ยอมรับความจริง VS ไม่ยอมรับความจริง ต่างกันตรงไหน? by (จิ๋ว)

[(จิ๋ว)]

ยอมรับความจริง VS ไม่ยอมรับความจริง  ต่างกันตรงไหน? 

สองอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ได้มีโอกาสคุยกับเพื่อนเก่าคนหนึ่ง เธอเล่าเรื่องของเธอให้จิ๋วฟัง หลังจากจิ๋วฟังจนจบก็คุยกัน จิ๋วก็พูดในมุมมองของคนกลาง+ความจริง ... มันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่  แล้วก็กลายเป็นที่มาของบทความสั้น ๆ อันนี้...ความเจ็บในชีวิต สอนได้ดีกว่าความรัก  มันเฉียบกว่า แม่นยำกว่า จดจำได้นานกว่า

จิ๋วบอกกับเพื่อนว่า

จากที่เล่ามาทั้งหมด เราว่า เขาไม่ได้รักเธอ เพราะกิจกรรม พฤติกรรม และคำพูดหลายๆ อย่าง มันบ่งชี้ชัดว่า เขาไม่ได้รักเธอ หากเธอจะถามหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่ได้รักเธอ แล้วพิจารณาคำตอบที่เขาได้เคยตอบมา ยังไงก็พูดได้ว่า เขาไม่ได้รักเธอ เธออาจไปค้นหา ตามหา ถามหา หรือโทรหา ไม่ว่าจะพูดอะไรยังไง 
เขาก็ไม่รักเธอ สาเหตุมันก็เกิดจากที่เขาไม่ได้รักเธอเพียงอย่างเดียวนั่นแหละ ก็เพราะว่าเขาไม่ได้รักเธอ
ทุกอย่างที่เธอทำก็อาจแค่ละเมอ คิดเพ้อเจ้อไปเองอยู่คนเดียว พอเขาไม่ได้รักเธอ เขาก็ไม่ได้เอาแต่สนใจอะไรๆเกี่ยวกับเธอ เธอจะคาดหวังอะไรจากคนที่เขาไม่ได้รักเธอบ้างล่ะ ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้รักเธอขนาดนี้ เธอยังจะคิดหลอกตัวเองไปทำไม ยังไงเขาก็ไม่ได้รักเธอ เธอเองหาทางพิสูจน์ หาคำตอบกี่ครั้งกี่หนมันก็ยังคงเป็นคำว่า เขาไม่ได้รักเธอ ลองเปิดใจก้าวออกไปจากเขาที่ไม่ได้รักเธอดูสิ ในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอแล้ว เธอจะเดินออกมานิ่งๆ สวยๆ ยังไงก็ได้  ถ้าเขาไม่ได้รักเธอ เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ มันชัดเจนว่าเขาไม่ได้รักเธอ แม้ว่าเธอจะเอาเหตุผลอะไรมาอ้าง เขาก็ไม่รักเธอ เขาไม่ตามหา เขาไม่ฟัง เขาไม่คุย เขาไม่รัก "ไม่" อย่างมากมาย เข้าใจไหม...เพื่อนเอ๋ย

ใช่ความจริงมันเจ็บ แต่จากบทความข้างต้น คุณลองอ่านใหม่ทั้งหมด โดยตัดคำว่า "ไม่ได้" และ "ไม่"  ออกทุกคำทุกจุด  แล้วคุณจะเข้าใจ ว่าโลกใบนี้ เมื่อเราคิดจะปฏิเสธความจริง หรือเมื่อเรารู้จักยอมรับความจริง   มันจะพาคุณไปสู่โลกคนละด้านกันเลย  คุณจะเลือกบอกตัวเองด้วยความรู้สึกไหนลองคิดดู


มอบแด่ทุกความจริงที่มีการปกปิด...ฉันอาจไม่ได้เกลียดคำโกหก เพราะเข้าใจเรื่องการปิดบังความจริง
แต่ฉันสงสัยเสมอว่า ทำไมคนเราต้องโกหก "มันจำเป็น" หรือ "เป็นที่สันดาน"

-----------
ปล. เคยคิดว่าจะได้กลับมา ตอนนี้คงยังทำอย่างที่เคยคิด เคยหวัง ไม่ได้ค่ะ
>> คิดถึงxonly.. จนไม่รู้จะพูดยังไง อยากเขียน แต่ในใจมันกลายเป็นทะเลทราย
ขาดของ เอ้ยขาดน้ำ หล่อเลี้ยง  ยังหาทางออกไม่ได้ ไม่ได้เพราะไม่มี ไม่มีเพราะ
ไม่สามารถบังคับใครๆได้ เปลี่ยนใครไม่ได้ ต้องเปลี่ยนที่ใจตัวเอง แต่ตอนนี้..
หัวใจมันหลงทางอยู่กลางทะเลทราย ได้แค่แหงนมองฟ้า แล้วเอ่ยว่า คิดถึงจัง..
วนกลับไปบรรทัดที่ 2 ...>>

[pamaaeng]

การโกหก คือ สันดานอย่างหนึ่ง ที่ต้องการปกป้องตัวเองจากอะไรบางอย่างที่กลัวหรือกังวลอยู่

เช่น ผัวแอบไปมีเมียน้อย แต่ก็โกหกเมียว่า ไม่มี
เพราะกลัวว่า เมียรู้ ตัวเองอาจจะตายได้ ... เป็นต้น   

นันซินะคะ ท่านป๋าชาติ  คงครึ่งๆ ที่มันเป็นสันดาน อาจเป็นโดยไม่ได้ตั้งใจ โกหกมานานแล้ว ก็โกหกกันต่อไป  แต่โชคดี ที่บ้านนี้ไม่เป็น... หนูฆ่าคนไม่เป็น ฆ่าเป็นแต่มอนสเตอร์ในเกมส์

[kaithai]

ตกลง เชื่อว่าหลายคนคงตัด คำว่า "ไม่ได้" และ "ไม่"  ออกทุกคำทุกจุด  ในใจแล้วอ่าน
เพื่อความสะดวก เลยจัดการให้เลย สรุปผลที่ได้จะเป็นดังนี้


     จากที่เล่ามาทั้งหมด เราว่า เขารักเธอ เพราะกิจกรรม พฤติกรรม และคำพูดหลายๆ อย่าง มันบ่งชี้ชัดว่า เขารักเธอ หากเธอจะถามหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงรักเธอ แล้วพิจารณาคำตอบที่เขาได้เคยตอบมา ยังไงก็พูดได้ว่า เขารักเธอ เธออาจไปค้นหา ตามหา ถามหา หรือโทรหา ว่าจะพูดอะไรยังไง
เขาก็รักเธอ สาเหตุมันก็เกิดจากที่เขารักเธอเพียงอย่างเดียวนั่นแหละ ก็เพราะว่าเขารักเธอ
     ทุกอย่างที่เธอทำก็อาจแค่ละเมอ คิดเพ้อเจ้อไปเองอยู่คนเดียว พอเขารักเธอ เขาก็เอาแต่สนใจอะไรๆเกี่ยวกับเธอ เธอจะคาดหวังอะไรจากคนที่เขารักเธอบ้างล่ะ ทั้งๆ ที่เขารักเธอขนาดนี้ เธอยังจะคิดหลอกตัวเองไปทำไม ยังไงเขาก็รักเธอ เธอเองหาทางพิสูจน์ หาคำตอบกี่ครั้งกี่หนมันก็ยังคงเป็นคำว่า เขารักเธอ ลองเปิดใจก้าวออกไปจากเขาที่รักเธอดูสิ ในเมื่อเขารักเธอแล้ว เธอจะเดินออกมานิ่งๆ สวยๆ ยังไงก็ได้  ถ้าเขารักเธอ เธอก็จำเป็นต้องอยู่ต่อ มันชัดเจนว่าเขารักเธอ แม้ว่าเธอจะเอาเหตุผลอะไรมาอ้าง เขาก็รักเธอ เขาตามหา เขาฟัง เขาคุย เขารัก "" อย่างมากมาย เข้าใจไหม...เพื่อนเอ๋ย

เข้าใจแล้วจ้า  อิอิ

-----
ปล.  มั่งสิ

ความคิดถึง ยังรุนแรง
คอยแอบแฝง ความห่วงใย

อวยพร ฝากสายลม
ทุกข์ระทม จงห่างไกล

สุขภาพ พลานามัย
สุขสดใส นะคนดี

ขอบคุณท่านไก่มากค่ะที่ช่วยตัดออกให้ คือตอนแรกก็คิดเหมือนกันค่ะว่าจะตัดคำไว้ให้อ่านง่ายๆ แต่อีกใจก็ดันเถียงว่า อ่านแล้วพบในใจ อาจจะเพิ่มความประทับใจได้ เลยไม่ได้ทำให้อ่านง่าย ๆ ไว้ให้ ประมาณแอบใส่ความน่าค้นหาไว้    หรือเปล่าก็ไม่รู้  และขอบคุณสำหรับกลอนดี ๆ ทำให้ล็อคบ้านไว้ได้แน่นหนามากค่ะขอบคุณ  ผ่าม!!!

[cyborg0011]

ก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวหรือ"ความจริง"มันเป็นมายังไงนะครับ

แต่ปมที่สำคัญก็คือ"ใจ" มันเลือกจะเชื่ออย่างไรมากกว่า

บางสูตรว่า"ยอมรับความจริง","ปลง","ทำใจ","อย่าฝัน"....

แต่เวลามันจะบอกผลที่เกิดขึ้นจริงๆไม่ใช่สิ่งที่ฝันหรือสิ่งที่คาดหวัง

ต้องแยกแยะ 'จิต' กับ 'ใจ' (หรือ 'รู้(สติ)' ออกจาก 'รู้สึก(อารมณ์)'

ใช้"รู้"กับสิ่งที่เกิดขึ้น อย่าใช้"ความรู้สึก"หรืออารมณ์กับมัน

อวยชัยให้พรให้กับคุณและเพื่อนให้ผ่านพ้นปัญหาชีวิตด้วยครับ

เห็นด้วยกับท่าน cyborg0011 นะคะว่าต้องแยกแยะให้ออกระหว่าง "รู้สึก" กับ "รู้สติ" ในการรับฟัง รับรู้ ถึงความจริง ว่าสิ่งไหนเรื่องจริง สิ่งไหนโกหก แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นคนสติดีกันหมดแหละค่ะ ที่โกหก บางคนต้องตั้งสติให้ดีก่อนโกหกด้วย จิ๋วไม่ได้เล่ารายละเอียดเพราะมันเยอะมากและเป็นส่วนตัวเกินไป มันก็เลยแลดูเหมือน เรื่องเก่า เขาเล่าว่า เล่ากันมา เล่ากันไป  สรุปประเด็นมันก็มีแค่ ใจคนเราเลือก ที่จะเชื่ออะไร ยิ่งเข้าข้างตัวเองมากเท่าไหร่ ยิ่งเจ็บนานขึ้นทุกวัน ปล. ขอบคุณท่านอย่างยิ่งสำหรับคำอวยพร ค่ะ บอกเพื่อนแล้วว่ามันไม่ใช่ปัญหา แค่อีกประสบการณ์นึงที่กำลังจะผ่านไป

[Phoowadol]

บางครั้งความจริง มันก็ช่างโหดร้าย เสียจน ยากจะทำใจรับ.  จึงจำ ต้องโกหก ตัวเองเพื่อ ความสบายใจ (เข้าข้างตัวเอง)  เพราะว่าเราเลือกที่จะมีความสุข. มากกว่าทุกข์  แต่หารู้ไม่ ว่านี่คือสุขแบบจอมปลอม ที่ คอย เกาะกินใจตัวเราเอง. สุดท้ายก็เหมือนปราสทาทราย ที่ถูก น้ำทะเล ซัด.  ไม่เหลืออะไรเลย แหลกสลายลงไปกับตา เหลือเพียงทรายที่ว่างเปล่า. ไม่เหลืออะไรเลย. เรื่องมันน่าเศร้านะ
   แล.  ยังไงก็ แวะมาบ้างนะครับ ตอนนี้ ปล่อย ผม เฝ้าห้องเกะ. อยู่คนเดียวเลย   พี่เพชรกับผม คิดถึงนะ. ครับ

โลกมันโหดร้ายเพราะคนเราชอบคิดแทนกัน รู้สึกแทนกัน ที่จริงมันไม่จำเป็นต้อง โกหกกันหรอก โดยเฉพาะเวลาที่อ้างว่าเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ ยังไงพอรู้ความจริงขึ้นมา นอกจากจะไม่สบายใจแล้ว ความไว้เนื้อเชื่อใจก็มลายหายไปในพริบตา.. ปล. ค่ะ จะพยายามแวะกลับมาให้บ่อยขึ้น เพราะตอนนี้มีแต่งานเอกสาร ไม่สิ งานเอกสารเยอะขึ้น คงพอหลบ ๆ ซ่อน ๆ มาได้บ้างค่ะ ยังไม่มีอารมณร้องเพลง แต่ยังมีเพลงที่ร้องไว้ยังไม่ได้โพสอีก ไว้จะแวะกลับมาแปะให้นะคะ

[พัดลม]

จากที่เล่ามาทั้งหมด เราว่า "เขาไม่ได้รักเธอ"
เพราะกิจกรรม พฤติกรรม และคำพูดหลายๆ อย่าง มันบ่งชี้ชัดว่า "เขาไม่ได้รักเธอ"
หากเธอจะถามหาเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่ได้รักเธอ แล้วพิจารณาคำตอบที่เขาได้เคยตอบมา ยังไงก็พูดได้ว่า "เขาไม่ได้รักเธอ"
เธออาจไปค้นหา ตามหา ถามหา หรือโทรหา ไม่ว่าจะพูดอะไรยังไง "เขาก็ไม่รักเธอ"
สาเหตุมันก็เกิดจากที่เขาไม่ได้รักเธอเพียงอย่างเดียวนั่นแหละ
"ก็เพราะว่าเขาไม่ได้รักเธอ"
ทุกอย่างที่เธอทำก็อาจแค่ละเมอ คิดเพ้อเจ้อไปเองอยู่คนเดียว
พอเขาไม่ได้รักเธอ เขาก็ไม่ได้เอาแต่สนใจอะไรๆเกี่ยวกับเธอ
เธอจะคาดหวังอะไรจากคนที่เขาไม่ได้รักเธอบ้างล่ะ
ทั้งๆ ที่เขาไม่ได้รักเธอขนาดนี้ เธอยังจะคิดหลอกตัวเองไปทำไม ยังไงเขาก็ไม่ได้รักเธอ
เธอเองหาทางพิสูจน์ หาคำตอบกี่ครั้งกี่หนมันก็ยังคงเป็นคำว่า "เขาไม่ได้รักเธอ"
ลองเปิดใจก้าวออกไปจากเขาที่ไม่ได้รักเธอดูสิ
ในเมื่อเขาไม่ได้รักเธอแล้ว เธอจะเดินออกมานิ่งๆ สวยๆ ยังไงก็ได้ 
ถ้าเขาไม่ได้รักเธอ เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ต่อ มันชัดเจนว่าเขาไม่ได้รักเธอ
แม้ว่าเธอจะเอาเหตุผลอะไรมาอ้าง "เขาไม่ตามหา" "เขาไม่ฟัง" "เขาไม่คุย" ไม่ อย่างมากมาย
ยังไง "เขาก็ไม่รักเธอ" เข้าใจไหม เพื่อนเอ๋ย..............


 

แวะมาทำหน้าที่ editor


ถ้าไม่เข้าใจกันจริง ๆ คงคิดว่าพี่ทิ้งงานหนูไปแล้วนะเนี่ย
เห้อ มาเอาป่านนี้ แต่ก็นะ  แก้แล้วดีขึ้นจริง ๆ นับถือท่าน editor มากค่ะ และก็ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะที่รัก

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

[nowhereman]

อ่านแล้วโดนใจมากๆครับ เคยเป็นท้ังสองฝั่ง มีคนมาชอบแต่มันไม่ใช่ ยังไงไม่ใช่ ส่วนอีกคนพยายามแล้วพยายามอีกก็ไม่มีโอกาส

ใช่ค่ะ โลกมันก็เลยบูดๆเบี้ยวๆ ตามธรรมชาติที่มันเป็น ฝืนอะไรไม่ได้เลย-

[joker socool]

ขอแยกออกเป็นประเด็นย่อยๆนะครับ  ประเด็นแรกคือความรัก
       แฟนผมเคยถามว่าทำไมถึงรักเธอ  เธอมีดีอะไร  สวยหรือว่าถูกใจตรงไหน  สำหรับผมนะผมคิดว่าเรื่องความรักมันไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลมาอ้างอิงโน่นนี่นั่นเหมือนสมการคณิตศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์หรอกนะ  เหมือนที่คุณจิ๋วว่านั่นแหละ  รักก็คือรัก  ไม่รักก็คือไม่รัก  เหตุผลน่ะเหรอ...เหอะ  ไม่มีหรอก  แค่รักกับไม่รักทำไมต้องหาเหตุผลด้วย  มันไม่ใช่เพราะสารเคมีในสมองไปทำปฏิกิริยากับภาพที่เห็นแล้วหลั่งออกมาเป็นความรักสักหน่อย  มันก็แค่เรื่องของความรู้สึก  ความพอใจ  แค่นั้นเองที่ทำให้เรารักคนๆหนึ่งได้  หรือในอีกแง่สำหรับคนที่ไม่รักก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากมายไปว่าก็แค่ไม่ชอบหน้า  คนเราอาจจะหาเหตุผลมากมายยกมาเพื่อบอกว่ารักหรือไม่รักใครสักคนแต่จริงๆแล้วมันคือความรู้สึกล้วนๆ  ซึ่งความรู้สึกมันก็แค่มีองค์ประกอบอย่างช่วงเวลาที่ได้เจอกันบ่อยแค่ไหนหรือมีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้ประทับใจ  แต่โดยรวมแล้วมันก็คือ "ความรู้สึก" นั่นแหละ  เพราะงั้นอย่าหาเหตุผลกับความรักเลยจะดีกว่า


ประเด็นที่สองคือ  การโกหกกันในชีวิตประจำวัน

           สำหรับผมนะ  ชีวิตมันก็คือการโกหก  การอยู่ในสังคมก็คือการโกหก  หรือถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายขึ้นนั่นก็คือเราทุกคนพูดในสิ่งที่คู่สนทนาต้องแปลความหมายใหม่อีกครั้งตลอดซึ่งมันก็ไม่ได้มีความหมายแบบที่เรารู้สึกจริงๆ  อย่างเช่น  เราเดินไปถามเพื่อนว่า "กินข้าวรึยัง" แล้วเพื่อนมันก็ตอบมาว่า "ยังเลยว่ะ"
           เราไม่ได้ถามมันเพราะห่วงหรอกแต่เราแค่ไม่อยากไปกินข้าวคนเดียว  ส่วนเพื่อนเราน่ะเหรอก็อาจจะไม่ได้อยากกินก็ได้แต่มันก็อาจจะคิดไปอีกแบบว่าเราเป็นห่วงเลยถามและสุดท้ายก็ไปด้วย  นี่คือตัวอย่างหนึ่งเท่านั้นนะ
           ยิ่งในสังคม  ไม่ว่าจะเป็นโรงเรียนหรือที่ทำงาน  เราต่างก็โกหก  เอาด้านดีของเราออกมาให้อีกฝ่ายเห็นทั้งนั้น  อย่างเราอาจจะเป็นสุภาพบุรุษพูดจาดีดูน่าเชื่อถือแต่ใครจะรู้ล่ะว่าเราอาจจะรู้สึกเบื่อและรำคาญกับการพบเจอผู้คนรอบข้างอยู่
           ทั้งหมดที่จะพูดคือเราอยู่กับคำโกหกมาตั้งแต่เกิดแล้วผมว่ามันทำให้เราโกหกตัวเองไปด้วย  โกหกไปว่าเราทำงานหนักแล้วจะได้เงินเยอะจากนั้นจะได้สบาย  หรือโกหกไปว่าคนที่เรารักจะรักเราด้วยเหมือนกัน  นั่นแหละครับเราถึงต้องมีเพื่อน  เพื่อนที่มองเราในความเป็นจริงและกล้าจะพูดกับเราตรงๆ  มันจะทำให้เราคิดได้ว่าโกหกตัวเองอยู่  ไม่มากก็น้อยแหละ

           อ่านมาถึงตรงนี้แล้วอาจจะงงๆว่าผมพิมพ์อะไรวะและผมก็ไม่รู้ว่าอธิบายให้คนอื่นที่เข้ามาอ่านเข้าใจได้บ้างรึเปล่าแต่โดยรวมก็คืออยากให้คนที่เข้ามาอ่านคนอื่นได้สะกิดใจแล้วเอาไปมองตัวเองดูบ้างเหมือนกันว่าเรากำลังหลอกตัวเองว่าคนที่เรารักนั้นรักเราจริงรึเปล่า  หรือแค่ทำไปเพราะหน้าที่แค่นั้น  เหมือนที่คุณจิ๋วบอกกับเพื่อนนั่นแหละครับ

ในประเด็นแรก ความรักที่คุณ Joker socool ว่ามานั้น  ไม่งงเลยค่ะ เข้าใจดีทุกอย่าง อธิบายแล้วเห็นภาพตามชัดเจน ขอบคุณมากค่ะ ส่วน ประเด็นที่ สอง การโกหก ที่จริงจิ๋วอยากใช้คำว่า ปิดบังความจริง เพราะบางทีมันก็ไม่ได้โกหก มันแค่เบี่ยง หรือบิด ให้เข้าใจผิดไปจากความจริง การกระทำคือยื่นดอกไม้ให้กัน แต่เป้าหมายมันไม่ใช่สิ่งที่ทำมาจากใจ แค่รู้ว่า ตนจะรอดถ้ายื่นดอกไม้ออกไป  ซึ่งอันนี้ท่านก็อธิบายมาเห็นภาพเช่นกัน บทความนี้ของจิ๋วเอง ก็อยากให้ท่านผู้อ่าน ที่ได้อ่านแล้วสะกิดใจเช่นกัน ว่าการโกหกที่เลวร้ายที่สุด คือการโกหกตัวเอง และจริงๆค่ะ เราต้องมีเพื่อน คนที่หวังดีจริงๆ กล้าบอกเราว่า มึงอ่ะอย่ามัวหลอกตัวเองอยู่เลย ยอมรับซะเถอะ เพียงแต่ว่าเพื่อนเราก็มีวันตายนะ  ถ้าเพื่อนเราไม่อยุ่แล้ว ใครจะคอยบอกเรา???

[pongsan]

เมื่อเราพร้อมยอมรับ....เราก็จะเห็นหนทางที่แท้จริง!    และเมื่อนั้น...ชีวิตก็เดินต่อไปได้!     ถ้าเรายังเดินวนเวียน....เราก็เจอแต่คนเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ    แล้วเมื่อไหร่? ชีวิตที่ไม่ได้ยืนยาวอะไรกันนักหนา....จะได้เจอคนใหม่ สิ่งใหม่ ที่ดีต่อเรา ที่เติมเต็มให้เรากันซะที!    ความสุขเป็นของเรา...ทำมันขึ้นด้วยมือเราเอง อย่าให้คนอื่นมาบงการ    เฮ้ย!...รีบหาๆความสุข เดี๋ยวก็ตายๆกันแร้ว!!

อันนี้ก็จริงของท่าน pongsan ค่ะ  เราควรใช้ชีวิต ให้มีชีวา ไม่ใช่แค่ว่า ให้อยู่รอดไปวันวัน มีชีวิต ก็ใช้ชีวิตซะให้คุ้ม แค่นั้นก็พอ

[cd13579]

สำหรับเรื่องความรัก มันไม่ใช่เรื่องที่ดื้อแล้วจะได้ผล ไม่ใช่เรื่องที่พยายามแล้วจะได้ผล และยิ่งทำใจ เข้าใจว่า ความสัมพันธ์ในรูปแบบนี้มันเป็นไปไม่ได้ มันจบแล้ว ได้เร็วแค่ไหนก็จะยิ่งทำใจเลิกทรมาณได้เร็วเท่านั้น การให้ความหวังหาเหตุผลมันคือการเลี้ยงไข้ตัวเองครับ

อันนี้จิ๋วว่า "การตื้อ" มันได้ผล เฉพาะบางคน คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ก็ไม่ได้ ไม่เคยมีงานวิจัยเผยแพร่เรื่องนี้ รู้แต่ว่าถ้า ความพยายาม ที่มีดัน ไปบวกกับ หลอกตัวเองเมื่อไหร่ มันจะไม่ได้ผลแน่ๆ  ความพยายาม+สถานการณ์+แก้ที่ต้นทางของปัญหา = ความสำเร็จ    ปล. ความสำเร็จ อาจไม่ใช่ความรักที่สมหวังเสมอไป

[nato87]

มันเหมือนมีเส้นด้ายบางๆ กั้นอยู่ระหว่าง การยอมรับความจริงและไม่ยอมรับความจริงนี่แหละครับ

สมมุติว่าถ้าเรารักใคร แล้วบางครั้งเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ มันเหมือนกับว่าเค้าไม่ได้รักเราแล้ว เค้าไม่ได้ชอบเรา แต่เราก็เหมือนยังดื้อดึง ยังเชื่อว่าถ้าพยายามทำดีกับเธอแล้ว สักวันเธอจะกลับมารักเรา ซึ่งบอกได้เลยว่า คนเราถ้าหมดใจหรือไม่ได้รักกันแล้ว มันยากครับ ยากที่จะทำให้อีกฝ่ายมารักเรา

ผมมีข้อปฏิบัติว่า ถ้ารักแล้วมันทุกข์มากกว่าสุข ผมขอเดินออกมาดีกว่า ยุติความรักครั้งนี้ดีกว่า ความรักคือการที่ทั้งสองฝ่ายต่างเติมเต็มให้กัน ไม่ทิ้งให้อีกฝ่ายรู้สึกเจ็บปวดหรือเดียวดายอยู่ข้างเดียว ปล่อยวางมันเสียแล้วออกมา

ตอนแรกมันจะทรมานสักหน่อยครับ เหมือนจิตใจเรายังปรับสภาพไม่ได้ แต่เมื่อใดที่แผลมันตกสะเก็ดแล้ว เราจะกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง

เห็นด้วยกับท่าน nato87 ค่ะ  จิ๋วขอเสริมแค่ว่า ความรัก มีหลายรูปแบบ หลายอย่าง  หากเรารักเขา/เธอ แล้วไม่ได้ความรักตอบแทนมา ไม่ได้เติมเต็มกันและกัน  ก็ไม่ได้แปลว่าเขา/เธอไม่รักคุณ จงยอมรับความจริงว่า "เขา/เธอ เป็นแบบนั้น และรักของเขา/เธอนั้น  เขา/เธอทำได้เท่านั้น" มองด้วยความเข้าใจว่า อ้อ ธรรมชาติของเขา/เธอเป็นอย่างนั้น   แล้วปล่อยวาง ...  ความรักไม่ได้หายไปจากใจเรา และไม่ได้หายไปจากเขา/เธอ  มันยังมีอยู่ แค่ ไม่ใช่รูปแบบที่เราคุ้นเคยและหวังไว้ แค่นั้นเอง

[(S)Kater]

ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!! 

[kuchaikuchai]

ลองลง E book มีคนซื้อจะเขียนได้คล่องขึ้น