ประสบการณ์วัยเด็ก1 copy

[ฟัก อยู่แม้น]

ผมมีเหตุการณ์สมัยเป็นเด็กมาเล่าให้ฟัง
ซึ่งมันเป็นจุดเริ่มต้นของผมว่าทำไมผมจึงมีจิตใจฝักใฝ่สาวใหญ่นัก
เป็นเรื่องราวที่เป็นความลับที่ไม่เคยได้เปิดเผยกับใครแม้แต่เมียผมและแม่ยายที่เป็นเมียผมอย่างสมบูรณ์แล้วทั้งคู่
โดยประสบการณ์นี้เป็นสิ่งที่ผมจำได้เป็นอย่างดี
แต่มันเป็นสิ่งที่ไม่สามารถบอกเล่าให้ใครฟังได้
เพราะมันเป็นเรื่องภายในครอบครัวตัวเองใครเข้าจะกล้าเล่าเรื่องแบบนี้ให้คนนอกฟังละครับ
ก็มีเพียงเนื้อทีในเว็บไซต์ต่างๆนี้เองที่เป็นที่ระบายความจริงหรือความล่วงและเรื่องจินตนาการให้ผู้อื่นได้รับรู้ซึ่งมันก็ดีครับ....เพราะทำให้หลายๆคนได้เปิดเผยสิ่งที่เป็นความจริงแต่ยากแท้ที่สังคมจะยอมรับได้
ยิ่งภายในเว็บไซต์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัวในปัจจุบันด้วยแล้ว
ผมมีความเชื่อว่าคงมีบ้างเรื่องเล่าระบายออกมาจากประสบการณ์จริงบ้าง
ไม่มากก็น้อยซึ่งแล้วแต่ประสบการณ์ของแต่ละบุคคลละครับว่าจะยอมรับหรือเปิดใจยอมรับเรื่องเล่าต่างๆเหล่านี้ผ่านบอร์ดต่างๆในเว็บไซต์หรือเปล่าเท่านั้น
ซึ่งด้วยประสบการณ์ของผมจึงค่อนข้างเชื่อว่ามันมีเรื่องจริงอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
ซึ่งหากใครจะเชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่หากไม่เชื่อก็ถือซะว่ามันเป็นเพียงการระบายจินตนาการเกี่ยวกับเซ็กส์ด้านมืดของแต่ละคนที่โพสต์ละกันครับ
อย่างไปเอาจริงเอาจังถึงขนาดเลียนแบบหรือทำตามเลยครับ
บ้างกระทู้ผมเห็นตั้งมาเพื่อสอบถามความคิดเห็นกับประสบการณ์ของตัวเองซึ่งก็คงมีทั้งจริงบ้างหลอกบ้างสร้างกระแสบ้างเป็นธรรมดา
แต่เรื่องที่ผมจะเล่านี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับผมในวัยเด็กอันเป็นเหตุให้ผมชอบสาวใหญ่มากแต่วัยเด็กโดยไม่รู้ตัวว่าเพราะอะไร
แต่มาตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเพราะเหตุใดผมจึงชอบสาวสูงวัยกว่านัก....ยังไงก็อ่านเพื่อความบันเทิงน่ะครับ
อย่าไปจริงจังมากนักถือซะว่าอ่านเพื่อความบันเทิง
เสริมสร้างอารมณ์ใคร่ก็พอครับ
โดยจุดแรกเริ่มของประสบการณ์ของผมวัยเด็กเริ่มจากที่บ้านผมนั้นเองละครับ
โดยในบ้านนั้นมี พ่อ แม่ ผม และลุง
(พี่ชายพ่อ) อาศัยอยู่ด้วยกัน
เดิมทีเดียวลุงไม่ได้อยู่บ้านของผมแกอยู่กับภรรยาของอีกจังหวัดหนึ่งแต่มาตอนหลังภรรยาของแกตาย
พ่อผมเห็นว่าแกอยู่ตัวคนเดียวและลูกก็ไม่มี
เลยชวนแกมาอยู่ด้วย
บ้านผมเป็นตึกแถวโดยพ่อแม่และผมจะนอนชั้น3 ลุงผมนอนชั้น 2
ลุงผมเป็นคนใจดีแกชอบซื้อขนมและของเล่นมาฝากผมบ่อยๆผมจึงรู้สึกชอบแกมาก
พ่อผมมีอาชีพขายอาหารทะเลต้องออกจากบ้านประมาณตี3ทุกคืน
ผมก็จะนอนอยู่กับแม่จนเช้าแม่ก็จะลงไปเปิดร้านซึ่งบ้านผมขายของชำ
มีวันหนึ่งลุงผมกลับมาจากข้างนอกและก็ไม่ลืมที่จะซื้อขนมมาอีกเช่นเดิม
ลุงเล่นอยู่กับผมสักพัก
ลุงแกก็ถามผมว่าอยากได้ของเล่นอะไรมั้ย
สมัยนั้นเกมส์บอยกำลังฮิตผมเลยบอกลุงไปว่าอยากได้เกมส์บอย
ลุงเลยบอกได้
แล้วลุงก็บอกผมว่าเวลาตอนกลางคืนถ้าลุงขอเข้าไปนอนในห้องผมบ้างได้ไหม
ผมก็บอกลุงว่าได้
แต่ผมก็ถามลุงต่อว่าแล้วทำไมลุงไม่นอนห้องลุงล่ะ
ลุงบอกกับผมว่าแม่ผมเค้าไม่ค่อยสบายลุงจะต้องไปช่วยแม่ผมพยาบาล
แต่ห้ามผมเล่าให้แม่ฟังหรือพ่อฟังเกี่ยวกับเรื่องนี้นะเพราะแม่ผมเขากลัวโดนฉีดยา
ถ้าผมไปเล่าแม่ผมจะไม่ยอมให้ลุงช่วยพยาบาล
และระหว่างที่ลุงรักษาแม่นั้นผมห้ามลุกขึ้นมาและพูดอะไรจะต้องนอนเฉยๆไม่อย่างนั้นแม่ผมจะไม่หาย
ด้วยความที่ผมเป็นเด็กวัยแค่ 5
ขวบและผมก็อยากได้ของเล่นผมจึงเชื่อตามที่ลุงบอกทุกอย่าง
และคืนนั้นหลังจากที่พ่อผมออกไปจากบ้านประมาณครึ่งชั่วโมง
ลุงผมก็ค่อยๆเปิดประตูเข้ามา
ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้สึกตัวหรอกมาได้ยินเสียงข้างที่นอนแม่ผม
ซึ่งตอนนั้นผมก็ยังง่วงอยู่เลยผมจึงค่อยๆหรี่ตาขึ้นมามอง
ลุงหันมามองผม ผมก็มองลุง
ลุงยิ้มให้ผมนิดนึงและทำท่าจุ๊ปาก
ผมก็พยักหน้าแล้วหันหลังให้ลุงซึ่งตอนนั้นผมเห็นลุงแกถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกแล้วแต่ไม่ได้มองตลอดเพราะง่วงรวมทั้งยังมืดอยู่เลย
ซึ่งแล้วก็ได้ยินเสียงก้าวเท้าขึ้นไปบนฟูกที่นอนแม่ผมกับพ่อ
ซึ่งไม่รู้แกขึ้นไปทำอะไรจึงทำให้แม่ผมตื่นขึ้นมาและร้องโวยวายทันที
ทำให้ผมสะดุ้งกับเสียงร้องของแม่แม้มันไม่ดังนักแต่ก็ได้ยินชัดเจน
จนผมต้องหันกลับไปมองลุงซึ่งทำให้เห็นว่าแกเข้าไปหอมแม่ผม
แต่มือลุงกดแขนแม่ผมไว้และเห็นว่าลุงผมแกใช้มืออีกข้างถลกชุดนอนแม่ผมขึ้นมาบนท้อง
แม่ร้องเรียกผม
แต่ผมเข้าใจตามที่ลุงบอกว่าแม่คงกลัวโดนฉีดยา
ผมจึงแกล้งทำเป็นนอนเฉยหลับตาแกล้งไม่รู้สึกตัว
แม่ผมก็ด่าว่าลุงผมใหญ่เลย
แต่ลุงก็ไม่พูดอะไรตอบแล้วลุงก็ขึ้นไปคร่อมทับตัวแม่แล้วผมก็เห็นเข็มฉีดยาของลุงที่มันไม่เหมือนที่ผมเคยเห็นของหมอเลย
มันยาวใหญ่ดำๆ
ซึ่งผมก็หรี่ตามองมันด้วยความรู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่รู้ตัว
เห็นเงารางๆ ยาวๆนั้น
จอที่หว่างขาแม่ซึ่งแม่ผมก็ร้องด่าว่าใหญ่เลยพร้อมกับดิ้นตลอดเวลาทำให้ผมคิดว่าแม่คงกลัวเข็มฉีดยาจริงๆ
แล้วผมก็เห็นลุงแกจับเอาเข็มอันยาวใหญ่นั้นดันเข้าไปในหว่างขาแม่ผม
แล้วแม่ผมก็ร้องด้วยความเจ็บปวดซึ่งผมฟังได้ยินชัดเจนเลยแต่ก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่งเพราะสัญญากับลุงไว้แล้ว
แม่ผมก็ผลักดันร่างลุงผมให้ออกจากการทาบทับซึ่งเห็นแล้วก็คิดว่าแม่คงกลัวเข็มเอามากๆ
จึงต่อสู้ลุงผมอยู่นานซึ่งผมก็คิดในใจว่าทำไมเข็มฉีดยาของลุงใหญ่จัง
ซึ่งใช้เวลาดิ้นร้นอยู่นานเหมือนกันสักพักแม่ผมก็ไม่ดิ้นร้นและแม่ผมก็หยุดด่าลุงแล้ว
มีแต่เสียงสะอึกสะอื้นร้องไห้ออกมาให้ได้ยิน
ผมเห็นแม่หยุดดิ้นแต่กลับเห็นลุงแกดันเอวขึ้นลงๆ
อยู่กับร่างแม่ผมอย่างต่อเนื่อง
เข็มยาวใหญ่ของลุงหายเข้าไปที่ท้องแม่ผมซึ่งเดี๋ยวก็ผลุบเดี๋ยวก็โผล่ออกมาจากกลางหว่างขาแม่ผม
ลุงยังคงขยับเอวเข้าออกในหว่างขาแม่ผมต่อไปอยุ่สักพักแม่ผมที่แรกๆร้องเหมือนคนร้องไห้ก็เริ่มมีเสียง
คราง...อื้อ..อ๊า...อูยส์...เสียวพี่...อูยส์..แน่น...เบาๆ..หน่อยพี่...อ๊า..อ๊า...พี่จ๋า...อูยส์...พังหมดแล้วผมได้ยินเสียงร้องพึมพำเบาๆ
และเสียงครางที่ต่างจากครั้งแรกอยู่ตลอดเวลาที่ลุงดันตูดขึ้นลงบนร่างแม่ผม
ซึ่งลุงผมฉีดยาให้แม่ผมท่านี้อยู่สักพักก็ได้ยินลุงบอกกับแม่ผมว่า
นวล...นวล..จ๋า...พี่จะพานวลไปสวรรค์..อ๊าพี่ไม่เคยล่อใครมันเท่านวลมาก่อนเลยนวลจ๋า...ฟิตฉิบหาย...นวล...เมียรักของพี่....อ๊า..แน่นหนึบดีจริง...นี่ขนาดมีไอ้หมึกแล้วยังคับดีแท้อูยส์.....อ๊า..อ๊า...นวลเปลี่ยนท่านะ...ช่วยพี่หน่อย...เอา..ท่านี้แหละ...
ลุงผมพูดกับแม่ผมพักใหญ่ก็ถอนเข็มฉีดยาออกจากหว่างขาแม่ผมแล้วแกก็หันมามองผมแต่ผมแกล้งหลับตาสนิท
ลุงก็ไม่สนใจจัดการจับร่างแม่ผมลุกขึ้นมาจนแม่ผมหันมามองผมอีกเหมือนกับลุง
แล้วก็พูดกับลุงเบาๆว่า
ไอ้หมึกมันจะรู้มั๊ยพี่....ไม่น่าเลยพี่ไม่น่าทำกับนวลแบบนี้เลย...ฉันเป็นเมียน้องพี่แท้ๆไม่น่าเลย....แม่ผมบ่นพึมพำกับลุง
ซึ่งผมก็ไม่รู้เลยว่ามันหมายความว่าอะไรตอนนั้น
คิดว่าแม่คงไม่อยากให้ลุงรักษาเท่านั้น
แต่ผมก็ยังแบหรี่ตามองลุงกับแม่ต่อไปหลังจากที่แกบ่นกับลุงสักแป๊บ
แม่ผมก็โดนลุงจัดท่าใหม่คราวนี้แม่ผมคุกเข่ากับที่นอนโดยแอบมีลุงผมประกบที่ก้นแล้วผมก็เห็นลุงเอาเข็มจ่อที่ด้านหลังแม่แล้วดันก้นชนกับตูดแม่ผมอีกครั้งซึ่งแม่ผมก็สะดุ้งตัวเล็กน้อย
พร้อมกับต่อว่าลุงว่า
เบาๆ..หน่อยสิพี่..อูยส์ทำไมใหญ่กว่าของพี่ชาติอีก....อูยส์เบาๆพี่...มันยังแสบอยู่เลย...พี่ชาย...เบาๆห่อย..อูยส์..ซี๊ด...อ๊า...พี่...แม่ผมร้องเหมือนเมื่อกี่อีกแล้วพร้อมกันนั้น
แม่ผมก็หันมามองผมเป็นระยะ
ซึ่งก็ทำให้ผมเห็นหน้าแม่บูดเบี้ยวตลอดบางครั้งก็กัดริมฝีปากแน่นพร้อมกับกำผ้าปูที่นอนจนจับแล้วก็อ้าปากร้องเหมือนเมื่อกี่อีก
ตลอดเวลาที่ลุงผมฉีดยาเข้าออกที่ด้านหลังแม่ผม
ซึ่งเสียงที่ได้ยินตามมานอกจากเสียงแม่ผมก็คือ
เสียงกระแทกของลุงกับก้นแม่ผมนั้นเองมันดังลั่นห้องนอน
ป๊าบ ป๊าบ ปั๊บ ๆ ๆ
อย่างนี้ตลอดพร้อมเสียงแม่ผมที่เห็นแม่พยามเม้มปากไม่ให้เสียงร้องดังออกมาให้ผมได้ยิน
ซึ่งหลังจากเปลี่ยนเป็นท่าที่ลุงฉีดยาทางด้านหลังแล้วแม่ผมก็ก้มหน้าบูดเบี้ยวไม่มองมาทางผมอีกเลย
แม่หันไปพูดกับลุงเสียงสั่นๆว่า "
พี่ชาติจ๋า....ช่วยนวลด้วย...อูยส์ไม่ไหวแล้ว...พี่..อ๊า..เสียวไปหมดแล้ว...อูยส์พี..ซี๊ด...อ๊า...พี่จ๋า
...ๆ
ๆ...โอ๊.....พี่...ออก...ออก...อีก...แล้วอูยส์...พี่...ออกแล้ว...พี่..ผมได้ยินแม่ร้องดังกว่าเดิมแล้วแม่ก็แอ้นก้นสวนรับการฉีดยาของลุงทางด้านหลังด้วยพร้อมกับกระตุกเกร็งๆ
ยิก ๆ ตัวสั่นๆพร้อมกับหอบหายใจแรงๆ
เหมือนกับคนเป็นไข้เลย
ทำให้ผมคิดว่าแม่ท่าทางไม่สบายหนักจริงจนลุงต้องมาช่วยฉีดยาให้หาย
ด้วยความเป็นเด็กในตอนนั้นแต่ตลอดที่แอบดูลุงรักษาให้แม่นั้นผมก็ตื่นเต้นตลอดเลย
หลังจากนั้นแม่ผมก็ฟุบตัวหมอบกับที่นอนแต่ลุงยังคงตามทาบหลังแม่ผมมาติดๆ
ซึ่งแม่ผมก็นอนหมอบและถ่างขาอ้าออกโดยลุงที่นอนทับแผ่นหลังแม่ผมนั้นก็ยังคงกระดกก้นขึ้นลงต่อมือลุงที่ตอนแรกจับเอวแม่ผมนั้นก็เอื้อมมาจับใต้ฟูกที่นอนที่ผมเป็นนั้นก็คิดว่าคงจับนมแม่ผมแน่ๆ
ซึ่งแม่ก็ขยิบตัวให้ลุงเอามือมาจับได้สะดวกแล้วลุงผมก็ซุกหน้าจูบซอกคอแม่ผม
ถึงตอนนี้ผมได้ยินเสียงก้นลุงกระแทกกับก้นแม่ผมอย่างต่อเนื่องระงมห้องนอนไปหมด
ผั่บ ๆ ๆ ๆ ๆพร้อมกับเสียงครางเบาของแม่ผมตลอดเวลา
ผมเห็นแม่ก็สงสารแม่จังแม่คงเจ็บเพราะหน้าตาแม่ดูไม่สบายเลย
ผมเงี่ยหูฟังลุงกับแม่อย่างตื่นเต้น
ลุงฉีดยาทางด้านหลังสักพักหลังจากแม่นอนราบกับฟูกท่านอนแล้วนั้น
แกก็พูดกระซิบบอกแม่ให้เปลี่ยนท่าอีกครั้ง
ซึ่งไม่มีเสียงร้องตอบออกมาจากแม่ผม
แต่แม่ก็ค่อยดันตัวเองขึ้นมาแล้วพลิกร่างเป็นนอนหงายอีกครั้ง
แล้วลุงผมก็เอาเข็มฉีดยาจ่อที่หว่างขาแม่ผมอีกรอบแล้วก็ดันจนมันหายไปหมดทั้งเข็ม
แล้วแม่ก็สะดุ้งอีกครั้งแล้วแม่ก็บ่นต่อว่าลุงเหมือนกับเมื่อกี่อีกรอบ
แต่คราวนี้ลุงผมแกไม่สนใจแกโหย่งกายกระแทกลงมาจนแม่ร้องดังอีกครั้งแล้วแกก็จัดการจับขาแม่ผมพาดกับท่อนแขนแล้วยกร่างแม่ขึ้นมาอีกจนผมเห็นหัวเข่าแม่ชนกับหน้าอกแม่แล้วลุงก็นั่งย่องๆ
แล้วลุงก็จับเอวแม่ผมสวนกรับการกระแทกลงมาอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งทำให้แม่ผมร้องเสียงครางดังระงมห้องโดยแม่คงลืมคิดไปแล้วว่าผมนอนอยู่ด้วยในห้อง
แม่ผมพูดเสียงสั่นกระตุกๆกับลุงว่า
....โอ๊ยพี...อ๊า..ๆ..ๆ..เบาๆ...แหกหมดแล้ว...อูยส์...พี่...มันโดนมดลูก...อูยว์...เสียว..ไปหมดแล้ว...พี่...จ๋า....ช่วยด้วย..โอ๊ย...อ๊า...เสียวไป หมดแล้ว...พี่ชาย....ช่วยด้วย...ช่วยนวลด้วย...อื้อ..อื้อ...อ๊า...ไม่...ไม่ไหว...อีกแล้ว...พี่...จ๋า...ออกแล้ว...ออกแล้ว...อูยส์...ซี๊ด...พี จ๋า...
ผมเห็นแม่กระตุกอีกแล้วพร้อมกันนั้นลุงผมก็ก้มหน้ามาจูบปากกับแม่ผมเหมือนในหนังทางทีวีเลย
ผมเห็นแม่จูบปากกับลุงพร้อมกับมือแม่ที่โอบกอดคอลุงอย่างแนบแน่น
ซึ่งลุงผมก็เร่งฉีดยาแม่ผมเร็วขึ้นๆแรงขึ้นๆ ๆ
จนในที่สุดลุงผมก็ร้องอู๊...ออกมาเหมือนแม่ผม
แล้วแกก็กระตุกก้นดันเข้า
กับหน้าขาแม่ผมอย่างแน่นหนึบพร้อมกับกอดจูบกับแม่ผมอย่างไม่ยอมปล่อย
ผมเห็นแบบนั้นก็ชักไม่ชอบใจ
เวลาผ่านไปนานเท่าไรผมไม่รู้ทั้งลุงและแม่นอนนิ่งไม่ขยับออกจากกันเลยจนผมไม่อยากดูแล้ว
ผมจึงนอนนิ่งเหมือนเดิมจนหลับไป
ลุงออกไปจากห้องผมไปตอนไหนผมไม่รู้
และเช้าวันรุ่งขึ้นผมก็ได้เกมส์บอยที่ผมอยากได้
ในช่วงเย็นหลังจากแกกลับมาจากที่ทำงาน
ผมก็เห็นแม่กับลุงไม่ค่อยพูดจากันแต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร
แต่นั้นไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงที่แปลกเลย
เพราะช่วงหลังผมแอบเห็นเวลาพ่อเผลอลุงผมจะแอบมาเดินข้างหลังแม่
แล้วแอบโอบกอดแม่ผมซึ่งแม่ก็สะดุ้งตกใจแล้วปัดป้องดิ้นให้หลุดจากการกอดของลุง
แล้วแม่ก็พูดกับลุงว่า "
ไม่น่ะ...พี่..จะบ้ารึ..เดี๊ยวผัวหนูเห็นน่ะ....ปล่อยน่ะ..."
แม่พูดไม่พูดเปล่ายังดิ้นสะบัดให้มือลุงหลุดออกจากตัว
ซึ่งตอนที่ทั้งคู่ทำแบบนี้ผมกำลังจะเดินเข้าไปห้องครัวพอดีแต่ดันได้ยินเสียงแม่พูดแบบนั้น
ผมเลยขาแข็งค่อยๆยื่นหน้าเข้าไปมองดูแม่กับลุง
ซึ่งตอนนั้นน่ะพ่อเดินขึ้นไปบนห้องนอนแล้วพ่อเลยไม่รู้ว่าแม่โดนลุงแอบกอดเสียงพูดของลุงแกพูดแย้งว่า
"
แหม่..ขอพี่กอดหน่อยสิ...มันคิดถึงน่ะ...น่านะ...ยังไงข้าก็เป็นผัวเอ็งเหมือนกันน่ะ..ให้ผัวชื่นใจเมียหน่อยไม่ได้รึ..น่าน่ะ...หอมไปทั้งตัวแบบเนี้ยน่ะ..นวลเมียรักของพี่...หืม..
"
ผมแอบเห็นลุงยังกอดรัดแม่ผมแล้วแอบหอมแก้มและคอแม่ผมอย่างไม่ลดละ
ซึ่งทำได้ไม่นาน
แม่ก็สะบัดหลุดแล้วทำหน้าโกรธลุงที่ทำแบบนี้กับแม่
ลุงเห็นแม่ทำหน้าดุใสลุงก็เดินเข้าไปหาแม่อีกแล้วกระซิบบอกแม่
แล้วลุงก็เอามือล้วงจับหว่างขาแม่ผมทันทีทำให้แม่ยิ่งหน้าดุและเดินสะบัดก้นมาที่ทางเข้าห้องครัวที่ผมกำลังแอบดูอยู่พอดี
ผมเห็นแม่อารมณ์ไม่ดีก็รีบจ้ำก้าวไปที่นั่งโซฟาทันที
เมื่อแม่เดินมาเห็นผมนั่งอยู่ก็ทำหน้าสะดุ้งตกใจแล้วพูดตะกุกตะกักกับผมว่า
"นั่งทำไรน่ะลูก...ทำไม..ทะ..ไม..ยังไม่ไปอาบน้ำอาบท่าอีก..ไป๊..ไป..ไปอาบน้ำได้แล้ว.."
แม่พูดไล่ผมแบบไม่มองหน้าแล้วรีบเดินขึ้นบันไดไปบนห้องนอนทันที
สักพักลุงก็เดินออกมาจากห้องครัวเจอหน้าผมก็ทำหน้าเหมือนแม่แต่ดูจะไม่ตื่นเหมือนแม่นัก
แล้วแกก็เดินเข้ามาหาผมแล้วถามว่าเป็นไงสนุกมั๊ยที่แกซื้อให้น่ะ
ผมก็คุยกับลุงไปเลยไม่ได้คิดอะไรเนื่องจากยังเด็กในตอนนั้น
ทั้งที่พอจะเค้าใจคำว่าผัวเมียแต่ไม่รู้หรอกว่ามันต้องทำแบบไหนเค้าถึงเรียกว่าเป็นผัวเป็นเมียกัน
ทั้งที่เมื่อคืนผมก็ได้รับรู้และเห็นกับตาแล้ว
แต่ตอนนั้นมันยังเด็กก็เลยคิดว่าลุงมาช่วยแม่รักษาจริงๆ
เลยเชื่อแกสนิท
แถมช่วงกระซิบที่ลุงพูดกับแม่ผมก็พอได้ยินว่าคืนนี้ลุงจะเข้าไปหาอีกอะไรแบบนี้แหละ..แต่ฟังไม่ชัดแต่คิดว่าน่าจะแบบนี้เพราะความกลัวแม่จะด่าเลยต้องรีบเผ่นมานั่งที่นี้
ลุงชวนผมคุยสักพักแกก็ไล่ผมขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมกินข้าว
ผมก็ทำตามสั่งลุงอย่างว่าง่ายเพราะตอนนั้นผมรู้สึกว่าถ้าทำตามที่ลุงบอกอาจจะได้ของเล่นอีกก็ได้
ผมรีบขึ้นบนห้องแก้ผ้าวิ่งไปอาบน้ำทันทีตามลุงสั่ง
ซึ่งผมก็อาบน้ำสักพักก็เข้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่เพราะความอยากเล่นเกมส์ต่อเลยยังไม่ยอมลงไปข้างล่าง
จึงเอาเกมส์มานั่งเล่นในห้องต่อจนลืมไปว่าต้องกินข้าวกินปลาซึ่งปกติแม่จะต้องร้องตะโกนแล้วหากผมผิดเวลานานๆ
แต่วันนี้กลับไม่มีเสียงแม่ร้องเรียกแต่อย่างใด
ด้วยความเป็นเด็กผมเลยไม่สนใจเล่นเกมส์อย่างเมามัน
จนมันเริ่มหิวและปวดฉี่เลยต้องหยุดเกมส์แล้วเดินออกไปเข้าห้องน้ำ
ซึ่งตอนที่เดินออกไปเข้าห้องน้ำนั้นเองผมก็ได้ยินเสียงเหมือนเมื่อคืนอีกแล้ว
เสียงดังพั่บๆ ๆ
พร้อมเสียงร้องของแม่ที่ร้องเหมือนไม่สบายอีกแล้ว
ด้วยความเป็นห่วงแม่ผมเลยเดินลงมาด้านล่าง
แต่ยังไม่ทันพ้นราวบันไดที่จะลงไปข้างล่างผมก็เห็นภาพลุงกับแม่กำลังทำท่าฉีดยากันอีกแล้ว
ภาพที่แม่ผมกำลังเกาะผนักที่นั่งตรงเก้าอี้โต๊ะกินข้าวผ้าถุงแม่ผมไปกองที่แถวเอวจนเห็นก้นขาวใหญ่ของแม่เต็มสองตาซึ่งมีลุงผมประกบฉีดยาให้แม่อยู่ทาง ด้านหลัง
โดยลุงแก้กางเเฮียซ้งกองอยู่ที่พื้นตรงขาเห็นก้นปอดเกร็งดำของแกกระแทกกระทั้นแม่อย่างหนักหน่วงพร้อมมือสากใหญ่สีคล้ำของลุงกำลังจับรั้งเอวแม่
บ้างครั้งก็แบมือบีบแก้มก้นแม่ทางด้านหลังจนผมเห็นเป็นรอยฝ่ามือของลุงผมแดงชัดเจน
ซึ่งลุงผมเร่งฉีดยาให้แม่อย่างรุนแรงและเร็วจนเสียงกระทบแก้มก้นแม่นั้นดังลอยออกมาให้ผมได้ยิน
ดังพั่บๆๆพร้อมกับเสียงครางแม่ที่ทำหน้าเหย้เกแบบเจ็บปวดปนเสียวยังไงผมก็บอกไม่ถูก
ด้วยความเป็นเด็กผมก็คิดว่าแม่คงมีอาการกำเริบอีกแล้วลุงเลยต้องรีบฉีดยาให้แม่
แม่อ้าปากร้องครางเสียงกระเซ้าคลายคนป่วยหนักตามแรงกระแทกของลุงที่เร่งฉีดยาเข้าตัวแม่อย่างรวดเร็ว
จนแม่ผมกลับต้องร้องบอกลุงแว่วๆมาว่า
"อูยส์...ๆ..เบาๆ...หน่อยสิ..พี่ชาย..อูยส์...มันตำ..ข้างใน..ไปหมดแล้ว..พี่..ๆ...อ๊า..ๆ...พี่...ฉะ..ฉัน...ฉันจะ...ออก..แล้ว...น่ะ..อูยส์.."
ผมได้ยินแม่พูดแววๆ
แบบนั้น..สลับกับเสียงที่ลุงเร่งฉีดยาทางด้านหลังของแม่ที่มีเสียงดัง
ปั๊บ ๆ ๆ
ๆ..ไม่หยุดสลับกับเสียงแม่ร้องเหมือนคนป่วยตลอดเวลา
ซึ่งผมเห็นลุงเร่งฉีดยาให้แม่ไม่หยุดจนลุงต้องพูดบอกกับแม่ว่า
"รอ..ข้าด้วย...อูย..ส์...ฟิต.ควยดีเหลือเกิน...เมียรักของพี่...อูยส์...จะ..แล้ว...ใกล้..แล้ว...ๆ..ๆ...อูยส์...หีเอ็ง...ตอด..ควย...คะ...ข้าไปหมดแล้ว....อูยส์...ทน..ไม่..ไหวแล้ว....อูยส์..ออกแล้ว...ออกแล้ว...นวล...จ๊า..ๆ...อูยส์...ๆ...ๆ...ออก...แล้ว....ว...ว..."
สิ้นเสียงร้องบอกของลุง
ผมก็เห็นลุงเอามือรั้งจับสะโพกแม่แล้วเร่งฉีดยาหนักขึ้นสักแป็บ..แล้วลุงก็ค่อยๆ
หยุดฉีดยาแม่ผม
พร้อมกับแม่ที่พอลุงเร่งฉีดยาเสร็จก็ค่อยๆ...เบาเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดลงช้าๆ..จนมันเงียบสงบไม่มีเสียงอะไรอีกต่อไป
ผมเห็นใบหน้าลุงมีเหงือไหลเต็มไปหมด
และแถวๆก้นแม่ก็ดูเหมือนมีเหงื่อออกมาด้วย
ผมเห็นลุงค่อยๆก้มตัวไปทาบแผ่นหลังแม่ช้าๆจนเป็นท่าซบกัน
ซึ่งสักพักก็ดูเหมือนแม่จะพยามพูดอะไรกับลุงก็ไม่รู้แล้วลุงก็ค่อยๆดันตัวยืนตรงแล้วค่อยๆขยับตัวออกจากด้านหลังแม่ช้าๆ
พร้อมกันนั้นผมก็เห็นเข็มฉีดยาของลุงที่มันหลุดออกมา
ที่ผมเห็นแล้วก็นึกสงสัยทำไม่เข็มฉีดยามันแปลกๆ
ยาวๆ..ดำๆ..และดูหัวมันกลมมนบานๆแดงยังไงบอกไม่ถูก
และที่สำคัญทำไมมันไปห้อยติดตรงจูเหมือนกับของผมยังไงก็บอกไม่ถูก
จะเหมือนจู๋ก็ไม่ใช่...บอกไม่ถูกเพราะมันใหญ่กว่าจู๋ผมอีก...ทำให้ผมไม่คิดว่ามันเป็นไอ้จู๋เหมือนของผม
โดยวัยตอนนั้นผมคิดอย่างนั้นจริงๆครับ
โตมาหน่อยถึงได้รู้ว่าที่แท้ลุงกับแม่ไม่ได้รักษาไข้กัน
แต่แอบเย็ดกันตอนพ่อผมไม่อยู่นั้นเอง
ลุงขยับออกมาแล้วก็เดินไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่แล้วแม่เองก็ไม่ต่างกัน
จะต่างกันก็พอลุงขยับออกจากก้นแม่
แม่ก็เดินไปหยิบกระดาษทิชชูบนโต๊ะกินข้าวมาเช็ดแถวช่วงล่างบริเวณต่ำกว่าก้นแม่สักพัก
ซึ่งพอแม่เช็ดเสร็จก็ยืนให้ลุงแล้วบอกให้ลุงช่วยเอาไปทิ้งในชักโครกในห้องน้ำที
ซึ่งลุงก็ยืนมือรับแล้วก็รั้งตัวแม่เข้ามากอดหอมสักพัก
ซึ่งแม่ผมก็ดิ้นผลักเล็กน้อยแต่ก็ยอมให้ลุงหอมแก้มและกอดสักแป็บ
แม่จึงผลักให้ลุงออกจากตัวแล้วบอกให้ลุงเอาไปทิ้งได้แล้วเดี๊ยวพี่ชาติกลับมาเจอจะเป็นเรื่อง.....ในตอนนั้นผมก็งงทำไมแม่ถึงให้อะไรลุงไปทิ้ง..เพราะผมเห็นพอแม่เช็ดด้วยทิชชูมันก็ดูเหมือนเปียกๆทั่วทิชชูเลย
...ผมก็คิดว่าทำไมแม่ถึงเช็ดยาที่ลุงฉีดให้ออกไปน่ะ..?
แถมทำไมต้องไม่ให้พ่อรู้ด้วยงะ..?
ในเมื่อลุงช่วยรักษาไข้ให้แม่...ดีจะตายไป..จะได้หายไวไว..?
ตอนนั้นผมก็สงสัยแต่ก็ไม่ได้ไปถามลุงกับแม่หรือเล่าให้พ่อได้รู้
พอเห็นทั้งลุงและแม่แยกจากกันโดยลุงเดินไปที่ห้องน้ำ
ส่วนแม่ก็หยิบจับเสื้อผ้าและขยับเสื้อผ้าถุงจนเข้าที่แล้ว
แม่ก็จัดทรงผมสะบัดไปมาให้ได้ทรงแม่ก็ค่อยๆ
เดินกลับไปที่ล่างจาน
พอทั้งสองคนแยกจากกันผมก็ได้ยินเสียงแม่ตะโกนเรียกผมให้ลงมากินข้าวได้แล้ว
ผมถึงรู้ตัวว่าจะไปฉี่....เลยรีบเดินเข้าห้องน้ำทันที
ออกมาก็เห็นลุงออกมาจากห้องน้ำแล้วเงยหน้าตะโกนเรียกผมให้มากินข้าว
ซึ่งพอลุงเห็นผมเดินออกมายืนที่หน้าประตูห้องน้ำ
ลุงก็ทำหน้าตาตื่นตกใจนิดๆพร้อมเรียกให้ผมมากินข้าว
ซึ่งผมก็รีบลงมาตามเสียงสั่งของลุงพอเดินมาใกล้ๆลุง
ลุงผมก็ถามว่าเข้าห้องน้ำนานรึยัง..ผมก็ตอบลุงไปว่าเมื่อกี่นี้เองครับ...แล้วลุงก็ถามอีกว่าเมื่อกี่เห็นลุงกับแม่รึเปล่า...ผมก็พยักหน้าด้วยความเดียงสา...ลุงพอเห็นผมพยักหน้าว่าเห็นแกก็บอกกับผมว่า
"
เมื่อกี่แม่เอ็งไม่สบาย...ลุงเลยช่วยแม่เอ็งฉีดยาเหมือนวันนั้นแหละ....แล้วเอ็งอย่าไปบอกพ่อเอ็งละ..แล้วลุงจะซื้อเกมส์...ใหม่ๆ
มาให้อีก...สัญญากันก่อน...เอ้า..ว่าไง..เอาเปล่า..? ..."
ผมพอได้ยินลุงบอกว่าจะซื้อเกมส์อันใหม่ให้ก็ดีใจแล้วรีบตอบตกลงอย่างไม่คิดอะไรทันสิ้น
เพราะไม่รู้ว่าที่จริงลุงเอาเกมส์มาปิดปากเรื่องแกแอบเอากับแม่ผมนั้นเอง...ตอนนั้นยอมรับจริงๆครับว่าไม่รู้เลยว่าลุงกับแม่แอบเป็นชู้กัน...ผมเลยรักลุงมากและเชื่อฟังลุงที่ครั้งไป...เพราะความอยากได้ของเล่นนั้นเองครับ.....ซึ่งหลังจากสัญญาเป็นอันเสร็จ..แม่ก็เดินออกมาเรียกผมและลุงไปกินข้าว
ซึ่งดูแม่กับลุงจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษไม่เหมือนช่วงก่อนที่ผมจะลงมากินข้าวเลย
ที่เห็นแม่ดิ้นและพูดดุใส่ลุงดูแม่จะไม่ค่อยอยากพูดคุยกับลุงเท่าไหร่
แต่หลังจากผมลงมาแล้วหลังจากลุงฉีดยาเมื่อกี่นั้น
ดูแม่จะอารมณ์ดีคุยกับลุงอยากสนุกสนานกับลุงมากกว่าเดิม
หลังจากกินเสร็จผมก็ขอแม่ขึ้นไปข้างบนเล่นเกมส์ต่อ
ซึ่งปกติแม่ต้องห้ามหรือไม่แม่ก็ต้องดุให้ผมไปอ่านหนังสือ
แต่วันนั้นแม่กับไม่ห้ามแต่ปรามว่าอย่าให้ผมเล่นมากเอาเวลาไปอ่านหนังสือทำการบ้าน
พอพูดเสร็จลุงก็เสริมว่า...ให้มันเล่นน่ะดีแล้ว..ยังเด็กยังเล็กจะอ่านมากทำไม..ทำอะไรให้สมวัย..สิ..
ลุงพูดเสริมแต่ไม่ได้มองผมน่ะครับ
ลุงหันหน้าไปมองหน้าแม่แบบมีเลศนัยยังไงผมบอกไม่ถูก
รู้แต่ว่าสีหน้าลุงยิ้มๆและมองไปทางแม่จนแม่ทำตาดุใสเหมือนครั้งแรกตอนช่วงที่ผมมาเห็นลุงกับแม่ฉีดยา
สายตาแม่เหมือนเมื่อตะกี่เลย..แต่ก็ไม่ได้ดุเหมือนครั้งแรกนัก
ซึ่งเมื่อลุงช่วยให้ผมได้ขึ้นไปเล่นแบบไม่โดนแม่ดุ
ผมก็รีบวิ่งขึ้นข้างบนอย่างรวดเร็วตามประสาเด็กอยากเล่น
โดยปล่อยให้ลุงนั่งคุยกับแม่ที่โต๊ะกินข้าวกันต่อ
ซึ่งหลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ออกมานอกห้องเลยจนเป็นชั่วโมงผมก็เกิดปวดฉี่อีกเลยต้องหยุดเกมส์แล้วรีบเข้าห้องน้ำ
ซึ่งพอออกมาผมก็หันกลับไปมองด้านล่างเหมือนครั้งแรกที่ก่อนลงไปกินข้าวข้างล่าง
ผมไม่เห็นลุงกับแม่สักคนที่ชั้นล่างแต่กลับได้ยินเสียงคนคุยกันในห้องของลุงที่ชั้น
2 ที่ลุงแกนอนในห้อง โดยห้องน้ำบ้านผมจะอยู่ชั้น 2
กับชั้นล่างครับ
ผมก็รีบเดินเข้าห้องน้ำไปฉี่จนเสร็จก็เดินออกมากะจะบอกแม่ว่าให้ช่วงหาไม้บรรทัดให้หน่อย
เพราะนึกขึ้นได้ว่าต้องเอาไปด้วยพรุ่งนี้เพราะคุณครูสั่ง
ผมจึงเดินไปข้างล่างก็ไม่เจอทั้งลุงและแม่
จึงนึกได้ว่าสงสัยแม่คงคุยกับลุงอยู่ในห้องลุงแน่นอน
ผมเลยรีบวิ่งกลับขึ้นมาบนชั้น 2
ซึ่งเสียงมันคงดังไม่น้อยเพราะพอมาหยุดที่ห้องลุงเสียงที่ได้ยินเมื่อกี่ก็เงียบเหมือนไม่มีใครอยู่
ผมเลยร้องถามลุงว่าแม่อยู่รึเปล่า...ก็ได้ยินเสียงลุงบอกว่า
"
เอ้อ..เดี๊ยว...ๆ....แม่เอ็งช่วยลุงหาของอยู่มีอะไรรึเปล่า.."
ผมก็ร้องตะโกนบอกกับลุงและแม่ว่า"
แม่ครับ....พรุ่งนี้ผมต้องใช้ไม้บรรทัด..หาไม่เจอยังไงแม่ช่วยหาให้ผมด้วยน่ะครับ.."
สิ้นเสียงร้องบอกของผมก็ได้ยินเสียงแม่พูดสวนออกมาว่า"
ได้..ๆ...เดี๊ยวแม่ช่วยหาให้ลูก...แป็บน่ะ..ลูก...มีอะไรอีกรึเปล่า...เอ็ง...ข้ากำลังวุ่นอยู่กับแม่เอ็ง...เดี๊ยวหาของลุงเสร็จแล้วจะให้แม่เอ็งไปหาให้น่ะ...ไป๊..ๆ...ขึ้นไปข้างบนเล่นก่อนไป๊..."
เสียงแม่ร้องบอกผมพร้อมกับเสียงลุงร้องตะโดนไล่ผมให้ขึ้นไปเล่นข้างบนต่อ
ซึ่งน้ำเสียงลุงเหมือนหงุดหงิดที่ผมมาพูดตะโกนบอกแม่
ซึ่งพอรู้แม่อยู่กับลุงและรับปากจะหาไม้บรรทัดให้ผมแล้ว
ผมก็รีบวิ่งขึ้นไปข้างบนเพื่อเล่นเกมส์ต่อ
แต่ขึ้นไปเล่นได้สักครึ่งชั่วโมงผมก็รู้สึกปวดท้องขี่เลยต้องรีบวิ่งลงมาเข้าห้องน้ำชั้น
2 ที่ใกล้กับห้องนอนลุง
ซึ่งผมก็ยังได้ยินเสียงเหมือนเมื่อกี่อีกแล้ว
เหมือนตอนแรกที่ผมลงมาแล้วได้ยินเสียงแววออกมาจากห้องลุง
แต่ด้วยความสงสัยว่าแม่กับลุงยังหาของกันไม่เสร็จอีกรึผมเลยเดินไปที่ประตูห้องเพื่อฟังลุงกับแม่พูดอะไรกันแปลกๆ
แต่พอเดินมาใกล้ประตูหน้าห้องลุงแล้วตั้งใจฟังเสียงคุยที่แววออกมานอกห้อง
ผมก็ต้องสะดุดใจว่าเสียงที่แววออกมานอกห้องเหมือนเสียงแม่โดนฉีดยาอีกแล้วเลย
ผมก็เลยสรุปว่าสงสัยแม่ไข้ขึ้นอีกแล้วแหง..ๆ..แต่แนบหูฟังใกล้ๆ
สักแป็บก็เงียบเสียงลงไม่มีเสียงพูดของแม่กับลุงอีกต่อไป
ผมก็กลัวลุงจะรักษาแม่ยังไม่เสร็จผมเลยยืนคอยสักแป็บ..ก็หิวน้ำเลยเดินไปข้างล่างไปกินน้ำแล้วกะจะเดินไปเรียกแม่
ซึ่งพอผมเดินขึ้นไปชั้น 2 กำลังจะไปเรียกแม่ที่ห้องลุง
ก็เจอลุงเปิดประตูออกมานอกห้องโดยนุ่งผ้าข้าวม้าพื้นบ้างออกมา
พอเห็นผมเดินขึ้นมาลุงก็มองเหมือนตกใจเล็กน้อยแล้วลุงก็เอยถามผมว่า
" เอ็งมาทำไรของเอ็งงะหมึก..มานานรึยัง..ห๊ะ.."
ผมก็ตอบลุงตามจริงว่าผมไปกินน้ำมาและกำลังจะเดินมาเคาะเรียกลุงกับแม่
ลุงมองหน้าผมเหมือนคนกังวลเล็กน้อยแล้วบอกว่าแป็บน่ะ
รอสักแป๊บแม่เอ็งกำลังจะออกมา
ผมเห็นลุงยืนขว้างผมสักแป็บแล้วลุงก็ค่อยเดินไปห้องน้ำพร้อมกับพูดว่า..เฮ้อร้อนจริงๆ
อาบน้ำหน่อยดีกว่าวะ....แล้วลุงผมก็เดินเข้าห้องน้ำไป
ผมจึงค่อยๆเดินไปที่ห้องนอนลุงเปิดประตูห้องลุงเข้าไปก็เจอแม่นั่งอยู่บนที่นอนลุง
ซึ่งพอแม่เห็นเดินวิ่งเข้ามาแม่ก็ทำหน้าตกใจเหมือนเจอผียังไงผมบอกไม่ถูก
พร้อมพูดตะกุกตะกักกับผมว่า
"
มีอะ..อะ..อะไรหมึก..แม่พึงช่วยลุงหาของเสร็จเอง..ออกไปก่อนไปลูก..เดี๊ยวสักสิบนาทีแม่จะขึ้นไปช่วยหาน่ะ...ไป๊..ไป..ก่อน.."
แม่ผมพูดไล่ผมอย่างตะกุกตะกักพร้อมกับทำสีหน้าตกใจยังไงผมบอกไม่ถูก
ทั้งที่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรเลยกะมาทวงให้แม่ช่วยหาไม้บรรทัดแค่นั้นเอง
แต่แม่กลับไล่ผมขึ้นไปข้างบนเล่นเกมส์ต่อทั้งที่ปกติพอบอกแม่
แม่ผมเป็นต้องรีบช่วยหาให้โดยทันทีพร้อมคำดุที่ผมไม่รู้จักหาเอง
แต่วันนี้แม่กลับไล่ผมแบบหงุดหงิดเหมือนวุ่นอยู่
ผมเลยงงที่แม่ออกอาการแปลกๆ
ผมเลยไม่เซ้าซี่แม่ต่อแล้วเดินออกนอกห้องลุงวิ่งขึ้นบันไดกลับเข้าห้องนอนตัวเอง

ผมสงสัยว่าไปทำอะไรให้แม่และลุงดูหงุดหงิดกว่าปกติก็ไม่รู้
แค่ผมไปร้องเรียกแม่ที่ห้องลุงกับวิ่งเข้าไปในห้องลุงที่แม่อยู่แค่นั้นเองนี้น่า.....แต่ตอนที่ผมเข้าห้องไปโดยไม่ได้ร้องบอกแม่นั้น
ภาพที่ผมเห็นภายในห้องลุงก็คือ
แม่นุ่งผ้าถุงพื้นเดียวและดุผมแม่จะยุ่งเหยิงไม่ปกติสักเท่าไหร่เหมือนพึงตื่นตอนเช้าแบบนั้นแหละ
พร้อมกับผมสังเกตที่ฟูกที่นอนของลุงนั้นมันมีรอบน้ำเปียกเป็นหย่อมๆ
ข้างๆ ตัวแม่ด้วย
และที่สำคัญก็ดูไม่เหมือนกับหาของอะไรกันเลย
ทั้งที่ลุงบอกว่าแม่ขึ้นมาช่วยหาของแต่สภาพภายในห้องลุงผมก็เหมือนปกติ
จะมีก็เพียงเสื้อผ้าและกางเเฮียซ้งในของลุงที่ดูกระจัดกระจายเกลื่อนตรงพื้น
และที่สำคัญตอนที่เห็นแม่นุ่งกระโจมอกด้วยผ้าถุงนั้นก็ดูเหมือนแม่จะมีเหงื่อไหลตามตัว
เหมือนหาของในที่ร้อนๆ
ผมเลยสงสัยเหมือนกันว่าลุงให้แม่ช่วยหาอะไรในห้องเพราะดูของในห้องลุงไม่ได้ขยับไปไหนเลย
แต่แม่คงร้อนมั๊ง
แม่จึงถอดเสื้อกองตรงพื้นใกล้ๆกับกองเสื้อผ้ากางเเฮียซ้งในลุง
แต่ภาพที่ผมเห็นที่กองผ้านั้นผมเห็นกางเเฮียซ้งในแม่และเสื้อยกทรงแม่กองรวมกันด้วย
แต่เพราะความเป็นเด็กผมจึงนึกว่าแม่คงร้อนเลยถอดเสื้อออกช่วยลุงหาของมั๊ง
.....ผมขึ้นห้องนอนด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนักด้วยความเป็นเด็กพอขึ้นห้องก็รีบเอาเกมส์มาเล่นต่อแต่รู้สึกจะได้ยินเสียงแม่พูดดุใส่ลุงข้างล่างแบบไม่พอใจอะไรก็ไม่รู้
แต่ก็ไม่สนใจเล่นเกมส์ต่อ
.......มานั่งนึกภาพเก่าๆตอนนั้นก็ถึงได้รู้ว่าที่แท้แม่เข้าไปเอากับลุงในห้องนั้นเอง
และที่ลุงยืนขว้างไม่ให้ผมเข้าห้องเลยก็คงเพราะแม่ผมแก้ผ้าอยู่แน่นอนเลย
แกเลยไม่ให้ผมวิ่งเข้าไปในห้องเลย
โดยลุงถ่วงเวลาพูดสักผมเพื่อให้แม่นุ่งผ้าถุงให้เรียบร้อย
แล้วแกก็คงกลัวผมถามแกเลยรีบตัดบทรีบชิ่งเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแน่นอน
ส่วนที่แม่หงุดหงิดผมก็คงเพราะแม่ตกใจและกลัวผมรู้ความจริง
แม่เลยรีบไล่ผมให้กลับขึ้นไปบนห้องเพราะสภาพแม่ผมที่ผมเห็นนั้นก็คือ
สภาพหลังการเย็ดกันเสร็จแน่นอน
ยิ่งมาย้อนภาพในสมองก็ยิ่งแจ่มชัดว่าแม่ผมพึงนุ่งผ้าถุงและกลบเกลื่อนด้วยการนั่งบนที่นอนลุงทำเหมือนไม่มีอะไรนั้นเอง
แต่แม่คงรีบร้อนจนไม่ได้เก็บเสื้อผ้าและกางเเฮียซ้งในยกทรงนั้นเองแม่เลยต้องรีบไล่ๆ
ให้ผมออกไปนอกห้องโดยเร็ว
ส่วนที่แม่กลัวสุดก็คงจะเป็นหลักฐานสำคัญที่ทิ้งอยู่บนฟูกที่นอนลุงนั้นเองแหละครับ....สภาพคราบน้ำรักของลุงที่ไหลเปียกผ้าปูที่นอนนั้นเอง
แม่คงกลัวแกจึงต้องแอบนั่งบังไม่ให้ผมเห็น
แต่เพราะมันมีหลายดวงนั้นเองครับ...ทำให้ผมเห็นได้ชัดว่าผ้าปูที่นอนลุงเปียกน้ำเป็นดวงๆ
วงใหญ่บ้างวงเล็กบ้างรอบๆฟูกที่นอนของลุง
ซึ่งนึกย้อนดูที่แท้แม่ก็คงพึงเสร็จด้วยละมั๊งครับ....เพราะเหงื่อตามตัวเต็มไปหมดด้วยนั้นเอง....!!.....เป็นไงบ้างครับ...นี้แค่ช่วงแรกๆน่ะครับ...ด้วยความเป็นเด็กผมเลยไม่ได้คิดอะไรกับภาพที่บังเอิญเข้าไปเห็นเต็มสองตาใน วันนั้น
และเสียงที่ผมได้ยินตอนที่ผมขึ้นไปบนห้องเพื่อเล่นเกมส์ของตัวเองนั้น
ก็คงเป็นเพราะเสียงแม่บ่นตำหนิที่ลุงปล่อยให้ผมเข้าไปในห้องโดยที่แกยังไม่จัดเก็บหลักฐานโดยเฉพาะกางเเฮียซ้งในและยกทรงที่กองเกลื่อนรวมกับเสื้อผ้าลุงนั้นเอง
ที่ทำให้แม่ผมต้องกังวลใจจนต้องบ่นต่อว่าเสียงดังใส่ลุงผมแน่นอนนั้นเอง.........ซึ่งพอเวลาผ่านไปผมจึงรู้ความจริงว่าแม่ผมแอบเป็นชู้กับลุงนั้นเอง
โดยเหตุการณ์ที่ผมเห็นนั้นก็คือ
เหตุการณ์ที่ลุงกับแม่ลักลอบได้เสียกันนั้นเอง
......โดยหลังจากได้ยินเสียงดุต่อว่าของแม่กับลุงเสร็จแล้วสักประมาณสิบห้านาทีแม่ก็ขึ้นมาหาผมพร้อมกับช่วยผมหาไม้บรรทัด
โดยตอนที่ขึ้นมาในห้องนั้นแม่ก็หาไปพร้อมแกล้งถามผมว่า"
เมื่อกี่หมึกไม่น่ารีบเข้าไปในห้องลุงเลยน่ะ...แม่ยังหาของไม่เสร็จเลยรู้ปะ..."
ผมฟังแม่พูดแล้วผมก็พูดสวนตามประสาเด็กกับแม่ว่า"
หมึกไม่เห็นมีอะไรเลย...ห้องลุงก็เหมือนเดิมนี่...แม่ช่วยลุงหาอะไรน่ะ..ไม่เห็นเหมือนหาของเลย.."
แม่ผมหันมามองผมด้วยสายตาตกใจพร้อมกับกลบเกลื่อนตอบผมกลับมาว่า
"
หาสิหมึก...ก็แม่ช่วยลุงหาน่ะแหละเลยร้อนต้องถอดเสื้อออกเพราะห้องลุงมันร้อนน่ะ...และลูกอย่าไปบอกพ่อน่ะว่าแม่เข้าไปหาของในห้องลุงวันนี้น่ะ....
"
แม่ผมร้องบอกกำฉับผมอย่างน้ำเสียงหนักแน่นและจ้องตาดุใส่ผมทำเอาผมกลัวแล้วเลยถามแม่ว่าทำไม...คำตอบที่ได้ยินจากปากแม่ก็คือ
พ่อผมไม่ชอบให้แม่ไปเข้าห้องลุง
ที่วันนี้แม่ต้องเข้าไปเพราะลุงหาของไม่เจอแม่เลยต้องเข้าไปช่วยลุงหา
แล้วแม่ก็ย้ำให้ผมสัญญาว่าต้องไม่พูดเรื่องวันนี้ที่แม่เข้าไปในห้องลุงหาของกับพ่อเด็ดขาดพร้อมกับบอกว่าถ้าทำตามสัญญาแม่จะซื้อของเล่นให้หนึ่งชิ้น.....ผมพอได้ยินว่าของเล่นก็รีบตกลงสัญญากับแม่อย่างรวดเร็ว...ทำให้สีหน้าแม่ดูจะสดชื่นขึ้นมาหน่อยแล้วแม่ก็ช่วยจัดกระเป๋าให้ผมอย่างรวดเร็ว
ซึ่งปกติแม่ไม่ทำให้ผมหรอกครับ...แต่วันนี้แม่ผมใจดียอมจัดหนังสือใส่กระเป๋าให้ผมอย่างไม่ต้องอ้อนแต่อย่างใด
และไม่นานนักพ่อผมก็กลับมาแล้วตะโดนร้องให้แม่ช่วยหากับข้าวกับปลามาให้กิน
ผมเลยเดินลงมากับแม่ชั้นล่างเพื่อเจอพอ
ซึ่งดูสีหน้าแม่กังวลไม่น้อยที่ผมเจอพ่อ
แต่ผมก็ไม่เล่าเรื่องแม่กับลุงหาของกันในห้องลุงแต่อย่างใด
เพื่อของเล่นผมทำได้อยู่แล้ว
เย็นนั้นก็ผ่านไปด้วยดีโดยที่ผมได้ได้ปริปากเล่าให้พ่อฟังแต่อย่างใด
และแล้ววันรุ่งขึ้นแม่ก็พาผมไปซื้อของเล่นตามสัญญา
ยิ่งทำให้ผมลืมเรื่องเมื่อวานอย่างง่ายดายเลยครับ
ลุงเจอหน้าผมในวันรุ่งขึ้นก็อารมณ์ดีปกติต่างจากเมื่อวานเป็นหน้ามือหลังมือ
พร้อมชวนผมเล่นและคุยอย่างสนุกสานก่อนผมจะไปโรงเรียนกับแม่
พร้อมกันนั้นลุงก็ขับรถไปทำงานเหมือนเช่นปกติ
.......นี้ก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้นในการเรียนรู้ชีวิตกามาของผมในวัยเด็กเท่านั้นครับ.....!!!

[devilzoa]

ขอบคุฯครับ เคยอ่านไปเมื่อนานมากๆแล้ว

[goldhand]

ขอบคุณครับ

[hanabombam]

เพราะของเล่นแท้ๆ เลยได้ลุงเป็นพ่ออีกคนเลย

[bk-hong]

ลุงเก่งมาก ขอบคุณครับ

[ohodaya]

เริ่มต้นแล้ว ไปต่อให้สุด

[maayumyum]

สนุกมากครับ ผมชอบแนวนี้มากเลย