ซูสีไทเฮา นางพญาหงส์เหนือมังกรจอมนางบัลลังค์เลือด



ซูสีไทเฮา นางพญาหงส์เหนือมังกรจอมนางบัลลังค์เลือด ตอนที่ 2

ซูสีไทเฮาเมื่อคราวเข้าถวายตัวเป็นพระสนม

ความเดิม

  นางนั้นเป็นผู้ที่ขยันมีความเพียรไม่ย่อท้อ  เมื่อได้รับโอกาสที่ดีนางก็วางตนให้เป็นที่รักที่เอ็นดูของผู้ใหญ่  ทำตนให้เป็นที่วางใจ  ถือคติอยู่อาศัยบ้านท่านอย่านิ่งดูดาย  ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่นเสมอ โดยการดูแลทำความสะอาดสุนัข  ตรวจตราอาหารนก ปลา หรือตรวจตราตามโรงม้าตามประสาผู้ที่มาอยู่อาศัย  บางเวลานางก็หัดขี่ม้าบ้าง สิ่งนี้ที่นางทำนี่เองที่ทำให้ผู้ใหญ่ท่านเมตตามอบโอกาสดีๆให้อยู่เสมอ  แม้นนางเป็นผู้มาอยู่อาศัยแต่ก็ให้ความเมตตาให้ความรักแก่นางไม่แพ้ผู้เป็นบุตรของเจ้าบ้านเลยทีเดียว

สองตอนแรกจะเป็นการเกริ่นนำเรื่องก่อน  ตอนที่ 3 ถึงจะเข้าเรื่องของนางกันนะครับ  ใครที่สนใจแนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนก็ตามอ่านกันได้นะครับ  ถ้าติดตามไปแล้วผมจะไม่ทำให้ผิดหวังกันแน่นอน

  แม้เย่เห่อนารา อี้หลานนางจะเกิดมีชะตาต่ำด้อยโอกาสก็จริง  แต่เมื่อฟ้าจะบันดาลให้ใครสักคนนั้นเป็นผู้มีบุญอำนาจเสียแล้ว  ย่อมที่จะต้องมีผู้คอยอุปถัมภ์ค้ำชูและหนุนนำอยู่เสมอ  ฟ้าไม่ได้ตัดโอกาสหรือหนทางเสียแต่ทีเดียวไม่  อี้หลานหรือโบตั๋นก็เช่นกันเมื่อวัยเด็กได้สกุลมูคา  รักและเอาใจใส่นางไม่ผิดกับสะโกตาที่เป็นบุตรีในอุทรของบ้านทีเดียว  ทั้งสองนางได้รับการดูแลเฉกเช่นเดียวกันไม่ผิดเพี้ยน  การเป็นอยู่  การเล่าเรียน  การศึกษา  การให้มีผู้รับใช้ที่เหมือนและเสมอกันทั้งหมด

  ชะตาของอี้หลานนี้เป็นสิ่งที่ไม่น่าเชื่อและไม่น่าจะเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ได้ว่าสตรีนางหนึ่งลูกสาวของขุนนางชั้นปลายแถวคนหนึ่งจากท้องถิ่นทุรกันดาร  จะได้กลับกลายเป็นผู้มีวาสนาถึงขนาดที่มีอำนาจล้นฟ้าเบ็ดเสร็จเด็ดขาดเพียงผู้เดียวถึงกว่า 48 ปี  ทั้งนี้กว่าที่นางจะได้ถึงจุดสูงสุดดังว่านี้ก็ต้องแลกด้วยสิ่งต่างๆมากมาย  ที่นางเหนือกว่าคนอื่นใดก็คือนางมีปฏิภาณและไหวพริบในการเอาตัวรอดในสถานการณ์ต่างๆเหนือกว่าผู้ใดชนิดกลับดำเป็นขาว  หรือแม้กระทั่งว่าเป็นผู้เสียเปรียบกลับมาได้เปรียบจนน่าอัศจรรย์เหนือแม้กระทั่งบุรุษที่เคยดูถูกว่าสตรีไม่สามารถทำอันใดได้นอกจากเป็นช้างเท้าหลังแต่นางกลับไม่ใช่เช่นนั้น

  อำนาจและเงินตรานั้นเป็นสองสิ่งที่อี้หลานไม่มีมาแต่กำเนิดจะถือว่านางขาดแคลนก็ว่าได้  แต่เพราะเป็นธรรมดาที่ว่า "ผู้ไม่มีอำนาจย่อมแสวงหาอำนาจ ผู้ไม่มีเงินตราย่อมแสวงความมั่งคั่ง"  การแสวงหานั้นเป็นชะตากรรมของมนุษย์ทุกผู้ทุกนามในโลก  ผู้ใดเกิดมาแล้วไม่แสวงหาย่อมไม่ได้ในสิ่งที่ตนต้องการเป็นธรรมดา  ซูสีไทเฮาก็เช่นกันนางกำเนิดมาในรัชสมัยของเสียนเฟิงฮ่องเต้  มารดาของนางหอบหิ้วบุตรทั้งห้าคนเข้ามาเผชิญโชคชะตาพึ่งพาญาติพี่น้องที่ปักกิ่งตั้งแต่นางยังอายุราวๆ 5 ขวบ  ชีวิตในตอนต้นหรือวัยเยาว์ของนางนั้นผ่านความลำบากลำบนนานาประการ  ในการเดินทางจากบ้านนอกทุรกันดารเข้ามาที่ปักกิ่งกว่าจะเดินทางไปถึงนั้นพวกนางต้องกรำแดดกรำฝนในการเดินทางเพราะบิดาที่เป็นขุนนางชั้นผู้น้อยค่อนข้างขัดสนในเรื่องเงินตรา

  นางและสะโกตาบุตรีเจ้าของบ้านที่นางอาศัยอยู่นั้นมีอายุอยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกันมีความสวยงามไม่แพ้กัน  และโชคชะตาหนุนนำต่างก็ถูกส่งไปถวายตัวเป็นนางสนมในวัง"ต้องห้าม"เหมือนกัน  แต่สิ่งที่ไม่เหมือนกันที่ทั้งคู่มีก็คือ "บุญวาสนาแต่เก่าก่อน  ความฉลาดชิงไหวชิงพริบ หรือวิธีการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า  รวมทั้งวิถีความคิดความอ่าน  สร้างเสริมเติมปัญญาไม่เหมือนกันทั้งที่ทั้งคู่ก็มาจากที่เดียวกัน"  เพราะเหตุว่าอี้หลานนั้นเป็นเด็กที่รักการศึกษา  รักการอ่าน  นางจึงมีความคิดก้าวไกลกว่าสตรีทั้งมวลที่อยู่ด้วยกัน

  ขณะที่นางได้รับการคัดเลือกเป็นนางสนม  นางได้ใช้เวลาว่างในห้องอักษร(ห้องหนังสือหรือห้องสมุด)อยู่เป็นประจำ  และหนังสือที่นางนั้นสนใจนั้นส่วนมากเป็นหนังสือปรัชญา ประวัติศาสตร์ คัมภีร์ขงจื้อ วรรณกรรมสามก๊กและอื่นๆ  เพราะการไฝ่รู้นี้เองทำให้นางเป็นคนที่ฉลาดรอบรู้  จนเป็นพื้นฐานที่ทำให้นางมีบทบาทที่สำคัญในกาลต่อมาในอนาคตข้างหน้า  นางนับว่าเป็นสตรีแมนจูคนแรกที่ทรงได้ร่วมสนทนาและได้รับโอกาสถวายรายงานแด่องค์จักรพรรดิในเรื่องการของบ้านเมืองอยู่เสมอ  และยังไม่มีสตรีนางใดที่สามารถประพฤติปฏิบัติตัวได้เยี่ยงกับนางพระสนมอี้หลานแม้แต่นางเดียว

   

  อี้หลานทรงรู้เท่าทันว่าที่พระองค์ทรงขุ่นเคืองพระทัยที่เมืองเหล่านี้ตกเป็นของคนอื่น   และพระองค์ไม่สามารถยึดกลับคืนมาได้  ด้วยความฉลาดนางรีบทูลขึ้นทันที...

"จิ๋นซีฮ่องเต้  องค์ถังเกาจง  องค์เฉียนหลง  องค์คังซีฮ่องเต้  สิ่งที่ทุกพระองค์กระทำ  ฝ่าบาทก็ย่อมทำได้เฉกเช่นเดียวกันเพคะ  ราชวงศ์แมนจูจะต้องรุ่งเรือง  ฝ่าบาททรงพระปรีชาสามารถ  จะทรงสร้างประวัติศาสตร์ให้กับต้าชิงอย่างแน่นอนเพคะ"

  ความฉลาดมีไหวพริบรู้จักทูลแก้ข้อขุ่นมัวขององค์ฮ่องเต้ของนาง  ทำให้เพลิงโทสะที่ลุกโชนอยู่ในดวงฤทัยขององค์เสียนเฟิงนั้นมอดลงอย่างรวดเร๊ว  ทำให้พระองค์มีความชื่นชมและเสน่หาในตัวของนางเข้ามาแทนที่  ตั้งแต่นั้นมานางก็คือสนมที่องค์เสียนเฟิงฮ่องเต้โปรดปรานมากที่สุด  เป็นเพราะปัญญาและความรอบรู้ของนางที่เจนจบนั้นผูกมัดใจองค์ฮ่องเต้พระสวามี  และยังทำให้องค์ฮ่องเต้ทรงเห็นภูมิปัญญาของนางเป็นเบื้องแรก... เพราะนางนั้นนับว่า "เก่งทั้งบู๊เก่งทั้งบุ๋น หาผู้เทียบเคียงได้ยาก"

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

Wow... your story lines set up is pretty good, although it's pretty short. Hopefully, it will get longer in the future... E..E..E.... Yeah we are one of the greedy readers who don't know how to write!

Please keep up the good work, your fans are waiting anxiously!

Thank You :)

บุรุษไม่ว่ายิ่งใหญ่แค่ไหน ส่วนมากหนีไม่พ้นมารยาสตรี

อี้หลานเป็นคนฉลาดและมีไหวพริบเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และมีการศึกษาเพิ่มเติมตลอดเวลา จนสามารถเจรจาปัญหาบ้านเมืองได้

เนื้อเรื่อง เข้ามาวังแล้ว ต่อไปมาลุ่นฉากบนเตียงดีกว่า

ช่วงที่ฮ่องกงทำเป็นหนังทีวีติดกันงอมแงมมากครับแต่เด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่อินกับเรื่องนี้เท่าไหร่

เธอน่าจะเก่งหบลายด้านแต่น่าจะสนุกกว่าถ้าเก่งเรื่องบนเตียง

จะข้ามไปอ่านตอน 3 เลยก็ไม่ได้ ขอบอกเลยว่าขอรออย่างใจจ่อ

ส่วนอื่นผมอ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ตรงกับที่เคยอ่านเลย แต่พระนางชอบทรงอักษรนี่เรื่องจริงครับ ท่านฉลาดจริงๆแค่เป็นคนดีรึเปล่านี่ไม่แน่ใจนะครับ

เป็นแนวย้อยยุคที่น่าติดตามครับ เธอได้เข้ามาอยู่ในวังแล้ว ตอนต่อไปคงมีเรื่องสนุกๆ น่าติดตามมาเรื่อยๆ รอครับ ขอบคุณครับ

น่าสนใจดีครับ ข้อมูลแน่นตึ้บ  ขออ่านส่วนที่ซ่อนก่อนนะครับ

ผมว่าสั้นไปนิดนะครับ อ่านยังไม่ทันไรหมดเสียแล้ว 555 ขอให้ไฟแห่งจินตนาการของท่านwattana จงลุกโชติช่วงด้วยเถิด

ยิ่งอิงเรื่องจริงที่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์ยิ่งน่าติดตามว่าจะเขียนออกมายังไงครับ

อี้หลานเปงคนเก่ง ฉลาดมาก

ขออณุญาติคอมเม้นก่อนเลยนะครับเพื่อจะได้อ่านต่อเนื่อง เชื่อได้ว่าต้องเป็นเรื่องยาวที่น่าสนใจมากเรื่องนึงเลย ติดตามเรื่อยๆนะครับ