อาถรรพ์ปลัดขิก ตอนที่ 17 คลายความทุกข์ให้พยาบาลสาว Part 2

[tal112511]

นิสาเรียบร้อย

[kit77555]

ได้แน่ๆ

[a park]

แล้วนิสาก็ใช้ผ้าเช็ดไปตามลำตัวของป๊อดแรงขึ้นอย่างหมั่นไส้ปนขบขัน  เธอรู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้ช่างมีวิธี
ยั่วประสาทให้เธอต่อปากต่อคำกับเขาอย่างไม่รู้เบื่อ  จนเธอรู้สึกเสียดายว่า พรุ่งนี้ป๊อดก็คงต้องกลับบ้านแล้ว
หากเขาไม่อยู่ซะแล้วเธอก็คงเหงาและรู้สึกเซ็งๆเช่นเดิมเหมือนที่ผ่านมา


"ป๊อด...พรุ่งนี้ก็ได้กลับบ้านแล้ว ดีใจไหม"


"ไม่...ไม่อยากกลับ....อยากอยู่กับพี่นานๆ"


"ปากหวานนะเรา"

นิสาเลื่อนผ้าลงไปยังจุดที่ต่ำกว่าสะดือ แล้วเหลือบมองไปยังเจ้าลำเอ็นที่ยาวใหญ่เกินตัวเจ้าของ พร้อมกับใช้ผ้าเช็ด
ไปมาอย่างแผ่วเบา

"พี่นิสา.........พี่จะทรมานผมไปถึงไหน"

ป๊อดโอดครวญแล้วทำหน้าอย่างน่าสงสาร


นิสาทำเป็นเฉย เพราะเธอเองก็รู้สึกใจสั่นกับท่อนเอ็นของป๊อดอยู่เช่นกัน  แต่เมื่อเหลือบไปดูหน้าป๊อด ก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมา

"อะไรอีกล่ะ"


"พรุ่งนี้ผมก็จะกลับแล้ว....ช่วยผมหน่อยเถอะนะ"


นิสาถอนหายใจเฮือกใหญ่  แต่ไม่ใช่เพราะความรำคาญ แต่เป็นที่เธอเองก็รู้สึกหวิวใจอยู่เหมือนกัน ที่พรุ่งนี้จะไม่ได้คุยกับป๊อดแล้ว 
เธอจึงตัดสินใจทำสิ่งที่ไม่เคยคิดจะทำให้ใครลงไป  เธอเอื้อมมือไปกำท่อนเอ็นของป๊อดไว้แล้วรูดขึ้นลงอย่างช้าๆ


"อย่างนี้ใช่ไหม ที่เธอต้องการ"

ป๊อดตาเยิ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม  แล้วพูดขึ้นตอบเธอ

"ขอบคุณมากครับพี่นิสา  แต่ถอดถุงมือออกจะได้ไหมครับ"


นิสาค้อนป๊อดอย่างหมั่นไส้ แล้วถอดถุงมือออกตามที่ป๊อดต้องการ เธอโอบมือกำท่อนเอ็นของเขาไว้อีกครั้ง  แต่ครั้งนี้เธอรู้สึกได้ถึง
ความอุ่นร้อนและแข็งเกร็งของกล้ามเนื้อส่วนนั้นได้อย่างชัดเจน  เธอรูดมันเข้าและออก พร้อมกับจ้องมองส่วนเงี่ยง
อันเบ่งบานที่หุบเข้าหุบออกจาการรูดของเธอด้วยใจที่สั่นหวิวมากยิ่งขึ้น

เธอเคยทำเช่นนี้ให้กับแฟนของเธอเมื่อครั้งเขายังมีชีวิตอยู่  เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนไม่ให้คนรักของเธอล่วงล้ำจนเธอตกเป็นของเขา
ก่อนวันแต่งงาน


"อูยยย.......ซี๊ดดดดด.............พี่นิสา ดีเหลือเกินครับ"







นิสาเหลือบดูหน้าป๊อดที่กำลังแสดงอารมณ์ซ่านเสียว ก็ยิ่งคิดถึงคนรักของเธอมากยิ่งขึ้น   จนในที่สุดเธอก็ไม่สามารถทำให้ป๊อดได้อีกต่อไป 
เธอผละมือจากท่อนเอ็นของป๊อด แล้วเบือนหน้าหันไปร้องไห้โฮเสียงดังลั่น


ในขณะที่เธอปลดปล่อยความเศร้าของเธอด้วยการร้องไห้อยู่นั้น เธอก็รู้สึกได้ถึงฝ่ามือของคนคนหนึ่งกำลังลูบไล้เรือนผมของเธออย่างแผ่วเบา 
เธอจึงคิดว่าเป็นป๊อดและหันกลับไปเพื่อจะบอกแก่ป๊อดว่า เธอทำให้เขาอีกไม่ได้แล้ว

แต่พอได้เห็นหน้าของคนที่กำลังลูบไล้เส้นผมของเธออยู่ เธอก็ต้องตกใจจนตาเบิกกว้าง


"พี่ชิน !"


เธอทั้งตกใจ ประหลาดใจ จนขนลุก เธอหันไปมองหาร่างของป๊อดที่นอนอยู่บนเตียงแต่ก็ไม่พบ

"พี่มาได้อย่างไงเนี่ย...พี่ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ"


ป๊อดอาศัยช่วงที่นิสากำลังร้องไห้ฟูมฟายถึงคนรัก เข้ากสินดินแล้วอธิษฐานเปลี่ยนรูปตนเอง ให้เป็นไปตามรูปคนรักของนิสาในโทรศัพท์ 
ร่างของป๊อดในเวลานี้ แปรเปลี่ยนเป็นชิน คนรักของนิสาในสภาพสวมใส่เสื้อผ้าตามที่นิสาคุ้นเคยในความทรงจำ แล้วยกแขนทั้งสอง
อ้าออกแล้วเอ่ยขึ้น

"นิสา  นี่พี่เอง พี่คิดถึงนิสาเหลือเกิน "


นิสายิ้มตาเบิกกว้างออกมาอย่างดีใจ  ใช่แล้ว  นี่คือพี่ชินที่เธอคุ้นเคย ความดีใจและตื้นตันใจจุกแน่นขึ้นในอกของเธอ
จนไม่อาจทนนิ่งอยู่ต่อไปได้  ไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นผีหรือคน เธอก็ไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว  เธอได้แต่ร้องเรียกอยู่ภายในใจ
พี่ชิน  พี่ชินกลับมาแล้ว  แล้วเธอก็วิ่งโผเข้าไปซบหน้าลงที่แผงอกของเขาพร้อมกับสวมกอดอย่างแน่นหนาให้สมกับความทรมานที่กัดกินใจ
เธอมาเนิ่นนาน พร้อมกับปล่อยโฮเสียงดังออกมา

"นิสาดีใจเหลือเกิน....ฮือๆๆๆๆ..........



ป๊อดในร่างของชินสวมกอดพยาบาลนิสาอย่างปลื้มปิติที่ช่วยให้เธอสมหวัง  เขาใช้มือข้างหนึ่งตบหัวไหล่ของนิสาเบาๆ
เป็นการปลอบโยน แล้วพูดขึ้น

"พี่รักนิสามากรู้ไหม.....อภัยให้พี่เถอะนะที่พี่ทำให้นิสาเสียใจ พี่เองก็เป็นทุกข์มากเลยรู้ไหม"


นิสาใช้มือปาดน้ำตา แล้วเงยหน้ายิ้มให้กับคนรักของเธออย่างอ่อนหวาน  ป๊อดพึ่งเคยเห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขของนิสา
ก็ถึงกับจ้องมองเธอตอบด้วยความเคลิบเคลิ้ม  รอยยิ้มนั้นมันช่วยทำให้ใบหน้าของเธอน่ารักสดใสขึ้นเป็นอย่างมาก

"นิสาลืมมันไปหมดแล้ว  นิสาไม่สนใจอีกแล้วว่าพี่ชินจะเคยทำอะไร  ที่ผ่านมานิสาได้แต่อ้อนวอนร้องขอจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ขอให้นิสาได้พบกับพี่ชินอีกซักครั้ง"


ป๊อดจ้องมองความน่ารักของนิสา จนเขาอดไม่ได้ที่จะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของเธอแล้วลดสายตาไปที่ริมฝีปาก
งามน่ารักนั้น   นิสาเองในช่วงเวลาที่ชินยังมีชีวิตอยู่ เธอก็ไม่เคยปล่อยตัวให้ชินได้มีโอกาสแม้แต่จะจูบเธอเลยสักครั้ง
แต่มาในครั้งนี้ เธอพร้อมที่และยินยอมหมดทุกอย่างแล้ว หากว่าเขาคนนี้ต้องการ เธอรู้แล้วว่าไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับ
ทำให้คนที่เธอรักมีความสุขก่อนที่จะสายเกินไป 

นิสาปิดตาลงและเผยอริมฝีปากออกเป็นสัญญานให้คนรักของเธอรู้ว่าเธอพร้อมจะให้เขาจูบแล้ว  เมื่อป๊อดเห็นลักษณะอาการ
อย่างนั้นก็อดใจไว้ไม่ไหว ก้มลงประทับจูบลงบนริมฝีปากงามของนิสาทันที

ปากสัมผัสปากอย่างดื่มด่ำ ปลายลิ้นของเธอถูกป๊อดใช้ปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดพัวพันจนเธอรู้สึกขนลุกวูบวาบไปทั้งร่าง 
นี่เป็นจูบแรกในชีวิตที่เธอพึ่งจะเคยได้รับรสสัมผัส  มันทั้งชวนวาบหวิว ดื่มด่ำ จนเธอหลับตาพริ้มอย่างลืมตัว  ยิ่งป๊อดเองในตอนนี้
มีทั้งความช่ำชองและมีประสบการณ์ในการจูบผู้หญิงมาหลายต่อหลายครั้ง  ดังนั้นรสจูบของเขาจึงทั้งพริ้วไหว และต่อเนื่อง
มีทั้งอ่อนโยนสลับกับดุดัน จนนิสาถึงกับอ่อนระทวยไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม

ป๊อดตัดสินใจช้อนร่างบอบบางของนิสาเอาไว้ในวงแขนทั้งสองของเขา แล้ววางเธอลงอย่างนุ่มนวลบนเตียงคนไข้
แล้วรูดม่านบังตาเอาไว้  นิสาตัวสั่นคล้ายกับลูกนก เธอรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดอะไรขึ้น มันเหมือนอยู่ในความฝัน เธอทั้งมึนงง
และแปลกใจที่ชินคนรักของเธอมีชีวิตกลับคืนมาได้  และทั้งแปลกประหลาดใจ ที่จู่ๆก็ไม่มีร่างของป๊อดนอนอยู่บนเตียง
แต่มันก็มีระดับความสำคัญรองลงมากว่าความดีใจที่ได้เห็นชินอีกครั้ง 

เธอไม่เคยต้องตกอยู่ในลักษณะอาการเช่นนี้กับผู้ชายสองต่อสอง  ตาของเธอจ้องมองใบหน้าชายคนรัก ที่เธอคิดว่าจะไม่ได้พบกับเขา
อีกต่อไปแล้ว และจากวันนี้ไปก็ไม่รู้ว่าจะได้พบกันอีกหรือไม่  เธอจึงตัดความวิตกกังวลทั้งหมดออกไป และตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่า 
หากคนรักของเธอต้องการที่จะได้ตัวเธอในวันนี้ก็จะยินยอมและเต็มใจมอบร่างกายนี้ให้กับเขาอย่างเต็มใจ

ป๊อดสบตานิ่งกับนิสา แล้วรู้สึกป่วนปั่นจนไม่อาจยับยั้งอารมณ์ใคร่ที่ก่อตัวขึ้น  และคำนึงอยู่ภายในใจว่า

"พี่นิสา จากวันนี้ไป ผมจะเป็นตัวแทนให้กับพี่ชินเอง ผมจะรักและไม่มีวันที่จะทอดทิ้งพี่เป็นอันขาด"


แล้วป๊อดก็ตัดสินใจกระทำตามอารมณ์ปรารถนาที่กำลังโหมกระพือขึ้นมาอย่างรุนแรง  เขาทอดร่างลงนอนเคียงข้างกับนิสา
แล้วก้มลงประทับจูบเธออย่างดูดดื่มอีกครั้ง  แต่ครั้งนี้มือของเขาได้ลูบไล้วนเวียนไปมาอยู่บริเวณเหนือหัวเข่าของนิสา
แล้วลากเลื่อนขึ้นมาเรื่อยๆพร้อมกับขอบชายกระโปรงสีขาวของเธอจนร่นสูงขึ้นเผยให้เห็นเรียวขาอ่อนขาวผุดผ่องของพยาบาลสาว
และกางเกงในสีขาวที่ห่อหุ้มเนินสาวของเธอไว้ภายใน

กระดุมเสื้อพยาบาลของนิสาถูกปลดออกทีละเม็ด ๆจนหมด แล้วค่อยๆแบะออกจนเผยให้เห็นเรือนร่างของเธอที่ซ่อนอยู่ 
ป๊อดถอนริมฝีปากออกจากการจูบแล้วเลื่อนใบหน้าไปสูดดมกลิ่นหอมละมุนจากเนินแก้มสาวอย่างเต็มปอด  ก่อนที่จะเคลื่อนลงมาซุกไซ้
ไปตามลำคอและไล่ลึกลงสู่เนินอกสล้าง


"อืมมม............ฮืออ.........อืมมมมมม........"

นิสานอนหลับตานิ่งตัวแข็ง  เธอทั้งรู้สึกเกร็งที่ถูกสัมผัสลูบไล้เรือนร่าง  ทั้งรู้สึกวาบหวิวในทุกจุดที่ป๊อดเคลื่อนริมฝีปากไปเชยชม
จนเธอเองก็ถึงกับครางออกมาในบางครั้งอย่างลืมตัว และปล่อยอารมณ์ให้กระเจิงไปกับการโลมเล้าอย่างเคลิบเคลิ้ม
จนในที่สุดตะขอยกทรงของเธอก็ถูกปลดออกและปลิวออกไปจากร่าง จนเผยให้เห็นสองเต้างามกลมกลึงซึ่งยังไม่เคยต้องมือของชายใด 

ป๊อดจ้องมองดูทั้งสองเต้างามอย่างใกล้ชิดและนึกชมอยู่ภายในใจ ก่อนที่จะใช้มือลูบไล้บดบี้อย่างอดใจไว้ไม่ได้  จนนิสาเริ่มตื่นตัว
จากความเคลิบเคลิ้ม และนึกละอายที่ปล่อยให้ผู้ชายลูบไล้ทรวงอกของเธอ







"พี่ชิน...............อย่าค่ะ.........อืมมม........"

เสียงของเธอทั้งสั่นพร่าทั้งแผ่วเบา


"ขอให้พี่ชื่นใจหน่อยเถอะนะ.....นิสา.........นิสาสวยเหลือเหลือเกิน....สวยจนพี่ห้ามใจไม่ไหวแล้ว"


แล้วป๊อดก็จ่อปากงับเข้าไปที่เม็ดทับทิมที่ประดับอยู่บนยอดอกงามนั้นเข้าไว้ในปากพร้อมกับดูดกินมันทั้งสองข้าง


"โอ๊ะ.....อืมมมม.........พี่ชิน....อืมมมมม........อย่าค่ะ......อืมมมมมมมมม"

"แผล็บๆๆ.....ซู๊ดดดด.......ซู๊ดดด................แผล็บๆๆๆ......."

"โอ๊ววว.......ซี๊ดดดดดด...................อืมมมมมมมมม................."


นิสาพยายามสอดมือของเธอมาป้องปัดไม่ให้ป๊อดรุกล้ำเธอไปมากกว่านี้ ตามธรรมชาติแห่งหญิงที่ยังไม่เคยผ่านมือชาย 
แต่ป๊อดเองก็มีประสบการณ์พอ ที่จะไม่ใช้แรงยื้อยุดมือของเธอออกจนเธอตื่นกลัว  แต่กลับสอดมือของเขาเข้าไปจู่โจมท่อนล่างของเธอแทน 

ฝ่ามือของป๊อดลูบไล้โคนขาที่เนียนนุ่มละมุนมือ แล้วไล่เลื่อนขึ้นมาเกาะกุมอยู่บนเนินสามเหลี่ยมภายใต้กางเกงในสีขาวบางเบา
เขาสอดส่ายนิ้วกลางไปยังตำแหน่งที่เป็นร่องหลืบของเธอแล้วทึ้งน้ำหนักให้มันจมลึกลงไปพร้อมกับส่ายวนนิ้วของเขาอยู่ไปมา

นิสารีบบีบขาเข้าหากันทันที เพื่อป้องกันไม่ให้เขาจู่โจมตรงจุดนั้นของเธอมากไปกว่านี้  แต่ก็ดูเหมือนจะสายไป มือของป๊อดยังคงคลึงวน
ที่จุดสำคัญของเธออย่างไม่หยุดหย่อน  จนเธอรู้สึกเสียวสยิวแทบจะปลดปล่อยเสียงครางออกมา  เธอพยายามตั้งสติแล้วลดมือทั้งสองที่ปกปิด
ทรวงอกงามมาช่วยยื้อยุดมือของป๊อดที่โจมตีช่วงล่างของเธอไว้ 

ป๊อดได้โอกาสงาม ก็ตรงเข้าอ้าปากงับยอดอกแดงระเรื่อของเธอไว้อีกครั้ง  จึงเท่ากับนิสาถูกจู่โจมทั้งท่อนบนและล่างในเวลาเดียวกัน 
เธอทั้งเสียวสยิว ทั้งนึกอาย แต่ในที่สุดความเสียวสยิวก็เพิ่มระดับของมันขึ้น จนเธอแทบจะไม่มีแรงห้ามปรามอีกต่อไป

"โอ๊วววว......พี่ชิน......ซี๊ดดดดดดด............ฮาาาา............อย่าค่ะ.......ซี๊ดดดดด............."


นิสาเผลอครางออกมาอย่างวาบหวิว สลับกับร้องห้ามเมื่อสติของเธอนึกขึ้นได้  แต่มันก็ทั้งเบาและสั่นพร่า จนในที่สุด
เธอก็เหลือแต่เสียงครางออกมาแต่เพียงอย่างเดียว

"อืมม.........นิสาเสียวค่ะพี่ชิน.....อืมมมมม..........ซี๊ดดดดดด........"


สองขาของนิสาที่บีบเข้าหากันจนชิดเพื่อปิดกั้นไม่ให้มือของป๊อดล่วงล้ำจุดยุทธศาสตร์ของเธอ ก็เริ่มอ่อนแรงและค่อยๆ
อ้าออกจากกันทีละน้อย พร้อมกับสองมือที่พยายามยื้อยุดแขนของป๊อดไว้ก็คลายแรงลง ปล่อยให้มือของป๊อดคลึงเค้น
ไล่สำรวจเนินเนื้อนูนโหนกของเธอไปจนถ้วนทั่ว  ป๊อดรับรู้ถึงอาการของเธอก็ทราบแน่แก่ใจแล้วว่า เธอได้เกิดอารมณ์
ร่วมไปกับเขาแล้ว

มือข้างหนึ่งของป๊อดละออกจากเนินสามเหลี่ยมภายใต้ซับใน แล้วลูบไล้ไปตามหน้าท้องราบเรียบนวลเนียน
ก่อนที่จะวกเข้ามาสอดมือลอดผ่านมือเข้าไปภายใต้ซับในสีขาวนั้น  แล้วสัมผัสเข้ากับเนินเนื้อโหนกนูนของนิสา
โดยที่เจ้าตัวเองก็ยังไม่ทันระวังตัว   

"อุ๊ย...พี่ชิน....ไม่ค่ะ.....เอามือออกไปค่ะ......อืมมมม........ซี๊ดดดดด......พอเถอะค่ะ...นิสาเสียว"


ป๊อดไม่เพียงแต่ไม่หยุด แต่กลับวางขาข้างหนึ่งรั้งเรียวขาของนิสาไว้ให้แยกออกจากกันจนกว้าง  ส่งผลให้เนินสวาทของนิสา
เปิดเผยขนาดที่แท้จริงของมา  ป๊อดไม่รอช้ารีบสอดฝ่ามือเข้าไปลึกเข้าไปอีก จนโอบกุมเนินเนื้อของเธอไว้ได้เต็มฝ่ามือของเขา
พร้อมกัยสอดส่ายนิ้วกลางเข้าไปบดบี้ติ่งเสียวของเธอจนมันชี้ชันสู้นิ้วของเขา

ใบหน้าของป๊อดซุกไซ้ทรวงอกงามอย่างไม่รู้อิ่ม  ส่วนมือของเขานั้นก็พยายามเลื่อนขยับขอบซับในบางเบาให้เลื่อนหลุด
ออกมาทีละน้อยๆ  จนในที่สุดมันก็ไหลเลื่อนลงมากองอยู่โคนขาของเธอ  ป๊อดต้องการจะชื่นชมความงามของนิสา
ให้เต็มสองตาของเขา จึงเลื่อนตัวลงมาจากเตียง แล้วถลกกระโปรงสีขาวของเธอให้ร่นสูงขึ้นจนรั้งอยู่ที่เอว  ก่อนที่จะเลื่อน
เรียวขาทั้งสองของเธอให้ห้อยตกลงจากขอบเตียงตามเขาลงมา

ด้วยท่วงท่านี้ของนิสาทำให้ป๊อด ยืนมองนิ่งตะลึงค้างพิจารณาความสวยงามของนิสาตั้งแต่ศีรษะไปจรดปลายเท้า
นิสาสวมหมวกพยาบาลสีขาว นอนเบือนหน้าไปทางซ้ายด้วยความเขินอาย เสื้อพยาบาลของเธอถูกปลดกระดุม
แล้วแบะออกกว้าง จนมองเห็นสองเต้ากลมกลึงชูชันแห่งวัยสาว  เลื่อนต่ำลงมาที่ช่วงเอวอันคอดกิ่วรับกับสะโพก
ที่ผึ่งผายภายใต้กระโปรงสีขาวที่ถูกร่นสูงขึ้นมา  ต่ำจากหน้าท้องขาวแบนราบขาวนวลตารับกับเครื่องแบบของเธอ
ปรากฏเป็นเนินเนื้อที่ดันตัวโหนกนูนเด่นขึ้นจากการปล่อยเรียวขาทั้งสองลงมาจากเตียง  กลีบงามทั้งสองของเธออวบอิ่ม
ประดับไปด้วยไรขนสีดำเรียงตัวอย่างน่ารักเช่นเดียวกับใบหน้าของเธอ  บริเวณร่องกลางเนินเนื้องามเผยอเปิดออกเล็กน้อย
เหมือนกับจะเชิญชวนให้ป๊อดเข้าไปลิ้มลอง

ร

[a park]

จัดซิ แต่จะไหวมั้ย รวมคนนี้5คนเลยนะพ่อนักรัก

[Whatwhenwhy]

นิสาสบายตัวเลย

[chefki niemgerd]

อยากเรียนคาถาอาคมแบบนี้มั่งจัง

[จักรวาลต้องห้าม]

รอพยาบาล

[tomorrows]

ขอบคุณไรต์ด้วยครับ

[basset]

ที่นอนจะเลอะไม๊ป็อด ไม่ใช่ที่บ้านน้า

[Auanxxx]

สงสารพยาบาลสาจัง คงเจ็บตัวมิน้อยอิอิ

[Sakol12]

ไม่ได้อ่านมานานมากกลับมาอ่านอีกครั้งยังสนุกเหมือนเดิม

[🪷 Lotus 🪷]

  จัดไปให้คลายทุกข์ และเก็บเข้าฮาเร็มไปอีกคน

[Boy11223344]

ได้ทุกรุ้นเลยนะ

[kew2826454]

สมใจป๊อดและสมใจพี่นิสาแล้วล่ะ สมหวังทั้งคู่

[angelmouse]

ใจนะครับ