« เมื่อ: ตุลาคม 02, 2015, 09:05:36 pm »
แต้วเปิดประตูออกมาแล้วเดินไปจากห้องประชุม ทิ้งให้เค้านั่งอยู่ในห้องประชุมใหญ่คนเดียว เธอขึ้นลิฟต์ไปชั้น 4 ตรงนี้เป็นห้องพัก ที่บรรดาดาราที่มาติดต่องานจะมานั่งพัก นั่งเล่น หรือนัดเจอกัน เธอเดินเข้าไปในห้องในสุดในห้องมีเด็กสาวสามสี่คนนั่งกันเหมือนรอเธออยู่พวกเธอไม่น่าสนิทกัน แต่ว่า...." สรุปแล้วว่า....เค้าคือคนเขียนบทมือทองคนนั้น? " ฝน ศนันธฉัตร สาวร่างเล็กหน้าตาน่ารัก กล่าวขึ้นด้วยเสียง ฉงนสงสัย แสดงรูปภาพเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
" ดูเขาเป็นคนดีนะ...เขามีมารยาทดีเลยล่ะ " แต้ว ตอบด้วยเสียงเชิงอธิบาย
" นั่นน่าสนใจนะ...เค้ามีใครที่ชอบเป็นพิเศษรึเปล่า? " ใหม่ ดาวิกา นางเอกพันล้านถามขึ้น แสดงรูปภาพเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
" ไม่น่าถามนะพี่ใหม่...ใครก็รักหนูทั้งนั้นแหละ หนูนี่แหละเจ้าหญิงของวงการ " เก้า สุภัสสราพูดแทรกขึ้นมาด้วยเสียงร่าเริง เชิงหยอกเย้า
" ใช่จ้ะ " แต้วมองเก้าแล้วยิ้มอ่อนๆ
" จริงเหรอ? " เก้าทำเสียงประหลาดใจ
" ใช่สิ..ดูเหมือนตัวละครล่าสุดในบทเค้าจะเอาเก้าไปเป็นต้นแบบนะ " แต้วอธิบายต่อ
" ว้าว อยากรู้จังว่าเค้าจะทำยังไงถ้าหนูไปหาเค้านะ " เก้าทำหน้าครุ่นคิด
" เดี๋ยวนะ...พี่รู้นะว่าเราคิดอะไร " แต้วจิกตาใส่ แสดงรูปภาพเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
" พี่แต้วหมายถึง...." เก้าจงใจลากเสียงแล้วอมยิ้ม
" เธอคิดจะอ่อยเค้าสินะ? " แต้วตอบน้ำเสียงเปลี่ยนไปจากที่เคย
" อาจจะนะ...หนูหมายถึงว่า เราไม่ค่อยได้เจอผู้ชายน่ารักๆแบบนี้มานานแล้ว แถมเค้ายังเป็นคนสำคัญเกี่ยวกับงานเราด้วยนะ บางทีเราน่าจะทำความคุ้นเคยกับเค้าไว " เก้าอธิบาย แต่ดูเหมือนมันไม่ค่อยเคลียร์เท่าไหร่
" ใหม่เห็นด้วยกับเก้านะ เราควรแสดงตัวตนที่แท้จริงของเรากับเขา นอกจากนี้เราอาจจะได้อะไรสนุกๆมาไว้ในคอนโทรลด้วยนะ แบบว่า....ใหม่อยากได้อะไรที่มันจริงจังซักหน่อยนะ " เธอย้ำเสียงช่วงท้ายของประโยค
" งั้นใครจะเป็นคนแรกล่ะ " ฝนที่นั่งเงียบมาตลอดถามขึ้น
ทุกคนนั่งเงียบครู่หนึ่ง
" หนูแล้วกัน...ยังไงเค้าก็ชอบหนูที่สุด " เก้าเสนอ
" งั้นพี่คนที่สองแล้วกัน " แต้วกล่าวน้ำเสียงราบเรียบ
" ใหม่ต่อแต้วแล้วกัน " ใหม่พูดต่อทันที ฝนถอนหายใจยาว
" ดูเหมือนว่าหนูจะเป็นคนสุดท้ายสินะ น่าเสียดายที่จังคนอื่นในกลุ่มติดงาน เราน่าจะมีเวลามากพอก่อนที่พวกเธอจะรู้เรื่องนี้ " คนอื่นในกลุ่มที่ว่า คือใคร?
" งั้นหนูไปก่อนนะ " เก้าลุกขึ้นทันที
" เค้าน่าจะยังประชุมอยู่นะ " แต้วกล่าวเอื่อยเฉื่อย
" หนูจะไปรอ หนูโดดเรียนบ่ายเลยแล้วกัน อิอิ " เธอยิ้มร่าแล้วเดินออกไป
แสดงรูปภาพเฉพาะสมาชิกเท่านั้น
เธอเดินไปรอเค้าที่หน้าห้องประชุมพร้อมกับนั่งแอบอยู่มุมหนึ่ง
นี่ใกล้เที่ยงแล้วเค้าเดินออกมามันแต่ยังไม่สบโอกาสให้เธอทักเค้า นั่นไง ! เค้าเดินไปที่ร้านกาแฟแล้ว ได้เวลาแล้วล่ะ...
ที่นั่นแหละ คือจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ทั้งหมด..........