"ริสารู้ ว่าริสาทำผึดต่อคุณ ถ้าริสาไม่จวนตัวจริงๆริสาก็คงไม่ยอมบากหน้ามาหรอก"
"ขอร้องนะคะ ให้ริสาเป็นเมียเก็บของคุณก็ได้ ไม่ยกย่องออกหน้าออกตาก็ได้"
"ริสานะริสา คุณก็รู้ว่าผมไม่สามารถที่จะทำอย่างนั้นได้ รินไม่มีทางยอม"


ชายหนุ่มหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อดึงสติ ก่อนจะพูดต่อไปว่า
"ไปซะเถอะ ถ้าต้องการเงินผมจะให้ตามสมควร เพื่อนเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าๆ"


"ขอร้องนะคะ ขอร้อง ให้ริสาเป็นคนทำงานในสวนผักหรือสวนดอกไม้ก็ได้ ฮือๆ"มาริสาหลั่งน้ำตาอย่างเสแสร้ง
พลางกอดขาของเสี่ยหนุ่มใว้แน่น ก่อนที่รินรดาจะเดินมาข้างหลัง
แล้วเอ่ยด้วยเสียงเฉียบขาด


"พี่ชายจะให้ผู้หญิงคนนี้ทำงานในสวนเกษตรของรินไม่ได้นะคะ รินไม่ยอม" สาวเกาหลีพูดด้วยเสียงจริงจัง
"ริน ช่วยลดความรุนแรงทางคำพูดได้มั้ย เขาไม่มีที่ไป รินก็เห็นแล้ว"
"คราวที่แล้วขนาดเขาอยู่ใกล้ตัวพี่วัน พี่วันเลี้ยงเขาอย่างรักใคร่ เขายังไม่สามารถดีต่อพี่วันเลย"
สาวเกาหลีจ้องมองไปที่มาริสาที่กอดขาชายหนุ่มอยู่ ก่อนจะพูดขึ้น
"คราวที่แล้วเขาทั้งทุจริต ทั้งโกงเงิน พี่ชายลืมไปแล้วหรือ ว่าเขาเล่นชู้ แล้วไม่ใช่คนเดียว"


"ขนาดพี่ชายดีกับเขาขนาดนั้น เขายังทรยศได้ แล้วนับประสาอะไรกับริน ที่ไม่ชอบกับเขาตั้งแต่แรก"
"เขาอาจแฝงตัวมาทำลายแปลงปลูกพืช หรืองานวิจัยของรีินก็ได้"
ชายหนุ่มอึ้งไปเหมือนกัน รินรดาจ้องตาเหมือนกับจะบอกว่า
จะยังใว้ใจคนเลวๆอย่างนั้นอยู่อีกหรือ


ชายหนุ่มก้มลง เห็นมาริสาไปขอร้องรินรดา ของโทษขอโพยหลายครั้ง แต่โดนรินรดาใช้มือขวาใส่หัวกระเด็นออกมา
"อย่ามาเกาะขาชั้น เธอไม่ใช่คนดี ชั้นรู้"
"ใจเย็นๆ เถอะริน เอาเป็นพี่จะให้เขาอยู่ใกลๆ ตัวรินแล้วกัน"
"ไม่ใช่แค่ใกลตัวรินค่ะ ต้องใกลตัวพี่ชายด้วย ถ้าคุณอลิซรู้ว่าพี่ชายมีเมียเก็บนี่จบเลยนะ"


"ผมตัดสินใจแล้ว  ผมจะรับคุณเข้าทำงาน แต่ว่า"กระดาษสีฟ้าในมือของชายหนุ่มถูกส่งให้หญิงสาว
ตอนแรกมาริสาก็ไม่เข้าใจว่าเป็นอะไร จนรินรดาโยนไฟแช็กลงบนพึ้นใกล้ๆ
ภาพวาดสีดำนั่นปรากฏขึ้น มาริสาแอบทำแววตาไม่พอใจแวบหนึ่ง สำนักงานที่เขาให้เธอไปอยู่มันใกลจากบ้านถึงหกสิบกิโลเมตร
และใกลจากแปลงเกษตรของรินรดากว่าเจ็ดสิบกิโลเมตร แบบนี้ก็คงทำอะไรยากขึ้น เพราะการเดินทางไม่ดี...


แต่ก็ทำแววตากลับเป็นปกติในเวลาอันรวดเร็ว พลางกอดขา
"ไม่เอานะคะวัน ริสาอยากอยู่กับวัน"
"รับข้อเสนอซะ ก่อนผมจะหมดความอดทน"


เมื่อมาริสาเดินออกไปจากบ้านแล้ว รินรดาก็หันมาเอ่ยกับเสี่ยหนุ่ม
"พี่เห็นแววตาเขาแล้วใช่มั้ย ตอนที่เราโยนแผนที่นั่นให้เขา "
"เห็นแล้ว และพี่ก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมเขาถึงทำตาแบบนั้น สำนักงานนั้นถึงอยู่ใกล
ก็สะอาดสะอ้าน เงินเดือนก็ได้ตามสมควร"


"เขามีเจตนาไม่บริสุทธ์นะสิพี่ชาย พอไม่สามรถเข้าใกล้แปลงของริน กับบ้านพี่ชายง่ายๆ ก็โกรธซะหัวฟัดหัวเหวี่ยง
"พี่รับเขาเพราะเรื่องคุณธรรมพึ้นฐาน แต่แบบนี่พี่ก็ไม่สบายใจ ที่ต้องเลึ้องงูเห่าใว้ใกล้ตัว"
"อันที่จริงพวกเรามีพังพอนอยู่นะ หวังว่ายัยนั่นจะยอมร่วมมือ" ใครละ


"ไอเดียใงละพี่ชาย"




หลังจากรินรดาชี้แจงสิ่งที่เกิดขึ้นให้ไอเดียร์ฟัง ก็พบว่าหญิงสาวมีท่าทีโกรธกันอย่างเห็นได้ชัด
ไอเดียร์เองนั้น เป็นแฟนคนแรกของวันเฉลิม คบกันตั้งแต่สมัยมัธยม แต่ก็เลิกกันเพราะไอเดียร์ไปเรียนต่างประเทศ
จึงทำให้พวกเขาสองคนต้องห่างกัน พอไอเดียร์กลับมา ก็เจอมาริสาวางยา แล้ววางแผนให้เธอโดนข่มขืนพร้อมอัดคลิป ถึงไอเดียร์จะโชคดีไม่โดน เพราะ รปภ มาช่วยทัน แต่ก็เป็นเหตุให้มาริสาเป้าหู จนไอเดียร์เข้าหน้าวันเฉลิมไม่ติด


"ไอเดียร์จะจัดการเขาเอง จะสยบให้เหมือนพังพอนปราบงูเห่าเลย"
อลิซที่นั่งฟังมาตลอดพูดขึ้น"ที่รัก"
"ไม่ต้องห่วงอลิซ คราวนี้ผมแยกแยะได้ เพื่อนคือเพื่อน แฟนคือแฟน"
ไอเดียร์ยื่นมือมากุมมือชายหนุ่ม"เชื่อเดียร์ได้มั้ย"
"ก็ดูตามที่คุณทำ ดูตามผลงาน"



ไอเดียร์

อลิซ

รินรดา่

"ริสารู้ ว่าริสาทำผึดต่อคุณ ถ้าริสาไม่จวนตัวจริงๆริสาก็คงไม่ยอมบากหน้ามาหรอก"
"ขอร้องนะคะ ให้ริสาเป็นเมียเก็บของคุณก็ได้ ไม่ยกย่องออกหน้าออกตาก็ได้"
"ริสานะริสา คุณก็รู้ว่าผมไม่สามารถที่จะทำอย่างนั้นได้ รินไม่มีทางยอม"


ชายหนุ่มหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อดึงสติ ก่อนจะพูดต่อไปว่า
"ไปซะเถอะ ถ้าต้องการเงินผมจะให้ตามสมควร เพื่อนเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าๆ"


"ขอร้องนะคะ ขอร้อง ให้ริสาเป็นคนทำงานในสวนผักหรือสวนดอกไม้ก็ได้ ฮือๆ"มาริสาหลั่งน้ำตาอย่างเสแสร้ง
พลางกอดขาของเสี่ยหนุ่มใว้แน่น ก่อนที่รินรดาจะเดินมาข้างหลัง
แล้วเอ่ยด้วยเสียงเฉียบขาด


"พี่ชายจะให้ผู้หญิงคนนี้ทำงานในสวนเกษตรของรินไม่ได้นะคะ รินไม่ยอม" สาวเกาหลีพูดด้วยเสียงจริงจัง
"ริน ช่วยลดความรุนแรงทางคำพูดได้มั้ย เขาไม่มีที่ไป รินก็เห็นแล้ว"
"คราวที่แล้วขนาดเขาอยู่ใกล้ตัวพี่วัน พี่วันเลี้ยงเขาอย่างรักใคร่ เขายังไม่สามารถดีต่อพี่วันเลย"
สาวเกาหลีจ้องมองไปที่มาริสาที่กอดขาชายหนุ่มอยู่ ก่อนจะพูดขึ้น
"คราวที่แล้วเขาทั้งทุจริต ทั้งโกงเงิน พี่ชายลืมไปแล้วหรือ ว่าเขาเล่นชู้ แล้วไม่ใช่คนเดียว"


"ขนาดพี่ชายดีกับเขาขนาดนั้น เขายังทรยศได้ แล้วนับประสาอะไรกับริน ที่ไม่ชอบกับเขาตั้งแต่แรก"
"เขาอาจแฝงตัวมาทำลายแปลงปลูกพืช หรืองานวิจัยของรีินก็ได้"
ชายหนุ่มอึ้งไปเหมือนกัน รินรดาจ้องตาเหมือนกับจะบอกว่า
จะยังใว้ใจคนเลวๆอย่างนั้นอยู่อีกหรือ


ชายหนุ่มก้มลง เห็นมาริสาไปขอร้องรินรดา ของโทษขอโพยหลายครั้ง แต่โดนรินรดาใช้มือขวาใส่หัวกระเด็นออกมา
"อย่ามาเกาะขาชั้น เธอไม่ใช่คนดี ชั้นรู้"
"ใจเย็นๆ เถอะริน เอาเป็นพี่จะให้เขาอยู่ใกลๆ ตัวรินแล้วกัน"
"ไม่ใช่แค่ใกลตัวรินค่ะ ต้องใกลตัวพี่ชายด้วย ถ้าคุณอลิซรู้ว่าพี่ชายมีเมียเก็บนี่จบเลยนะ"


"ผมตัดสินใจแล้ว  ผมจะรับคุณเข้าทำงาน แต่ว่า"กระดาษสีฟ้าในมือของชายหนุ่มถูกส่งให้หญิงสาว
ตอนแรกมาริสาก็ไม่เข้าใจว่าเป็นอะไร จนรินรดาโยนไฟแช็กลงบนพึ้นใกล้ๆ
ภาพวาดสีดำนั่นปรากฏขึ้น มาริสาแอบทำแววตาไม่พอใจแวบหนึ่ง สำนักงานที่เขาให้เธอไปอยู่มันใกลจากบ้านถึงหกสิบกิโลเมตร
และใกลจากแปลงเกษตรของรินรดากว่าเจ็ดสิบกิโลเมตร แบบนี้ก็คงทำอะไรยากขึ้น เพราะการเดินทางไม่ดี...


แต่ก็ทำแววตากลับเป็นปกติในเวลาอันรวดเร็ว พลางกอดขา
"ไม่เอานะคะวัน ริสาอยากอยู่กับวัน"
"รับข้อเสนอซะ ก่อนผมจะหมดความอดทน"


เมื่อมาริสาเดินออกไปจากบ้านแล้ว รินรดาก็หันมาเอ่ยกับเสี่ยหนุ่ม
"พี่เห็นแววตาเขาแล้วใช่มั้ย ตอนที่เราโยนแผนที่นั่นให้เขา "
"เห็นแล้ว และพี่ก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมเขาถึงทำตาแบบนั้น สำนักงานนั้นถึงอยู่ใกล
ก็สะอาดสะอ้าน เงินเดือนก็ได้ตามสมควร"


"เขามีเจตนาไม่บริสุทธ์นะสิพี่ชาย พอไม่สามรถเข้าใกล้แปลงของริน กับบ้านพี่ชายง่ายๆ ก็โกรธซะหัวฟัดหัวเหวี่ยง
"พี่รับเขาเพราะเรื่องคุณธรรมพึ้นฐาน แต่แบบนี่พี่ก็ไม่สบายใจ ที่ต้องเลึ้องงูเห่าใว้ใกล้ตัว"
"อันที่จริงพวกเรามีพังพอนอยู่นะ หวังว่ายัยนั่นจะยอมร่วมมือ" ใครละ


"ไอเดียใงละพี่ชาย"




หลังจากรินรดาชี้แจงสิ่งที่เกิดขึ้นให้ไอเดียร์ฟัง ก็พบว่าหญิงสาวมีท่าทีโกรธกันอย่างเห็นได้ชัด
ไอเดียร์เองนั้น เป็นแฟนคนแรกของวันเฉลิม คบกันตั้งแต่สมัยมัธยม แต่ก็เลิกกันเพราะไอเดียร์ไปเรียนต่างประเทศ
จึงทำให้พวกเขาสองคนต้องห่างกัน พอไอเดียร์กลับมา ก็เจอมาริสาวางยา แล้ววางแผนให้เธอโดนข่มขืนพร้อมอัดคลิป ถึงไอเดียร์จะโชคดีไม่โดน เพราะ รปภ มาช่วยทัน แต่ก็เป็นเหตุให้มาริสาเป้าหู จนไอเดียร์เข้าหน้าวันเฉลิมไม่ติด


"ไอเดียร์จะจัดการเขาเอง จะสยบให้เหมือนพังพอนปราบงูเห่าเลย"
อลิซที่นั่งฟังมาตลอดพูดขึ้น"ที่รัก"
"ไม่ต้องห่วงอลิซ คราวนี้ผมแยกแยะได้ เพื่อนคือเพื่อน แฟนคือแฟน"
ไอเดียร์ยื่นมือมากุมมือชายหนุ่ม"เชื่อเดียร์ได้มั้ย"
"ก็ดูตามที่คุณทำ ดูตามผลงาน"



ไอเดียร์

อลิซ

รินรดา่