ลงมาให้อ่านเรียกน้ำย่อยกันครับ มีซ่อนข้อความนะ อ่านจบแล้วรู้สึกยังไงกันบ้าง คอมเมนต์บอกด้วยนะครับ


ปล. ตัดมาแค่บางส่วนนะครับ เนื้อเรื่องไม่ได้ประติดประต่อกัน


ปล. 2 เนื้อหาในตอนนี้ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักนะครับ แค่เอามาให้อ่านคั่น เวลาเท่านั้น กลัวจะ งงกัน


ขอชี้แจงดังนี้ครับโผม

ตอนที่ลงให้อ่านกันตอนนี้เป็นส่วนหนึ่งใน Side Story ของพี่อั้ม ซึ่งเขียนจบแล้ว แต่ว่าตัดมาให้อ่านเรียกน้ำย่อยกันก่อนนะครับ


••• สถานะ ความคืบหน้าตอนนี้ครับ •••


Mirai Side Story    เสร็จ 90  %

Triump Side Story เสร็จ 90 %


Kirara Story E book อยู่ในขั้นตอน การตรวจทานตัวอักษร


Away G Side Story  กำลังดำเนินการ เพราะต้องหาข้อมูบเพิ่มเกี่ยวกับ " ปืน "



ตำนานเทพวายุ ตอนที่ 29 เสร็จแล้ว เสียงซี๊ดกันแน่ รอติดตามกันเลยครับ แล้วจะรู้ว่าสาวที่อ่อนประสบการณ์ด้าน Sex แบบอั้ม ทำไมถึงทำให้นายริวแตก จนตัวแห้งได้




•••••

ตัวอย่าง เนื้อเรื่อง Side Story ของพี่อั้ม



[ อั้ม ]  :  อย่านะ อย่าเข้ามานะ


[ ???? ]  :  น่าน่าอั้ม แค่ยอมเราครั้งเดียว เราจะช่วยอั้มกับครอบครัวเลยนะ ยอมเราแค่คนเดียวดีกว่า อืมมม เอ... หรือจะยอมพวกเรา 6 คนล่ะ


ในจิตใจของสาวน้อยวัย 17 ตอนนี้แทบจะแหลกสลาย แฟนคนแรกของเธอทำไมถึงกลายเป็นซาตานไปแบบนี้ ในขณะที่มันกำลังจะเข้ามาถึงตัวอั้มนั้น ตึ้ก ตึ้ก ตึ้ก วื๊ด เปรี้ยง !!! ร่างของแฟนอั้มนั้นกระเด็นราวกับถูกบางอย่างกระแทก ตึ้ง !!! ร่างของมันปลิวไปกระแทกกับข้าวของจนกระจัดกระจายไปหมด อั้มนั้นได้ลืมตามามองอย่างตกใจ


ภาพตรงหน้าคือ ใครบางคนที่เธอไม่รู้จัก ใครบางคนที่เข้ามาปกป้องเธอ ทันทีที่อั้มรู้ตัวว่าปลอดภัยแล้ว เธอก็ร้องไห้ออกมาทันทีด้วยความโล่งใจ ทำให้คนตรงหน้าตกใจรีบนั่งลงมาคุยกับเธอ


[ ริวกะ ]  :  อาโน ( ลืมตัวพูดญี่ปุ่น )  แอ่ะแฮ่ม พี่สาว พี่สาวใช่ลูกสาวของคุณอาทศพลเปล่าครับ เอ.. ชื่อไรหว่า อ้อๆๆ พี่ใช่พี่อั้มเปล่าครับ



[ อั้ม ]  :  อ่ะ ฮึ้ก ฮึ้กก อื้อ อื้อออ



อั้มนั้นไม่รู้ว่าเด็กชายคนนี้เป็นใคร แต่การที่เขาเรียกเธอว่าพี่สาว และเรียกพ่อของเธอว่าคุณอาทศพล ก็แสดงว่าเขารู้จักเธอน่ะสิ่ แต่สถานการณ์ตอนนี้มันไม่ค่อยสู้ดีนัก เพราะว่าแฟนเก่าของเธอพาเพื่อนมาตั้ง 5 คน และ 1 ในนั้นก็เป็นเด็กมหาวิทยาลัยแล้วด้วย


[ ริวกะ ]  :  อืมม พ่อให้ผมมารับพี่สาวไปทานข้าวเย็นน่ะครับ ตอนนี้พ่อผมอยู่กับอาทศพล ที่บ้าน


[ แฟนอั้ม ]  :  แอ่ก ค่อก ไอ้เหี้ยนี่เป็นใครวะ มึงรู้มััยกูเป็นใคร


[ ริวกะ ]  :  อ่าโน พ้งเป็นคงยี่ปุ้ง พูดไทมะได้ ฟังไทม่าย อ๊อก  อาโน อาโนน


ริวกะตีหน้ามึนมันทีที่มันถามว่ารู้มั้ยว่ากูลูกใคร แบบนี้ก็ของขึ้นสิ่ครับ มันบอกให้เพื่อนของมันนั้นเข้าลุมริวกะทันที ซึ่งอั้มก็ทำได้เพียงร้องห้ามและบอกให้เด็กชายตรงหน้าหนีไป แต่ว่า.....


[ ริวกะ ]  :  ถ้าผมหนีไป... และใครจะพาพี่ไปทานข้าวล่ะ


วื๊ดดด  เปรี้ยง !!! ริวกะหมุนตัวถีบผู้เคราะห์ร้ายคนแรกเข้าอย่างจัง จนมันกระเด็นอ้วกแตก หน้าแหก แจกคิล กันเลยทีเดียว


[ แฟนอั้ม ]  :  กระทืบแม่งเลย !!!


ภาพที่อั้มเห็นตอนนี้นั้นมันช่างเหมือนฝันจริงๆ เด็กชายที่ดูอายุน้อยกว่าเธอ กำลังยืนขวางทางพวกมันเพื่อปกป้องเธอ ท่าจรดการต่อสู้ของเขาช่างดูงดงามยิ่งนัก มั่บ !!! กรึ้ก !!! ในขณะที่พวกมันต่อยหมัดมั่วๆ เข้ามาริวกะก็คว้ามั่บ และบิดสวนทางจนกระดูกลั่น และเหวี่ยงมันออกไปทันที


แต่ดูเหมือนว่าจะไม่จบเพราะอีกสองคนที่เหลือ เมื่อเห็นว่าเพื่อนกระเด็นออกไปมันยิ่งบันดาลโทสะพุ่งใส่ริวกะทันที


[ เพื่อน 3 ]  :  มึง มึงทำเพื่อนกู


[ เพื่อน 4 ]  :  มึงโดนกระทืบแน่ไอ้เหี้ย !!!


วื๊ด !!! วื๊ด !!! วื๊ด !!!


[ ริวกะ ]  :  อ่าซ์ ได้กินข้าวกันมารึเปล่าอ่ะครับ ดูเหมือนไม่มีแรงเลยอ่ะ


เรียกได้ว่ากวนตีนดีแท้ๆ ริวกะนั้นหลบการโจมตีของพวกมันได้ง่ายๆเลย แถมยังพูดจาถากถางอีก ( วัยกำลังห้าว ) ริวกะทำเหใฝมือนส่ามันเป็นเรื่องตลกๆเลยล่ะ ที่จริงเขารู้ว่า ขณะต่อสู้ไม่ควรประมาท แต่การที่เขาทำแบบนี้ เพราะไม่อยากให้อั้มกดดันและกังวล ซึ่งมันก็ได้ผลมากๆ


การที่ริวกะนั้นแสดงความต่างชั้นด้านฝีมือ และทำเหมือนตลกๆ มันทำให้อั้มดูผ่อนคลายมากจริงๆ แต่ว่าในขณะที่ริงกะกำลังก้าวหลบด้วยความประมาทนั้น


[ ริวกะ ]  :  ( หันมาหาอั้ม )  พี่สาวเดี๋ยวจบตรงนี้แล้วไปกินข้าวกั~ ( กัน )


เปรี้ยง !!! ริวกะที่เผลอตัวประมาทนั้น ได้โดนหมัดที่ทั้งรุนแรงทั้งเร็วต่อยเข้าเต็มๆ จนหน้าสะบัด และไอ้คนที่ต่อยเขานั้นก็กำลังจะหมุนตัวถีบ ซึ่งเขาและอั้มอยู่ห่างกันไม่ถึงเมตรถ้าตอนนี้เขาหลบการโจมตีล่ะก็ อั้มต้องโดนลูกหลงแน่ๆ


[ ริวกะ ]  :  โถ่เว้ย ประมาทอีกแล้ว


เปรี้ยง !!!  Back Kick ที่รุนแรงถีบเข้าใส่ริวกะเต็มๆ จนเขากระเด็นทันที และตอนนี้ตัวเขาก็กำลังจะกระเด็นไปโดนอั้มแล้ว แต่ว่า.... ตึ้ง !!! ในจังหวะที่เขากำลังจะล้มและอีกไม่ถึงฟุตจะกระแทกกับอั้ม ริวกะได้ต่อยลงพื้นเต็มแรง จนแรกกระแทกนั้นได้ดันตัวของเขาให้ลอยขึ้นทันที โคร้ม !!!


ทั้งแรงที่มาจากการโดนถีบและแรงที่มาจากการส่งตัวเองทำให้ริวกะกระเด็นเข้าไปชนของที่มันกระจัดกระจายไปหมดเลย


[ คนที่ต่อย ]  :  จะห้าวอะไร ก็ให้มันน้อยๆหน่อยไอ้หนู


เจ้าของหมัดและลูกเตะแบ็คคิกได้เดินและพูดออกมาด้วยสีหน้าของผู้มีชัย คนๆนี้เป็นถึงอดีตนักกีฬาเทควันโด้ทีมชาติชุดใหญ่ แต่เพราะนิสัยที่ชอบที่เกินจะควบคุม ทั้งใช้อารมณ์ที่ไม่หมาะสม ใช้ความรุนแรงเกินกว่าเหตุ ชู้สาว และการพนัน จึงทำให้มันถูกอัปเปหิจากทีมชาติทันที


และตอนนี้มันก็มาทำงานเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัว แต่ถ้าจะให้เรียกแบบตรงๆ คือขี้ข้าของแฟนอั้มนั่นเอง เหตุผลที่ทำให้คนอย่างมันยอมทำงานนี้เพราะ จะได้กระทืบคนเล่นยังไงล่ะ


[ แฟนอั้ม ]  :  แม่งเอ๊ย เสียเวลา อีอั้มมึงมากับกูเลย ส่วนไอ้เหี้ยนั่นกระทืบแม่งให้ยับ  อ้อกกก


เปรี้ยง !!! ริวกะที่เหมือนว่าจะหมดสภาพ กลับพุ่งมาและหมุนตัวถีบด้วย อุชิโร่ เกริ ซ้ำใส่มันอีกครั้งอย่างรุนแรง


[ แฟนอั้ม ]  :  อ้อกก ไอ้เหี้ย อ้อก โอ้กกกก


สองรอบแล้ว มันอ้วกสองรอบแล้ว อย่าว่าแต่อั้มเลยที่ตกใจ เพราะไอ้บอดี้การ์ดที่ถีบริวกะนั้นก็ตกใจเช่นกัน พลังเตะของมันเรียกได้ว่าไม่เป็นสองรองใคร แต่ทำไมไอ้เด็กเวนนั่นยังลุกได้อยู่


[ ริวกะ ]  :  เฮ้อออ ประมาทอีกแล้วเรา ว่าแต่ ( หันไปหาพี่อั้ม )  พี่สาวไม่เป็นไรใช่มั้ย  ผมไม่ได้ชนพี่สาวใช่เปล่า


[ อั้ม ]  :  ( หน้าแดง )  อื้อออ ไม่ ไม่โดน นายไม่ได้กระแทกโดนเราเลย  แต่ แต่ปากนายแตกแล้ว เลือดไหลด้วย


[ ริวกะ ]  :  อ๋อ ไม่เป็นไรครับชินแล้ว


มั่บ !!!  อั้มนั้นจับมือมือของริวไว้ทันที ซึ่งเขาทำท่าเหมือนจะใช้มือเช็ดเลือดนั้นออก แต่ด้วยความที่เธอนั้นถูกสอนมาตลอดว่าห้ามมือเปล่าสัมผัสแผลโดยตรง อั้มจึงหยุดการกระทำของริวกะและหยิบผ้าเช็ดหน้าของเธอขึ้นมาเพื่อซับปากให้ริวกะทันที



[ ริวกะ ]  :  เหวออ อย่าครับพี่สาว เดี๋ยวผ้าของพี่สาวเปื้อน


[ อั้ม ]  :  หยุดอย่าดื้อนะ แล้วนายชื่ออะไร ยังไม่ได้บอกเราเลยนะ


[ ริวกะ ]  :  เอ่อ เอ่อ ผมชื่อริวกะครับ เรียกแค่ริว ก็ได้ครับ ( เกร็งไปหมดแว้ว )


[ อั้ม ]  :  ถ้านายเรียกเราว่าพี่สาว นายก็ต้องเชื่อฟังเรา เข้าใจมั้ย นายริว


[ ริวกะ ]  :  เอ่อ เอ่ออ เอ่อออออ


อั้มนั้นไม่ฟังและใช้ผ้าเช็ดหน้าสีชมพูของเธอซับเลือดให้ริวกะทันที แถมยังดุเขาอีกด้วย ริวกะนั้นก็ไปไม่เป็นเลยทีนี้ โดนสาวสวยซับแผลให้แบบนี้ แต่ว่าในขณะนั้น ฟิ้ว !!! วื๊ดด !!! ไอ้บอดี้การ์ดเทพเทควันโด้คนเดิม เดินเข้ามาหวดใส่ริวกะเต็มแรงโดยที่ไม่สนว่าอั้มจะโดนลูกหลงหรือไม่



แต่ริวกะก็ไวมาก เขาคว้าตัวและอุ้มอั้มกระโดดลอยตัวออกมาอย่างรวดเร็ว สร้างความตกตะลึงให้กับพวกมันอย่างมาก โดยเฉพาะอั้ม เพราะเมื่อกี้เธอรู้สึกว่า ราวกับกับตัวเองกำลังบินอยู่เลย



[ ริวกะ ]  :  ไอ้บ้าเอ๊ย !!!  ( โมโห )  ถ้าพี่สาวโดนลูกหลงจะทำไง



[ บอดี้การ์ด ]  :  แล้วไงวะ มาขวางทางตีนเอง ช่วยไม่ได้นี่หว่า มือตีนมันไม่มีตา หลบไม่พ้นก็โทษตัวเองเถอะ



[ ริวกะ ]  :  ( วางพี่อั้มลง )  ก็ได้ ชั้นจะเล่นกับแกเอง ถึงอาจจะโดนปู่กับพ่อด่า แต่ว่า... ขอเต็มที่หน่อยแล้วกัน



[ บอดี้การ์ด ]  : พูดไทยชัดเชียวนะมึง เฮ้อ พอเถอะไอ้หนู  กูมองออกหมดแล้ว มึงคงเป็นคาราเต้ใช่มะ กูจะบอกอะไรให้ กูเนี่ยเตะพวกคาราเต้ ร่วงมาหลายคนแล้วโว้ย กระจอก !!!


[ ริวกะ ]  :  ( พนมมือ เอ่ยขึ้นในใจ ) ผมขอโทษเหล่าบรรพชนคนกล้าของไทยด้วยนะครับ ที่ไม่ได้ไหว้ครูตามประเพณี ตอนนี้ไม่มีเวลาจริงๆ



ริวกะท่าทีเปลี่ยนไปตอนนี้เขาไม่ได้ จรดท่ารำกาต้าแบบปกติ แต่ตอนนี้เขากำหมัดขึ้นมาราวกับพร้อมชก แววตาทั้งสองจ้องมองราวกับเสือที่กำลังจับจ้องเหยื่อ  หมัดซ้ายระนาบคิ้ว และหมัดขวาแนบแก้ม ร่างกายโน้มทิ้งน้ำหนักไปด้านหลัง และเท้าขวาหน้าแตะพื้นเพียงผิวดิน


ไอ้บอดี้การ์ดได้เห็นแบบนี้ก็ตกใจมันที เพราะการจรดมวยแบบนี้ ตัวมันเองก็รู้จัก ลักษณะพร้อมจะโจมตีและปลิดชีพอย่างรวดเร็ว

" ลาวแกมไทย ตีนไวเหมือนหมา "


คือคำนิยามถึงมวยไทยสายนี้ มวยที่ในอดีตวีรบุรุษเมืองพิชัยได้ใช้มวยนี้ เพื่อขับไล่ข้าศึกออกจากแผ่นดินไทย



[ บอดี้การ์ด ]  :  มะ มะ  มวยท่าเสา !!!




SKIP  ไปอีกตอน



[ ตัวการ ]  :  ฮ่า ฮ่า ฮ่า  หมอทศฯ  เพื่อนของหมอทศฯก็ฝีมือพอตัวใช้ได้นี่


[ หมอทศ ]  :   ไอ้ริน แกไม่ต้องห่วงชั้น แกกับริวออกไปเถอะ ชั้นไม่อยากให้แกเดือดร้~ ( ร้อน )


[ ริน ]  :  ฮะ ฮ๊าวววว   ง่วงนอนหว่ะ


ในขณะที่สถานการณ์ตึงเตรียดนั้น รินก็หาวออกมาด้วยกิริยาที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลย


[ หมอทศ ]  :  ไอ้ริน จะกวนตีนก็เอาไว้ทีหลัง แกกับริว หนีออกไปก่อน ถ้าแกเป็นอะไรไป อิซานางิ กรุ๊ป จะแย่เอานะ


[ ริน ]  :  อ้าวไอ้ทศ แกก็รู้นี่หว่าว่าชั้นเป็นใคร


ทันทีที่เอ่ยชื่อ อิซานางิ กรุ๊ป พวกมันหลายคนถึงกับหน้าซีดเลย เพราะถ้าไอ้คนข้างหน้านี้ชื่อริน และ หมอทศบอกว่า อิซานางิ กรุ๊ป ก็หมายความว่า ไอ้คนตรงหน้าคือชาย ผู้สืบถอดตำนานยากูซ่า น่ะสิ่


[ ยังไม่ได้ตั้งชื่อ ]  :  หะ หะ เห้ย !!! หนีเหอะ  ไอ้นั้นมัน ทายาทปีศาจ อิซานางิ ริน เลยนะเว้ย


[ ตัวการ ]  :  แล้วไงวะ ทายาทปีศาจแล้วไงวะ มันคิดจะพังห้องนิรภัยนี้เหรอ กระจกกันกระสุนนี้แม้แต่ปืน 9 มม. ก็เจาะไม่เข้านะเว้ย


อั้มได้ฟังก็ตกใจ เพราะคุณอาใจดีคนนั้น คนที่บอกว่าจะช่วยเหลือครอบครัวของเธอ ทำไมถูกเรียกว่า ทายาทปีศาจล่ะ ตอนนี้คุณอาตรงหน้าดูมีท่าทีที่ผ่านคลายมากๆเลยราวกับว่าพยายามทำสมาธิกับอะไรบางอย่าง


[ ริน ]   :  ริวกะ ตรวจหากล้องวงจรปิดและทำลายสายวงจรให้หมด พ่ออนุญาตให้ใช้พลังได้


[ ริวกะ ]  :  ครับพ่อ !!!


ทันทีที่เสียงของริวกะดังขึ้นอั้มก็ดีใจจนร้องไห้ทันที เพราะถ้านายริวเป็นอะไรไป เธอคงไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ริวกะพุ่งมาจากด้านหลังมาอย่างรวดเร็ว ทำให้พวกมันนับ 10 ตกใจไม่ใช่น้อย เพราะถ้าไอ้เด็กเวนนี่มาถึงนี่ได้ แสดงว่าคนของมันนับ 10 ชีวิตถูกจัดการเรียบร้อยแล้วสิ่


ฟุ่บ ๆ ๆ ๆ  ริวกะขว้างอะไรบางอย่างด้วยความเร็วสูง
ทันทีที่ริวกะหยุดขว้าง พวกมันจึงมองตามไปทันที ก็ต้องตกใจเพราะมันคือ สารพัดอาวุธนินจา ทั้งคุไน และ ชูริเคน ที่กำลังปักอยู่บนสายไฟ และแผงวงจรทั้งหมด


[ ริวกะ ]  :  คามินาริ นากาชิ  ( คลื่นสายฟ้าหลั่งไหล )



[ หมอทศ ]  :  ริว !!! นี่หลานควบคุมสายฟ้าได้แล้วเหรอ


้เปรี๊ยะ !!!  แซร่บบ !!!!  ตอนนี้สิ่งที่ทำให้อั้มและทุกๆคนยกเว้นหมอทศตกตะลึง ก็คือตัวริวกะมีสายฟ้ากำลังพวยพุ่งออกมาจากตัว และสิ่งที่เกิดขึ้นคือปฏิกิริยาการระเบิดแบบลูกโซ่ เพราะเหล่าโลหะที่ริวกะขว้างไปก่อนหน้าที่มันทำหน้าที่เป็นสื่อนำไฟฟ้าชั้นดีเลย


ทำให้ตอนนี้กล้องวงจรปิดและทุกๆอย่างที่จะสามารถบันทึกภาพเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ถูกทำลายไปหมดแล้ว และรินก็ได้เดินเข้าไปยังหน้าห้องนิรภัยที่มันถูกสร้างขึ้นจากกระจกกันกระสุน เพื่อไปหาเพื่อนรักของเขา


[ หมอทศ ]  :  ชั้นบอกให้แก หนีไปไง ไอ้ริน


[ ริน ]  :  ไอ้ทศ ชั้นจะขอรับอั้มเป็นลูกสาวบุญธรรม แกจะว่าไง


[ อั้ม ]  :  หา !!!


[ ริวกะ ]  :  หือ  !!!


อยู่ดีๆรินก็พูดอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ จนคนในนั้นงงแดรกเป็นแถบเลย


[ หมอทศ ]  :  อะไรวะไอ้ริน อยู่ดีๆพูดอะไรเอาแต่ใจวะ


[ ริน ]  :   ถ้าแกยอมยกลูกสาวแกให้มาเป็นลูกชั้น ชั้นจะรับรองความปลอดภัยให้อั้มด้วยชื่อของอิซานางิ ใครก็ตามที่กล้าแตะต้อง มิตรพงไพร แม้แต่ปลายเล็บ มันต้องชดใช้อย่างสาสม แกจะว่าไงไอ้ทศ


ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ ไม่ว่าจะผ่านไปกี่สิบปีเพื่อนชาวญี่ปุ่นคนนี้ของเขาก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ทั้งเอาแต่ใจ และรักเพื่อนฝูง ถ้าตัวเขาไม่มีความสามารถที่จะปกป้องครอบครัวแล้ว ก็คงต้องพึ่งพาเพื่อนคนนี้แล้วล่ะ


[ หมอทศ ]  :  ได้ ชั้นจะรับคำขอเรื่องนี้ไว้ แต่ชั้นต้องให้ลูกสาวของชั้นตัดสินใจอีกที แกมีปัญหาหรือเปล่า ไอ้ริน



[ ริน ]  : ไม่มีปัญหา   หลบดีๆชั้นจะเข้าไปช่วยแก


[ ตัวการ ]  :  มาซาบซึ้งอะไรตอนนี้วะ มึงโง่หรือเปล่า มึงจะเข้ามาได้ยังไง กระสุนยังเจาะไม่เข้านะโว้ย


[ ริน ]  :  ถ้าเจาะไม่เข้า ก็ระเบิดจากข้างในไง รู้หรือเปล่า ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างบนโลกล้วนมีช่องว่างเสมอ



[ หมอทศ ]  :  เห้ยๆ !!!! อย่าเอา เท็น โนะ กาต้า มาใช้แบบนี้ไอ้ริน ชั้นกับลูกจะโดนลูกหลงไปด้วยนะ



[ อั้ม ]  :  เทะ  เท็น โนะ กาต้า มันคืออะไรค่ะคุณพ่อ


[ หมอทศ ]  :  เท็น โนะ กาต้า มันเป็น 1 ในการรำเพื่อฝึกพื้นฐานการต่อสู้ ( คิฮ่ง ) ของโชโตกัน แต่อืซานางิ นำมาดัดแปลกให้เป็นรูปแบบการโจมตีของตัวเองขึ้นมา เฮ้ย !!! ปล่อยลูกชั้นเส้ !!!



ฟู่ววววว รินบังคับลมหายใจ ฟืดฟาด ฟืดฟาด ราวกับว่าต้องการเร่งให้เลือดนั้นไหลเร็วกว่าปกติ ฝ่ามือของเขาแนบสนิทกับกับผิวกระจก ขาที่ย่อลงมั่นคงราวกับพร้อมที่จะถีบส่งแรงได้ทุกเมื่อ


[ ริน ]  :  ริวกะ พ่อจะอนุญาตลูกให้ใช้ เท็นโนะกาต้า ท่าที่ปู่สอน เข้าใจที่พ่อพูดใช่มั้ย


[ ริวกะ ]  :  ครับ พ่อ


วู่บ !!! ตึ้ก ตึ้ก  ในขณะที่รินยังคงยืนที่เดิมริวกะนั้นกระโดดถอยหลังออกไปห่างจากกระจกราว 5 เมตร  นั้นเพราะริวกะรู้ดีว่าตัวเขาในตอนนี้ ไม่มีปัญญาทำแบบพ่อได้แน่ เขาจึงต้องถอยออกมาเพื่อที่จะพุ่งตัวเพื่อเสริมแรงทำลาย ในขณะที่ริวกะทำตั้งท่าและตั้งสมาธินั้น


[ ริน ]  :  ลมหายใจมังกร ( ริว โนะ อิบุกิ )


ตู้ม !!!  ครึ่กกก !!!! กร่อบบ !!! รินได้ซัดฝ่ามือเข้าไปที่ตัวกระจกอย่างรุนแรง จริงอยู่ที่มันไม่ได้ทะลุจนเข้าไปได้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือร้อยร้าวที่เกิดขึ้นภายใน ศาสตร์วิชาลับของอิซานางิ คือการส่งพลังเข้าไปเพื่อทำลายโครงสร้างภายใน และท่าเมื่อกี้รินก็ได้เป็นคนดัดแปลงและบัญญัติมันขึ้นมา



พลังทำลายเปรียบได้ดั่งลมหายใจของมังกร แม้จะไม่โจมตีโดยตรง แต่ไม่ว่าจะสิ่งใดที่ได้ยินหรือสัมผัสลมหายใจนี้ ล้วนแต่ต้องพินาศสิ้น


[ ยังไม่ได้ตั้งชื่อ ]  :  ปีศาจ ปีศาจ ปีศาจจจจจจจ


[ ตัวการ ]  :  เห้ย อย่าไปกลัวมัน แค่กระจกร้าว หนีออกไปทางประตูหลังเร็ว


พวกมันเตรียมที่จะหนี แต่มันดันลืมไปว่า ไฟฟ้าของริวกะเมื่อกี้ ได้ทำลายระบบทุกอย่างไปหมดแล้ว ตอนนี้เท่ากับว่าพวกมันถูกขังเพื่อรอให้พ่อลูกสองคนเข้ามากระทืบเท่านั้น ในขณะที่มันกำลังสับสนอลหม่านอยู่นั้น รินก็ได้ตั้งท่าอีกครั้ง ซึ่งเป็นท่าเดียวกับริวกะเป๊ะๆ  ขวาพยัคฆา ซ้ายพญามังกร มันเป็นท่าที่ อิซานางิ ชิน บัญญัติ ขึ้นมานั่นเอง


[ หมอทศ ]  :  เฮ้ย  ไอ้ริน !!! อั้มหลบเร็วลูก


หมอทศดูเหมือนว่าจะรู้ว่า รินกำลังจะทำอะไร เขาจึงอาศัยจังหวะที่พวกมันกำลังขวัญหนีดีฝ่อ พุ่งเข้าไปคว้าตัวลูกสาวและพาไปหลบในมุมที่เหมือนว่าจะปลอดภัยที่สุด ฟู้วว !!! ริวกะนั้นพุ่งตัวเสริมแรงทำลายทันที ตอนนี้เขาพุ่งขึ้นมาราวกับสายฟ้า และรินผู้เป็นพ่อก็รับรู้ได้ทันที และตึ้ง !!! เขาบิดเอวและซัดฝ่ามืออกไปทันที พร้อมๆกับริวกะที่พุ่งเข้ามา



[ ริน - ริวกะ ]  :  กรงเล็บ พยัคฆ์คำรณ !!!  ( โทระ โฮโค )




ตู้ม !!!



 

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

พ่อลูกจับคู่กันพลังทำลายล้างไม่มีขีดจำกัด

เก่งทั้งตระกูลแบบนี้ดูแลสาวๆในสังกัดได้ทุกคนแน่ๆ

[retirenavy]

รวมพลัง/พ่อลูกใครจะไปต้านทานได้ละ

รินได้แสดงฝีมือ แล้ว

เกินกว่าจะจินตนาการได้ คิดได้งัยท่าทั้งหลายแหล่

ลูกหรือจะสู้พ่อได้  แต่ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น นะครับ

พ่อลูกรวมพลังกันสู้อย่างนี้แล้วศัตรูที่ไหนจะต้านทานได้ Edit กำลังมันเลยจบซะแล้วรออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับ

ตอนนี้เหมือนการแท็กทีมของ2คนพ่อลูกเลย  เริ่มมาริวกะก็มาช่วยอั้มเลย นี่ขนาดยังวัยรุ่นฝีมือยังสุด ว่าแล้วตอนอยู่มหาวิทยาลัยถึงฝีมือหาตัวจับยาก สุดยอดครับ ขอบคุณ

สองพ่อลูกสู้ด้วยกันนี่มันสุดยอดจริงๆถ้าเป็นทุกวันนี้ริวกะคนเดียวก็น่าจะเอาอยู่

พ่อลูกสุดยอดวิชาการต่อสู้เลย

ขอบคุณครับ
สองพ่อลูกนี้สุดยอดจริง แค่ริวคนเดียวก็จะพินาสหมดแล้วมีรินอีกคนจบ

ริน หันหลังมาให้ดูหน่อย มีหน้าอสูรบนหลังมั้ยอะ......

สงสัยไม่ได้อ่านไปหลายตอน เด่วต้องย้อนไปอ่าน

อย่าข้ามได้มั้ยท่านMonotone