เจาะเวลาหาฉิมพลี(ภาคยุทธจักร) ตอนที่ 15 เรากำลังถูกลวนลาม by uuuu

[uuuu84]

เจาะเวลาหาฉิมพลี(ภาคยุทธจักร) ตอนที่ 15  เรากำลังถูกลวนลาม



 


           ยูอันแบกอ๋องไต้อี้ เดินทางด้วยความยากลำบาก

ไม่ใช่เพราะต้องแบกสาวสวยเดินทางในเวลากลางคืน  เพราะคืนนี้ท้องฟ้าไร้เมฆบดบัง แสงจันทร์กระจ่าง

ทำให้มองเห็นเส้นทางชัดเจนไม่น้อย  และเพราะยูอันเริ่มจะชำนาญเส้นทางจากถ้ำไปตัวเมือง

ถึงจะต้องผ่านป่ากว้าง  แต่ทว่าไม่ได้ทำให้หนักใจนัก  คาดว่าก่อนเช้า น่าจะพาสาวสวยส่งคืนถึงบ้าน

     แต่ที่ลำบากคือความคิดที่อยากจะลูบคลำร่างงามที่ตึงแน่นไปด้วยวัยสาวของอ๋องไต้อี้นี่เอง

อ๋องไต้อี้ถูกลักพาตัวมาขณะที่กำลังนอนอยู่ ดังนั้นจึงอยู่ในชุดนอนสีขาว ผ้าฝ้ายบางเบาทำให้ยูอันรับรู้ได้ถึง

ความเต่งตึง เรียบลื่นของผิวสาว ต้นขาของสาวสวยตึงแน่น เรียวไม่ผอมไม่อวบจนเกินไป มือขวาที่ประคอง

ต้นขาของอ๋องไต้อี้อยู่ อดลูบคลำต้นขาสวยนั่นเล่นไม่ได้  

    "เฮ่อ ..." ยูอันถอนหายใจออกมาอีกรอบ ที่ไม่อาจห้ามความหื่นในตัวได้  เอาน่า...คิดสะว่าเป็นค่านำส่ง  ยูอันคิดในใจ

ไม่ได้รู้เลยว่าสาวสวยที่กำลังถูกลวมลามโดยไม่ได้รับอนุญาติ

     รู้สึกตัวแล้ว


อ๋องไต้อี้รู้สึกตัวมาได้พักหนึ่งแล้ว

     ถึงจะยังขยับเขยื้อนร่างกาย หรือยังส่งเสียงอะไรไม่ได้ แต่สาวสวยก็รู้สึกตัวแล้ว

การที่ถูกแบก แล้วเดินทาง ทำให้จุดเส้นที่ถูกสกัดอยู่  คลายออกก่อนเวลา

อันที่จริงคุณชายสู่สมก็คำนวนเวลาในการสกัดจุดเอาไว้ก่อนแล้ว

ว่าให้จุดคลายตัวในหนึ่งชั่วยาม(สองชั่วโมง)

     อ๋องไต้อี้ พอรู้สึกตัว ก็ตกใจไม่น้อย  ทีแรก ยังคิดว่ากำลังฝันอยู่  

แต่หลังโดนลมเย็นๆยามค่ำคืนพัดมาโดนร่างที่มีเพียงผ้าฝ้ายบางๆสวมอยู่

สติก็แจ่มใสขึ้นมา

     แม้จะลืมตาไม่ได้ แต่ก็รู้สึกได้ว่าตนเองกำลังถูกแบก ไปไหนสักที่หนึ่ง

จมูกได้กลิ่นหอมสดชื่นอ่อนๆ  คงเป็นกลิ่นกายของชายที่กำลังแบกเราอยู่

ใช่แล้วเป็นชาย  รู้ได้จากความรู้สึกของไหล่ที่กว้างแข็งแรง  และแผ่นหลังที่กว้าง

     "เราถูกลักพาตัว !!" เหตุผลแรกและเหตุผลเดียวที่คิดออกมาได้  

     "หรือจะเป็นโจรปล้นสวาท" สาวสวยนึกถึงเรื่องเล่า ที่สาวใช้คนสนิทเคยเล่าให้ฟัง....

    
     "คุณหนู เห็นทีบ่าวจะต้องเปลี่ยนชั้นในให้คุณหนูอีกแล้ว *-* " ซิ่วเอ๋อ สาวใช้คนสนิทยิ้มล้อเลียน

ขณะที่กำลังช่วยกันอาบน้ำให้อ๋องไต้อี้  

     ปรกติในสมัยนั้น การมีสาวใช้ช่วยอาบน้ำให้นายเป็นเรื่องปรกติ  ปรกติจะมีสาวใช้ช่วยอาบหลายคน

ยิ่งลูกสาวเจ้าเมืองแบบอ๋องไต้อี้ ปรกติต้องใช้สาวใช้เป็นสิบ  แต่ทว่าอ๋องไต้อี้กลับอนุญาติให้สาวใช้เพียง

สี่คนเท่านั้น และสองในสี่ คนที่สนิทที่สุดคือ ซิ่วเอ๋อ และซือเอ๋อ

     "ช้าไปแล้วละ   ซือเอ๋อเพิ่งสั่งตัดไปเมื่อวาน" อ๋องไต้อี้หัวเราะเบาๆพลางหันไปยิ้มกับซือเอ๋อ

     "หน้าอกคุณหนูเติบโตขึ้นอีกแล้ว ชุดของปีที่แล้วคงต้องทิ้งหมด"  ซือเอ๋อสาวใช้หน้าตางดงามไม่น้อย

อายุประมาณ 18-19 ปี หัวเราะแล้วมองรูปร่างของนายสาวที่แช่อยู่ในถังอาบน้ำ  

     "ยังไงก็สู้ซือเอ๋อไม่ได้หรอก *-*" อ๋องไต้อี้ยิ้มล้อเลียน  หมายถึง หน้าอกของซือเอ๋อที่ขนาดอวบใหญ่กว่านั่นเอง

     "รอดูไปอีกปีสิ "  ซิ่วเอ๋อแซวบ้าง "ถึงตอนนี้จะยังสู้ไม่ได้ แต่บ่าวว่าก็ไล่มาติดๆแล้ว"

     "กลัวว่า ไม่ทันจะถึงปี พวกเราจะมี คุณชาย มาช่วยสำรวจ อิอิ" ซือเอ๋อ หมายถึง เหล่าจอมยุทธหนุ่ม และลูกชายตระกูลขุนนาง

ที่แห่กันส่งแม่สื่อมาทาบทามสู่ขออ๋องไต้อี้

    "ฮึ..." อ๋องไต้อี้ รู้สึกไม่ดีนักเมื่อเอ่ยถึงเรื่องแต่งงาน  เพราะตั้งแต่โตเข้ารุ่นสาว ยังไม่รู้สึกพึงพอใจหนุ่มคนไหนเลย

เสียงซิ่วเอ๋อดังเข้าหูมาอีกว่า "หนุ่มคนไหนน้า จะมีบุญได้คุณหนูไปเป็นคู่ครอง..."  ฟังแล้วอดนึกถึงจางซินถง เพื่อนสาวคนสนิทไม่ได้

หรือ ซินถง จะมีชายในดวงใจแล้ว...ไม่น่า หมอนั่นเป็นเด็กรับใช้นะ

    "คุณหนู ต้องระวังให้มาก" เสียงซิ่วเอ๋อดังขึ้นมาอีก ทำเอาอ๋องไต้อี้ดึงความคิดกลับมา

    "หือ  ...อือ อือ" อ๋องไต้อี้รับคำไปทั้งๆที่ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ ซิ่วเอ๋อพูดถึงเรื่องอะไร

    "อิอิ คุณหนูใจลอยไปถึงไหน บ่าวเตือนให้คุณหนูระวังพวกโจรเด็ดบุปผาไว้บ้าง ห้ามแอบไปไหนคนเดียวเด็ดขาด" ซือเอ๋อที่แก่กว่า

อ๋องไต้อี้กล่าวด้วยความเป็นห่วง อ๋องไต้อี้ทราบว่า โจรเด็ดบุปผา หรือโจรปล้นสวาท เป็นชายที่ฉุดคร่า หรือแอบเข้าไปขืนใจ

สาวๆนั่นเอง

    "โจรที่ไหนจะกล้า ผ่านกระบี่พี่ใหญ่มาให้ได้ก่อนเถอะ" สาวสวยมั่นใจในพี่ชายของตนมาก

    "แต่ตอนนี้คุณชายบาดเจ็บอยู่..." ซือเอ๋อกล่าวด้วยเสียงเศร้า  เพราะเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ซือเอ๋อจึงทั้งเคารพและผูกพัน

กับสองพี่น้องอ๋องไต้อี้และอ๋องยู่ซัวอย่างมาก

    "อย่าว่าแต่คุณหนูเลย พี่ซือเอ๋อเองก็ต้องระวัง" ซิ่วเอ๋อที่อายุเท่ากับอ๋องไต้อี้ หันไปดูเพื่อนรุ่นพี่ ที่เกือบเปลือย

ซือเอ๋อสวยเกินกว่าจะเป็นสาวใช้จริงๆ  ถึงจะไม่ได้เกิดในตระกูลใหญ่ แต่ทว่าเพราะเป็นสาวใช้คนสนิทของอ๋องไต้อี้

จึงไม่ต้องทำงานหนักในบ้านหรือในครัว  เรียกได้ว่าเป็นเงาของอ๋องไต้อี้ก็ว่าได้ หน้าตาผิวพรรณจึงขาวผ่องเป็นประกาย

ดึงดูดสายตาจากหนุ่มๆไม่น้อย ทว่าเพราะการแต่งกายในชุดสาวใช้จึงบดบังความสวยไปบ้าง

และเพราะมีอ๋องไต้อี้เดินนำหน้าอยู่เสมอ ผู้คนจึงไม่ค่อยได้สังเกตุสาวใช้ที่งดงามคนนี้

..........................................................

  "เอ๊ะ .." อ๋องไต้อี้ร้องในใจ หลังความคิดถูกการสัมผัสดึงกลับมา  ต้นขาช่วงเหนือเข่าสักคืบ กำลังถูกมือข้างหนึ่ง

ลูบๆไปมา   ใช่แล้วเจ้าโจรเด็ดบุปผานี่..มัน..มัน......  สาวสวยทั้งอับอายทั้งขุ่นแค้น  

   แต่ก็ไม่สามารถกระดุกกระดิกได้  แต่รู้ว่าอีกไม่ช้าจุดเส้นที่ถูกสกัดน่าจะคลายออก

พยายามสูดหายใจรวบรวมลมปราณ  เพื่อจุดที่ถูกสงบจะได้คลายออกเร็วขึ้น

     "รู้งี้ ตอนที่พี่ใหญ่ สอนการเดินลมปราณทะลวงจุด น่าจะตั้งใจเรียนมากกว่านี้" สาวสวยอดโมโหตัวเองไม่ได้

     "นี่ นี่มัน..." สาวสวยร้องในใจอีกเมื่อมือแข็งแรงนั่นเริ่มลูบไล้ต้นขาของตัวเองอย่างไม่เกรงใจ บางครั้งเลื่อนสูงขึ้น

มาตรงขาอ่อนแล้วบีบๆ ทำเอาสาวสวยใจสั่นไปหมด ความรู้สึกแปลกๆที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเริ่มก่อตัวขึ้นมา

     "ทำไมเรารู้สึกแปลกๆ" อ๋องไต้อี้เริ่มใจสั่นหวิวๆ  "หรือธาตุไฟเข้าแทรก- -"  สาวสวยรีบหยุดการเดินลมปราณทะลวงจุด

กลับคิดไปเองว่า ตัวเองคงจำที่พี่ชายสอนมาไม่ถูกต้องทั้งหมด  ร่างกายจึงมีอาการหนาวๆร้อนๆ ใจสั่นๆผิดปรกติแบบนี้

แต่พอหยุดเดินลมปราณแล้ว อาการที่ว่าก็ยังไม่หาย  ชุดนอนบางๆที่สวมไม่อาจหยุดคลื่นความร้อนที่ออกมาจากมือแข็งแรง

ที่ลูบๆคลำๆอยู่นั่น  แต่เริ่มรู้สึกว่า อาการแปลกๆนี่ก็ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด  ช่วงหน้าท้องที่เสียดสีกับไหล่แข็งแรงนั่น

ก็เริ่มมีความรู้สึกแปลกๆขึ้นมาด้วย  

    เป็นการถูกแบก ที่รู้สึกดีแปลกๆ   "เอ๊ะ -*- นี่เราคิดอะไร เรากำลังถูกลวนลามอยู่นะ"

    "พักหน่อยละกัน.." เสียงนุ่มๆดังขึ้นมาในความเงียบ มือที่ลูบๆนั่น หยุดได้สักที  สาวสวยอดโล่งอกไม่ได้

    "ว้ายย.."  ไม่ทันไรต้องร้องในใจ เมื่อมือแข็งแรงนั่นคว้าหมับเข้าที่ก้นงอนสวยเต่งตึงแล้วเต็มๆ ความรู้สึกเสียววาบเกิดขึ้นมา

อย่างทันที   และในทันทีร่างของสาวสวยก็ถูกวางลงกับพื้น  

    "นี่ นี่ เรากำลังจะถูกทำอะไร.." สาวสวยแตกตื่นตกใจ หรือว่าเรื่องโหดร้ายนี่จะเกิดขึ้นกับเราจริงๆ...

...........................

    ไม่ได้ทำอะไรเรา...อ๋องไต้อี้โล่งอก เมื่อเห็นเวลาผ่านไปสักพัก ก็ไม่เกิดอะไรขึ้น รู้สึกว่า เจ้าโจรเด็ดบุปผานั่งอยู่ไม่ไกล

เพราะยังได้กลิ่นตัวที่หอมสดชื่นนี่อยู่

    "สวยจริงๆ ไม่ด้อยไปกว่าซินถงเลย..." เสียงนุ่มๆนั่นดังขึ้นมา

อ๋องไต้อี้ทราบว่า โจรเด็ดบุปผานี่ กำลังชมตัวเอง อดรู้สึกภูมิใจในตัวเองไม่ได้ ... พูดถึงซินถงด้วยหมอนี่...เอ๊ะ...เสียงนี่

ทำไมฟังคุ้นๆหู

    "ใครจะรู้มั้ยเนี่ย  ว่าต้องแบกสาวสวยยังกะเทพธิดาไปส่งบ้าน แล้วต้องห้ามใจไม่ให้แวะฉึกฉึก สะกลางป่า มันยากขนาดไหน"

เสียงนุ่มๆนั่นเหมือนบ่นให้ตัวเองฟัง  แต่สาวสวยได้ยินชัดเจน

     "หมอนี่บอก กำลังจะส่งเรากลับบ้านงั้นเหรอ..."สาวสวยคิดในใจ  

      "เอ๊ะ !!! ใช่แล้ว เสียงแบบนี้...นี่มัน หมอนั่นนั่นเอง" อ๋องไต้อี้ร้องลั่นในใจ เพราะจำเสียงนุ่มๆแบบนี้ได้แล้ว


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

    
   คุยกันท้ายตอน

   สำหรับที่ถามๆกันถึงภาคแรก ที่หายไป ลองเข้าไปอ่านได้ที่

      นะครับ มีน้องสาวที่สนิท ช่วยทำให้

   ขอบใจ จือจือ ที่ช่วยทำนะ *-* แต่มาทำต่อให้จบภาคด้วยสิ อีก 4 ตอน

ปล.เพิ่มรูปสาวใช้คนสวย ซือเอ๋อ  ที่ แนะนำตัวละคร

               ยู