ร้อน 25

เด็กสาวทั้งสองออกไปยืนกระมิดกระเมี้ยนอยู่ข้างหน้า ทั้งคู่รู้สึกอายเพราะเท่ากับต้องยืนแก้ผ้าเป็นเป้าสายตาของเพื่อนๆทั้งหมด

ครูเพียงใจมองเรือนร่างที่น่ารักเย้ายวนของเด็กสาวทั้งสองด้วยความรู้สึกหวิวไหววูบวาบ รู้สึกโลหิตฉีดพล่านไปทั่วร่าง (เด็กสมัยนี้ทำไมมันโตเร็วขนาดนี้ ดูซิ ใหญ่กว่าของเราอีก) ครูสาวคิดในใจ

"รู้มั้ยว่าอยู่ในแถวน่ะห้ามคุยกัน" แม้จะรู้สึกหวิวไหวแต่ครูเพียงใจก็เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
"รู้..รู้ค่ะ" แจนกับอ้อมตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ใจเต้นตูมตามจนนมขาวๆทั้งสองคู่สั่นกระเพื่อมอย่างเห็นได้ชัด
"รู้แล้วทำไมฝ่าฝืนระเบียบ" ครูสาวดุ

แจนหันไปมองหน้าเพื่อนเหมือนกับจะร้องไห้ น้องออมเลยตอบครูเพียงใจด้วยความห้าวหาญ
"เพื่อนหนูไม่ได้คุยค่ะ หนูเป็นคนคุยเอง" อ้อมออกรับแทนเพื่อนด้วยความสงสาร

ครูเพียงใจหันมามองหน้าน้องออม ครูสาวเป็นคนฉลาดเธอรู้ทันทีว่าออมออกรับแทนเพื่อน ครูสาวรู้สึกใจแทบละลาย

..คนนิสัยแบบนี้แหละที่โดนใจเธอมากที่สุด สมัยเป็นนักเรียนก็เคยมีเพื่อนคนหนึ่งที่ยอมรับผิดแทนเธอ เพื่อนคนนั้นรักกับเธอมาก เคยมีอะไรกันอยู่หลายปี แต่ตอนนี้เพื่อนคนนั้นแต่งงานไปแล้ว เพียงใจไม่โกรธเพื่อนที่ทิ้งให้เธอเปลี่ยวเหงาอย่างนี้  จริงๆเธอก็สมควรจะแต่งงานเหมือนกัน แต่เธอทำใจให้ชอบผู้ชายไม่ได้

...ผู้หญิงเท่านั้นที่ทำให้เธอหวั่นไหว
...แต่เธอไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ดีกับเธอเหมือนเพื่อนคนนั้นเลย

เนตรนารีคนอื่น พากันมองน้องออมด้วยความสงสาร เพราะรู้ว่าเพื่อนต้องโดนทำโทษแน่ๆ ทั่วบริเวณเงียบกริบจนเข็มตกก็คงได้ยิน

"เธอคุยอะไร หือ" ครูสาวคาดคั้นน้องออมด้วยเสียงที่ชวนให้สั่นสะท้าน

น้องออมนิ่งอึ้ง

น้องแจนมีสีหน้าร้อนใจ

"เธอคุยอะไร" เพียงใจถามย้ำ

"หนู..หนูบอกกับเพื่อนว่า..." เด็กสาวตอบไปคิดไป "หนูบอกว่า วันนี้ครูเพียงใจสวยจังเลย ใส่ชุดยูนิฟอร์มแบบนี้ดูเก๋สุดๆ"

ครูเพียงใจได้ยินก็อึ้ง

เด็กมันไม่พูดโกหกหรอกน่า
แต่มาชมกันต่อหน้าแบบนี้มันก็เขินนะ

หน้าใสๆแดงระเรื่ออย่างน่ารัก
...ความคิดที่จะลงโทษเด็กสาวสลายหายวับไปกับคำป้อยอ

"เอาละ ต่อไปห้ามคุยในแถวอีก กลับเข้าไปในแถว" ครูสาวพูด

เสียงหัวเราะคิกคักดังกันในหมู่เนตรนารี แจนรีบดึงออมกลับเข้าแถว ครูสาวหน้าแดง คิดขึ้นได้ว่าถ้าปล่อยไปอย่างนี้ เดี๋ยวพวกเด็กไปนินทาว่าเธอบ้ายอเธอจะกลายเป็นเรื่องขำขันให้ร่ำลือกันไปอีกหลายรุ่น เลยต้องสั่งแก้เขินว่า

"แต่ยังไงก็ต้องลงโทษ เดี๋ยว 3 ทุ่มไปหาครูที่เต๊นท์พยาบาล"
"ค่ะ" น้องออมรับเสียงอ่อยๆ

- - - - - - - - - - - - - - - - -

มันเป็นคืนที่ฟ้ามืดมิดไม่มีแม้แต่แสงจันทร์ ป้อมมองขึ้นไปบนฝั่งก็เห็นสามสาวเป็นเงาดำๆอยู่บนหาดทรายเท่านั้น

"ขึ้นฝั่งกันเถอะครับคุณน้า" ป้อมบอกอภัสดา
"เธอมีวิธีเอาเสื้อผ้าคืนแล้วเหรอ"
"มีแล้วครับ"
"ทำยังไง" อภัสดาบอกอย่างดีใจ
"ก็ไปเย็ดกันให้เค้าดู เสร็จแล้วเค้าก็คืนเสื้อผ้าให้เราตามสัญญา" ป้อมตอบ
"นี่เหรอวิธีของเธอ"
"วิธีนี้แหละครับ ดีที่สุด นี่ก็มืดแล้วเค้ามองไม่ค่อยเห็นเราหรอก ขนาดผมมองหน้าคุณน้ายังแทบไม่เห็น"
"แต่ทำไมน้าเห็นหน้าเธอ"
"ก็สายตาคุณน้าดีกว่ามาตรฐานนี่ โธ่คุณน้า อย่าไปคิดมากเลย คิดในทางที่ดีมันก็น่าตื่นเต้นดีนะ คุณน้าไม่คิดว่ามันเร้าใจเหรอ"
"น้าว่ามันน่าอาย"
"ลองคิดให้มันตื่นเต้นดูซิครับ" ป้อมเกลี้ยกล่อม
อภัสดาลองคิดดู...
"คิดยังไงมันน่าอาย"
"อย่าไปอายเลยครับ เค้ากับเราแค่คนแปลกหน้าที่มาพบกันโดยบังเอิญ เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันไป เค้าอยู่ที่นี่ ส่วนเรากลับกรุงเทพ คงไม่ได้เจอกันแล้ว หรือต่อให้เจอกันอีกเค้าก็จำคุณน้าไม่ได้เพราะมันมืด แล้วจะอายไปทำไม"
"แต่ถ้าเค้าแอบถ่ายรูปเราล่ะ"
"ผมจะยึดโทรศัทพ์เค้ามาไว้ เค้าก็ถ่ายรูปเราไม่ได้แล้วล่ะ"
"เอางั้นหรอ"
"เอางั้นซิ"
อภัสดาถอนหายใจ
"เธอมองหน้าน้าไม่ชัดจริงๆหรอ"
"ไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ครับ เห็นเป็นเงาดำๆเอง"
อภัสดาถอนหายใจอีกเฮือก
"งั้นก็ตามใจเธอละกัน"

ป้อมพาอภัสดาเดินขึ้นฝั่ง ครูสาวเกาะหลังเด็กหนุ่มอย่างแนบชิด เพราะอาย ไม่อยากให้เด็กสาวทั้งสามเห็นว่าเธอโป๊ แม้ครูสาวจะรู้ว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเธอคงจะต้องพบกับความอายที่สุดในชีวิต

อภัสดามัวแต่ระวังกลัวว่าเด็กสาวทั้งสามจะเห็นร่างเปลือยของเธอ หารู้ไม่ว่าในอีกฟากฝั่งอันห่างไกลมีผู้ชายอีกคนกำลังหัวใจจะวายด้วยความตื่นเต้นสุดขีด!

ร้อน 26


"โอ๊ยยย กูตาฝาดรึเปล่าเนี่ย คุณครูอภัสดาแก้ผ้าเล่นน้ำหรือนี่ โอยย หัวใจจะวาย" ตาแจ่มตกตะลึงกับภาพที่เห็น แม้จะเป็นคืนเดือนมืด และอยู่ในระยะไกล แต่แก็ยังร่างเปลือยของอภัสดาอย่างชัดเจน แม้ความมืดจะทำให้แกไม่สามารถเห็นไปถึงโคกหีของอภัสดาอย่างถนัดถีนี่ แต่เต้านมที่อวบใหญ่ได้รูปนั้นสั่นกระเพื่อมอย่างชัดเจนเวลาที่ครูสาวก้าวเดิน แกเห็นแม้กระทั่งหัวนมที่ชูช่อเป็นเม็ดอยู่กลางทรวงอกที่โอฬารนั้น

ตาแจ่มร้องโอดโอยนอนหงายกับพื้น หัวใจที่เต้นแรงราวกับจะวายเสียให้ได้ ทำให้แกไม่กล้ามองต่อ แต่พยายามระงับสติตัวเองไม่ให้ตื่นเต้นเกินไป แกจับหน้าอกของแกไว้ พร้อมกับร้องพึมพำ

"ใจเย็นๆ ไอ้แจ่ม ใจเย็นๆ ผู้หญิงแก้ผ้า ทำเป็นไม่เคยเห็นไปได้" ตาแจ่มร้องบอกตัวเองไม่ให้หัวใจวายไปกับภาพเปลือยของนางในฝันที่แกเทิดทูลนักเทิดทูลหนา พอรู้สึกว่าระงับจิตใจที่เต้นระส่ำระสายไว้ได้ ก็เปลี่ยนเป็นนอนคว่ำชะโงกดูสองหนุ่มสาวที่เดินตรงไปที่เด็กนักศึกษาทั้งสาม พร้อมกับหยิบมือถือออกมา ถ่ายภาพของอภัสดาไว้ทุกอิริยาบท

- - - - - - - - - - - - - - - - -

"เอาละ นักเรียน คืนนี้เป็นคืนแรกที่เรามาออกค่ายกันที่นี่ ครูจะบอกกติกาการอาบน้ำให้ทุกคนทราบ ทุกคนตั้งใจฟังไว้ กฏก็คือ เมื่อเข้าไปในโรงอาบน้ำแล้ว ทุกคนจะต้องฟังเสียงนกหวีดจากครู นักเรียนทุกคนจะต้องอาบน้ำพร้อมกันอย่างมีระเบียบ ห้ามใครตักน้ำอาบก่อน ต้องรอฟังเสียงนกหวีดเท่านั้น ครูจะให้เวลาตักน้ำราดตัวประมาณ 45 วินาที เมื่อครบเวลาครูจะเป่านกหวีด ทุกคนต้องหยุดตักน้ำ และต้องรีบถูสบู่ให้ทั่ว หลังจากนั้นครูจะเป่านกหวีดให้ตักน้ำล้างตัวได้อีก 45 วินาที หลังจากนั้นครูจะเป่านกหวีดให้หยุด เมื่อครูเป่านกหวีดหยุดแล้วห้ามใครตักน้ำอีก ใครล้างตัวไม่ทั่วก็ต้องปล่อยให้สบู่เปื้อนไปอย่างนั้น ครูจะไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ทุกคนเข้าใจมั้ย" ครูเพียงใจบอกกติกาซะยืดยาว

"เข้าใจค่ะ" เนตรนารีทุกคนเอ่ยปากอย่างพร้อมเพียง

"เอาล่ะ เมื่อเข้าใจกันแล้วก็เข้าไปในโรงอาบน้ำได้" ครูเพียงใจเป่านกหวีด

บรรดาเนตรนารีพากันเดินเข้าไปในโรงอาบน้ำ ครูเพียงใจยิ้มกริ่มดูเรือนร่างเปลือยน่ารักของสาวๆอย่างเพลิดเพลินเจริญตา พอนักเรียนเดินเข้าไปหมด เธอก็ร้องบอกให้ทุกคนเตรียมตัว

"ทุกคนตักน้ำเตรียมไว้ พอครูเป่าปี๊ดก็ตักน้ำราดได้ทันที" ครูเพียงใจตะโกน "ใครอยากจะราดอะไรก่อนอะไรหลังก็วางแผนการไว้ อย่าล้างเพลินอยู่ที่เดียวจนหมดเวลา" ครูเพียงใจพูด บรรดาเนตรนารีพากันหัวเราะคิกคัก น้องออมชี้ไปที่โคกหีของน้องแจนเหมือนจะบอกว่าให้ราดน้ำไปตรงนั้นจะได้สะอาดๆไม่อับชื้นเพราะตัวเองปีนป่ายมาทั้งวัน น้องแจนหน้าแดงแล้วชี้ไปที่โคกหีของน้องออมบ้าง เพื่อเตือนกลับว่าตัวเองก็ปีนป่ายมาทั้งวัน ถ้าของเค้าอับ ของตัวเองก็ต้องอับ ตัวเองก็ต้องราดตรงนี้เหมือนกัน เพื่อนๆที่อยู่ใกล้ๆเห็นพฤติกรรมของทั้งสองก็หัวเราะคิกกันอย่างสนุกสนาน

"เอาละตักน้ำได้" ครูเพียงใจสั่ง

บรรดาเนตรนารี พากันตักน้ำเตรียมไว้ น้องแจนกับน้องออมหันมามองหน้ากัน ทุกคนรู้สึกสนุกและตื่นเต้น ต่างคิดว่าจะต้องรีบตักน้ำราดตัวให้มากที่สุดเพราะมีเวลาจำกัด เด็กสาวรู้สึกตัวเหนียวตัวไปหมดเพราะเหงื่อที่ออกมาทั้งวันนั่นเอง

"ตักน้ำเร็วๆเลยนะแจน" น้องออมกระซิบเบาๆไม่ให้ครูได้ยิน
แจนพยักหน้า

ปรี๊ดดดดดดดดดดดดด  เสียงนกหวีดดังยาวมาจากริมฝีปากรูปกระจับของครูเพียงใจ บรรดาเนตรนารีพากันตักน้ำราดตัวกันอย่างรวดเร็วที่สุดในชีวิต
เสียงซู่ๆ ดังไปทั่วทั้งโรงอาบน้ำ เพียงชั่วอึดใจเสียงปรี๊ดยาวก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนของครูเพียงใจ

"หยุด ทุกคนหยุด" ครูเพียงใจตะโกน "เอาละถูสบู่ได้ อย่าลืมถูน้องสาวตัวเองให้สะอาดด้วย ไม่งั้นเดี๋ยวเดือดร้อนครูต้องหายามาให้พวกเธอทา"

บรรดาเนตรนารีได้ยินก็หัวเราะคิกคักต่างรีบถูสบู่กันอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวเวลาหมด บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้นสนุกสนาน
ส่วนครูเพียงใจก็ดูบรรดาสาวๆควักล้วงลูบไล้ส่วนเว้าส่วนโค้งของตัวเองอย่างสบายตา.....       

เอามาลงต่อให้จบซะทีรอมานานแล้ว

ผมชอบเรื่องนี้มากจริงๆ อยากอ่านเรื่องร้อนต่อมากๆ จะหาตอนต่อไปได้ที่ไหนครับ ใครรู้แหล่งหรือมีอยู่ บอกผมทีครับ ขอบพระคุณมากๆครับ

ขอให้มีอะไรมาดลใจให้ท่านapril กลับมาแต่งเรื่่องนี้ให้จบทีครับ เสียเท่าไหร่ก็ยอมครับ

ตามหาตอนใหม่

เรื่องกำลังตื่นเต้นเลยจะเป็นยังไงต่อไปล่ะเนี่ย

โอ้ย เรื่องกำลังสนุด ตื่นเต้น  ไม่จบสะงั้น เสียดายมาก ๆ