Oh!My Angel นางฟ้าอลเวง
Episode I : The Missing Shoe
Chapter II: "เรือนร่างของนางฟ้า"
By DRACULolitA

         ห้องน้ำอยู่ชั้นเดียวกับห้องนอนของเบิร์ด  เป็นห้องน้ำใต้บันได  คนที่มีบ้านเป็นตึกแถวหรือมีห้องน้ำใต้บันไดก็คงจะเข้าใจสภาพภายในห้องน้ำแบบนี้ได้  ปกติเบิร์ดจะใช้ห้องน้ำนี้คนเดียว  ส่วนพ่อและแม่ของเบิร์ดจะใช้ห้องน้ำของชั้นสอง   นางฟ้าเบลสำรวจไปทั่วห้องน้ำ  บรรยากาศคงไม่เหมือนห้องน้ำบนสวรรค์เท่าใดนัก  สีหน้าเธอดูแปลกใจและงุนงง  แต่กระนั้นเธอก็เริ่มถอดเสื้อออก  

มือทั้งสองของเธอไขว้ลงจับชายเสื้อแล้วดึงขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ  เนินอกนางฟ้าขนาดย่อมๆก็โผล่ออกมาอวดสายตามนุษย์โลกอย่างเบิร์ด  แสงไฟจากเพดานห้องน้ำสาดส่องลงมากระทบยอดอกของเธอเสริมให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น  เขาจ้องมองนางฟ้าตัวน้อยที่เหลือชุดเครื่องแบบเพียงครึ่งท่อนอย่างไม่เขินอาย  

"เอาเสื้อผ้าไว้ตรงไหนดีคะพี่เบิร์ด"  เสียงใสๆของนางฟ้าเบลยิ่งปลุกอารมณ์ใคร่ของเบิร์ดให้เพิ่มมากขึ้น  ท่อนเสียวของเขาสั่นไหวและเริ่มขยายตัวอย่างสงบภายในกางเกงของเขา  

     เบิร์ดรับเสื้อของนางฟ้าเบลมาแขวนไว้กับราวข้างกำแพงโดยไม่เสียเวลาละสายตาไปมองมัน  เบิร์ดจ้องมองเรือนร่างนางฟ้าตัวน้อยถอดถุงเท้าเป็นชิ้นต่อไปราวกับเสือจ้องมองลูกกวางไร้เดียงสาที่เดินเข้ามาให้เชือดถึงที่ 
 
ฝ่ายนางฟ้าเบลผู้ไร้เดียงสาหลังจากส่งถุงเท้าทั้งสองข้างของเธอให้เบิร์ดแล้ว  เธอก็ลงมือรูดกระโปรงและกางเกงในของเธอลงพร้อมๆกัน  นางฟ้าเบลเปลื้องผ้าแบบไม่ให้เบิร์ดได้ทันตั้งตัว  ในที่สุดหลังจากส่งกระโปรงและกางเกงในของเธอให้เบิร์ดแล้ว  นางฟ้าเบลก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าต่อหน้าเด็กหนุ่มที่เธอเพิ่งรู้จักไม่ถึงชั่วโมง  เบิร์ดเพ่งมองเนินสวรรค์ที่เขาเฝ้ารอมานาน  มันโหนกนูนออกมารับแสงจากเพดานเห็นเป็นเงา  ติ่งเสียวนางฟ้าโผล่แทรกร่องกลางหว่างขาออกมาเห็นเป็นติ่งเนื้อชิ้นเล็กๆ  ไม่มีขนสักเส้นขึ้นมาปกคลุมเนินสวาทให้รำคาญใจ  

     เมื่อเก็บรายละเอียดจุดสำคัญของเธอเสร็จแล้ว  เบิร์ดก็เริ่มส่ายสายตามองรูปร่างของนางฟ้าเบลแบบองค์รวม  ผิวพรรณของเธอขาวเป็นสีเดียวกันตลอดทั้งตัวแสดงให้เห็นว่าแสงแดดได้ตกกระทบร่างกายเธอทุกส่วนอย่างเท่าเทียมกัน  เธอคงนุ่งลมห่มฟ้าอยู่บนสวรรค์เป็นประจำแน่ๆ...

เบิร์ดพึมพำในใจ  หุ่นของเธอเพรียวบางราวกับนางแบบ  ส่วนสูงของเธอไม่น่าจะเกิน 140 เซนฯ  ผมที่ยาวลงมาจนต่ำกว่าทรวงอกขาวๆของเธอนั้นดำสนิทเมื่อกระทบกับแสงไฟแล้วยิ่งส่งประกายงดงาม  จะมีซักกี่คนกันที่จะได้มีโอกาสจ้องมองเด็กสาววัย 12 เปลือยกายต่อหน้าต่อตาให้ดูฟรีๆ  < โอ...ขออย่าให้เธอเจอรองเท้าเร็วๆเลย >...เบิร์ดเริ่มออกลายคิดไม่ซื่อกับนางฟ้าเบล

   "พี่เบิร์ด...พี่เบิร์ด!"  เบิร์ดตกใจได้สติกลับมาจากเสียงตะโกนของนางฟ้าเบล  
"เป็นอะไรไปคะ  หนูเรียกพี่ตั้งนานก็ไม่ตอบ"  เบิร์ดละสายตาขึ้นมามองหน้านางฟ้าเบลหลังจากที่เคลิบเคลิ้มกับเรือนร่างของนางฟ้าที่เขาไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน  
"อ๋อ...พอดีพี่คิดอะไรเพลินๆอยู่น่ะ"  เบิร์ดตอบอย่างไม่อายปาก  
"แล้วพี่เบิร์ดจะไม่อาบน้ำเหรอคะ...เมื่อไหร่จะถอดเสื้อผ้าซักทีเล่า!"  นางฟ้าผู้ไร้เดียงสาเดินตรงปรี่เข้ามาหาเบิร์ด  
"มานี่...ให้เบลช่วยถอดนะคะ"  พูดจบนางฟ้าเบลก็จับชายเสื้อยืดของเบิร์ดดึงขึ้น  เขายิ้มอย่างราชาที่จู่ๆนางฟ้าตัวน้อยก็อาสาปรนนิบัติเขา  

     เบิร์ดต้องนั่งยองๆเพื่อให้เธอถอดได้สะดวก  ณ ระดับนี้สายตาของเขาก็อยู่ระดับเดียวกับเนินสวาทนางฟ้าพอดีและห่างจากมันไม่ถึงคืบ  เบิร์ดถึงกับตาค้างกับภาพที่เห็น  ติ่งเสียวที่เมื่อครู่เห็นเพียงชิ้นเล็กๆ  บัดนี้รายละเอียดของมันชัดเจนขึ้น  กลิ่นร่องเสียวของเธอโชยมาปะทะจมูกเขา  เบิร์ดสูดหายใจรับกลิ่นสาวของนางฟ้าอย่างเต็มปอด  เบิร์ดแกล้งดึงแขนตัวเองเอาไว้ไม่ให้นางฟ้าเบลถอดเสื้ออกจากแขนของเขาได้สะดวกเพื่อให้เขามีเวลาจ้องมองเนินเสียวของนางฟ้าเบลได้นานๆ  

ฝ่ายนางฟ้าตัวน้อยเมื่อรู้ว่าเบิร์ดแกล้งไม่ให้เธอถอดได้สะดวก  เธอกลับสนุกกับการยื้อยุดฉุดกระชากเสื้อของเบิร์ดอย่างมันมือ  ร่องเสียวของเธอเปิด-ปิดตามจังหวะการก้าวขา  ยิ่งกระตุ้นกามตันหาให้กับมนุษย์อย่างเบิร์ดมากขึ้น  ในที่สุดเบิร์ดยอมแกล้งแพ้ปล่อยให้นางฟ้าเบลถอดเสื้อของเขาออกจนได้  นางฟ้าตัวน้อยหัวเราะอย่างมีชัยที่ถอดเสื้อของเบิร์ดออกได้  คราวนี้เธอเป็นฝ่ายเอาไปแขวนกับราวเอง  เบิร์ดไม่พลาดโอกาสที่จะมองบั้นท้ายกลมเกลี้ยงขาวนวลของนางฟ้าเบล  

"ลุกขึ้นเร็ว...พี่เบิร์ด"  นางฟ้าแสนสวยหันมาออกคำสั่งเบิร์ดราวกับเขาเป็นน้องชายเธอ  

     เบิร์ดยืนขึ้นยกมือทำท่ายอมแพ้นางฟ้าเบล  มุขนี้เรียกรอยยิ้มของเธอได้ไม่น้อยเลยทีเดียว  บัดนี้ท่อนเสียวของเบิร์ดกำลังตุงได้ที่และรอการปลดปล่อย  เบิร์ดยิ่งรู้สึกตื่นเต้นขึ้นทุกขณะ  เขาคาดเดาไม่ออกเลยว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นท่อนเนื้อของเขา

มือนางฟ้าน้อยๆตรงเข้าจับตะขอกางเกงของเบิร์ดปลดออกอย่างง่ายดาย  ซิบกางเกงถูกรูดลงมาจนสุด  พอกางเกงของเบิร์ดตกถึงพื้นนางฟ้าเบลก็ได้พบกับความแตกต่างของร่างกายที่เบิร์ดมีแต่เธอไม่มี  ท่อนเสียวของเบิร์ดโป่งดันกางเกงในของเขาออกมาเป็นลำ  ท่อนเสียวของเด็กหนุ่มวัย 15 อย่างเขาเมื่อได้รับการกระตุ้นอย่างเต็มที่ขนาดของมันก็พอๆกับของผู้ใหญ่เลยทีเดียว  

แต่ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่แค่ไหน  นางฟ้าเบลก็ไม่เคยได้เห็นของลับของฝ่ายชายมาก่อนในชีวิต  เพราะเธออยู่ร่วมกับพี่ๆของเธอเพียง 3 คนซึ่งเป็นหญิงล้วน  

"เอาอะไรมาใส่ไว้ในนี่อ่ะ...พี่เบิร์ด..."  นางฟ้าเบลยังคงไม่เข้าความแตกต่างของชายกับหญิงอยู่ดี  

     เบิร์ดได้แต่ยิ้มไม่ว่าอะไรปล่อยให้นางฟ้าเบลค้นพบความจริงด้วยตัวเอง  นางฟ้าแสนซื่อค่อยๆดึงกางเกงในเบิร์ดลงช้าๆราวกลับกลัวสิ่งที่เบิร์ดช่อนเอาไว้ในกางเกงมันจะหล่นลงมา  แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น  หลังจากเธอรูดกางเกงในของเบิร์ดลงมาจนถึงข้อเท้ามันกลับตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางหว่างขาของเบิร์ดไม่มีทีท่าว่าจะหลุดออกจากร่องเพศของเขา  เปิดโอกาสให้นางฟ้าผู้ไร้เดียงสาพิจารณามันอย่างเต็มตา  

ท่อนเสียวของเบิร์ดยาว 6 นิ้วกว่าๆ ส่วนปลายของมันยึดติดแน่นกับหว่างขาของเบิร์ด  อีกทั้งยังมีเส้นขนมากมายรายล้อมรอบบริเวณนั้น  นอกจากนี้ใต้ท่อนเสียวของเบิร์ดยังมีถุงประหลาดๆห้อยต่องแต่งอยู่ด้วย  ส่วนหัวของท่อนเสียวของเบิร์ดพุ่งชี้มาที่ใบหน้าของนางฟ้าเบลและผงกหัวขึ้นลงไม่ยอมหยุด  เบิร์ดปล่อยให้นางฟ้าตัวน้อยเป็นฝ่ายจ้องมองของลับของเขาบ้าง  เขาอมยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อเห็นนางฟ้าเบลตะลึงกับสิ่งที่เธอได้พบจนพูดไม่ออก  

ความรู้สึกที่ถูกจ้องมองท่อนเสียวจากฝ่ายหญิงที่ไม่รู้ประสีประสากระตุ้นอารมณ์เพศของเขาให้ลุกโชนราวกับไฟที่ไม่มีวันดับ

"น้องเบล...น้องเบล!"  เบิร์ดเป็นฝ่ายเรียกเบลให้ตื่นจากภวังค์บ้าง  

"เป็นไง..." เบิร์ดยิ้มกับสีหน้าที่ยังไม่หายสงสัยของนางฟ้าเบล

"...ยังไม่เคยเห็นของผู้ชายเหรอ"  เบิร์ดถามทั้งๆที่รู้จากท่าทีของเธอแล้ว  
"อ้าว...ไม่ได้มีเหมือนกันหรอกเหรอคะ?"  นางฟ้าตัวน้อยเอ่ยถามตาแป๋วเหมือนคุยเรื่องทั่วๆไป  
"ไม่เหมือนกันสิ...ไม่งั้นเค้าจะแบ่งชายกับหญิงกันยังไงล่ะ?"  สีหน้านางฟ้าเบลเริ่มคลายความสงสัย  
"แหะๆๆ...นั่นสินะคะ"  เธอหัวเราะกลบเกลื่อนความไร้เดียงสาของตน  ว่าแล้วก็เดินตรงไปยังอ่างปูนเก็บน้ำที่รองน้ำไว้ใช้อาบ  

"น้ำเย็นจัง...พี่เบิร์ด"  นางฟ้าเบลพูดขณะที่เบิร์ดหันหลังไปแขวนกางเกงและกางเกงในของเขา  [ตูม!] เสียงนางฟ้าเบลกระโจนลงอ่างน้ำ  กว่าที่เบิร์ดจะหันไปมอง  นางฟ้าเบลก็ลอยคอโผล่พ้นน้ำมามองหน้าเขาแล้ว  
"เอ่อ...คือ..." เบิร์ดทำท่าเหมือนจะพูดอะไรต่อ  
"มีอะไรคะพี่เบิร์ด...เร็วๆสิคะ  มาอาบน้ำกัน"  เสียงนางฟ้าเบลเรียกเขาดูสดใสยิ่งนัก  แต่เบิร์ดก็ตั้งสติได้  
"คือ...ที่นี่ไม่ได้อาบน้ำแบบนั้นนะน้องเบล"  เบิร์ดอธิบาย  

"น้ำในนั้นพี่เอาไว้ตักอาบเฉยๆ"  นางฟ้าเบลทำตาโต  
"อ้าว...เหรอคะ"  ว่าแล้วก็ยกตัวเองขึ้นจากน้ำมานั่งบนขอบอ่างปูน  

"แล้วอาบยังไงอ่ะคะ?"  ขอบอ่างปูนที่แคบและแข็งทำให้นางฟ้าเบลต้องถ่างขาเพื่อการทรงตัวบนนั้นให้อยู่  ร่องเพศของนางฟ้าเบลจำต้องแยกออกอย่างช่วยไม่ได้  เบิร์ดเกือบลืมตอบนางฟ้าเบลเพราะมัวแต่มองหอยปากอ้าอยู่  
"ก็...เอ่อ ก็ใช้ขันอันนี้ตักน้ำมารดตัว...แบบนี้" เบิร์ดสาธิตวิธีการรดตัว  เขาตักน้ำในอ่างมาขันหนึ่งแล้วค่อยๆบรรจงรดลงไปกลางแผ่นหลังของนางฟ้าเบล  

     น้ำบางส่วนไหลกลับลงอ่างส่วนหนึ่งไหลลงพื้น  แต่เบิร์ดมัวแต่สนใจกับน้ำส่วนที่ไหลไปตามเรือนร่างขาวๆของนางฟ้าเบลซึ่งเอาแต่หัวเราะคิกคักกับวิธีอาบน้ำที่เธอไม่ถนัดซะมากกว่า  ร่างกายที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของนางฟ้าเบลยั่วยวนจิตใจของเบิร์ดยิ่งนัก  

"งั้น...พี่อาบน้ำให้น้องเบลดีกว่านะ"  นางฟ้าแสนซื่อพยักหน้าตอบรับ  เบิร์ดสอดมือเข้าใต้รักแร้นางฟ้าตัวน้อย  นางฟ้าเบลถูกยกตัวลอยจนกระทั่งลงมาหยุดยืนบนพื้น  เบิร์ดแทบอดทนรอไม่ไหวกับสิ่งที่เขาคิดจะทำต่อจากนี้...