องนอนรับแขก ปลุกให้ หมอมิ้ง และ พยาบาลเกด ที่เพิ่งจะหลับไปได้ไม่กี่ชั่วโมงต้องสะดุ้งตื่น มิ้งรีบคว้าเสื้อคลุมมาใส่ แล้ววิ่งไปที่ห้องของพี่สาวทันที โดยมีเกดวิ่งตามมาติดๆ

"เจ้! เจ้มล! เป็นอะไร!?" มิ้งกระชากประตูเปิดออก ภาพที่เห็นทำเอาเธอใจหายวาบ

หมอมล แพทย์หญิงผู้เรียบร้อยและสง่างาม บัดนี้กำลังนอนบิดเร่าอยู่บนเตียงด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัว ชุดนอนที่มิ้งเปลี่ยนให้เมื่อคืนถูกฉีกทึ้งจนขาดวิ่น เผยให้เห็นเรือนร่างผอมบางแต่ขาวผ่อง มลกำลังใช้มือขยำหน้าอกตัวเองอย่างรุนแรง เล็บจิกจนเนื้อขึ้นรอยแดง ขาเรียวแยกออกกว้าง มืออีกข้างล้วงเข้าไปในกางเกงใน ขยับรัวเร็วอย่างบ้าคลั่ง

"อ๊าาา... ไม่ไหว... มันร้อน... ร้อนไปหมดแล้ว... อื๊อออ!" มลร้องครางเสียงแหบแห้ง ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาลอยเหมือนคนไม่ได้สติ "พี่พลอย... หนึ่ง... มาหาหน่อย... มลอยาก... มลเงี่ยน..."

มิ้งรีบวิ่งเข้าไปจับมือพี่สาว ดึงมือออกจากหว่างขา "เจ้! ตั้งสติหน่อย! นี่มิ้งเอง! น้องสาวเจ้!"

"ปล่อย! ไม่เอา! จะเอาหนึ่ง! เอาควยหนึ่ง!" มลกรีดร้อง ดิ้นรนขัดขืนด้วยแรงมหาศาล (ผลข้างเคียงจากยา) เธอสะบัดมือมิ้งออก แล้วพยายามจะล้วงมือกลับไปช่วยตัวเองต่อ "มันคัน... คันข้างใน... ฮึก... ทรมาน... ช่วยด้วย..."

เกดที่ยืนดูอยู่รีบเข้ามาช่วยจับขาของมลไว้ "หมอมิ้งคะ... อาการแย่แล้ว นี่มันอาการลงแดงจากยาฮอร์โมนตัวนั้นแน่ๆ ร่างกายพี่หมอมลกำลังเรียกร้องเซ็กส์ขั้นรุนแรง ถ้าไม่ได้ปลดปล่อย อาจจะช็อกได้นะคะ"

มิ้งหน้าซีด "แล้วจะให้ทำยังไง? ให้ไปหาผู้ชายมาเอาเจ้เหรอ? ไม่มีทาง!"

"ต้องช่วยแกค่ะหมอ... ช่วยให้แกเสร็จ... ให้สารเคมีในสมองมันหลั่งออกมา แกถึงจะสงบลง" เกดแนะนำด้วยความเป็นพยาบาล "ต้องใช้ 'มือ' ค่ะ"

มิ้งมองพี่สาวที่นอนดิ้นพล่าน น้ำตาไหลพรากด้วยความทรมาน "ช่วยมลด้วย... ใครก็ได้... เย็ดมลที... อ๊าาา!"

มิ้งกัดฟันกรอด ตัดสินใจเด็ดขาด "เกด... ช่วยหน่อยนะ" มิ้งกระโดดขึ้นไปบนเตียง จับขาของพี่สาวที่อ้าซ่า "เจ้... เกดจะช่วยเจ้เอง... ทนหน่อยนะ"

มิ้งถอดกางเกงในที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหล่อลื่นและเหงื่อของมลออก กลิ่นคาวน้ำเงี่ยนโชยออกมาเตะจมูก... กลิ่นของความต้องการที่ถูกสารเคมีบงการ ร่องสวาทของมลบวมเป่ง สีชมพูเข้มจัด น้ำเมือกใสไหลเยิ้มออกมาไม่หยุดจนแฉะไปถึงที่นอน

"อ๊าา... ควย... เอาควยยัดเข้ามา..." มลเพ้อ พยายามเด้งสะโพกหาอากาศ มิ้งใจเต้นรัว ไม่เคยคิดว่าต้องมาทำแบบนี้กับพี่สาวตัวเอง แต่เพื่อช่วยชีวิต... เธอต้องให้เกดทำ

เกดก้มหน้าลงไปที่หว่างขาของมล "แผล็บ..." ทันทีที่ลิ้นร้อนของเกดแตะโดนเม็ดแตดที่ไวต่อสัมผัส มลสะดุ้งเฮือก กรีดร้องลั่น "กรี๊ดดดด! เสียว! เสียวหี! อ๊าาาา!"

เกดเริ่มรัวลิ้นใส่จุดกระสันของพี่สาวแฟนอย่างชำนาญ เธอรู้จุดอ่อนของผู้หญิงดี... และร่างกายของมลตอนนี้ไวต่อความรู้สึกเป็นร้อยเท่า "จ๊วบ... จ๊วบ... แผล็บๆๆๆ" เกดดูดเม็ดแตดแรงๆ สลับกับใช้ลิ้นแยงเข้าไปในรูรัก น้ำหวานไหลทะลักออกมามากมายราวกับเขื่อนแตก เกดกลืนกินมันเข้าไปพลางตวัดลิ้นเร็วขึ้น

"อ๊ายยย! หนึ่ง! แรงอีก! เลียแรงๆ!" มลยังคงเพ้อชื่อผู้ชายคนนั้น ยิ่งทำให้มิ้งเจ็บปวดและโกรธแค้นพลอย 'มึงทำพี่กูเป็นขนาดนี้... อีพลอย กูจะฆ่ามึง'

"หมอคะ... ช่วยหน่อย..." เกดให้มิ้งขยับตัวขึ้นมาด้านบน ใช้มือข้างหนึ่งรวบข้อมือมลไว้เหนือหัว ส่วนมืออีกข้าง... มิ้งเอื้อมไปบีบคลึงหน้าอกของมล "นิ่มจัง..." มิ้งพึมพำ แม้หน้าอกมลจะไม่ใหญ่เท่าเกด (ประมาณคัพ B) แต่รูปทรงสวยงาม หัวนมสีชมพูอ่อนแข็งชันสู้มือ มิ้งใช้นิ้วคีบหัวนมมล บดขยี้เบาๆ

"อ๊าา... นม... เสียวนม... อื๊อออ!" มลแอ่นอกสู้มือมิ้ง ร่างกายบิดเร่าอย่างร่านร้อน มิ้งก้มลงไปใช้ปากครอบครองยอดถันของมล ดูดดึงช่วยกระตุ้นอีกแรง "จ๊วบ... จ๊วบ..."

ตอนนี้บนเตียงกลายเป็นสมรภูมิสวาทแบบ Threesome ย่อมๆ เกดอยู่ที่หว่างขา กำลังรัวลิ้นและสอดนิ้วเข้าไปในตัวมล มิ้งอยู่ที่หัวเตียง กำลังดูดนมและเล้าโลมมล ส่วนมล... นอนอยู่ตรงกลาง ตกเป็นเหยื่อของความเสียวซ่านที่น้องสาวและพยาบาลสาวมอบให้

"แน่น... รูพี่มลแน่นมาก..." เกดพูดเสียงอู้อี้ เพิ่มจำนวนนิ้วเป็นสามนิ้ว "อ๊ากกก! ใหญ่! ควยใหญ่! กระแทกเข้ามา! แรงๆ!" มลตะโกน เกดขยับข้อมือซอยนิ้วถี่ยิบ เสียงน้ำรักกระทบกับนิ้วดัง แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ ฟังดูลามกขัดกับภาพลักษณ์สวยน่ารักของสามสาว

"จะแตก... มลจะแตก... อ๊าาาา! พี่พลอยขา! อนุญาตมล! มลจะแตก!" คำพูดนั้นตอกย้ำว่ามลถูกพลอยฝึกมาให้เป็นทาสที่ต้องขออนุญาตเสร็จ มิ้งเงยหน้าขึ้นมา ตะคอกใส่พี่สาว "ไม่ต้องขอใครทั้งนั้น! แตกออกมาเจ้! เป็นอิสระซะที!"

เกดก้มลงไปดูดเม็ดแตดเฮือกสุดท้ายแรงที่สุด พร้อมกับกระแทกนิ้วเข้างัดจุดเสียว "กรี๊ดดดดดดดดดด!!" มลหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง น้ำรักจำนวนมหาศาลพุ่งกระฉูดออกมาจากช่องทางรัก ฉีดพ่นใส่หน้าและเสื้อของเกดจนเปียกโชก

มลกระตุกอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจรวยริน ดวงตาที่เคยลอยค้างค่อยๆ ปิดลง ความทรมานจางหายไป... เหลือเพียงความอ่อนเพลีย และในที่สุด... มลก็หลับไป ทั้งที่ยังมีคราบน้ำตาและคราบราคะเปรอะเปื้อนตัว

เกดถอนนิ้วออก... มือสั่นเทา เธอเช็ดหน้าตัวเองด้วยหลังมือ หันไปมองมิ้งที่นั่งหอบอยู่ข้างๆ "ขอบใจนะเกด..." มิ้งเสียงสั่น

เกดขยับเข้ามาหา ดึงมิ้งเข้ามากอด "เราทำดีที่สุดแล้วค่ะ... พี่หมอมลแกสงบลงแล้ว" เกดจูบขมับมิ้งเบาๆ เพื่อปลอบประโลม

ติ๊งต่อง! เสียงออดหน้าห้องดังขึ้น มิ้งสะดุ้ง ผละออกจากเกด "ใครวะ? หรือตำรวจมาเรื่องคดี?"

มิ้งจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เดินไปส่องตาแมว ...พีท

มิ้งเปิดประตูรับเพื่อนสนิท พีทหอบหิ้วกระเป๋ายาใบใหญ่เข้ามา หน้าตาตื่น "มิ้ง! กูได้ยาต้านมาแล้ว! ตัวนี้จะช่วยล้างสารตกค้างได้... อ้าว..." พีทชะงักเมื่อเห็นสภาพของมิ้งและเกด ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย และกลิ่นคาวจางๆ ที่ลอยออกมาจากห้องนอน

"พวกมึง... เกิดอะไรขึ้นวะ?" พีทถามเสียงเบา

มิ้งถอนหายใจยาว เดินนำพีทเข้ามาในห้อง "เจ้ลงแดง... อาการหนักมาก กูกับเกดต้องช่วยกัน 'กล่อม' จนเพิ่งหลับไปเมื่อกี้"

พีทเดินไปดูที่ประตูห้องนอน พอเห็นสภาพมลที่นอนเปลือยท่อนล่างก็เบือนหน้าหนีทันที มีคราบน้ำรักเปื้อนที่นอน เขาเข้าใจสถานการณ์ทันทีในฐานะเภสัชกร (และผู้ชาย) "เชี่ย... ยาแม่งแรงขนาดนี้เลยเหรอวะ"

พีทหันมามองมิ้งด้วยสายตาเห็นใจ "มึงโอเคไหมมิ้ง?"

"กูโอเค... แต่กูแค้น" มิ้งกำหมัดแน่น เดินไปหยิบน้ำเย็นมาดื่มดับกระหาย "พีท... มึงฉีดยาให้เจ้ที ตอนนี้แกหลับอยู่ น่าจะฉีดง่าย"

พีทพยักหน้า เตรียมเข็มฉีดยาและขวดยา เขาเดินเข้าไปในห้องนอน พลิกตัวมลให้นอนตะแคง แล้วบรรจงฉีดยาเข้าที่สะโพกนิ่ม ผิวสัมผัสของมลร้อนผ่าว พีทพยายามไม่มองรูปร่างที่เย้ายวนของพี่สาวเพื่อน รีบจัดการให้เสร็จ

เมื่อพีทเดินออกมา มิ้งนั่งรออยู่ที่โซฟากับเกด "เรียบร้อย... ยานี้จะช่วยบล็อกฮอร์โมน ทำให้แกไม่เกิดอารมณ์คลุ้มคลั่งอีก และจะค่อยๆ ขับสารพิษออก" "แต่มันต้องใช้เวลา... ช่วง 2-3 วันนี้ แกอาจจะซึมๆ หรือหลับบ่อย ห้ามให้ขาดน้ำนะ"

"ขอบใจมากพีท" มิ้งพูดเสียงอ่อนลง

"เอ่อ... แล้วเรื่อง พลอย..." พีทถามขึ้น "ตำรวจบอกว่าทนายของพลอยยื่นขอประกันตัว... วงเงินสูงลิบลิ่ว แถมมี 'ผู้ใหญ่' โทรมากดดันสารวัตรด้วย" "กูว่า... มันอาจจะหลุดออกมาได้เร็วกว่าที่คิด"

มิ้งตาเป็นประกายวาวโรจน์ "หลุดออกมาก็ดี..." "กูจะได้จัดการมันด้วยวิธีของกู... กฎหมายอาจจะช้าไป" "กูจะทำให้มันรู้ว่า... การเล่นกับไฟ มันเป็นยังไง"

มิ้งหันไปสบตาเกด "เกด... คืนนี้เธอกลับไปพักผ่อนก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่" "ส่วนมึงพีท... อยู่เป็นเพื่อนกูหน่อย กูอยากวางแผนขั้นต่อไป"

เกดพยักหน้า ลุกขึ้นหยิบกระเป๋า "งั้นเกดกลับก่อนนะคะ... ดูแลตัวเองด้วยนะหมอ" มิ้งเดินไปส่งเกดที่หน้าห้อง แอบบีบก้นเกดเบาๆ ส่งท้าย "ไว้เจ้หายดีเมื่อไหร่... หมอจะจัดชุดใหญ่คืนให้นะ"

เกดหน้าแดง เดินแก้มป่องออกไป

เมื่อเหลือกันแค่สองคน มิ้งหันมาหาพีท "พีท... มึงบอกว่ามึงมีเพื่อนทำเว็บข่าวใช่ไหม?" "ใช่... ทำไมวะ?" "กูอยากให้มึงช่วยปล่อยคลิปบางส่วน... คลิปที่เห็นหน้าพลอยชัดๆ แต่เบลอหน้าคนอื่น" "กูจะล่าแม่มด... กูจะให้สังคมพิพากษามัน จนมันไม่มีที่ยืน!"

พีทกลืนน้ำลาย มองดูเพื่อนสาวที่ตอนนี้ดูน่ากลัวกว่านางมารร้ายเสียอีก "ได้... กูจัดให้"

สงครามยกแรก มิ้งอาจจะแค่ตั้งรับและช่วยเหลือ แต่ยกต่อไป... จะเป็นการทำลายล้าง ราชินีพยาบาล ให้สิ้นซาก!

หมอมิ้งแค้นจัด ที่พี่สาวโดนทำมาแบบนี้

หมอพลอยได้ประกันอาจจะเห็นการโต้กลับ

ความแค้นของสาวๆน่ากลัวมาก