ep.18

หลังจากชัดชายขับรถสปอร์ตของพี่ชายออกมาจากบ้านแล้วก็ขับตรงไปห้างสรรพสินค้าชื่อดังใกล้ๆบ้าน เดินเข้าไปนั่งสั่ง
กาแฟมาดื่มพร้อมหยิบโทรศัพท์โทรหาคุณหมิว รอสายเรียกสักครู่เสียงหวานๆไพเราะของคู่หมั้นพี่ชายก็กรอกเสียงมา

"สวัสดีค่ะคุณพี่...ตอนนี้อยู่ไหนแล้วคะ...หมิวแต่งตัวรอแล้วนะคะ..."เสียงคุ่หมั้นของพี่ชายสดใสเริงร่า ไม่รุ้ชะตากรรมแม้สัก
นิดว่ากำลังหลงกลเดินเข้าไปสู่ปากพยัคฆ์ร้าย

"พี่อยุ่ทีศูนย์การค้า....ครับ..พอดีขับรถมายางโดนตะปูตำน่ะครับ..เลยไปหาน้องหมิวที่บ้านไม่ได้...น้องมาหาพี่ได้มั๊ยครับ..."

ชัดชายจำเป็นต้องเล่นมุกนี้ เพราะตัวเค้าไม่รู้จักเส้นทางไปบ้านของคุณหมิว แล้วรอลุ้นว่าคุณหมิวจะตอบตกลงมาพบที่ศูนย์
การค้าได้หรือไม่ หลังจากเงียบไปเพียงครู่ คุณหมิวก็ตอบรับว่ามาเองก็ได้ ทำให้ชัดชายยิ้มร่าด้วยความดีใจ จัดการนัดสถาน
ที่ เวลากันเรียบร้อยก็นั่งละเลียดจิบกาแฟรออย่างใจเย็น

ช่วงระหว่างที่คุณหมิวเรียกแท็กซี่ให้มาส่งที่ศุนย์การค้านั้น เป็นเวลาเดียวกับที่ฉัตรชัยกลับมาจากตลาดในตัวอำเภอสรรพยา
พอถึงบ้านเรือนไทยเขาปลีกตัวจากหวาน โทรศัพท์ไปหาคุณหมิวด้วยความคิดถึง แต่กดโทรสายติดสักครู่ก็โดนกดสายทิ้ง
ฉัตรชัยพยามโทรหาอีกสามสี่ครั้ง แต่ก็โดนตัดสายทิ้งตลอด เขาจึงเปลี่ยนใจโทรไปหามารดาแทน

"แม่ครับ..ผมฉัตรนะครับ......" ฉัตรชัยรีบพูดอย่างร้อนรนทันทีที่มารดารับสาย

"อ้าว...ลูกเองหรอจ๊ะ..เอาเบอร์ใครโทรมาล่ะ..." เสียงมารดาเรียบๆ แต่ก็แฝงความประหลาดใจที่ลูกชายคนโตโทรมาหา

"แม่ครับ...เบอร์ใหม่ผมน่ะครับ ผมน่าจะลืมโทรศัพท์ทิ้งไว้ในรถตอนที่น้องขับมาส่ง..."เสียงของฉัตรชัยดูลุกลี้ลุกลน จนผู้
เป็นมารดาเริ่มแปลกใจ

"ฉัตร..ลูกเป็นกังวลเรื่องอะไรจ๊ะ..แม่ฟังน้ำเสียงเหมือนลูกร้อนใจยังงั้นแหละ..."
 
"แม่ครับ...ฟังผมให้ดีนะครับ...ผมเกรงว่านายชัดจะเอาโทรศัพท์ผมไปใช้...แล้วเอ่อ...เขาอาจติดต่อกับน้องหมิวน่ะครับแม่...
แม่ช่วยเช็คอะไรบางอย่างให้ผมได้มั๊ยครับ..."พอพูดจบมารดาฉัตรชัยก็รับปากทันที

"คืองี้นะครับแม่...ผมลองโทรไปหาน้องหมิวแล้ว เธอกดสายผมทิ้ง คงเพราะว่าเป็นเบอร์ที่เธอไม่รู้จัก แต่ถ้าแม่โทรไปหาน้อง
หมิวน่าจะรับสาย ผมอยากให้แม่ถามว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ครับ..."

"ได้สิจ๊ะลูก...งั้นแม่วางสายแล้วโทรหาเลยนะ สักครุ่ลูกค่อยโทรมาหาแม่อีกครั้งนะจ๊ะ...."
....................................................................
ขณะที่คุณหมิวนั่งอยู่บนรถรับจ้าง เสียงโทรศัพท์เรียกเข้ามาหาเธอ จึงยกขึ้นมองเบอร์ที่โทรมา เธอไม่คุ้นกับเบอร์นี้เลย
เพราะเบอร์โทรศัพท์นี้ของเธอเป็นเบอร์ส่วนตัวมีเพียงไม่กี่คนที่รู้ เมื่อเห็นเบอร์ไม่คุ้นโทรมาคุณหมิวก็กดตัดสายทิ้ง สักครุ่
ฝ่ายนั้นก็โทรมาใหม่ แล้วคุณหมิวก็ตัดสายทิ้งอีกครั้งพร้อมพรึมพรำในใจคนเดียวว่า ใครโทรมาทำไมนะ พวกโรคจิตแน่ๆ
เลยที่โทรมาหาแบบนี้ จนสายนั้นโทรติดๆกันอีกสามสี่ครั้ง คุณหมิวรำคาญจึงกดปิดสัญญาณของมือถือเธอไป สักพักใหญ่ๆ
จึงกดเปิดสัญญาณอีกครั้ง
..........................................................................
"แม่ครับ...น้องหมิวว่าไงครับ..."

ฉัตรชัยโทรหามารดาอีกครั้ง พอเธอรับสายเขาก็รีบถามออกไปอย่างร้อนรน ด้วยความรุ้สึกเหมือนมีรางสังหรณ์ว่าจะเกิด
เรื่องร้ายกับคุ๋หมั้นสาวของตน

"แม่ติดต่อนู๋หมิวไม่ได้น่ะลูก เหมือนจะปิดโทรศัพท์...." คุณนายแจ่มจรัสก็เริ่มรุ้สึกกังวล

"งั้นเอาแบบนี้นะครับ ..แม่โทรหาเครื่องผมที่เบอร์เดิมนะครับ.....ถ้านายชัดมันรับสาย แม่ก็ทำทีว่าโทรมาคุยกับผม อย่าเพิ่ง
ให้นายชัดมันรู้ว่าแม่รู้เรื่องโทรศัพท์ผมหาย ได้มั๊ยครับ..."

"ได้จ๊ะลูก...แม่วางสายนะจ๊ะ...สักครุ่พอได้เรื่องอะไรแม่จะโทรหาลูกเอง...." พอมารดาวางสาย ฉัตรชัยก็สะดุ้งเมื่อหวานเดิน
มาอยู่ด้านหลังแล้วถามเขาว่าโทรคุยกับใคร

"เอ่อ...พี่โทรคุยกับนายจ้าง ที่พี่ไปทำงานพิเศษมาจ๊ะ..."

ฉัตรชัยตอบอ้ำๆอึ้งๆ พยายามซ่อนพิรุทเต็มที่ แต่โชคดีที่หวานไม่ได้ซักถามต่อ เธอเดินเข้ามาโอบด้านหลังของฉัตรชัย
พร้อมกล่าวขอบคุณที่เค้าซื่อข้าวของมากมายเข้าบ้าน โดยเฉพาะทีวี เธออยากได้มานานแล้ว

"จะต้องมาขอบคุณพี่ทำไมกันล่ะ...นี่มันหน้าที่ของผัวนี่จ๊ะ..."

ฉัตรชัยรู้สึกกระดากปากเหมือนกันที่พูดคำนั้นออกมา แล้วก้ยิ่งรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเมื่อหวานรัดวงแขนแน่นขึ้น จนอกอวบอิ่ม
ของเธอแนบกับแผ่นหลังของเขาเต็มที่

"เจ้านายพี่คงจะใจดีนะจ๊ะ...พี่ถึงได้เงินมาซื้อของตั้งมากมาย..."

ฉัตรชัยจำต้องยินนิ่งค้างแข็ง เมื่อโดนวงแขนของหวานกอดรัดแน่น ส่วนหวานพอเห็นฉัตรชัยทำท่าทางแบบนั้น เธอก็ลอบ
อมยิ้มขำๆ รุ้สึกสนุกที่ได้แกล้งฝาแฝดของสามีเธอ พร้อมครุ่นคิดอยู่ในใจว่า เธอต้องทำให้ผู้ชายคนนี้สารภาพออกมาจาก
ปากให้ได้ว่า สลับตัวกันมาเพื่อประสงค์สิ่งใด
................................................
"ลูกฉัตรเป็นยังไงบ้างจ๊ะ...อยู่บ้านน้องคืนนึงนอนหลับสบายมั๊ยลูก..." คุณนายแจ่มจรัสโทรเข้าเบอร์มือถือของฉัตรชัยเบอร์
เดิม พอฝ่ายตรงข้ามรับสาย เธอก็ชิงพูดขึ้นมาเหมือนกำลังโทรหาบุตรชายแฝดคนโต โดยไม่รู้เรื่องราวอื่นใด

"เอ่อ...ก็สบายดีครับแม่...ผมอยุ่ที่นี่ก็สุขสบายดี ไม่ได้ลำบากอะไรเลย ว่าแต่แม่มีธุระอะไรกับผมหรือครับ..."

ชัดชายรับสมอ้างตัวเป็นพี่ชายคุยกับมารดาทันที่ที่ได้ยินมารดาทักมาตามสาย หลังจากคุยกันอีกสักครุ่มารดาก็วางสายไป
แล้วเธอก็รีบโทรหาบุตรชายแฝดคนโตทันที แต่ไม่มีเสียงสัญญาณตอบรับ แม้จะลองกดโทรอีกสองสามครั้ง นางจึงวางสาย
แล้วเริ่มครุ่นคิดกังวลกลัดกลุ้มว่าบุตรชายแฝดคนโต มีเรื่องกังวลอะไร หรือจะเกรงว่าแฝดคนเล็กของนาง จะนัดเจอกับคุณ
หมิวคุ่หมั้นของพี่ชาย พอนางคิดถึงตรงนี้นางก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจตามไปด้วย
................................................
[post]เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงกับการจราจรที่แสนติดขัดของกรุงเทพมหานคร กว่ารถรับจ้างที่คุณหมิวเรียกมา จะมาถึงห้างสรรพ
สินค้าที่คู่หมั้นหนุ่มรออยู่ พอเธอลงจากรถก็โทรไปเข้าเครื่องของเขา ทราบว่าคุ่หมั้นนั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟ คุณหมิวก็เดินอย่าง
สง่างามไปหา ชุดแซกสั้นสีบานเย็นขับผิวขาวละเอียดของเธอใหดูผ่องสว่างสดใส ประกอบกับรูปร่างสูงโปร่งระหง ใบหน้า
สวยหวานตามแบบฉบับลูกคุณหนูมีเงิน เวลาเยื้องกายก้าวเดิน ต่างมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่เดินสวนมาจ้องมองจนแทบเหลียว
หลัง แต่คุณหมิวเธอชินกับเหตุการณ์แบบนี้มานานนักหนา ทุกย่างก้าวเดินของเธอจึงเต็มไปด้วยความมั่นใจ เต้มไปด้วยความ
งามสง่าดุจนางแบบเดินบนแคทวอร์ค

"สวัสดีค่ะคุณพี่...."

ep.19

คุณหมิวเดินเข้าไปในร้านกาแฟ มองเห้นคุ่หมั้นหนุ่มนั่งอยู่มุมด้านในตามลำพัง จึงเดินเข้าไปทักยกมือไหว้สวัสดี ด้วยถูก
อบรมเรื่องมารยาทมาตั้งแต่วัยละอ่อน แต่คู่หมั้นหนุ่มที่ยกมือรับไหว้ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองสบตา สายตาของเขาแวว
วาวจนทำให้คุณหมิวถึงกับสะเทิ้นอาย บ่นอุ๊บอิ๊บพอให้ได้ยินกันแค่สองคนว่า คุณพี่มองจนน้องอายหมดแล้วนะคะ...ชัดชาย
ถึงรุ้สึกตัวที่ปล่อยให้ความรุ้สึกหิวกระหายเหยื่อของตนเอง แสดงกิริยาไม่ควรในที่สาธารณะ

"ก็น้องหมิวของพี่สวยขนาดนี้....พี่ก็เลยเผลอมองนานไปหน่อยสิครับ...." ชัดชายแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ

"แต่สายตาคุณพี่มองเหมือนจะกินหมิว...รู้มั๊ยคะ..."
คุ่หมั้นสาวต่อว่าเบาๆ ไม่จริงจังนัก ใบหน้าขาวผ่องกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ

"แหะๆๆๆ...น้องหมิวเก่งจัง อ่านสายตาพี่ออกว่าอยากจะกินน้องหมิวทั้งตัว...."

ชัดชายจีบคู่หมั้นพี่ชายดื้อๆ ด้วยชั้นเชิงของผู้ชำนาญ ผิดกับพี่ชายที่รักและถนอมคู่หมั้นให้เกียรติยกย่อง ไม่เคยพูดหรือ
แสดงกิริยาให้เธออายในที่สาธารณะแบบนี้ แต่จะมีใครรู้บ้างหรือไม่ว่า ในใจของมล.ลาวัลย์นั้นกลับตื่นเพลิดกับคำชม กับ
กิริยาแบบนี้ของชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงกันข้าม แม้มันจะดูแปลกไปบ้าง แต่เธอกลับคิดว่าคู่หมั้นหนุ่มคงรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
เลยพูดออกมา

หลังจากชัดชายสั่งเครื่องดื่มให้คู่หมั้นของพี่ชายแล้ว ทั้งสองคนก็นั่งละเลียดดื่มกันช้าๆ แบบไม่เร่งรีบพูดคุยหยอกล้อกัน
อย่างสนิทสนม ชัดชายฉวยโอกาสกุมมือของคุณหมิวที่วางอยู่บนโต๊ะไว้แน่น แม้เธอจะพยายามดึงมืออกด้วยความอาย
สายตาคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ แต่ชัดชายกลับไม่ยอมจนที่สุดเธอก็ต้องปล่อยให้คุ่หมั้นหนุ่มนั่งกุมมือไปอย่างนั้น จนพากันเดิน
ออกจากร้าน

"น้องหมิวอยากไปไหนครับ ดูหนังกันมั๊ย..." ชัดชายกุมมือคู่หมั้นของพี่ชายแน่น พร้อมบีบเป็นจังหวะตลอดทางที่เดินมา
ด้วยกัน จนรู้สึกว่าฝ่ามือของคุณหมิวเริ่มชื้น

"ไม่ดีกว่าค่ะ..ช่วงนี้ไม่เห็นมีภาพยนต์สนุกเลย..." คุณหมิวตอบเสียงอ่อนๆเบาๆ แสนไพเราะ รุ้สึกว่าฝ่ามือของตนที่โดนคุ่
หมั้นหนุ่มกุมแล้วบีบกระตุ้นเป็นจังหวะนั้นเริ่มชื้น ใจสาวก็เต้นระส่ำ หน้าเริ่มแดงกร่ำแม้ว่าอากาศในห้างสรรพสินค้าจะเยือก
เย็นด้วยเครื่องปรับอากาศ

"งั้นพี่ขับรถเล่นพาไปทานอาหารทะเลใกล้ๆกรุงเทพดีมั๊ยครับ...."

เสือผู้หญิงอย่างชัดชายพอมองออกว่าตอนนี้คุ่หมั้นของพี่ชายคงกำลังใจเต้นระส่ำ เมื่อโดนเขากระตุ้นความรุ้สึกด้วยการบีบ
มือเน้นๆเป็นจังหวะเต้นของหัวใจ เมื่อเขาชวนเธอไปนั่งรถเล่นเธอก็พยักหน้าตอบตกลง สองคนเดินเคียงคู่กันไปจนถึงลิฟท์
ชัดชายกดเรียกลิฟท์เพื่อให้พาไปยังลานจอดรถเบื้องบน ขณะกำลังรอให้ลิฟท์ลงมานั้นชัดชายฉวยจังหวะที่ปลอดคน เอียง
หน้าก้มลงจุบแก้มคู่หมั้นของพี่ชายดังฟอด จนคุณหมิวเอียงอายตัดพ้อเบาๆว่าอายคนเขา แต่กลับไม่เบนหน้าหนี ปล่อยให้
ชัดชายจูบอีกหลายฟอดจนลิฟท์ที่ถูกกดเรียกลงมาจอดหยุด พร้อมเปิดประตูอ้าออก มีหนุ่มสาวหลายคนทะยอยเดินออกมา
จากลิฟท์

ชัดชายแทบจะประคองร่างระหงของคุณหมิวเข้าไปในลิฟท์ เงยหน้ามองเห็นกล้องวงจรปิดติดอยู่ตรงหลังคาลิฟท์ เขารีบ
เบี่ยงตัวคุณหมิวเข้าพิงผนัง แล้วก้มหน้าจูบปากคุณหมิวแรงๆ แบบที่เธอก็ไม่ทันตั้งตัว คุณหมิวเม้มปากแน่นพยายามส่าย
หน้าหนี แต่ปากหนาอุ่นจนร้อนของชัดชายก็ตามกดบดจูบไม่ลดละ มือหยาบใหญ่ลูบไล้กดเน้นตามแนวกระดูกสันหลังจาก
ด้านบนต้นคอลงมาทีละข้อๆจนถึงเอว ก็ดึงร่างระหงของคุณหมิวเข้ามาหา แนบกับร่างของตนจนแทบสนิท

คุณหมิวผวาใจเต้นระทึกริมฝีปากร้อนเหมือนไฟของคุ่หมั้นหนุ่มที่กดแนบกับริมฝีปากบางสีชมพูเข้มของตนนั้น พยายาม
สอดปลายลิ้นเข้ามาหา แต่เธอก็เม้มปากแน่น กลัวว่าจะมีใครมาพบเห็น พยามยามเบี่ยงหน้าหนีแต่คู่หมั้นก็ไล่ตามไม่ลดละ
นิ้วของเขาไต่นวดเบาๆตามแนวกระดูกสันหลังทีละข้อๆ จนคุณหมิวรู้สึกสยิวซู่ แล้วก็ตกใจจนอ้าปากจะร้องว๊าย เมื่อคุ่หมั้น
ฉวยจังหวะดึงร่างสูงระหงของเธอเข้ามาแนบ

ความรุ้สึกของเธอบอกกับตนเองว่า เนินสาวอกอวบของตนกับกำลังแนบอยู่กับเรือนร่างของคุ่หมั้นหนุ่มจนแทบสนิท โดย
เฉพาะตรงเนินสาวที่ประทะกับดุ้นแข็งๆตรงกลางลำตัวของเขา จนคุณหมิวต้องโก่งก้นออก ปากอ้าโดนเขาฉวยโอกาสสอด
ลิ้นเข้าไปโลมไล้ตามกระพุ้งแก้ม จนเผลอไผลต้องยื่นลิ้นของตนเองตอบโต้ แล้วก็โดนคุ่หมั้นดูดปลายลิ้นเล่นเบาๆ จนใจ
เต้นระส่ำ เหมือนจะขาดใจตายไปตรงนั้น ดีแต่ว่ามีเสียงดังกริ๊งขึ้นในลิฟท์แล้วประตูก็เปิดออก โชคดีที่ไม่มีใครยืนรออยู่หน้า
ลิฟท์ มิฉนั้นเธอคงอายแทบแทรกแผ่นดินหนีเป็นแน่

"คุณพี่อ่ะ...รังแกน้องไม่ดูที่ดูทาง.."

เธอต่อว่าคู่หมั้นหนุ่มเบาๆ หน้าแดงเข้มด้วยเลือดสาว ไม่กล้าสบสายตาแวววาวของเขา เสก้มมองต่ำ แล้วก็ยิ่งหน้าแดง
กร่ำขึ้นมาอีก เมื่อสายตาเธอประทะกับความแข็งนูนเป็นก้อนตรงเป้ากางเกงของเขา

"อย่าต่อว่าพี่เลยทูนหัวจ๋า...ใครใช้ให้น้องหมิวของพี่สวยขนาดนี้ล่ะครับ สวยจนพี่อดใจไม่อยู่..."

พอประตูลิฟท์เปิดออก ชัดชายมองซ้ายมองขวา พอเห็นว่าปลอดคน ก็เอื้อมแขนไปโอบร่างระหงของคู่หมั้นพี่ชายพาดฝ่า
มือจับที่ต้นแขนขาวผ่อง นวลเนื้อละเอียดแล้วดึงร่างเธอมาแนบ พากันเดินออกจากลิฟท์ แม้ฝ่ามือที่แนบกับต้นแขนสาว
แต่ปลายนิ้วกลางของฉัตรชัยกับพยายามเหยียดตรง จนสัมผัสแผ่วๆกับเนื้ออกอวบด้านข้างของคุณหมิว ตามจังหวะก้าว
เดินก็ยิ่งสัมผัสยิ่งเสียดสี จนขนแขนของคุณหมิวลุกเกลียว หน้ายิ่งแดงเข้มด้วยความอายผสมกับความสยิว นึกแปลกใจว่า
วันนี้ทำไมคู่หมั้นหนุ่มของเธอจึงลุกประชิดจนเธอตั้งตัวแทบไม่ทัน

แต่คุณหมิวก็ไม่ได้ออกปากตำหนิติเตียนที่เขาทำลุ่มล่ามกับเธอ ด้วยคิดว่าเขาคงคิดถึงเธอมาก เพราะไม่ได้เจอกันมากว่า
สิบวัน ในใจลึกๆคุณหมิวก็ชอบที่คู่หมั้นหนุ่มทำกับเธอแบบนี้ ไม่ต้องเป็นสุภาพบุรุษกับเธอตลอดเวลาก็ได้ มีหวานๆ มีรุมเล้า
เร่าร้อนให้เธอตื่นเต้นบ้างก็คงไม่เป็นไร เพราะอีกไม่ถึงเดือนเขากับเธอก็จะแต่งงานกันแล้ว ประกอบกับsex phone ที่เขา
กับเธอทำกันครั้งโน้น เหมือนมันได้เปิดประตุใจให้คุณหมิวเรียนรู้กับความรู้สึกอีกแบบ ทีพ่อแม่มักสอนสั่งว่าเป็นสิ่งไม่ดี เธอ
อยากจะเถียงบุพการีใจจะขาดว่าถ้ามันไม่ดีทำไมใจสาวถึงเป็นสุขขนาดนั้น

จนเดินมาถึงรถสปอร์ตสีแดงของเขา ชัดชายกดรีโหมดเปิดประตูรถแล้วโอบร่างสุงระหงของคุณหมิวพาไปนั่งด้านข้างคนขับ
จากนั้นก็ก้มหน้าลงไปจูบแก้มนวลของเธออีกฟอด แล้วรีบวิ่งกลับมาด้านคนขับ เปิดประตูเข้าไปนั่งกดรีโหมดดึงหลังคารถ
ออกมาคลุม แล้วผวาร่างเข้าหาคุณหมิวทันที

ชัดชายดึงร่างคุณหมิวเข้ามาจูบปากเน้นๆแรงๆอีกครั้ง ตอนแรกเธอก็ยังเม้มปากแน่น พอโดนฝ่ามือของชัดชายไล้ลูบเบาๆ
ที่เนินอก คุณหมิวก็ครางเสียงกระเส่าเปิดริมฝีปากให้ชัดชายสอดลิ้นเข้าไปพัวพัน คุณหมิวหายใจแรงจนอกอวบกระเพื่อมแรง
เหมือนจะขาดอากาศหายใจ ลิ้นอ่อนพริ้วของคู่หมั้นหนุ่มโลมเลียพัวหันกับลิ้นของเธอ จนเธอสยิวจนแทบขาดใจ อีกทั้งมือ
ใหญ่นิ้วเรียวยาวที่ป้วนเปี้ยนตรงเนินอกสาว ไล้ลูบเบาๆสลับกับบีบเคล้นรุนแรง

จนคุณหมิวสยิวเสียวซ่านต้องแอ่นอกเชิด ปากสวยร้องซี๊ดๆออกมาเบาๆ มือเล็กๆ แขนเรียวยาวของเธอดูเกะกะ วางไม่ถูก
จนต้องยกขึ้นไปรวบผมด้านหลังศรีษะของคู่หมั้นหนุ่มดึงรั้งกระชากเข้าหา ปากบางเธอโดนกดจูบจนระบม แต่กลับยิ่งเสียว
ซ่านจนรู้สึกถึงความชื้นฉ่ำที่หลืบเร้นลับด้านใน

"คุณพี่ขา...ยะ...อย่ารังแกน้อง...ซี๊ดดด"

ปากร้องขอโอดโอยว่าอย่ารังแก แต่อกสาวกับแอ่นเชิดยามที่มือใหญ่ของคู่หมั้นบีบกระชับ แล้วครางซี๊ดดด้วยความเสียวสยิว
เมื่อคุ่หมั้นหนุ่มใช้ปลายนิ้วบดคลึงโดนเม็ดเล็กๆที่ยอดอก

"คุณหมิวของพี่น่ารักเหลือเกิน...."

ชัดชัยพูดเหมือนละเมอเมื่อถอนปากออกจากการจูบ แล้วไซ้ปากไซ้จมูกสูดดอมดมความหอมจนทั่วใบหน้าสาว แล้วไซ้ต่ำ
ลงมาจนถึงอกอวบตูมเต่งดันชุดแซกสีบานเย็นออกมาเป็นก้อนกลม โดยเฉพาะตรงหัวจุกเห็นมันดันออกมาเป็นเม็ดเล็กๆ
จนต้องเอาปลายนิ้วเข้าไปบดคลึง[/post]

  ตอนนี้ เซ็กซี่ดีครับ

  บ๊ะแหล่ว แฝดนี่มันตัวร้ายชัด ๆ

สงสัยน้องหมิวจะเสร็จนายชัดขายเสียแล้ว นายฉัตรจะช่วยน้องหมิวได้อย่างไรหละที่นี้ หาเรื่องใส่ตัวแท้แท้