ตราบเท่าที่ยังมีชีวิต ตอนที่ 1 (เมื่อผมมีความสุข ภาค 2)
adslman   Posted: Feb 2 2006, 11:43 PM   


ตอนที่ 1 เปิดเทอมใหม่ที่น่าปวดหัว!!!! ก็น้องรหัสของผมเป็น?...

6 มิถุนายน 2548

       ผม...เอกคเชนทร์หรือที่ใครต่อใครต่างชอบเรียกชื่อเล่นว่า บอล...ตอนนี้กลับมานอนที่บ้าน...???...ทำไมผมถึงไม่นอนที่หอน่ะหรือ?...คำตอบง่ายๆ สั้นๆ... เพียงแค่คําเดียวคือ... เหงา...
แบบว่าทุกทีเวลาอยู่บ้านจะมีสาวๆมานอนข้างกายอยู่เสมอแต่นี่พอไปนอนที่หอแค่ ไม่กี่คืนมันดันเกิดความเหงาเปลี่ยวขึ้นมาอย่างถนัดใจ...คืนนี้หลังจากเลิกงาน พิเศษตอนเที่ยงคืนกว่าๆผมจึงยอมขี่รถทนฝ่าสายฝนเย็นเฉียบกลับมาบ้าน...กะขอนอน ซุกไซร้ไออุ่นของนางฟ้าผู้งดงามทั้ง 3...คนใดคนหนึ่งก็ได้...หรือจะเบิ้ล 2 ก็ดีหรือให้ทำแฮททริคก็ไม่เกี่ยง...แต่อนิจจา...ผมเสือกลืมนึกไปว่า...เดี๋ยวนี้จะ ให้ย่องเข้าห้องนู้นเดินออกห้องนี้มันทําได้ไม่ง่ายซะแล้ว
    ...เพราะว่ามีหญิง สาว 2 คนพี่น้องซึ่งมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของผม...คนแรกฝนหรือชื่อจริง...หยาดฝน เด็กสาววัย 17 ปีจอมแก่นแก้ว...ผู้มากไปด้วยอารมณ์สนุกสนาน(ในการกลั่นแกล้งคน)อยู่เป็นนิจ... และคนที่ 2...พี่แคทหรือสุรีย์พรรณ...พี่สาววัย 21 ปีของฝนเป็นหญิงสาวผู้ถึงพร้อมด้วยรูปโฉม,กิริยามารยาทและความรู้...(แถมนิสัย ยังแตกต่างกับน้องสาวราวฟ้ากับเหวด้วย)
    ...เท่าที่ผมรู้...เธอมีชายหนุ่มมากมาย ให้ความสนใจและพร้อมจะมาเสนอตัวให้พิจารณาเลือกไปเป็นแฟน...แต่ผมยังไม่ค่อย เข้าใจตรงที่ว่าทำไมพี่แคทถึงได้บอดปัดไมตรีจากผู้ชายเหล่านั้นเสียและ พยายามหลีกเลี่ยงการพบปะพูดคุยใกล้ชิดต่อเพศตรงข้ามนักก็ไม่ทราบ???
...ทั้งคู่ ขนของใช้สัมภาระส่วนตัวมาพักอาศัยที่บ้านของเราตั้งแต่เมื่อ 3 วันก่อน...เพราะ ฝนน้องสาวสอบเข้ามหาลัยที่ผมเรียนอยู่ได้ (เชอะ!!!) ...ส่วนพี่สาวทำเรื่องโอนย้ายหน่วยกิตจากมหาลัยในจว.ลำปางมาเรียนต่อที่เดียว กัน...เอาเถอะ...นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ผมจะต้องเอามาใส่ใจอะไรมากมายสักหน่อย...

         เฮ้อ!!!...ในเมื่อไม่ได้นอนกับสาวสวยมหาลัยไฟสวาท ร้อนแรง ....เด็กสาวมัธยมไร้ เดียงสาแต่ไม่ไร้ลีลา...แม่ยายคนงามสาวใหญ่พราวเสน่ห์...แต่แค่ได้มานอนเตียง นุ่มๆของตัวเองก็ยังดีละวะ...ไม่เสียเที่ยวที่กลับมา...เวลาล่วงเลยไป...ผมลืมตา ตื่น...
"อุ...อือออ...อะไร?...เพิ่งจะตี 5 กว่า...จะตื่นมาทำไมเนี่ย?...ยังไม่ถึงเวลาสักหน่อย...อูยย...เหน็บกิน..."
ผมพูดกับตัวเองขณะพลิกตัวมองนาฬิกา...วันนี้คือวันเปิดเทอมภาคเรียนใหม่...ผม ขึ้นชั้นปีที่ 2 แล้วหรือ??...เวลามันช่างผ่านไปรวดเร็วจริงๆ...1 ปีที่ผ่านมามีเหตุการณ์ต่างๆมาก มายเกิดขึ้นทั้งดีและไม่ดี...ทั้งสุขและทุกข์...อื๋อ??...ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่อง นี้สักหน่อย...นี่มันเวลานอนพักผ่อน...ผมจึงปิดเปลือกตาลง...ก่อนผล็อยหลับไปอีก ครั้ง...เวลาผ่านไปอีกนานเท่าไหร่ไม่รู้...เอ๊ะ??...ผมรู้สึกเจ็บๆคันขยุกขยิก บริเวณคาง??...

      มันเหมือนมีอะไรบางอย่างมาดึงเครารู้สึกเจ็บจี๊ดๆด้วย ...เฮ้ย!!!...ใครกำลังทำอะไรอยู่ตรงคางของผมกัน??....ตายังมองภาพเบลอๆแต่พอจะเห็น คนๆหนึ่งโน้มใบหน้ามาใกล้จนห่างจากผมแค่ไม่ถึงคืบ...เจ้าของร่างนั่นคือหญิง สาวคนหนึ่ง...กำลังทำอะไรน่ะ???...และสาวเจ้านางนี้พอรู้ว่าผมตื่นแล้วจึงมองสบ ตาก่อนมอบรอยยิ้มให้ผมเห็นเรียวริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนและฟันขาวสวยเรียงเป็น ระเบียบ...พร้อมเอ่ยเสียงทักทาย...
"...ว้า!!...ตื่นซะละ...อิ...ฮิฮิ..."
"ฝน!!!...นี่อะไรของเธออีกล่ะ???...เข้ามาทําไมที่ห้องฉัน??..."
"เฮะเฮ่...นอนกินบ้านกินเมืองนะนายน่ะ...นี่สายแล้วนา...ฮื่อ...ถ้าตื่นช้ากว่า นี้อีกแป๊ปเดียวละก้อ..."
ผมลุกขึ้นนั่งมองฝน...สาวน้อยวัย 17 ปีลูกพี่ลูกน้องผู้มาจากลำปาง...ลูกสาวคนเล็กของอาอรนิภาผู้เป็นน้องสาวแท้ๆ ของพ่อผม...เธอฝากฝังลูกสาวทั้ง 2 คนไว้กับแม่กวางเพื่อมาเรียนต่อมหาลัยที่นี่และพักอาศัยที่บ้านของผมด้วย... โอ๊ะ??... ฝนอยู่ในชุดนักศึกษาน้องใหม่ ปี 1นั่งห้อยเท้าตรงปลายเตียงกำลังเสยเรือนผมยาวประบ่าที่เริ่มทิ้งภาพลักษณ์ ของนักเรียนมัธยมปลาย ไปบ้าง แล้ว...นอกจากนี้เสื้อนักศึกษาสีขาวดูกลมกลืนกับ ผิวเนียนขาวและเรือนร่างของเด็กสาววัยแรกแย้ม...กระโปรงจีบยาวแค่เข่าสีกรมท่า มันยังดูตัดกับเรียวขาและปลีน่องเพรียวยาวของเธออีกด้วยมือข้างหนึ่งของฝน ถือที่โกนหนวด...นั่นมัน?...ของขวัญวันเกิด 19 ปีที่บุศยาสาวสวยเอกบริหารให้กับผมผ่านทางเก๋เพื่อนของเธอ...???อ๊ะ??...หรือว่า ...พอเอามือลูบคางตัวเอง...เอาแล้วมั้ยละ...มีขนติดอยู่ที่มือผม...ยัยเขี้ยวผีไม่มี อะไรทำแล้วหรือไงกัน??...ถึงได้เที่ยวย่องมาโกนหนวดเคราชาวบ้านเขา...ผมร้องว่า ไปแต่ยัยหนูสุดเปรี้ยวดันตอบกลับมาแบบนี้...
"...ก็สนุกอ่ะ...นี่...ถ้าบอลนอนดีๆซะ...นายก็จะหล่อเหลาใบหน้าเกลี้ยงเกลาไร้ซึ่ง หนวดเคราเลยนะ...เออ..."
ผมต้องขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจกับคำตอบของสาวน้อยก่อนจะถามสาเหตุที่ทำ... และทำพูดเข้าสิ...มันสนุกตรงไหนของเธอกันน่ะ...หนูเขี้ยวทำหน้าระรื่นพูดต่อไป...
"...ก้อ...ฝนเห็นหน้าบอลตอนโกนหนวดเคราน่ะหล่อกว่านี้ตั้งเยอะล่ะ...โกนออกเถอะ น๊ะ...นะ..."
ผมลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจและถามสาวน้อยตรงหน้าไปด้วยความแปลกใจเพราะจำได้ว่า ไม่เคยโชว์ใบหน้าเกลี้ยงเกลาคมเข้มไร้หนวดไร้เคราให้ฝนเห็นเลยนับตั้งแต่ได้ เจอกันอีกหลังจากไม่ได้เจอกันมานานนับ 10 ปี...พอเจอกันครั้งแรก...หน้าผมตอนนั้นไม่ต่างอะไรกับหน้าของโจรก่อการร้ายใน อิรัก...
"...ฝนเคยเห็นรูปบอลที่สาเก็บไว้ไง...เอ้า!!!...อย่ามัวพูด...มามะ...ฝนจะช่วยโกนออก ให้หมดเล้ย..."
พูดจบฝนถือที่โกนหนวดในมือเดินย่างสามขุมเข้ามาหา...อย่างนี้นี่เองหรือ?... ยัยตัวร้าย...กลั่นแกล้งเรารับเปิดเทอมใหม่เลย...ผมรีบหันหลังเดินพรวดไปห้องน้ำ ...ฝนแหกปากร้องลั่นพร้อมรีบเดินตามฉับๆ...
"...อ๋า!!!...บอลจะไปไหน?...อย่าหนีนะ!!...ให้ฝนโกนหนวดให้ซะดีๆเล้ย..."
"...ขืนให้เธอโกนมีหวังหน้าฉันยับเยินหมด...จะโกนเอง..."
...ขืนไปเรียนทั้งเคราแหว่งๆแบบนี้มีหวังโดนล้อตาย...ผมคว้าที่โกนหนวดจากมือฝน ที่เจ้าตัวดันมาทำหน้ายิ้มเยาะใส่...สมใจแล้วล่ะสิ?...
วรรณลักษณ์หรืออ้อยลูกสาวอายุ 13 ของป้าศรีและน้องสาวของผมในชุดนักเรียนระดับชั้นม. 2
กำลังยืนล้างหน้าอยู่พอเห็นผมเธอรีบร้องทักทันที
"อรุณสวัสดิ์ค่ะ...พี่บอล...เอ๊ะ??...ทำไม??..."
...อ้อยคงจะสังเกตเห็นแล้วว่าทำไมเคราของพี่ชายมันแหว่งๆไป ...ผมไม่ตอบแต่เข้าสวมกอดน้องสาวสุดรักพร้อมหอมแก้มด้วยความรักและเอ็นดู...
"...อย่าค่ะ...เดี๋ยวพี่แคทกับพี่ฝนมาเห็นนะ..."
อ้อยพูดปรามเบาๆแต่ไม่มีทีท่าขัดขืนเลยแม้แต่นิดเดียว...ก็ห้ามเสียงหวานแบบ นี้จะให้ปล่อยง่ายๆได้ยังไง?
"น่า...ขอพี่กอดน้องให้ชื่นใจสักหน่อยนะจ๊ะ...อือ...ก้นนุ่มนิ่มจังเลย...หน้าอกก็ นุ้มนุ่ม..น่าจับที่สุด"
"ฮิๆ...อ้อยยังสู้พี่สากับพี่กุนไม่ได้หรอกคะ...พี่บอลอย่ามาแกล้งชมหนูหน่อย เลย..."
พูดจบเธอยิ้มชำเลืองมองค้อนอย่างแสนคมขำให้ขณะมือผมกุมกระเปาะหน้าอกลูกน้อย เบาๆ...ท่อนลำชิดเบียดกับบั้นท้ายเนียนนุ่มผ่านทางกระโปรงนักเรียนมัธยม...ครั้น จะสอดมือล้วงเข้าไปข้างในก็กลัวใครจะมาเห็นจึงต้องอดใจไว้ได้แต่ชื่นชม อ้อยอยู่ในใจ...น่ารัก...น่ารัก ขึ้นทุกวัน จริงๆอีก 3-4 ปีคงจะเติบโตเป็นหญิงสาวที่งดงามไม่น้อยหน้าใครแน่ๆ...อ้อย...น้องสาวแสนรักแสน หวงคนนี้...ผมต้องดูแลฟูมฟักให้ดีๆ...และไม่ยอมยกให้ใครอย่างเด็ดขาด...ผมหอมแก้ม เด็กสาวคนงามแสนน่ารักก่อนปล่อยตัวน้องสาวออกจากอ้อมกอด...เดินเข้าห้องน้ำ... มองหน้าตัวเองที่กระจก...ลูบคางแบบเจ็บใจปนขบขัน...ผู้หญิงอะไรแอบมาโกนหนวด ผู้ชาย?...ชิ!!!...ให้มันได้อย่างนี้สิยัยฝน...ยัยเด็กบ้า...เล่นโกนเคราซะจนแหว่งไป แถบหนึ่งเชียว...
"...ฝน...น่ะ..เอายกทรงคืนมานะ!!!!..."
"...มาแย่งคืนให้ได้สิ...ฮิฮิ..."
สิ้นเสียงพูดผมได้ยินเสียงวิ่งตึงตังลงบันได...คงจะเป็นเด็กสาวเขี้ยวผีอีกสิ... แกล้งผมได้แล้วเธอรี่ไปแกล้งสาต่อ...ให้ตาย...ซนเป็นลิงเลย...ความเรียบร้อยอย่าง กุลสตรีน่ะ...ฝนน่าจะเอาอย่างพี่สาวสักเศษเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี
...................................................................................................................... .............
อาบน้ำเสร็จเปิดประตูออกมา...ผมเห็นพี่แคทในชุดนักศึกษา ปี 3 ในชุดกระโปรงรัดรูปสีดำยาวถึงเข่า...เส้นผมสีดำสนิทเหยียดตรงยาวสยายถึงกลาง แผ่นหลังและติดกิ๊บรูปกากบาทสีส้มบริเวณเหนือใบหูทั้ง2ข้าง...เธอกำลังยืนดื่ม นมกล่องอยู่ใกล้ๆประตูหน้าบ้าน...ใบหน้าและสายตาที่สงบเงียบของเธอเหม่อมองออก ไปนอกบ้านราวกับไม่มีจุดหมาย...ผมมองดูหญิงสาวครู่หนึ่งขณะเอาผ้าขนหนูคลุม ไหล่ของตัวเองไว้ไม่ให้มันดูอนาจาร...
พอได้จังหวะก็พูดทักทาย...พี่แคทหันมองก่อนจะตอบช้าๆ...
"...จะได้เวลาไปเรียนแล้ว...บอลรีบไปแต่งตัวกินข้าวเถอะ..."
และพี่แคทก็หันหน้ากลับไปมองวิวนอกบ้านโดยไม่สนใจหันกลับมาคุยอะไรอีก...
ผมพยักหน้ารับคำเธอจังหวะเดียวกับเหลือบเห็นฝนเดินอยู่ในครัวแว้บๆ ก่อนขึ้นไปข้างบน...สาออกมาจากห้องเตรียมตัวจะไปอาบน้ำ...เธอไม่ไปเรียนเพราะยัง ไม่เปิดเทอม...
"อ้าว!!...บอลโกนหนวดทำไมล่ะ??"
"...ฝนน่ะสิ...แอบเข้าไปในห้องโกนเคราบอลซะแหว่งเลย...ต้องโกนออกหมดเลยเนี่ย..."
"...คิกๆ...เอาจนได้นะเด็กนี่...เมื่อกี้ยังแกล้งหยิบยกทรงของสาวิ่งหนีเลย..."
"ได้ยินแล้ว...แต่ที่สาบอกว่าเอาจนได้??...หมายความว่าไงจ๊ะ??..."
"ฝนพูดบ่นกับสามาหลายวันแล้วว่าจะต้องโกนหนวดเคราบอลออกให้ได้...สานึกว่าฝน พูดล้อเล่น....ที่ไหนได้..."
ฟังที่สาพูดจบ ผมจึงคิด...เออ...นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ....ผู้หญิงคนนี้หนอ?? ก่อนจะพูดต่อ
"...แสบจริงๆ...ไม่รู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง...สงสัยบอลต้องนอนที่หอบ่อยๆ แล้ว..."
สาโน้มใบหน้ามาข้างหูเข้ามาก่อนกระซิบเบาๆ ...
"...คงต้องอย่างนั้นแหละ...บอลไปเรียนวันแรกให้สนุกนะจ๊ะ...และเย็นนี้สาจะไปรอที่ หอ"
ผมหอมแก้มสาแทนคำตอบก่อนเข้าไปแต่งตัวและลงไปกินข้าว...ออกจากบ้านแวะส่งอ้อย ที่รร.
ก่อนมุ่งหน้าไปมหาลัยในวันเปิดเรียนวันแรกของภาคเรียนใหม่...
.....................................................................................................................
ถึงจะขึ้นปี 2แล้วแต่ผมยังชอบผูกเนคไทอยู่...แต่กางเกงผมซื้อมาใหม่...อยากใส่...ให้มันดูเท่ๆ เหมือนที่รุ่นพี่เขาใส่กัน...ไปถึง...พวกเพื่อนผมมันนุ่งยีนส์กันครบเซ็ต...ผม เผ้าพวกมันไปย้อมไปตัดมาซะ...พอได้ขึ้นปี 2แค่วันแรก...เริ่มกร่างเลยนะพวกมึง...ตัวผมไม่อยากจะทำอะไรเด่นเกินหน้าเกินตา รุ่นพี่และเป็นรสนิยมส่วนตัวจึงไว้ผมรองทรงธรรมดาเท่านั้น...
"เฮ้ย...ท่านนายพลมาแล้วเว้ย...เคารพ!!!......"
ไอ้เชนทำเป็นยืนตะเบ๊ให้ผม...เพื่อนคนอื่นๆรีบยืนขึ้นทำตามกันเป็นแถว...จากนั้น ไอ้เชนมันยื่นหน้ามองเหมือนจะแปลกใจว่าผมโกนหนวดทำไมและมันก็ถาม
"โกนหนวดเคราแล้วเหรอ???...เมื่อวานมึงยังไม่โกนเลยนี่หว่า..."
ผมไม่อยากบอกพวกมันว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเช้านี้จึงเลี่ยงๆตอบไปว่า
"ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเอามาใส่ใจหรอก...."
แต่ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรต่อ...ไอ้เคพูดเสียงดังขึ้น...ผมมองไปตามที่มันบอก... อึ๋ยยย...ฝน...ลูกพี่ลูกน้องผมเดินมากับพี่แคท...พี่สาวของเธอ...พวกผู้ชายห้องผมรีบ ร้องวี้ดวิ้วเรียกชื่อกันใหญ่เลย
"น้องฝนๆๆ..."
ฝนหันมาเห็นจึงโปรยรอยยิ้มพร้อมโบกมือให้เหมือนนางงามที่ชนะการประกวดโบกไม้ โบกมือให้ผู้ชมยังไงยังงั้น...ฝ่ายพี่แคทมองมาทางพวกเราเหล่าชายหนุ่มด้วยสาย ตาที่เหมือนจะไม่ค่อยพอใจ...เธอรีบฉุดแขนพาน้องสาวเดินจากไปทันที...
"พี่แคทก็มาด้วยว่ะ...ให้ตายสิ...น่ารักกันทั้งพี่ทั้งน้องเลย..."
"...แต่ทำไมเธอทำหน้าดุจัง...ไปหงุดหงิดอะไรมาหรือเปล่า??..."
ผมนึก...ไม่ต้องแปลกใจหรอกไอ้เชน...เพราะเท่าที่กูรู้ จากฝนและสา...พี่แคทน่ะเกลียดผู้ชายและต้องไม่ชอบอย่างแน่นอนถ้ามีผู้ชายมากะ ลิ่มกะเหลี่ยคิดจะจีบน้องสาวที่น่ารัก(??)...เพียงคนเดียวของเธอ...แต่ด้วย สาเหตุอะไรนั้นผมไม่รู้...ไอ้เชนถามว่าสาวกับเก๋โทรมาหาบ้างมั้ย?...ผมก็ตอบว่า โทรมาเมื่อวันก่อน...
"เออ...พอเก๋กับสาวออกไป..ห้องเราเหงาขึ้นเยอะเลยว่ะ...."
"มึงน่ะ..พูดเกินไป...น้องใหม่ปี 1 สวยๆน่ารักก็มีอยู่เยอะแยะนี่...ชอบไม่ใช่หรือ...เอ๊าะๆน่ะ"
"อือ...พูดถึงน้องใหม่...เอ้อ...ใช่...ไอ้บอล...อีทอมที่เตะกูน่ะมาเรียนคณะเดียวกับ เราจริงๆเว้ย...มึง...กูได้ล้างแค้นแล้ว..."
ฉิบหาย...กูรู้ตั้งนานแล้ว...เห็นตอนรับน้องใหม่นั่นไงเล่า...แต่ว่า...ถึงจะห้าว ..จะแข็งแรงยังไง...
"...มึงจะทำอะไรเขา??...ยังไงเธอก็เป็นผู้หญิงนะเว้ย..."
ถึงจะรู้ว่าเป็นการโม้แต่ผมยังตั้งใจนั่งฟังมันพล่ามเป็นชุดๆว่าจะทําอย่าง งั้นอย่างงี้...จนอาจารย์เข้าสอน...เราจึงไม่ได้คุยเรื่องนี้กันต่ออีก...พักกลาง วันเจอรุ่นพี่เขาบอกว่าให้ไปเตรียมคิดชื่อรหัสและส่งชื่อให้หัวหน้าห้องไว้ จับฉลากหาน้องรหัส...ระหว่างกินข้าวกลางวันนั่งคิดชื่อรหัสเพลินๆนั่นเอง...มี มือแสนจะเนียนนุ่มคู่หนึ่งมาปิดตาผม...ทําเอาซะตกใจ...
"ทายสิ..ครายเอ่ย???....."
พอได้ยินเสียง...ผมจึงหายตกใจ...ทำเอาสะดุ้ง...จะมีใครอีกได้ล่ะ...นอกจากหล่อน
"...ว้า!!...ไม่สนุกเลย...บอลชอบจําได้ทุกทีสิน่า..."
"...ก็ทำบ่อยๆนี่...ใครจําไม่ได้น่ะโง่เต็มที...แล้วไม่มีใครจะทำเสียงเพี้ยนๆเอ๋อ ๆแบบนี้ได้เหมือนเธอหรอก..."
"...น้องฝนจ๋า...มากินข้าวกับพี่เชนเถอะ..."
ไอ้เชนพูดชักชวนสาวน้อยวัยใสเสียงอ่อนเสียงหวานเชียว...ฝนทำหน้าเหมือน เสียดาย...
"...อา...มะได้หรอกพี่เชน...ฝนต้องกินข้าวกับพี่น่ะ...แน่ะ...พี่เดินตามมาแย้ว..."
พี่แคทเดินเข้ามาใกล้เราตามที่ฝนบอก...ทำไมถึงทำหน้าเครียดนัก...สงสัยคงจะหวง น้องสาวน่าดู...เธอดึงมือน้องสาวเดินจากไป...นี่พี่เค้าเห็นผมเป็นผู้ชายขี้หลี รวมไปกับไอ้เชนด้วยหรือเปล่า??...
....................................................................................................................
10 มิถุนายน 2548
16.น.
เลิกเรียนแล้ว..ผมกับไอ้เชนพากันไปที่ชุมนุมเชียร์ของน้องปี 1...ไอ้เชนกะว่ามันจะพบกับสาวทอมแต่ว่า...เด็กสาวคู่กรณีของมันไม่ได้มาที่นี่...
"...ไม่มาหรือครับพี่??...เอ...ไปไหนหว่า?...หรือว่าโดด..."
"น้องเค้าเป็นโควตานักกีฬา...ตอนนี้คงจะไปซ้อมอยู่ที่สนามแล้ว...ตัวความหวังของ คณะเราเลยล่ะ"
"...ไปสิเชน...ไปหาคู่ปรับ...ให้เขาเตะมึงเดี้ยงกลับมาซะ..."
"ปากดีนะมรึง...ไม่เอาละ...กูขอนั่งดูน้องๆสวยๆปี 1อยู่ที่นี่ดีกว่า...และก็น่าลุ้นจริงๆว่าสาวน้อยจะเป็นน้องรหัสยอดชายนายเชน สุดหล่อคนนี้"
หมั่นไส้ชิบหาย...ให้มึงจับได้น้องผู้ชายเถอะกูจะ หัวเราะให้ฟันหัก...ใช่แล้ว...วันนี้เป็นวันจับพี่น้องรหัส...ปี 2 อย่างพวกเราจึงมาเกือบครบเพราะเห่อและตื่นเต้น...ปี 3ก็มากันมากคงจะมาลุ้นดูหลานรหัสด้วย...ผมคิดดู...ถึงทอมสาวคนนั้นจะเรียนคนละ เอกแต่ว่าเวลาจับน้องรหัสจะไม่เลือกว่ารุ่นพี่รุ่นน้องต้องอยู่เอกเดียวกัน... พูดง่ายๆแค่เรียนอยู่คณะเดียวกันก้อมีสิทธิ์เป็นพี่น้องรหัสกันได้...ดังนั้น ผมต้องใช้มุขเก่า...สาธุ...ขออย่าให้ยัยทอมบอยนั่นมาเป็นน้องรหัสเราเล้ย...โอม เพี้ยง...ฝ่ายฝนบอกกับผมแบบทีเล่นทีจริง...2 - 3 วันมานี่เธอพยายามหลอกถามชื่อรหัสแต่ผมไม่บอก...ทำให้ผมได้เห็นยัยเขี้ยวแหลม แก้มแดงหน้างอนตุ๊บป่องไปเลย...ฮะฮะฮะ...
"...หนูฝนอยากเป็นน้องรหัสบอลจังเลยค่ะ...พี่บอลคะ...พี่บอลขา..."
ผมฟังเธอพูดแล้ว...วุ้ย ...ขนลุก...พูดจบยังมาทำกุมมือแถมขยิบตาปริบๆยังกับจะอ้อนวอนขอความเมตตา...น่ารัก ตายเล้ย...ถ้าเธอเป็นน้องรหัสฉันจริงๆมีหวังโรคประสาทได้ถามหาทั้งเช้าทั้ง เย็นแน่ๆ...ผมบอกแบบนี้...
ฝนหัวเราะชอบใจเมื่อได้ฟังแถมยังแลบลิ้นให้ผมก่อนเดินกลับเข้าแถว...ความจริง ถ้าฝนเป็นน้องรหัสผมก็น่าจะพอเบาใจได้นะ...อย่างน้อยพี่แคทน่าจะโอเค...ถึงจะไม่ ได้บอกกับผมโดยตรงก็เถอะ...เพราะมันต้องดีกว่าให้น้องสาวไปเป็นน้องรหัสคน อื่นๆแน่...สําหรับผมยังไงก็เป็นญาติไม่ใช่คนอื่นไกล...แต่ความร้ายกาจของฝน มันยังติดตาตรึงใจผมอยู่ไม่สร่าง...จนอดคิดลังเล 2 จิต 2 ใจไม่ได้ว่าอย่างไหนมันจะดีกว่ากัน??...ก่อนซ้อมเชียร์...การจับสลากได้เริ่ม ดำเนินไปท่ามกลางเสียงไชโยโห่ร้องของรุ่นพี่ปี 2 ...บางคนอยากได้น้องรหัสผู้หญิงดันเสือกเป็นผู้ชาย...บางคนดีใจเก็บอาการไม่อยู่ จนรุ่นน้องสังเกตออกและจนมาถึง...
"หยาดฝน....จับได้พี่รหัสชื่อ...นิลกาฬ..."
หา?...นี่มันชื่อรหัสไอ้เชนนี่หว่า...ถ้างั้น??...ฝ่ายไอ้เชนเก็บความดีใจไม่ อยู่ร้องเฮดังลั่น...ฝนรู้เข้าถึงกับหน้าเสีย...พูดเสียงอิดออดระคนกับแปลกใจ...
"อ๋า!!!...พี่เชนหรอ???...ฮื่อๆๆ...โธ่เอ้ยๆๆ..."
ฝนกระทืบเท้านิดๆก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอย่างงอนๆ...มองหน้าผมที่ยืนอยู่ใกล้ๆตา แป๋วเลย...
"ฝน...อย่างอแงสิ..."
เพื่อนผมคนอื่นๆไม่ว่าเรียนเอกเดียวกันหรือเรียนต่างเอกกันคงต่างหมั่นไส้ ไอ้เชนกันทั้งนั้นเพราะพวกมันต่างก็เล็งฝนไว้เหมือนกัน...ส่วนผมคิดด้วยความ โล่งอกที่ฝนไม่ได้เป็นน้องรหัสแต่อีกใจอดกังวลไม่ได้...ไอ้เชนบ้า...เขาให้เรา ปิดไว้ก่อนอย่าเพิ่งบอกน้องและมันจะดีใจจนออกหน้าออกตาเกินไปแล้วมรึงเดี๋ยว จะรู้สึก...จนกระทั่ง...
"กัลยา...จับได้พี่รหัสชื่อ...ท่านนายพล"
...โอ๊ะ?...ชื่อรหัสของผมออกมาแล้ว...แต่คนไหนว่ะ?... "กัลยา" ชื่อแบบนี้ต้องเป็นผู้หญิงแน่ๆ...ผมไม่เห็นหน้าเพราะว่าเธอคนนี้ไม่ได้มาซ้อม เชียร์แต่มีเพื่อนห้องเดียวกันช่วยจับฉลากให้...ผมกระซิบถามเพื่อนข้างๆ...แต่ ไม่มีใครรู้สักคนจนมีรุ่นพี่บอก...
"เฮ้ย!!...นายได้น้องรหัสเป็นทอมว่ะ...ยินดีด้วย..."
...สิ้นประโยคนี้...ในหัวสมองผมเกิดความว่างเปล่าอยู่ชั่วขณะก่อนอุทาน เบาๆ...
หา!!!!...อะไรกันวะนี่?...ไอ้เชนบ้าก็หัวเราะอย่างขบขัน...ตลกแม่งมึงสิขำมากนักนะ มึง... ผมพยายามคิดว่าต้องไม่ใช่เธอคนนั้นๆ...แต่ถ้าพูดถึงน้องใหม่ที่เป็นทอมก็มี อยู่เพียงคนเดียว...นั่นคือแม่สาวเทควันโด้จอมเตะคนนั้น...?...เวรเอ้ย...กู อธิษฐาน อะไรไม่เคยได้ตามที่คิดเลยไม่อยากจับได้ยัยทอมนี่ก็ดันเสือกจับได้...ผมเดิน หน้าเครียดออกจากประตู...ก้มหัวมองพื้นส่ายหน้าด้วยความไม่เข้าใจโลกใบนี้ จริงๆ...
"มึงจะไปไหนน่ะ??....ยังกลับไม่ได้นะเว้ย...เราต้องคอยเสริฟ์น้ำดื่มให้น้องๆ"
"...เออ!!...กูรู้แล้ว...ไม่ต้องย้ำมาก...หูไม่หนวก..."
ผมสบถออกมาดังๆ...รุ่นพี่ปี 2 อย่างผมต้องอยู่ดูน้องปี 1ซ้อมร้องเพลงเชียร์จนได้เวลาเกือบ 5
โมงเย็น...จึงขอตัวกลับเพราะต้องไปทำงานที่ร้านตอน6โมง...ก่อนกลับพี่แคทยืน กอดอกที่ประตู...เธอเรียกผมมาคุยกันตามลำพังพร้อมสีหน้าไม่ค่อยจะสู้ดีนัก...
"...ถ้าฝนได้เป็นน้องรหัสของบอล...พี่คงพอจะวางใจได้บ้าง...เพื่อนเธอคนนี้ไม่น่า ไว้ใจเลยนะ..."
"...ไม่ต้องห่วงหรอกครับพี่...เพื่อนผมมันไม่ทำอะไรเหลวไหลหรอก...ผมขอร้องมันแล้ว ล่ะ"
"....อือ...พี่ไม่อยากให้ฝนเสียเด็กเสียการเรียน...ยังไงบอลช่วยพี่ดูแลฝนด้วย...ถ้า เห็นท่าไม่ดีต้องรีบมาบอกพี่ทันทีเลยนะ..."
สีหน้าและน้ำเสียงของเธอดูวิตกกังวลไม่น้อย...แถมกำชับผมซะขนาดนี้...พี่แคทคิด มากไปหรือเปล่า??...แต่ผมก็ตกลงรับปากเธออย่างไม่รอช้า...คุยกันเสร็จก็รีบขี่รถ มุ่งหน้ากลับหอเตรียมไปทำงาน...ระหว่างทาง...ไม่รู้ว่าตอนเด็กสาวคนนั้นรู้ว่าผม เป็นพี่รหัสและเธอจะทำหน้ายังไง?...เพราะรู้สึกว่าผมกับแม่สาวทอมคนนั้นไม่ ค่อยจะถูกชะตากันเลย...แต่ไว้ถึงเวลานั้นค่อยคิดกันอีกที...อะไรต่ออะไรอาจไม่ เลวร้ายอย่างที่เราคิดหรอก...และแถมวันนี้จะมีเมนูเด็ดรอเราอยู่ที่หอ...นั่น คือ...สาวน้อยสาวิตรี...และเด็กสาววรรณลักษณ์...ทั้ง 2 จะมานอนทอดกายให้เราเชยชมถึงห้องถึงเตียง...ไม่ได้ต้องไปให้ถึงโดยเร็วที่สุด ...โอ้ว...แค่คิดก็เสียวท้องน้อยแล้วเว้ยย...
.................................................................................................................................
พอไปถึงที่ห้อง...พบว่าสากับอ้อยมารออยู่นานแล้ว...โอ้!!เยี่ยม...สาวน้อยทั้ง 2 มาช่วยแก้อารมณ์เครียดของเราได้จังหวะพอดีเชียวนะ...สาคงจะไปรับอ้อยมาจาก โรงเรียนและพากันมาที่นี่ด้วยไฟแห่งความปรารถนาสุดที่จะระงับได้...คราวนี้น่ะ สนุกแน่...มาถึงไม่ต้องพูดพล่ามทำเพลงอะไรกันมาก...เพราะพวกเราแค่เห็นหน้าก็รู้ ใจซึ่งกันและกันดีอยู่แล้ว...มหาวิทยาลัยที่สาเรียนเปิดเทอมใหม่แล้วเธอจึงใส่ ชุดนักศึกษาเสื้อแบบเน้นสัดส่วน เห็นหน้าอกนูนเด่นเป็นกระเปาะ...เธอใช้มือหนึ่งปลดกระดุมอกเสื้อหลุดออกที่ ละเม็ดๆ...เผยบราเซียร์สีเขียวห่อหุ้มเต้าหน้าอกสุดอวบอั๋นขาวจั๊วะปนสีชมพู อ่อนๆ...กระโปรงนักศึกษาสั้นเหนือเข่าที่สาเพิ่งจะซื้อมาใหม่เมื่อวันก่อนถูก ร่นถลกขึ้นไปจนเกือบถึงโคนขาขาว...ผมตาลุกวาวไล่มองตั้งแต่น่องขาเรียวยาว เรื่อยไปจนถึงต้นขากลมกลึง...มองลึกลงไปข้างในหว่างขา...สาวสวยเอียงคอมองนิดๆ และค่อยถ่างขาออกช้าๆ...เป้ากางเกงในสีเขียวอ่อนเข้ากับยกทรง..ผมมองเห็นเนิน เป็นรูปสามเหลี่ยมหัวกลับที่มันโหนกนูนซะจริงๆ...ไม่เพียงแค่นั้น..ขนในที่ลับ ยังปกคลุมอยู่ทั่วเนินเนื้อเสียว....ในที่สุดสานั่งตั้งหัวเข่า 2 ข้างค่อยๆถ่างขาออกกว้างขึ้นอีก....ผมจึงได้เห็นว่าที่บริเวณรูรอยแยกโหนกนูน ทางผ่านเข้าออกขององคชาตเริ่มมีความเปียกชื้นจากน้ำหล่อลื่นเยิ้มเป็นคราบ ฉ่ำแคมหีแล้ว...สาวน้อยส่งสายตาหวานซึ้งตรึงใจให้...ก่อนพูดจาเชิญชวนด้วยน้ำคำ หวานเจี๊ยบจนฝูงมดแทบจะเข้ามารุมตอม...
"...ที่รัก...จะรีบไปทำงานไม่ใช่หรอคะ??...แล้วมัวตะลึงอยู่ทำไม...จะทำอะไรก็รีบๆทำ ซี่..."
สาวสวยร้องเตือนทำให้ได้สติกลับคืนมาแต่เพียงแค่ชั่วเดี๋ยวเดียว...ผมกลับตก อยู่ในวังวนมัวเมาตัณหาลึกลงไปอีกเพราะข้างๆสา...อ้อยเด็กสาวมัธยมต้นเองก็ปลด กระดุมเสื้อนักเรียนจนหลุดลุ่ยไปหมดทุกเม็ดเช่นกัน...เสื้อชั้นในเฟริส์บราสี ขาวตัวน้อยห่อหุ้มหน้าอกโตขนาดผลส้ม...แม้เนื้อนมไข่ของน้องสาวคนสวยลูกสาวป้า จะยังไม่ใหญ่มาก...แต่ก็เคยทำให้ผมหลงไหลเร้าอารมณ์ไปกับความเนียนนุ่มของ เนื้อหนังมังสาและกลิ่นกายจากเด็กสาวจนไม่อาจจะถอนตัวขึ้นมาแล้ว...กระโปรงนัก เรียนจีบยาวถึงเข่าสีกรมท่าที่ยามสวมใส่แล้วช่างชวนให้เจ้าของดูน่ารักสดใส ขึ้นเป็นกอง...ผมเห็นแล้วจึงเกิดความคิดขึ้นมาอย่างหนึ่ง...รีบบอกกับ 2 เด็กสาววัยรักวัยเรียนและ...วัยสวาท...
"...สากับอ้อยเลิกเรียนแล้วเถลไถลไม่ยอมกลับบ้าน...ทั้ง 2 คนเข้ามาให้บอลลงโทษซะดีๆ..."
สิ้นเสียงผม...ทั้ง 2 สาวต่างรีบเข้ามาสวมกอดจูบซ้ายจูบขวารับบทลงโทษที่ผมจะมอบให้อย่างพร้อม เพรียงและเต็มอกเต็มใจ...ผมยืนดูดปากจูบกับอ้อยข้างๆเตียงสาคุกเข่าส่งมือปลด กางเกงขายาวออกดึงลงไปที่ปลายเท้า...ก่อนส่งริมฝีปากสีชมพูนุ่มๆจูบหัวควยผ่าน กางเกงใน...เม้มปากเอาฟันขบดึงพวงสวรรค์...มือหนึ่งล้วงควักท่อนลำแข็งเป๊กออก มากระทอกเล่น...อ้อยถอนปากออกก้มลงจูบเลียไปตามหน้าอกจนถึงสะดือและหน้าท้องจน ผมไม่อาจกลั้นอาการขนลุกเมื่อโดนลิ้นเปียกๆนุ่มๆละเลงทั่ว...สาเอาแท่งเอ็นมา กำแน่นแถมแข็งปั๋งสู้มือและโน้มริมฝีปากจูบปลายหัวควยเบาๆ ก่อนเอาลิ้นแตะเลียไปรอบๆหัวหยัก...ผมร้องครางดังขึ้นด้วยความเสียวสุดจะทานทน ...จนต้องทรุดนั่งบนที่นอน...โอ้!!...นี่หมายความว่าผมกลับเป็นฝ่ายที่ถูกทำโทษเอง ซะแล้วหรือ??...
อ้อยโถมร่างตามไปนั่งข้างๆเงยหน้าขึ้นเอาริมฝีปากบางนุ่มประกบจูบกับพี่ชาย สุดที่รักของเธออีก
ครั้งด้วยความหฤหรรษ์เพลิดเพลิน...อ้อยกับผมส่งจูบพัวพันจนอารมณ์เคลิบเคลิ้ม ตัวเบาหวิว
น้องสาวกับพี่ชายส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ...ขณะสากลืนหัวควยไปในปากช้าๆ ก่อนล้วงมือเข้าไปในกระโปรงนักเรียนของอ้อย...น้องสาวถ่างขาแหกหีออกกว้าง เพื่อให้สาเอานิ้วเข้าไปขยุกขยิกอยู่
ภายในง่ายขึ้น...อ้อยเริ่มคิ้วขมวดหลับตาแน่นแถมร้องครางอื้อๆ...สาผงกหัวเข้า ออกดูดรูดควยเข้า
ไปเต็มปาก...นิ้วเท้าผมต้องเกร็งด้วยความเสียวอย่างสุดจะทานทน...นิสิตสาวสวย ง่วนกับการ
ออรัลเซ็กส์ปลุกแท่งควยให้ ผมขณะดึงมือกลับออกมาจากกระโปรงนักเรียนของอ้อย...เห็นนิ้วของสาเปียกน้ำเสียว ใสของน้องสาวออกมาด้วยและจะเตรียมเปลื้องผ้าของตนเองออกแต่ผมกลับยกมือห้าม เธอไว้...สารู้ใจผมดีว่าต้องการอะไร...จึงแค่เปลี่ยนท่าเป็นนั่งยองๆพร้อมรูด กางเกงชั้นในตัวบางของเธอออกมากองตรงหัวเข่า...ส่วนอ้อยใช้มือข้างหนึ่งถลก กระโปรงนักเรียนขึ้นก่อนจับมือผมสัมผัสช่องหีและเม็ดแตดของตัวเองซึ่งมันเคย อมกลืนท่อนเอ็นเข้าไปจนมิดและทำให้ผมเสียวซ่านจนต้องกระฉูดน้ำควยเข้ารูหีมา แล้วหลายครั้ง...จากนั้นอ้อยค่อยๆก้มตัวนอนตะแคงยกขาข้างหนึ่ง...ถลกกระโปรงขึ้น ไปกองไว้ที่เอว...เผยให้เห็นกางเกงในสีชมพูตัวจิ๋ว...บริเวณร่องเป้าเปียกแฉะน้ำ คาวกาม...ส่งกลิ่นหอมหวานอันแสนโอชะเย้ายวนยั่วผมให้ต้องรีบเอนศรีษะส่งลิ้น แลบเลียจุดสำคัญที่สุดของเด็กสาวอย่างไม่รีรอ...
"...โอววว....ซีดสสส...พี่ขา...จูบหีอ้อยหน่อยสิคะ...เร็วเข้า...อะ...อ้อยอยากให้พี่เลีย หีใจจะขาดแล้ว..."
อ้อยหรี่ตาปิดข้างหนึ่ง...ช่างน่ารักปนความเซ็กส์ซี่ยามได้แลมองอย่างยิ่ง...ผม ทำตามที่เธอบอกจนอ้อยตัวสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง...พยายามเอานิ้วแหวกขอบกางเกง ชั้นในตัวน้อย...แอ่นเนินแคมหีเปียก เยิ้มให้ผมดูดเลียอย่างเต็มอกเต็มใจ...ผมเห็นว่ามันไม่สะใจขาโจ๋จึงรูดแพนดี้ ตัวน้อยของน้องสาวสุดรักสุดหวงออกไปกองตรงหัวเข่าซะเลย...อวัยวะเพศเด็กหญิง วัย 13 ปรากฏอย่างชัดเจนต่อสายตาผม...โอ้!!งดงามมาก...ช่องหีที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กแต่แฉะ ชื้นมันแผลบไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสๆและถูกปกคลุมไปด้วยขนหมอยสีดำบางๆอีกชั้น... อ้อยนอนแบะหีอ้ารูสวาทอย่างร่านในอารมณ์หงี่...ส่งสายตาวิงวอนให้ผมช่วยปลด เปลื้องความหงี่แก่เธอซะที...รีบซุกหน้าสูดกลิ่นแคมหีและตวัดลิ้นเลียกลีบ กุหลาบก่อนแทงลิ้นเข้าไปข้างใน...เพราะมันเป็นความอยากในหัวใจและอารมณ์ของผม อยู่แล้ว...
"...อะ...อูยยย...ซีดสส...พะ...พี่...อ้อยเสียว...เสียวใจจะขาด...หีหนูเยิ้มไปหมดแล้วว ...อาาาาา..."
ยิ่งฟังน้องสาวคนงามร้องคร่ำครวญดังขึ้นเท่าไหร่...ผมยิ่งใช้ปลายลิ้นแยงเม็ด แตดแดงสดของเด็กสาวมากขึ้นและแรงถี่ยิบขึ้นเท่านั้น...อ้อยนอนบิดตัวไปซ้ายที ขวาที...บ้างก็เอามือ 2 ข้างแบะแคมหียกก้นแอ่นเนินเต่าขึ้นบดสู้ลิ้นของผม...ส่งเสียงร่ำร้องด้วยความ เสียวซ่านไม่หยุดปาก...
"...อูวววว...จูบเลียแตดอ้อย...นั่น...แหละ...ค่ะ...แรงอีก...จูบหนักๆค่ะ....ซีดสสส...โออออ ...ชอบจัง..."
อ้อยกระดกหีจับหัวผมกดติดจนรู้สึกอึดอัดและต้องขนลุกเกรียวไปทั้งตัวเมื่อ สากระตุกควยชักว่าวอย่างเร็วแถมบีบจับท่อนลำแน่นทั้งส่งริมฝีปากดูดจูบปลาย หัวควยอย่างหนักหน่วงดูดดื่ม...
อ้ากก...ผมจะแย่แล้ว...ปลุกอารมณ์เงี่ยนให้น้องสาวอยู่ดีๆ...ตัวเองกลับโดนปลุกจน แข็งไม่หยุดไปอีกคน...สาอ้าปากอมหัวควยบาน ใหญ่เข้าไปจนมิดและรูดอมอย่างรวดเร็วจนมีเสียงดังจ๊วบบบบบไม่ขาดระยะผมหลับ ตาปี๋เพราะรับความเสียวเข้าไปจนถึงขนาดจนแทบไม่เป็นอันเลียหีน้อง สาวเหมือนกัน...ผมรีบผละปากดึงลิ้นออก...อ้อยปรือตามองด้วยสีหน้าแดงก่ำผมเผ้า ยุ่งเหยิงแถมหายใจถี่ระรัวอีกด้วย...ผมถอดเสื้อเชิ้ตตัวเองออกหมดพร้อมๆกับ น้องสาวที่ปลดเสื้อชั้นในสีขาวออก...เธอคุกเข่ามือประคองบีบเต้านมเล็กๆของเธอ เข้าหากันเพื่อให้ผมดูดหัว...สาดูดอมควยผมจนพอใจแล้วนั่งที่เตียงจ่อปลายลิ้น ตรงฐานลับในหว่างขาของอ้อย...ก้มลงดูดเลียหีให้น้องสาวสุดที่รักแบบต่อเนื่อง... อ้อยหลับตาร้องคราง...อ้าปากค้างเกร็งตัวสยิวเสียวซ่าน...
"...อือออ...อูวววว...พี่สา...หนูเสียวค่ะ...อูยยยย...ดูดแตดแรงๆค่ะ...อ๊าาาา...เสียววว..."
ฝ่ายผมจูบที่ปลายยอดหัวนมก่อนเอาแต่เฝ้าวนเวียนแลบลิ้นเลียดูดดุนฐานเนิน ปทุมถัน
ทั้งซ้ายทั้งขวาของอ้อยราวกับอดอยากปากแห้งมานาน...แน่สิ...ตั้งแต่เปิดเทอมมาผม มีอะไรกับอ้อยแค่ครั้งเดียวเอง...แถมยังต้องเล่นซ่อนแอบและรีบๆเย็ดด้วย... สาเหตุอะไรคงไม่ต้องบอกให้เสียอารมณ์...
สาเลียเม็ดติ่งเสียวของอ้อยพร้อมจับไอ้เจี๊ยวพระเอกของผมกระทอกช้าๆควบคู่ กันด้วย...
อ้อยยังครางไม่หยุดหย่อนมือกดหัวสาติดแน่นกับรูหี...อีกมือคอยลูบหัวผมเบาๆ ...สักพัก
ผมเปลี่ยนอริยาบถอยู่ในท่า 69 กับอ้อยให้เธอดูดควย...สานั่งยองๆคร่อมจ่อรูเสียวตรงที่ปาก...และผมใช้นิ้วล้วง สอดใส่ช่องหีอ้อย...สานั่งยองๆจับหัวผมติดแน่นกับแคมหีฉ่ำเยิ้ม...ผมจัดการส่ง ลิ้นแทงเข้าไปในกลืบหีรู สวาท...ทำเอาสาร้องครางออกมาอย่างดังแข่งกับอ้อยที่นอนตะแคงข้างๆต้องบิดก้นไป มาเพราะเจอแม่นางนิ้วชี้กับนิ้วกลางของผมชักเข้าชักออกราวจักรผันในรูหี เปียก เยิ้มน้ำเมือกจนมีเสียงดังแจ๊ะๆภายใน...อ้อยไม่ยอมเสียวอยู่เพียงฝ่ายเดียวแต่ เธอลากผมให้เข้าวังวนแห่งความเสียวซ่านตามไปด้วย...อ้อยดูดควยผมอย่างรวดเร็ว ไม่แพ้กับที่สาทำให้ก่อนหน้านี้จนตัวผมต้องแอ่นเชิดจะร้องออกเสียงดังก็ไม่ ได้เพราะยังดูดดื่มน้ำหีแสนจะหอมหวานที่กลั่นออกมาสดๆจากรูเสียวและเลียเนิน แคมเต่าตัวเขื่องของสาเข้าไปแบบเต็มคราบ...น้ำจากรูหียัง ไหลหยดเข้าปากลามไปเข้าจมูก...สาทนไม่ได้อีกแล้ว...ระล่ำระลักบอกกับอ้อยด้วย เสียงสั่นๆให้พอก่อน...จากนั้นสาเปลี่ยนท่าคลาน4 ขาดึงกระโปรงนักศึกษาสุดแสนจะสั้นจู๋ขึ้นมากองที่สะโพกเหลียวหน้าบอกให้ผม รีบเสพสังวาสกับเธอด้วยเสียงสั่นๆพร้อมส่ายก้นส่ายหียั่วยวนควย...ปากช่องคลอด สีแดงสดและขมิบรู...เม็ดแตดขยายตัวใหญ่..สั่นระริกแถมน้ำหีหล่อซึมเต็มปากรู หี...
   "ยะ...เย็ดกันเถอะ...บอล...สาทนไม่ไหวแล้ว...สาเงี่ยนเหลือเกิน...บอลเอาควยแทงหีเร็วๆเข้า..."
   ผมไม่มัวรอรีบนั่งคุกเข่าเข้าประกบด้านหลังแก้มก้นขาวอวบกลมกลึงเอาควยสอดเข้ารูหีที่สาแบะรูกว้าง...น้ำหีใสๆไหลปริ่มย้อยรอรับแท่งควยอยู่แล้ว...ผมออกแรงกดเข้าไปช้าๆจนมิดด้าม...สาซุกหน้ากับหมอน...คิ้วขมวดยุ่ง...ใบหน้าเหยเก...เหงื่อผุดออกมาเป็นเม็ดๆจนเปียกเสื้อนักศึกษาสีขาวไปหมดทั่วแผ่นหลัง...วันนี้ผมได้เย็ดสาในชุดนักศึกษาแล้ว...โอ้ววว...เคยคิดมานานว่าต้องขอลองให้ได้...สมหวังแล้ววันนี้...อ้อยนั่งห้อยเท้ามองผมและสาตาเยิ้ม...เหงื่อเม็ดโตยังเกาะพราวไปตามใบหน้าและเนื้อตัวเธอ...น้องสาวมองควยของผมซอยเข้าออกในรูหีเปียกเยิ้มของสาพร้อมแลบลิ้นเลียริมฝีปาก...สาวสวยมหาลัยร้องครวญครางลั่นห้อง...เธอก้มลอดหว่างขามองของสงวนของตัวเองที่รับควยวิ่งเข้าวิ่งออกเข้ารูอย่างรวดเร็วจนรูหีบวมเป่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด...น้ำเมือกจากช่องคลอดช่วยโอบอุ้มท่อนเอ็นจนคลุกเคล้าเป็นมันสีขาวลื่นไปทั่วทั้งลำ...

"ปะ..เป็นไงจ๊ะสา...อือออ...เสียวมั้ย...วันนี้บอลได้เย็ดทั้งชุดนิสิต...สะใจ...สุดยอดไปเลยเว้ยย...อูวววว..."
"สะ...เสียวมากคjะ...ผัวขา...เมียทนเงี่ยนไม่ไหว...ต้องค่อยๆเดินขมิบหีมาให้...ผัวเย็ดถึงห้องเลย..อออ...โอออ..."
"...เมียคงเงี่ยนจนหน้ามืดเลยสินะ...ถึงต้องขมิบหีน่ะ...กลัวน้ำหีมันจะเยิ้มหรือไงจ๊ะ...อูยยย...กรอดดด..."
"อาาา...อูยยย...งะ...เงี่ยนคะ...ผัวจ๋า...เมียเงี่ยนมากเลย...เอาอีก...อาาาาา ...เย็ดเน้นๆหนักๆแบบนั้นแหละ...เมียชอบ...อื๊ออ...อูววว...ลงโทษเมียอีกสิคะ...เอาเลย...ลงโทษหนักๆ...อือออ...อ๊อยยย..."

   ผมครางแข่งกับสา...มือจับบีบสะโพกของเธอ...กระแทกควยเข้าออกรูหีเสียวเต้มแรง...ความฉ่ำแฉะในรูหีของหญิงสาวในชุดนักศึกษา...ผมรู้สึกได้...รู้สึกได้ชัดเจนผ่านทางท่อนควยซึ่งถูกอาบไปด้วยหยาดเสียวของน้ำเมือกในโพรงหีจนเวลาก้มมองเห็นแท่งเอ็นเป็นมันแผล่บเชียว...ผมสอดมือทั้ง 2 ใต้รักแร้สาเข้าบีบเคล้นหน้าอกคู่งาม...ยกทรงของสายังไม่ได้ถอดออกแค่ถูกดึงขึ้นไปอยู่เหนือราวนม...สาช่วยประคองจับมือผมให้คลึงนวดเต้านมคู่งามให้ถนัดถนี่...สะโพกของเธอก็ช่วยเด้งรูหีพร้อมไปกับเม็ดแตดครูดเข้าครูดออกเสียดสีผิวควยมันส์สุดสะเด่า...เราทั้ง 2 คนหนุ่มสาววัยซ่านเสียวยังร้องครางระงมแข่งกันอย่างได้อารมณ์เย็ดกามยิ่ง...ฉับพลัน!!!...

"...โอ้ยย!!...บอลอ่ะ...อย่าแยงตูดสาสิ...เอานิ้วแหย่เข้ามาได้...เดี๋ยวเถอะนะ...อู๊ยยย....ยังอีก...บ้า..."
สาร้องเสียงหลงเพราะผมนึกสนุกเอานิ้วชี้จ่อแทงรูก้นเธอ...หญิงสาวเหลียวหลังมองค้อนให้และเม้มฟันอัดรูหีสู้ควยอย่างแรงเป็นการตอบโต้...
"อืออ...ดีมาก...นั่นแหละสา...บอลไม่ยอมแพ้แน่...เย็ดหีเย็ดควยให้น้ำแตกกันไปข้างหนึ่งเลย..."
ผมพูดจบก็เร่งความเร็วส่งท่อนควยบดบี้แคมสวาทสาแบบลืมหายใจหายคอ...สากำลังเสยผมยาวที่พัวพันยุ่ง...โดนเข้าไปถึงกับหน้าเหยเกส่ายก้นร่อนไปมาด้วยความเสียวซ่านสุดที่จะระงับได้...น้ำตาแห่งความสุขไหลออกมาจากดวงตา...มือทั้ง 2 บีบขยุ้มที่นอนแน่นจนยับยู่ยี่...หนุ่มสาวยังบรรเลงเพลงกามารัก...เสพสุขกันต่อไปไม่มีหยุดยั้ง...
"อูย...บอลขา...แรงอีก...อีก...อื๊อออ...เมียเสียวจะตายแล้วว...เย็ดแรงๆ...สาเงี่ยนเหลือเกินค่ะ..."
"...อูวววว...บอลก็ชักจะแย่แล้ว...สา...หีสามันตอดควยสุดๆเลย....ว้ากกก...ยะ...เยี่ยมมาก..."
ผมชักเริ่มปวดเอวมากขึ้นแถมพยายามกลั้นน้ำควยสุดชีวิตเพราะยังไม่ได้เย็ดอ้อย...แต่คนที่ไปเที่ยวสวรรค์ก่อนกลับเป็นสา...สาวน้อยตัวสั่นเทาร้องครางระงมอย่างสุดเสียว...ในช่องรูหีเต้นตอดควยตุบๆ...ร่างกายสาวสวยวัย 18 เกร็งกระตุก...รูหีขับน้ำหีขาวอุ่นๆชะโลมท่อนควยจนเปียกไปหมดทั้งลำ...สาสูดปากหายใจหอบเหงื่อไหลออกทั่วร่าง...นอนซบหน้ากับหมอนโก่งตูดหมดแรงเมื่อเธอเข้าถึงจุดสุดยอด...สาให้ผมแช่ควยในรูหีของเธอก่อนอย่าเพิ่งดึงออก...อ้อยคลานเข้าหาแลกลิ้นจูบปากผมและไปจูบสาต่อ...สักพักสาให้ผมดึงควยออกก่อนล้มตัวนอนแผ่หรา...ทีนี้ก็เหลือน้องสาวผู้น่ารักน่าเย็ดอีกคน...เอาล่ะ...????...เสียงโทรศัพท์ของผมดัง??...
อ้อยกับสาได้ยินแล้วเสียอารมณ์มากๆ...ผมเองก็พลอยเซ็งไปด้วย...ใครโทรมาเวลานี้วะ?...คนกำลังเอากัน...
"ไอ้บ้าที่ไหนเนี่ย...บอล...ด่ากลับไปเลย...คนกําลังเย็ดกัน...บ้าแท้ๆ..."
อ้อยไม่ตอบแต่ทำหน้าเซ็งๆ...พอคว้ามือถือมาดู...ตายแล้ว...เธอคนนั้นนี่นา...ผมรีบเดินเข้าห้องน้ำพยายามคุยเสียงเบาที่สุดเพราะผู้หญิงที่โทรมาคือบุศ...เธอบอกให้ผมลงไปหาข้างล่างมีธุระจะคุยด้วย...มีอะไรกันว้า...โธ่ควยหดหมดเลยมาโดนขัดจังหวะแบบนี้...แต่ถ้าไม่ลงไปเธออาจจะขึ้นมาเองมันน่ากลัวแต่ถ้าทำเฉยไม่ไปหาบุศอาจจะงอนได้ซึ่งนี่ก็ไม่ดีอีก...คิดแล้วผมจึงใส่เสื้อกางเกงแบบลวกๆ 2 สาวรีบถามว่าจะไปไหน...ผมแกล้งบอกว่ามีเพื่อนมาหาจะลงไปพบขอเวลาสักแป๊ปหนึ่ง...อ้อยบอกให้รีบกลับมาโดยด่วน...เธอกำลังค้าง...พอออกมา...ไปอยู่ไหนแล้วล่ะ...บุศ?...
"...อยู่ตรงนี้...บอลมัวมองอะไรอยู่น่ะ?..."
อื๋อ??...บุศยืนกอดอกใกล้ๆรถเบนซ์...นั่นรถบ้านเธอหรือไง?...สาวน้อยคนนี้เปลี่ยนไปจากแต่ก่อนตรงที่การแต่งตัวใส่เสื้อนศ.รัดรูปเห็นหน้าอกนูนเด่นแถมแลเห็นยอดปทุมถันเม็ดเล็กๆยื่นออกมาด้วย...กระโปรงก็ช่างเซ็กส์ซี่บาดตาบาดใจเหลือเกิน...สั้นเลยเข่าซะจนคิดว่าถ้านั่งแยกขาหน่อยเดียวต้องเห็นอะไรต่อมิอะไรหมดแน่ๆ...ที่เหมือนเดิมคือทรงผมที่ยังรวบสั้นอยู่...คิ้วคมๆขนตางอนๆมันดึงดูดสายตาหนุ่มดีจริงๆ...
"บุศมีธุระอะไรหรือครับ??...มาหาถึงนี่เชียว..."
"ไม่มีธุระมาไม่ได้หรอ?...คิดถึงจึงมาหา...หรือว่ามาไม่ได้ล่ะจ๊ะ??..."
สาวสวยจากเอกบริหารปี 2 บอกต่อไปว่าที่มาเพราะอยากเจอและต้องการอยู่กับผมตามลำพังแต่ผมบอกว่าวันนี้ไม่สะดวก...บุศถามว่าทําไม?...ผมก็ตอบไม่ได้...
"...หรือว่าที่ห้องบอลมีคนอยู่แล้ว...ใครหรือค่ะ?..."
"...คือ..."
ผมอึกอักขณะบุศเข้ามาใกล้โน้มศีรษะมาหาจมูกสูดดมไปตามเนื้อตัว...สักพักเธอสบตายิ้มที่มุมปาก...ไม่มีทางที่บุศจะไม่รู้หรอกเพราะกลิ่นและคราบไคลที่ติดอาวุธของผมมันคือบางอย่างที่ตัวเธอเองก็มีเช่นกัน...และเหงื่อของผมยังไม่แห้งแถมยังหายใจหอบๆอีก...เดาได้ไม่ยากหรอกว่ากําลังทําอะไรอยู่?
"...อย่างงี้นี่เอง...กลิ่นฉึ่งเชียวนะ...กำลังเล่นกันเลยหรือเนี่ย??...สงสัยบุศมาขัดจังหวะซะแล้ว..."
ผมอายจนหน้าแดงขณะบุศมีแต่รอยยิ้ม...และเธอถามอีกว่าใช่เก๋กับสาวหรือเปล่า?...ผมตอบว่าไม่ใช่...
"...อ้อ...คงเป็นเธอคนนั้นน่ะเองนะ...งั้นวันนี้บุศขอตัวก่อนดีกว่า...ไว้เจอกันใหม่ล่ะกัน..."
ว่าแล้วบุศก็เดินกลับไปที่รถ...มีคนขับรถให้ด้วย??...คุณหนูลูกคนรวยนี่นา...คนขับเป็นชายวัยกลางคนอายุน่าจะสัก 40 กว่าๆ...เธอนั่งเบาะหลังพร้อมสั่งเสียงเรียบๆ...ดูไม่น่าจะโกรธนะ...
"กลับบ้านเลย...ลุงส่ง..."
"แล้วคุณหนูรองล่ะครับ?..."
"เขากลับเองได้หรอกน่า...เห็นว่าวันนี้จะกลับกับเพื่อนน่ะนะ...ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก..."
บุศโบกมือลาให้ผมก่อนปิดกระจกรถ...พอรถเบนซ์คันงามสุดหรูขับออกไปแล้วผมก็รีบวิ่งกลับขึ้นห้อง...เพราะภารกิจยังไม่เสร็จสิ้น...แต่ที่บุศหมายถึงเมื่อกี้คงเป็น...ศกุนตลาสินะ...
.................................................................................................................................