ในที่สุดแดนกับไทเกอร์ ได้รวมกันเป็นกลุ่มคณะ เดินทางไปยังที่พักของไทเกอร์  ระหว่างทางไทเกอร์ดีกับเขาเป็นพิเศษ ทำอย่างกับเขาเป็นน้องชาย จนแดนคิดว่าไทเกอร์นั้นก็ไม่ใช่คนเลวร้ายเหมือนหน้าตา จึงค่อยๆคลายความหวาดระแวงต่อไทเกอร์ลงไป
   ในตอนนั้นพวกเขาเจอมีผีดิบโพล่มาให้เห็นตลอดทาง ยิ่งใกล้เมืองก็ยิ่งมาก แต่ตอนกลางวัน พวกมันไม่น่ากลัวเท่าไหร่เพราะพวกมันช้า ถ้าไม่ได้จับกลุ่มกันมาเป็นฝูงใหญ่ละก็จัดการได้ไม่อยาก โดยเฉพาะกลุ่มที่มีมือแม่นธนูอย่างเฟย์
   เธอยิงได้อย่างจับวาง เสียบทะลุหัวทุกดอก ทุกตัวที่เจอ จนไทเกอร์ อาเดลและเชอรีน ต่างก็ทึ่งในฝีมือการยิงธนูของเธอ เพราะไม่คาดคิดว่าผู้หญิงที่บอบบางหน้าตาจิ้มลิ้มอย่างเธอนั้น จะมีฝีมือการยิงธนูที่เฉียบขาดและชำนาญแบบนี้
   "บร๊ะ อย่างนี้ ดีกว่ามีปืนเสียอีก ง่าย เงียบ และไม่แตกตื่น ดูสิ ซอมบี้กลุ่มนั้นมันตายก่อนจะรู้ตัวอีก"
   ไทเกอร์ชี้ให้อาเดลและเชอรีนดูซอมบี้ 3 ตัว ที่ถูกเฟย์ยิงด้วยธนูตายหมดอย่างง่ายดาย โดยที่พวกมันไม่ทันเห็นคนยิงด้วยซ้ำ อาเดลมองไปยังแดนกับเฟย์ที่กำลังไปค้นศพผีดิบและพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยอมรับ  แต่เชอรีนกลับไม่ค่อยเต็มใจยอมรับนัก มองไปทางเฟย์ด้วยสายตาริษยา ก่อนจะพูดว่า
   "แต่ยังไง ปืนก็ดีกว่าธนูละน่า ถ้าให้ฉันเลือก ยังไงฉันก็เลือกปืน ถ้าฉันมีปืน ยัยธนูนั้นก็ไม่ใช่คู่มือฉันหรอก"
   "ข้อนั้นฉันไม่เถียงหรอกนะ แต่ดูเธอตอนนี้สิ ไม่มีปืนแล้วเธอทำอะไรได้"
   อาเดลพูดแย้ง ด้วยสีหน้าที่ยิ้มที่แฝงความดูแคลนเชอรีนเอาไว้ เชอรีนดูออก แต่ก็ไม่กล้าหือกับอาเดล ได้แต่เบือนหน้าไปทางอื่น แอบ เชอะ ปากเบาๆ จากนั้นก็เปลี่ยนไปถามไทเกอร์ว่า
   "นายคิดจะรับ 2 คนนั้นเข้ากลุ่มจริงๆเหรอ"
   "ใช่"
   ไทเกอร์ตอบแล้วยิ้มอย่างมีแผนคิดไว้ในใจ
   "นายคงไม่คิดจะเอายัยนักธนูนั้น มาเป็นเมียอีกคนหรอกนะ"
   คราวนี้ไทเกอร์หัวเราะ พูดว่า
   "ตอนแรกฉันคิดนะ แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้ว คนที่ฉันหมายตาไว้คือไอ้หนุ่มนั้นต่างหาก เพราะฉะนั้นตอนนี้ฉันยังจะไม่ไปยุ่งกับเมียมัน"
   "นายจะเอาไอ้หนุ่มหน้าตี๋นั่นไปทำอะไร ดูมันไม่ค่อยมีฝีมืออะไรเท่าไหร่ แถมดูซื่อๆ โง่ๆ อีก ที่มันได้เปรียบเราเมื่อคืน เพราะสถานการณ์เป็นใจให้มันต่างหาก"
   เชอรีนถามอย่างสงสัย ไทเกอร์จึงขยับเข้าไปใกล้สองสาว พูดเสียงดังแค่กระซิบว่า
   "มันหลอมเหล็กได้ มันมีความรู้เรื่องโลหะ ฉันจะให้มันทำปลอกกระสุน เพื่อใช้ทำกระสุนปืน ลองคิดดูว่าจะเป็นยังไงถ้าเราสามารถผลิตกระสุนปืนทุกชนิดได้เอง"
   อาเดลและเชอรีน คิดตามไทเกอร์ ต้องยิ้มขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย มันจะเป็นยังไง มันก็รวยนะสิ เพราะถึงปืนจะสำคัญ แต่กระสุนปืนสำคัญกว่า ลองปืนไม่มีกระสุน มันก็คือเศษเหล็กธรรมดาเท่านั้น
   แต่การทำปลอกกระสุนไม่ใช่เรื่องง่าย อาเดลยังข้องใจอยู่เลยต้องถามว่า
   "แล้วถ้ามันทำไม่ได้หละ จะทำยังไง"
   "ถ้ามันทำไม่ได้ และไม่มีประโยชน์ ก็ฆ่ามันทิ้งก็สิ้นเรื่อง"
   ไทเกอร์ตอบอย่าง ง่ายๆ
   ตอนที่พวกมันคุยกันอยู่นี้ แดนกับเฟย์ ไปค้นศพและเก็บลูกธนูอยู่ห่างออกไปจึงไม่ได้ยิน เมื่อเดินกลับเข้ามารวมกลุ่ม พวกมันก็หยุดคุยกัน
   ไทเกอร์แสร้งยิ้มเมื่อแดนเข้ามาใกล้ ถามว่า
   "เป็นไง น้องชาย เจออะไรบ้าง"
   แดนส่ายหน้า และยิ้มให้อย่างไมตรีจิต ไทเกอร์จึงบอกว่า
   "งั้นเราก็ไปกันต่อเถอะ"
   ไทเกอร์นำทางเดินนำหน้าออกไป และหลายชั่วโมงต่อมา ไทเกอร์ก็พาพวกเขาไปถึงชาญเมือง ที่มีถนนวงแหวนรอบนอก แล้วจากนั้นก็เดินไปตามถนนวงแหวนมุ่งไปทางทิศตะวันตก
   ตอนนั้นสองข้างทางเริ่มเห็นอารยธรรมของเมืองมากขึ้นแล้ว ทั้งสิ่งปลูกสร้างและอาคารสูงๆ ที่อยู่ใจกลางเมือง มันสามารถมองเห็นได้จากที่แดนกำลังเดินอยู่
   สักพักเห็นรถหลายคันจอดตายบนถนน มีทั้งที่ชนกันจนยับ และบางคันก็จอดทิ้งไว้ แดนเมื่อเห็นรถ ก็รีบตรงเข้าไปสำรวจหาของทันที แต่ไทเกอร์กลับหัวเราะบอกว่า
   "แถวนี้นายไม่ต้องไปหาหรอก มันใกล้เมือง คนเล่นส่วนใหญ่ชอบเข้าเมือง และทางนี้ก็เป็นทางผ่าน มันไม่เหลืออะไรให้นายหาอีกแล้ว"
   จริงอย่างไทเกอร์พูด แดนไม่เจออะไรเลย แต่แล้วเขาก็เห็นรถคันหนึ่งสภาพยังดีอยู่ มันน่าจะใช้การได้ แดนจึงเข้าไปตรวจดู แต่ก่อนเขาไม่ได้คิดถึงเรื่องรถเลย ทั้งที่ตอนเล่นใหม่ๆ ก็เจอรถ แต่ตอนนั้นคิดไม่ถึงและคิดไม่ทันจากการที่ต้องรีบเอาตัวเองให้รอดจากผีดิบ จากนั้นเขาก็อยู่แต่ในป่าไม่เจอรถอีกและไม่จำเป็นต้องใช้มัน จนมาเจอเหตุการณ์ยิงกัน และได้ยินเสียงรถยนต์นั่นแหละ เขาถึงนึกเรื่องรถขึ้นมาได้
   แดนไปเปิดประตูฝั่งคนขับ แล้วดึงสวิสเปิดฝาน้ำมัน แล้วก็ไปดูน้ำมันในถัง ปรากฏว่ามันยังมีน้ำมันอยู่บ้าง จึงพูดว่า
   "คันนี้มีน้ำมัน พอวิ่งได้ ถ้าเราสตาร์ทมันติด มันจะช่วยเราไปได้ไกลเลยทีเดียว"
   "ใช่ ถ้านายสตาร์ทมันได้ โดยไม่ต้องใช้กุญแจนะ"
   ไทเกอร์พูดอย่างเห็นเป็นเรื่องขำ ที่แดนคิดและพูดอะไรมาง่ายๆ แล้วก็พูดต่อไปอีกว่า
   "นายก็เห็นนี่หว่า ว่ามันเป็นรถยนต์รุ่นเก่า โลกแมทริกที่เราอยู่นี่อยู่ในยุคก่อนปี 2020 เกมส์นี้มันเอาเรามาอยู่ในยุคที่พ่อเรายังเด็กโน้น แล้วนายคิดว่านายจะจัดการสตาร์ทรถที่เป็นเทคโนโลยีโบราญ ที่ใช้แต่ระบบแมนนวลทั้งคันแบบนี้ได้หรือไง พ่อนายเป็นช่างรถยนต์โบราญหรือไงว่ะ"
   ไทเกอร์ยิ่งพูดยิ่งขึ้น ถึงกับขึ้นเสียงอารมณ์เสีย เมื่อเห็นแดนดื้อไม่ฟัง มุดเข้าไปใต้พวกมาลัยจัดการงัดแงะ สายไฟออกมาห้อยพะรุงะรัง แถมตอนนั้นก็นึกถึงรถของตัวเองที่อุตสาห์เจอมาพร้อมกุญแจ และใช้งานมาเป็นปี แต่ดันมาถูกยิงจนยับ จนใช้งานไม่ได้ จอดตายเป็นเศษเหล็กอยู่กลางถนน ยิ่งคิดแล้วก็ยิ่งโมโห เลยพาลมาลงที่แดนเอาดื้อๆ
   แต่แล้วเสียงรถยนต์ก็สตาร์ทดัง ฮึ่ม ขึ้นมา ทำให้ทั้งหมดต้องชะงักงันมองตาค้าง แล้วแดนก็โพล่ออกมายิ้ม พูดว่า
   "พ่อฉันไม่ใช่ช่างรถยนต์โบราญหรอก แต่เขาเป็นสารพัดช่างและซ่อมมันเป็น และฉันก็ลูกมือให้เขาประจำ เพราะที่บ้านฉันมีอยู่คันหนึ่ง"
   ไทเกอร์ถึงกับเหวอมีสีหน้าประหลาดพิกล เหมือนมันรู้สึกเสียหน้า แต่ก็ยังรู้สึกทึ่งในตัวแดนจนต้องเผยยิ้ม ส่วนอาเดล กับเชอรีน ต่างมองแดนด้วยสายตาที่อึ้งทึ่งและระคนแปลกใจ ยกเว้นเฟย์ที่ไม่รู้เรื่องอะไรพวกนี้ แต่เธอเห็นพวกไทเกอร์ มองแดนด้วยความทึ่ง ก็ทำให้เธอยิ้มภูมิใจไปกับแดนด้วย
   ระบบภายในรถยนต์ในยุคปี 2064 ในยุคปัจจุบันที่แดนอยู่ กับยุคก่อนปี 2020 มันต่างกันมาก ทั้งระบบเครื่องยนต์ และระบบควบคุมการสตาร์ท ตั้งแต่ยุคปี 2020ขึ้นไป รถยนต์ถูกพัฒนาไปเป็นระควบคุมโดยอิเล็กโทรนิกหมดแล้ว ไม่สามารถต่อสายตรงให้ทำงานได้ ช่างรถยนต์ก็เปลี่ยนไปตามยุคตามสมัย ความรู้เรื่องรถยนต์เก่าๆมันก็หายตามไปด้วย ดังนั้นจะหาช่างที่มีความรู้เรื่องรถยนต์ยุคก่อนปี 2020 นั้นหายากมาก
   "เอาละ ขึ้นรถกันเถอะ"
   แดนชวนทุกคน แต่ไทเกอร์ขอขับเองเพราะเขารู้ทาง อาเดลจึงไปนั่งข้างหน้าคู่กับไทเกอร์ ส่วน แดนเฟย์และเชอรีนนั่งข้างหลัง ตอนนั้นเฟย์นั่งคั่นกลางระหว่างเชอรีนกับแดน เธอสังเกตุเห็นเชอรีนแอบลอบชำเลืองมองแดนบ่อยๆ ทำให้เธอต้องขยับตัวบังสายตาเชอรีนเอาไว้ เชอรีนต้องลอบถอนหายใจดัง หึ และแอบเขม่นมองเฟย์อย่างไม่เป็นมิตร
   สักพักแดนร้องเพลงขึ้นมาด้วยอารมณ์คึกครื้น และชวนเฟย์ร้องตาม ทำให้อาเดลอดใจไม่ไหว ร้องตามไปด้วย แม้แต่ไทเกอร์เองที่ขับรถอยู่ก็ยังยิ้มและขยับตัวไปตามจังหวะเสียงเพลง คงมีแต่เชอรีนที่ไม่มีอารมณ์จะร่วมร้องด้วย
   แล้วไม่นานไทเกอร์ก็ขับพามาถึงที่พักของมัน มันขับลงจากถนนเส้นเลี่ยงเมือง เขาสู่ถนนลูกลังสายหนึ่ง ก่อนที่จะจอดรถห่างจากหน้าประตูโรงงานหลังหนึ่งเกือบร้อยเมตร โรงงานนี้ไม่ใหญ่อะไรมากนัก แต่มีรั่วเหล็กที่แข็งแรง และมีควากหนามกันโดยรอบ ไทเกอร์เปิดกระพริบไฟหน้ารถ เป็นจังหวะ 6 ครั้ง สักพักประตูโรงงานก็เปิด แล้วไทเกอร์ก็ขับรถเข้าไป
   ตอนแรกแดนยังไม่เห็นคน แต่เมื่อรถเข้ามาจอดแล้ว แล้วไทเกอร์เปิดประตูลงไป จึงค่อยเห็นคนหลายคน ทยอยโพล่มาจากที่กำบังกายตามจุดต่างๆ คนที่โพล่มามีทั้งผู้ชายและผู้หญิง แต่ละคนถืออาวุธครบมือ ทั้งปืนกล ปืนสไนท์เปอร์ และท่าทางพวกเขาอย่างกับนักรบ ที่ผ่านสนามมาอย่างเจนจัด
   "ไอ้น้องชาย ขอต้อนรับสู่อาณาจักรของฉัน"
   ไทเกอร์บอกแดน เมื่อแดนลงจากรถออกมา จากนั้นมันก็โอบไหล่แดนพาเข้าไปข้างในโรงงาน แดนตั้งแต่เล่นมายังไม่เคยเจอคนมากแบบนี้มาก่อน ที่เห็นๆ นับได้กว่า 20 คน มันทำให้เขาตื่นเต้นไม่น้อย คิดว่าถ้ามีคนเยอะขนาดนี้ มีกำแพงล้อมที่แข็งแรงขนาดนี้ ที่นี่ก็เป็นที่ที่ปลอดภัยที่เดียวเชียวหละ ตอนนั้นเขาต้องหันไปจับมือเฟย์อย่างดีใจ ที่เขาจะมีที่ปลอดภัยให้อยู่แล้ว จากนี้ก็แค่เล่นให้ครบกำหนดเวลาออนไลน์ แล้วเขาก็จะได้ 10 ล้านบาท
   เวลานั้นใกล้ค่ำแล้ว ไทเกอร์เรียกประชุมคนที่อยู่ทั้งหมด ประกาศการต้อนรับแดนกับเฟย์ อย่างเป็นทางการ
   "เอาละทุกคนจงฟัง ผู้ชายคนนี้คือแดน น้องชายของฉัน ผู้หญิงคนนี้คือเฟย์ น้องสาวของฉัน พวกเขาทั้งสองคนจะเป็นพวกเรา วันนี้เราจะเลี้ยงต้อนรับเขาทั้งสองคน อีก 2 ชั่วโมง เราจะจัดปาร์ตี้กัน"
   เสียง เฮ ดังขึ้นแทบพร้อมกัน แล้วไทเกอร์ ก็กอดแดนเป็นการแสดงการต้อนรับ และกอดเฟย์ด้วยอีกคน การต้อนรับที่อบอุ่นนี้ ทำให้แดนนึกอยากจะขอโทษไทเกอร์เหมือนกัน ที่เจอกันทีแรกเขาจับไทเกอร์มัดไว้
   แล้วแดนก็อดไม่ได้ที่จะพูดมันออกมา
   "ขอโทษนะ เออ.. ที่ ทีแรกฉันทำไม่ดีกับนาย"
   "อ๋อ.. ไม่เป็นไรน่า ไอ้น้องชาย ตอนนี้เราเป็นพวกเดียวกันแล้วอย่าไปคิดอะไรมาก ไปเตรียมตัวสำหรับปาร์ตี้ดีกว่าน่า..อาเดล เชอรีน พาน้องของเราไปพักผ่อนและอาบน้ำให้สบายตัวกันก่อนไป"
   แดนรู้สึกซาบซึ้งไทเกอร์ จนต้องยิ้มรับ และอาเดลกับเชอรีนก็พาแดนกับเฟย์ไปยังห้องอาบน้ำ
   ห้องอาบน้ำที่อาเดลและเชอรีนพามา ไม่ใช่ห้องหรูหราอะไร แต่ก็ถือว่าดีที่สุดของที่นี่ และดีที่สุดสำหรับตอนนี้ มันเป็นที่อาบน้ำรวมของพนักงานโรงงานที่กว้างขวาง ที่มีการดัดแปลง ให้มีอ่างอาบน้ำเพิ่มขึ้นมา และมีน้ำอุ่นจากฝักบัวไว้ใช้
   อาเดล พาทั้งสองเข้าไปแล้วพูดเป็นนัยว่า
   "เธอสองคนตามสบายเลยนะ ไม่มีใครเข้ามากวนหรอก จนกว่าพวกเธอจะอาบเสร็จ"
   แดนไม่ใช่คนโง่ ขนาดที่ไม่รู้ความหมายนี้ เขาถึงกับยิ้มกริ่ม คิดในใจว่า เวลาจึ๊กกระดึ๋ยมาถึงแล้ว แต่เฟย์ยังอึนอยู่ และยังมองหา เหมือนจะหาที่แยกอาบน้ำ
   เมื่ออาเดลไป และปิดประตู แดนก็รีบถอดเสื้อผ้าตัวเองอย่างรีบร้อน
   "ห้องอาบน้ำแยกพวกนี้ไม่เห็นมีประตูเลย.... อุ๊ย แดนทำอะไรอ่ะ"
   เธอพูดยังไม่ทันจบประโยค ก็ต้องตกใจเมื่อหันมาเจอแดนยืนเท้าเอวแก้ผ้าโทนโทงอยู่
   "ก็เตรียมจะอาบน้ำไง มาม๊ะ มาอาบด้วยกัน"
   คำพูด และสีหน้าท่าทางของแดน ทำให้เฟย์รู้แล้ว ว่าทำไมอาเดลถึงได้พามาอาบห้องนี้ เธอต้องยิ้มอาย แล้วพูดว่า
   "ไม่เอา แดนอาบก่อนสิ."
   "ไม่เอา อาบพร้อมกันนี่แหละ"
   "ก็มันอาย อ่ะ"
   "โห่ อายอะไรเห็นกันจนหมดแล้ว"
   ถึงจะเห็นกันจนหมด แต่เฟย์ก็ยังรู้สึกอายอยู่ดีที่จะอาบน้ำร่วมกัน เธออิดออดอยู่นาน แต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อถูกแดนทั้งกอดทั้งจูบและปลดเสื้อผ้าเธอ ในที่สุดเธอก็เหลือร่างเปลือยเปล่าเหมือนกับแดน สายตาที่แดนจับจ้องอมองเธอ ทำให้เธออายจนไม่รู้จะแอบตัวหนีไปที่ไหน ได้แต่ยืนชิดร่างแอบแนบกับแดนเพื่อให้แดนเห็นเรือนร่างเธอน้อยที่สุด
   "อายเหรอ"
   แดนหอมจูบไปตามแก้มและกระซิบถามข้างหู
   เฟย์พยักหน้าหงึก ก้มหน้าไม่กล้าสบตาแดน มันเป็นเรื่องจริงที่แปลกอยู่อย่างหนึ่งว่า ผู้หญิงบางคนแต่งงานกับสามีมานานแล้ว แต่บางครั้งก็ยังอายที่จะอาบน้ำรวมกันกับสามี เฟย์เองก็เป็นผู้หญิงประเภทนั้น หรืออาจเพราะเธอรู้สึกว่ามันสว่างเกินไปที่จะแก้ผ้า เพราะมันยังเป็นตอนกลางวันอยู่
   "งั้นเดี๋ยวแดนจะทำให้หายอายเองนะ"
   แดนบอกพร้อมช้อนตัวอุ้มเธอขึ้น จนเฟย์ตกใจหลุดร้องว๊าย แดนอุ้มเธอไปวางในอ่าง จากนั้นเขาก็ตามไปนั่งประกบด้านหลัง และเปิดน้ำจากฝักบัว อาบน้ำให้เฟย์ เฟย์ทั้งอายทั้งเขินไปหมด หน้าของเธอแดงอย่างกับผลตำลึง และก็กัดเม้มริมฝีปาก ยิ้มค้างจนแก้มแทบปริ
   แล้วจากนั้นเธอก็ต้องคิ้วขมวดด้วยความสยิวเสียว และกัดเม้นริมฝีปากแรงขึ้น เมื่อมือของแดนเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธอ แดนใช้สองมือนวดเฟ้นหน้าอกตูม เคล้าคลึงมันไปมา หน้าก็ซุกจูบไซร้ซอกคอเฟย์จนเธอต้องเงยหน้าหายใจแรง
   อุ้ย
   เฟย์ร้อง เมื่อมือของแดนลงต่ำลูบคล้ำของสงวนของเธอ
   "ถ่างขาออกหน่อยสิเฟย์"
   แดนกระซิบบอกเธอที่ข้างหู ทำให้เฟย์ต้องขยับขาถ่างออกให้แดนใช้นิ้วลุกล้ำเข้าไป
   "อ้อยยยยย "
   เฟย์ ร้องเมื่อนิ้วแดนกดจมลึกเข้าไป
   "เจ็บเหรอ"
   แดนถามอย่างเป็นห่วง เพราะเฟย์เพิ่งโดนดุ้นใหญ่ยักษ์ของเขาเปิดซิงไปเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่เฟย์กลับยิ้มแล้วส่ายหน้า พูดเบาๆว่า
   "ไม่เจ็บ...มัน มันเสียว"
   แดนจึงฉีกยิ้มกว้าง และเริ่มลงนิ้วกับหีเธออย่างมันส์มือ ดูเหมือนร่างอวตาร มีความอดทนและการสมานแผลรักษาตัวเองได้ดีกว่าร่างมนุษย์ แผลฉีกขาดจากเยื่อพรมจารีของเธอใช้เวลาสมานตัวไม่กี่ชั่วโมงก็หาย ตอนนี้เธอเลยไม่รู้สึกเจ็บ และลิ้มรสความเสียวซ่านได้อย่างเต็มที่
   แดนยิ่งเล่นนิ้วกับหีเธอยิ่งมันมือ นิ้วกลางของเข้าสอดเข้าหีเฟย์จนชุ่มน้ำและลื่นใหลมันเป็นเมือก จนตอนหลังหีเฟย์เจิ่งไปด้วยน้ำหีที่ถูกนิ้วแหย่ก่อกวนจนน้ำหีใหลหลั่งออกมาไม่ขาด ขาของเธอฉีกแบะกว้างรับการซอยนิ้วเร็วๆของแดนอย่างเป็นไปตามธรรมชาติของความต้องการ เสียงนิ้วของแดนกระแทกน้ำในหีเฟย์ ดัง จ๊อกๆๆๆๆๆๆ
   "อ้อยยยยยย ซีดดดดส์ อ้อออออยยยยย อืมมมมมส์ "
   เฟย์บิดตัวคราง อย่างเสียวสยิวในรสกาม ยิ่งทำให้แดนเร่งนิ้วระรัว เพื่อทำให้เธอถึงสวรรค์
   "เฟย์ ชอบมั๊ย เสียวมั๊ย"
   แดนกัดฟันถามอย่างมันส์ในอารมณ์ เฟย์ส่งเสียงอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ เมื่อนิ้วของแดนกำลังทำทำนบของเธอแตก เธอเหมือนปวดฉี่จนสุดจะอั้น ต้องเอามือจับมือแดนไว้ให้หยุดก่อน
   "ไม่ไหวแล้วแดน เฟย์ปวดฉี่ อ้อยยยยย "
   "ไม่ใช่ฉี่หรอก น้ำหีจะแตกต่างหาก เฟย์อย่าอั้นนะปล่อยออกมาเลย"
   "อ้อยยยยยย ไม่เอา พอก่อน เฟย์อาย"
   "ไม่ต้องอายหรอกมันไม่ใช่ฉี่จริงๆ ปล่อยเลยนะเฟย์ มันจะทำให้เฟย์มีความสุขและแดนก็มีความสุขด้วย"
   แดนบอกโดยไม่หยุดนิ้ว ทั้งที่เฟย์ดิ้นจะไม่ไหวอยู่แล้ว แล้วในที่สุดเฟย์ก็ทำตามที่แดนบอก โดยปล่อยให้น้ำหีแตกออกมาไม่อั้นไว้อีก น้ำหีของเธอพุ่งแตกออกอย่างกับน้ำพุ และเธอก็เสียวซ่านโล่งไปถึงสมอง มันเป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้ลิ้มรสมาก่อน เธอทั้งอาย ทั้งเสียว แล้วก็เสร็จในเวลาเดียวกัน
   ตอนนั้นนาฬิกาของเธอแสดงการเลเวลอัพ แต่เธอกลับไม่ได้มองมัน เพราะเธอกำลังฟินจนเคลิ้มตาลอย แดนเห็นเธอเป็นแบบนั้นต้องคันควยอยากเย็ดเต็มที่ ควยของมันตั้งผงาดจนหัวถอด มันพยุงเฟย์ให้ลุกนั่ง แล้วก็ยืนจับหัวเฟย์ให้มาซุกหน้าที่ควย เฟย์รู้ว่าแดนอยากให้เธอทำอะไร เธอตอบสนองโดยการเล้าโลมควยด้วยปาก แล้วเอาควยดุ้นใหญ่นั้นถูไถไปกับหน้าและปากของเธอ เธอจำที่แดนสอนได้ ให้มองหน้าเขาเวลาที่เล่นรักกับควยเขาด้วยปาก
   เฟย์เห็นแดนพริ้มหรี่ตาเสียว มือกดศรีษะเธอไว้ ทำให้เธอรู้ว่าแดนกำลังมีความสุข เธอจึงยิ่งทำมันให้ดียิ่งขึ้น
   "โอ้วววว เฟย์ เธอเก่งขึ้นเยอะเลย ซีดดดส์ เสียวหัวควยเหลือเกิน อาห์.."
   แดนห่อปากคราง มองดูเฟย์เล่นกับควยเขาได้อย่างถึงอารมณ์ ผลจากการเลเวลอัพทำให้เธอเริ่มเป็นงานและเก่งขึ้น รู้ว่าควรทำอย่างไรให้ชายคนรักพ่นน้ำใส่ปากเธอ เธอทั้งดูดทั้งตอดและโลมเลีย อย่างกับควยดุ้นนั้นของแดนเป็นของอร่อยที่เธอหยุดปากไม่ได้ แล้วเธอก็เอามันเข้าปากแล้วโม๊กให้เร็วๆ
   "อืมส์..อืมส์  อืมส์ อืมส์ อืมส์ อืมส์อืมส์อืมส์"
   เฟย์ส่งเสียงในคอรับจังหวะการโม๊ก จนแดนมันควยเกร็งตัวจวนจะเสร็จ
   "โอ้อยยยยย ไม่ไหว แล้วเฟย์ ให้แดนเย็ดดีกว่า"
   แดนบอกเพราะกลัวว่ามันแตกแล้วจะไม่มีแรงเย็ดต่อ และเวลาก็มีจำกัดเสียด้วย เลยอย่างจะเย็ดให้แตกเอง
   มันจับเฟย์หันโก่งโค้งคลานสี่ขาในอ่าง ให้เฟย์แอ่นเอวโงตูดโด่งรอรับควย แดนจับควยถูร่องหีเฟยืก่อนก่อนจะกดหัวควยจมเข้าไป
   "อู้ยยยย แน่นรัดดีเหลือเกิน ซีดดส์"
   มันร้องบอกเมื่อควยเข้าไปจนเกือบมิด ในขณะที่เฟย์ก้มหน้าแอ่นโก่งตูดรับ และรู้สึกถึงการรุกล้ำเข้ามาอย่างลึกล้ำภายใน
   "เจ็บหรือป่าวเฟย์"
   เฟย์ส่ายหน้า โดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา ทำให้แดนกล้ากระหน่ำเธอได้อย่างเบาใจ
   ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
   เสียงกระเด้าเนื้อกระทบเนื้อ พร้อมเสียงครางของคนทั้งสองดังสะท้อนไปทั่วห้องน้ำ ทั้งคู่ตอนนี้ไม่ได้สนใจแล้วว่าเสียงจะดังไปให้ใครได้ยินหรือไม่ เพราะพวกเขากำลังเมามันส์กันอย่างถึงพริกถึงขิง
   "โอ้ววววว จะเสร็จแล้วว อาห์ ซีดดส์ จะเสร็จแล้ว แดนจะเสร็จแล้วเฟย์"
   ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
   เสียงร้องของแดนยิ่งไปกระตุ้นให้เฟย์เสียวจะเสร็จตาม และเธอก็เหมือนน้ำหีจะแตกอีกแล้วด้วย
   "เฟย์ก็จะเสร็จเหมือนกันแดน อ้อยยยยยยยย."
   เธอบอก ก้อนร้องเสียงหลง น้ำหีแตกพุ่งออกมา แดนรีบชักควยออกมา แล้วดึงตัวเฟย์ขึ้น เอาควยไปจอปากเธอแล้วพ่นน้ำรักออกมาเต็มปากเต็มหน้าเฟย์
   ทั้งคู่หอบหายใจอย่างเสร็จสมอารมณ์หมาย นอนกอดกันในอ่างน้ำอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นมาอาบน้ำกันอย่างเป็นกิจจะลักษณะ
   ทั้งคู้ต่างพลัดกันอาบน้ำถูตัวให้กัน มองกันด้วยสายตาเต็มเปรี่ยมไปด้วยรัก แล้วจู่ๆแดนก็นึกถึงคำพูดของไทเกอร์ขึ้นมา ที่ว่าผู้หญิงเกมส์นี้ แค่มาแล้วก็ไป ตายแล้วก็ไปเล่นใหม่เป็นคนใหม่ เพราะไม่มีใครรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอเป็นใคร ความรักในเกมส์นี้จึงเป็นเรื่องหลอกลวง แดนอดกลัวไม่ได้ว่าเฟย์จะเป็นแบบผู้หญิงพวกนั้น เลยตัดสินใจถามไปว่า
   "เฟย์ เธอรักฉันมั๊ย"
   เฟย์ยิ้มอย่างเขินอายที่จู่ๆ แดนก็ถามขึ้นมาแบบนี้ เธอเลยอ่อมแอ้มเบาๆ อย่างเอียงอายว่า
   "รัก"
   ."งั้นฉันจะเจอเธอในโลกจริงๆ ได้มั๊ย"
   คำพูดนี่ของแดนทำเอาเฟย์ สีหน้าเปลี่ยน ยืนอึ้งนิ่งจนทำอะไรไม่ถูก
   "ทำไม ไม่ได้เหรอ"
   แดนถามรุกต่อ เพราะอยากรู้ใจเธอ
   "เออ คือ เออ"
   เฟย์ไม่รู้จะทำยังไงดี ตอนนี้เธอกำลังสับสนและกลัว จริงๆเธออยากบอกแดนและอยากเจอตัวจริงของเขาเหมือนกัน เพียงแต่เธอกลัว เพราะตัวจริงเธอเป็นคนพิการ เธอกลัวว่าเมื่อแดนรู้ความจริงนี้ เขาจะไม่สนใจเธออีก
   "คือฉัน..เออ"
   เธออ่ำอึ้งอยู่นาน ยังหาทางตอบออกไปไม่ได้ แดนดูอาการของเธอรู้สึกว่าตัวเองบีบครั้นเธอจนเกินไป แต่การอ้ำอึ้งของเธอก็ทำให้แดนได้คำตอบในใจ มันยิ่งตอกย้ำคำพูดของไทเกอร์ว่าเป็นไปตามนั้นจริงๆ
   แดนจึงเปลี่ยนท่าทีให้ดูอ่อนลง แล้วพูดยิ้มๆ เหมือนเป็นเรื่องตลกว่า
   "ฉันนี่บ้าจัง คิดเป็นจริงเป็นจัง เป็นตุเป็นตะ ก็มันเป็นแค่เกมส์นี่นะ"
   แดนพูดป่นหัวเราะ เพื่อให้เฟย์รู้สึกสบายใจขึ้น ที่ไม่ต้องตอบคำถามเขาให้ลำบากใจ ตอนนั้นแดนแม้จะหัวเราะแต่ในใจเขาเหมือนกับจะอกหักอีกแล้ว ส่วนเฟย์นั้นได้แต่ยิ้มเจื่อๆรับในสิ่งที่แดนพูด เธอดูเงียบและซึมลงไปอย่างเห็นได้ชัด
   บรรยาการหลังอาบน้ำกับก่อนอาบน้ำมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ทั้งคู่ตอนนี้เหมือนมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นไว้ แต่ก็พยายามทำตัวให้เป็นปกติต่อกัน

ขอบคุณครับ

กำลังรออยู่เลยครับ ติดตามเนื่องอย่าได้หยุด ได้อารมณ์เหมือนดู The walkingdead เลย รอว่าเมื่อไหร่นายแดน จะปรับตัวทันคนได้ซักทีนะ

หนุ่มแดนจะอกหักหรือนี่ 
ว่าแต่ไอ้ไทเกอร์นี่ดูเหมือนมีแผนร้ายนะ 

เสียวปนเศร้านะครับ ความสุขของคนเราบางครั้งมันก็เหมือนความฝัน ต่างคนก็มีตัวตนที่ไม่อยากเปิดเผย เอาใจช่วยทั้งคู่ อย่างน้อยอย่าให้เฟย์โดนไทเกอร์ยกพวกรุมเลย ขอบคุณครับ

โดนหักหลังอีกรอบแหงๆ รอติดตามตอนต่อไปครับผม

อ่านแล้วเสียวดีเหมือนกันนะครับ ขนาดไม่ได้เริ่มอ่านตั้งแต่ตอนแรกนะครับ

ขอบคุณครับ

ตามเม้นต์บน นี้THE walking ภาค18+ ปนแฟนตาซีชัดๆ

 ::Thankyou::ตื่นเต้นดีจังคับ

ขอบคุณครับ อ่านสนุกมีอะไรให้ลุ้นทุกตอนเลยครับ พระเอกเราก็ใช่ย่อย แบบนี้อยู่สบายๆเลยแต่อย่าไว้ใจไทเกอร์มากนะ

ดำเนินเรื่องไว เนื้อเรื่องแตกต่างจากเรื่องเสียวปกติที่ผมเคยอ่านมาอยู่มาก
รสชาตินี้ไม่เคยจริงๆ
ขอบพระคุณท่าน saradio มากครับ
ท่านแต่งขายใน meb เหมือนท่าน ass หรือเปล่าครับ

ดำเนินเรื่องไว เนื้อเรื่องแตกต่างจากเรื่องเสียวปกติที่ผมเคยอ่านมาอยู่มาก
รสชาตินี้ไม่เคยจริงๆ
ขอบพระคุณท่าน saradio มากครับ
ท่านแต่งขายใน meb เหมือนท่าน ass หรือเปล่าครับ

ไม่เคยได้แต่งขายครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ

เริ่มมีเค้าลวงการหักหลังแล้วแดนจะตายหรือเปล่า

พระเอกเหมือนพวกเจ็บไม่จำ ทั้งเรื่องผู้หญิงและเรื่องการไว้ใจคน ถ้าเฟยจะโดนข่มขืนนี้ให้นางฆ่าตัวตายไปดีกว่า แต่ถ้าเกิดเหตุการณ์นั้นจริงๆมันจะทำให้แดนเข้าดาร์คโหมดกลายเป็นโหดเกินไป จนนิสัยที่น่าชื่นชมบางอย่างที่โซดาชอบหายไปและนั้นจะทำให้แดนอดเย่อโซดาแน่ๆ