ขอบมากเลยมีตอนพิเศษ ไม่อยากให้จบเลย

เนื้อหาการดำเนินเรื่องดีมากครับ

ทำไมพี่ ไ ป ทั่ว เลยนะ

อยากให้เปิดเผยบันทึก

เปิดมาสวยแล้ว ต้องมีช่วงระทึกต่อท้ายแน่

ขออนญาติซ่อนข้อความสำหรับการเฉลยเนื้อเรื่องของทั้งหมดที่เขียนมานะครับ คงต้องรบกวนผู้อ่านแต่ละคนโพส แล้วแก้ไขขข้อความอีกทีล่ะครับ ขออภัยในความไม่สะดวก
สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดใน 4 ตอนนั้น
ความจริงนั้น.....  ตอนนี้เป็นเรื่องภายในงานแต่งและหลังจากนั้นจนถึงปัจจุบัน
     ณ วันจัดงาน ผมก็ได้มาสู่ขอขวัญอย่างเป็นทางการในช่วงเช้าทั้งผมและขวัญต่างก็ แล้ว ช่วงเย็นก็ทำพิธีแต่งงานกันเลย โดยแขกเหรื่อที่พบได้ในงาน ส่วนนึง คือ ญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายครับ เพื่อนร่วมห้องที่สนิทเท่านั้นของขวัญ และบรรดาเพื่อนในก๊วนสมัยเรียน ม.ปลาย ของผม โดยงานนั้นจัดภายใน บ้านของขวัญ แขก มีเพียงราว ๆ 20 คนเท่านั้น
โดยงานแต่งกำหนดเริ่มในช่วงเวลาหัวค่ำ จึงทำให้บรรดาเพื่อนของขวัญมีเวลาพูดคุยตามประสาสาว ๆ กัน ส่วนผมเองก็โดนเพื่อนลากไปคุยเช่นกัน เพื่อนๆที่ได้เห็นขวัญนั้นต่างก็พูในทำนองเดียวกันหมดว่า ผมนี่โคตรโชคดีจริง ๆ ตามประสาคนโสด ก่อนงานจะเริ่มเล็กน้อย เราทั้งคู่ก็ไปอาบน้ำแต่งตัวอีกครั้ง แล้วก็ออกไปรับแขก(ตามรายการที่มีบอกไว้จากไกด์แต่งงานนะครับ) แล้วก็มีรายการพรีเวดดิ้ง ครับบรรดาเพื่อน ๆ ของผม และขวัญก็ทยอยมาถ่ายรูปหลังจากถ่ายรูปแล้วพักผ่อนในห้องรับรอง นี่หล่ะครับผมพูดได้คำเดียวว่า เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ และเหนื่อยที่สุดครับ เพราะบรรดาเพื่อนของผมแต่ละคนที่เข้ามาแสดงความยินดีนั้นปากปีจอกันแทบจะทุกคน บางคนก็เข้ามาอวยพรตามปกติ อาทิ พอมันเข้ามาก็พูดว่า
"ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ถ้าแฟนไม่สนใจเมื่อไหร่บอกได้นะครับ พี่โสด"ทั้ง ๆ ที่ผมยังนั่งอยู่ตรงนั้น บางคนก็เข้ามาถามผม "นี่ไม่ใช่หลอกน้องเขาใช่ป่ะ" บางคนก็เข้ามาแล้วก็เริ่มบ่นกับผม "มึงได้น้องเขาแล้วดูให้ดี ๆ นะถ้ามึงทำให้น้องเขาเสียใจหล่ะก็...." จนผมต้องพูดสวนกลับไปว่า "นี่มึงเป็นเพื่อนหรือพ่อตากูครับ" บางคนก็ จีบขวัญเอาดื้อ ๆ บางคนให้เบอร์โทรขวัญมาก็มี บางคนก็ ทักว่า"คู่นี้แม่งโคตรเหมือนการ์ตูนโฉมงามกับอสูรเลย" บ้างก็หนักกว่านั้นถึงกับเล่นมุก ไหนมึงลองพูดอะไรกับขวัญหน่อยสิ ผมก็ลองทำตาม แล้วมันก็พูดขึ้นมาว่า "เอ้อ เหมือนหมาเห่าเครื่องบินเลยว่ะ" เล่นเอาผมนี่หัวเสียไม่หยุดไม่หย่อนส่วนขวัญนี่ฮาครืนหัวเราะท้องแข็งไม่หยุดไม่หย่อน จนงานเริ่มเลยทีเดียว
แล้วงานแต่งงานของเราก็เริ่มต้น ด้วยการแนะนำตัว เจ้าบ่าว(ผม) และเจ้าสาว(ขวัญ) อย่างเป็นทางการ ให้แขกผู้มีเกียรติที่มาในงาน สักพักโปรเจคเตอร์ก็ฉายรูปของเราทั้งคู่ที่เคยถ่ายคู่กันในเฟซบุ๊ค แล้วก็สารพัดถ้อนคำแถลงอีกยืดยาว พอผมมองไปทางเพื่อน มันก็โห่ร้อง บ้างก็ผิวปากแซวกันตลอดงาน แล้วช่วงเวลาที่พวกเพื่อนผม รอคอยก็มาถึง เมื่อพิธีกรประกาศ "ได้เวลาเชิญเจ้าบ่าว และเจ้าสาวมาหน้าเวทีแล้วครับ" แล้วเราทั้งคู่ก็มานั่งหน้าเวที จากนั้นพิธีกรก็ประกาศให้เราทั้งคู่เป็นสามีภรรยากัน หลังจากนั้นทุกคนก็ปรบมือร่วมแสดงความยินดี แล้วเพื่อนก็ทำพิษอีกครั้ง เมื่ออยุ่ ๆ พวกมันก็ตะโกนมาว่า จูบเลย ๆ บอกตรง ๆ ว่าตอนนั้นทั้งผมทั้งขวัญนี่เกร็งไปทั้งตัว จนสุดท้ายก้หอมแก้มขวัญไปแทน หลังจากนั้นเราทั้งคู่ก็ลงไปสังสรรรค์ ร่วมถ่ายรูป แล้วทั้งหมดก็แยกย้ายกันกลับบ้าน จากนั้นก็ถึงช่วงเวลาเข้าหอ(ห้องขวัญนั่นแหละ) เนื่องจากเพราะผม และขวัญต่างก็เมาทั้งคู่ ก็เลยจูงมือเข้าห้องหอ พอมาถึงเตียงผมก็ประคองเธอมานั่งที่เตียงสักพักขวัญก็เลิกผ้าคลุมหน้าออก จะเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรืออะไรก็ตามแต่ สำหรับผม ริมฝีปากที่ทาลิปสติกสีแดงอ่อน ตัดกับแก้มที่ขาวเนียนอมชมพูที่ทารองพื้นบาง ๆ ให้ขวัญดูเซ็กซี่ที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมนั้นแทบอยากจะโดดเข้าไปฟัดขวัญ ณ ตอนนั้นเลยแต่เธอก็ห้ามผม พร้อมกับถอดชุดเจ้าสาว(ชุดเราทั้งคู่เช่ามา) แล้วขวัญก็บอกให้ผมถอดชุดออกก่อน ผมจึงถอดชุดแล้วไม่รอช้า ขึ้นคร่อมขวัญ พร้อมกระซิบข้างหู "วันนี้ขวัญสวยแล้วก็น่ารักที่สุดเลยนะรู้มั้ย" สำหรับขวัญนั้นพอได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งเขินหนัก พลางทุบไหล่พร้อมกับพูดว่าคนบ้าแลวผมก็ปลุกเร้าอารมณ์ขวัญ จากนั้น พอเราทั้งคู่เครื่องติด ผมก็จัดการกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์ เป็นเวลาราว ๆ 2 ชมเห็นจะได้ จนในที่สุด เราทั้งคู่ ก็ผลอยหลับไปทั้ง ๆ ที่กอดก่ายกันทั้งอย่างนั้นจนเกือบเที่ยงของอีกวัน พอผมตื่นขึ้นมาก็พบว่าขวัญได้เตรียมข้างเที่ยงรอผมไว้เรียบร้อยแล้ว หลังจากนั้น ผมก็ได้ย้ายที่อยู่มาอาศัยอยู่กับขวัญในฐานะลูกเขย จนเวลาผ่านไปราว ๆ เดือนนึง ขวัญก็ได้ปรึกษาพ่อกับแม่ เรื่องเรียนดูเหมือนพวกท่านพอจะเข้าใจ จึงบอกว่า "จะลองสร้างกิจการเป็นของตัวเองไหมหล่ะ" ขวัญก็ยังงงกับคำถามนั้น สักพัก พวกท่านก็บอกว่าจะให้เงินสำหรับลงทุน  สร้างบ้านนี่เป็นร้านโชวห่วยเล็ก ๆ เปิดขายของไป พลางถามขวัญว่า จะลองดูไหม ขวัญไม่ได้มั่นใจอะไรมากมายจึงถามไป "จะดีหรอคะ แล้วถ้าเกิดมันขาดทุนพ่อกับแม่ ไม่สูญเงินเปล่าเลยเหรอ ?" พ่อกับแม่ลูบหัวของขวัญพลางบอกว่า "พ่อกับแม่เชื่อจ้ะว่าขวัญเป็นคนดีและมีความสามารถ แล้วคนแบบนี้แหละที่มักจะได้ดิบได้ดี" ผมกับขวัญ ก้มลงกราบพวกท่านก่อนที่เดือนถัดมา จึงได้เริ่มดัดแปลงบ้านเป็นร้านโชวห่วยเล็ก ๆ ตามที่ได้วางแผนไว้ แม้ช่วงแรก ๆ จะทุลักทุเล แต่ด้วยนิสัยของขวัญ ที่ช่างพูด เป็นมิตร และยิ้มแย้ม ร้านเราก็มีลูกค้าเยอะขึ้น มีทั้งขาประจำ และขาจร มาซื้อ จนประมาน 5 ปี ให้หลัง พวกเราจึงตัดสินใจรวบรวมเงินก้อนหนึ่งเพื่อไปคืนตามสัญญาที่เคยบอกไว้ ดูเหมือนพ่อและแม่ปฏิเสธที่จะรับเงินพวกเรา โดยบอกกับพวกเราว่าให้เก็บเงินก้อนนั้นฝากธนาคารไปเก็บไว้ให้เป็นทุนสำหรับค่าเล่าเรียนลูกในอนาคตครับ

เยี่ยม

ขอบคุณมากครับสำหรับตอนพิเศษ

พิเศษใส่ไข่สองฟองคำรับ

ต้องตามมาอ่านไม่งั้นนอนไม่หลับ

  ชอบชอบ

  ดีจัง

เข้ามาอ่าน

ขอบคุณนะครับ มีภาคพิเศษด้วย ตอนแรกแอบสงสารพระเอก โดน ntr ต่อหน้าต่อตา

จบแบบมีความสุข แต่ฝนหายไปไหน