พูดคุยก่อนอ่าน : กลับมาอย่างไวกับตอนใหม่ที่ผมเคยเกริ่นไว้ว่าจะเฉลยว่าเมียหมายเลข4 ของลุงพลคือใคร เป็นไงบ้างครับ เดาถูกบ้างไหม ฮ่า....

ขอบคุณสำหรับการติดตามและการชี้แนะ บอกตามตรงว่าตัวละครเยอะจัด จนผมชักมึน ๆ เบลอ ยังไงก็ขอบคุณนักอ่านที่ช่วยบอกคำผิดนะครับ ขอให้สนุกกับการอ่าน ตอนนี้เป็นไตรภาคสุดเสียวและระทึกครับ

ตอนต่อไปบอกได้แค่ว่า มีทั้งความเสียวและฉากดราม่าเข้ม ๆ หนัก ๆ ให้ได้เสพแน่นอน ขอให้ลองติดตามกันต่อไปครับ กับเกมรักภารโรงเฒ่า......

............................................................................................


ในช่วงวันพุธ สัปดาห์ที่สองของเดือนสุดท้ายในชีวิตนักการภารโรงของตาเฒ่าชุมพลวัย 60 ปี ตอนแรกมันยังมีเวลาลาป่วยอีกหนึ่งสัปดาห์ แต่หลังจากการพักฟื้นและได้ยาชูกำลังชั้นดีอย่างน้องพิมมี่ เลยทำให้มันกระชุ่มกระชวย ดังนั้นเวลาที่เหลือในวิทยาลัยพยาบาล มันเลยอยากใช้ให้คุ้มค่า ด้วยการเฝ้าดูความเป็นไปของน้องเฟิร์นและน้องโดนัท เมียเด็กแสนรักของมัน



เมื่อวานน้องโดนัทไลน์มาทักมัน ถามว่าเมื่อไรจะกลับมาทำงาน มีเรื่องบางอย่างที่เธออยากจะพูดกับมัน เลยทำให้นักการจอมหื่นตัดสินใจกลับมาทำงานก่อนกำหนด เพราะอยากรู้ว่าโดนัทจะพูดอะไรกับมัน ตอนแรกตาเฒ่าก็ถามว่าเรื่องอะไร แต่โดนัทบอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ เธออยากจะพูดกับตาภารโรงเฒ่าเป็นการส่วนตัว อีกอย่างหนึ่งคือวันพุธเป็นวันหยุดทางราชการ เลยทำให้อะไร ๆ มันลงล็อคพอดี

"ลุงคิดถึงหนูโดนัทจังเลย อยากเจอโดนัทใจจะขาดอยู่แล้ว" นักการเจ้าเล่ห์หยอดคำหวานใส่ณิชา สาวห้าวเมืองหลวงผู้ตกอยู่ในวังวงเกมกามที่ภารโรงเฒ่าชุมพลมอบให้

"อย่ามาปากหวานนะ ไอ้คนหน้าม่อ!!!" ณิชาตอบไลน์กลับ ก่อนส่งสติ๊กเกอร์รูปการ์ตูนเกรียน ๆ ให้ลุงพลคนหื่น ทางฝั่งนักการเฒ่าก็ยิ้มกริ่มเพราะความสุข ชีวิตกูนี่ยิ่งกว่าถูกล็อตเตอร์รีรางวัลที่หนึ่งจริง ๆ

ในช่วงสายของวันพุธ ภารโรงเฒ่าในชุดลำลองเปิดกุญแจห้องพักภารโรงเพื่อเข้าไปตรวจตราความเรียบร้อยภายในห้อง มีงานเอกสารบางอย่างจากห้องทะเบียนที่เจ้าหน้าที่โทรมาบอกมันเมื่อสองสามวันก่อนว่าอยากให้ลุงพลไปจัดการ ซึ่งแกก็รับคำ แกทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง หันมองซ้ายขวาก็นึกใจหายว่ากูเหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้วซินะที่ต้องไปจากที่นี่

มันหลับตานึกถึงภาพวันเก่า ๆ เรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มต้นตอนไหนนะ จริง ๆ อาจจะเมื่อราว 2-3 ปีก่อน ที่มันสนิทกับไอ้บิ๊ก ที่ชอบมาเตะตะกร้อที่ลานกีฬาอเนกประสงค์ไม่ไกลจากบ้านของมัน ตอนนั้นเองมันได้พบกับน้องพิมมี่ น้องพิมมี่หันมองมาที่มัน แต่ก็ไม่ได้อะไรมากมาย เพราะตอนนั้นน้องพิมมี่ยังเป็นของไอ้บิ๊ก

จนมามันเจอกับน้องเฟิร์น ที่นี้แหละที่ทำให้มันตกหลุมรักน้องเฟิร์นเข้าไปเต็ม ๆ มันอดทนมาเป็นปี จนในที่สุดก็ตบะแตกจับน้องเฟิร์นปล้ำทำเมีย ต่อมาก็เป็นโดนัท ที่มันใช้เล่ห์เหลี่ยมจนสาวทอมติดใจท่อนเอ็นขนาด 8 นิ้วของมัน ก่อนตบท้ายด้วยน้องพิมมี่ ที่มีปัญหากับไอ้บิ๊ก

อ้อ!!?? เมื่อวานพอดีมันลืมชาร์ตแบ็ตมือถือ เลยทำให้ไม่ได้รับสายจากน้องพิม พอเห็นมิสคอลมันก็โทรไปหาน้องพิม เด็กสาวบอกว่าเพื่อน ๆ ของไอ้บิ๊กเห็นลุงกับเธออยู่ด้วยกัน น้องพิมมี่เล่าด้วยเสียงสั่นเครือ จนภารโรงเฒ่าชุมพลอดเป็นห่วงไม่ได้

"ระมัดระวังตัวหน่อยนะหนูพิม อย่าไปในที่ลับตาคน ถ้ามีอะไรผิดปกติให้เรียกตำรวจหรือขอความช่วยเหลือ ลุงเป็นห่วงหนูนะ" นี่คือสิ่งที่ลุงพลสั่งกำชับน้องพิม "ลุงจะลองหาวิธีช่วยหนูอีกทางดู"

"จะบอกความจริงเลยดีไหมคะลุง...." น้องพิมถามผัววัยดึกของเธอ "ว่าเรามีอะไรกันแล้ว?"

ลุงพลถึงกับอึ้งกับสิ่งที่พิมมี่เอ่ยปากมา ในใจมันก็รู้สึกดีที่ทำให้เด็กสาวรุ่นราวคราวหลานมาหลงไหลในวัตถุโบราณอย่างมัน แต่อีกใจก็ยังเห็นแก่ตัว เพราะกลัวว่าหากเฟิร์นและโดนัทรู้ จะทำให้ทั้งคู่ปันใจไปจากมัน ยิ่งเมื่อวันก่อนมีคดีกับหมอพลอยอยู่ด้วย



"เอาไว้พิมมี่เรียนจบแล้วค่อยว่ากันดีกว่านะจ๊ะพิมมี่จ๋า" ลุงพลตอบด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ

"นี่ถ้าเกิดประจำเดือนหนูไม่มา หนูท้อง ลุงจะรับผิดชอบหนูไหม?" พิมมี่ยิงคำถามเด็ดใส่นักการเฒ่าเจ้าเล่ห์

"อย่าพูดแบบนั้นซิจ๊ะหนูพิม...." ลุงพลคนหื่นเริ่มไปไม่เป็น

"นี่ลุงจะไม่รับผิดชอบหนูใช่ไหมคะ หนูอุตส่าห์จริงใจกับลุง ลุงทำแบบนี้กับหนูเหรอ?" เด็กสาวเริ่มอาละวาด "ถ้าลุงไม่รับผิดชอบในสิ่งที่ลุงทำ หนูจะฆ่าตัวตาย"

พิมมี่กดวางสาย จนภารโรงเฒ่าต้องกดโทรศัพท์ตามตื้อนานนับชั่วโมง จนน้องพิมมี่ใจอ่อนกดรับสาย ลุงพลเลยขอโทษขอโพย น้องพิมมี่บอกว่าคิดถึงลุงพล อยากให้ลุงพลมาหาเธอที่หอ แต่ลุงพลปฏิเสธอย่างนิ่มนวลบอกว่าไม่เหมาะสม แต่ก็สัญญาว่าหากมีเวลาภายในวันสองวันจะไปเยี่ยม

"อย่าทิ้งหนูนะคะลุงพล หนูไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ ลุงเป็นคนเดียวที่ช่วยหนูได้นะ" น้องพิมมี่อ้อนวอนผัววัยดึกของเธอ จนทำให้ต่อมความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของนักการเจ้าเล่ห์อย่างมันทำงานอีกครั้ง

"คนเราบางทีควรรู้จักพอนะโว้ยลุง กูสมัยก่อนไปทหารก็บ้าม่อ จีบหญิงไปทั่ว จนเกือบตายห่า ดีที่กูหนีไปสมัครเป็นทหารก่อน ไม่งั้นกูคงไม่มีชีวิตรอดจนถึงทุกวันนี้ บางทีกูก็คิดนะโว้ยลุง ว่าคนเหี้ย ๆ อย่างกูจะถูกกรรมตามสนองเมื่อไร อย่างลุงน่ะแก่แล้วเป็นผู้ใหญ่ กูอยากเตือนนะโว้ยลุง ลุงทำอะไรคิดหน้าคิดหลังให้ดี ไม่งั้นมันจะเสียผู้ใหญ่!!!" คำเตือนของไอ้เจ๋งเด็กเดินของดังกึกก้องในหัวของนักการเจ้าเล่ห์วัย 60 ปี

ยังไม่ทันไร เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ภารโรงเฒ่าที่ตื่นจากภวังค์เลยเรียกให้เข้ามาได้ มันพอยิ้มออกได้บ้างเมื่อพบว่าแขกคนนั้นคือณิชาหรือน้องโดนัทนั่นเอง

"สวัสดีค่ะลุง" โดนัทพนมมือไหว้ "หนูนึกว่าลุงจะตายไปแล้วซะอีก"

................................................................................................

ก่อนหน้านั้นโดนัทกับเฟิร์นปรึกษากันถึงปัญหาที่เกิดขึ้น เฟิร์นเสนอว่าอาจต้องหาวิธีปิดปากยัยอุ๊ ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง แต่โดนัทปฏิเสธทุกเส้นทางเพราะมองดูแล้วผลเสียจะมีมากกว่าผลดี แต่เฟิร์นก็ยังคิดว่าหากบอกความจริงทุกอย่างให้ลุงพลรู้ เพื่อที่จะช่วยกันวางแผนปิดปากยัยอุ๊ ทุกอย่างอาจจะจบลงด้วยดี

"แกบ้าหรือเปล่าวะเฟิร์น!!!" โดนัทตอบอย่างหัวเสีย "ชั้นบอกแล้วไงวะว่าแผนแบบนี้มันต่ำตมเกินไป"

"แล้วเราจะปล่อยให้ยัยอุ๊มาวุ่นวายกับเรื่องของพวกเราอีกนานเท่าไรละเจ๊?" เฟิร์นตัดพ้อ "หรือจะไปสารภาพความจริงกับยัยอุ๊ ชั้นบอกเลยว่ามีแต่เสียกับเสีย พวกเราจะอยู่ยังไงถ้าทุกคนในวิทยาลัยรู้ว่าพวกเรานะถูกลุง...."

"หยุด ๆ ๆ" โดนัทยกมือขึ้นห้ามปรามเพื่อนรัก "อย่าพูดคำนั้น ชั้นไม่อยากได้ยิน!!!"

"งั้นแกก็บอกมาดิวะเจ๊ เราควรทำยังไงดี?" เฟิร์นเอ่ยปากถามความคิดเห็นจากโดนัทบ้าง "ไอ้นั่นก็ไม่ดี อันนี้ก็ไม่ได้ เสนอมาซิเจ๊ เราต้องทำยังไง!!!"

"โอ้ยยยย!!!! ชั้นปวดหัว!!?ปวดหัว!!?ปวดหัว!!? ไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว!!!! เบื่ิอ!!!" โดนัทตอบ "ชั้นไม่คุยแล้วเรื่องนี้ จะอ่านหนังสือ พอเถอะว่ะเฟิร์น อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดเถอะว่ะ แม่งเบื่อชิบหาย!!!!"

"เออ!!!!เจ๊ก็เป็นแบบนี้ตลอดละวะ!!!" เฟิร์นตะคอกใส่ ก่อนหันหลังกลับไปอ่านหนังสือสอบ พอสักพักป้าอัญชลีก็โทรมา บอกว่าวันเสาร์ว่างไหม เพราะแม่ของเธอบินมาจากเชียงใหม่มาค้างคืนที่กรุงเทพ แถมเจ้าเจมส์ หนุ่มนักเรียนนายร้อยก็ได้ออกมาพักผ่อนที่บ้าน



"เฟิร์นรู้ไหมจ๊ะว่าเจมส์เค้าบ่นคิดถึงเฟิร์นตลอดเลยนะ ป้าน่ะอยากให้เฟิร์นเจอกับเจมส์จริง ๆ" ป้าอัญชลีแซวหลานสาวเล่น โดยที่ไม่รู้เลยว่าหลานสาวของตัวเองกำลังมีปัญหาใหญ่ในวิทยาลัยพยาบาล เฟิร์นเดินออกไปตรงนอกระเบียง ตอบตกลงไปตามมารยาท ทางฝั่งโดนัทเองก็รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อยกับภาพที่เห็น

"มีหนุ่มนักเรียนนายร้อยมาชอบแล้วยังใฝ่ต่ำไปชอบลุงภารโรงแก่ ๆ อีก ไม่รู้ว่าในสมองยัยเฟิร์นคิดอะไรอยู่กันแน่!!!"

...................................................................................................

ตัดมาที่ปัจจุบัน โดนัทในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์รองเท้าแตะเดินตรงเข้ามาหาภารโรงเฒ่าด้วยสีหน้าบึ้งตึง ในขณะที่ลุงพลยิ้มหวานให้เมียรักหมายเลขสองอย่างอารมณ์ดี แต่โดนัทไม่ยิ้มตอบ เธอตบที่โต๊ะเบา ๆ ก่อนเริ่มเปิดฉากสนทนา

"ลุงรู้ไหมคะว่าลุงทำอะไรลงไป?" ณิชาเอ่ยปากประโยคแรก "หนูไม่รู้หรอกนะว่าลุงเคยทำแบบนี้กับใครนอกจากหนูกับเฟิร์น แต่สิ่งที่ลุงทำมันเลวทรามมากจนรับไม่ได้!"

"นี่อย่าบอกนะว่าโดนัทรู้แล้วว่าลุงกับ...." ลุงพลตอบ

"ใช่ค่ะ...คิดว่าหนูไม่รู้เหรอ? นั่นเพื่อนสนิทหนูนะคะลุง เรามีอะไรเราก็บอกกันตรง ๆ เฟิร์นบอกหนูทุกอย่างแล้วว่าลุงน่ะปล้ำเธอ แล้วลุงก็ยังทำกับหนูแบบนั้นอีก" โดนัทกัดฟันแน่นด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันไป ทั้งโกรธแค้นและเสียใจที่นักการเจ้าเล่ห์ไม่เคยจริงใจกับเธอ "แล้วก็เรื่องไอ้บิ๊กอะไรนั่นเมื่อวันก่อน เรื่องผู้หญิงชื่อพิม หนูถามลุงหน่อยเถอะว่าลุงไม่ได้ทำแบบนั้นจริง ๆ ใช่ไหม?"

"ลุงไม่ได้ทำ...." ชุมพลปฏิเสธหน้าตาย ก่อนรีบลุกขึ้นเพื่อเอาใจเมียเด็กทอมขี้หึงคนนี้ "ไม่เอาน่าหนูโดนัท อย่าหึงลุงซิ"

"หึงห่าอะไร!!!!" โดนัทตวาดเสียงดัง "ลุงคะ มึงทำเหี้ยอะไรของมึงอยู่รู้ตัวไหม? อัปรีย์!!! ระยำ!!! ทำไมกูต้องมาเจอคนอย่างมึงด้วยวะ!!!"

โดนัทที่ตบะแตกด่าใส่ลุงพลเป็นชุด เมื่อเห็นว่าไม้อ่อนใช้ไม่ได้ผล ลุงพลแกเลยตัดสินใจจับกดโดนัท แต่เด็กสาวคนนี้นั้นแข็งแรง เลยทำให้การปราบพยศสาวห้าวคนนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย โดนัทตบตีสารพัด ส่วนลุงพลก็พยายามจับโดนัทขึงกับโต๊ะ

"ปล่อยกูนะ!!!" โดนัทร้องเสียงดัง น้ำตาคลอเบ้า "ทำไมทำแบบนี้!!!! ทำไม!!!! อู้อี้ ๆ ๆ"

"เบา ๆ หน่อยซิโดนัท เดี๋ยวทุกคนก็รู้เรื่องของเราหรอก!!" ภารโรงเฒ่าที่เรี่ยวแรงกลับมาเป็นปกติแล้วใช้ฝ่ามืออันหยาบกร้านปิดปากของโดนัท จนเด็กสาวมีท่าทีสงบลง จนมนุษย์ลุงแน่ใจเลยปล่อยมือ

"นี่คือรางวัลของคนเจ้าชู้!!!" โดนัทใช้เข่ากระทุ้งเข้าไปที่เจ้าโลกของภารโรงเฒ่าด้วยความโกรธ มนุษย์ลุงเลยล้มลงไปกองบนพื้นตัวงอเหมือนกุ้ง โดนัทยิ้มเยาะด้วยความสะใจที่ได้ลงโทษลุงพลคนหื่นคนนี้ แต่มันยังน้อยไปกับสิ่งที่มันสมควรได้รับ

"อู้ยยยยย ทำไมทำกับลุงแบบนี้ โดนัทจ๋า" ลุงพลโอดครวญเสียงหลง

"ก็ลุงอยากเจ้าชู้ทำไม?" โดนัทตอบ "เมื่อหลายวันก่อนลุงทำอะไรน้องรหัสหนู?"

"น้องนาถเหรอ?" ลุงพลตอบ "ลุงไม่ได้ทำอะไร โอ้ยยยยยยย!!!!!"

"ตอบมานะไอ้แก่ตัณหากลับ ไอ้ห่า แก่จะลงโลงอยู่แล้วยังทำตัวหน้าม่ออีกนะมึง!!!" โดนัทก้มตัวลงหยิกที่ต้นแขนของภารโรงเฒ่าเพื่อเค้นคำตอบ

"มันเป็นอุบัติเหตุ!!!!" ลุงพลร้องเสียงหลง "ปล่อยลุงไปเถอะ ลุงเจ็บ โอ้ยยยย!!!!"

"โกหก!!!" โดนัททำเสียงดุ "น้องนาถฟ้องหนูว่าลุงจูบเธอ ทำไมลุงชั่วแบบนี้คะ!!!"

"มันเป็นอุบัติเหตุ!!!! ลุงบอกแล้วไงมันเป็นอุบัติเหตุ!!!!" ลุงพลร้องเสียงดังขึ้น "ลุงมีใบรับรองแพทย์ หนูจะดูไหม? ลุงไม่สบาย ลุงแก่แล้ว ลุงไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นอย่างที่หนูคิด หนูเข้าใจลุงผิดแล้ว!!!"

"จริงเหรอ?" โดนัทฉุกคิดขึ้นไหน "งั้นขอหนูดูหน่อยซิใบรับรองแพทย์"

ลุงพลที่นอนตัวงอเป็นกุ้ง ค่อย ๆ ลุกขึ้นเพื่อหยิบเอกสารใบรับรองแพทย์ให้โดนัทดู ลุงพลป่วยอย่างที่แกว่าจริง ๆ จนทำให้ความโกรธของโดนัทคลายลงไปบ้าง แต่เธอก็ยังอดเคลือบแคลงไม่ได้อยู่ดี

"ลุงไม่ได้ทำอะไรน้องนาถใช่ไหม?" โดนัทถามอีกครั้ง "พูด!!!"

"ทุกอย่างมันเป็นอุบัติเหตุ ลุงไม่ได้ตั้งใจ...." ลุงพลตอบเมียทอมเด็กสุดโหด "ลุงรักแค่หนูโดนัทเท่านั้น"

"อย่า ๆ ๆ ๆ" โดนัทส่ายหน้า "อย่าลืมเรื่องเฟิร์น ลุงทำร้ายหนูไม่พอ ลุงทำร้ายเพื่อนหนูด้วย ลุงโกหกหนูเรื่องนี้ หนูให้อภัยลุงไม่ได้จริง หนูไม่มีอะไรจะคุยกับลุงอีกแล้ว หนูคิดว่าจากนี้ไปเราต่างคนต่างอยู่เถอะค่ะลุง"

"เมียลุงตาย เหลือลุงคนเดียว" ลุงพลเริ่มเดินตามแผนเกลี้ยกล่อมเมียเด็กสุดห้าวคนนี้อีกครั้ง "ใช่...ลุงบอกตามตรง ลุงแอบชอบหนูเฟิร์นมานาน หนูก็รู้ เรื่องแบบนี้มันห้ามใจกันได้ที่ไหน ลุงพยายามห้ามใจแล้วแต่ลุงทำไม่ได้ แล้วก็ตอนนั้นเหมือนเฟิร์นเค้าเองก็มีใจให้ลุง ทุกอย่างก็เหมือนไปได้ดี...."

โดนัทที่เหมือนกำลังจะเดินออกจากห้องไปหันกลับมามองที่ลุงอีกครั้ง มีบางอย่างที่เธออยากได้ยินจากปากของมนุษย์ลุงจอมเจ้าเล่ห์คนนี้

"ลุงกับเฟิร์นเคยสัญญากันว่าจะไม่มีใครอีก เฟิร์นเป็นคนบอกลุงเองด้วยซ้ำว่าจะไม่ยอมมีใครนอกจากลุง ลุงก็ดีใจ ฝันไปไกล ไม่คิดว่าจะมีเด็กสาวรุ่นราวคราวหลานมารักคนวัยใกล้ฝั่งอย่างลุง แต่มาอีกวัน หนูเฟิร์นก็เดินควงกับหนุ่มนักเรียนนายร้อย แล้วจะให้ลุงทำยังไง"

ภารโรงเฒ่าเล่าความจริงทุกอย่างให้โดนัทฟัง มันทำหน้าตาโศกเศร้าเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น จนโดนัทมีท่าทีหวั่นไหวไม่น้อย

"จนลุงมาเจอหนูโดนัท หนูคิดว่าจะมีใครสักกี่คนที่ย่อมเสี่ยงตายช่วยหนูแบบนั้น" ลุงพลย้อนถาม "ตอนแรกลุงก็ไม่ได้คิดอะไรกับหนู แต่...."

"พอเถอะค่ะ หนูไม่อยากได้ยิน...." โดนัทรีบตัดบท ก่อนเอื้อมมือปาดน้ำตาจากแก้ม "แล้วเรื่องน้องพิมอะไรนั่น กับหมอพลอย ลุงจะว่ายังไง?"

"น้องพิมเค้าน่าสงสาร มีแฟนแย่ ๆ แบบเจ้าบิ๊ก ลุงถามหนูหน่อย ถ้าหนูเป็นลุง หนูจะยอมอยู่เฉย ๆ ให้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งถูกผู้ชายรังแกไหม?"มนุษย์ลุงใช้วาทศิลป์ขั้นเทพหว่านล้อมเด็กสาว "ลุงไม่ได้ทำอะไรต่ำตมแน่ ๆ ลุงช่วยน้องพิมด้วยใจบริสุทธิ์ แต่ไอ้เด็กหนุ่มที่ชื่อบิ๊กมันคิดอกุศลกับลุง"

"แล้วกับหมอพลอยล่ะ จะว่ายังไง?" โดนัทถาม "ทำไมหมอพลอยถึงอยู่กับลุงสองต่อสองได้คะ"

"หมอพลอยแกเอาของฝากมาให้ลุง พอดีหมอพลอยเค้าอาสาดูแลหมาแมวแทนลุง ตอนลุงป่วย ก็เลยหวังดีหาของกินอร่อย ๆ มาฝากลุง ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่านั้นเลยโดนัท ลุงสาบานกับพระเลยเอ้า!!!" มนุษย์ลุงพนมมือไหว้หิ้งพระบนเพดานห้องเพื่อยืนยันความจริงใจ

โดนัทมีท่าทีอ่อนลง แต่กับมนุษย์ลุง มันแอบหรี่ตาอย่างเจ้าเล่ห์ อุบายเล่าความจริงเพียงครึ่งเดียวแล้วตีหน้าเศร้าใช้ได้ผลเสมอกับคนนิสัยตลบตะแลงอย่างมัน เพราะแบบนี้แหละมันเลยมีเมียเยอะ เพราะไม่มีใครจับมันได้สักที

โดนัทยืนกอดอก ฟังทุกสิ่งทุกอย่างที่ลุงพลพูด เธอมาคิดดูแล้วมาถึงขั้นนี้ลุงพลคงไม่น่าโกหกเธอ เพราะถึงขนาดยอมพูดเรื่องเฟิร์นแบบเปิดอก อีกทั้งลึก ๆ เธอก็นึกหมั่นไส้เฟิร์นเหมือนกัน เพราะสิ่งที่ลุงพลเล่ามันจริง เฟิร์นเป็นเด็กสาวที่โลเล เอาแน่เอานอนไม่ได้ ไม่รู้ว่าตกลงแล้วจะเลือกใครกันแน่ระหว่างลุงพลคนหื่นกับหนุ่มเจมส์นักเรียนนายร้อยอนาคตไกล

"เอาเป็นว่าหนูหายโกรธลุงแล้วใช่ไหมจ๊ะโดนัทจ๋า" ลุงพลที่อาการดีขึ้นค่อย ๆ เดินเข้าไปหาและโอบกอดเมียเด็กของมันเพื่อเอาอกเอาใจ โดนัทยิ้มอ่อนที่มุมปากอย่างผู้กำชัย แต่เธอยังไว้ตัวตามสไตล์สาวเมืองหลวง "ตอนนี้ชัดเจนแล้วนะว่าลุงน่ะรักโดนัทคนนี้คนเดียว"

"อย่าให้หนูรู้นะว่าลุงมีคนอื่นอีกนอกจากหนู...กับเฟิร์น" โดนัทยื่นคำขาดอีกครั้ง "กับเฟิร์นหนูจะยกให้เป็นกรณีพิเศษ แต่ถ้าเป็นไปได้ หนูไม่อยากให้ลุงไปยุ่งกับเฟิร์นอีก ตกลงไหมคะลุง"

ลุงพลหอมแก้มซ้ายขวาโดนัทอย่างอารมณ์ดี โดนัทพยายามปัดป้องพอเป็นพิธี พอรู้สึกตัวอีกที ลุงพลก็จูงเด็กสาวเข้าไปในห้องเก็บของที่มันเคยใช้เป็นจุดซ่อนตัวจากไอ้บิ๊ก และเป็นห้องเปิดซิงบรรเลงเกมรักต่างวัยกับน้องเฟิร์นมาแล้วหลายยก

"ลุงพลอย่าค่ะ....." โดนัทร้องครวญครางขณะมนุษย์ลุงเอาหน้าซุกไซ้ไปตรงเป้ากางเกง ใครเลยจะรู้ว่าเบื้องหลังสาวห้าวสุดแกร่งอย่างโดนัทเองก็ไม่ต่างจากหญิงสาวทั่วไป ที่ต้องการรสรักทางเพศมาเติมเต็มไฟราคะในจิตใจของตัวเอง

......................................................................................................

ทางฝั่งน้องนาถ หลังจากอ่านหนังสือช่วงเช้าเสร็จ เธอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนกลางดึกที่พี่อุ๊มาขอเคลียร์ปัญหากับเธอ ทั้งคู่มีปากเสียงกันเล็กน้อย แต่พี่อุ๊ยืนยันว่าทั้งหมดที่เธอทำนั้นบริสุทธิใจ และทำไปเพราะหวังดีกับทั้งสามคน

"พี่รู้ว่าพี่น่ะชอบวุ่นวายเรื่องคนอื่น แต่พี่ไม่ได้ตาฝาดแน่ ๆ พี่เห็นโดนัทกับลุงพลที่เซ็นทรัลลาดพร้าวจริง ๆ น้องคิดว่าพี่อยากมีปัญหากับเพื่อนนักเหรอ พี่ก็รักเฟิร์นรักโดนัทเหมือนกัน ทั้งสองก็เป็นเพื่อนพี่"



"แล้วพี่จะให้หนูทำยังไงคะ?" นาถตอบ "หนูไม่รู้ว่าจะเชื่อใครอีกแล้ว"

"นาถฟังพี่นะ" ยัยอุ๊เอื้อมมือกุมต้นแขนทั้งสองข้างของรุ่นน้องคนสวยไว้ "พี่ยืนยันว่าพี่พูดความจริง พี่อยากให้นาถลองสืบเรื่องราวของโดนัทดู เฟิร์นด้วยก็ได้ พี่ว่าทั้งคู่มีลับลมคมในบางอย่าง โดยเฉพาะเรื่องลุงพล"

นาถรดาฉุกคิดจากสิ่งที่พี่อุ๊บอก นึกถึงเหตุการณ์วันก่อน ทั้งสองมีท่าทีแปลก ๆ ขณะที่เธอคุยกับลุงพล มันเหมือนอาการของผู้หญิงที่หึงหวงของรักของตัวเองมากกว่า นาถรดาเลยตอบตกลง เพราะเธอก็สงสัยในพฤติกรรมบางอย่างของโดนัทและเฟิร์นด้วยเช่นเดียวกัน

หลังจากเด็กสาวอ่านหนังสือเสร็จ ก็เดินลงมารับของที่พ่อแม่ส่งมาจากทางปักษ์ใต้ ระหว่างรอลิฟต์ขึ้นห้อง เธอเหลือบเห็นโดนัทแอบเดินลัดเลาะไปที่สวนหญ้าหลังหอพัก ซึ่งทางตรงนั้นเป็นทางที่ใช้ตรงไปยังห้องพักภารโรง

นาถรดาขมวดคิ้ว โดนัทมีธุระอะไรอะไรถึงไปตรงนั้น พอลิฟต์เปิดเธอก็เดินขึ้นลิฟต์ไปเพื่อเอาของเก็บไว้บนห้อง สักพักพี่อุ๊ก็ไลน์มาถามข่าวคราวสองสาวคู่เลสจากนาถรดา สาวน้อยหน้าหวานจากปักษ์ใต้ตอบไปว่าเห็นโดนัทเดินไปที่สวนหลังพอพักหญิง ซึ่งทางตรงนั้นเป็นทางตรงไปยังห้องพักภารโรง นาถถามกลับพี่อุ๊ไปว่าสนใจไปกับเธอไหม แต่พี่อุ๊ปฏิเสธ เธอบอกว่าวันนี้ต้องขับรถไปรับน้องที่เรียนพิเศษ

"งั้นเดี๋ยวนาถไปสืบเองก็ได้ค่ะพี่อุ๊" นาถตอบไลน์ไป

"ระวังตัวนะนาถ ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ถ่ายภาพเก็บไว้ จะได้ใช้เป็นหลักฐานมัดตัวลุงพลได้ สู้ ๆ นะ" ยัยอุ๊ตอบไลน์กลับมาพร้อมส่งสติ๊กเกอร์ตัวการ์ตูนเป็นกำลังใจให้ ซึ่งนาถไม่ได้รู้สึกอะไร เด็กสาวในชุดเสื้อยืดแขนยาว กางเกงขาสั้น บอกกับรูมเมทว่าจะออกไปข้างนอก โดยจุดหมายปลายทางที่เธอต้องการจะไปคือห้องพักภารโรง

นาถรดาเดินลงมาจากลิฟต์ เห็นภาพของพี่เฟิร์นในชุดลำลองกำลังพนมมือไหว้ญาติผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ในชุดเครื่องแบบธนาคารมีชื่อเสียงของประเทศไทย ก่อนเดินตามหลังเพื่อขึ้นรถไป ทางฝั่งเฟิร์นเหมือนรู้สึกตัวว่ามีคนเห็น เลยหันกลับไป พอเห็นเป็นน้องนาถเลยโบกมือให้ ก่อนเดินตามป้าอัญชลีขึ้นรถไปทำธุระด้านนอก

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวิทยาลัยพยาบาลก็ดูเหมือนปกติธรรมดาทั่วไป สำหรับน้องนาถ พ่อแม่ของเธอบอกว่าอาทิตย์หน้าจะขึ้นมาเยี่ยม เธอเองก็รู้สึกเหงา แต่ก็มีเฟสบุ๊คไว้เล่นแก้เหงา ไว้คุยกับเพื่อน ๆ ที่หาดใหญ่แก้เหงาบ้าง

พอนึกถึงภารกิจที่ต้องทำ นาถรดาเลยเดินตรงไปยังห้องพักภารโรง เพื่อสืบหาความจริงบางอย่าง

......................................................................................

ในที่สุดนาถรดาก็เดินมาถึงห้องพักภารโรง ทุกอย่างดูปกติ ประตูหน้าต่างถูกปิดมิดชิด ในช่วงวันหยุด แทบไม่มีใครมาเดินเพ่นพ่านแถวนี้ เด็กสาวสูดหายใจเข้าออกลึก ๆ เพื่อทำใจ ก่อนลองบิดลูกบิดประตู และพบว่ามันไม่ได้ล็อค

นาถรดาเหลือบมองซ้ายขวา ห้องพักภารโรงดูเงียบสงบ เพราะวันนี้ไม่มีใครทำงาน แต่เธออดสงสัยไม่ได้ว่าใครกันที่มาเปิดห้องภารโรงในวันหยุด ซึ่งคนที่ถือกุญแจมีเพียงไม่กี่คน โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าหนึ่งในนั้นคือลุงชุมพล เด็กสาวเหลือบมองโต๊ะทำงานของลุงพล ก็พบร่องรอยที่เหมือนเคยมีคนอยู่ในบริเวณนี้เมื่อไม่นาน



นาถรดาสวมบทเป็นโคนันยอดนักสืบ เพราะความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว เธอเลยต้องสืบให้ได้ว่ามันมีอะไรเกิดขึ้น

"อย่าค่ะ....ลุง" เสียงของใครบางคนร้องครวญครางในห้องเก็บข้อง นาถรดาหันไปมองด้วยความสงสัย เสียงนั้นมันช่างคุ้นเคยเหมือนเสียงที่เธอเคยได้ยินเป็นประจำ เสียงพี่โดนัท!!

"ลุง....อย่าเลียตรงนั้น....อร๊ายยยย" ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ เสียงยิ่งดังชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ หัวใจของนาถรดาเต้นเป็นจังหวะด้วยความตื่นเต้น ดูเหมือนว่าสิ่งที่พี่อุ๊พูดอาจเป็นความจริง

นาถรดาหลับตา หายใจเข้าออกเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนบิดลูกบิดประตู ราวกับทุกอย่างถูกกำหนดไว้ ด้วยความเร่งรีบของโดนัทและลุงพล ทำให้ทั้งคู่ลืมเรื่องความปลอดภัยขั้นพื้นฐาน นั่นคือการล็อคกุญแจ จนทำให้นาถรดาเดินเข้ามาภายในห้องพักภารโรงได้

"ลุงพล....หนูเสียวววว" โดนัทในสภาพเกือบเปลือย ด้านมีเสื้อยืดที่ถูกถลกจนเห็นหน้าอกหน้าใจเปลือยเปล่า บราเซียสีขาวถูกกองไว้ข้าง ๆ บนกองกางเกงยีนส์และกางเกงในสีขาว พี่รหัสนั่งถ่างขาให้ภารโรงเฒ่าได้ชิมรสชาติอาหารทะเลอย่างเอร็ดอร่อย "นาถ....นาถมาที่นี่ได้ไง!!!"

ลุงพลที่ได้ยินเช่นนั้น เลยหันไปมองนาถรดา และภาพที่เด็กสาวจากปักษ์ใต้ไม่มีวันลืมคือภาพใบหน้าที่หื่นกามของมนุษย์ลุงที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามของพี่รหัสสาว

"พี่โดนัท ลุงพล ทำอะไรกันอยู่คะ...." นาถรดามองตาค้าง ไม่คิดว่าสิ่งที่พี่อุ๊พูดจะเป็นความจริง พี่โดนัทกำลังเสพเมถุนกับนักการภารโรงเฒ่าชุมพลอย่างออกรสอยู่ในห้องเก็บของ

มาต่อแบบรวดเร็วทันใจดีจังครับ สงสัยเมียคนต่อไปของลุงพล คือ น้องนาท เเน่ๆ ขอบคุณผู้ประพันธ์จากใจครับ

เอาละสิ น้องนาถ ได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น ซะแล้ว

อยากรู้แล้วสิ ต่อไป
มนุษย์ลุง จะทำอย่างไร
น้องโดนัท จะทำแบบไหน
น้องนาถ จะทำยังไง



................................................

ใครจะอ่านผลงานทุกโพสต์ในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,
ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,
thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก
ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา
เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..
ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1 ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน
แบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ
แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .

................................................*.:｡*ﾟ'ﾟ･.｡.:*ﾟ'ﾟ･.｡.:* *.:｡*ﾟ 'ﾟ･.｡. :* (◠‿◠: ✿)*..............................................

โดนปิดปากแน่งานนีน้องนาถ โดน8นิ้วลุงพล แล้วจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแน่ หุหุ

[spr566]

ทายว่าหักมุมให้ลุงแกเป็นหมันหรือทำหมันนานแล้ว สาวกี่คนก็ไม่มีวันท้องกับแก แต่อาจท้องกับคนอื่นก็ไม่แน่ 555

แบบนี้หนูนาถโดนปิดปากแน่ๆ แล้วโดนัทจะว่ายังไงหละที่นี้ 

น้องดา เลือกข้างไปเลยคงไม่เป็นไร แต่ดันเกิดสงสัย เลยตามมาจนเกิดเรื่อง อิอิ อ้างข้างๆคูๆ แบบลุง จะโชคดีอย่างลุงบ้างมั้ยนี่ อยู่ดีๆมีหมูมาชนปังตอ ขอบคุณครับ

สาวน้อยเข้าถ้ำเสือซะแล้ว สวิงกิ้งไปเลยลุง

ขอบคุณครับ..เอาแล้ว..จากความรู้สึกของโดนัทที่ต้องการให้ลุงพลหยุด..แต่สถานการณ์แบบนี้..คงต้องจำยอมให้ลุงพลช่วยปิดปากน้องนารถแน่

มาต่อแบบรวดเร็วทันใจดีจังครับ สงสัยเมียคนต่อไปของลุงพล คือ น้องนาท เเน่ๆ ขอบคุณผู้ประพันธ์จากใจครับ

ขอบคุณสำหรับการติดตามครับ อย่างที่ท่านคิดนั่นแหละ ผมเคยบอกแล้วว่าต้องตามคิว ฮ่าๆๆๆ

เอาละสิ น้องนาถ ได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น ซะแล้ว

อยากรู้แล้วสิ ต่อไป
มนุษย์ลุง จะทำอย่างไร
น้องโดนัท จะทำแบบไหน
น้องนาถ จะทำยังไง

ขอบคุณสำหรับการติดตามครับท่านไก่ บันเทิงแน่นอน มนุษย์ลุงไม่ปล่อยน้องนาถแน่ ๆ รนหาที่แท้ ๆ อิอิ

โดนปิดปากแน่งานนีน้องนาถ โดน8นิ้วลุงพล แล้วจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแน่ หุหุ

ไม่เหลือแน่นอนครับงานนี้ รอติดตามตอนต่อไปให้ดีครับ ยังมีเซอร์ไพส์

ทายว่าหักมุมให้ลุงแกเป็นหมันหรือทำหมันนานแล้ว สาวกี่คนก็ไม่มีวันท้องกับแก แต่อาจท้องกับคนอื่นก็ไม่แน่ 555

ท่านทายได้แบบว่า.....ไม่ตอบดีกว่า เดี๋ยวมีคนรู้ อิอิ

แบบนี้หนูนาถโดนปิดปากแน่ๆ แล้วโดนัทจะว่ายังไงหละที่นี้ 

เดี๋ยวก็รู้ครับ อยากให้รอติดตามตอนต่อไป อาจมี 3P ที่ทุกคนรอคอย อิอิ

น้องดา เลือกข้างไปเลยคงไม่เป็นไร แต่ดันเกิดสงสัย เลยตามมาจนเกิดเรื่อง อิอิ อ้างข้างๆคูๆ แบบลุง จะโชคดีอย่างลุงบ้างมั้ยนี่ อยู่ดีๆมีหมูมาชนปังตอ ขอบคุณครับ

บางทีผมแต่ง ผมยังอดขำไม่ได้ ในโลกของความจริงจะมีคนอย่างลุงพลไหมนะ ดวงเฮงเรื่องผู้หญิงตอนแก่ 5555

สาวน้อยเข้าถ้ำเสือซะแล้ว สวิงกิ้งไปเลยลุง

ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเสมอครับ และตอนต่อไปอาจมีแซนด์วิชให้ทานกัน แต่อาจผิดที่หลายคนคาดไว้ว่าจะเป็นคู่เฟิร์นกะโดนัทฟัดกับลุง โดยเปลี่ยนจากเฟิร์นเป็นนาถแทน ฮ่าๆ

ขอบคุณครับ..เอาแล้ว..จากความรู้สึกของโดนัทที่ต้องการให้ลุงพลหยุด..แต่สถานการณ์แบบนี้..คงต้องจำยอมให้ลุงพลช่วยปิดปากน้องนารถแน่

ตอนนี้คงต้องให้ลุงพลหยุดน้องนาถครับ ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ไม่ให้ความลับแตก ถ้าความลับรั่วไหลบันเทิงแน่นอน 55555

ขอแอบเติมอีกนิด ถ้าต้องไล่ปิดปากอย่างนี้ สุดท้ายลุงอาจต้องจัดการ ป้าของเจมส์ หรือ ผอ.โรงเรียนพยาบาลด้วยมังครับ 555

โคนัน โดนแน่ๆ งานนี้

ขอบคุณมากๆครับ น้องนาทจะโดนลุงลงโทษหรือเปล่าครับ

ได้นาถ เมียคนที่ 4 แบบโดนัสปฎิเสธไม่ได้ ต้องปล่่อยไปเพื่อปิดปาก โชคดีจริงๆ เหตุการณ์พาไปให้โชคดีแท้ ลุงพระเอกของเรา รอตอนใหม่กับเมียใหม่ ขอบคุณครับ

ตาลุงผมจะไหวไหมนะอย่าให้คนเขียนทำให้แกเจอไรหนักๆเลยเอาใจช่วยแกอยู่