หลง ภาค 2 ตอน 14
daona Posted: Feb 20 2007, 08:34 AM   

# 14

ธวัชชัยเห็นคนรักถูกพวกคนงานพูดจาลวนลามอย่างป่าเถื่อนก็ทนไม่ไหว ร้องตะโกน
"พวกมึงทำบ้าอะไร เธอบอกแล้วไงว่าจะให้เงิน .."
"ไอ้สัตว์ กูบอกให้มึงเงียบไง"
ไอ้เป้ง คิงคองยักษ์คำราม เดินเข้ามาหา ธวัชชัยผงะเล็กน้อย แต่ไม่ทันตั้งตัว กำปั้นขนาดยักษ์ก็กระแทกเข้าเต็มใบหน้า ตามด้วยหมัดที่อัดเข้าที่ท้อง ปริษากรีดร้องเสียงดังเห็นร่างของอาจารย์หนุ่มทรุดฮวบลงกับพื้นทันที

ไอ้เป้งไม่ชายตาดูผลงานของตัวเองแม้แต่น้อย หันมายิ้มแสยะให้ปริษา
"เด็กน้องหลอกพี่ให้ปล่อยอีเด็กนั่นไป น้องต้องเอาตัวมาแลกแทน โทษกันไม่ได้นะ จะถอดเสื้อผ้าเอง หรือจะให้พี่ถอดให้ ถ้าให้พี่ถอดให้ น้องอาจต้องแก้ผ้ากลับบ้าน"

ปริษาหน้าซีดเผือด รู้ว่าพวกมันเอาจริงแน่ๆ เหลียวดูพวกมันแต่ละคนมองเธออย่างหื่นกระหาย
'ถ้า...ถ้าเราโดนพวกมันหมดนี่ ต้องตายแน่ๆ ทำยังไงดี... ทำยังไงดี...' เธอคิดในใจอย่างตื่นตระหนก พยายามหาวิธีที่จะเอาตัวรอด แต่ไม่มีทางเลย

"ถอดเถอะพี่ หรืออายจะให้ผมถอดเป็นเพื่อนก็บอก" ไอ้สมเด็กลามกแหกปากเรียกเสียงฮาจากเพื่อนๆ
ไอ้เปงหน้าเครียดเดินเข้ามาหา ปริษาตกใจรีบตะโกนบอก
"อย่า..อย่า... ชั้นถอดเอง"

"ถ้างั้นถอด ถอดเร็วๆ" ไอ้เป้งคำราม

ปริษาเอื้อมมืออันสั่นเทาปลดเสื้อสูทสีดำของตัวเองออกก่อน ทันทีที่เสื้อหลุดออกไป ทุกคนก็เห็นไหล่ที่เปลือยเปล่าขาวนวลเนียนสมกับเป็นลูกผู้ดี ทรวงอกอวบอูมดันเสื้อในสีขาวเนื้อนุ่มออกมาเป็นลูกทั้งสองข้าง เสียงหวีดหวิวเป่าปาก ฮือฮาดังขึ้นมาจากพวกมันเสียงดังขรม

"อู้ฮู น่าบีบน่าขยำแท้ๆ"
"นมหนองโพ สดจากเต้าโว๊ย"
"รีบถอดต่อเร็วๆเลยครับ ขอดูนมไฮโซหน่อยครับ "
"อูยยย...แค่นี้กูก็จะน้ำแตกแล้วโว๊ย"

ปริษากวาดตามองไปรอบๆ ตัวสั่นระริก รู้สึกวิงเวียนราวกับจะเป็นลม ต้องถอดเสื้อผ้าให้พวกมันดูแม้จะอดสู แต่ยังไม่เลวร้ายเท่าไหร่... เมื่อเทียบกับ... จะต้องโดนพวกมันรุม เธออยากจะตาย... หรืออย่างน้อยหมดสติไปเลยก็ยังดี... ให้มันพ้นๆจากเหตุการณ์เลวร้ายนี้ เธอไม่คาดหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์อะไรจะมาช่วยให้รอดไปได้เลย เธออดไม่ได้ที่จะเหลียวมองธวัชชัย เขาสบตาเธอแล้วก็เบือนหน้าหนี แม้จะโกรธจะแค้นที่เขาทำลายชีวิตครอบครัวของเธอ แต่อย่างน้อยธวัชชัยก็ยังพยายามจะปกป้องเมื่อเห็นเธอเดือดร้อน ...แม้จะไม่สำเร็จ


หลง ภาค 2 ตอน 15
daona Posted: Feb 20 2007, 08:35 AM   


# 15

"ถอดต่อไปซิคุณนาย ผมเงี่ยนจะตายอยู่แล้ว ฮะ ฮะ"
ปริษาเอื้อมมือจับที่ชายเสื้อชั้นใน ขณะจะถลกมันขึ้น ไอ้คิงคองเป้งก็ร้องเสียงลั่น
"เดี๋ยวๆ ช้าๆ คนสวย ถอดไปด้วยเต้นยั่วไปด้วย เด็กๆมันจะได้มีอารมณ์"
"อู้ฮู พี่เป้งพูดโดนใจเหลือเกิน เต้นหน่อยคร๊าบบบบบ" ไอ้สนรับลูก

ปริษาแทบจะร้องไห้ออกมา เธอเต้นเป็นซะที่ไหน ปริษาเป็นสาวเรียบร้อยมาตั้งแต่เด็ก สมัยเป็นวัยรุ่นก็ไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่เคยเต้น ไม่เคยดิ้น เต้นรำก็ไม่เป็น ครั้นถูกพวกมันบังคับ จะปฎิเสธก็ไม่กล้า จำเป็นต้องยักย้าย ส่ายสะโพก บิดเอวไปมาตามที่เห็นในหนัง พวกไอ้เป้งกับวัยรุ่นเป่าปากกันเฟี๊ยว

"อูยยย เต้นเก่งจิงจิ๊ง ส่ายตูดแรงๆหน่อยครับ เด้งซ้าย เด้งขวา เด้งหน้า เด้งหลังเลย"
"คุณนายอุตส่าห์ลงทุนมาเต้นยั่วเป็นขวัญตาอย่างนี้ต้องถ่ายวีดีโอเก็บไว้ดูซิโว๊ย" ไอ้เป้งตะโกน "เฮ้ย ใครถ่ายวีดีโอเป็นวะ เอามาถ่ายด่วน"
"ผมเองครับ น้าเป้ง" ไอ้สมเด็กลามกพูด "มันเดินไปคว้ากล้องของธวัชชัยขึ้นมา เปิดสวิทช์ เล็ง แล้วตะโกนสั่งปริษา "ยิ้มหวานๆหน่อยซิฮะพี่ อย่าทำหน้าบึ้งแบบนั้น ยิ้มหวานๆ ยั่วๆ ส่ายแรงๆ"

ปริษาฝืนยิ้ม ส่ายสะโพก เต้นไปตามเรื่องตามราว พร้อมกับปลดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น ท่าทางขัดๆเขินๆ ตลอดจนผิวพรรณที่ขาวผ่อง ร่องอกขาวใสเป็นประกาย กระตุ้นอารมณ์พวกมันจนบางคนเริ่มกุมเป้ากางเกงของตัวเอง

"ถอดยกทรงออกเลยครับ ถอดออกเลย อูยยย ขาวจริงๆ ร่องนมโคตรรสวย ซี๊ดส์สสสสส"
"พี่เป้ง เอาเถอะ ผมทนไม่ไหวแล้ว"
"แหกขาลูบเป้าหน่อย อูยยยยย กูจะบ้าตายแล้วโว๊ย"
"ขอดูกางเกงในหน่อยซิพี่ ถอดกางเกงออกเร็วๆ"

เสียงร้องดังกันเซ็งแซ่ ปริษาหลับตาพริ้ม ไม่อยากมองพวกมัน เต้นไป ถอดเสื้อผ้าไป มือเรียวงามเลื่อนไปแตะที่ตะขอกางเกง ปลดมันออก แล้วรูดซิบลง เผยให้เห็นกางเกงในตามรอยแยกของซิป

"สีชมพูโว๊ยยยยยยย" เสียงใครคนหนึ่งตะโกนลั่น
"หวานซะไม่มี"
"ถอดเลย Please!!! "

ปริษารู้สึกอับอายใจทีสุดในชีวิต หน้าแดงซ่าน ไม่กล้าถอดกางเกงออก พวกคนงานต่างปรบมือโห่ร้อง เชียร์ให้ถอดกางเกง แต่เธอก็ไม่กล้าถอด ยืนหน้าชา อึกๆ อักๆ

...............

หลง ภาค 2 ตอน 14
daona Posted: Feb 20 2007, 08:34 AM   

# 14

ธวัชชัยเห็นคนรักถูกพวกคนงานพูดจาลวนลามอย่างป่าเถื่อนก็ทนไม่ไหว ร้องตะโกน
"พวกมึงทำบ้าอะไร เธอบอกแล้วไงว่าจะให้เงิน .."
"ไอ้สัตว์ กูบอกให้มึงเงียบไง"
ไอ้เป้ง คิงคองยักษ์คำราม เดินเข้ามาหา ธวัชชัยผงะเล็กน้อย แต่ไม่ทันตั้งตัว กำปั้นขนาดยักษ์ก็กระแทกเข้าเต็มใบหน้า ตามด้วยหมัดที่อัดเข้าที่ท้อง ปริษากรีดร้องเสียงดังเห็นร่างของอาจารย์หนุ่มทรุดฮวบลงกับพื้นทันที

ไอ้เป้งไม่ชายตาดูผลงานของตัวเองแม้แต่น้อย หันมายิ้มแสยะให้ปริษา
"เด็กน้องหลอกพี่ให้ปล่อยอีเด็กนั่นไป น้องต้องเอาตัวมาแลกแทน โทษกันไม่ได้นะ จะถอดเสื้อผ้าเอง หรือจะให้พี่ถอดให้ ถ้าให้พี่ถอดให้ น้องอาจต้องแก้ผ้ากลับบ้าน"

ปริษาหน้าซีดเผือด รู้ว่าพวกมันเอาจริงแน่ๆ เหลียวดูพวกมันแต่ละคนมองเธออย่างหื่นกระหาย
'ถ้า...ถ้าเราโดนพวกมันหมดนี่ ต้องตายแน่ๆ ทำยังไงดี... ทำยังไงดี...' เธอคิดในใจอย่างตื่นตระหนก พยายามหาวิธีที่จะเอาตัวรอด แต่ไม่มีทางเลย

"ถอดเถอะพี่ หรืออายจะให้ผมถอดเป็นเพื่อนก็บอก" ไอ้สมเด็กลามกแหกปากเรียกเสียงฮาจากเพื่อนๆ
ไอ้เปงหน้าเครียดเดินเข้ามาหา ปริษาตกใจรีบตะโกนบอก
"อย่า..อย่า... ชั้นถอดเอง"

"ถ้างั้นถอด ถอดเร็วๆ" ไอ้เป้งคำราม

ปริษาเอื้อมมืออันสั่นเทาปลดเสื้อสูทสีดำของตัวเองออกก่อน ทันทีที่เสื้อหลุดออกไป ทุกคนก็เห็นไหล่ที่เปลือยเปล่าขาวนวลเนียนสมกับเป็นลูกผู้ดี ทรวงอกอวบอูมดันเสื้อในสีขาวเนื้อนุ่มออกมาเป็นลูกทั้งสองข้าง เสียงหวีดหวิวเป่าปาก ฮือฮาดังขึ้นมาจากพวกมันเสียงดังขรม

"อู้ฮู น่าบีบน่าขยำแท้ๆ"
"นมหนองโพ สดจากเต้าโว๊ย"
"รีบถอดต่อเร็วๆเลยครับ ขอดูนมไฮโซหน่อยครับ "
"อูยยย...แค่นี้กูก็จะน้ำแตกแล้วโว๊ย"

ปริษากวาดตามองไปรอบๆ ตัวสั่นระริก รู้สึกวิงเวียนราวกับจะเป็นลม ต้องถอดเสื้อผ้าให้พวกมันดูแม้จะอดสู แต่ยังไม่เลวร้ายเท่าไหร่... เมื่อเทียบกับ... จะต้องโดนพวกมันรุม เธออยากจะตาย... หรืออย่างน้อยหมดสติไปเลยก็ยังดี... ให้มันพ้นๆจากเหตุการณ์เลวร้ายนี้ เธอไม่คาดหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์อะไรจะมาช่วยให้รอดไปได้เลย เธออดไม่ได้ที่จะเหลียวมองธวัชชัย เขาสบตาเธอแล้วก็เบือนหน้าหนี แม้จะโกรธจะแค้นที่เขาทำลายชีวิตครอบครัวของเธอ แต่อย่างน้อยธวัชชัยก็ยังพยายามจะปกป้องเมื่อเห็นเธอเดือดร้อน ...แม้จะไม่สำเร็จ


หลง ภาค 2 ตอน 15
daona Posted: Feb 20 2007, 08:35 AM   


# 15

"ถอดต่อไปซิคุณนาย ผมเงี่ยนจะตายอยู่แล้ว ฮะ ฮะ"
ปริษาเอื้อมมือจับที่ชายเสื้อชั้นใน ขณะจะถลกมันขึ้น ไอ้คิงคองเป้งก็ร้องเสียงลั่น
"เดี๋ยวๆ ช้าๆ คนสวย ถอดไปด้วยเต้นยั่วไปด้วย เด็กๆมันจะได้มีอารมณ์"
"อู้ฮู พี่เป้งพูดโดนใจเหลือเกิน เต้นหน่อยคร๊าบบบบบ" ไอ้สนรับลูก

ปริษาแทบจะร้องไห้ออกมา เธอเต้นเป็นซะที่ไหน ปริษาเป็นสาวเรียบร้อยมาตั้งแต่เด็ก สมัยเป็นวัยรุ่นก็ไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่เคยเต้น ไม่เคยดิ้น เต้นรำก็ไม่เป็น ครั้นถูกพวกมันบังคับ จะปฎิเสธก็ไม่กล้า จำเป็นต้องยักย้าย ส่ายสะโพก บิดเอวไปมาตามที่เห็นในหนัง พวกไอ้เป้งกับวัยรุ่นเป่าปากกันเฟี๊ยว

"อูยยย เต้นเก่งจิงจิ๊ง ส่ายตูดแรงๆหน่อยครับ เด้งซ้าย เด้งขวา เด้งหน้า เด้งหลังเลย"
"คุณนายอุตส่าห์ลงทุนมาเต้นยั่วเป็นขวัญตาอย่างนี้ต้องถ่ายวีดีโอเก็บไว้ดูซิโว๊ย" ไอ้เป้งตะโกน "เฮ้ย ใครถ่ายวีดีโอเป็นวะ เอามาถ่ายด่วน"
"ผมเองครับ น้าเป้ง" ไอ้สมเด็กลามกพูด "มันเดินไปคว้ากล้องของธวัชชัยขึ้นมา เปิดสวิทช์ เล็ง แล้วตะโกนสั่งปริษา "ยิ้มหวานๆหน่อยซิฮะพี่ อย่าทำหน้าบึ้งแบบนั้น ยิ้มหวานๆ ยั่วๆ ส่ายแรงๆ"

ปริษาฝืนยิ้ม ส่ายสะโพก เต้นไปตามเรื่องตามราว พร้อมกับปลดเสื้อผ้าออกทีละชิ้น ท่าทางขัดๆเขินๆ ตลอดจนผิวพรรณที่ขาวผ่อง ร่องอกขาวใสเป็นประกาย กระตุ้นอารมณ์พวกมันจนบางคนเริ่มกุมเป้ากางเกงของตัวเอง

"ถอดยกทรงออกเลยครับ ถอดออกเลย อูยยย ขาวจริงๆ ร่องนมโคตรรสวย ซี๊ดส์สสสสส"
"พี่เป้ง เอาเถอะ ผมทนไม่ไหวแล้ว"
"แหกขาลูบเป้าหน่อย อูยยยยย กูจะบ้าตายแล้วโว๊ย"
"ขอดูกางเกงในหน่อยซิพี่ ถอดกางเกงออกเร็วๆ"

เสียงร้องดังกันเซ็งแซ่ ปริษาหลับตาพริ้ม ไม่อยากมองพวกมัน เต้นไป ถอดเสื้อผ้าไป มือเรียวงามเลื่อนไปแตะที่ตะขอกางเกง ปลดมันออก แล้วรูดซิบลง เผยให้เห็นกางเกงในตามรอยแยกของซิป

"สีชมพูโว๊ยยยยยยย" เสียงใครคนหนึ่งตะโกนลั่น
"หวานซะไม่มี"
"ถอดเลย Please!!! "

ปริษารู้สึกอับอายใจทีสุดในชีวิต หน้าแดงซ่าน ไม่กล้าถอดกางเกงออก พวกคนงานต่างปรบมือโห่ร้อง เชียร์ให้ถอดกางเกง แต่เธอก็ไม่กล้าถอด ยืนหน้าชา อึกๆ อักๆ

...............