ขอบคุณครับ สนุกมากเลย เป็นกำลังใจให้ผู้แต่งนะครับ

4some กันตั้งแต่สมัยอยุธยากันเลยทีเดียว

    

นี่มันเทศกาล ไตรภาคีขี่เมีย

สุดยอดครับ

ขอบคุณครับ

มันยิ่งนัก
 

เสียดายจบเร็วจัง

    

     สุดเลย

เจอรุมแบบนั้น รับศึกรอบด้าน ฟ้าเหลืองแน่ๆ

ไม่นะ

น่าจะแต่งต่อ กำลังเพลินเลย

บุพเพสันนิวาส ภาคพิสดาร ตอนที่ 16(ตอนอวสาน)



เวลาได้ล่วงเลยมาจนถึงวันงานแต่งงานของแม่การะเกด ประเพณีทุกอย่างถูกดำเนินไปตามขนบธรรมเนียมอย่างงดงาม ขบวนขันหมากสู่ขอเจ้าสาวพร้อมสินสอดกองโตเท่าภูเขาถูกนำมาวางไว้ต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย พ่อเดช ซึ่งบัดนี้ได้อวยยศกลายเป็นพระศรีวิสารสุนทร ผ่านโซ่กั้นประตูเงินประตูทองมาจนถึงห้องเจ้าสาวและรับตัวแม่การะเกดออกไปทำพิธีรดน้ำสังข์ด้วยกัน ท่ามกลางความชื่นมื่นยินดีของผู้ที่มาร่วมงาน จวบจนพิธีการต่างๆเสร็จสิ้น และแล้วก็ได้เวลาส่งตัวบ่าวสาวเข้าเรือนหอ

พ่อเดชก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไปในห้องนอนของแม่การะเกด ซึ่งได้ถูกเนรมิตให้กลายเป็นเรือนหอของคนทั้งสองไปแล้ว แต่พอเขาปิดประตูลงกลอนแล้วหันกลับมา ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าแม่การะเกดไม่ได้รอเขาอยู่เพียงลำพังในห้องนั้น
"แม่หญิงจันทร์วาด แม่มะลิ เหตุใดเจ้าทั้งสองจึงมาอยู่ในเรือนหอของข้า แม่การะเกด..นี่มันเรื่องอะไรกัน"
พ่อเดชหันไปขอคำอธิบายจากแม่การะเกด ที่กำลังนั่งยิ้มหน้าบานอยู่บนเตียงอย่างอารมณ์ดี

"ก็...ในเรือนหอ ก็ต้องมีเจ้าสาวยังไงละเจ้าคะ ข้ากับแม่มะลิและแม่จันทร์วาด ก็คือเจ้าสาวของคุณพี่ไงล่ะ แปลกใจอันใดหรือเจ้าคะ"
"ออเจ้าเพี้ยนไปแล้วรึแม่การะเกด ใครเขาจะมีเจ้าสาวพร้อมกันได้ตั้งสามคน"
"คุณพี่...ทีคนอื่นยังมีเมียได้ตั้งไม่รู้กี่คน ขนาดคุณอาขุนปานยังมีเมียตั้งยี่สิบสองคน คุณพี่มีแค่สามคนเองไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ อย่าไปซีเรียส"

พ่อเดชได้แต่นิ่งอึ้งไปเพราะจนปัญญาจะต่อล้อต่อเถียงกับนาง จริงอยู่ที่ผู้ชายในอยุธยานั้นนิยมมีเมียหลายคน แต่ปกติก็จะมีกันทีละคน หามีผู้ใดแต่งเมียทีเดียวพร้อมกันถึงสามคนเช่นนี้หรอกหนา คิดแล้วพ่อเดชก็ได้แต่ส่ายหน้าในความคิดสุดเพี้ยนของแม่การะเกดยิ่งนัก

"คุณพี่เจ้าขา คุณพี่ขึ้นไปรอพวกข้าบนเตียงก่อนนะเจ้าคะ ข้าขอเวลาเตรียมตัวสักครู่ มาทางนี้เถอะแม่จันทร์วาดแม่มะลิ"
พูดจบแม่การะเกดก็จูงมือทั้งสองคนเข้าไปหลังฉากกั้นที่มีไว้สำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นนางก็หยิบม้วนคัมภีร์ในหีบใบหนึ่งออกมาแล้วหันมาบอกกับคนทั้งสอง
"แม่มะลิกับแม่จันทร์วาด ท่องมนต์บทนี้ตามข้านะ จิตติจิตตัง......"
ที่แท้สิ่งที่แม่การะเกดหยิบออกมาก็คือคาถาม่านพรมจรรย์ของท่านอาจารย์ชีปะขาว หรือที่แม่การะเกดเรียกมันว่ามนต์รีแพร์นั่นเอง ทั้งสามสาวท่องมนต์บทนี้พร้อมๆกัน พอร่ายจบบท ม้วนคัมภีร์นั้นก็มีไฟลุกไหม้จนสลายกลายเป็นแค่เถ้าถ่านไปทันที
"ว้า...แค่สองครั้งก็หมดอายุการใช้งานแล้วเหรอเนี่ย อ้อ..ไม่ใช่สิ ครั้งนี้ท่องพร้อมกันสามคน ก็เท่ากับใช้งานได้ตั้งสี่รอบ ก็เอาเถอะ..ต่อไปคงไม่ต้องพึ่งมนต์นี้อีกแล้วละนะเจ้าคะท่านอาจารย์ชีปะขาว"

แม่การะเกดรำพึงเบาๆก่อนจะหันไปถามอีกสองสาวที่นั่งอยู่ข้างๆ
"พวกเจ้ารู้สึกยังไงบ้าง ร่างกายเหมือนมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่"
"ข้ารู้สึกเหมือน...หน้าอกของข้ามันเล็กลง แถมแข็งๆยังไงก็ไม่รู้ ไม่นิ่มเหมือนดังเดิม"
แม่มะลิพูดพลางเอามือสองข้างกุมหน้าอกอวบของตัวเองแล้วออกแรงบีบเบาๆ
"ก็นั่นไงล่ะ ออเจ้าเคยมีลูกแล้ว นมก็เลยต้องใหญ่ต้องย้วยเป็นธรรมดา ตอนนี้หน้าอกของเจ้ากลับมาเต่งตึงเหมือนตอนก่อนแต่งงานแล้วนะแม่มะลิ แล้วแม่จันทร์วาดล่ะ มีอะไรเปลี่ยนแปลงไหม"
แม่การะเกดอธิบายสรรพคุณของมนต์รีแพร์ให้แม่มะลิฟัง เสร็จแล้วจึงหันไปถามแม่จันทร์วาดต่อ
"ไม่รู้สิ หน้าอกของข้า มันก็เล็กมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ข้าไม่รู้สึกกระไรหรอกแม่การะเกด"
แม่จันทร์วาดแอบนึกน้อยใจอยู่บ้าง เพราะในบรรดาสามสาวที่นั่งอยู่ตรงนั้น นางหน้าอกเล็กกว่าใครเพื่อน จึงแอบจิกตามองแม่มะลิด้วยความหมั่นไส้เบาๆ
"หืม...นั่นสินะ เอาเถอะ เดี๋ยวถึงเวลาใช้งานจริงก็รู้เองแหละว่าเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยน ไปเถอะพวกเรา คุณพี่รออยู่นานแล้ว เดี๋ยวจะหมดอารมณ์ไปเสียก่อน"

แล้วแม่การะเกดก็เดินจูงมือออกมาพร้อมกันทั้งสามคน พ่อเดชเห็นว่าหายไปทำอะไรลับๆล่อๆกันมาจึงเอ่ยถามอย่างใคร่รู้
"ออเจ้าไปทำกระไรกันมา ถึงต้องไปทำลับๆล่อๆเช่นนั้นด้วย"
"ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ แค่เตรียมความพร้อมในการเป็นเจ้าสาวให้คุณพี่เท่านั้นแหละ"
แม่การะเกดตอบ จากนั้นทั้งสามนางก็ไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพ่อเดชที่นั่งคอยอยู่บนเตียง แล้วแม่การะเกดก็เอ่ยขึ้นมา

"คุณพี่คะ...คุณพี่เคย...โล้สำเภาหมู่...หรือไม่เจ้าคะ"
น้ำเสียงที่แม่การะเกดเอ่ยถามนั้น แฝงความทะเล้นขี้เล่นเป็นที่สุด จนพ่อเดชถึงกับอดขำออกมาไม่ได้
"โล้สำเภาน่ะข้ารู้จัก หากแต่โล้สำเภาหมู่ ข้ายังมิเคย ออเจ้าจะโล้กันอีท่าไหนรึ ข้าอยากรู้ยิ่งนัก"



"คุณพี่เจ้าขา ตื่นเถิดเจ้าค่ะ ข้ามีเรื่องอยากถาม"
แม่การะเกดปลุกพ่อเดชแต่เช้า หากแต่ความอ่อนเพลียเมื่อคืนทำให้เขายังคงแกล้งนอนหลับตานิ่งอยู่ มิได้ลุกขึ้นมาตอบคำแก่นาง แม่การะเกดสังเกตเห็นแล้วว่าพ่อเดชมิได้หลับจริงแต่แกล้งทำเป็นหลับ จึงดึงกางเกงของเขาลงแล้วก้มหน้าลงไปจุ๊บที่ควยของเขาเบาๆ พ่อเดชถึงกับสะดุ้งลืมตาขึ้นมาแล้วคว้าตัวแม่การะเกดมากอดไว้ทันที

"ออเจ้าจูบควยของพี่ก่อนอีกแล้วหนา"
"ทำไมถึงจูบก่อนไม่ได้เจ้าคะ"
"ออเจ้าเป็นแม่หญิง เหตุใดออเจ้าจึงทำอย่างที่แม่หญิงคนอื่นเขาไม่ทำกัน"
"แล้วคุณพี่เขินหรือเจ้าคะ ฮะๆๆ..คุณพี่เขิน...ฮะๆๆ "
แม่การะเกดหยอกล้อพ่อเดชเล่นจนหัวเราะหัวใคร่อย่างร่าเริง จนพ่อเดชเชยคางของนางมาบดปากจูบจนร่างของแม่การะเกดอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเขา เมื่อละปากออกพ่อเดชก็กระซิบข้างหูของนางเบาๆ

"ออเจ้าอย่าทำเช่นนี้อีก"
"จะทำไมหรือเจ้าคะ"
แม่การะเกดเอ่ยถามทั้งที่ใบหน้ายังแดงซ่านจากการโดนจูบแบบไม่ทันตั้งตัว
"จะโดนอย่างที่กำลังจะโดนนี่ไง"
พูดจบพ่อเดชก็ถลกชายผ้าของแม่การะเกดขึ้นมาถึงเอว แล้วเสียบท่อนควยเข้าใส่ร่องหีของนางที่ฉ่ำเยิ้มรออยู่แล้วทันที จากนั้นทั้งสองคนก็โล้สำเภากันจนเสียงครวญครางได้ยินออกไปถึงนอกห้องนอน ส่วนแม่มะลิและแม่จันทร์วาดที่ออกไปจัดเตรียมสำรับมื้อเช้ามาให้คุณพี่ พอได้ยินเสียงแม่การะเกดร้องครางซี้ดซ้าดจึงรู้ได้ทันทีว่าโดนแม่การะเกดปาดหน้าเสียแล้ว ทั้งคู่ต่างรีบวางสำรับอาหารลงแล้วเข้าห้องนอนไปร่วมวงกับแม่การะเกดด้วยทันที


...

คุณหญิงจำปาที่นั่งอยู่ที่โถงกลางเรือนกับพวกบ่าวไพร่ต่างก็ได้ยินเสียงครวญครางของแม่การะเกดชัดทุกถ้อยทุกคำ และเพียงไม่นานหลังจากนั้นก็มีเสียงครวญครางของแม่มะลิและแม่จันทร์วาดดังแทรกขึ้นมาด้วย คุณหญิงจำปาถึงกับอดทนไม่ได้จนต้องเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
"พ่อเดชทำอย่างนี้ก็ไม่ถูก โล้สำเภากันทั้งคืนจนข้ามิเป็นอันหลับอันนอน พื้นเรือนงี้สั่นไหวจนข้ากลัวเรือนจะพังเสียก่อนจะได้อุ้มหลาน เฮ้อ...แม่การะเกดก็ไม่รู้คิดกระไร ตัวเองคนเดียวไม่พอ ยังหาเมียให้พ่อเดชเพิ่มอีกจนกลายเป็นสามคนเสียอย่างนั้น เพี้ยนเสียจริงเชียวแม่การะเกด"
"คุณหญิงอิจฉาใช่ไหมละเจ้าคะ ถึงบ่นโน่นบ่นนี่ไม่ยอมหยุด"
นังปริกบ่าวคนสนิทรู้ทันคุณหญิงจึงแอบแซวขึ้นมา
"เงียบไปเลยนังปริก รู้ดีนักนะเอ็ง"
คุณหญิงจำปาขึ้นเสียงเอ็ดนังปริกไปหนึ่งดอก ก่อนจะหันมาสั่งบ่าวอีกทาง
"ไอ้ม่วง ไอ้แหวน ไอ้ยอด พวกเอ็งสามคนช่วยไปยกของในห้องนอนข้าหน่อย ข้าอยากทำความสะอาดห้องนอนเสียใหม่"
สั่งเสร็จคุณหญิงจำปาก็เดินส่ายสะโพกไหวๆนำทางบ่าวสามคนไปทางหอนอนของตนเอง ส่วนบ่าวทั้งสามก็เดินควยแข็งเด่ค้ำผ้านุ่งจนตั้งเป็นกระโจมสูงตามคุณหญิงไปอย่างรู้งานทันที

"บุญควยของพวกมึงแล้วไอ้ม่วง ดูสิพวกเอ็ง คุณพระได้เมียทีเดียวสามคน ส่วนคุณหญิงก็ไม่ยอมน้อยหน้า เอาบ่าวไปทำผัวทีเดียวตั้งสามคนเหมือนกัน"
นังปริกบ่นขึ้นมาให้พวกบ่าวคนอื่นๆฟังพลางส่ายหน้าให้กับความขี้เงี่ยนของเจ้านายเรือนนี้ด้วยความระอาใจ

...
..
.

หกเดือนผ่านไปหลังจากงานแต่งของคุณพี่เดช ทั้งแม่การะเกด แม่จันทร์วาด แบะแม่มะลิ ต่างก็ท้องโย้ด้วยฝีมือของคุณพี่เดชไปตามๆกัน แม่การะเกดนั้นท้องโตกว่าใครเพื่อนเพราะตั้งครรภ์ก่อนคนอื่น แถมมีแววว่าจะได้ลูกแฝดเสียด้วย

"จริงสินะ เรามีกรรมพันธุ์ฝาแฝดนี่นา สงสัยว่าข้าจะได้ลูกแฝดกระมังเจ้าคะคุณพี่"
แม่การะเกดบ่นพึมพำแล้วหันไปบอกพ่อเดชด้วยความยินดี พ่อเดชเองก็ถึงกับยิ้มแก้มปริเลยทีเดียว

"ดีจริงๆ ออเจ้าท้องทีเดียวกลับได้ลูกถึงสองคน ทำให้พี่ดีใจยิ่งนัก"
"คุณพี่คงยังไม่ลืมพวกข้าใช่ไหมเจ้าคะ ว่าพวกข้าก็ตั้งครรภ์ลูกของคุณพี่ด้วยเช่นกัน"
แม่จันทร์วาดที่เดินตามมาพร้อมกันกับแม่มะลิเอ่ยขึ้น หลังจากนั้นแม่มะลิก็กล่าวสำทับขึ้นมา
"ที่สำคัญคือท้องของแม่การะเกดมิใช่ลูกคนแรกของคุณพี่นะเจ้าคะ พ่อจอร์จต่างหากที่เป็นลูกคนแรกของท่านกับข้า"
"เอาเถอะๆทุกคน ใครจะท้องก่อนท้องหลัง ก็ถือว่าเป็นลูกของคุณพี่เหมือนๆกันนั่นแหละ ว่าแต่คุณพี่เนี่ย สุดยอดจริงๆเลยนะเจ้าคะ เสกเด็กเข้าท้องพวกข้าจนป่องกันหมดทุกคนเลยเนี่ย ดูสิๆ..เห็นมั้ยเจ้าคะ"

พ่อเดชอมยิ้มอย่างพึงพอใจในผลงานของตัวเอง บัดนี้ทั้งแม่การะเกด แม่มะลิ และแม่จันทร์วาดที่เคยมีทรวดทรงองค์เอวกระชับได้สัดส่วน ต่างก็กลับกลายเป็นท้องโตเพราะตั้งครรภ์ไปตามๆกัน และเมื่อหันไปมองไอ้จ้อย บ่าวคนสนิท ก็เห็นมันนั่งยิ้มจนหน้าบานอยู่ตรงนั้นเช่นกัน

"เอ็งยิ้มกระไรวะไอ้จ้อย"
"ก็แหม...หาได้มีแต่ออกพระคนเดียวนะขอรับ ที่กำลังจะมีลูก กระผมก็มีเช่นกันนะขอรับ"
ไอ้จ้อยพูดจบ นังผินนังแย้มที่บัดนี้ก็ท้องโย้พอๆกับแม่นายของมันก็เดินตามมาสมทบ จนพ่อเดชเห็นแล้วถึงกับอดขำออกมามิได้

"พวกเอ็งเตรียมตัวกันให้ดีเถิด ต่อไปเรือนของเราคงจะวุ่นวายเพราะลูกๆอันแสนซนของข้าแล้วกระมัง"
พูดจบพ่อเดชก็ดึงร่างของแม่การะเกด แม่มะลิ และแม่จันทร์วาดมาสวมกอดพร้อมๆกันอย่างมีความสุข

จบบริบูรณ์

จบแล้วเหรอครับสนุกมาก

เป็นเจ้าสาว มีเจ้าบ่าว ร่วมกัน