บันทึกลับ? โดย กมล บางบอน

[ฟัก อยู่แม้น]

วันที่28 ตุลาคม พศ.2549
เวลา 12.30 น.
หากใครได้อ่านบันทึกฉบับนี้ของดิฉัน เมื่ออ่านจบแล้วก็ขอให้ทำลายทิ้งเสีย และเก็บเอาไว้เป็นความลับสุดยอด อย่าได้เอาไปแพร่งพรายใดๆเพราะจะเป็นการทำบาปกรรมต่อดิฉัน และผู้คนที่เกี่ยวข้องต่อไปอีก ดิฉันไม่อยากจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ใครฟังแม่แต่ตัวดิฉันเองก็อยากจะ ลืม แต่ก็ทนเก็บงำความเสียใจและความกดดันเอาไว้ไม่ได้ ต้องทำอะไรสักอย่างนึงเพื่อเป็นการปลดเปลื้องบาปในใจ อย่างน้อยดิฉันก็สบายใจขึ้นบ้างที่ได้ระบายออกไป หากใครที่เก็บบันทึกฉับบนี้ได้ ขอให้เก็บมันเอาไว้เป็นความลับ และทำลายมันทิ้งเสียด้วย ด้วยความเคารพและขอบคุณ
ประพิมพ์ภร ม...............

เมื่อสองเดือนก่อน สามีดิฉันได้รับจดหมายจากญาติว่า ขอฝากลูกชายคนนึงให้มาอยู่ด้วย แกชื่อ กมล อายุ24ปี แกต้องการเข้ามาสอบบรรจุในกระทรวงต่างประเทศ และก็เหมือนกับจะฝากเพราะดิฉันกับสามีก็ทำงานที่กระทรวงต่างประเทศ วันแรกที่เจอกับกมล ดิฉันมีความรู้สึกเอ็นดูเด็กคนนี้มาก อาจจะเพราะเราสองคนไม่มีบุตร พอแกเข้ามาอยู่ในบ้าน ก็ทำให้บ้านดูไม่เงียบเหงา ดิฉันอายุ44 สามีอายุ50 เราสองคนใช้ชีวิตอยู่กันเพียงสองคนจะมีก็หลานสาวลูกของน้องชายซึ่งนานๆจะมา อยู่ด้วยทีนึง เราสองคนสามีภรรยาจะไปวัดทุกเสาร์อาทิตย์ สามีเป็นคนธรรมะธรรมโม ตอนหลังๆนี่สามีถือศีลแปด เราสองคนไม่ได้มีอะไรกันมานานร่วมหกปีแล้ว แม้บางครั้งดิฉันจะมีความรู้สึกตามประสา แต่ก็ยับยั้งชั่งใจได้ กมลเข้ามาอยู่ที่บ้าน เขาก็ตามประสาเด็กวัยรุ่น บางทีก็ดื่มเบียร์บ้าง เที่ยวบ้างแต่ก็ไม่เหลวไหล กมลเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างดี ดิฉันเริ่มจะดูและตัวเองให้ดีขึ้นเพราะไม่อยากจะให้กมลดูว่าดิฉันแก่จนเกิน ไป ไม่รู้สิอาจจะเพราะดิฉันวางตัวไม่ถูกหรือเพราะดิฉันห่างจากเรื่องทางโลกมา นาน เพราะนอกจากทำงานก็ไม่ได้ไปเที่ยวสังสรร ส่วนมากก็อยู่บ้าน อ่านหนังสือธรรมะ สามีดิฉันจะหมกอยู่กับหนังสือธรรมมะ หรือไม่ก็ต้นไม้กล้วยไม้ต่างๆ
คืนนั้นเป็นคืนที่ดิแนจำได้แม่นยำเพราะเป็นคืนที่ทำให้ชีวิตดิฉันต้องทุกทรมานแสนสาหัส
วันนั้นกมลกลับมาบ้าน ตั้งแต่หกโมงเย็นเราสามคนกินข้าวกันคุยกัย กมลมีเรื่องต่างๆมาเล่าให้ฟังอย่างสุนกสนาน พอสักสามทุ่มดิฉันกับสามีก็เข้านอน กมลบยังคงนั่งอยู่ที่ห้องรับแขก ดูรายการต่างๆไปเรื่อยๆ จนล่วงเข้าหกทุ่มดิฉันตื่นขึ้นมา ด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าประตูหน้าต่างยังได้ได้ปิด เลยลงมาดู ความเรียบร้อย โทรทัศน์เปิดทิ้งเอาไว้กมลยังนอนอยู่บนโซฟา แต่ก็หลับสนิท ดิฉันเดินไปปิดโทรทัศน์ แล้วก็เดินมาจะปลุกให้กมลขึ้นไปนอน แต่ภาพที่ดิฉันเห็นก็คือ กมลนอนขาพาดกับขอบโซฟา กางเกงบอลของแกซึ่งขามันบานออก ทำให้ดิฉันเห็นภาพที่ไม่ควรเห็น สิ่งนั้นของกมลมันเลยออกมาจากกางเกง ดิฉันพยายามข่มใจไม่มองแต่ก็บังคับใจกับสายตาตัวเองไม่ได้ ดิฉันเดินออกไปกำลังจะขึ้นบันได ภาพที่เห็นเมื่อกี้ก็ยังติดตา มันเหมือนมีผีมาดึงให้ดิฉันกับไปหามันอีกครั้ง ดิฉันเดินไปทางด้านปลายเท้าของกมล มองภาพนั้นอย่างบอกไม่ถูก นานแสนนานที่ดิฉันไม่ได้พบกับสิ่งนี้ เพราะเราสองคนสามีต่างก็ถือศีลด้วยกัน ดิฉัยพยายามยืนข่มใจแต่สายตามันไม่ยอมขยับเขยื้อนไปจากตรงนั้น ดิฉันเห็น มันได้ชัดเพราะไฟในห้องยังไม่ได้ปิด บางทีมันก็เหมือนขยับได้ ดิฉันใจเต้นแรงพยายามข่มใจเอื้มมือไปดึงกางเกงของกมลให้ปิดลงมา แต่อนิจา ยิ่งใกล้มันก็ยิ่งชัดเจนดิฉันได้แต่บอกตัวเองว่า ต้องตัดภาพที่เห็นออกไปจากใจให้ได้ ดิฉันกลับขึ้นมาบนห้องหลังจากปิดไฟข้างล่างและปิดประตู หน้าต่างแล้ว ดิฉันนอนเท่าไหร่ก็ไม่หลับ ภาพสิ่งนั้นของกมลมันวนเวียนหลอกหลอน อารมณ์เหมือนเมื่อตอนสาวๆมันกลับมาอีกครั้ง ดิฉันนึกรังเกียจตัวเองเหลือที่จะกล่าว มองไปที่สามีดิฉันก็อยากจะให้สามีตื่นขึ้นมาแล้วก็กระทำกามกริยาต่อดิฉัน เหมือนเมื่อยังหนุ่มสาวกัน ดิฉันยังหวลคิดไปถึงเพื่อนชายสมัยเรียน ทั้งฝรั่งและไทย เราอาจจะเคยมีอะไรกันนั่นก็สมัยนานมาแล้ว แม่แต่สามีดิฉันเราไม่ได้หลับนอนกันมานานแล้ว ดิฉันนอนไม่หลับพยายามสวดมนต์เท่าไหร่ก็ยิ่งฟุ้งซ่าน ดิฉันเดินลงมาข้างล่างอีกหน ความพยายามส่วนเลวมันบังคับให้ดิฉันเดินตรงไปที่กมลซึ่งนอนหลับอย่างสบาย กมลหลายชายของสามี บันนี้นอนอยู่ในท่าที่สองขาพาดยาวบนโซฟา แต่สิ่งที่มันนูนๆอยู่ในกางเกงบอลต่างหากคือสิ่งที่ดิฉันอยากสัมผัส ดิฉันต้องยืนต่อสู้กับจิตใจตนเองอีกครั้ง แต่ก็ยังพ่ายแพ้ ดิฉันเอื้อมมือไปสัมผัสกับสิ่งนั้นของกมล เลือดในกายดิฉันสูบฉีดแรง หัวใจเต็นไม่เป็นส่ำ จะเป็นลมให้ได้ ดิฉันค่อยล้วงมือเข้าไปด้านใน ความอุ่นของบริเวณท้องน้อยของกมลสัมผัสกับแขนและมืออันเย็นเฉียบของดิฉัน ดิฉันกำเจ้าก้อนเนิ้อของกมลเอาไว้ในมือ และจับลูบไล้แบบถนุถนอม หลายครั้งที่ดิฉันจะดึงมือออก แต่ก็ไม่สำเร็จ นานๆไปขนาดของมันก็ขยายขึ้นและเริ่มแข้งตัว ดิฉันค่อยๆดึงกางเกงของแกออกช้า เจ้าสิ่งนั้นปรากฏแก่สายตาดิฉันอีกครั้ง แต่คราวนี้มันใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่น ดิฉันค่อยๆประคองสิ่งนั้นให้มันตั้งขึ้น ดิฉันได้ทำสิ่งที่ไม่ได้ทำมานาน ลิ้นเปียกๆของดิฉันสัมผัสกับก้อนเนื้ออันแข็งแกร่งของกมล กลิ่นหนุ่มของกมลทำให้ดิฉัน หลงไหล ยิ่งนานไปยิ่งถลำลึก มันช่างหอมหวานเหลือเกิน ดิฉันอ้าปากค่อยๆอมท่อนสวาทของกมลอย่างช้าๆ ความหยุ่นปนแข็งของมันสัมผัสกับริมฝีปากเพดานลิ้นของดิฉัน มันช่างเย้ายวน นานเท่าไหร่ไม่รู้จนดิฉันได้ยินเสียง
"น้าพิมพ์ครับ"
ดิฉันหยุดชะงักในใจวาบหมือนคนโดนผีหลอก รีบดึงปากออกจากสิ่งที่ดิฉันอมเอาไว้ น้ำลายไหลยืดติดริมฝีปาก ดิฉันรีบเช็ด ขณะที่ลุกขึ้นกำลังจะเดินหนีด้วยความอาย
"น้าพิมพ์ทำต่อสิครับ นะครับ ผมมีความสุขมาก"
ดิฉันไม่กล้าสบตาของกมล หลานชายของสามี ยืนตัวสั่นอยู่อย่างนั้น จนกลมดึงให้ดิฉันั่งข้างๆแกบนโซฟา
"น้าพิมพ์ มีอารมณ์เหรอครับ ผมช่วยนะ"
ขาดคำดิฉันยังไม่ทันจะตอบ กมลใช้จมูกของแกไซ้รตามซอกคอดิฉัน มือสองมือของกมลประคองสองเต้าของดิฉันเอาไว้ในมือ แล้วแกก็ลูบคลำ ดิฉันอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว บัดนี้ไม่มีแม้แต่แรงจะขยับปากพูด กมลรุกเร้าดิฉันจนดิฉันตั้งตัวไม่ติด ดิแนพูดออกไปแต่ก็แหบแห้งแทบไม่มีเสียง เมื่อกมลดึงกางเกงในดิฉันออกและจับขาดิฉันแยกออก สัมผัสของลิ้นของกมล ดิฉันเสียววาบลงไปถึงปลายขา ต่อจากนั้นความรู้สึกเก่าๆที่เคยได้รับเมื่อสักยี่สิบปีก่อนก็กลับมามา เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน
"กมล........อูวววววว์ กมล......น้าๆๆ......อา....ว์ อูยๆๆ...."
กมลทั้งดูดทั้งเลียตรงนั้นของดิฉัน เสียงดังเหมือนคนดูดไอสครีม ดิฉันผวาทุกครั้งที่กมลใช้นิ้วไชชอนเข้ามาและดูดตรงติ่งสวาททุกครั้ง ดิฉันกำลังจะถึงฝั่งแห่งความสุข มันใกล้อยู่ตรงนี้เอง
"กมล.....อูวววววววว์ น้าๆๆจะ...จะ..แล้วกมลๆๆๆโอยๆๆๆน้าไม่ไหวแล้ว....กมลลลลลลลลลลลลลล" เสียงอันแหบแห้งของดิฉันเงียบลงไปพร้อมกับความสุขที่ได้รับจากลิ้นและนิ้ว ของกมล หลานของสามี
"น้าพิมพ์ครับ"
กมลเรียกชื่อดิฉันเพียงแค่นั้น แต่ร่างกายของแกไม่หยุดการเคลื่อนไหว แกค่อยๆคร่อมร่างดิฉันเอาไว้ หน้าอกทั้งสองข้างโดนกมล ดูดเลียสลับไปมา ดิฉันเสียววุบวาบที่ท้องน้อยอีกครั้ง เมื่อสิ่งนั้นของกมลมาชนๆที่ปากทางสวาทของดิฉัน
"น้าพิมพ์ผมขอนะครับน้า"
"โอวๆๆๆกมล....น้าๆๆๆๆอาๆๆๆๆๆๆเบาๆนะจ๊ะอูยๆๆ......." เกือบสิบปีที่ไม่มีอะไรแบบนี้ผ่านเข้ามา ดิฉันแทบจะสำลักความสุขลืมทุกอย่างไปจนหมดสิ้น ความเสียวความสุขมันประดังถาโถมเข้ามาหาดิฉันจนแทบสำลับความสุขนั้น

จบแผ่นแรก

"กมลๆๆๆๆน้าเสียวจังเลย อูยยยยยยย......"
ดิฉันไม่อยู่ในภาวะที่ควบคุมอะไรได้ แม้จิตใต้สำนึกรู้ผิดชอบจะมีแวบมาให้นึกถึงบ้างแต่ก็เลื่อนลอยและมีอิธิพล ไม่พอ หากแต่ด้วยว่าต้องต่อสู้กับสิ่งที่ขาดหายไปนานและฝังอยู่ภายในส่วนลึกที่สุด ของจิตใจ ดิฉันมีความสุขกับการที่ได้มีอะไรกับผู้ชายคนนึงแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะไม่ใช่ สามีของดิฉันก็ตาม
"อูวว์ๆๆๆๆๆ น้าพิมพ์ครับ ผมไม่ไหวแล้วครับ ผมจะออกแล้วครับโอววววววน้าพิมพ์........."
"กมลน้าก็ไม่ไหวแล้ว อูยๆๆกมลน้า...น้า..น้า...."
ดิฉันกับกมลกอดกันแน่เหมือนเป็นเนื้อเดียวกัน เราเสร็จสมไปพร้อมๆกันอย่างมีความสุข
"น้าพิมพ์ครับ น้ามีความสุขไม๊ครับ"
"กมล...น้ามีความสุขที่สุดเลย น้า..น้า.."
ดิฉันต้องหยุดพูดเพียงแค่นั้นเพราะริมฝีปากของกมลหลานชายของสามีมาสัมผัสกับ ปากของดิฉัน ลิ้นอันอ่อนนุ่มชอนไชเข้ามาในปากของดิฉัน มันทำให้ดิฉันเสียวซ่านจนขนลุก เราสองคนแลกจูบกันอย่างลืมสิ่งรอบข้างไปหมด จนกระทั่งดิฉันมีความรู้สึกว่า เจ้าก้อนเนื้อของกมลมันเริ่มขยับตัวและมาป้วนเปี้ยนแถวตรงนั้นของดิฉันอีก ครั้ง
"น้าพิมพ์ครับ..ผมเอ่อ...ผมขอนะครับ"
ยังไม่ทันขาดคำ ดิฉันก้ต้องสะดุ้งวาบอีกครั้ง ทั้งๆที่ความเสียวเสร็จสมเมื่อครู่ยังไม่จางหายไป นี่กระมังที่ดิฉันเคยได้ยินว่าเด็กหนุ่มๆมักจะมีไฟในเรื่องอย่างว่าอยู่ มากกว่าคนสูงอายุ
"โอวๆๆๆกมลเธอ..อูยๆน้าๆๆโอว น้าๆๆกมล.................."
ดิฉันไม่มีโอกาศที่จะพูดหรือบังคับตัวเองได้เลยเพราะในระหว่างที่เราสองคน กำลังทำอะไรกันนั้น กมลเป็นฝ่ายควบคุมทุกสิ่ง แม้ในตอนนี้ดิฉันก็ต้องพลิกตัวคุกเข้าอยู่ที่โซฟา กมลอยู่ด้านหลังของดิฉัน มันเป็นท่าที่ดิฉันคิดว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจออีกแล้ว กมลคนหนุ่มกำลังใช้ท่าเสพย์สุขในท่าเดียวกันกับที่เรียกว่าท่าสุนัข ดิฉันวาบไปถึงเนื้อในเมื่อท่อนสวาทของกมลครูดกับฝนังด้านใน ความเสียวมากขึ้นทวีคูณ กมลยังไม่หยุดการเคลื่อนไหว ยิ่งเร่งความเร็วและแรงมากขึ้น เสียงเหมือนคนย่ำน้ำแฉะๆดังมาตลอด คงจะเป็นเพราะน้ำของดิฉันและกมลผสมกัน โอวพระเจ้า กมลบีบสะโพกของดิฉันแล้วก็กดท่อนสวาทของแกเสยขึ้นและลง
"กมลจ๋า น้าพิมพ์เสียวเหลือเกิน อูวว์ๆๆๆกมล.............อา.............ซ๊ดส์สสสสสสสสสส กมลเธอทำไมเก่งอย่างนี้..อูยยยยยยย.......ดีจังงงงงงเลยยยยยยโอววววววววกมล จ๋าเป็นผัวน้าทุกวันเลยนะ..โอวววววว อ่าซี๊ดส์สสสสสสสสสสสส "
กมลจับดิฉันพลิกอีกครั้ง แต่คราวนี้กมลเป็นฝ่ายนอนข้างล่างบ้าง ดิฉันเข้าใจได้ดี ว่าตอนนี้ดิฉันจะต้องทำยังไงบ้าง ดิฉันถึงแม้จะเหนื่อย แสนเหนื่อยเพียงใด แต่ก็ต้องทำให้ถึงที่สุด ดิฉันโยกเอวถูกับหัวเหน่าของกมล ดิฉันยิ่งบดส่วนนั้นของดิฉันเข้าไปแน่นเท่าไหร่ ก้อนเนื้อของกมลก็จะดันกับส่วนที่ลึกที่สุดของดิฉัน มันทั้งเสียวทั้งบอกไม่ถูก ทำนบของดิฉันกำลังจะแตกอีกครั้งนึงแล้ว
"โอววววกมลๆๆน้าๆๆไม่ไหวแล้ว น่าๆๆจะๆๆอีกแล้ว......โอววววว...กมลจ่า น้า น้า น้าส..เสร็จ..จแล้ว...ววว"
ดิฉันนอนหมอบอยู่บนลำตัวของกมลผู้มีศักดิ์เป็นหลาน ร่างกายของดิฉันเหมือนจะแตกแยกออกเป็นส่วน แต่ก็เป็นอาการที่มีความสุขปนเสียวอย่างที่สุดที่สาวรุ่นดิฉันจะมีได้
"นาพิมพ์ ผมขออีกนิดนะครับน้าอูยยผมกำลังจะออกแล้วครับ....โอยๆๆๆๆ"
กมลจูบกับดิฉันอีกครั้ง แล้วกระซิบกับดิฉันเบาๆ
"น้าพิมพ์ ช่วยผมหน่อยนะครับอูย.....น้าพิมพ์ครับน้ำหล่อลื่นมันเยอะครับ มันลื่นไปหมด น้ำของผมที่ออกมาก็เยอะครับ มันลื่นไปหมด น้าช่วยผมหน่อยนะครับน้าพิมพ์"
ดิฉันคิดว่า มันคงจะหลวมเพราะหล่อลื่นมากอย่างที่กมลบอก ดิฉันก็ไม่รู้ว่ากมลจะให้ช่วยยังไง แต่ก้มาเข้าใจเมื่อกมลนั่งตัวตรงแล้วจับหัวดิฉันกดลงไปที่ตรงนั้นของแกช้าๆ ดิฉันไม่ปฏิเศษ เพราะสิ่งที่ดิฉันชอบมันก็คือสิ่งนี้นั่นเอง แม้แต่ว่าคราวนี้มันจะมาอยู่ในปากดิฉันแทนที่จะเป็นร่องสวาทของดิฉันเอง ดิฉันดูดกลืนท่อนสวาทของกมลอย่างมีความสุขโหยหา กลิ่นหนุ่มหอมจางๆโชยมา ดิฉันอยากจะสัมผัสกับสิ่งนี้มานานแสนนาน ท่อนสวาทของกมล เข้ามาลึกจนสุดคอหอยของดิฉัน มันสัมผัสกับลิ้น กระพุ้งแกม และฟันของดิฉัน ริมฝีปากของดิฉันเม้มเอาไว้จนแน่น
"น้าพิมพ์....อูยๆๆดีจังเลยครับ...โอยๆๆอาว์วววว ผมออกๆๆแล้ววว า....................????????????
ดิฉันฟังอะไรไม่ได้ใจความจากปากของกมล รับรู้เพียงแต่ว่า น้ำอุ่นๆเหนียวๆจำนวนมาก หลั่งไหลเข้ามาที่ปากของดิฉัน มันร้อนวาบผ่านลิ้นลำคอไหลลงไปไหนต่อไหน ดิฉันยังคงดูดกินอย่างเอาใจเจ้าของน้ำมีอุตส่ามอบให้ดิฉัน กลิ่นคาวหอมสัมผัสฆานประสาททำให้ดิฉัน มีความสุขอย่างประหลาด ดิฉันดูดเลียจนท่อนสวาทของกมล สะอาด โอว...มันยัง แข้งตัวอยู่ได้อย่างน่าฉงน ดิฉันยังคงดูดกินน้ำสวาทจนหยดสุดท้าย แม้เจ้าของจะร้องเสียงหลงด้วยความเสียวสุดยอดก็ตาม
"น้าพิมพ์..อูยๆๆๆน้าเก่งจังเลยครับ โอววว ...น้าใช้ปากได้ดีมากๆเลยครับ"
"ถ้ากมลชอบน้ายินดีจ๊ะ ที่จะทำให้กมลมีความสุข"
เราสองคนกอดกันอย่างไม่อยากจะจากกัน ดิฉันไม่ได้นึกถึงผิดชอบชั่วดี แต่ดิฉันอยากจะมีเพียงเราสองคนคือกมลกับดิฉันเท่านั้นในโลกใบนี้ ดิฉันกับกมลพยายามหาทางออกสำหรับเราสองคน แน่ละเราสองคนก็ยังมอบความสุขให้กันและกันต่อไป

ปล.หากใครได้เก็บบันทึกนี้ได้ ขอให้อ่านและทำลายมันทิ้งไป ดิฉันขอเปลี่ยนชีวิตที่เหลือของดิฉันเอง ชีวิตที่ดิฉันยังมีสิทธิ์เดิน แม้ว่าจะเหลือเวลาอีกไม่มากนักก็ตาม
ขอขอบคุณผู้ที่ได้อ่านบันทึกฉบับนี้ ที่ได้รับการระบายความผิดที่ดิฉันได้ก่อขึ้น อย่าลืมทำลายทิ้งด้วยนะคะ
ขอบพระคุณเป็นอย่างสุง
ประพิมพ์พร ม..................

[review1972]

ชีวิตคนเรามันสั้นนัก หาความสุขไปเถอะครับถ้าไม่เดือดร้อนใคร

[hanabombam]

ช่วยสงเคราะห์คนแก่ให้หายเหงา มีครั้งแรกครั้งต่อไปก็ไม่เหลือ