ตอนที่2
หลังจากวันนั้นมาผมก็ไม่มีโอกาสอยู่กับพี2ต่อ2อีกเลย ล่วงเลยจนเกือบถึงวันปีใหม่ โรงเรียนได้มีการจัดงานปีใหม่ซึ่งทุกคนคงรู้ดีอยู่แล้วเพราะจัดมันทุกโรงเรียน กุ๊กเองนั้นได้รับมอบหมายให้ซื้อของบางส่วนเพื่อให้ในการจัดงานสำหรับห้องเรา วันนั้นมีเรียนครึ่งวันกุ๊กจึงชวนผมกับพีและเก่งไปซื้อของเป็นเพื่อน ส่วนไอ้ต้านะหรอ หวัดแดกหยุดเรียนมา 2วันแล้ว
"นี่พีไปซื้อของเป็นเพื่อนเราหน่อยสิ เอกับเก่งด้วยนะ"
"อืม...ดะ.... อะไรนะเก่ง"
ผมแอบเห็นเก่งเอามือหนีบขาพีเบาๆ
"พีต้องรีบกลับบ้านไม่ใช่หรอ เห็นบอกมีธุระ"
เก่งพูดพร้อมแอบขยิบตาให้ พีทำหน้างงไปชั่วครู่ ก่อนจะเข้าใจ
"เออใช่... โทษทีนะกุ๊ก เราไปด้วยไม่ได้ ไปกับเอแล้วกัน เรื่องเป็นเบ้ของถนัดเอ เค้าละ" เธอพูดพร้อมหัวเราะ
"ว้า.... ไม่เป็นไร"
"ว่าแต่กุ๊กเถอะ อย่าไปทำอะไรเอมันแล้วกัน มันยิ่งไม่ค่อยจะทันคนอยู่"
เก่งเอ่ยปากแซวตามประสา
"ไอ้เก่งบ้า เออ่ะดิจะทำอะไรกุ๊ก"
กุ๊กพูดพร้อมต่อยไปที่เก่งแก้เขิน (เขินโหดนะนี่)
"แหมถ้าเป็นงั้น กุ๊กก็ยอมๆมันหน่อยแล้วกันถือว่าช่วยเพื่อน มันแอบชอบกุ๊กมานานแล้วนิ 555"
มันแซวหนักกว่าเก่า แล้วหันมาพูดกับผมที่กำลังหน้าแดงจากคำพูดมันว่า
"ดูแลกุ๊กดีๆละมึง เดี๋ยวพวกกูขอตัว"
ไอ้เก่งพูดพร้อมจูงมือพีเดินหนีกลับบ้านไปกับมัน
"เอาไงไปไหนกันดี" ผมถาม
"ไปห้าง...แล้วกันเอ"
กุ๊กบอกชื่อห้างขนาดใหญ่แห่งหนึ่งไปซึ่งไกลจากบ้านเราพอสมควร

ตลอดเวลาที่เดินห้อง เธอช่างคุยกระหนุงกระหนิงเดินจูงมือกับผมตลอดเวลา หิวก็แวะทานมื้อเย็นกัน2คน เสร็จแล้วก็พากันเดินต่อ เหมือนมาเดตชะมัด ทำเอาผมคิดไปไกลเลยว่ากุ๊กคงเลือกผมแน่ 555 ไอ้ต้าอดไปเถอะมึง เราเดินซื้อของกันจนเกือบ 2 ทุ่มก่อนที่จะพากันขึ้นรถกลับบ้าน ผมมองเห็นฟ้าแดงฉาน "เฮ้อ..วันนี้ถ้าจะมีฝนหลงฤดู" ผมคิดในใจ และก็เป็นไปตามคาดรถเมล์ยังคงแน่นยังกับปลากระป๋อง ผมกับกุ๊กได้แต่ยืนเบียดเสียดกันอยู่ที่ท้ายรถ ด้วยเพราะรถติดและคนขับรถ ทำให้รถกระชากทั้งตอนออกตัวและเบรก ทำให้ผมต้องระวังไม่ให้ตัวเองไปเบียดหรือสีกุ๊กโดยไม่เจตนา แหมแสดงความเป็นสุภาพบุรุษหน่อยนึง ระหว่างทางมีคนขึ้นมาเบียดแทรกกลางระหว่างผมกับกุ๊ก เป็นนักศึกษาชายผมรองทรงใส่แว่นตี่ๆ ทำให้ผมต้องเบี่ยงหลบไปอีกทาง เมื่อรถแล่นไปต่อ ผมเห็นกุ๊กทำหน้าอึกอักๆแต่ไม่ได้พูดอะไร เวลาผ่านไปสักพัก ผมเห็นเธอยังคงมีท่าทีเหมือนเดิน จังหวะนั้นกุ๊กได้หันมาสบตาผมเข้าพอดี ผมจึงมองหน้าเธอพร้อมเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย พร้อมมองตามสายตาเธอ พลันสายตาไปสะดุดกับมือลึกลับที่แปะอยู่บนก้นเธอ โดยไม่มีใครสังเกตุเห็น แปะไม่แปะเปล่าแถมลูบขึ้นลงอีกต่างหาก อ้าวไอ้ตี๋แว่นจับเนียนจับก้นว่าที่แฟนกูซะแล้ว
"เฮ้ย มึงจับก้นเพื่อนกูเหรอ" ผมขยับไปผลักอกมันเบาๆพร้อมพูดเสียงดัง
"ผมเปล่า" มันปฎิเสธเสียงแข็ง "เปล่าอะไร กูเห็นคาตา" ผมตอกกลับ "ผมเปล่า ผมไม่ได้ทำ" มันย้ำคำเดิม
พร้อมทำหน้าเลิ่กหลั่กไปมา คนในรถหันมามองกันเพียบ แต่เหมือนระฆังช่วยชีวิตมัน รถดันจอดป้ายพอดี มันรีบตาลีตาลานลงทันที กุ๊กขยับมาเบียดผมมากขึ้น คงด้วยความกลัวที่จะโดนคนแตะอั๋งอีก
"เป็นอะไรหรือเปล่ากุ๊ก" "ไม่เป็นไรมาก ขอบคุณนะเอ" ผมได้ยินถึงกับยืดอยู่ในใจ
"ทำไมดันยืนเฉยๆให้มันลูบอยู่ได้ละ" "ก็มันอายนี่ แค่นี้คนยังมองเต็มเลย"
รถยังคงแล่นต่อไป ผมกระทบกระทั่งโดนตัวเธอแบบไม่ตั้งใจ "โอ้โห...ซ่อนรูปนี่หว่า ช่วงล่างแน่น ก้นงอนเชียว ไม่น่าไอ้ตี๋หื่อถึงอดใจไม่ไหว" ผมคิดในใจ จากไม่ตั้งใจเป็นตั้งใจ "เมื่อกี้เธอยังไม่ร้องเลยนี่หว่า" ผมคิด จึงพยายามเอาท่อนแขนบ้างท่อนขาบ้างไปถูบริเวณก้นเธอทุกครั้งเมื่อรถออกตัวหรือเบรก โดนบ้างเว้นบ้าง แตะตรงนู้นบ้างตรงนี้บ้างเพื่อที่กุ๊กจะได้ไม่รู้ตัว จากท่อนที่นอนสงบนิ่งอยู่ในกางเกง ตอนนี้ดันจนกางเกงตุงไปหมด ใจเต้นจนรู้สึกได้ แล้วก็เหมือนนรกเป็นใจ รถเมล์ได้ผ่านจุดต่อรถอีกจุดนึง ผู้โดยสารทะลักเบียดเสียดขึ้นมาบนรถ จากที่แน่นอยู่แล้วเป็นแน่นจนแทบขยับตัวไม่ได้ ก้นของกุ๊ก แทบจะเกยขึ้นมาบนขาผม เมื่อโอกาสมาแล้ว ผมถึงกับบดเบียดลำเอากับก้นเธอ พยายามเอาลำแปะไว้ตรงร่องก้น (ลำควยผมจะงอนขึ้น) เวลารถเบรกแต่ละครั้งก็เหมือนกระเด้าไปในตัว คุณเอ้ยเหมือนขึ้นสวรรค์ น้ำซึมตรงหัวจนกางเกงในผมเริ่มแฉะ ถึงตอนนี้กุ๊กคงรู้ตัวแล้ว ตัวเธอร้อนจนผมรู้สึกได้ ถึงแม้เราจะอยู่บนรถแอร์ก็ตาม เธอหยิกหมับเข้าที่ต้นขาผม พร้อมหันมาทันหน้าดุ
"เราไม่ได้ตั้งใจนี่ รถมันแน่นน่ะ กุ๊กก็เห็น แถมคนขับดิ ขับรถกระชากโคตร" ผมตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ
"ก็รู้แต่หมั่นไส้" กุ๊กกระซิบตอบมาเบาๆ "แล้วไอ้นั่นน่ะ ทำไมต้องโด่ด้วย"
"แฮะๆ เป็นเรื่องธรรมชาติน่ะ แสดงว่าเธอยังมีเสน่ห์นา" เธอหยิกผมอีกรอบ
ผมทำหน้าเบ้ "แหม...ที่นี้ละ ทำเก่ง ทีเมื่อกี้..."
"ไอ้เอบ้า... หนีเสือปะไอ้เข้ชัดๆ" เธอพูดพร้อมค่อยๆขยับ หันตัวมาหาผม ทำให้มีช่องว่างเล็กน้อยระหว่างผมกับเธอ
"หึ... ทีนี้ก็ปลอดภัยแล้ว" กุ๊กทำเสียงขึ้นจมูก
แต่ไม่นานนัก สวรรค์ก็ยังเข้าข้างผมเมื่อคนด้านหน้าที่ตอนนี้กลายเป็นคนด้านหลังเธอไปแล้ว ถอดเบียดลงมา ทำให้กุ๊กเซมาข้างหน้า "ว้าย" เธอร้องเบาๆ ผมขยับตัวรับเธอไว้ได้ทัน เราถูกตรึงอยู่ในท่าที่มีขาข้างนึงของผมแทรกผ่านห่วงขาเธอ 2มือเธอเกาะบ่าผมไว้ ห่างๆกันไม่ถึงคืบ โอยถึงตอนนี้น้ำผมแทบแตก โคกเธอนูนจริงๆ ถึงข้างบนเธอจะเล็ก แต่ข้างล่างแน่นไปด้วยคุณภาพ ผมพยายามดันเธอออกเพื่อแสดงความเป็นสุภาพบุรุษให้เธอเห็นแต่ก็ยังพยายามคงสภาพเดิมไว้ แถมแอ่นให้ลำแทรกตัวเข้าพาดกลางน้องสาวเธออีกต่างหาก "อุ้ย" กุ๊กอุทานเมื่อรถเบรก ตัวเธอเลื่อนมาทางหน้ารถก่อนเลื่อนกลับมาทางผม
โคกรูดไปตามลำ
"กุ๊กโทษทีนะ ขยับไม่ได้เลย" สุภาพบุรุษกำมะลออย่างผมเอ่ยปากขอโทษเธอ
"ไม่เป็นไรเอ คนมันแน่นน่ะ" เธอพยายามยกก้นเบียดไปข้างหน้า แต่ไม่สำเร็จ
กลิ่มหอมจางๆลอยจากผมเธอ แก้มใสน่าหอม รถกระชากแต่ละครั้งก็เหมือนเรายืนกระเด้ากันอยู่ ผมพยายามกลั้นไม่ให้ทำหน้าหื่นหลุดออกมาอย่างเติมที่ ปลายควยก็เสียววาบๆ น้ำจะแตกเสียให้ได้
"เ..เอ ใกล้ถึงป้าย..... แล้วน่..นะ เธอต..ต้องลงแล้วไม่ใช่เหรอ" กุ๊กหายใจหอบๆ กระซิบถามผมตะกุกตะกัก
ผมยังเคลิ้มอยู่จึงไม่ได้ตอบไป "เอ..." "อะไรกุ๊ก"
"ต้องล..ลงแล้ว จะถึงป้าย... แ..แล้ว .....อุ๊ย" รถเบรกอีกครั้ง พร้อมเสียงคนขับด่ารถคันอื่นลั่น
"อืม.. แต่กุ๊กไม่ให้เราไปส่งบ้านเหรอ ฝนก็ทำท่าจะตกแล้ว"
"ก็ฝนจะตกอ่ะสิ เดี๋ยวเอกลับบ้านดึก" เธอพยายามปรับเสียงเมื่อสบตาวับๆแบบมีเลศนัยของผม
"ไม่เป็นไร อีกไม่กี่ป้ายก็ถึงบ้านกุ๊กแล้ว" "แน่ใจนะ" ผมถามย้ำ
"จ้า...." เธอยิ้มตอบ "ให้เราไปส่งเถอะ เราจะได้ไม่ห่วงว่ากุ๊กถึงบ้านหรือยัง"
"ไปเถอะ อยู่ท่านี้สิน่าห่วงกว่า" เธอตอบแบบอึกอักๆ
"อ้อ... งั้นเอไปนะ ถึงแล้วบ้านจะโทรหา" ผมลาเธอพร้อมแทรกตัวไปกดกริ่ง เพื่อลงป้ายถัดไป ผมหันมาลาเธอด้วยสายตา พร้อมคิดเสียดายในใจ เธอมองมาแล้วยิ้มตอบ ผมลงจากรถเมล์ หันไปมองอีกทีก็ไม่เห็นกุ๊กแล้วเพราะเรายืนติดฝั่งซ้ายของรถ และด้วยเล่ห์แห่งชายชาญ ผมจึงวิ่งไปเมล์คันเดินทางประตูหน้าเพื่อตามกุ๊กกลับบ้าน

นาทีนี้ต้องเผด็จศึกครับ ปล่อยไป มคปด. บิ้วมาขนาดนี้ปล้ว ฟ้าแดงฉาน เป็นลางบอกเหตุ ขอบคุณ​ครับ​

น่าติดตามครับผม มาต่อเร็วๆนะครับกำลังสนุกเลย

อย่างมันส์ ลุ้นเสียวโคตรๆ ขอบคุณมากมายครับ..

[aioros13]

แล้วจะลงทำไม ต้องจัดต่อให้สุด มีลุ้น 

ถึงขนาดนี้แล้วต้องตามไปซ้ำเสียว

จะได้ทั้งกลุ่มเลยสิท่า พระเอกเรา

 ::Glad::ขอบคุนมากจร้า ติดตามตอนต่อไป

เสียดายน่าจะจัดบนรถเมซะทีนึง น้องเขายอมแล้วนะ

นี่มันต้องอย่างนี้สิเอ คิดจะทำอะไรก็ต้องทำให้ใุดทาง. ตามๆๆๆต้องตามไปส่งถึงบ้าน แล้วก็..........ถ้างทางสะดวกจัดเลยนะ เอนะ กุ๊กยอมนายชัวร์

ต้องจัดการบ้างแล้วละ ปล่อยไปหลายทีละ

อ๊ะ..อ่านๆไปยิ่งมีเสน่ห์นะครับ เขียนได้ดีจริงๆ

ใช่มันต้องอย่างนี้ ก่อแล้วต้องสานให้จบ

  ได้เวลาปล่อยหมัดน็อคแล้ว คุกๆ คลุกวงในสู้ๆๆๆ

[ohodaya]

โอกาสอำนวยมากๆ