🧡 XONLY 🧡

"พี่ก้อย ไหนๆ เราก็ออกมาแล้ว เราดูหนังกันนะ" แนน
                "จะดีหรอ แค่เราแอบไปจู๋จี๋กันมาแค่นี้พี่ก็รู้สึกสงสารพี่บีแย่แล้วนะ ถ้าพี่บีรู้ว่าเราแอบมาดูหนังกันสองคน มีหวังกลับไปพี่บีต้องทำหน้างอใส่พี่แน่ๆ เลย" ก้อย
                แนนเข้ามากอดเอวก้อย "ก็ช่างเขาสิ ถ้าเราไม่บอกเค้าก็ไม่รู้หรอก" แนน
                "แต่พี่บีเค้าก็ต้องสงสัยแน่ๆ ว่าเราหายไปไหนกันทั้งวัน" ก้อย
                "แหมก็บอกว่าเดินช๊อปเพลินก็ได้นี่" แนนหอมแก้มก้อย
                "อุ้ย พอแล้วๆ พี่แต่งหน้าใหม่แล้วเดี๋ยวเลอะหมด" ก้อย
                "แหมๆ จะแต่งสวยไปอวดใคร" แนน
                "ก็ต้องวัดเรตติ้งกันบ้างสิได้ออกมาโดยไม่มีพี่บีมาด้วยทั้งที" ก้อย
                "พี่ก้อยของแนนสวยที่สุดอยู่แล้ว ไม่ต้องวัดเลยเรตโต้งเรตติ้ง" แนนหอมแก้มก้อยอีกฟอด
                "ว้าย พอแล้วๆ รีบไปกันดีกว่า" ก้อย
                "ไม่เอาแล้วไม่ไปดีกว่า อยากกอดพี่ก้อยอีกรอบ" แนนไซ้ซอกคอก้อย
                "อืมมม ไม่เอานะ แนน ไปช้าเดี๋ยวดูหนังไม่รู้นะ" ก้อย
                "แหม ก็ได้ๆ" แนน

                สองสาวออกจากคอนโดแล้วตรงไปห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อชุดนักศึกษาใหม่ของแนนและดูหนังกันสองคน

                กลับมาที่นายบี

                "โอ้ยยย หิวข้าว ดูซิริว แม่ๆ แกไปเที่ยวกันเพลินไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย ไม่รู้จะกลับมากินข้าวเที่ยงหรือเปล่าเนี่ย นี่ก็บ่ายแล้ว"
                "โฮ่ง โฮ่ง" ริว
                "แกก็ว่างั้นใช่ไหม เที่ยวกันลืมลูกเลย เราจะรอต่อหรือว่าจะไปหาอะไรกินกันดีริว ในตู้เย็นไม่เหลืออะไรให้กินแล้ว"
                "โฮ่ง โฮ่ง" ริว
                "เอางั้นหรอริว ก็ดีรอไม่ไหวแล้ว"

                ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปในบ้านเพื่อที่จะขึ้นไปหากุญแจรถมอเตอร์ไซค์ที่ห้องแนน เจ้าริววิ่งตามเข้ามา มันตามผมขึ้นมาที่ชั้นสอง ตอนแรกก็ไม่มีอะไร แต่พอมันรู้ว่าผมจะเดินไปที่ห้องแนนมันก็รีบวิ่งแซงผมไปหยุดที่หน้าห้องของแนนและเห่าใส่ผม

                "อ้าวๆ ไอ้ริวเดี๋ยวโดนเตะ ถอยๆ"
                เจ้าริวไม่ยอมถอยมันส่งเสียงแง่งๆ ขู่ผม ผมเลยเอาเท้าดันมันให้พ้นประตูห้องแล้วเปิดเข้าไป เจ้าริวมันก็ตามเข้ามาพร้อมกับส่งเสียงขู่
                "เดี๋ยวเหอะ นี่บ้านชั้นนะ ชั้นจะเข้าห้องไหนก็ได้ ทำเป็นห่วงห้องแม่ เดี๋ยวเหอะ"

                ผมได้กุญแจแล้วก็เดินออกจากห้อง พอพ้นห้องแนน เจ้าริวก็เลิกขู่มันวิ่งตามผมพร้อมกับกระดิกหาง

                "หน่อยไอ้หมาเจ้าเลห์ พอพ้นห้องแม่มาทำเป็นกระดิกหางเลยนะ"

                พอผมขึ้นมอเตอร์ไซค์เจ้าริวก็รีบกระโดดขึ้นมานั่งตรงที่วางเท้าทันที ก่อนจะออกไปหาอะไรกินที่นอกหมู่บ้าน ผมถือโอกาสสำรวจรอบๆ หมู่บ้านก่อนจะออกไปที่ป้อมยามหน้าหมู่บ้าน ผมถามยามว่าแถวๆ นี้ร้านอาหารบ้างไหม ยามของหมู่บ้านบอกว่าเลี้ยวขวาออกจากหมู่บ้านเข้าไปในซอยซักพักก็จะเจอหลายร้าน

                ดีเหมือนออกจากหมู่บ้านแล้วเลี้ยวขวาเข้าซอยไม่ต้องออกถนนใหญ่แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อยเวลาไอ้ตัวเล็กออกมาหาของกินตอนเช้าๆ เข้าไปในซอยนิดเดี๋ยวก็เจอร้านอาหารหลายร้าน แต่ผมก็ต้องมาหยุดที่ร้านส้มตำเพราะเจ้าริวมันกระโดดลงจากมอเตอร์ไซค์แล้วไปยืนมองไก่ย่างตับย่างที่อยู่บนเตา

                "มองอะไรกันอยู่ได้ พวกหัวงู" แนน
                "ดูพูดเข้า เค้าก็มองคนสวยสิ" ก้อย
                "พี่ก้อย ที่หลังห้ามแต่งหน้าจัดแบบนี้มากับแนนอีกนะ แนนไม่ชอบ" แนน
                "ทำไมหละ ไม่ชอบหรอ" ก้อย
                "ชอบ แต่ไม่ชอบที่มีพวกหัวงูมอง และยังเดินตามอีก ขนาดแนนเดินกอดเอวพี่ก้อยแบบนี้ มันยังกล้าเข้ามาขอเบอร์อีก" แนน
                "แต่แนนก็ขู่แว๊ดๆ จนพวกนั้นถอยกันไปหมดแล้วนี่" ก้อยหัวเราะคิกๆ
                "ไปดูหนังดีกว่า จะได้หนีพวกนี้ด้วย" แนน
                "อืม" ก้อยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจะปิดเสียง
                "ตายแล้ว" ก้อย
                "อะไร ตาย ทำไมหรอ" แนน
                "ดูสิ พี่บีโทรมาเป็นสิบสาย แต่พี่ปิดเสียงไว้เลยไม่รู้ ป่านนี้โกรธแล้วแน่ๆ เลย" ก้อย
                "จริงด้วย เจ้าริว เจ้าริวได้กินข้าวหรือยังเนี่ย ปล่อยให้อยู่กับพี่บีด้วย" แนน
                "อ้าว ไม่ห่วงพี่บีเลยหรอ ห่วงแต่เจ้าริว" ก้อย
                "ก็พี่บีเค้าเห็นคน หิวก็หากินเองได้ เจ้าริวสิ ถ้าพี่บีไม่หาอะไรให้มันกิน มันจะหากินเองได้ยังไง พี่ก้อยโทรหาพี่บีเลย ถามเลยว่าให้เจ้าริวกินข้าวหรือยัง" แนน

                ก้อยโทรหานายบี

                "อ้าว โทรมากันได้แล้วหรอ หายไปเลยนะ พี่โทรไปก็ไม่มีใครรับ"
                "อ้อ ก็พอดีเดินเพลินไปหน่อยค่ะ และในห้างมันเสียงดังเลยไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์" ก้อย
                แนนตะโกนแทรกเข้ามาในโทรศัพท์ "ให้ริวกินข้าวหรือยัง ปล่อยให้ริวหิวหรือเปล่า" แนน
                "ดูๆ ไม่ห่วงพี่เลยห่วงแต่หมา"
                "แหม น้องก็รักเจ้าริวนี่ค่ะ อย่าคิดมากสิ แล้วพี่บีทานข้าวหรือยังค่ะ" ก้อย
                "ทานแล้ว ใครจะทนรอไหวหละ จะโทรไปถามก็ไม่มีใครรับโทรศัพท์"
                "ให้ริวกินอะไรอิ่มหรือเปล่า" แนนตะโกนเข้ามาอีก
                "บอกไอ้ตัวเล็กเลยนะ ลูกชายกินทั้งไก่ย่างทั้งตับย่างจนพุงกางแล้ว"
                "แล้วพี่บีหละค่ะทานอะไร" ก้อย
                "ก็ไอ้ริวมันเจอไก่ย่างมันก็ไม่ยอมไปไหนแล้ว พี่เลยกินไก่ย่างน้ำตกที่ซอยข้างๆ หมู่บ้าน"
                "อ้อค่ะ" ก้อย
                "แล้วนี่ใกล้กลับกันหรือยัง ไปทั้งวันแล้วนะ"
                "อ้อ เดี๋ยวแนนกับก้อยจะไปดู...... เออดูของกันอีกนิดหน่อยค่ะ แต่สัญญานะค่ะว่าจะกลับไปให้ทันมื้อเย็น" ก้อย
                "งั้นหรอ งั้นหากับข้าวมาด้วยนะ ที่บ้านไม่มีอะไรกินแล้ว"
                "ค่ะๆ แค่นี้ก่อนนะค่ะ" ก้อย

                ก้อยวางสายและหันไปคุยกันแนน "พี่เกือบหลุดบอกว่าเราจะดูหนังกันแล้ว ถ้าหลุดพูดไปนะ มีหวังพี่บีงอนไปหลายวันแน่ๆ เลย" ก้อย
                "ช่างสิ เชอะ" แนน
                "ช่างได้ยังไง ถ้าพี่บีงอน เรื่องเจนก็ไม่ต้องพูดกันเลย" ก้อย
                "โอ๊ะ จริงด้วยเนอะ ห้ามบอกๆ" แนน
                "เราเองอย่าลืมหละทำตัวน่ารักๆนะคืนนี้ อืม ให้พี่แกล้งขึ้นห้องไปช้าๆ ไหม เราจะได้มีเวลาอ้อนพี่บี" ก้อยหัวเราะคิกๆ เพราะรู้ว่าแนนต้องไม่ยอมแน่ๆ
                "ไม่เอาๆ อยู่ด้วยกันสิ หรือไม่พี่ก้อยก็อ้อนกับพี่บีสองคนพอ" แนน
                "อ้าว อย่าผิดสัญญาสิ พี่อ้อนคนเดียวเกิดพี่บีไม่ยอมใจอ่อนทำไง ถ้าแนนอ้อนพี่บีต้องยอมแน่ๆ" ก้อย
                "ก็ได้ๆ " แนน

                ทุ่มกว่าๆ

                "ดูสิริวแม่ๆ เราบอกว่าจะรีบกลับ นี่ทุ่มกว่าแล้วยังไม่กลับมากันเลย สงสัยต่อปล่อยให้ออกไปเที่ยวกันสองคนไม่ได้แล้ว"
                "โฮ่ง"
                "ใช่ไหมริว ดูสิริวหิวแล้วยังไม่ยอมกลับ กลับมาริวต้องทำงอนแม่แนนเรียกก็ต้องไม่วิ่งไปหานะ"
                "โฮ่ง"

                ผมนั่งดูทีวีในห้องนั่งเล่นรอก้อยกลับแนนจนสองทุ่มกว่าถึงได้ยินเสียงรถ เจ้าที่กำลังนอนดูทีวีอยู่ด้านหน้าโซฟาที่ผมนั่งก็ลูกขึ้นทำหูตั้ง

                "นี่ๆ ไม่ต้องเลย ให้แม่เราเค้ามาง้อเลย ไม่ต้องไปหาเค้าเลย"
                "โฮ่ง"
                "ใช่ต้องแบบนี้ เราผู้ชาย ต้องไม่ง้อผู้หญิงใช่ไหมริว"
                "โฮ่ง"
                เจ้าริวทำหูกระดิกเหมือนได้ยินคนเรียก มันแลบลิ้นเลียปากก่อนจะวิ่งไปยืนรอที่หน้าประตู

                "อ้าว ไอ้หมาทรยศ"

                แนนเปิดประตูเข้ามาริวมันก็รีบกระโจนใส่เหมือนไม่ได้เจอกันมานาน

                "เป็นไงบ้างลูก คิดถึงแม่หรอ แม่ซื้อของโปรดมาให้ริวด้วยนะ นี่ๆ ตับกับไก่ย่าง" แนน

                ผมได้ยินแล้วก็รู้สึกว่าจะได้กินของเหมือนเมื่อตอนเที่ยงอีกรอบ ก้อยเข้ามาพอดี

                "ซื้อกับข้าวอะไรกันมา กัน อย่ายอกนะว่า"
                "อ้อก็แนนเค้าให้แวะดูร้านที่พี่บีบอก แล้วก็เลย" ก้อย

                แนนก็ซื้อส้มตำน้ำตกและอื่นๆ มาเพื่อเป็นอาหารเย็น พอผมรู้ว่าต้องกินอาหารซ้ำกับตอนเที่ยงผมก็บ่น ไม่ใช่ว่ามันไม่อร่อย แต่คงเพราะผมหงุดหงิดที่ต้องรอสองสาวอยู่บ้านกับเจ้าริวและพวกเธอยังกลับมาช้าอีก

                "ทำไมอะ กินอีกไม่ได้หรอ" แนน เถียงกับผม
                "ก็มันกินไปแล้วตอนเที่ยง พี่ก็อยากกินกับข้าวแบบอื่นบ้างสิ"
                แนนบ่นเบาๆ "เรื่องมาก"
                "อะไรนะ ผมยิ่งโกรธ"
                "เอาน่าๆ อย่าทะเลาะกันเดี๋ยวก้อยทำกับข้าวอื่นให้พี่บีทานแล้วกันค่ะ" ก้อย
                "ไม่เป็นไร ซื้อของมาตั้งเยอะ สองคนกินไม่หมดเสียดาย"

                ตอนนี้เลยกลายเป็นผมกับแนนงอนกัน โดยที่ก้อยพยายามไกล่เกลี่ย แต่แนนก็ไม่ยอม ผมก็ไม่ยอม แนนเลยพูดว่าคืนนี้อยากนอนคนเดียว ก้อยมองหน้าแนนสองสาวซุบซิบกัน

                "อ้าว ผิดสัญญานี่" ก้อย
                "ไม่รู้หละ ก็เรื่องมาก ไม่นอนด้วยหรอก" แนน
                "แบบนี้เจนจะมาได้หรอ" ก้อย
                "พี้ก้อยช่วยคุยนะ นะ แนนรู้พี่บีตามใจพี่ก้อยนะ" แนนตาแป้วเหมือนลูกหมาเพื่ออ้อนให้ก้อยช่วย

                "อะไรกันสองคน" ผม
                "เหอะ ไปนอนดีกว่าริวไปขึ้นห้องกัน" แนน
                เจ้าริวนั่งนิ่งเพราะมันคงอยากวิ่งเล่นที่สวนหน้าบ้านมากกว่าที่จะขึ้นไปนอนกับแนน
                "ริว เดี๋ยวเหอะ มาเร็วอย่าให้แม่โกรธนะ" แนน
                พอแนนดุเจ้าริวก็จำใจลุกขึ้นแล้วเดินตามแนนไป

                ผมขึ้นห้องมาก่อนเพราะรู้สึกน้อยใจที่ก้อยกับแนนดูเหมือนจะมีความลับที่ไม่ยอมบอกผม และก็เรื่องที่ไปเที่ยวกันวันนนี้ด้วย พักนึงก้อยก็ตามขึ้นมาที่ห้อง ก้อยขึ้นมาบนเตียงแล้วมากอดผม

                "ขอโทษนะค่ะ นานๆ ทีจะได้ไปเที่ยวกันแบบสาวๆ ก้อยเลยเที่ยวเพลินไปหน่อย" ก้อย
                "อ้อแปลว่าเที่ยวกับพี่มันไม่สนุกสินะ ก็ดีต่อไปก็ไปกันสองคนแล้วกันพี่ไม่ไปเป็นก้างแล้ว"
                ก้อยกอดผมแน่นขึ้น "ไม่เอาสิค่ะ อย่างน้อยใจสิ มามะ ก้อยช่วยทำให้หายน้อยใจนะ"
                ก้อยหอมแก้มผม
                "หายหรือยัง" ก้อย
                "ยัง"
                ก้อยหอมอีกฟอด
                "หายหรือยังค่ะ" ก้อย
                "หึ" ผมส่ายหน้า
                ก้อยเลยจูบผมแทน ผมตกใจแต่ก็จูบตอบ แต่พอผมควานลิ้นก้อยก็รีบถอนปากออก
                "แบบนี้แปลว่าหายแล้วใช่ไหมค่ะ" ก้อย

                ผมเป็นฝ่ายขึ้นคล่อมตัวก้อยแล้วก็จูบอีก เราจูบกันพักนึงจากนั้นก้อยก็ดันหน้าอกผมให้ผมถอนปากออก ก้อยเอามือมาลูบหน้าผม

                "หายงอนแล้วใช่ไหมค่ะ" ก้อย
                "จริงๆ ก็ยังนะ โดยเฉพาะไอ้ตัวเล็ก ดูสิพอไม่พอใจก็หนีไปนอนคนเดียว"
                "พี่บีก็รู้นิสัยน้อง น้องก็เป็นแบบนี้ ปากไม่ตรงกับใจ" ก้อย
                "ว่าแต่วันนี้ไปไหนกันมาบ้าง ทำไมหายไปทั้งวัน แค่เดินเที่ยวเฉยๆ หรอ"
                "อืมค่ะ แหมพี่บีคิดว่าก้อยกับแนนจะไปทำอะไรกันหรอ" ก้อย
                "เออ ก็เปล่า พี่ก็แค่สงสัยเห็นหายกันไปโทรศัพท์ก็ไม่รับ"
                "ก็ก้อยบอกแล้วไงค่ะว่าไม่ได้ยินเสียง พอเห็นก้อยก็รีบโทรกลับเลยเห็นไหม" ก้อย
                "วันนี้ดูก้อยแปลกๆ นะมีอะไรจะคุยกับพี่หรือเปล่า"
                "อืม ก็เรื่อง" ก้อย
                "เรื่องเจนใช่ไหม"   ผมแทรกขึ้นมาก่อนเพราะรู้ว่าแนนคงใช้ให้ก้อยมาพูดเรื่องเจน
                "ค่ะ น้องอยากให้เจนมางานเรา ก้อยเองก็อยากให้มา ก้อยไม่อยากให้เราสามคนพลาดงานของใครคนใดคนนึง"
                "อืม ที่จริงพี่ก็ไม่ได้ใจร้ายนะ แต่แบบนี้มันดีกับเจนนะ เจนเองคงอยากจะรีบเรียนให้จบๆ และจะได้กลับมาอยู่กับเรา"
                "ก้อยเข้าใจค่ะ แต่พี่บีเคยถามน้องเจนหรือเปล่าค่ะกว่า เค้าอยากมาหรือเปล่า"
                "พี่คิดว่าพี่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้แล้ว เราเลือกพูดเรื่องนี้กันเถอะ"

                ผมจะจูบก้อยต่อแต่ดูเหมือนก้อยจะพอใจกับคำตอบที่ผมให้เธอ ผมเลยพลิกตัวกลับมานอนหันหลังให้ก้อย ผมคิดว่าคืนนี้ผมคงอดแล้วหละ แต่พักนึงก้อยมากอดผมอีก ผมแกล้งทำเป็นงอนไม่สนใจเธอ ก้อยเอาหน้าอกมาชิดหลังผม แต่ผมก็ยังนิ่ง จนก้อยคงทนไม่ไหว เธอล้วงไปจับน้องชายผม

                เท่านั้นแหละมันก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที ก้อยรูดเอ็นผมจนแข็ง ผมพยายามฝืนแต่ก็ทนไม่ได้ ก้อยดึงให้ผมมานอนหงาย จากนั้นเธอก็ ป๊วบเอ็นผมเข้าปาก ผมเสียวสุดๆ พยายามเก็กแต่มันก็ทนไม่ไหวจริงๆ ก้อยก้มหน้าก้มตาให้ปากรูดเอ็นผม แต่เธอก็เหลือบตามามองผมเป็นระยะๆ

                ผมต้องเกร็งสุดๆ ตอนที่ก้อยให้ลิ้นควานหัวบานโดยที่เธอยังอมมันอยู่ในปาก แต่ผมก็ต้องแกล้งทำเป็นไม่มีอารมณ์เพราะยังงอนก้อยอยู่ ก้อยเห็นผมทำเป็นไม่มีอารมณ์รวมเธอก็หยุดใช้ปากให้ผมเอาดื่อๆ เหมือนกัน ก้อยลุกขึ้นดึงสายชุดนอนขึ้นมาใส่แล้วลงจากเตียง

                ผมรีบดึงแขนก้อยไว้ "จะไปไหนหละ"
                ก้อยตอบโดยไม่ได้หันกลับมามองผม "ก็พี่บีไม่มีอารมณ์ ก้อยก็ไม่อยากกวน ก้อยเลยจะไปนอนกับแนน พี่บีจะได้อยู่คนเดียว"
                ผมต้องรีบลุกขึ้นแล้วกอดก้อย "ใครบอกกันหละว่าพี่ไม่มีอารมณ์"
                "ก้อยเห็นพี่บีทำหน้าเหมือนไม่รู้สึกอะไรนี่ค่ะ"
                ผมกอดก้อยแน่นขึ้น "ใช่ที่ไหนหละ พี่กลั้นแทบตายไม่รู้หรอ"
                "ก้อยไม่รู้หรอกค่ะ ก้อยคงเดาใจพี่บีไม่ออก"
                "ไม่เอาสิ โกรธพี่หรอ"
                "เปล่านี่ค่ะ"
                "ถ้าเปล่านี่ค่ะ"
                "งั้นถ้าก้อยไม่ได้โกรธพี่ เรามาต่อกันนะ"
                "ไม่เอาแล้วค่ะ ก้อยไม่มีอารมณ์แล้ว"
                "ไม่มีพี่ก็ทำให้มีเองก็ได้"

                ผมเริ่มปลุกอารมณ์ให้ก้อยด้วยการไซ้ซอกคอ มือซ้ายประคองหน้าอกก้อยแล้วขย้ำเบาๆ ส่วนมือขวาก็ลวงไปสำรวจด้านล่าง

                "อย่าค่ะ ก้อยง่วง ก้อยจะไปนอนห้องแนนแล้ว"
                "พี่ขอโทษ เรามาต่อกันให้จบเถอะนะ"
                "อุ้ย อืมม อย่าค่ะ เอ๊ะ อย่า อู้ยยยย"

                ก้อยเริ่มตัวอ่อน ก้อยเองอารมณ์ค้างอยู่เหมือนกัน พอโดนกระตุ้นนิดหน่อยก็ยอมให้ผมกดให้นอนลงบนเตียงอีกรอบ ผมรีบจัดการถอดกางเกงในตัวจิ๋วของก้อยออกเป็นอันดับแรก จากนั้นก็ใช้นิ้วทาบที่ร่องเสียวแล้วกดมันมุดเข้าไปด้านใน ก้อยร้องอู้ยยยย พร้อมกับแอ่นเอวรับ

                ผมค่อยๆ ดันนิ้วเข้าออก น้ำรักเหนียวขนไหลเยิ้มออกมาจากรูเสียวพี่ช่วยหล่อลื่น ผมแทงนิ้วช้าๆ พร้อมกับก้มลงดูดปลายถันที่แหลมแทงเสื้อนอนเนื้อบางของก้อยแล้วเม้มดูด ก้อยครางซี๊ดดดด ซ๊าดดด พร้อมกับกอดหัวผมไว้แนน ก้อยแอ่นอกขึ้นบนหน้าและปากผมไม่หยุดจนผมแทบหายใจไม่ออก

                เนื่องจากก้อยวอร์มเครื่องผมไว้ก่อน ทำให้ตอนนี้เอาวุธผมมันแข็งแทบแตก ผมข่มความต้องการต่อไปไม่ไหว ผมถอดกางเกงนอนออกแล้วจับเอ็นเอาหัวบานถูที่ร่องเสียวก้อยสองสามครั้งก่อนจะดันมันพรวดเข้าไป ก้อยร้องโอ้ยยยยย พร้อมกับแอ่นหน้าเกร็งตัว

                ความกระชับที่ด้านในร่องเสียวก้อยทำผมเสียวซี๊ดดดดเลย ผมถอดเอ็นออกเกือบสุดแล้วกระแทกซ้ำจนก้อยสะดุ้งตัว ก้อยร้องสุดเสียง เธอดึงผมไปจูบแล้วเลื่อนมือมาที่สะโพกผมเป็นสัญญาณให้ผมเร่งเครื่องให้เต็มที่โดยไม่ต้องรีรอ ผมสาวเอ็นกระแทกร่องเสียวก้อยรั่วทันที

                ก้อยดูดปากกับผมแน่น เธอเกร็งไปทั้งตัว ผมเองก็ซอยรูเสียวเธอจนน้ำรักแตกฟอง ก้อยจิกสะโพกผมแน่นในขณะที่ผมเร๋งเครื่องสุดตัว ผมใส่ก้อยแบบไม่มีกั๊กทำให้ตอนนี้น้ำกามที่คันออกมาจากลูกหมากพร้อมที่จะพ่นใส่รูเสียวของก้อยตลอดเวลา

                ซึ่งการเสียดสีของท่อนเห็นกับโพรงเสียวก็ทำให้ก้อยเองกำลังใกล้จะขึ้นสวรรค์เหมือนกัน ผมเร่งจังหวะซอยยิกเป็นครั้งสุดท้ายก้อยเสียวจนปล่อยเล็บที่จิกสะโพกผมออกแล้วไปจิ๊กผ้าปูที่นอนแทน ด้านในโพรงสวาทเริ่มรัดเกร็งและคับแน่น มันเพื่อความเสียวให้ผมอีกเป็นทวีคูณ

                ก้อยผละปากจากผมแล้วแอ่นหน้าร้องกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เป็นสัญญาณว่าเธอถึงสวรรค์แล้ว พอรู้ว่าก้อยเสร็จสมแล้วผมก็เลิกกลั้นน้ำกามที่มันอัดแน่นในลำแท่งต่อไปไม่ไหว ผมปลดปล่อยมันเข้าใส่โฟรงเสียวของก้อยจนเธอต้องแอ่นตัวร้องกรี๊ดดดดด อีกครั้ง

                ผมกอดก้อยไว้แน่น ระหว่างนั้นก็โยกครึ่งท่อนเอ็นควานโพรงเสียวก้อยเป็นจังหวะเพื่อกระตุ้นให้เธอพร้อมกับยกที่สอง พักเดียวด้านในโพรงเสียวของก้อยก็เริ่มตอดเอ็นผมตุบๆ เสียงครางเบาๆ เริ่มดังออกมาจากลำคอก้อย ผมเริ่มไซ้ซอกคอก้อยพร้อมกับใช้มือลูบไล้ไปทั่วเรื่อนร่างของก้อย

                รอบนี้เราช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกจนเหลือแต่ร่างกายล่อนจ่อน เมื่อถึงจุดก้อยเป็นฝ่ายลุกขึ้น เธอดันผมให้เป็นฝ่ายนอนลงโดยที่เธอเป็นฝ่ายขึ้นคล่อมผมไว้ ก้อยใช้สายตายั่วยวนมองผมก่อนจะเริ่มลีลาโยนเสียวที่ผมไม่มีวันเบื่อ ก้อยโยกเอวมาด้านหน้าแล้วกดสะโพกให้ร่องเสียวอมท่อนเป็นผมเข้าไปจนแคมเธอแนบสนิดกับหนอกผม

                ก้อยโยกซ้ายวนขวา บางจังหวะเธอก็โยกเอว บางครั้งเธอก็โหย่งตัวขึ้นแล้วค่อยๆ นั่งกดเอ็นผมลงมาช้าๆ แต่นี้มันแค่การวอร์มอัพ พอเครื่องร้อนได้ที่ก้อยก็เอามือมากันที่หน้าท้องผมแล้วเริ่มของจริงๆ เธอเริ่มจากการกระดกเอวให้เอ็นผมกระแทกเข้าไปด้านในโพรงเสียวของเธอ

                "อืมมม อืมมมม" ก้อยครางเหมือนพอใจกับรสเสียวที่ได้รับ

                ผมเองเตรียมกัดฟันเพราะรู้ว่านี่แค่เกียร์ 1 มันยังมีเหลืออีกหลายขั้นที่กำลังจะตามมา พอเริ่มมีน้ำหล่อลื่นชุ่มโชก เกียร์ 2 เกียร์ 3 ก็ตามมา ผมพยายามเกร็งทนความเสียวไม่ให้น้ำแตกก่อนที่ก้อยจะเสร็จ ตอนนี้ก้อยกำลังขย่มดุ้นผมเสียงดับ ตับ ตับ ตับ

                ก้อยครางอย่างเสียวซ่าน เธอทำหน้าเซ็กซี่พร้อมกับสะบัดหน้าไปมา บางครั้งก็แอ่นหน้าซูดปาก ก้นแน่นๆ ของก้อยกระแทกซ้ำไปซ้ำมาจนหน้าขาผมเริ่มเจ็บ แต่นั้นมันก็ไม่เท่ากับความเสียวที่ก้อยมอบให้ผม ตอนนี้แม้อากาศในห้องจะเย็นฉ่ำ แต่ร่างการผมกับเธอกับเร้าร้อน

                เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลจากหน้าอกก้อยลงมาที่เนินสวาททำให้พุ่มหญ้าของเธอเปียกชุ่ม เสียงกระแทกบั้นท้ายของก้อยกับหน้าขาผมกลายเป็นเสียงเจาะแจะ เหงื่อและน้ำรักเจิ่งนองไปทั่วท้องน้อยผม ก้อยเริ่มเร่งจังหวะจนเสียงดัง จั๊บ จั๊บ จั๊บ ผมเองช่วยเธอด้วยการเด้งเอวสวนจนปลายทวนกระแทกด้านในของก้อย

                ก้อยแอ่นหน้าครางเสียวเสียงแหลม แต่เธอก็ไม่ได้ยอมแพ้ ก้อยทิ้งบั้นท้ายลงมาหนักๆ จนผมเจ็บที่ปลายทวนเหมือนกัน  เราสู้กันอยู่พักใหญ่ก่อนที่ก้อยจะก้มตัวลงมาพร้อมกับเอามือดันไปที่ข้างตัวผม ก้อยกระเด้าเอวรัวจนผมต้องหยุดเด้งเอวสู้กับเธอและเกร็งตัวแข็ง

                ก้อยกระเด้าเอวรัวยิกก่อนจะแอ่นหน้าขึ้นร้องกรี๊ดดดดดดดดดด พอสิ้นเสียงเธอก็นอนลงมาซบอกผม ผมรีบจัดการเธอต่อ ผมจับสะโพกก้อยไว้แน่นแล้วดันเอ็นกระแทกรัวยิก ก้อยร้องลั่นและพยายามเอื้อมมือไปหยุดการกระแทกเอวของผม แต่ผมไม่ยอม ก้อยร้องเหมือนทรมานกับความเสียวที่ได้เป็นอย่างมาก

                พอก้อยหยุดผมไม่ได้เธอก็กัดไหล่ผม ผมเจ็บจนสะดุ้งเลย ก้อยคงพยายามให้ผมหยุด แต่เธอคิดผิดมันทำให้อารมณ์ที่ใกล้ถึงจุดระเบิดกลับไปเริ่มต้นใหม่ ผมยิ่งกระแทกแรงขึ้นจนก้อยกัดผมต่อไม่ไหว เธอกอดผมแน่นร้อง "พอแล้ว พอแล้ว ก้อยไม่ไหวแล้ว โอ้ยยยย อู้ยยยยยยย"

                ไม่ทันที่ผมจะถึงจุด ก้อยก็เกร็งด้านในโพรงเสียวรัดเอ็นผมแน่นจนผมต้องหยุดเด้งเอวกระแทกเธอ ก้อยตัวกระตุกหลายครั้ง เหงื่อเธอไหลลงมาเปียกไปทั่วตัวผม ก้อยนอนลงมาซบตัวผมอีกครั้ง หัวใจเธอเต้นตึกตักตึกตัก ก้อยพยายามเบียดตัวแนบกับผมแน่นเพื่อไม่ให้ผมขยับเอวได้

                ผมรอจนก้อยหายเกร็งเสียวผมก็ค่อยๆ ดันตัวขึ้นก้อยกอดผมไว้เหมือนหมดแรงจนเราเปลี่ยนมาเป็นท่านั่ง ผมชั้นเข่าขึ้นทั้งสองข้าง จากนั้นก็ค่อยๆ ดันให้ก้อยเอนตัวไปไปพิงหน้าขาผมที่ชันไว้ ตอนนี้ก้อยหลับตาพริ้ม เส้นผมเปียกจับตัวเป็นลอนดูเซ็กซี่มากๆ

                ผมก้มลงเลียกินเหงื่อที่ลำคอก้อย ก้อยตอบสนองด้วยการกอดคอผมไว้ ผมเลียไปทั่วลำคอจนเธอเริ่มครางเบาๆ และเริ่มมีการขยับเอววนเป็นเลขแปดช้าๆ มันทำให้เอ็นผมที่กำลังจะอ่อนตัวกลับมาตื่นตัวอีกครั้ง ผมเลื่อนปากลงมาที่ปลายถันด้านซ้ายของก้อยแล้วเริ่มเม้มดูด มือก็เลื่อนลงไปขย้ำก้นแน่นๆ ของเธอ

                ก้อยเริ่มครางดังขึ้นและมีจังหวะเด้งตัวขึ้นเบาๆ ผมถือโอกาสจับเอวเธอโยกใส่เอ็นผม ผมค่อยเร่งจังหวะ ก้อยเริ่มเกร็งขาเหมือนจะพยายามยันตัวให้ลอยไว้ ผมเลยเปลี่ยนเป็นฝ่ายเด้งเอวขึ้นกระแทกหว่างขาก้อยแทน ก้อยเด้งตัวขึ้นลงตามแรงกระแทกจนผมต้องหยุดดูดนมเธอ

                ผมกระแทกจนหน้าอกก้อยเด้งขึ้นลง เธอสะบัดหน้าไปมาพร้อมกับเม้มปากกลั้นความเสียว มือก้อยที่จับแขนผมอยู่เริ่มเกร็งแน่น  ด้านในโพรงเสียวหลังน้ำหล่อลื่นออกมาไม่หยุด ทำให้ผมเริ่มกระแทกเอวได้อย่างไม่ต้องกลัวก้อยจะเจ็บ ผมเร่งเครื่องจนก้อยนอนเอาหลังพิงหน้าขาผมแล้วแอ่นหน้าไปด้านหลังพร้อมกับครางเสียวอย่างสุดเสียง

                ผมจับมือเธอไว้ทั้งสองข้างเพื่อพยุงตัวก้อยไว้ไม่ให้ล้มไปด้านหลังตามแรงยกเอวกระแทกของผม ผมใส่ท่านี้อยู่พักใหญ่จนก้อยบอกให้ผมเร่งทำให้จบ ผมเลยต้องหยุดเพราะรู้ว่าผมสามารถเล่นท่านี้ได้เป็นชั่วโมงโดยที่น้ำไม่แตก พอผมหยุดก้อยเป็นลุกขึ้นจากตัวผม

                ก้อยคว่ำตัวลงนอนแล้วแอ่นก้นมาทางผม ก้อยเสนอท่าจบให้ผม ซึ่งผมก็ชอบท่านี้มาก ผมรีบเข้าไปประกอบด้านหลังก่อนแล้วดันความเป็นชายเข้าไปในตัวก้อยจนมิดด้าม ก้อยร้องอู้ยยยยยย จากนั้นผมก็เริ่มสาวเอวช้าๆ ก่อน แล้วค่อยๆ เร่งเครื่อง ก้อยเองก็พยายามเด้งก้นสู้เพื่อให้ผมเสร็จเร็วขึ้น

                ผมจับเอวก้อยแล้วดึงเข้าหาตัวด้วย ก้อยร้องลั่นเธอก้มเอาหน้าซุกหมอน ผมกระแทกเอว พับพั บพับ รัวจนก้อยเอามือจิกผ้าปูที่นอนแน่น ดูเหมือนก้อยกำลังขึ้นสวรรค์อีกรอบ ถ้ารอบนี้ผมไม่เสร็จสงสัยก้อยไม่ให้ผมเอาต่อแล้วแน่นๆ ผมเลยต้องรัวเอวยิกพร้อมกับขย้ำก้นก้อยจนแดงเป็นรอยมือผม

                "โอ้ยยยยย โอ้วววววววววววววววววว"

                ผมร้องก้อยเองก็เกร็งเอวกระตุกรับน้ำกามที่ผมฉีดเข้าไปในโพรงสวาท โพรงสาวรัดเอ็นผมแน่นหลายครั้งรีบน้ำกามผมออกจนหมดแท่ง พอเสร็จกามกิจรอบนี้เหงื่อผมเองก็ท่วมตัวเหมือนกัน ผมค่อยๆ ดันตัวก้อยให้นอนลงแล้วกอดเธอไว้ เราเหนื่อยจนหลับไปทั้งคู่

                ผมมาตื่นเพราะก้อยขยับตัว ก้อยบอกว่าอยากอาบน้ำเพราะเหนียวตัว ผมเลยขออาบด้วย แล้วเราก็ไปต่อกันในห้องน้ำ ก้อยให้ผมเบิ้ลเพราะไม่อยากต้องอาบน้ำรอบสาม พออาบน้ำเสร็จ ผมก็เสียน้ำไปอีกสองรอบ คราวนี้หลับปุ๋ยจนเช้า แต่ผมก็ขอซ้ำอีกรอบก่อนจะปล่อยให้ก้อยไปอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน

                พอผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็ลงมาที่ด้านล่างบ้าน แนนตื่นและแต่งตัวเสร็จแล้ว

                แนนเห็นก้อยเธอก็ไปกอดแล้วก็ถามเรื่องที่จะให้เจนมางานหมั่น
                "ว่าไง พี่บียอมไหม" แนน
                "ยอมอะไรหละ ไหนว่าจะช่วยกันอ้อน เล่นหนีไปพี่บีก็โกรธสิ" ก้อย
                "ว้าย ก็ไม่ยอมหละสิ เชอะ หาทางอื่นก็ได้" แนน

                ระหว่างที่ผมไปส่งก้อยดูเหมือนเธอพยายามจะพูดอะไรกับผม ซึ่งผมก็เดาว่าน่าจะเรื่องเจน ผมเลยแกล้งทำเป็นไม่สนใจ ก้อยก็เลยไม่ได้คุยเรื่องเจนกับผมจนถึงบริษัท หลังจากส่งก้อยเสร็จผมก็ไปทำงานที่คุณอำนาจสั่งไว้ ผมไปหาส้มที่คอนโดมีคนรอเอาบัตรเขาคอนโดและเปิดประตูห้องส้มให้ผม

                ผมขึ้นไปหาส้มที่ห้อง ผมใช้บัตรเปิดประตู แต่มันล๊อคที่ด้านในด้วยผมเลยต้องเคาะประตูเรียก ผมต้องเรียกอยู่นานกว่าส้มจะยอมมาเปิดประตูให้ พอผมเข้าไปในห้องส้มก็มากอดผมแล้วก็ร้องไห้ ผมพยายามปลอบและพยายามถามว่าส้มเป็นอะไรแต่เธอก็ไม่ยอมตอบเอาแต่ร้อง

                ผมเลยต้องยืนให้ส้มซบอกและร้องไห้อยู่พักใหญ่จนส้มหยุดร้องไห้ ผมถึงได้พาเธอไปนั่งที่โซฟา ส้มนอนหนุนตักผมต่อโดยที่ไม่ยอมพูดอะไร ผมเลยต้องเป็นฝ่ายพยายามชวนส้มคุย

                "เป็นอะไร ไม่สบายหรอ"
                ส้มไม่ตอบ
                ผมเอามือแตะหน้าผากส้ม "ตัวก็ไม่ร้อน"
                ส้มจับมือผมไปกอด
                "วันนี้เราไม่ต้องไปลงทะเบียนเรียนหรอ"
                ส้มหันหน้ามามองตาผมพร้อมกับปล่อยมือที่กอดผมไว้
                "ถ้าคุณลุงให้พี่มาเพราะห่วงเรื่องที่ส้มไม่ยอมไปเรียนหนังสือ ส้มก็ฝากไปบอกคุณลุงด้วยนะค่ะว่าไม่ต้องกลัว ถึงคุณลุงจะสัญญาว่าจะเลี้ยงส้มจนกว่าจะเรียนจบ แต่ส้มยินดีจะเลิกสัญญาตอนนี้เลยก็ได้"
                ผมตกใจ "ทำไมพูดแบบนี้หละ พี่มาเพราะห่วงหรอกนะ และคุณลุงก็ไม่ได้บอกเรื่องสัญญาอะไรที่สมบอกด้วย"
                ส้มหันหน้าหนีผมและลุกขึ้น ผมต้องรีบดึงเธอมากอดไว้
                "เป็นอะไรทำไมต้องโกรธขนาดนี้ ไม่มีใครอยากผลักไสส้มหรอกนะ"
                ส้มมากอดผมแล้วร้องไห้อีก ผมลูบหัวเธอเบาๆ
                "เป็นอะไรเหงาใช่ไหม พี่ขอโทษนะ ที่พี่ไม่เคยมาหาส้มเลยทั้งๆ ที่สัญญาเอาไว้ว่าจะมาหา"
                ส้มร้องไห้อีก
                "ไม่เอานะ ไม่ร้อง ขอให้พี่แก้ตัวได้ไหม พี่จะไม่ปล่อยให้ส้มเหงาอีก"
                ผมเช็ดน้ำตาให้ส้ม
                "อย่าโกรธพี่นะ"
                "ส้มไม่ได้โกรธพี่บีหรอกค่ะ"
                "แล้วเป็นอะไรเหงาหรอ"
                ส้มพยักหน้า
                "อืม แล้วทำไมถึงไม่อยากไปเรียนหละ ถ้าไปเรียนก็ได้เจอเพื่อน น่าจะช่วยให้หายเหงาได้บ้างนะ"
                "เพื่อนส้มเค้าเลิกเรียนกันหมดแล้วค่ะ"
                "แล้วเพื่อนในห้องคนอื่นๆ หละ ไม่สนิทเลยหรอ"
                "คนอื่นๆ ในห้องไม่มีใครชอบพวกส้มหรอกค่ะ"
                ผมเข้าใจ บางทีเด็กพวกนั้นอาจจะรู้ว่าส้มเป็นเด็กเสี่ย และเห็นส้มขับรถแพงๆ ใช้แต่ของแพงก็คงไม่ชอบ
                "อืม ไม่เป็นไร เรื่องนั้นพี่พอจะมีทางออกให้ เรื่องไม่อยากไปเรียนพี่เข้าใจแล้ว แล้วเรื่องเหงาหละ ถึงพี่จะไม่มาหาส้ม แต่ส้มก็ยังมีคุณลุงนี้ เห็นคุณลุงบอกว่าส้มเองก็ไม่ยอมไปหาคุณลุงเหมือนกัน"
                ส้มเงียบ
                "โกรธอะไรคุณลุงหรอ"
                "เปล่าค่ะ"
                "ไม่จริง ถ้าไม่โกรธแล้วทำไมทำหน้าบึ้งแบบนี้หละ"
                "คุณลุงคงไม่อยากเจอส้มแล้วมั้งค่ะ"
                "ทำไมส้มคิดแบบนั้นแหละ"
                "ก็เดี๋ยวนี้คุณลุงมีเด็กคอยดูแลอยู่ด้วยตลอดเวลาแล้วนี่ค่ะ ขนาดส้มเคยเข้าบ้านคุณลุงแค่ไม่กี่ครั้ง แต่เห็นว่าเด็กใหม่เนี่ยอยู่บ้านคุณลุงเลยนี่ค่ะ"
                "เข้าใจผิดแล้ว คุณอำนาจเค้ารับฟ่างเป็นลูกนะ ไม่เหมือนกับส้ม"
                ส้มไม่ยอมเชื่อ
                "อะเอาไว้ พี่จะให้คนพาไปดู แล้วส้มจะเข้าใจเอง ตอนนี้คุณลุงของส้มเค้าเลิกเรื่องบนเตียงแล้ว เค้าเจอกับความสุขแบบที่เค้าต้องการแล้ว"
                ส้มทำหน้างอ เธอคงไม่เข้าใจที่ผมพูด
                "เอาเป็นว่าขอพี่ทำหน้าที่แทนคุณลุงได้ไหม"
                ส้มหน้าแดงแล้วส่ายหน้า
                "ทำไหมหละ ไม่คิดถึงพี่บ้างหรอ"
                "ไม่ค่ะ พี่ทิ้งส้มให้เหงา แล้วไปมีความสุขกับคนอื่นเหมือนคุณลุงนั่นแหละ"
                ผมดึงส้มขึ้นมานั่งคล่อมตัก ส้มเอื้อมมือมาประสานด้านหลังคอผม
                "พี่บีคิดว่าแค่มาพูดปลอบใจแค่ไม่กี่คำ ส้มก็จะยอมพี่บีเหมือนที่เคยๆ มางั้นหรอค่ะ"

                ถึงส้มจะพูดเหมือนจะไม่ยอมผมง่าย แต่สายตาและรอยยิ้มที่ยั่วยวนของเธอมันกลับบอกผมอีกอย่าง ผมเลยประกบปากจูบกับส้ม ส้มหลับตาพริ้มพร้อมกับแลกลิ้นกับผมทันที ผมดึงชายชุดนอนเธอขึ้นมาที่เอวแล้วสอดมือเข้าไปลูบไล้บั้นแอวและแผ่นหลังที่เนี่ยนนุ่นของส้ม

                ส้มช่วยจัดการดึงชุดนอนของเธอออกไปทางด้านบนทำให้เราแยกจากกันแป๊บนึง คราวนี้ส้มเป็นฝ่ายยื่นหน้ามาจูบผมเอง พร้อมกับดึงมือผมที่กำลังจะล้วงไปจับก้นเธอขึ้นมาที่หน้าอก ผมประคองหน้าอกส้มไว้ในขณะที่เธอเอื้อมมือไปปลดตะขอบรา พอบราหลุดผมก็ช่วยส้มถอดมันออก

                ผมค่อยเอานิ้วบีบปลายถันสีชมพูที่กำลังชูชันทั้งสองข้างของส้ม เธอเสียวจนผละปากจากผมแล้วครางซี๊ดดดดด ซ๊าดดดดด ส้มไม่ยอมให้ผมเล่นหัวนมเธอต่อ แต่เธอกดหัวผมให้ก้มลงมาที่หน้าอกเธอแทน ผมไม่รอช้ารีบงับถันสีชมพูสดแล้วเม้มดูดทันที

                "อ้า ซี๊ดดดดดด อู้ยยยยยยย ดูดแรงๆ อีกซะค่ะพี่บี โอ้ววววววว อู้ยยยยยยยย"

                ส้มเป็นคนควบคุมให้ผมดูดนมเธอด้านซ้ายทีด้านขวาที ตอนนี้มือผมว่างแล้ว ผมเลยลูบไล้ไปตามลำตัวส้มและไล้ลงไปจนโดนกับกางเกงในตัวน้อยของเธอ  ผมคิดจะถอดมันออกแต่ส้มนั่งคล่อมผมอยู่แบบนี้ ผมเลยได้แค่ดึงมันลงเพื่อสัมผัสกับก้นและเนินสวาทของส้ม

                ผมใช้มือสำรวจไปทั่วจนไปสัมผัสกับเม็ดเสียวของส้ม เธอสะดุ้งเฮือก แล้วก้มมาจูบที่หัวผม เธอจับมือผมให้เร่งสำรวจด้านในถ้ำรักของเธอ ผมไม่รอช้า ค่อยๆ ใช้นิ้วกลางถูไปถูมาบนร่องเสียวของส้มจนน้ำด้านในเอ่อออกมา จากนั้นผมก็ค่อยๆ ดันนิ้วเข้าไปด้านในช้าๆ

                ส้มเกร็งนิดหน่อยเหมือนเธอลุ้นให้ผมดันนิ้วเข้าไปด้านในโพรงเสียวของเธอ ผมค่อยๆ ดันนิ้วเข้าไปจนสุด ส้มสะดุ้งอีกรอบตอนที่ปลายนิ้วผมเข้าไปชนด้านในของเธอ จากนั้น ส้มก็เป็นฝ่ายค่อยๆ ขยับเอวเอารูเสียวรูดนิ้วผม ถ้าทางส้มจะห่างเรื่องเสียวมานานมากจนเก็บกด

                พอผมเสนอช่วยเธอก็ระเบิดความต้องการออกมาทันที ส้มเล่นกับนิ้วผมอยู่พักนึงเธอก็ต้องการมากกว่านั้น ส้มเริ่มจัดการกับกางเกงผม เธอปลดปล่อยเอ็นผมที่กำลังเริ่มแข็งตัวออกมา ส้มรับจับมันรูดเพื่อปลูกมันให้ตื่นทันที ส้มรูดเอ็นผมแรงมากจนผมเสียว ผมเลยต้องหยุดดูดนมเธอแล้วเปลี่ยนมาประจบปากจูบแทน

                รอบนี้ส้มจูบกับผมอย่างเร่าร้อน มือผมเลื่อนลงไปช้อนก้นส้มแล้วยกขึ้น ส้มเองก็จับเอ็นผมที่พร้อมที่จะให้ความสุขเธอจ่อที่ทางเข้าโพรงสวาท จากนั้นส้มก็กดสะโพกลงเต็มแรง เราเสียวจนกอดกันแน่น จากนั้นส้มก็เริ่มโยกเอวครูดเอ็นผมทันที ส้มโยกเอวใส่ผมอย่างเร่งเร้าเหมือนโหยหาความสุขแบบนี้มานานแสนนาน

                ผมเลยช่วยสนองความต้องการของส้มด้วยการเด้งเอวขึ้นกระแทกสวนและให้มือรั้งเอวเธอลงเพิ่มแรงกระแทก ส้มผละปากจากผมครางอย่างเสียวซ่าน แต่เธอก็ไม่ลดความเร็วในการโยกเอวลง ส้มกลับเร่งขึ้นเร่งขึ้น จนในที่สุดส้มก็ร้องกรี๊ดดดดด พร้อมกับกอดผมไว้แน่น

                ส้มเสร็จน้ำแรกแต่เธอกลับไม่ยอมพักเหนื่อย เธอลุกขึ้น จนเอ็นผมหลุดจากรูเสียวของเธอจากนั้นเธอก็ถอดกางเกงในที่ผมดังลงมาที่หน้าขาออกแล้วก็หันหลังให้ผม เธอจับเอ็นผมจ่อรูเสียวแล้วนั่งกดลงมาพรวดเดียวมิดด้าม เราร้องอู้ยยยย พร้อมกันเลย

                ส้มเริ่มยกสองทันทีเธอนั่งหันหลังให้ผมพร้อมกับเริ่มขย่มเอวใส่เอ็นผม ส่วนผมก็เอื้อมมือทั้งของข้างไปขย้ำนมเธอ ส้มครางอย่างเสียวซ่านอีกครั้ง ส้มเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ ผมเลยต้องปล่อยมือจากหน้าอกของส้มมาจับที่เอวเธอแล้วช่วยโยกขึ้นลงแทน

                "โอ้ยย โอ้ยยย โอ้ยยย โอ้ยยยย โอ้ยยย"

                ส้มครางไม่หยุดพร้อมกับกระแทกร่องใส่เอ็ผมอย่างสุดตัว รอบนี้ผมก็กลั้นไม่ไหวแล้วเหมือนกัน  ผมจับเอวส้มกระแทกแบบสุดลำ แค่ไม่กี่ทีส้มก็เกร็งโพรงเสียวพร้อมกับร้องกรี๊ดดดดดดด แรงบีบรัดทำเอาผมกลั้นน้ำกามเอาไว้ไม่อยู่ ปล่อยมันกระฉูดใส่เธอจนส้มตัวกระตุกหลายครั้ง

                หลังจากยกสองเราก็ไปต่อกันที่เตียง ผมจัดส้มเสร็จไปหลายน้ำจนเธอหมดแรง เรานอนกอดกัน ส้มเริ่มยอมพูดเรื่องต่างๆ กับผมมากขึ้น

                "ถ้าส้มเหงาทำไมไม่ลองกลับไปบ้านดูบ้างหละ พี่อย่าได้เจอคุณพ่อคุณแม่บ้าง บางทีส้มอาจจะรู้สึกดีขึ้นนะ"
                "ส้มไม่มีพ่อแม่หรอกค่ะ พ่อแม่ส้มเสียตั้งแต่ยังเด็กส้มอยู่กับน้าน้องของแม่ค่ะ"
                "แล้วส้มมาอยู่คนเดียวแบบนี้น้าเค้าไม่ห่วงไม่มาหาบ้างหรอ"
                "ส้มออกมาแบบนี้ดีสำหรับน้าแล้วหละค่ะ เพราะส้มทำให้น้าพลาดอะไรหลายๆ อย่างไปแล้ว การที่ส้มออกมาอยู่แบบนี้มันดีที่สุดสำหรับน้าแล้วหละค่ะ"
                "แล้วส้มได้ติดต่อกับคุณน้าบ้างไหม"
                "เมื่อก่อนก็มีบ้าง ก็มีเอาเงินไปให้ใช้ เพราะน้าเองก็เดือนร้อนมาเพราะส้ม แต่หลังๆ ส้มโอนเงินเข้าบัญชีแล้ว ส้มก็เลยไม่ค่อยได้เจอน้าอีก"
                "แล้วคุณน้าไม่โทรมาหาบ้างหรอ"
                "ก็โทรมาค่ะ แต่ส้มไมอยากรับ ส้มเลยเบอร์ตอนนี้น้าติดต่อส้มไม่ได้แล้ว"
                "ทำไมทำแบบนั้นแหละ คุณน้าคงเป็นห่วงส้มมากนะ"
                ส้มไม่พูดต่อ
                "อืม ใกล้เที่ยงแล้ว เราไปหาข้าวทานกันไหม"
                ส้มพยักหน้า
                "งั้นแต่งตัวสิ"
                "สั่งมาทานไม่ได้หรอกค่ะ ส้มไม่อยากออกไปข้างนอก"
                "ทำไมหละ กลัวพี่หลอกไปลงทะเบียนเรียนหรอ ถ้ากลัวก็แต่งตัวสวยๆ แทนสิ ถ้าไม่ใส่ชุดนักศึกษาเค้าไม่ลงทะเบียนใช่ไหม"

                ผมกล่อมส้มจนเธอยอมออกไปข้างนอกกับผม ระหว่างที่ส้มอาบน้ำแต่งตัวผมก็โทรหาแนน

                "โทรมาไม" แนนตะโกนใส่โทรศัพท์
                "นี่เบาๆ ก็ได้ พี่มีเพื่อนอยากให้รู้จักกับแนน"
                "ไม่เอา ไม่อยากเจอคนแก่ เบื่อ"
                "ไม่น่ารักเลยพูดแบบนี้"
                "ไม่น่ารักก็ไม่ต้องมายุ่ง แค่นี้นะ"
                "เดี๋ยวสิ ที่จะให้มาเจอไม่ใช่คนแก่นะ แต่เป็นลูกสาวคุณลุงอำนาจ อายุพอๆ กับเรา"
                "หรอ" แนนเปลี่ยนเสียง "แล้วน่ารักไหม"
                "ลูกสาวคุณอำนาจ คิดว่าจะสวยไหมหละ"
                "งั้นไปก็ได้"

                ผมเลยนัดให้แนนไปเจอที่ร้านที่ผมกำลังจะพาส้มไปทานข้าว

                กลับมาที่แนน

                "ว้าวันนี้มีธุระแล้ว พรุ่งนี้เราค่อยไปหาอะไรกินฉลองเปิดเทอมกันนะ" แนน
                "อ้าว แหมไหนว่าจะพาไปร้านใหม่ไง" ปลา เพื่อนในกลุ่มแนน
                "สงสัยพี่บีมันโทรตามแหงๆ ถึงได้ทิ้งเราแบบนี้" แมว
                "เฮอะ ถ้าตานั้นโทรมานะ แนนไม่รับเลยด้วยซ้ำ" แนน
                "แล้วนี่ใครหละ" ปลา
                "นั่นสิ ใครนะที่ทำให้น้องแนนรีบไปหาขนาดนี้" หนิง
                สามสาวหัวเราะเพราะรู้ว่าแนนปากไม่ตรงกับใจ
                "บ้าหรอก็บอกแล้วว่าไม่ใช่ นี่คุณลุงโทรมาบอกว่าให้ไปหาหรอก" แนน
                "อ้อคุณลุงที่รวยๆ คนนั้นหรอ" แมว
                "ใช่ คุณลงบอกว่าให้ไปหาลูกสาวแกหน่อย" แนน
                "อ้าวไหนแนนเคยบอกว่าคุณลุงไม่มีลูกไม่ใช่หรอ" หนิง
                "อ้อ ก็เออ" แนน
                "เข้าใจหละ ลูกแบบนั้นแน่ๆ เลย แบบนี้เอง แนนถึงได้ตื่นเต้น กำลังจะได้ไปเจอสาวสวยหน้าใหม่นี่เอง" ปลา
                "ไม่ใช่ซะหน่อย ก็แค่เหมือนเค้ามีเรื่อง แนนก็แค่อยากไปช่วย ไปและ พรุ่งนี้เจอกันนะ" แนนรีบลุกหนี
                "นี่ สงสัยพรุ่งนี้ต้องเปลี่ยนจากฉลองเปิดเทอมเป็นฉลองแนนได้แฟนใหม่แทนละมั้ง"

                กลับมาที่นายบี

                "เป็นไงมานั่งนอกห้องแบบนี้บ้างรู้สึกหายเหงาขึ้นบ้างไหม"
                "ก็นิดหน่อยค่ะ" ส้ม
                "เออนี่พี่นัดเพื่อนมาเจอนะ เห็นว่าส้มเหงา รับรองนะว่าถ้าได้เจอเพื่อนคนนี้ต้องหายเหงาแน่ๆ"
                "ใครหรอกค่ะ" ส้ม
                ผมยังไม่ทันตอบ แนนก็มาพอดี
                "มาพอดีเลย"
                แนนเข้ามาที่ด้านหลังส้มแล้วนั่งลงข้างๆ
                "ส้มนี่....."
                "น้องสาวพี่บีชื่อแนนค่ะ" แนนแยกตอบ
                "สวัสดีค่ะ" ส้ม
                "เออ....." ผมอยากจะแกล้งบอกว่าแนนเป็นเมียผมแต่เปลี่ยนใจเลย "แนนเค้าเรียนคณะเดียวกับส้มนะ ปีสุดท้ายเหมือนกัน"
                "ใช้" แนนสงสัยที่เห็นส้มไม่ได้ใส่ชุดนักศึกษา "แล้ววันนี้ส้มไม่ไปลงทะเบียนหรอ"
                "เออคือ" ส้มไม่ตอบ
                "ส้มเค้าไม่อยากเรียนต่อ พอดีเพื่อนๆ เค้าเลิกเรียนไปเอาจริงกับงาน MC กันหมด ส้มเลยไม่มีเพื่อน"
                "ว้าว เป็น MC นี่เองถึงว่าทำไมสวยจัง" แนน
                ถึงจะเป็นคำชมจากผู้หญิงด้วยกันแต่ส้มก็รู้เขิน
                "ส้มไม่สวยขนาดนั้นหรอก" ส้ม
                "ถ้าไม่มีเพื่อนเรียน งั้นย้ายมาเรียนที่เดียวกันแนนสิ" แนน
                "อืม จะได้หรอ แล้ววันนี้เค้าก็ลงทะเบียนกันแล้วด้วย" ผมถาม
                "ได้สิ ก็ให้คุณลุงช่วย คุณลุงทำได้อยู่แล้ว" แนน
                พอได้ยินชื่อคุณอำนาจ ส้มก็ไม่อยากให้ช่วย "อย่าเลยลำบากเปล่า" ส้ม
                "ลำบากอะไร ไม่ลำบากหรอก" แนน
                "อย่าไปรบกวนท่านดีกว่า" ส้ม
                ผมรู้ว่าส้มไม่อยากเจอคุณอำนาจ ผมกำลังจะเสนอวิธีอื่นแต่แนนก็แทรกขึ้นมา
                "ไม่เป็นไร เดี๋ยววันไปเจอคุณลุงกันดีกว่า พรุ่งนี้ส้มจะได้ไปมหาลัยพร้อมกันแนน" แนน

                ส้มที่ไม่ค่อยพูดทำให้เธอปฏิเสธแนนไม่ได้ เราทานข้าวเที่ยงกันเสร็จแล้วแนนก็ดึงส้มไปทิ้งให้ผมรอจ่ายเงินที่ร้านคนเดียว

                "นี่ก่อนไปเราไปหาซื้อเสื้อผ้ากันหน่อยนะ" แนน
                "อืม" ส้ม

                ส้มนึกว่าแนนจะพาเค้าร้านหรูๆ เพราะส้มรู้ว่าแนนไม่ใช่น้องสาวพี่บี แต่เป็นแฟนคนที่คุณอำนาจบินไปจัดงานแต่งให้ที่เชียงใหม่ แต่แนนก็ทำให้ส้มประหลาดใจเพราะแนนพาส้มไปซื้อเสื้อยืดที่ร้านโนเนม

                "นี่น่ารักไหม" แนนชูเสื้อยืดลายการตูนที่แสนจะธรรมดาให้ส้มดู
                "อืม แต่เราไปดูที่ร้านโน้นกันไม่ดีกว่าหรอ" ส้มชี้ไปทางร้านแบรน์เนม
                "ไม่เอาอะ แบบนี้ดีแล้ว แบบนั้นเปลื้อง แพง นี่ถูกแล้วก็ใส่ได้เหมือนกัน" แนน

                ส้มไม่ชำนาญกับการซื้อเสื้อผ้าตามร้านแผงลอยแบบนี้ ไม่ใช่เพราะกระแดะแต่เพราะเธอเริ่มเป็น MC ตั้งแต่อายุ 15 แล้วก็เจอคุณอำนาจเลย ทำให้เธอได้ใช้แต่ของแพงๆ มาตั้งแต่นั้น จนมันเป็นเรื่องปรกติ แนนเลยเป็นคนเลือกเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น และพาส้มไปบ้านคุณอำนาจ

                "อืม ทำไมแนนยังขับรถรุ่นเก่าแบบนี้อยู่อีกหละ รุ่นนี้ออกใหม่แล้วไม่ใช่หรอ" ส้ม
                "รถคันนี้ไม่ใช่รถแนนหรอก รถคันนี้เป็นของเจนหละ เดี๋ยวเอาให้ดู" แนน
                แนนหยิบ ipad ที่ขโมยนายบีแล้วเปิดให้ดูรูปเจน แทนที่ส้มจะพูดเรื่องเจนก็ไปพูดเรื่อง ipad อีก
                "ipad นี่ก็เก่าแล้ว ทำไมไม่ขอให้พี่บีซื้อให้ใหม่หละ" ส้ม
                "อ้อ อันนี้แนนขโมยพี่บีมา เห็นว่าเป็นของบริษัท" แนนหัวเราะ
                "เออ เอ๋ ถ้างั้นเค้าก็น่าเปลี่ยนเครื่องใหม่ให้แล้วสิ ทำไมพี่บียังใช้รุ่นเก่าแบบนี้หละ" ส้ม
                "หรอ เดี๋ยวนะๆ แนนคิดอะไรออกแล้ว" แนน

                แนนโทรหาลินแล้วถามเรื่อง ipad

                "ว้าย จริงด้วยสิ ต้องเปลี่ยนแล้ว รวมถึงโทรศัพท์ด้วย" ลิน
                "จริงหรอ งั้นแบบนี้ของเก่าขอแนนนะ" แนน
                "ได้สิ ipad น้องแนนก็เอาไปเลย ส่วนโทรศัพท์น้องแนนก็ไปทวงกับพี่บีคืนนี้แล้วกัน" ลิน
                "จ้า แล้วพี่ลินเป็นไงบ้างตอนนี้" แนน
                "ก็ดี งานก็ยุ่งๆ" ลิน
                "หรอ แล้วจะว่างบ้างไหม" แนน
                "ทำไมหรอ" ลิน
                "แหม ก็คิดถึงไง ก็อยากเจอ อยาก อิอิอิ" แนน
                "หืมมมมม ได้สิ แล้วพี่จะไปหาที่บ้านนะ" ลิน

                ใกล้ถึงบ้านคุณอำนาจ

                "อืมเรากลับกันได้ไหม" ส้ม
                "อ้าวทำไมหละ จะถึงแล้วนะ" แนน

                จบตอนที่ 2 รอบนี้หายไปนานมาก มากจริงๆ และตอนนี้รู้สึกว่าการเขียนนิยายหนึ่งหน้าเริ่มใช้เวลานานขึ้น สงสัยจะไม่มีเซอร์ไฟรส์แบบวันนึงลงสองตอนแล้ว นอกจากจะเขียนทิ้งไว้ก่อน

                ขอขอบคุณกำลังใจจากเพื่อนๆ ที่ติดตามผลงานตลอดมา

   ตอนที่แล้วแอบไปจู้จี้กัน สองสาว ท่านบี จัดการเลยครับ น้องแนนเมียคนแรก จัดเอาเสียทุกเมียแล้ว 
มาจ่อเรื่อยนะครับ ติดตามต่อครับ

น้องส้ม กลับมาแล้ว  รอลุ้น น้องหงส์เมื่อไหร่จะมา  

เป็นอีกเรื่องที่ชอบเอามากๆชอบเพสเนื้อเรื่องถึงไม่ฉากเสียวผมก็ชอบมากๆถ้าเป็นรวมเล่มผมก็หาเก็บ

ได้อ่านตอนนี้แล้วใจหายครับ อยากให้มีต่อไปเรื่อยๆ ติดเรื่องนี้งอมแงม อยากจะเป็นอย่างพี่บีบ้าง พออยู่กับความจริงจนไฟมอดลงบ้างก็ต้องวนเวียนมาอ่านเพื่อเติมไฟครับ
ขอบคุณครับ

ชอบมากๆเลยเรื่องนี้ ยังรอน้องหงส์กับเอริกะอยู่นะ เมื่อไหร่จะมีโอกาสกลับมาหาพี่บี อย่าให้จากกันเหมือนน้องแอนนะครับ มันเศร้าเกิน

ถามด้วยความสงสัย ไปหามาได้ยังไงครับ เพราะคนเขียนเค้าไม่ได้เอามาลงที่อื่นนานแล้วยกเว้นในเพจของเค้าเอง แต่ก็ขอบคุณนะครับ เพราะเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องระดับตำนานเลย

ขอบคุณมากครับ โหยย ไปหาภาคที่เหลือมาได้ยังไงเนี้ยสุดยอด

แนนโดนกระหน่ำแถมปล่อยในเกือบจะทุกวัน ไม่ยักท้องแฮะ นึกว่าเป็นคนแรกที่ท้องก่อนซะอีก

กลายเป็นนิยายที่อยากอ่าน อยากติดตาม แม้ว่าจะไม่มีบทเซ็กซ์เลยก็ตาม ขอบคุณมากน่ะครับ ที่กลับมาให้ติดตามอีก

   ยังมีอีกตอนต่อไปไม่ครับ จะรอชมติดตามต่อไปครับ 
     (หว้งว่าจะได้อ่านต่อเรื่อนๆนะครับ เป็นเรื่องหนึงที่ตามอ่านมานานมากเลยละครับ)

ตอนหลังๆมานี่หาอ่านยากมากๆเรื่องนี้ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับติดงอมแงมมากเรื่องนี้เสียดายตามอ่านได้ไม่จบซักที

แนนได้กินส้มหวานๆอีกแล้ว