ตอนที่ 1 ตัดสินใจ

    "ได้โปรดเราต้องการคุณ นางเสือดาว" ตัวหนังสือจากฟอลโล่ขนาดใหญ่ถูกฉายขึ้นบนท้องฟ้า ท่ามกลางบรรยากาศอันโกลาหลของเสียง หวอรถพยาบาลและรถตำรวจที่ดังไปทั่วเมือง ทริช มองบิล ดูลูกชาย  ของเธอด้วยความเป็นห่วง ขณะนี้ ในเมืองที่เธอรักถูกกองกำลังลูกสมุนของ เรด ฮู๊ด ยึดเมืองไว้หมดโดยการติดตั้งระเบิดทำลายล้างแรงสูงสูงพอที่จะลบเมืองของเธอและเมืองข้างๆ ให้หายไปจากแผนที่ได้ง่ายๆเลยทีเดียว สิ่งที่พวกมันต้องการคืออำนาจในการใช้อาวุธ ร้ายแรงทั้งหมดในโลกเพื่อควบคุมโลกนี้ แน่นอน ไม่มีใครสามารถให้พวกมันได้ เพราะถ้ายอมเช่นนั้น โลกนี้คงต้องเข้าสู่กลียุค ครั้นจะปล่อยให้ชาวเมืองแห่งนี้เจอชะตากรรมอันโหดร้าย มันก็ดูจะไร้มนุษยธรรมเกินไป ตอนนี้ทั้งกองทัพและทางรัฐ กำลังหาวิธีในการแก้ไขอยู่แต่ก็ดูจนแต้ม หาก ย้อนไปเมื่อ 13 ปีก่อน ในตอนที่เมือง  ไม่ซิ!  โลกนี้ ยังมี "นางเสือดาว" ผู้ที่คอยปกป้องพวกเขาอยู่สถาการณ์แบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ถ้าไม่ใช่เพราะ ทริช ต้องการจะอยู่อย่างผู้หญิงทั่วไป เธอตัดสินใจหันหลังให้กับการไล่ล่าพวกเรดฮู๊ด เพราะเธอคิดว่าเธอได้ถอนรากถอนโคนมันไปแล้ว แต่ไม่ เรดดิ๊ก หัวหน้าของมันรอดไปได้ และแอบซ่องสุมกำลังจนพวกมันกลับมาอีกครั้ง ในวันที่เธอเลิกเป็นผู้พิทักษ์ไปแล้ว พลันเธอนึกถึงคำพูดของ"ไมค์"สามีผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ที่จากไปในหน้าที่ "ทริช ทุกคนมีหน้าที่พิทักษ์เมืองนี้ คุณไม่ต้องเหนื่อยคนเดียวหรอก อยู่ดูแลบิลนะดูแลบิลให้ดี อย่าเป็นไรไปอีกคนนะ" นั่นคือคำพูดสั่งเสียของสามีที่จากไปของเธอ แต่ตอนนี้ เมืองนี้ โลกนี้ต้องการเธอ เธอกอดบิลเอาไว้ แล้วปลอบลูกว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยเย็นวันนั้น เธอพาลูกชายไปส่งไว้ที่โรงเรียนซึ่งเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด เพราะพวกเรดฮู๊ดยังคงให้ทุกคนในเมืองดำเนินกิจกรรมต่างๆตามปรกติจนกว่าจะครบเจ็ดวันที่มันกำหนด แต่ใครล่ะจะใช้ชีวิตปรกติได้ ในเมื่อทุกอย่างมันถูกปกคลุมด้วยความชั่วร้ายไปหมด "บิล แม่สัญญาทุกอย่างจะเรียบร้อย" บิลไม่เข้าใจที่แม่พูดเท่าไหร่ "ผมไม่รู้หรอกว่าแม่จะไปไหน แต่แม่วางใจได้ ผมโตแล้ว แม่รีบกลับมานะครับ"ลูกสะใภ้จะคิดทำอะไร ระเบิดถูกติดไว้ที่ตึกที่สูงที่สุดใจกลางเมือง "แกรนด์ ทาวเวอร์ เอนเตอร์ไพร์" ใช่พวกมันยึดตึกนั้นเป็นที่บัญชาการ เธอต้องไปที่นั่น..........................
................... ด้านล่างของ แกรน์ ทาวเวอร์ เอนเตอร์ไพร์ พวกเวรยามของเรดฮู๊ด ยังคงลาดตระเวนตรวจสอบความปลอดภัยกันตามปกติ แล้วพวกมันก็ล้มลงทีละคน พวกมันตกใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ไม่รู้กระสุนที่ถูกยิงมามันออกมาจากทางไหน บางคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชีวิตปลิดปลิวไปตอนไหน และภาพสุดท้ายที่คนสุดท้ายเห็นคือ ร่างสูงโปร่ง แต่อวบในชุดรัดรูปลายเสือดาวที่เว้าขาขึ้นไปสูงจนเลยสะโพก ตรงส่วนหน้าอกเว้าลึกลงไป จนเห็นเต้านมที่แทบจะทะลักออกมา ตรงกลางระหว่างอก มีสร้อยรูปแปลกๆ ห้อยอยู่  ปกปิดไปด้วยหน้ากากลายเสือดาวที่เผยให้เห็นแค่ริมฝีปาก มันพยายามสาดกระสุนใส่ แต่ทันทีที่ร่างนั้นเอามือทุบไปที่จี้ตรงหน้าอก มันก็เกิดคล้ายๆ สนามพลังงานมาห่อหุ้มร่างเธอเอาไว้ กระสุนไม่สามารถทะลุผ่านไปได้ และเธอก็ตอบโต้มันด้วยปืนที่อยู่ที่ข้อมือเธอ
               ทริช ในชุดของนางเสือดาว เดินผ่านขึ้นไปชั้นบนเรื่อย หน้ากากของเธอทำให้เธอมองเห็นในที่มืด และตรวจนับเซ็นเซอร์จากเลเซอร์ล่องหนได้ แต่แล้วสิ่งผิดปกติก็เกิดขึ้น หน้ากากเธอเริ่มไม่ทำงานมันมีคลื่นรบกวนเต็มไปหมดนั่นทำให้เธอต้องถอดหน้ากากออก ความมืดทำให้เธอมองไม่เห็นอะไรเลย "บ้าจริง" เธอสบถในใจ และแล้วเธอก็รู้สึกมีอะไรมากระแทกเธออย่างแรง จนเธอล้มลงพร้อมพร้อมกับมีมือมาจับที่ข้อมือเธอ มันปลดปืนที่ข้อมือเธอทิ้ง เธอรู้ตัวว่าเธอเสียท่ามันแน่แล้ว สิ่งเดียวที่ทำได้คือ เปิดเกราะป้องกัน เธอเอามือทุบไปที่สร้อยที่หน้าอกเธอ "บ้าน่า เกราะป้องกันไม่ทำงาน" เธอเริ่มตกใจ แล้วเสียงพูดที่ราวกับอสูรนรกก็ดังขึ้น "เปล่าประโยชน์ จะคลื่นวิทยุ คลื่นไฟฟ้า หรือคลื่นแรงสั่นสะเทือน อยู่ที่นี่ไม่มีผลหรอก หึหึหึ"
เสียงแหบพร่าทุ่ม น่าขนลุกดังข้างๆ หูเธอ "แกคือใคร" ทริชถามพร้อมพยายามดิ้นให้หลุด ลมหายใจรุนแรงกระทบต้นคอเธอ "ไม่ต้องถามเพราะเดี๋ยวเราจะทำอะไรสนุกๆด้วยกัน โดยเฉพาะคนสวยๆอย่างเธอ ผมสีทองกับหน้าหวานๆของเธอนี่ทำให้ข้ารู้สึกดีจริงๆ แต่ที่ทำให้ข้ามีอารมณ์น่ะ...." มันไม่พูดอะไรเพิ่มมันก็เอื้อมมือไปบีบเต้าของทริชอย่างเมามันส์จนทริชเจ็บปวดไปหมด "โอ๊ย ปล่อยนะ อย่า อย่า นี่แกมองเห็นอย่างนั้นเหรอ" ทริชถามมันไป "ใช่ซิ ตอนนี้เธอคงไม่เห็นอะไรซินะ แต่ข้าเห็นแกอย่างชัดเจนเลยล่ะ" มันตอบและเลียที่หูทริช ตอนนี้เธอรู้สึกขยะแขยงมันมาก แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอรู้สึกแย่ยิ่งกว่าคือเธอสัมผัสได้จากบางสิ่งบางอย่างที่เริ่มแข็งตัวอยู่บริเวณด้านล่างของตัวมันมันถูสิ่งนั้นไปมากับก้นของทริช "ไอ้นี่มันต้องการจะข่มขืนฉัน" ทริชคิดในใจ "ไม่นะปล่อย ปล่อยฉันนะไอ้สาระเลว" ทริชพยายามขัดขืน แต่เหมือนกันมันยังคงดื้อดึงและสะใจเมื่อเห็นทริชขัดขืน มือมันเริ่มล้วงเข้าไปเขี่ยที่หัวนมของทริชพร้อมกับเริ่มปลดชุดของเธอออก "ชั้นรู้นะว่าที่แกต้องใส่ชุดนี้นะ มันเหมือนกับสนามพลังมันต้องทำงานพร้อมกับถุงมือสองข้าง รองเท้าสองข้าง โดยมีจี้ที่คอแกเป็นตัวจุดสนามพลัง แต่น่าเสียดายนะวัสดุที่ใช้ทำชุดแกนะมันมีน้อย เลยได้ชุดเว้า ๆ โป๊ๆ เหมือนชุดอีตัวตามซ่องอย่างนี้แหละ หึหึ ฉันรู้เรื่องนี้ก็เลยปล่อยคลื่นรบกวน ซึ่งสร้างจากวัสดุคล้ายๆ ที่แกแขวนอยู่ไว้คอยต่อต้านมัน แต่แกรู้มั๊ยชุดที่แกใส่อยู่ตอนนี้มันทำให้ข้ามีอารมณ์จนแทบจะทนไม่ไหวแล้วนะโว๊ย" มันดึงเอาชุดของทริชส่วนล่างที่ดูคล้าวชุดว่ายน้ำออกไปทางข้าง "ไม่ไม่แกจะทำอะไรน่ะ แกจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ" ทริชรู้สึกตกใจเมื่อรู้ว่ามันจะทำอะไร ใช่ไอ้แข็งๆ ที่จ่ออยู่ปากช่องคลอดของเธอตอนนี้คือควยของมัน จากขนาดของมันแล้ว ถ้ายอมให้มันทะลวงเข้าไปข้างในเธอคงต้องเจ็บปวดมากๆแน่ แต่มันกำลังมากเกินไปเกินที่เธอจะขัดขืน มันจับเธอคว่ำหน้าลงแล้วยกขาเธอขึ้น แล้วพูดกับเธอ "จำชื่อข้าไว้ สแตป เฮลล์ (ทะลวงนรก)" แล้วมันก็ใช้ควยของมันทะลวงเข้าไปในร่างของนางเสือดาว จนเธอรู้สึกว่าร่างกายกำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ "โอ๊ย อ๊าๆๆ" เธอร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด ราวกับมีรถไฟวิ่งผ่านเข้าไปในร่างเธอ "ไม่เอาน่านางเสือดาว แค่เธอรู้สึกสนุกแค่นี้เธอก็ไม่เจ็บปวดแล้ว" มันกระทุ้งเร็วแรงจนทริชแทบทนไม่ไหว  "ใกล้จะตายแล้ว ถ้าเป็นอย่างนี้แย่แน่" ทริชรู้สึกเหมือนจะขาดใจ ของเจ้าสแตปเฮลล์มันใหญ่มาก มากกว่าของอดีตสามี "ถ้าของคุณใหญ่แบบนี้" ทริชพยายามนึกถึงสามี นึกว่าตัวเองกำลังสมสู่กับสามี พลันความเจ็บปวดก็ลดลง "ดูซิเธอมีน้ำหล่อลื่นออกมาแล้ว คงมีอารมณ์แล้วสินะแต่ก่อนอื่นฉันขอขจัดตัวปัญหาซะก่อน" มันกระชากสร้อยของทริชออก "ต้องให้แน่ใจว่ามันจะไม่มีพิษสงอีก"มันใช้กำปั้นทุบทำลายจี้ที่เป็นตัวจุดชนวนพลังเกาะป้องกันจนแหลกละเอียดในขณะที่กำลังเย็ดอยู่กับทริช ทริชได้สติกลับมาเพราะได้ยินเสียงจี้ของตัวเองแตก เพราะกำปั้นที่ดังสนั่น "จะไม่ไหวแล้ว ถ้าเป็นอย่างนี้เราต้องบ้าแน่ๆ อ๊า" ทริชพยายามรวมรวมสติ มันมองเห็นในที่มืดได้ ทำไมหรือว่าในที่สว่าง แสงสว่างจะเป็นปัญหาของมัน ตอนนี้ไฟที่เกิดจากไฟฟ้าใช้ไม่ได้ ระเบิดแสงเธอมีระเบิดแสงขนาดจิ๋ว มันเล็กแค่เพียงขนาดแท่งลิบสติกซ์แต่ด้วยสารเรืองแสงชนิดพิเศษทำให้มันเกิดประกายแสงที่สว่างราวกับฟ้าผ่าในห้องมืด ๆ อย่างนี้ได้ แต่มันถูกเก็บไว้นานแล้วไม่รู้จะใช้ได้รึเปล่า แต่ความคิดของทริชตอนนี้ก็ต้องถูกหยุดเมื่อมันกระทุ้งเธอแรงขึ้น มันซอยถี่ๆ แรงๆ จนเธอทั้งเจ็บทั้งเสียวหีไปหมด ก่อนที่ทริชจะรู้สึกว่ามันได้ดึงควยออกจากหีเธอ และมีของเหลวบางอย่างกระฉอกใส่หน้าเธอ มันทั้งคาวและหนืดๆ "ไอ้บ้านั่นมันแตกใส่หน้าฉัน ไอ้เลว" ทริชรู้สึกขยะแขยงที่มันแตกใส่หน้าเธอ "ข้าชอบเหลือเกินเวลาหน้าสวยๆ ของแกมันเปื้อนไปด้วยน้ำกามของข้า มันน่าดูมากรู้มั๊ย" มันพูดเยาะเย้ยทริช พร้อมกับเอาควยฟาดหน้า "เหรอ แสดงว่าแกคงไม่มองอย่างอื่นสินะ" ไม่ทันสิ้นเสียงทริช เธอเขวี้ยงระเบิดแสงเข้าไปอีกฟากหนึ่งของห้อง จนเกิดแสงจ้าไปทั่ว มันปิดตาร้องไห้อย่างทรมาณ เธอรีบมองหาสวิชต์ไฟ มันอยู่ข้างเสาเธอรีบเปิดมัน แสงสว่างทำให้มันต้องปิดตาตลอดเวลา ทริชเห็นมัน ร่างสูงใหญ่ เปลือยเปล่า กับใบหน้าที่บิดเบี้ยวน่ากลัว ราวปีศาจนรก "บ้าน่า นี่เรามีอะไรกับเจ้าตัวแบบนี้เหรอ" ทริชมองหาปืนติดข้อมือที่มันปลดทิ้งไปเมื่อสักครู่ "นี่สำหรับแก" ทริชยิงปืนใส่ไอ้จู๋ของมันที่เมื่อสักครู่นี้มันใช้สิ่งนี้ย่ำยีเธอ มันร้องเจ็บปวดอย่างทรมาณ ทริชประเคนเท้าเข้าปลายคาง จนมันล้มกลิ้งแล้ว เธอหยิบชุดและหน้ากากมาใส่พร้อมเดินจากไปอย่างไม่แยแส

ตอนที่ 2 ศึกสองทาง

       ตอนนี้ทริชต้องระวังตัวมากขึ้นเพราะ เธอไม่มีตัวจุดชนวนพลังงานที่จะใช้สร้างเกราะคุ้มกันอีกแล้ว เธอเดินไปอย่างระมัดระวัง จนถึงชั้นที่ผ่านขึ้นไปจนถึงชั้น 5 มันเป็นออฟฟิศโล่งๆ ที่เงียบจนผิดปกติ ทริชเริ่มพบความไม่น่าไว้วางใจ มีทิชชู่ตั้งอยู่บนโต๊ะ เธอหยิบมันมาเช็ดคราบอสุจิที่สะโพกเธอ ที่เจ้า สแตป เฮลล์ ทิ้งเอาไว้ "โอ๊วนี่เธอคงโดนมันจัดมาแล้วซินะ" ทริชหันไปมองดูข้างหลังเธอเล็งปืนไปที่วัตถุบางอย่าง ภาพที่เธอเห็นมันคือบางสิ่งบางอย่าง ไม่อาจเข้าใจได้ใบหน้ามนุษย์ แต่มีแขนขาเป็นเสมือนเครื่องจักร และยังไม่ทันที่เธอจะยิงมันก็พุ่งเข้ามาหาเธอ หลบอย่างว่องไว พร้อมยิงตอบโต้ กระสุนจากปืนของเธอทำอะไรมันไม่ได้ เธอหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมาขว้างมันเป็นระเบิดควัน นั่นทำให้มันงงงวย  หาเธอไม่เจอ และตอนนี้ เธอต้องการจะจัดการมันให้จบๆ ไปซะ เธอชาร์จพลังที่ถุงมือของเธอ เพื่อที่จะสร้างพลังทำลายล้างมันให้แหลก ทันใดนั้นความรูสึกชาราวถูกฟ้าผ่า ก็พุ่งเข้าหาเธอ "หึหึหึ" เสียงหัวเราะอย่างชั่วร้ายดังมาข้างหลังชายร่างเตี้ยท่าทางชั่วร้ายเดินเข้ามาหาทริช "ไม่ต้องกลัวหรอกนี่จะทำให้แกเป็นอัมพาตไปชั่วขนะเท่านั้น ข้าชื่อ พอยซั่น พาราไดส์ ส่วนโน่น ไอร่อน เบิร์น ข้าคือผู้ใช้พิษ" มันแนะนำตัว " ทุกอย่างของข้าเป็นเหล็กเหลือเพียงใบหน้าและสมอง แต่ข้าก็มีความรู้สึกทุกอย่างเป็นมนุษย์แม้แต่สัมผัสในร่างกาย" เจ้าคนเหล็กบอกกับเธอ "เอาล่ะเด๋วจะให้ยาแก้พิษนะ"  บัดนี้นางเสือดาวของเราพิษกระจายไปทั่วร่างไม่อาจขัดขืนได้ "เข็มแรกนี้ยาถอนพิษ" ไอ้เตี้ยมันฉีดเข็มแรกเข้าไปที่แขนของเธอ "ส่วนเข็มนี้เด๋วก็รู้เอง" แล้วมันก็ฉีดอีกเข็มให้เธอ ด้วยฤทธิ์ยาเข็มแรกทำให้ทริชขยับตัวได้ แต่ความปกติก็เกิดขึ้น "นี่มันอะไรกันนี่ความรู้สึกนี้" ทริชพูดกับตัวเอง ไอ้เตี้ยเข้ามามองหน้าทริช "ไหนแกเป็นใครตอบซิ" มันถามทริช  ทริชเริ่มสับสนกับความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้น เธอเริ่มจำตัวเองไม่ได้ แล้วไอ้เตี้ยก็ได้โอกาสมันล้วงมือเข้าไปในชุดนางเสือดาวของทริช แล้วเริ่มบีบและเขี่ยหัวนมอย่างเมามันส์ "อ๊า อ๊า" ทริชเริ่มครวญครางแบบไม่รู้ตัว ไอ้เตี้ยมันยิ้ม ทุกอย่างเป็นไปตามแผน "รู้สึกไงบ้าง หือ" มันถามทริช "อ๊า อ๊า ชอบ รู้สึกดีมาก" ทริชตอบมันน้ำลายไหลย้อยเหมือนคนไม่มีสติ พวกมันถอดหน้ากากทริชออก มันมองหน้าสวยๆ ของทริชอย่างตื่นเต้น พวกมันรอบคอบกว่าไอ้คนที่แล้ว มันจัดการถอดชุดของทริชออกจะเหลือแต่ตัวเปลือยเปล่า "เอาล่ะนางเสือดาว สามชั่วโมงต่อจากนี้ไปจนฤทธิ์ยาหมดเราจะมาสนุกกันให้เต็มที่เถอะนะ เชื่อฟังกันซะดีๆ เถอะ ไอ้เตี้ยปลดกางเกงออกแล้วเอาจ่อที่ปากทริช ทริชดูดมันด้วยความเอร็ดอร่อย "อ๊า ดีจริงๆ"
มันครางด้วยความเสียวซ่าน "เฮ้ยไอ้หุ่นกระป๋องโชว์ของแกหน่อยสิ" ไอ้เตี้ย ตะโกนบอกคนเหล็ก  "หุบปากแกซะไอ้เตี้ยแล้วดูว่าใครจะสยบนางเสือดาวได้เจ๋งกว่า "ไอ้หุ่นเหล็ดเดินมาหาทริช เสียงโลหะหนักหน่วงดังกระทบพื้น แล้วที่เป้าของมันก็เปิดออก ชิ้นส่วนที่มีลักษณะไม่ต่างอะไรกับเจ้าโลกของมนุษย์เด้งผงาดออกมาผิวของมันมีความตะปุ่มตะป่ำ "การเป็นไซบอร์กมันก็ดีตรงที่สามารถ โมดิไฟล์อวัยวะต่างๆ ได้ตามใจเรา และมันก็ดีตรงที่สมองของข้ามันเชื่อมความรู้สึกกับร่างเหล็กนี้เพราะฉะนั้นข้าจึงสนุกขึ้นหลายเท่าเมื่อได้ทำแบบนี้กับแก นางเสือดาว" แล้วมันก็เอาควยเหล็กทิ่มเข้าไปในหีของทริช ไม่ไม่เหมือนควยของ สามีเธอ หรือไอ้วายร้ายตัวที่แล้ว มันไม่อบอุ่นเมื่อท่อนเนื้อ แต่มันเย็นเพราะความเป็นโลหะ ยิ่งเจอผิวที่ขรุขระทำให้ยิ่งเพิ่มความรู้สึกเสียวขึ้นอีกหลายเท่า "อ๊า อ๊า เย็นหี ทำไมมันเย็นแบบนี้ โอ๊ว เสียว" ทริชหลั่งน้ำเงี่ยนมาชโลมควยเหล็กของมัน "อมต่อซิ มัวแต่ร้องอยู่ได้" ไอ้เตี้ยเริ่มเสียอารมณ์ ตอนนี้ทริชอยู่ในท่านอนหงาย เธอรับศึกสองทาง โดยที่ปากของเธออมควยเนื้อของไอ้เตี้ยอยู่ ในขณะที่เธอถ่างหีรับควยเหล็กของไอ้หุ่นยนต์อยู่ "อ๊า ไม่ไหวแล้วโว๊ย" ไอ้เตี้ยสำเร็จความไข้เข้าไปในปากของ
ทริช  ด้วยฤทธิ์ยา ทริชดูดและกลืนมันจนหมดแต่น้ำกามของมันก็เยอะเกิน ทริชสำลักมันออกมาเลอะมุมปาก "อ้า ๆๆๆๆ แรงอีก" ทริชร้องขอต่อ ไอ้หุ่นเหล็ก มันรู้สึกแปลกใจที่ทริชยังร้องเรียกให้มันทำรุนแรงขึ้น แสดงว่าความต้องการของทริชมันต้องไม่ธรรมดา ปกติมันทำให้ผู้หญิงคนอื่นต้องขึ้นสวรรค์ เพราะเจอควยเหล็กขรุขระของมันไปแล้ว อดีตฆาตรกรฆ่าข่มขืนอย่างมันรู้ดี "ได้ถ้าอย่างงั้นล่ะก็" มันพูดไม่ทันขาดคำทริชก็กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง "อ๊าก โอ๊ย ไม่ไหวจะเสร็จแล้ว อ๊าๆๆๆๆ" ควยเหล็กของมันหมุนควงสว่านอยู่ในหีของทริช  น้ำหล่อลื่นของทริช แตกออกมาชโลมควยเหล็กของมัน "อ๊าๆๆๆๆๆๆๆๆ" ทริชร้องลั่นดิ้นไปมาด้วยความเสียวแล้วแน่นิ่งไป ทริชสลบไปจากความเสียวซ่านที่มันมอบให้ พร้อมๆ กับเจ้าหุ่นเหล็กก็เสร็จเหมือนกันแต่ด้วยความที่มันเป็นหุ่นเหล็กทำให้ไม่มีน้ำอสุจิหลั่งออกมา เพียงแค่ร่างกายมันตอบสนองต่อการสั่งการว่าเสร็จแล้วเท่านั้น เจ้าหุ่นดึงควยออกจากหีของทริช แล้วเจ้าเตี้ยก็ฉีดอะไรบางอย่างเข้าตัว "จะทำอะไรน่ะ" เจ้าหุ่นเหล็กถามเจ้าเตี้ย ตอนนี้ดูเหมือนว่าจุดได้เปรียบของเจ้าเตี้ยคือ มันมีความหื่นและน้ำกามที่ไม่จำกัด มันเย็ดเธอและแตกน้ำกามชโลมเต็มร่างเธอ ตอนนี้ร่างของนางเสือดาวเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามของมันเต็มไปหมด 
ทริชตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเจ็บหีเจ็บตูดไปหมด ไอ้สองตัวนั่นมันจัดหนักเธอตอนที่เธอสลบอยู่ ทริชพยายามขยับตัวก่อนที่จะรู้สึกว่าตัวเองพันธนาการอยู่ เธอถูกมัดด้วยโซ่ตรวนอย่างแน่นหนา แต่ที่แปลกคือเธอยังอยู่ในชุดของนางเสือดาวเหมือนเดิม แม้แต่หน้ากากก็ถูกสวมไว้ ที่ๆ เธออยู่มันเหมือนเป็นเวทีอะไรซักอย่างที่เธอพยายามมองไปข้างล่าง แสงสปอตไลท์จ้ามาก จนมองเห็นอะไรไม่ชัด บวกกับที่เธอเพิ่งฟื้นตาจึงพล่า เห็นเพียงคล้ายๆ มีคนอยู่ข้างล่างเต็มไปหมด
       "เป็นไงบ้างนางเสือดาว" เสียงนั้นดังขึ้นทริชมองตามเสียง และก็ต้องตกใจเพราะที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้าคือชายใส่สูตรสีแดง สวมหน้ากากปีศาจมีเขาสีแดง ใช่! มันคือเร้ดดิกซ์  ตัวการของทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีลูกน้องหลายสิบคนของมันรุมล้อมอยู่ "แกจะทำอะไร" ทริชถาม "ก็จะทำให้รู้ไงว่า คนที่มันต่อต้านองค์กรณ์เร้ดฮู๊ด มันต้องเป็นยังไง เดี๋ยวทั้งโลกก็จะรู้ว่ามันจะได้รับบทเรียนยังไง เอ้ามองกล้องหน่อยซิ" เธอรู้ว่ามันต้องเป็นเรื่องที่ไม่ดีแน่ มันจะทำอะไรกันแน่?

ก่อนอื่น..ต้องขอชื่นชมกับเนื้อเรื่อง   รวดเร็ว ตื่นเต้นน่าติดตาม!  เสียดายไม่มีภาพ แม่นางเสือดาว ประกอบว่า เซ็กซี่ขนาดไหน?  แต่ที่แน่ๆ....ตอนหน้า นางคงจะป็นเสือลำบาก   เพราะโจทก์รอเล่นกันเพียบ!    ขอบคุณครับ   รอติดตามผลของการต่อต้าน เร็ดฮู๊ด นะครับ!

ซวยแระนางเสือดาว จะโดนเท่าไร มีเวลาตั้งสามชั่วโมง เนื้อเรื่องกระชับครับ

แม่เสือดาวโดนควยเหล็กเข้าไปถึงกับหมดสภาพ

[saturn]

โอยอยากอ่านต่อ  เธอจะโดนอีกเท่าไหร่

แม่เสือสาวโดนดุ้นเหล็กเข้าไปถึงกับสลบ

ขอบคุณสำหรับงานใหม่ๆครับ ชื่นชมผลงานของท่านมานานมากครับ
เป็นคนที่ไม่ชอบแนว incest เลยแต่พอได้อ่านงานของท่าน กลับอ่านได้อ่านดีแฮะ

แม่สาวน้อยแสนซนน่าเจอกับอัสรี่จริงๆ

สนุก ตื่นเต้น  เร้าใจ บู๊แหลกเลย

จืนตนาการแปลก แหวกแนวดีครับ ยุงกะแบทแมนเลย555

[ohodaya]

ชอบ นังเสือ เจอของจริง

อย่าบอกนะว่าจะเอานางเสือออกกล้องนะ นางเสือกลายเป็นเสือลำบากซะแล้ว