ลุงแกลืมหมอพลอยไปยังนะ มัวแต่เล่นกับสาวอื่น

ลุงดุมากควบสามเลย แล้วจะต่อไหวไหมเนี้ย
แต่สำหรับลุงสุดๆละ

ลุงพลจะไหวมั้ยเนี่ยเล่นที3คนรวดเลย

ลุง คงไม่หมดแรงจนล่มปากอ่าว สาวๆ คงแย่

เออแต่เรื่องพลอยนี่ลุงจะจัดการไงดี

ชอบครับ

เมื่อไหร่จะถึงคิวครูเบสท์นะ

ขอบคุณครับ

ตาลุงไหวป่าว โดนรุมแน่

  

พูดคุยก่อนอ่าน : มาแล้วๆ กับพาร์ทที่สามของลุงพล...คนไม่เคยพอนะครับ ตอนนี้หลักๆ ก็ยังเป็นฉาก 4P และตัดด้วยฉากดราม่าตรึงเครียดระหว่างหมอพลอยและเจ้าบอย ภูวนาท หากจำกันได้ ผมเคยพูดถึงน้องสาวของหมอพลอยที่เรียนอยู่อังกฤษนะครับ เธอชื่อ "แพรว" แค่เอ่ยถึงพอเป็นสีสันครับ นางเอกเรื่องนี้เยอะเกินไปละ 55555+

แต่คุณอาจจะได้เห็นน้องแพรว น้องสาวของหมอพลอยในบันทึกรักทนายผึ้ง ในฐานะแขกรับเชิญ ส่วนจะสวยหรือน่ารักหรือไม่ ก็ลองติดตามละกัน

แจ้งข่าวอีกนิดว่า หลังจากจบตอนที่ 69 ผมจะจบภาคแรกแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม ถามว่าทำไมต้องเลข 69 เหตุผลคือ เลขมันจัญไรดีครับ 5555555+

โดยตอนแรกของภาคสอง จะเป็นการเปิดตัวเมียคนที่ 7 ของลุงพลครับ ก็ขอให้ติดตามกันดูแล้วกัน ฉบับบนดินยังไม่ลืมนะ แต่งงานเยอะจัด

ปล.มีเกมมาร่วมสนุก สมมุติว่าถ้าภาคสองมีฉาก 5P คุณอยากเห็นใครมาร่วมวงกับลุงพลมากที่สุดครับ (เลือกได้ 4 คนนะ)


##############################

ความเดิมจากตอนที่แล้ว

"ชั้นได้ยินทุกอย่างหมดแล้วอุ๊ แต่อุ๊ไม่ต้องกลัวนะ ยังไงเราก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว" ใบเฟิร์นทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงของสาวอุ๊ ที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่ไม่ไกล "นี่แกก็โดนลุงพล...."

"อย่าพูด!!! ชั้นไม่อยากได้ยินอะไรทั้งนั้น!!!" สาวอุ๊ปรี๊ดแตก หลับตาปี๋ เอามือปิดหู "หยุดพูด!!! หยุดพูด!!! หยุดพูด!!!"

"ดัดจริต...." โดนัทที่ยังเคืองสาวอุ๊ไม่หาย จากคดีที่สาวอุ๊เอาเรื่องตอนที่เธอนัดเจอกับลุงพลที่เซ็นทรัลลาดพร้าวมาแฉกับใบเฟิร์น เลยหลุดคำสบถออกมา จนทำเอาใบเฟิร์นต้องหันไปมองเพราะไม่พอใจ

"เจ๊!!! พอก่อนได้ไหม? หยุดซ้ำเติมได้แล้ว ยังไงยัยอุ๊ก็เพื่อนเราเหมือนกันนะ!!" ใบเฟิร์นทำเสียงดุใส่ ส่วนสาวทอมก็ยืนกอดอกทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ พลางเหล่มองยัยอุ๊ว่าจะทำยังไงต่อไป

"อุ๊...บอกความจริงมาเถอะ" ใบเฟิร์นเอามือแตะที่บ่าของยัยอุ๊ "ยังไงเราก็เพื่อนกันนะ ที่ผ่านมา ถ้าชั้นกับโดนัททำอะไรให้แกไม่พอใจ ก็ขอโทษด้วยแล้วกัน แต่ยังไงเราก็เพื่อนกันนะ บอกชั้นมาเถอะ ลุงพลได้ทำอะไรแกจริงหรือเปล่า"

ยัยอุ๊เหลือบมองใบเฟิร์นที่กำลังรอฟังคำตอบ พลางเลือบมองโดนัทที่มองเธอด้วยหางตา ในเมื่อสถานการณ์พามาถึงจุดนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธยังไง สุดท้ายสาวอุ๊ก็เลย...

"ใช่...ชั้นโดนลุงพลขมขื่น" ยัยอุ๊ตอบทั้งน้ำตา

"ทำไมลุงถึงไม่รู้จักพอสักทีคะ...." ใบเฟิร์นเอ่ยปากถามเป็นคนแรก "ลุงรู้ตัวไหมว่าลุงกำลังทำตัวมีปัญหามากขึ้นไปทุกวันๆ แล้วนะ ไม่อยากแก่ตายใช่ไหม?"

"หนูโคตรเกลียดลุงเลยจริงๆ หนูไม่รู้ว่าก่อนหน้านั้น หนูไปเผลอใจรักคนอย่างลุงได้ยังไง?" โดนัทเอ่ยปากขึ้นมาบ้าง "ลุงยังเป็นมนุษย์หรือเปล่าคะ? ยังมีหัวใจ ยังมีสามัญสำนึกอยู่หรือเปล่า?"

"ลุงพล...หนูว่าลุงหยุดแค่นี้เถอะ" คราวนี้ถึงตานาถลดา "หนูไม่อยากเห็นลุงติดคุกตอนแก่นะ หนูสงสารหมาแมว..."

"สงสารตัวเองก่อนดีไหมนาถ!!!" โดนัทแทรกขึ้นมา "กล้าดีนักนะเรา ไปทำร้ายพี่อุ๊ถึงขนาดนั้น หลงไอ้แก่คนนี้จนโงหัวไม่ขึ้นเข้าไปทุกวันๆ แล้วนะ"

"แล้วใครล่ะที่ทำให้นาถเป็นแบบนี้!!!" นาถหันไปมองโดนัททั้งน้ำตา "หนูรักพี่โดนัท แต่พี่ก็ไม่เคยสนใจหนูเลย หนูยอมพี่ทุกอย่าง แต่พี่ก็ไม่สนใจ พอหนูตัดใจได้ แล้วพี่จะมาอะไรกับหนูอีก อย่างน้อยลุงพลก็ไม่เคยว่านาถ ถึงนาถจะร้ายยังไง ลุงพลก็ไม่เคย!!!"

"ตายแล้ว...นี่นาถหลงลุงพลได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ?" ใบเฟิร์นเหมือนไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน "ลุงพล...นี่ใช่ลุงพลคนเดิมที่หนูรู้จักจริงไหมคะเนี่ย?"

"จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอลุง?" โดนัทถาม "ว่ามีซิ เอาตัวรอดเก่งไม่ใช่เหรอ? พลิ้วได้ตลอด ว่ามา!!!"

"ลุงก็พูดคำเดิม...ลุงรักทุกคน" ลุงพลตอบแบบแมนๆ "ลุงขี้เกียจแก้ตัวแล้ว เอาจริงๆ คือที่ลุงเรียกให้ทุกคนมาในนี้ ก็เพื่อหวังมาสนุกกัน ไม่ใช่มาทะเลาะกันนะ"

"ลุงพล!!!" สามสาวเรียกชื่อลุงพลพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

"เอาเป็นว่าลุงพลจะเปลี่ยนเป็นชุดวันเกิดแล้วนะ ใครสนใจร่วมสนุกกับลุงบ้าง" ลุงพลยิ้มหวาน แต่มันช่างเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหื่นในกามารมณ์แบบไร้ขีดจำกัด "ไม่เอาน่า ทั้งสามคนเลย ทำโกรธลุงหัวฟัดหัวเหวี่ยง เอาเข้าจริงก็แค่อยากมาสนุกกับลุงจริงไหมละ? ยอมรับแบบตรงๆ เถอะ"

พอถูกลุงพลจี้จุดแบบนั้น ก็ทำเอาสามสาวหน้าแดงก่ำ อายจนไม่รู้จะอายยังไง ใบเฟิร์นหันมามองหน้าโดนัทว่าจะเอาไงดี แต่แล้วโดนัทก็เบิกตาโพล่งเมื่อเห็นนาถลดากำลังปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของตน

"นาถ...." โดนัทตาค้างกับภาพที่เห็น "ทำอะไรอ่ะ..."

นาถลดาปลดกระดุมเสื้อด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ เธอรู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร นาถลดาคนนี้ซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเอง เธอทั้งรักและหลงลุงพลจนถอนตัวถอนใจไม่ขึ้น พอถอดถึงกระดุมเม็ดที่สาม โดนัทก็รีบเดินเข้ามาคว้ามือน้องรหัสจากปักษ์ใต้คนนี้ทันที

"นาถ...หยุดนะ!!!" โดนัทสั่งห้าม "จะไปยอมลุงพลง่ายๆ ไม่ได้นะ!!"

"ปล่อยนะ!!!" นาถลดาพยายามขัดขืน "พี่ไม่มีสิทธิมาสั่งนาถ!! ที่พี่เข้ามาในห้องนี้ ก็เพราะพี่หวังเรื่องอย่างว่าเหมือนกันนั่นแหละ ไม่ต้องทำมาเป็นรุ่นพี่ที่แสนดีหรอก พี่เฟิร์นก็ด้วย!! กระสันต์ตรงหว่างขาจนน้ำเดินก็บอกมาเหอะ!!!"

ตัวอย่างบางส่วนของตอนนี้ครับ


##############################


สองสาวเบี้ยนใบเฟิร์นและโดนัทโอบกอดลุงพลทางซ้ายและขวาตามลำดับ ลุงพลโน้มศีรษะหอมกลางกระหม่อมของสองสาวด้วยความรัก กลิ่นแชมพูสระผมของใบเฟิร์นและโดนัทหอมกรุ่น ชื่นใจมนุษย์ลุงสุดหื่นอย่างไอ้ผลยิ่งนัก

"ลุงรักหนูทั้งคู่เลยรู้ไหม?" ลุงพลยิ้มหวาน "เฟิร์นจ๋า ลุงพลยังรักและคิดถึงหนูเสมอนะ"



"ให้มันจริงเถอะ..." ใบเฟิร์นยิ้มอ่อน

"ส่วนโดนัท ลุงขาดหนูไม่ได้จริงๆ ถึงหนูจะเจ้าอารมณ์ วีนเหวี่ยงใส่ลุง แต่ลุงก็รักโดนัทเสมอนะ"

"เห๊อะ...น้ำเน่า" โดนัทตอบ "จะทำอะไรก็รีบทำเถอะลุง เดี๋ยวมีใครเห็นเข้าจะแย่เอานะ"

"ไม่ต้องกลัวหรอกจ๊ะ ไม่มีใครเห็นหรอก" ลุงพลยิ้มหวาน ก่อนโน้มศีรษะมาประกบปากโดนัท สาวทอมหลับตาพริ้มแลกลิ้นกับตาเฒ่า ส่วนใบเฟิร์นก็มองลุงพลกับโดนัทแลกลิ้นไป มือของเธอก็เลื่อนต่ำลงไปกุมไข่ของตาเฒ่าที่เริ่มแข็งตัวอีกครั้ง



เนตรชนกคนสวยกำลังสไลด์หนอนชาเขียวของลุงพลที่เริ่มผงาดขึ้นมาอีกครั้ง หลายวันที่ผ่านมา เวลาเธอเกิดอารมณ์ ก็หันมาฉิ่งกับโดนัท มันเป็นรสรักที่ละมุน และกลับรู้สึกไม่สะใจเท่ากับตอนที่ได้ร่วมรักกับลุงพล มันได้อารมณ์กว่า

ในขณะที่ลุงพลกับโดนัทกำลังดูดปาก ใบเฟิร์นก็สไลด์หนอนชาเขียวของลุงพล จนเริ่มผงาดขึ้นมากลายเป็นหัวรบนิวเคลียร์รัสเซียขนาด 8 นิ้วที่คุ้นเคยอีกครั้งด้วยมือของใบเฟิร์น สาวน้อยต้องการเพิ่มความกระสันเสียวขั้นสุดให้ลุงพล ก็เลยโน้มตัวโลมเลียปลายถันสีน้ำตาลอ่อนของลุงพล ส่วนมือซ้ายก็ขัดจรวดนิวเคลียร์รัสเซียของลุงพลไป

ทางฝั่งลุงพล เหมือนอยากตบรางวัลให้ใบเฟิร์น ก็เลยผละออกมาจากริมฝึปากของโดนัท แล้วหันมาดูดปากกับใบเฟิร์น ทั้งคู่แลกสารคัดหลั่งกันในช่องปากที่มีรสชาติหวานมันฉ่ำลิ้น

"อือ...." ใบเฟิร์นหลับตาพริ้ม สาวน้อยจากเชียงใหม่ปล่อยตัวและปล่อยใจ ปล่อยให้ลิ้นสากๆ ของลุงพลตวัดเลียลิ้นของเธอ มือของตาเฒ่าไม่อยู่เฉย มันเลื่อนมือลงต่ำบีบคลึงแก้มก้นที่แสนอ่อนนุ่มของใบเฟิร์น

เพราะกลัวว่าโดนัทจะเบื่อ ลุงพลเลยอุ้มใบเฟิร์นขึ้นมาแล้ววางลงบนโต๊ะทำงานข้างๆ นาถลดาที่นอนหลับตาพริ้มด้วยความเสียว ปล่อยให้น้ำเชื้อสีขาวขุ่นของลุงพลไหลออกมาจากถ้ำสาวเป็นสาว ลุงพลฉีกขาใบเฟิร์นกว้าง จนเผยให้เห็นโยนีที่คุ้นเคย โยนีของเด็กเชียงใหม่ หรือถ้าพูดกันแบบตรงๆ คือ หีของใบเฟิร์น

"อูยยยย...ลุงงงงง..." ใบเฟิร์นครางกระเส่าเมื่อถูกลุงพลใช้นิ้วแหวกกลีบสาว แล้วเลียติ่งสยิวสีชมพู สภาพหีของใบเฟิร์นยังสดใหม่ ตาเฒ่าชุมพลไม่มีวันรู้หรอก ว่าเนตรชนกคนนี้ ที่เห็นว่าเป็นสาวน้อยวัยใสน่ะ นอกจากมีอะไรกับลุงพลแล้ว ยังแอบไปตีฉิ่งกับโดนัท และแอบเล่นจ้ำบ๊ะกับหนุ่มเจมส์ นักเรียนนายร้อยมาแล้ว

แต่เรื่องนั้นลุงพลไม่สนหรอก ถึงรู้มันก็คงว่าอะไรใบเฟิร์นไม่ได้ เพราะมันเริ่มทำใจแล้วว่าคงยากที่จะรั้งใบเฟิร์นเอาไว้ให้อยู่กับมันตลอดไป แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เอาเป็นว่าถ้าใบเฟิร์นเหงา มาหาเรา เอ้ย!! หาลุงพลได้

"หวานจริงๆ หวานอร่อยฉ่ำลิ้นจริงๆ ซูดดดดด" ลุงพลทั้งดูดทั้งเลียเม็ดแตดของใบเฟิร์น สลับกับเลียกลีบสาวที่เปียกแฉะด้วยสารคัดหลั่งจากถ้ำสาวของใบเฟิร์น ส่วนโดนัทก็ไม่ยอมอยู่เฉย เธอโน้มตัวดื่มนมจากเต้าของใบเฟิร์นอย่างเอร็ดอร่อย

"ลุงพล...เจ๊...อ๋อยยยยยย.....เสียววววอ่า......" ใบเฟิร์นอ้าปากหวอเมื่อถูกลุงพลและโดนัทร่วมมือกัน ยังไม่ทันขาดคำ นาถลดาที่นอนพักฟื้นอยู่ข้างๆ ก็หันมาดูดนมอีกข้างของใบเฟิร์นด้วย "นาถ...อ๊า...นาถก็ด้วยเหรอ!!!"

ตอนแรกลุงพลตั้งใจจะลงโทษนาถลดา แต่เย็ดไปเย็ดมา สุดท้ายมาลงกับใบเฟิร์นมันซะงั้น อาจเป็นไปได้เพราะความคิดถึง มันห้ามไม่ได้ ลุงพลอยากมอบบทเรียนแสนหวานให้ใบเฟิร์น มันก็เลยเลื่อนลิ้นต่ำลงมาถึงแนวฝีเย็บ พอลิ้นสากๆ สัมผัสกับพื้นที่ตรงนั้นของเด็กสาว ก็ทำเอาหูรูดสีชมพูของใบเฟิร์นขมิบตอดด้วยความเสียว



"ลุงพล....เจ๊...นะ...นาถ....จะฆ่ากันเหรอ.....อ๊า!!!!!" ใบเฟิร์นร้องไม่เป็นภาษา "ลุงพลลลลลล....อึ้ยยยยยยย...มันสกปรกนะ....อึ้ยยยยยยย!!!"

ลุงพลลากลิ้นเลียถึงรูก้นของใบเฟิร์น ตาเฒ่าหื่นหันไปบอกนาถและโดนัทให้หยุดดูดนมเฟิร์นก่อน เพราะมันกำลังจะจัดท่าพิเศษให้ใบเฟิร์นคนหลายใจ ด้วยการจับใบเฟิร์นยกล้อ แขนของตาเฒ่าหื่นล็อคที่ข้อพับขาของใบเฟิร์น นัยน์ตาที่หื่นกามของมนุษย์ลุงเหลือบมอบหีและรูตูดของใบเฟิร์นอย่างหื่นกระหาย

"ลุงพล....อ๊า......อย่า....ค๊.......อร้ายยยย!!" ใบเฟิร์นครางกระเส่า เมื่อลุงพลลากลิ้นเลียจากรูตูดถึงรูหอย ตวัดเลียแต่ละทีทำเอาใบเฟิร์นเกร็งตัว จนโดนัทและนาถต้องช่วยประคอง นิ้วเท้าที่ชี้ขึ้นฟ้าเกร็งเพราะความเสียวสะท้าน

พอเลียจนหนำใจ ลุงพลก็จับขาใบเฟิร์นพาดบ่า แล้วจ่อควยที่แข็งโป๊กตรงถ้ำสาวของใบเฟิร์น แล้วดุนดันเข้าไป ร่างบางกระตุกเมื่อถูกตาเฒ่าหื่นลงควยทีเดียวจนมิดด้าม

"อือ...ลุง...เบาๆ หน่อยซิ...อืมมมมม" ใบเฟิร์นทำเสียงดุใส่ลุงพล แต่พอโดนลุงพลลงควยไปได้สักพัก เสียงดุๆ ของใบเฟิร์นก็กลายเป็นเสียงครางแทน "ซี้ดดดดดดด.....อูยยยยยย...."

ลุงพลแทงสวนแบบเน้นๆ กลีบสาวของใบเฟิร์นยับยู่ยี่จากแรงกระเด้าของลุงพล ขณะเดียวกัน ทางฝั่งโดนัทและนาถลดาก็หันกลับมาร่วมมือกันดื่มนมจากเต้าของใบเฟิร์นคนละข้าง

เสียงหน้าขาของลุงพลกระแทกกับก้นของใบเฟิร์นดังป๊าปๆๆ ประสานไปกับเสียงดูดนมใบเฟิร์นจากสองสาวโดนัทและนาถลดาดังจ๊วบจ๊าบ เรียกได้ว่าคนที่ฟินน์ที่สุดในตอนนี้เห็นจะไม่พ้นใบเฟิร์น เนตรชนก สาวน้อยจากเชียงใหม่ผู้ร้อนรัก

"ชอบไหมจ๊ะใบเฟิร์น...." ลุงพลถาม พลางเงยหน้าจูบข้อเท้าของใบเฟิร์นที่พาดบ่าของมันอยู่ ส่วนมือขวาก็ลูบไล้หน้าท้องเนียนนุ่มของใบเฟิร์น ก่อนใช้นิ้วล้วงเข้าไปในรูบุ๋มตรงกลางท้อง

"ชอบค่ะ...."

"ชอบมากไหม?"

"มากค่ะ...."

"ถ้าชอบแล้วทำไมต้องนอกใจลุงด้วย...."

"เฟิร์นขอโทษ...เฟิร์นแค่สับสนกับใจตัวเอง" ใบเฟิร์นอ้าปากหวอ "อ๊า....ลุงพลดีที่สุด...ลุงพลดีที่สุด....ดีกว่าใคร"

พอได้ยินแบบนั้น ก็ทำเอาลุงยิ้มหวาน ตรงกันข้ามกับโดนัท ที่หันมามองค้อนใส่ลุงพล

"จะค้อนลุงทำไมจ๊ะโดนัท หึงลุงเหรอ?" ลุงพลยิ้ม "ไม่ต้องกลัว ลุงพลรักทุกคน....ซีดดดดดด"

เพราะปล่อยน้ำใส่หอยของนาถลดาไปแล้ว ก็เลยทำให้ในยกสอง ลุงพลอึดขึ้นเป็นพิเศษ วันรู้เคล็ดลับวิชาจากองค์ตุลาการสวรรค์แล้วว่า วิธีรักษาสมดุลพลังชีวิตของมัน คือการดื่มน้ำเสารสจากช่องคลอดของเด็กสาวเพื่อฟื้นฟูพลัง ดังนั้นมันจึงตั้งใจจะไปดื่มน้ำเสาวรสของโดนัทเพื่อเติมพลังที่เสียไป ซึ่งทั้งหมดมันวางแผนการไว้แล้ว

"อยากขึ้นทำให้ลุงบ้างไหมจ๊ะใบเฟิร์น..." ลุงพลยิ้ม

ใบเฟิร์นพยักหน้าด้วยรอยยิ้มอายๆ ลุงพลเลยถอนควยแล้วให้สองสาวโดนัทและนาถลดาช่วยพยุงใบเฟิร์น ตาเฒ่าหื่นทิ้งตัวนั่งลงในโซฟา แล้วให้ใบเฟิร์นขึ้นมาคร่อมร่างของมัน

"อือออออ...." ในจังหวะที่ขึ้นคร่อม ใบเฟิร์นใช้มือแหวกกลีบสาวเพื่อเปิดทางให้ควยของลุงพลได้เข้าไปได้อย่างสะดวก

"อูยยยย....เก่งจังเลย....คนดีของลุง...." ลุงพลหลับตาพริ้มด้วยความเสียว ขณะที่ใบเฟิร์นกำลังหย่อนตัวลงมา ในบรรดาเมียๆ ทั้ง 6 ตอนนี้ บอกได้เลยว่าทุกคนยิ่งลีลาจัดจ้านมากขึ้น เมื่อได้ร่วมรักกับมันบ่อยครั้ง สำหรับใบเฟิร์นแล้ว อาจจะร้างลาเกมรักกับมันไปนาน แต่บอกได้เลยว่า รองจากพิมมี่ ก็มีใบเฟิร์นนี่แหละ ที่ครบเครื่องและจัดจ้านที่สุด

"อืออออ...." ใบเฟิร์นซูดปากด้วยความเสียว เมื่อช่องคลอดของเธอกลืนกินจรวดนิวเคลียร์รัสเซียของลุงพลจนเกือบมิดด้าม มันคับแน่นสะใจ มากกว่านิ้วของตัวเองหรือโดนัท มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนได้รับการเติมเต็ม "อ๊า......"

ใบเฟิร์นเริ่มทำการขย่มลุงพล จนโซฟาดังเอี๊ยดอ๊าด ลุงพลก็ทำเสียงซี้ดซ้าดด้วยความสะใจ มือของมันก็ลูบบั้นเอวและบั้นท้ายของใบเฟิร์น ใจจริงมันอยากสวนควยเข้ารูตูดของเฟิร์นซะตอนนี้ แต่มันเห็นหน้าโดนัทแล้ว มันกลัวว่าถ้าเล่นตูดใบเฟิร์นแล้วโดนัทคงไม่ยอมให้มันเอาต่อแน่ ยังไงก็ต้องรักษาความสะอาดไว้ก่อน

ไม่รู้แหละ ในเมื่อกูได้พลังวิเศษและเคล็ดลับจากองค์ตุลาการสวรรค์ วันนี้มันจะเล่นให้ครบทั้งรูหอยรูตูดของสามใบเถา เนตรชนก ณิชา และนาถลดา เอาให้เห็นกลับหอไม่ตรงกันไปเลย คอยดู!!!

..........................................................

ตัดมาที่หมอพลอย วันนี้เธอมีประชุมที่แพทย์สภา หลังจากเสร็จประชุมได้ไม่นาน เจ้าบอย ภูวนาท หนุ่มเพลย์บอยว่าที่คู่หมั้นของเธอก็โทรศัพท์มาหาเพื่อชวนไปทานข้าวเย็นด้วยกันกับลูกขวัญ

"มีอะไรคะพี่บอย...." เจ้าหญิงน้ำแข็งกดรับสาวพี่บอยด้วยท่าทางเฉยชา "มีธุระจะคุยอะไรกับพลอยหรือเปล่าคะ?"

"คือเย็นนี้ว่างไหม? พี่อยากนัดพลอยไปทานข้าวเย็นด้วยกัน วันนี้พี่พาน้องขวัญมาด้วย เจ้าตัวแสบของพี่อยากเจอพลอยมากเลยนะ"



"เออ...." พลอยครุ่นคิดในใจ วันนี้พี่บอยมาแผนสูง คิดใช้น้องสาวเป็นกาวใจระหว่างเธอและพี่บอย แผนแค่นี้คนอย่างพลอยพรรณมองออกอยู่แล้ว แต่ไม่ว่ายังไง เธอก็ไม่ใจอ่อนอยู่ดี "ขอโทษนะคะพี่บอย พลอยคงไปไม่ได้ วันนี้พลอยประชุมเหนื่อยมาก ฝากขอโทษน้องขวัญด้วยนะ"

พลอยพรรณกดวางสายโดยที่เจ้าบอยยังไม่ทันตอบอะไร พอพลอยพรรณกำลังจะออกจากลิฟต์ คราวนี้มีสายเรียกเข้าอีก ตอนแรกพลอยพรรณคิดว่าเป็นพี่บอย แต่เปล่า คราวนี้เป็นพ่อของเธอแทน

"สวัสดีค่ะพ่อ มีอะไรกับพลอยหรือเปล่าคะ?" พลอยพรรณตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ทำไมปฏิเสธคุณภูวนาถเค้าแบบนั้น!!!" วิทยา นักการเมืองชื่อดังจากภาคตะวันออกขึ้นเสียงดุ "แกคิดว่าแกกำลังทำอะไรอยู่หาพลอย!!!"

"พ่อคะ นี่พี่บอยเอาเรื่องนี้มาฟ้องพ่อเหรอ?" พลอยพรรณย่นคิ้วด้วยความไม่พอใจ "พี่บอยนะพี่บอย!!"

"แกเป็นคู่หมั้นกับคุณภูวนาทเค้า แกลืมไปแล้วเหรอ!!!" วิทยาผู้เป็นพ่อย้ำอีกครั้ง "อย่าเอาแต่ใจตัวเองให้มากนักนะพลอย ฉันส่งแกเรียนจบถึงเมืองนอกเมืองนา กลับมาเป็นหมอ หมดเงินเท่าไร ฉันไม่เคยว่า แต่ฉันขอให้แกทำเพื่อช่วยเหลือครอบครัวแค่นี้แกทำให้พ่อกับแม่และน้องไม่ได้เหรอ?"

"พ่อจะไปเข้าใจอะไรพลอย..." พลอยพรรณเริ่มตัดพ้อ "พ่อเคยรักพลอยจริงๆ บ้างหรือเปล่าคะ ทำไมถึงต้องบังคับใจกันขนาดนี้ด้วย!!"

"พ่อรักแกพลอย....." วิทยาเริ่มอ่อนลง "พลอย...ฟังพ่อนะ คุณภูวนาทเค้าก็เป็นหนุ่มไฮโซมีหน้ามีตามีฐานะ เขาไม่ใช่คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอะไร ถ้าแกแต่งงานกับคุณภูวนาทไป ชีวิตแกก็จะสบาย พ่อกับแม่และน้องแกก็สบายด้วย แกอย่าลืมนะว่าพ่อมีคดีติดหลังอยู่..."



"โอเคค่ะ...ก็ได้" พลอยพรรณตอบตัดบท "พลอยจะโทรไปหาพี่บอยตอนนี้เลยแล้วกัน พอใจแล้วซินะคะพ่อ"

"ขอบใจมากพลอย พ่อรู้ว่าแกลำบากใจ แต่พ่ออยากจะขอให้แกทำเพื่อครอบครัวของเรา" วิทยาตอบ "อีกไม่กี่วันก็ถึงงานหมั้นแล้ว เสียดายที่น้องสาวแกยังติดสอบภาคซัมเมอร์อยู่ ไม่อย่างนั้นเราคงจะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา"

"แพรวนะเหรอคะ...." พลอยพรรณตอบ

"ใช่...พ่อพึ่งคุยกับน้องสาวแกเมื่อวาน" วิทยาตอบ "แพรวบ่นคิดถึงไทย คิดถึงพ่อกับแม่ แล้วก็แกด้วย เราไม่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตากันมานานแล้ว แต่ละคนก็วุ่นวายกันหมด เอาเป็นว่าคุยกับคุณภูวนาทดีๆ นะพลอย อย่าไปทำร้ายน้ำใจคุณภูวนาทอีก พ่อฝากด้วยแล้วกัน"

หลังจากวิทยาวางสาย ไม่ทันไรเสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้น สายเรียกเข้านั้นไม่ใช่ใคร แต่เป็นภูวนาท หนุ่มเพลย์บอยตัวแสบนั้นเอง

"สวัสดีครับพลอย...."

"พี่บอย...พี่ทำกับพลอยแบบนี้เหรอคะ?" พลอยพรรณกัดฟันแน่น "นี่ไม่ใช่วิธีของสุภาพบุรุษ"

"ถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้ พลอยก็มีแต่จะดื้อดึงกับพี่" ภูวนาทตอบ "พี่จำเป็นต้องทำ เพราะเราเป็นคู่หมั้นกันนะ"

"ช่างเถอะค่ะ...." เจ้าหญิงน้ำแข็งตัดบท "เอาเป็นว่าเราจะไปเจอกันที่ไหน?

เจ้าบอยภูวนาทบอกชื่อภัตตาคารหรูใจกลางเมือง พลอยพรรณตอบตกลง แล้วจะขับรถตามไป ก่อนที่ทั้งคู่จะวางสาย พลอยพรรณฝากคำพูดบางอย่างให้ภูวนาทได้คิด

"พี่บอย...พลอยอยากจะบอกพี่สักเรื่อง" น้ำเสียงของพลอยพรรณเยือกเย็น แต่แฝงด้วยความขุ่นมัวอย่างชัดเจน "ถ้าคิดจะให้พลอยใจอ่อน อย่าทำแบบนี้อีก ถ้าไม่เช่นนั้น เราจะไม่ได้เจอหน้ากันอีกตลอดไป แล้วอย่าคิดว่าคนอย่างพลอยไม่กล้านะคะ พลอยกล้าทำแน่..."

พลอยพรรณกดวางสายโดยไม่เปิดโอกาสให้ภูวนาทได้ตอบโต้อะไร เจ้าหญิงน้ำแข็งคนสวยสตาร์ทเครื่อง แล้วขับรถ Toyota Prius สีขาวคันโปรดไปยังภัตตาคารหรูที่พี่บอยและน้องลูกขวัญรออยู่ทันที

#####################################

พอดื่มน้ำที่หลั่งออกมาจากโยนีของโดนัทเสร็จ พละกำลังของลุงพลก็เรียกได้ว่าฟูลพาวเวอร์ ลุงพลลุกขึ้นยืนมองสามสาว หาอาสาสมัครอมควยขนาด 8 นิ้วที่ผงาดชี้หน้าโดนัทอยู่

นาถลดาเหมือนรู้งาน หรือร่านควยไม่ทราบ สาวน้อยจากปักษ์ใต้เข้าประชิดตัวลุงพลแล้วอ้าปากอมควยให้ผัวเฒ่าของเธอ ลุงพลยิ้มหวานชอบใจในความรักและความใส่ใจของนาถลดา มันใช้มือลูบผมสาวน้อยจากปักษ์ใต้ด้วยความเอ็นดู

"เดี๋ยวลุงส่งพี่โดนัทขึ้นสวรรค์เสร็จ ลุงขอเล่นตูดนาถนะจ๊ะ" ลุงพลยิ้มหวาน "ลุงไม่ได้เล่นตูดนาถมานานแล้ว วันนี้ขอลุงนะ"

"อือออออ...." นาถครางในลำคอ ควยตาเฒ่าหื่นยังคาปาก พอเจอลูกตื้อลูกอ้อนของลุงพลบ่อยๆ นาถลดาก็เริ่มใจอ่อน ยอมให้ลุงพลเล่นซนตรงหลังบ้านได้อีกครั้ง

"อูยยยย....สุดยอด....นาถเก่งจริงๆ" ลุงพลยืนบิดตัวเกร็ง ปล่อยให้นาถลดาอมควยไป พออมไปได้สักพัก มันก็ตกใจเมื่อได้ยินเสียงคนด้านนอกห้องพักภารโรง ที่เหมือนกำลังไขกุญแจเข้ามา

"ซวยแล้ว!!!" ลุงพลถอนควยออกจากปากนาถลดา "มีคนจะเข้ามาในนี้!!!"

"เราจะทำยังไงดีคะลุง!!" ใบเฟิร์นทำหน้าเลิกลั่ก "หนูยังไม่อยากหมดอนาคตนะ!!!"

"เงียบแล้วตั้งสติก่อนทุกคน!!" ลุงพลเหลือบมองซ้ายขวา ก็เห็นตู้ล็อคเกอร์ เลยสั่งให้สามสาวรีบหยิบเสื้อผ้าแล้วไปหลบในนั้น "เข้าไปหลบในนั้นก่อนเร็ว!!"

"ไอ้เก่งมันทำค้อนหายไปได้ยังไงวะ!!" เสียงเจ้าอเนก ภารโรงรุ่นน้องของชุมพลดังขึ้นมา ขณะกำลังเดินเข้ามาในห้องพักภารโรง พร้อมกันเพื่อนของมันอีกคนที่ชื่อไอ้ชิต

"กูไม่รู้ ไอ้ห่า ให้ยืมของแล้วไม่รักษาของ" ไอ้ชิต ภารโรงอีกคนตอบ "กูเลยต้องขอให้มึงมาเปิดห้องเก็บของเอาค้อนไปให้เจ้านายเนี่ย"

"เออๆ กูรู้แล้ว แป๊ปนะ" อเนกเปิดไฟในห้องพักภารโรง ทุกอย่างยังปกติ หนุ่มใหญ่หันไปมองหน้าประตูห้องเก็บของ ที่ลุงพล ใบเฟิร์น โดนัท และนาถลดากำลังซ่อนตัวอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า

นี่ถ้าเจ้าอเนกและไอ้ชิตเปิดเข้าไปละก็ มีหวัง เรื่องใหญ่ระดับประเทศแน่นอน!!!


#####################################


มันไม่ได้มีบรรยากาศโรแมนติกอย่างที่คิด แต่มันเป็นบรรยากาศแห่งความตึงเครียดระหว่างภูวนาทและพลอยพรรณ ว่าที่คู่หมั้นคู่หมายในอนาคต ฝ่ายชายอาจมีใจให้ฝ่ายหญิงไม่น้อย แต่ฝ่ายหญิงบอกได้คำเดียวเลยว่า ไม่คิดจะชายตาแลเสียด้วยซ้ำ แม้อีกฝ่ายจะร่ำรวยด้วยเงินตรา และเต็มเปี่ยมไปด้วยอำนาจก็ตาม

"พี่บอยพอใจหรือยังคะ?" พลอยพรรณพยายามข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ "พลอยไม่คิดว่าพี่บอยจะกล้าทำถึงขนาดนี้เพื่อเอาชนะพลอย"

"พี่ขอโทษ..." ภูวนาทพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ "พี่แค่อยากดูแลและเอาใจใส่พลอย พี่รักพลอยนะ"

พอได้ยินคำว่ารัก พลอยพรรณก็เหมือนทำฮึดฮัดใส่ จนบอยรู้สึกได้

"นี่พลอยโกรธพี่เหรอครับ?" ภูวนาทถามตามความรู้สึกที่เห็น

"ก็มีบ้าง...." พลอยพรรณตอบ "พี่บอยก็รู้ ว่าพลอยไม่ได้คิดอะไรกับพี่ ต่อให้เราแต่งงานกัน มันก็ไม่ได้ทำให้พลอยรักพี่อยู่ดี"

"ไม่มีทางเลยใช่ไหมครับ ที่จะทำให้พลอยรักพี่ได้บ้าง..." เจ้าบอย ภูวนาทเริ่มทำหน้าเสีย

"ไม่มีทาง...และไม่มีวัน" พลอยพรรณตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่มันช่างบาดลึกจิตใจของภูวนาทเหลือเกิน วาจาของเจ้าหญิงน้ำแข็งช่างเฉือดเฉือนหัวใจชายหนุ่มอกสามศอกอย่างภูวนาทเหลือเกิน

"เอาแบบนี้ไหม ถ้าพี่จะถอนหมั้น พลอยจะโอเคไหมล่ะ?"

"ก็ดีค่ะ..." พลอยพรรณตอบแบบไม่ยี่หระ

"แต่นั่นหมายความว่าครอบครัวของพลอยอาจจะต้องพังพินาศ เพราะเรื่องการทุจริตของคุณวิทยา คุณพ่อของพลอย ถ้าพ่อพี่ไม่ช่วย ก็คงรอดยาก" ภูวนาทหรี่ตามองเจ้าหญิงน้ำแข็ง "พี่เป็นคนใจดีนะพลอย แต่พลอยกำลังจะบังคับให้พี่ร้าย พลอยคิดดูดีๆ แล้วกันนะ"

"พี่บอยคิดว่าตัวเองเป็นใครคะ...." พลอยพรรณเริ่มขมวดคิ้ว "พี่บอยยังคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า? ถึงมาบังคับใจผู้หญิงกันแบบนี้"

"พี่ไม่ได้บังคับ แต่พี่พูดความจริง" ภูวนาทตอบ "พี่รักพลอย พี่อยากได้พลอยมาเป็นภรรยาพี่ และพี่จะหยุดเจ้าชู้ ไม่มองใครอีก ครอบครัวพี่พร้อมจะช่วยเหลือครอบครัวพลอยทุกอย่าง ขอเพียงแค่พลอยยอมแต่งงานกับพี่ ขอแค่พลอยรักพี่..."

"ไม่คิดว่ามัดมือชกไปหน่อยเหรอคะ?" พลอยพรรณแทรกจังหวะ "พูดเอาแต่ได้..."

"ไม่ใช่พูดเอาแต่ได้ แต่มันคือข้อแลกเปลี่ยน" ภูวนาทแย้ง พลางหยิบน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม "พี่พูดชัดเจนแล้วไง ถ้าจะถอนหมั้นก็ได้ แต่ครอบครัวพี่จะไม่ช่วยอะไรพ่อของพลอย ครอบครัวของพลอยนะ หรือว่าพลอยอยากให้พี่ช่วยครอบครัวของพลอยโดยที่พลอยไม่ต้องแต่งงานกับพี่? เอาแบบนั้นใช่ไหม?"

"ถ้าทำแบบนั้น บางทีพลอยอาจจะรักพี่ก็ได้...." พลอยพรรณตอบ

"ไม่คิดว่ามันเป็นการเอาเปรียบพี่ เอาเปรียบครอบครัวพี่ไปหน่อยเหรอพลอย?" เจ้าบอยแย้ง "สุดท้ายเราทั้งคู่ ก็ล้วนแต่คิดเอาแต่ได้กันทั้งนั้นเลยใช่ไหม? เราจะไม่มีทางคุยกันดีๆ ได้เลยใช่ไหม?"

"ก็พลอยไม่ได้รักพี่บอย..." พลอยพรรณตอบ "อยู่ดีๆ พี่บอยก็มามัดมือชก แล้วก็บังคับพลอยให้แต่งงานกับพี่ พี่ไม่คิดว่ามันเห็นแก่ตัวไปหน่อยเหรอคะ"

"ตายละ...ไหงเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย" ลูกขวัญที่แอบมองทั้งคู่คุยกันด้วยท่าทางตึงเครียด เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ ก็เลยรีบเดินตรงไปห้ามศึก ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านี้ "แหน่ะ!!! พอขวัญไม่อยู่ ทั้งคู่จู๋จี๋อะไรกันค๊า หวานเชียว!!!!"

ภูวนาทและพลอยพรรณยิ้มเจื่อน ไม่ได้ตอบอะไร ส่วนลูกขวัญก็เข้าไปนั่งที่ โดยภูวนาทที่นั่งอยู่ด้านนอกลุกขึ้นเพื่อหลีกทางให้



ลิงค์อยู่ด้านล่างครับ

กำลังมันส์

  ตามมาอ่าน ขอบคุณครับ

จะโดนแย่งเมียแล้วลุง