วันนี้ฟ้าตื่นเร็วกว่าวันอื่นๆ ทั้งๆ ที่วันนี้เป็นวันเสาร์ ซึ่งจริงๆแล้วเรานอนหลับๆตื่นๆอยู่ทั้งคืน เพราะมีเรื่องมากมายให้คิดฟุ้งซ่าน ท้องฟ้าสดใสมากพอที่จะทำให้เรามีความรู้สึกอยากจะออกไปวิ่งออกกำลังกายก่อนทานข้าวเช้า และก็เผื่อว่ามันจะช่วยให้เรื่องที่วนเวียนอยู่ในหัวได้ออกไปซักที
ฟ้าที่นอนจมอยู่ในเตียงใหญ่ผลักตัวเองขึ้นมานั่ง มองไปรอบๆพร้อมกับบิดขี้เกียจ เราเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวและมองไปที่ชุดออกกำลังกายที่พับอยู่บนชั้นๆหนึ่งของตู้เสื้อผ้าแล้วครุ่นคิด
“ทำอะไรดีเนี่ยวันนี้”
“วิ่งเหรอ”
เราชะโงกหัวออกไปดูสภาพอากาศด้านนอก หันกลับมาที่ตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบสปอร์ทบราตัวหนึ่งลงมา เราจัดการถอดเสื้อยืดที่ใส่นอนออก แล้วสวมบราเข้าทางหัว สำหรับเราเราคิดว่าคนออกแบบชุดได้สร้างสรรค์ชุดที่ดีมาก แต่ความยากลำบากในการถอดเข้าถอดออกเนี่ยนับเป็นปัญหาสำหรับเรา
หลังจากใช้เวลาและแรงซักพักแล้ว เราก็หันไปดูตัวเองในกระจกที่สัดส่วนหน้าอกโดนบรารัดเอาไว้จนแทบไม่เหลือเนินเนื้อ เราถอดกางเกงในสีเนื้อแบบไร้ขอบออกและหยิบกางเกงในแบบเต็มตัวที่เข้าชุดกันมาใส่เพื่อความกระชับ จากนั้นจึงปกปิดร่างกายด้วยเสื้อคลุมแขนยาวและกางเกงขาสั้นผ้าร่ม ที่คิดว่าโชว์สัดส่วนของเราได้อย่างพอเหมาะพอดี ก่อนที่จะสวมรองเท้าและออกจากบ้านไปโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
——————————————————————
เราวิ่งออกกำลังกายไปเรื่อยๆ รอบๆหมู่บ้านขนาดใหญ่ที่เงียบสงบ ซึ่งเหมาะกับการใช้เวลาทบทวนสิ่งที่ได้ทำไปมากๆ เพราะจริงๆแล้วเรารู้สึกแย่กับตัวเองสำหรับเรื่องเมื่อคืนที่ผ่านมา อย่างหนึ่งคือทำไมเราถึงเป็นคนที่ปล่อยตัวปล่อยใจและให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล ซึ่งอาจจะสุ่มเสี่ยงมากพอที่จะทำให้เราเสียตัวได้ และถ้าระหว่างนั้นถ้าเกิดมีคนมาเห็นเข้าคงจะทำให้คุณพ่อนั้นขายหน้าและเสียชื่อเสียงเอามากๆ
แต่เราก็นึกขอบคุณน้องผู้ชายคนนั้นที่เป็นสุภาพบุรุษเอามากๆ ที่ขนาดเราอ่อยขนาดนั้นแล้วยังไม่เข้ามาแตะต้องตัวเรา ขณะที่วิ่งต่อไปเรื่อยๆจนวนเป็นขากลับก็สงสัยกับตัวเองว่าอาการแบบนี้คือการแอบปลื้มผู้ชายคนหนึ่งใช่หรือไม่ เพราะตลอดมาเราไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายคนใดเลย
“นี่แค่เจอกันแปปเดียวเองนะฟ้า คงไม่ใช่หรอก”
ฟ้าเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเพื่อรีบกลับบ้าน เพราะแสงแดดที่ส่งเข้ามานั้นเริ่มแรงมากจนสามารถทำให้ผิวของเราเสียได้ ก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัว
——————————————————————
“สวัสดีค่ะคุณฟ้า วันนี้ตื่นแต่เช้าเชียว” ป้านวลทักขึ้น เมื่อเราเดินเข้าไปกินน้ำในครัว
“ค่ะป้า วันนี้มีไรกินเหรอคะ”
“ก็ข้าวต้มกุ้งหน่ะค่ะ หรือคุณฟ้าอยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า”
“อ๋อ ไม่หล่ะค่ะป้า แล้วนี่น้องผักกาดตื่นรึยังคะ” เราถามถึงหลานสาวของป้านวล
“ตื่นซักพักแล้วหล่ะค่ะ คุณฟ้าจะเอาอะไรเหรอคะ”
“ถ้างั้นป้าช่วยตามน้องขึ้นไปบนห้องฟ้าหน่อยละกันค่ะ เดี๋ยวฟ้ามีงานจะให้น้องช่วยทำ”
ฟ้าเดินออกไปจากห้องครัว ขณะที่ป้านวลกูลีกูจอเดินไปยังบ้านหลังเล็กเพื่อตามผักกาด
——————————————————————
ก๊อกๆๆ เสียงประตูที่หนักแน่นดังขึ้นในห้อง
“เข้ามาเลย”
“สวัสดีค่ะคุณฟ้า”
ผักกาดเดินเข้ามาในห้องเราอย่างนอบน้อม เด็กสาวอายุย่าง 17 ปีจากภาคเหนือหน้าตาน่ารักและดูเป็นเด็กเรียน ที่ตามป้านวลมาเรียนในกรุงเทพหลังจากสอบติดโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่ง โดยมาอาศัยอยู่ในบ้านนี้แลกกับการช่วยงานเล็กๆน้อยๆในวันเสาร์อาทิตย์และหลังเลิกเรียน
“น้องผักกาดใช่มั้ย”
“ค่ะ”
“อาา ปกติน้องผักกาดทำงานส่วนไหนของบ้านเหรอ”
“ก็ ส่วนใหญ่ก็ช่วยป้านวลหน่ะค่ะ ทั่วๆไป เท่าที่พอจะทำได้”
“ถ้างั้นต่อจากนี้เธอทำงานกับเรานะ จะได้ไม่ต้องทำงานหนักมาก แล้วเดี๋ยวเราบอกป้านวลเอง”
ผักกาดพยักหน้าช้าๆ
“แล้วก็ งานอื่นๆ เดี๋ยวไว้เราบอกอีกที
แล้วเดี๋ยวเราให้เงินพิเศษ”
ผักกาดยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“แต่ตอนนี้ ตามเราเข้ามา”
ฟ้าเดินนำเข้าไปในห้องน้ำ
แสดงลิ้งค์เฉพาะสมาชิกเท่านั้น
น้องผักกาด
——————————————————————
จบภาค 1
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน