[align=center]แฮรี่ พอตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี[Side sex story] บทที่2 : ควิดดิชเวิลด์คัพ[/align][align=center]
[/align]
[align=center][/align][align=center]Katie Bell[/align]


    แฮรี่นอนหงาย หายใจหอบราวกับไปออกแรงวิ่งมา เขาสะดุ้งตื่นจากฝันที่เหมือนจริงเหลือเกิน เขายกสองมือปิดเป้ากางเกงที่มีรอยเปียกชื้น ท่อนเอ็นร้อนผ่าวราวกับมีคนเอาเส้นลวดร้อนจัดมัดมันไว้ "ใช่" แฮรี่คิด เขาฝันเปียกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนปิดเทอม เฮอร์ไมโอนี่ที่แอบลอบเข้ามามีอะไรกับเขา แฮรี่ พอตเตอร์ ในหอพักชายของกริฟฟินดอร์

"มันสุดยอดมากเฮอร์ไมโอนี" แฮรี่พึมพำ

"ขอบใจนะ" เสียงหวานๆที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างๆ จนแฮรี่สะดุ้ง สาวน้อยผมบลอนด์ ตาสีน้ำตาลสวยจ้องมองเขาพร้อมหัวเราะคิกคัก

"ฉันว่าเธอความจะตื่นได้แล้วนะ ทุกคนรอเธออยู่ข้างนอกรู้ไหม แล้วเราก็ไม่มีเวลามากพอที่จะทำอะไรต่อมิอะไรสะด้วยนะแฮรี่" เฮอร์ไมโอนี่พูดพร้อมเดินเข้ามาใกล้เป้ากางเกงของเขา "แต่ถ้าแค่ทำความสะอาดนิดหน่อย มันคงทันนะ ไหนขอดูหน่อยสิ ปิดเทอมหน้าร้อนฉันคิดถึงมันจัง"
แววตาของเฮอร์ไมโอนี่เปล่งประกายซุกซน ใบหน้าแดงระเรื่อจากอากาศหนาวๆ กับริมฝีปากแดงอมชมพูทำแฮรี่อดใจไม่ไหว เธอปลดกางเกงนอนของแฮรี่ลงไปที่ปลายเท้าของเขา

"โอ้ยย อูยย เฮอร์  ซี๊ดสสส สะ.... เสียว.. เฮอร์.."

แฮรี่ถึงกับร้องครางไม่หยุด คิ้วขมวดด้วยความหฤหรรษที่ได้รับจากเพื่อนสาว นิ้วมือเรียวเลื่อนลงมาลูบพวงสวรรค์และแท่งเอ็นอุ่นๆ ริมฝีปากบางอ้าออกกลืนกินแก่นกลางที่เปรอะไปด้วยน้ำเงี่ยนของเขา เฮอร์ไมโอนี่ผงกหัวขึ้นลงจนเกิดเสียงดัง "บ๊วบ" ไม่หยุด

เธอมองไปที่ใบหน้าเสียงซ่านของแฮรี่ เธอรู้สึกคิดถึงท่อนเอ็นขนาดหกนิ้วของเขาเหลือเกิน เธออยากได้เขา อยากดื่ม อยากดูดของเขาให้หมด ริมฝีปากเธอเม้มแน่นขึ้น เธอรูดปากขึ้นลงไม่หยุด ปลายหัวควยของเขากระแทกถึงคอหอย

เสียงครวญครางของเขาเล็กลอดออกมา ทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่าน ลำควยในปากของเธอกระตุก เด็กสาวรับรู้ได้ทั้งที่ว่าเขากำลังจะเสร็จ และ เธอ ก็กำลังจะได้สิ่งที่ต้องการ

"อ้าาาา สุดยอดเฮอร์ไมโอนี่ มันเป็นการปลุกที่ดีจริงๆ ซี๊ดด" เด็กหนุ่มร้องครางเสียงดังหลังจากที่ เพื่อนสนิทของเขากำลังกลืนกินน้ำเงี่ยน

"รสชาติยังดีเหมือนเดิมนะแฮรี่" เธอบอก ในขณะที่แฮรี่กำลังจะก้มลงไปจูบเฮอร์ไมโอนี่

"ปัง! ปัง! ปัง! ตื่นรึยังแฮรี่" เสียงห้าวๆของรอน วิสลีย์ เพื่อนสนิทของแฮรี่ และยังเป็นแฟนหนุ่มของเฮอร์ไมโอนี่ สาวสวยอัจฉริยะของกริฟฟินดอร์ ที่เพิ่งช่วยเขาไปสวรรค์เมื่อกี้

"ฉันกำลังจะไปรอน ของเวลาแต่งตัวก่อน" แฮรี่รีบตะโกนในขณะที่เขารีบจูบเฮอร์ไมโอนี่อย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มรู้สึกตื่นเต้นนิดๆที่เพื่อนสนิทของเขาอยู่ข้างนอก ในขณะที่แฟนสาวของเขากำลังดูดดุ้ดเอ็น เขายิ้มให้เด็กสาวเล็กน้อย ก่อนที่จะรีบลุกไปแต่งตัว

"นายควรจะรีบนะ ไม่อย่างนั้นนายจะไม่ทันซื้อของรู้ไหม ฉันเจอหมวกแชมร๊อกเต้นรำได้ด้วย" รอนร้องบอกก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ไหนสักแห่ง

"เดียวฉันจะรอเธอนะแฮรี่ รีบแต่งตัวเข้า " เฮอร์ไมโอนี่กล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะเดินไปเก็บที่นอน



แฮรี่รู้สึกเขินและรู้สึกผิดนิดหน่อย ครอบครัววิสลีย์รอเขาอยู่ในขณะที่เขาเดินออกมาจากเตนท์ ใช่พวกเขามาถึงที่นี่ด้วยกุญแจนำทางเมื่อคืนนี้ รอนเดินมาหาแฟนสาวของเขาก่อนที่จะหอมแก้มเธอเบาๆ แฮรี่รู้สึกได้ว่าเธอค่อนข้างเบื่อหน่ายกับการกระทำแบบนี้ของเพื่อนสนิท เขายักไหล่เล็กน้อยให้เฮอร์ไมโอนี่ ก่อนที่พวกเขาจะรีบไปที่สนามแข่งควิดดิช มันค่อนข้างไกลกับเต้นท์ของพวกเขา พวกเขาจึงต้องรีบที่สุดเท่าที่จะทำได้

อาเธอร์ วีสลีย์ เดินนำพวกเขาไปยังทางเข้าที่ใกล้ที่สุด ซึ่งมีพ่อมดแม่มดจำนวนมากกำลังออกันอยู่บริเวณทางเข้า "ที่นั่งชั้นหนึ่ง!!" แม่มดจากกระทรวงร้องบอกเสียงดัง เมื่อตรวจดูตั๋วของพวกเขา "ชั้นบ๊อกซ์บนสุด! ตรงขึ้นไปเลยอาเธอร์ ชั้นบนสุดเลย"

"ชิส์ พวกมัลฟอย" แฮรี่สบถเสียงเบา เมื่อเขาเข้าไปข้างในแล้วพบกับศัตรูคู้แค้นของเขา เดรโก มัลฟอย เขาเป็นศัตรูกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เดินทางไปฮอกวอตส์ เด็กชายผิวเผือดสีซีดๆ ใบหน้าเย็นชา และผมสีบลอนด์ทองนี้ช่างเหมือนกับคนที่อยู่ข้างของเขาเหลือเกิน พ่อของเขา ลูเซียส มัลฟอย

"สายันต์สวัสดี คุณพอตเตอร์" ลูเซียสเอ่ยทักพลางมองด้วยสายตาเหยียดหยามไปที่ตระกูลวีสลีย์
"ลูเซียส..." เขาตอบ เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนโดนกดดันจากเขา
ข้างหลังเขา รอนกำลังวุ่นอยู่กับมงกุฏที่กำลังแจกให้กับคนในครอบครัว

"เราอยู่สูงขนาดไหนนะพ่อ"
"หืม.. ไหนดูสิ" ลูเซียสเอ่ย "ถ้าฝนตก เดรโก เราจะรู้ก่อนเป็นแรก"

"พวกเรามากับนายกรัฐมนตรีฟัดจ์" เดกโดพูดอย่างเยาะเย้ย "ที่นั่งพิเศษของพวกเรา"
สายตาของเด็กหนุ่มตวัดมาที่เฮอร์ไมโอนีใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงจางๆด้วยความโกรธ แต่เธอก็สู้สายตาและจ้องเขากลับไป เดรโก มัลฝอย ห่อปากอย่างเสียไม่ได้ก่อนที่จะหันหน้าหนี แฮรีรู้ดี มัลฟอยเกลียดทุกคนที่มาจากมักเกิ้ล เขาขยับไปใกล้ๆหญิงสาวก่อนที่บีบมือเธอเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ

ข้างหลังพวกเขา เฟร๊จกับจอร์ชกำลังเดิมพันกับลูโด พวกเขาพนันว่าไอซ์แลนด์จะชนะ แต่วิกเตอร์ ครัม จะจับลูกสนิชได้ก่อน.

ฟัดจ์มองไปรอบอัฒจันทร์ที่มีเสียงครึกโครม ไม้กายาสิทธิ์ถูกดึงออกมาจากข้างเอว
"โซโนรัส" เขากระแอมเบาๆ เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสนามแข่งควิดดิช

"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน.... ขอต้อนรับสู่การแข่งควิดดิช รอบชิงชนะเลิศครั้งที่ 422 และเพื่อไม่ให้เสียเวลา ขอเชิญพบกับ ขบวนมาสค๊อต บัลแกเรีย"

เหล่าวีล่าจำนวนมากตรงเขามาในสนาม มันเป็นผู้หญิงที่งดงามที่สุด พวกมันสร้างความฉงนให้แฮรี่นิดหน่อยในขณะที่เขาจ้องมอง ข้างๆเขา รอนกำลังโยนหมวกแล้วตะโกนเสียงดังเมื่อพวกวีล่ากำลังจะจากไป

นายวิสลีย์หัวเราะลูกตัวเองขำๆ "พอถึงไอร์แลนด์ ลูกจะเสียดายที่โยนหมวกทิ้งนะ รอน"

"และ ขอพบกับ" เสียงฟัจด์ยังคงดังก้อง " ขบวนมาสค๊อตไอร์แลนด์"
เลเปรครอน พุ่งออกมาราวกับลูกไฟสีเขียว ก่อนจะแตกการจายกลายเป็นฝนทองคำที่ทองอร่าม แฮรี่มองไปมองมาอย่างกับเด็กที่เพิ่งเห็นของเล่น และนั้นทำให้ผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆแฮรี่หัวเราะดังลั่น เธอคือเพื่อนรวมทีมของแฮรี่ที่ฮอกวอตส์ เคธี่ เบลล์

"เคธี่นี่!! เคธี่ๆ" แฮรี่ตะโกน เขารู้สึกเซอไพร์ที่ได้เจอเพื่อนรวมทีมคนนี้ "เป็นยังไงบ้าง ไม่คิดว่าจะได้เจอกันนอกฮอกวอตส์เลย สบายดีไหม"
"โอเคนะ แฮรี่ เธอละเป็นไง"
"สบายดีนะ เธอมากับครอบครัวหรอ"
"แล้วจะให้มากับใครละ" เธอยิ้ม "แต่ตอนนี้พวกเขาออกไปหาอะไรดื่มหน่อยนะ เห็นบอกว่าหนาว จริงพ่อฉันคงหาข้ออ้างดื่มอีกตามเคย"
"เยี่ยมไปเลย!! ฉันก็มากับเฮอร์ไมโอนี่ และก็รอนด้วยนะ ทั้งครอบครัวเลย เธอสังเกตเห็นบ้างไมเนี่ย" เขาหัวเราะร่าในขณะที่กำลังดูในสนามควิชดิช ที่แนะนำผู้เล่นทีมชาติไอร์แลนด์อยู่
"ฉันเห็นน่าแฮรี่" เธอหัวเราะให้กับท่าทางของรุ่นน้องในทีมที่อายุน้อยกว่าเธอหนึ่งปี เธอยิ้มให้แฮรี่ ก่อนที่จะหันไปมองรอบๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ครอบครัวของเธอกำลังมา "หลังจบการแข่ง มาหาฉันหน่อยนะแฮรี่ เต้นท์ฉันอยู่ใกล้ๆสนามแข่งควิดดิช สีน้ำตาล เหมือนกับผมของฉันนะ ครอบครัวฉันไม่ค่อยมายุ่งกับฉันเท่าไร เราสามารถคุยกันได้โดยไม่มีคนมากวน" เธอเขยิบตาให้แฮรี่ ก่อนจะก้มมาหอมแก้มเขาตอนที่ทุกคนมัวแต่ดูการแข่งขัน หญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะวิ่งไปหาครอบครัวของเธอ

แฮรี่หน้าแดงจนเออร์ไมโอนี่ทักเขา
"เมื่อกี้ เคธี่ เบลล์?"
"ชะ ใช่ เฮอร์" แฮรี่รีบตอบคำ "เขามากับครอบครัวนะ"
"ก็ไม่ได้ถามนี่ แฮรี่ เธอต้องการอะไร"
"เธอก็แค่พูดว่า - " เด็กหนุ่มสังเกตุเห็นอะไรบางอย่างอยู่ใต้เขา "ด๊อบบ๊?!?!!" เขาตะโกน
"ฉันไม่ใช่ด๊อบบี๊ แต่อิฉันก็รู้จัดเขาเจ้าค่ะ!" เอลฟ์ประจำบ้าน นั่งอยู่ถัดจากเขา1แถว สายตาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา "อิฉันชื่อ วิงกี้ แล้วท่านละเจ้าค่ะ -"
"วิงกี้? เอิ่มม.. ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
"และเป็นท่าน..." เอลฟ์ประจำบ้านร้องเสียงแหลม " แฮรี่ พ๊อตเตอร์ เด็กชายผู้รอดชีวิต"
"อ่า ใช่ๆ ฉันเองแหละวิงกี้ แล้วด๊อบบี๊ละ สบายดีไหม"
"ดีค่ะ โดยรวมก็ดี ไม่ได้ว่าจะเจ้าค่ะ แต่เป็นอิฉันไม่คิดว่าที่ท่านทำมันดีหรอกนะเจ้าค่ะ อิสรภาพฝังหัวเขาตลอดเวลา"
"ฮืม?" แฮรี่สงสัยจนคิ้วขมวด
"เขาต้องการได้ค่าจ้างนะเจ้าค่ะ"
"แล้วทำไมไม่ควรได้ละ" เด็กหนุ่มถาม
"ไม่ควรเจ้าค่ะ" เอลฟ์ประจำบ้านสงเสียงแหลม "เอลฟ์ประจำบ้านไม่ควรได้รับเงินเดือน ด๊อบบี๊เอาแต่อยากหางานทำ รับเงินเดือน หาอะไรสนุกๆทำเจ้าค่ะ"
วิงกี๊ร้องไห้ เอามือซูบๆของมันปิดตาโปนๆ "เอลฟ์ประจำบ้านต้องไม่สนุกเจ้าค่ะ เราต้องทำงาน"
"เป็นความคิดที่แย่มาก" เฮอร์ไมโอนี่พูดกับแฮรี่เมื่อเขาหันหลังกลับมา"
"อะไร"รอนถาม "เรื่องเอลฟ์ประจำบ้าน? มีอะไรแปลกหรือไง"
"ด๊อบบี๊มันก็แปลกอยู่แล้วนี้" แฮรี่เห็นด้วยกับรอนทีเดียว

เกมส์กำลังเข้มข้น ไอร์แลนด์กำลังนำ นั้นทำให้เฟร๊จกับจอร์ชลุ้นมากที่เดียว
บัลแกเรียนกำลังทำให้เกมส์แตกตื่น วิกเตอร์ ครัม ซีกเกอร์มี่ดีที่สุดในโลกตอนนี้กำลังบินฉวัดเฉวียน ไอร์แลนด์กำลังทำคะแนน ลูกสนิชสีทองอยู่ใกล้ขายหนุ่มมากทีเดียว เขาพุ่งคว้าลูกสนิชกลางอากาศ ภายในเวลาไม่นานเกมส์ก็จบลง ไอร์แลนด์ชนะ แม้ว่า วิกเตอร์ ครัม จะจับลูกสนิชได้ก็ตาม

เฟร๊จกับจอร์ชเดินไปทวงเงินที่เขาเดิมพันกับลูโดไว้ ในขณะที่พวกแฮรี่กำลังกลับเต้นท์ของพวกเขา แฮรี่บอกกับครอบครัววิสลี่ยและเฮอร์ไมโอนี่ว่าเขาจะออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์เสียหน่อย แต่เด็กสาวผมบลอนด์แอบเดินตามเขามา
"นั้นเธอคิดจะไปไหนนะ แฮรี่" เฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงสูงเล็กหน่อย
"หืม.. แค่เดินเล้นนะ สูดอากาศ ทำไมหรอ"
"เธอโกหกได้แย่ชะมัด โธ่! แฮรี่ บอกฉันมาเถอะ" เธอทำแห่วเสียงใส่เขา
"เคธี่มีเรื่องจะคุยกับฉันนะ เฮอร์ ฉันเลยจะไปหาเขาที่เต้นท์"
"เคธี่ เบลล์ ต้องการให้เธอไปคุยกับเขาที่ เต้นท์!" เด็กหญิงรู้สึกหงุดหงิด เธอรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร
"ใช่ ทำไมละ ที่รัก หึงหรอ" แฮรี่แซวเฮอร์ไมโอนี่กลับ แน่นอนว่าเหตุการณ์เมื่อเช้าย่อมแสดงให้เห็นว่าเขาสองคนสนิทกัน เกิน เพื่อน

"สำหรับเรื่องนี่นะ แฮรี่ 1 เขาอยากจะคุยอะไรบ้างอย่างกับเธอ หรือ สอง เขาต้องการมีอะไรกับเธอนะสิ แฮรี่" เธอเขินจนหน้าแดง แต่ก็สวนแฮรี่กลับ เธอไม่อยากให้เขาไปเป็นของใครนอกจากเธอ
"มันอาจจะมีเหตุผลอื่นก็ได้นะ เฮอร์ไมโอนี่ เขาเป็นรุ่นพี่เราตั้งปีหนึ่งจริงไหม"
"ระวังตัวไว้บ้างละ แฮรี่ ฉันได้ยินข่าวลือ แน่นอนว่าส่วนมากไม่ดี ผู้คุมวิญญาณเพิ่งจะหลุดจากการควบคุมนะแฮรี่ และ เคธี่ก็ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืน เย็ดกับ โอลิเวอร์ วู้ดตลอดหน้าร้อน"
"แน่ใจเรอะ เฮอร์ไมโอนี่ เธออย่างใส่ร้ายคนอื่นเพราะหึงสิ" แฮรี่ยิ้มกรุ้มกริ่ม เขามีความสุขที่เห็นเด็กสาวหัวฟูพยายามรั้งเขาไว้
"จริง ฉัน..ค..แค่ได้ยินมาตาบ้า หลังจากเขามีอะไรกับ ลี จอร์ดัน,เฟร๊จ,จอร์ช, ฟลินท์,เพอซซี่, ทุกคนในทีมควิดดิช ก็ที่จะไปเดตกับโอลิเวอร์ แล้วอยู่กับเขาตลอดหน้าร้อนเลยนะ"

"บ้าแล้ว เธอไม่ทำตัวแบบนั้นหรอก" แฮรี่ตกใจ เคธี่เบลล์ไม่น่าจะดูเป็นผู้หญิงแบบนั้นได้เลยนะ
"เพราะงั้น แฮรี่ ระวังตัวด้วย ถ้าเธอบอกว่าจะนัดเดตกับเธอวันหลัง ปฏิเสธไปสะ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนสนิท.."
"และ ที่รัก" เขาตอบ พร้อมขยิบตาให้เพื่อนสนิทตัวเอง ที่ใบหน้าระเรื่อไปด้วยสีแดงด้วยความอาย
"ไอ้บ้า แฮรี่ ฉันไม่อยากเห็นเธอตอนทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนี้เลย ให้ตายเถอะ" เด็กสาวตีแขนแฮรี่ไม่หยุดเพราะความเขิน
"โอเค โอเค เฮอร์ไม่โอนี่ ฉันจะระวังเคธี่ เลิกตีฉันได้แล้ว ฉันไม่อยากให้แขนอาบเลือดก่อนเข้าเรียนปี4หรอกนะ"
"ขอโทษ" เธอบอก พยายามฝืนโกหกความรู้สึกตัวเอง " ดูสิ มันไม่เหมือนฉันกับรอนนะแฮรี่ เขาเห็นเธอ เป้าหมาย ใช่เลย เธอแค่อยากนัดเธอ มีเซ๊กซ์ One Night Stand หรืออะไรประมาณนั้นแฮรี่ คิดดู เธอสามารถเอาไปโม้ได้ตลอดชีวิต ฉันเคยมีอะไรกับพอตเตอร์คนดังด้วยนะ...."
"แต่เธอละ..." แฮรี่ต่อคำ

เฮอร์ไมโอนี่เม้มริมฝีปากบางสวยของเธอ "เธอเป็นเพื่อนฉันนะแฮรี่ และ ถึงเราจะ... หมายถึง ถึงเราจะไม่ได้เป็นแฟนกัน.... แต่เธอสุดยอดมากนะแฮรี่..." เธออยากครอบครองไว้คนเดียว บอกเขาไปสิ เฮอร์ไมโอนี่ เด็กสาวคิด

"ใช่ฉันรักรอน แต่ว่า เรื่องของเรามัน...."

"หมายถึง เรื่องของเรา มันเฉพาะตอนที่รอนลืมวันครบรอบเธออีกรอบใช่ไหม เฮอร์ไมโอนี่"

"มันก็... อาจจะ" เด็กสาวตอบ นัยน์ตาสีน้ำตาลสวยไม่กล้ามองหน้าเพื่อนสนิทที่ต้องนี้ดูหงุดหงิดและโกรธมาก

"หึ ผู้หญิงคนหนึ่ง พยายามบอกผู้ชายว่าเขาดีไปเสียทุกอย่าง ยอมทำให้เขาหมด อยากมีเซ๊กซ์กับเขา แต่ไม่ได้รู้สึกรัก เฮอร์ ฉันมันเป็นไอ้โง่สำหรับเธอใช่ไหม" แฮรี่โกรธมาก เขาเดินออกห่างจากเด็กสาวผมฟู ทิ้งให้เธอร้องไห้อยู่ที่ทุ่งหญ้าที่เพิ่งคุยกัน

"ไอ้บ้าแฮรี่ ฉันขอโทษ ฮือ.." เธอร้องไห้ หน้าแนบกับฝ่ามือขาว แต่ว่า ชายหนุ่มไม่ได้ยินอะไร เขาเดินไปไกลเกินกว่าจะได้ยินเสียงในใจของเพื่อนสาวของเขาเสียแล้ว

"ไอ้บ้า ไอ้เด็กติดสัตว์ ไปเลยนะ ไป๊ ไปเย๊ดเคธี่ เบลล์ให้สมใจเธอไปเลย ถ้าเธอมีอะไรกับเขานะแฮรี่ ฉันจะเลิกมีอะไรกับเธอเลย ไอ้บ้าแฮรี่ ไอ้ผู้ชายหื่นกาม"

แฮรี่ไม่สนใจเธออีก ตอนแรกเขาก็กะว่าจะไปคุยกับเคธี่ เบลล์ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ด้วยความโกรธ งอน เสียใจ ตอนนี้เขา แฮรี่ พอตเตอร์ เด็กหนุ่มผู้รอดชีวิตได้ตัดสินใจแล้ว เขามุ่งหน้าไปที่เต้นท์ของ เคธี่ เบลล์ ด้วยสายตามุ่งมั่น










มาแล้วจ้าตอนที่สอง เสียใจด้วยนะค่าาที่ไม่มีตอนเสียวในบทนี้ อิอิ ยังไงก็คอมเมนต์กันหน่อยนะ แล้วจะพยายามแต่งมาลงไวไว
ขอบคุณทุกคนที่จำนาวได้ รวมถึงให้กำลังใจ และคำแนะนำดีๆนะ[s:242]

ตามอ่านตอนแรกได้ที่นี้นะคะ>>>>

................................................................
      ตามผลงาน ของ คุณ lucifer417 ได้ที่วาล์ปนี่นะ.
..


บทที่1 : เสียหนุ่ม
แฮรี่พอตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี[Side sex story]

เสียวที่เชียงใหม่
นาวในร้านเหล้ายามเมามักมีปัญหา
โรงเรียนเร่าร้อน ... ( เรื่องแต่งค่ะ )
เสียวในห้องคอมฯกับร่องก้นครั้งแรก
สอนเด็กข้างบ้าน นาวจ้า
เป็นแฟนรุ่นน้องยังได้น้องแฟน
ถูกใจน้องกร เด็กใหม่คณะอาร์ต จากนาวค่ะ
เมื่อนาวรถเสีย ต้องทำไง มาดู
ยัยจ๋าตัวแสบมาเยี่ยมจิงเรอะ
ไปรับน้องที่ ม.มาแหละ
พลาดไปแล้วที่แกล้งน้อง

ตอนที่ 3
ตอนที่ 1 ตอนที่ 2
  พี่สาวจอมร่าน [/color]

[align=center]แฮรี่ พอตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี[Side sex story] บทที่2 : ควิดดิชเวิลด์คัพ[/align][align=center]
[/align]
[align=center][/align][align=center]Katie Bell[/align]


    แฮรี่นอนหงาย หายใจหอบราวกับไปออกแรงวิ่งมา เขาสะดุ้งตื่นจากฝันที่เหมือนจริงเหลือเกิน เขายกสองมือปิดเป้ากางเกงที่มีรอยเปียกชื้น ท่อนเอ็นร้อนผ่าวราวกับมีคนเอาเส้นลวดร้อนจัดมัดมันไว้ "ใช่" แฮรี่คิด เขาฝันเปียกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนปิดเทอม เฮอร์ไมโอนี่ที่แอบลอบเข้ามามีอะไรกับเขา แฮรี่ พอตเตอร์ ในหอพักชายของกริฟฟินดอร์

"มันสุดยอดมากเฮอร์ไมโอนี" แฮรี่พึมพำ

"ขอบใจนะ" เสียงหวานๆที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างๆ จนแฮรี่สะดุ้ง สาวน้อยผมบลอนด์ ตาสีน้ำตาลสวยจ้องมองเขาพร้อมหัวเราะคิกคัก

"ฉันว่าเธอความจะตื่นได้แล้วนะ ทุกคนรอเธออยู่ข้างนอกรู้ไหม แล้วเราก็ไม่มีเวลามากพอที่จะทำอะไรต่อมิอะไรสะด้วยนะแฮรี่" เฮอร์ไมโอนี่พูดพร้อมเดินเข้ามาใกล้เป้ากางเกงของเขา "แต่ถ้าแค่ทำความสะอาดนิดหน่อย มันคงทันนะ ไหนขอดูหน่อยสิ ปิดเทอมหน้าร้อนฉันคิดถึงมันจัง"
แววตาของเฮอร์ไมโอนี่เปล่งประกายซุกซน ใบหน้าแดงระเรื่อจากอากาศหนาวๆ กับริมฝีปากแดงอมชมพูทำแฮรี่อดใจไม่ไหว เธอปลดกางเกงนอนของแฮรี่ลงไปที่ปลายเท้าของเขา

"โอ้ยย อูยย เฮอร์  ซี๊ดสสส สะ.... เสียว.. เฮอร์.."

แฮรี่ถึงกับร้องครางไม่หยุด คิ้วขมวดด้วยความหฤหรรษที่ได้รับจากเพื่อนสาว นิ้วมือเรียวเลื่อนลงมาลูบพวงสวรรค์และแท่งเอ็นอุ่นๆ ริมฝีปากบางอ้าออกกลืนกินแก่นกลางที่เปรอะไปด้วยน้ำเงี่ยนของเขา เฮอร์ไมโอนี่ผงกหัวขึ้นลงจนเกิดเสียงดัง "บ๊วบ" ไม่หยุด

เธอมองไปที่ใบหน้าเสียงซ่านของแฮรี่ เธอรู้สึกคิดถึงท่อนเอ็นขนาดหกนิ้วของเขาเหลือเกิน เธออยากได้เขา อยากดื่ม อยากดูดของเขาให้หมด ริมฝีปากเธอเม้มแน่นขึ้น เธอรูดปากขึ้นลงไม่หยุด ปลายหัวควยของเขากระแทกถึงคอหอย

เสียงครวญครางของเขาเล็กลอดออกมา ทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่าน ลำควยในปากของเธอกระตุก เด็กสาวรับรู้ได้ทั้งที่ว่าเขากำลังจะเสร็จ และ เธอ ก็กำลังจะได้สิ่งที่ต้องการ

"อ้าาาา สุดยอดเฮอร์ไมโอนี่ มันเป็นการปลุกที่ดีจริงๆ ซี๊ดด" เด็กหนุ่มร้องครางเสียงดังหลังจากที่ เพื่อนสนิทของเขากำลังกลืนกินน้ำเงี่ยน

"รสชาติยังดีเหมือนเดิมนะแฮรี่" เธอบอก ในขณะที่แฮรี่กำลังจะก้มลงไปจูบเฮอร์ไมโอนี่

"ปัง! ปัง! ปัง! ตื่นรึยังแฮรี่" เสียงห้าวๆของรอน วิสลีย์ เพื่อนสนิทของแฮรี่ และยังเป็นแฟนหนุ่มของเฮอร์ไมโอนี่ สาวสวยอัจฉริยะของกริฟฟินดอร์ ที่เพิ่งช่วยเขาไปสวรรค์เมื่อกี้

"ฉันกำลังจะไปรอน ของเวลาแต่งตัวก่อน" แฮรี่รีบตะโกนในขณะที่เขารีบจูบเฮอร์ไมโอนี่อย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มรู้สึกตื่นเต้นนิดๆที่เพื่อนสนิทของเขาอยู่ข้างนอก ในขณะที่แฟนสาวของเขากำลังดูดดุ้ดเอ็น เขายิ้มให้เด็กสาวเล็กน้อย ก่อนที่จะรีบลุกไปแต่งตัว

"นายควรจะรีบนะ ไม่อย่างนั้นนายจะไม่ทันซื้อของรู้ไหม ฉันเจอหมวกแชมร๊อกเต้นรำได้ด้วย" รอนร้องบอกก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ไหนสักแห่ง

"เดียวฉันจะรอเธอนะแฮรี่ รีบแต่งตัวเข้า " เฮอร์ไมโอนี่กล่าวยิ้มๆ ก่อนที่จะเดินไปเก็บที่นอน



แฮรี่รู้สึกเขินและรู้สึกผิดนิดหน่อย ครอบครัววิสลีย์รอเขาอยู่ในขณะที่เขาเดินออกมาจากเตนท์ ใช่พวกเขามาถึงที่นี่ด้วยกุญแจนำทางเมื่อคืนนี้ รอนเดินมาหาแฟนสาวของเขาก่อนที่จะหอมแก้มเธอเบาๆ แฮรี่รู้สึกได้ว่าเธอค่อนข้างเบื่อหน่ายกับการกระทำแบบนี้ของเพื่อนสนิท เขายักไหล่เล็กน้อยให้เฮอร์ไมโอนี่ ก่อนที่พวกเขาจะรีบไปที่สนามแข่งควิดดิช มันค่อนข้างไกลกับเต้นท์ของพวกเขา พวกเขาจึงต้องรีบที่สุดเท่าที่จะทำได้

อาเธอร์ วีสลีย์ เดินนำพวกเขาไปยังทางเข้าที่ใกล้ที่สุด ซึ่งมีพ่อมดแม่มดจำนวนมากกำลังออกันอยู่บริเวณทางเข้า "ที่นั่งชั้นหนึ่ง!!" แม่มดจากกระทรวงร้องบอกเสียงดัง เมื่อตรวจดูตั๋วของพวกเขา "ชั้นบ๊อกซ์บนสุด! ตรงขึ้นไปเลยอาเธอร์ ชั้นบนสุดเลย"

"ชิส์ พวกมัลฟอย" แฮรี่สบถเสียงเบา เมื่อเขาเข้าไปข้างในแล้วพบกับศัตรูคู้แค้นของเขา เดรโก มัลฟอย เขาเป็นศัตรูกันตั้งแต่ครั้งแรกที่เดินทางไปฮอกวอตส์ เด็กชายผิวเผือดสีซีดๆ ใบหน้าเย็นชา และผมสีบลอนด์ทองนี้ช่างเหมือนกับคนที่อยู่ข้างของเขาเหลือเกิน พ่อของเขา ลูเซียส มัลฟอย

"สายันต์สวัสดี คุณพอตเตอร์" ลูเซียสเอ่ยทักพลางมองด้วยสายตาเหยียดหยามไปที่ตระกูลวีสลีย์
"ลูเซียส..." เขาตอบ เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนโดนกดดันจากเขา
ข้างหลังเขา รอนกำลังวุ่นอยู่กับมงกุฏที่กำลังแจกให้กับคนในครอบครัว

"เราอยู่สูงขนาดไหนนะพ่อ"
"หืม.. ไหนดูสิ" ลูเซียสเอ่ย "ถ้าฝนตก เดรโก เราจะรู้ก่อนเป็นแรก"

"พวกเรามากับนายกรัฐมนตรีฟัดจ์" เดกโดพูดอย่างเยาะเย้ย "ที่นั่งพิเศษของพวกเรา"
สายตาของเด็กหนุ่มตวัดมาที่เฮอร์ไมโอนีใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงจางๆด้วยความโกรธ แต่เธอก็สู้สายตาและจ้องเขากลับไป เดรโก มัลฝอย ห่อปากอย่างเสียไม่ได้ก่อนที่จะหันหน้าหนี แฮรีรู้ดี มัลฟอยเกลียดทุกคนที่มาจากมักเกิ้ล เขาขยับไปใกล้ๆหญิงสาวก่อนที่บีบมือเธอเบาๆเป็นเชิงให้กำลังใจ

ข้างหลังพวกเขา เฟร๊จกับจอร์ชกำลังเดิมพันกับลูโด พวกเขาพนันว่าไอซ์แลนด์จะชนะ แต่วิกเตอร์ ครัม จะจับลูกสนิชได้ก่อน.

ฟัดจ์มองไปรอบอัฒจันทร์ที่มีเสียงครึกโครม ไม้กายาสิทธิ์ถูกดึงออกมาจากข้างเอว
"โซโนรัส" เขากระแอมเบาๆ เสียงของเขาดังก้องไปทั่วสนามแข่งควิดดิช

"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน.... ขอต้อนรับสู่การแข่งควิดดิช รอบชิงชนะเลิศครั้งที่ 422 และเพื่อไม่ให้เสียเวลา ขอเชิญพบกับ ขบวนมาสค๊อต บัลแกเรีย"

เหล่าวีล่าจำนวนมากตรงเขามาในสนาม มันเป็นผู้หญิงที่งดงามที่สุด พวกมันสร้างความฉงนให้แฮรี่นิดหน่อยในขณะที่เขาจ้องมอง ข้างๆเขา รอนกำลังโยนหมวกแล้วตะโกนเสียงดังเมื่อพวกวีล่ากำลังจะจากไป

นายวิสลีย์หัวเราะลูกตัวเองขำๆ "พอถึงไอร์แลนด์ ลูกจะเสียดายที่โยนหมวกทิ้งนะ รอน"

"และ ขอพบกับ" เสียงฟัจด์ยังคงดังก้อง " ขบวนมาสค๊อตไอร์แลนด์"
เลเปรครอน พุ่งออกมาราวกับลูกไฟสีเขียว ก่อนจะแตกการจายกลายเป็นฝนทองคำที่ทองอร่าม แฮรี่มองไปมองมาอย่างกับเด็กที่เพิ่งเห็นของเล่น และนั้นทำให้ผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆแฮรี่หัวเราะดังลั่น เธอคือเพื่อนรวมทีมของแฮรี่ที่ฮอกวอตส์ เคธี่ เบลล์

"เคธี่นี่!! เคธี่ๆ" แฮรี่ตะโกน เขารู้สึกเซอไพร์ที่ได้เจอเพื่อนรวมทีมคนนี้ "เป็นยังไงบ้าง ไม่คิดว่าจะได้เจอกันนอกฮอกวอตส์เลย สบายดีไหม"
"โอเคนะ แฮรี่ เธอละเป็นไง"
"สบายดีนะ เธอมากับครอบครัวหรอ"
"แล้วจะให้มากับใครละ" เธอยิ้ม "แต่ตอนนี้พวกเขาออกไปหาอะไรดื่มหน่อยนะ เห็นบอกว่าหนาว จริงพ่อฉันคงหาข้ออ้างดื่มอีกตามเคย"
"เยี่ยมไปเลย!! ฉันก็มากับเฮอร์ไมโอนี่ และก็รอนด้วยนะ ทั้งครอบครัวเลย เธอสังเกตเห็นบ้างไมเนี่ย" เขาหัวเราะร่าในขณะที่กำลังดูในสนามควิชดิช ที่แนะนำผู้เล่นทีมชาติไอร์แลนด์อยู่
"ฉันเห็นน่าแฮรี่" เธอหัวเราะให้กับท่าทางของรุ่นน้องในทีมที่อายุน้อยกว่าเธอหนึ่งปี เธอยิ้มให้แฮรี่ ก่อนที่จะหันไปมองรอบๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ครอบครัวของเธอกำลังมา "หลังจบการแข่ง มาหาฉันหน่อยนะแฮรี่ เต้นท์ฉันอยู่ใกล้ๆสนามแข่งควิดดิช สีน้ำตาล เหมือนกับผมของฉันนะ ครอบครัวฉันไม่ค่อยมายุ่งกับฉันเท่าไร เราสามารถคุยกันได้โดยไม่มีคนมากวน" เธอเขยิบตาให้แฮรี่ ก่อนจะก้มมาหอมแก้มเขาตอนที่ทุกคนมัวแต่ดูการแข่งขัน หญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะวิ่งไปหาครอบครัวของเธอ

แฮรี่หน้าแดงจนเออร์ไมโอนี่ทักเขา
"เมื่อกี้ เคธี่ เบลล์?"
"ชะ ใช่ เฮอร์" แฮรี่รีบตอบคำ "เขามากับครอบครัวนะ"
"ก็ไม่ได้ถามนี่ แฮรี่ เธอต้องการอะไร"
"เธอก็แค่พูดว่า - " เด็กหนุ่มสังเกตุเห็นอะไรบางอย่างอยู่ใต้เขา "ด๊อบบ๊?!?!!" เขาตะโกน
"ฉันไม่ใช่ด๊อบบี๊ แต่อิฉันก็รู้จัดเขาเจ้าค่ะ!" เอลฟ์ประจำบ้าน นั่งอยู่ถัดจากเขา1แถว สายตาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา "อิฉันชื่อ วิงกี้ แล้วท่านละเจ้าค่ะ -"
"วิงกี้? เอิ่มม.. ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
"และเป็นท่าน..." เอลฟ์ประจำบ้านร้องเสียงแหลม " แฮรี่ พ๊อตเตอร์ เด็กชายผู้รอดชีวิต"
"อ่า ใช่ๆ ฉันเองแหละวิงกี้ แล้วด๊อบบี๊ละ สบายดีไหม"
"ดีค่ะ โดยรวมก็ดี ไม่ได้ว่าจะเจ้าค่ะ แต่เป็นอิฉันไม่คิดว่าที่ท่านทำมันดีหรอกนะเจ้าค่ะ อิสรภาพฝังหัวเขาตลอดเวลา"
"ฮืม?" แฮรี่สงสัยจนคิ้วขมวด
"เขาต้องการได้ค่าจ้างนะเจ้าค่ะ"
"แล้วทำไมไม่ควรได้ละ" เด็กหนุ่มถาม
"ไม่ควรเจ้าค่ะ" เอลฟ์ประจำบ้านสงเสียงแหลม "เอลฟ์ประจำบ้านไม่ควรได้รับเงินเดือน ด๊อบบี๊เอาแต่อยากหางานทำ รับเงินเดือน หาอะไรสนุกๆทำเจ้าค่ะ"
วิงกี๊ร้องไห้ เอามือซูบๆของมันปิดตาโปนๆ "เอลฟ์ประจำบ้านต้องไม่สนุกเจ้าค่ะ เราต้องทำงาน"
"เป็นความคิดที่แย่มาก" เฮอร์ไมโอนี่พูดกับแฮรี่เมื่อเขาหันหลังกลับมา"
"อะไร"รอนถาม "เรื่องเอลฟ์ประจำบ้าน? มีอะไรแปลกหรือไง"
"ด๊อบบี๊มันก็แปลกอยู่แล้วนี้" แฮรี่เห็นด้วยกับรอนทีเดียว

เกมส์กำลังเข้มข้น ไอร์แลนด์กำลังนำ นั้นทำให้เฟร๊จกับจอร์ชลุ้นมากที่เดียว
บัลแกเรียนกำลังทำให้เกมส์แตกตื่น วิกเตอร์ ครัม ซีกเกอร์มี่ดีที่สุดในโลกตอนนี้กำลังบินฉวัดเฉวียน ไอร์แลนด์กำลังทำคะแนน ลูกสนิชสีทองอยู่ใกล้ขายหนุ่มมากทีเดียว เขาพุ่งคว้าลูกสนิชกลางอากาศ ภายในเวลาไม่นานเกมส์ก็จบลง ไอร์แลนด์ชนะ แม้ว่า วิกเตอร์ ครัม จะจับลูกสนิชได้ก็ตาม

เฟร๊จกับจอร์ชเดินไปทวงเงินที่เขาเดิมพันกับลูโดไว้ ในขณะที่พวกแฮรี่กำลังกลับเต้นท์ของพวกเขา แฮรี่บอกกับครอบครัววิสลี่ยและเฮอร์ไมโอนี่ว่าเขาจะออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์เสียหน่อย แต่เด็กสาวผมบลอนด์แอบเดินตามเขามา
"นั้นเธอคิดจะไปไหนนะ แฮรี่" เฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงสูงเล็กหน่อย
"หืม.. แค่เดินเล้นนะ สูดอากาศ ทำไมหรอ"
"เธอโกหกได้แย่ชะมัด โธ่! แฮรี่ บอกฉันมาเถอะ" เธอทำแห่วเสียงใส่เขา
"เคธี่มีเรื่องจะคุยกับฉันนะ เฮอร์ ฉันเลยจะไปหาเขาที่เต้นท์"
"เคธี่ เบลล์ ต้องการให้เธอไปคุยกับเขาที่ เต้นท์!" เด็กหญิงรู้สึกหงุดหงิด เธอรู้ดีว่ามันหมายถึงอะไร
"ใช่ ทำไมละ ที่รัก หึงหรอ" แฮรี่แซวเฮอร์ไมโอนี่กลับ แน่นอนว่าเหตุการณ์เมื่อเช้าย่อมแสดงให้เห็นว่าเขาสองคนสนิทกัน เกิน เพื่อน

"สำหรับเรื่องนี่นะ แฮรี่ 1 เขาอยากจะคุยอะไรบ้างอย่างกับเธอ หรือ สอง เขาต้องการมีอะไรกับเธอนะสิ แฮรี่" เธอเขินจนหน้าแดง แต่ก็สวนแฮรี่กลับ เธอไม่อยากให้เขาไปเป็นของใครนอกจากเธอ
"มันอาจจะมีเหตุผลอื่นก็ได้นะ เฮอร์ไมโอนี่ เขาเป็นรุ่นพี่เราตั้งปีหนึ่งจริงไหม"
"ระวังตัวไว้บ้างละ แฮรี่ ฉันได้ยินข่าวลือ แน่นอนว่าส่วนมากไม่ดี ผู้คุมวิญญาณเพิ่งจะหลุดจากการควบคุมนะแฮรี่ และ เคธี่ก็ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืน เย็ดกับ โอลิเวอร์ วู้ดตลอดหน้าร้อน"
"แน่ใจเรอะ เฮอร์ไมโอนี่ เธออย่างใส่ร้ายคนอื่นเพราะหึงสิ" แฮรี่ยิ้มกรุ้มกริ่ม เขามีความสุขที่เห็นเด็กสาวหัวฟูพยายามรั้งเขาไว้
"จริง ฉัน..ค..แค่ได้ยินมาตาบ้า หลังจากเขามีอะไรกับ ลี จอร์ดัน,เฟร๊จ,จอร์ช, ฟลินท์,เพอซซี่, ทุกคนในทีมควิดดิช ก็ที่จะไปเดตกับโอลิเวอร์ แล้วอยู่กับเขาตลอดหน้าร้อนเลยนะ"

"บ้าแล้ว เธอไม่ทำตัวแบบนั้นหรอก" แฮรี่ตกใจ เคธี่เบลล์ไม่น่าจะดูเป็นผู้หญิงแบบนั้นได้เลยนะ
"เพราะงั้น แฮรี่ ระวังตัวด้วย ถ้าเธอบอกว่าจะนัดเดตกับเธอวันหลัง ปฏิเสธไปสะ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนสนิท.."
"และ ที่รัก" เขาตอบ พร้อมขยิบตาให้เพื่อนสนิทตัวเอง ที่ใบหน้าระเรื่อไปด้วยสีแดงด้วยความอาย
"ไอ้บ้า แฮรี่ ฉันไม่อยากเห็นเธอตอนทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนี้เลย ให้ตายเถอะ" เด็กสาวตีแขนแฮรี่ไม่หยุดเพราะความเขิน
"โอเค โอเค เฮอร์ไม่โอนี่ ฉันจะระวังเคธี่ เลิกตีฉันได้แล้ว ฉันไม่อยากให้แขนอาบเลือดก่อนเข้าเรียนปี4หรอกนะ"
"ขอโทษ" เธอบอก พยายามฝืนโกหกความรู้สึกตัวเอง " ดูสิ มันไม่เหมือนฉันกับรอนนะแฮรี่ เขาเห็นเธอ เป้าหมาย ใช่เลย เธอแค่อยากนัดเธอ มีเซ๊กซ์ One Night Stand หรืออะไรประมาณนั้นแฮรี่ คิดดู เธอสามารถเอาไปโม้ได้ตลอดชีวิต ฉันเคยมีอะไรกับพอตเตอร์คนดังด้วยนะ...."
"แต่เธอละ..." แฮรี่ต่อคำ

เฮอร์ไมโอนี่เม้มริมฝีปากบางสวยของเธอ "เธอเป็นเพื่อนฉันนะแฮรี่ และ ถึงเราจะ... หมายถึง ถึงเราจะไม่ได้เป็นแฟนกัน.... แต่เธอสุดยอดมากนะแฮรี่..." เธออยากครอบครองไว้คนเดียว บอกเขาไปสิ เฮอร์ไมโอนี่ เด็กสาวคิด

"ใช่ฉันรักรอน แต่ว่า เรื่องของเรามัน...."

"หมายถึง เรื่องของเรา มันเฉพาะตอนที่รอนลืมวันครบรอบเธออีกรอบใช่ไหม เฮอร์ไมโอนี่"

"มันก็... อาจจะ" เด็กสาวตอบ นัยน์ตาสีน้ำตาลสวยไม่กล้ามองหน้าเพื่อนสนิทที่ต้องนี้ดูหงุดหงิดและโกรธมาก

"หึ ผู้หญิงคนหนึ่ง พยายามบอกผู้ชายว่าเขาดีไปเสียทุกอย่าง ยอมทำให้เขาหมด อยากมีเซ๊กซ์กับเขา แต่ไม่ได้รู้สึกรัก เฮอร์ ฉันมันเป็นไอ้โง่สำหรับเธอใช่ไหม" แฮรี่โกรธมาก เขาเดินออกห่างจากเด็กสาวผมฟู ทิ้งให้เธอร้องไห้อยู่ที่ทุ่งหญ้าที่เพิ่งคุยกัน

"ไอ้บ้าแฮรี่ ฉันขอโทษ ฮือ.." เธอร้องไห้ หน้าแนบกับฝ่ามือขาว แต่ว่า ชายหนุ่มไม่ได้ยินอะไร เขาเดินไปไกลเกินกว่าจะได้ยินเสียงในใจของเพื่อนสาวของเขาเสียแล้ว

"ไอ้บ้า ไอ้เด็กติดสัตว์ ไปเลยนะ ไป๊ ไปเย๊ดเคธี่ เบลล์ให้สมใจเธอไปเลย ถ้าเธอมีอะไรกับเขานะแฮรี่ ฉันจะเลิกมีอะไรกับเธอเลย ไอ้บ้าแฮรี่ ไอ้ผู้ชายหื่นกาม"

แฮรี่ไม่สนใจเธออีก ตอนแรกเขาก็กะว่าจะไปคุยกับเคธี่ เบลล์ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ด้วยความโกรธ งอน เสียใจ ตอนนี้เขา แฮรี่ พอตเตอร์ เด็กหนุ่มผู้รอดชีวิตได้ตัดสินใจแล้ว เขามุ่งหน้าไปที่เต้นท์ของ เคธี่ เบลล์ ด้วยสายตามุ่งมั่น










มาแล้วจ้าตอนที่สอง เสียใจด้วยนะค่าาที่ไม่มีตอนเสียวในบทนี้ อิอิ ยังไงก็คอมเมนต์กันหน่อยนะ แล้วจะพยายามแต่งมาลงไวไว
ขอบคุณทุกคนที่จำนาวได้ รวมถึงให้กำลังใจ และคำแนะนำดีๆนะ[s:242]

ตามอ่านตอนแรกได้ที่นี้นะคะ>>>>

................................................................
      ตามผลงาน ของ คุณ lucifer417 ได้ที่วาล์ปนี่นะ.
..


บทที่1 : เสียหนุ่ม
แฮรี่พอตเตอร์ กับ ถ้วยอัคนี[Side sex story]

เสียวที่เชียงใหม่
นาวในร้านเหล้ายามเมามักมีปัญหา
โรงเรียนเร่าร้อน ... ( เรื่องแต่งค่ะ )
เสียวในห้องคอมฯกับร่องก้นครั้งแรก
สอนเด็กข้างบ้าน นาวจ้า
เป็นแฟนรุ่นน้องยังได้น้องแฟน
ถูกใจน้องกร เด็กใหม่คณะอาร์ต จากนาวค่ะ
เมื่อนาวรถเสีย ต้องทำไง มาดู
ยัยจ๋าตัวแสบมาเยี่ยมจิงเรอะ
ไปรับน้องที่ ม.มาแหละ
พลาดไปแล้วที่แกล้งน้อง

ตอนที่ 3
ตอนที่ 1 ตอนที่ 2
  พี่สาวจอมร่าน [/color]