ผมเป็นผู้ป่วยติดเตียง จากอุบัติเหตุทางถนนของพวกไม่รับผิดชอบสังคมเมาแล้วขับ เหตุการณ์เมื่อปีก่อนมันยังจำติดตาผมเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวาน มันจำติดตาผมมาจนวันนี้ ผลที่ได้รับทำให้ผมกลายเป็นไอ้พิการ ภาระของมีนเมียรักที่ต้องคอยดูแลผมจนปัจจุบัน จากผู้จัดการกองทุนในตลาดหุ้นหนุ่มอนาคตไกลต้องมารับกรรมเดินไม่ได้มาเกือบปี เราย้ายมาอยู่บ้านทุ่งแถบภาคอีสานที่ห่างไกล มีเพียงเงินก้อนสุดท้ายให้มีนเอามาซื้อที่ดินข้างๆสวนของพ่อตาเพื่อทำเกษตรพอเพียง ซึ่งมันก็น่าจะเพียงพอสำหรับกินอยู่ตามอรรถภาพของเรา

วันนี้ผมเพิ่งกลับมาจากหาหมอเพื่อติดตามอาการ ผมประหลาดใจกับคำพูดหมอกายภาพฯ และหมอศัลย์ฯ ที่ลงความเห็นไปในแนวทางเดียวกันว่าผมน่าจะเดินได้แล้ว ทำไมผมยังไม่สามารถขยับขาได้อีก ผมคิดในใจ "ใช่ซิ หมอไม่ได้เป็นผม เรี่ยวแรงแค่ขยับปลายนิ้วยังไม่มีเลย" ผมคิดว่าหมอคงโดนซื้อจากพวกบริษัทประกันที่มันไม่อยากรับผิดชอบผมมากกว่าจึงลงความเห็นอย่างนี้ ตัวผมเองอยากจะขยับแขนขาให้ทำงานเพื่อแบ่งเบาภาระของมีนแทบตาย แต่มันไม่ได้จริงๆ แถมยังโดนส่งเคสต่อให้จิตแพทย์เพื่อรักษาเพิ่มเติม จิตแพทย์ก็ไม่ได้คุยกับผมนาน แต่กลับคุยกับมีนเกือบสิบห้านาทีซึ่งมีนก็ไม่ได้บอกว่าอะไร บอกผมแค่ว่าผมไม่ได้เป็นโรคจิต แพทย์แนะนำวิธีฟื้นฟูให้ผมแค่นั้น

ภายใต้แสงจันทร์ยามค่ำเดือนหงาย ส่องลอดหน้าต่าง หลังจากมีนเช็ดตัวเปลี่ยนชุดให้ผมเสร็จ ผมนอนในมุ้งรอให้มีนอาบน้ำเสร็จ เสียงที่คุ้นเคย เสียงมีนเมียแสนสวยของผมครางดังจากห้องน้ำที่อยู่ห่างออกจากบ้านไม่ไกล ผมได้ยินเสียงแล้วมันช่างแสนหดหู่ที่ผมไม่สามารถทำหน้าที่ของผมช่วยให้สาวคนรักวัยยี่สิบปลายๆได้สุขสมดังเช่นอดีต แต่เธอต้องมาทนอยู่กับคนไร้อนาคตอย่างผม

ผมได้ยินเสียงย่างก้าวของเธอเดินบนพื้นบ้านกระดานไม้ ดังแอดๆ จนมาหยุดตรงที่ข้างมุ้ง
"อาร์ต หลับหรือยังจ๊ะ"
"ยัง นอนมองจันทร์อยู่ สวยดีเนาะ"
"อืมใช่ กลมดีจังเนอะ" มีนมองที่ดวงจันทร์ แล้วหยิบขวดอะไรบางอย่างติดมือมาด้วย "เดี๋ยววันนี้มีนช่วยนวดให้นะ อาไทเพิ่งได้น้ำมันเสกของพ่อครูที่บ้านนาคพิทักษ์มา เขาเล่ากันว่ายานี้เป็นยาผีบอกครอบจักรวาล รักษาทั้งเบาหวาน มะเร็ง ตับแข็งก็ยังหายเลย นับประสาอะไรแค่ขาไม่มีแรง" ใจผมไม่ค่อยเชื่ออยู่แล้วแต่เธอเชื่อและศรัทธาว่ามันดีผมก็คงจะไม่ขัดเธอ
"ขอบใจจ๊ะ" ผมยิ้มให้ เธอเทน้ำมันลงบนฝ่ามือจนชุ่ม ค่อยๆลูบไล้อย่างแผ่วเบาตั้งแต่ปลายขาจนถึงขาหนีบ แล้วบีบนวดเบาๆ ให้น้ำมันซึมเข้าผิวหนัง เหมือนน้ำมันจะได้ผลบ้าง มันร้อนๆอุ่นๆทั่วขาของผม
แต่มือซุกซนของเธอไม่แคล้วจะมาลูบพวงไข่ที่เธอเคยดูดเลีย ที่แต่ก่อนเธอเพียงสัมผัสแผ่วเบา เจ้าแท่งกระโดงมันก็ตั้งชันแล้ว แต่ครั้งนี้ก็เหมือนทุกๆคราว มันสลบเหมือนโดนยาเบื่อ เธอจะลูบจะดูดจะทึ้งจะถอกมันก็ยังตายสนิท ผิดแผกจากสิ่งที่ตายแล้วแค่มันไม่เน่าเปื่อยผุพังแค่นั้นเอง
"อาร์ตขอโทษ"
"ขอโทษเรื่องอะไร อาร์ต" มีนละปากจากที่กำลังกระตุ้นเจ้าหนูผมให้ลุกขึ้นยืนอีกครั้งอย่างไม่รังเกียจ
"อาร์ตขอโทษที่ทำให้มีนมีความสุขไม่ได้"
"ไม่เป็นไรอาร์ต มีนอยากช่วย มีนรู้ว่าอาร์ตเครียด"
"แต่อาร์ต ..." มีนเอานิ้วชี้ปิดปากผม ก่อนที่จะบอกว่าแม้ผมจะอยากแค่นั้นแต่มันไม่สู้ แล้วมีนก็ตั้งหน้าตั้งตาปลุกเจ้าชายหนอนชาเขียวที่มันหลับไหลอยู่ ด้วยความหวังว่ามันจะตื่นจากฝันร้ายที่ทำให้มันหลับมานับปี เพื่อให้มันใช้งานได้ ผมอยากจะบอกเธอตรงๆเหลือเกินว่าให้เธอไปหาคนที่มีสิ่งที่เธอต้องการแต่ผมก็ไม่รู้จะบอกอย่างไร

"มีน นอนยัง" เสียงอาไทเรียกหน้าประตูบ้าน
"ยังจ้า"
"ไหนอาขอไปดูเจ้าอาร์ตหน่อย"
"จ้าๆ เดี๋ยวมีนไปเปิดให้" มีนตอบอาไท
"เดี๋ยวมีนไปเปิดประตูพาอาไทมาดูอาร์ตนะ เมื่อกี้แกไลน์มาบอกว่าต้องมีคาถาอะไรสักอย่างด้วย มันจึงจะได้ผล"

เสียงปลดสลักประตูดังขึ้น แทนที่จะได้ยินเพียงเสียงเปิดประตูเบาๆ กลับได้ยินเสียงกระแทกประตูดังปัง พร้อมกับเสียงห้ามของมีน
"อย่าาาาา อาไท" เสียงมีนห้าม
"ไอ้มิ่งมึงไปจับดีๆสิ" เสียงอาไทสั่งเพื่อนซี้ในวงเหล้าแก
"อาไท จะทำอะไรหนู"
"เอ็งเหงาใช่ไหมล่ะ ม่ะเดี๋ยวอาช่วย" เสียงอาวัยกลางคนอายุไม่ถึงสี่สิบดี
"ว๊าย"
"มีนเกิดอะไรขึ้น" ผมพยายามตะโกนถามเมียสาวที่อยู่ในห้องโถง
"มะ..ๆ...ไม่ ไม่มีอะไรอาร์ต" เสียงเมียสาวผมตะโกนกลับมา คงไม่อยากให้ผมกังวล
"เอ็งยอมรับสภาพเถอะ นังมีน" ผมแว่วได้ยินเสียงอาไทอย่างนั้นไม่ผิดแน่
"โอ้โห ไอ้ไท นังมีนนี่มันซ่อนรูปนะนี่" อามิ่งคงเห็นอะไรบางอย่าง
"อ๊ายยย อย่าอามิ่ง"
"อืมมมม หอมนะเอ็งนังมีน"
"ไม่หอมอย่างเดียวพี่มิ่ง หวานด้วย"
"อี๊ยยยย อย่าาาาา อย่าทาาาาม หนู"
"พวกเหี้ย อย่าทำอะไรเมียกู"
"ง่อยเอ้ย แน่จริงมาเตะตูดกูให้ได้นี่มา ฮาาาาา" เสียงสองคนที่กำลังฝืนใจเมียผมมันหัวเราะอย่างสนุกสนานบนความระทมของมีน

"ตึง โครมมมม" เสียงผมพยายามออกแรงทั้งหมดตะกายด้วยสองมือลงจากเตียง มุ่งไปทางประตูห้องนอนเพื่อไปช่วยเมียรัก  ผมพยายามคลานจนสุดกำลังลากเจ้าขาที่มันไม่ยอมขยับสักทีเพื่อให้มันถึงเมียสุดที่รักให้เร็วที่สุด

ภาพแรกที่ผมเห็นหลังจากตะกายลากสังขารด้วยสองมือมาจนถึงขอบประตู มีนที่ถูกตรึงแขนอยู่กับพื้นด้วยชายวัยกลางคนลำแขนใหญ่กว่าเธอเกือบสองเท่า ที่หว่างขาของเธอโดนอาแท้ๆคนสุดท้องกำลังมุดไชร้หน้าเข้าไปกลางหว่างขา
"แผล๊บบบบบๆๆๆ หวานจริงๆเลยอีมีน เอ๋ย"
"อี๊ยยย อย่าอา" ภาพที่เห็นมันช่างแย้งกับสิ่งที่เธอทำอยู่ เธอส่ายเอวเหมือนพยายามดันสิ่งที่อยู่หว่างขามันบดเข้ากับลิ้นของอาไท
"แผลบๆๆ ชอบล่ะสิ" อาไทละปากจากแคมสีชมพูปนแดง แล้วบรรจงห่อลิ้นให้เป็นดุ้นขนาดย่อมก่อนจ่อกลับเข้าไปอีกที เผมเห็นชัดๆว่าเธอเผลอขยับเอวแอ่นสะโพกตามจังหวะที่เขาตวัดลิ้นทุกครั้ง

"อย่ามอง อาร์ต" มีนห้ามเมื่อเห็นผมพยายามตะเกียกตะกายเข้าไปช่วย
"มีน อดทนไว้ อาร์ตมาแล้ว" ผมพยายาม
"อาร์ตเอ๋ย เสียของจริงๆ เมียทั้งสวยทั้งสด ม่ะเดี๋ยวกูทำหน้าที่แทนให้"
"สัตว์ อย่ามาทำเมียกู"
"ไอ้มิ่ง ไปมัดไอ้อาร์ตซิ มัดปากมันด้วยหนวกหูหว่ะ" อาไทสั่งอามิ่ง แล้วหันกลับมาจัดการจู่โจมที่ปทุมก้อนขนาดพอดีมือตรงหน้าต่อ ส่วนด้านล่างเห็นเพียงแท่งลำขนาดเกือบเจ็ดนิ้วของอาไทถูกท่อนขาของมีนบังไว้
"ยะ...ย่ะ...อย่า" เสียงมีนห้าม ผมไม่รู้ว่าเจ้าดุ้นยักษ์ของอาไทมันผลุบเข้าไปในร่องรักที่เปียกโชกนั้นหรือยัง
"เอาน่ากูรู้ว่ามึงอยาก" อาไทไม่พูดเปล่าเอาแกกระเด้าตะโพกเป็นจังหวะ ผมชักไม่แน่ใจว่าเธอร้องห้ามหรืออะไรแต่มือเธอก็ไม่ได้ผลักอาไทให้หนีห่างออกไปอย่างปากว่า

"อยากไหมไอ้อาร์ต" อามิ่งถามผมในสภาพที่ถูกมัดติดกับเสาปิดปากไว้ แต่กระโดงมันเหมือนจะร้อนๆขึ้นมาบ้าง ทั้งๆที่ภาพตรงหน้าคือเมียสาวโดนล่วงละเมิดอยู่
"หน้าสงสารหว่ะไอ้อาร์ต เมียมึงโดนยาปลุกเซ็กซ์ของไอ้ไทแล้ว" ผมมองงงๆ
"ตอนไหน"
"ยาทานั่นไง ดูดิของมึงมันไม่โด่เลย" ผมก้มดูอีกทีมันจริงอย่างที่ว่าจริงๆด้วย แล้วหันกลับไปที่เมียรักกำลังโดนอาแท้ๆเล้าโลม
"พะๆ พอ อ๊าาา อาไท พอละละละ แล้ว" มีนห้าม มีนขอร้อง
"พอก็โง่ล่ะอีมีน"
" อาไท อย่าาาาาา ไหนว่าม่าาาายยยย ว๊าายยยย" มันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่อาไทล๊อกตะโพกมีนไว้แน่น  เจ้าด้วงตาเดียวมุดพรวดเดียวมิดด้าม ปลายหัวมนดันผ่านโพรงสู่ปากมดลูก
"ฟิตฉิบหาย เลย ...อูยยยยยยย"

มีนสะดุ้งด้วยความคับแน่นผสมความเสียซ่าน แม้จะมีความรู้สึกผิดต่อสามีที่ถูกมัดอยู่ตรงหน้า แต่ด้วยฤทธิ์ยาหรืออะไรดลใจเธอก็ไม่รู้ทำให้ เธอยินยอมให้อาแท้ๆสอดใส่เจ้าดุ้นลำเขื่องเข้าไปในโพรงสวาท หรืออาจจะเป็นแรงปรารถนาเบื้องลึกที่เรียกหาสิ่งที่ขาดหาย มันขาดการใช้งานด้วยแท่งลำสามีมาเกือบปีแล้ว

อาไทถอนเอวออกเผยเจ้าดุ้นลำเขื่องสักครึ่งลำได้ มีนเริ่มรู้สึกคลายความคับแน่นจนแทบหายใจไม่ออกบ้าง แต่ไม่พ้นอึดใจ เจ้ามังกรตัวนั้นมันพุ่งทะยานมุดเข้าถ้ำเดิมอีกครั้ง
"อ๊ายยยยยย กร๊อดดดดด "  กัดฟันแน่นเมื่อโดนอาไทกดแท่งเนื้ออวบกว่าที่เคยเจอในชีวิต จนส่วนหัวเห็ดมันกระแทกปากมดลูกดังกึ๊ก

"อูยยย...ซีดดดด"  อาไทครางผลจากแท่งลึงค์ถูกบีบรัดกระชับแน่นด้วยร่องรูของหลานสาวแท้ๆ

เขาฉวยโอกาสตอนนี้มีนยังสับสนกับเหตุการณ์ผสมกับฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์ที่เพิ่งสัมผัสไปเมื่อกี้ ขยับบั้นเอวเด้า ราวกับลูกสูบเครื่องจักรผลุบเข้าออกร่องรูรักสุดกระชับที่มีน้ำหล่อลื่นไหลชะโลมแกนลูกสูบจนมันแวววับ เสียงโหนกเนื้อกระทบกระทั่งสนั่นทั่วห้อง
"ปั่บ...ปั่บ...ปั่บ..ๆๆ "
อาไทอัดกระเด้าเข้าสุดลำออกสุดทุกครั้ง แรงกระแทกเน้นๆอย่างหนักแน่น ทำเอาสาวสวยอดีตพริตตี้ค่ายรถยุโรปถึงกับหน้าส่ายไปมาตามจังหวะนั้น

"อุยยยยยย....โอยยยยย  ยะ ยะ อย่า...ๆ..ๆ. ๆ"   เสียงคล้ายจะร้องห้าม แต่บั้นเอวส่ายเร้าๆมันขัดแย้งกับเสียงร้องห้ามนั้น

อาไทขยับเอวอย่างพริ้วไหวอย่างชำนาญ ทั้งบด ทั้งบี้ ทั้งควงให้เจ้าดุ้นนั้นมันสัมผัสรสน้ำรักของมีน ปากถ้ำมันตึงจนแทบปริ ทั้งจังหวะเข้าและออก จนรอบๆปากถ้ำที่โดนเสียดสีจนเริ่มมีสีแดงช้ำเด่นออกมา

เป็นเวลาที่แสนยาวนาน ที่อาไทกระเด้าลำเขื่องอัดทะลวงโพรงอันคับแน่นที่คล้ายจะขัดขืนกับสิ่งที่รุกล้ำด้วยการขมิบตอบโต้สั่งตรงจากสมองโดยไม่ต้องมีการสั่งการ จุดรับสัมผัสไม่ได้ถูกเร่งเร้าเพียงจากที่เห็นด้วยตา หัวบานยังจู่โจมขวิดถูความหาจุดเสียวภายในไม่ขาดช่วงทุกครั้งที่ขยับเข้าออก อาไทมองเห็นประกายตาของหลานสาวที่ปริ่มไปด้วยความสุขมากกว่าจะขัดขืน ปากพยายามห้ามแต่ร่างกายเด้งรับทุกจังหวะการกระแทกแม้เพิ่งร่วมรักกันครั้งแรก จนร่างเมียสาวของผมเริ่มกระตุกเกร็งจิกที่หลังอาไทจนหนังติดปลายเล็บ
อาไทแก้แค้นบาดแผลที่โดนทำร้ายด้วยการกระเด้าถี่ๆเดินลูกสูบเต็มสปีดอัดย้ำๆ จนกดมิดลำ กล้ามเนื้อก้นเกร็ง อัณฑะบีบรัดเป็นจังหวะ เพื่อส่งน้ำขาวขุ่นพุ่งออกไปราวกับโดนแรงดันของปืนฉีดน้ำแรงดันสูง ทะลวงไปสุดทาง อาไทกดแช่สักพัก ก่อนจะค่อยๆถอนแท่งที่ยังเป็นลำที่เคลือบไปด้วยของเหลวผสมฟองสีขาวข้น คล้ายๆว่าตะโพกของมีนพยายามแอ่นโคกโหนกตามไม่ให้มันหลุด ราวกับว่ายังไม่อิ่มกับสิ่งที่รุกล้ำเข้าไปนั้น

ผมเข้าใจเธอดีกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า มันก็แค่สิ่งที่เธอก็โดนเล่ห์เลี่ยมของอาไทหลอกให้ใช้ยาปลุกเซ็กอันนั้นเพราะความไว้ใจแท้ๆ อาไทผงกหัวมาทางอามิ่ง เหมือนเป็นสัญญาณบอกว่ามาสนองความต้องการของเหยื่อสาวที่ยังอารมณ์ค้างติดลมบน 

อามิ่งเดินสาวแทงขนาดย่อม แทรกเข้าหว่างขาเมียสาวผมที่นอนหอบไร้ซึ่งเรี้ยวแรงต่อต้าน จ่อปลายลำเข้าเป้าหมายจะกดซ้ำตามรอยเพื่อนรักในวงเหล้า

<<ซ่อน>>
 

<<เรื่องสั้นตอนเดียวนะครับ คาดว่าจะไม่มีต่อครับ ขอซ่อนนิดหน่อยนะครับ มาเดากันเล่นๆว่าจะเกิดอะไรขึ้น >>

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

เดาใจไม่ถูกจะว่างจัดฉากก้อไม่น่าจะใช่ละ

โหดร้ายจัง ทำอะไรไม่ได้เลยจะช่วยเมียก็ไม่ได้ แถมยังต้องมานั่งมองเมียโดนกระทำอีก คงปวดใจน่าดู น่าสงสารจัง

ชั่ว อย่าให้เจอน่ะคนแบบนี้ สังคมต่ำทรามเพราะพวกแบบนี้แหละ

กดดันเลยแบบนี้

โดนคนกันเองเล่นซะแล้ว จัด2เลย

แรงผลักดันอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าเมียโดนดันไปแล้ว
ขอบคุณครับ

กระตุ้นด้วยโทสะเด๋วก้อเดินได้เด้าได้

เป็นแผนช่วยกระตุ้นให้กลับมาเดินได้รึเปล่า แต่ลงทุนเยอะนะ

แผนของมีน จะปลุกความเป็นชายของสามีรึเปล่า

เห็นเมียโดนอาจจะดีขึ้นก็ได้

ปลุกได้ไหมละถ้าโดนขนาดนี้จะติดใจอาหรือเปล่า

ผัวพิการ เมียยังมีไฟอยู่ แต่การถูกข่มขืนมิใช่สิ่งที่ยอมรับได้ โดยเฉพาะจากเครือญาติ...แบบนี้สมควรตาย ไม่เค้าก็เรา...เพราะหมิ่นกัยเกิน...เพราะการกระทำนี้ไม่ใช่ทางออก....

เป็นแผนของมีนหรือเปล่า

อ้าว คิดว่าจัดฉากแล้วจบแฮปปี้เอนดิง

จะจบไงล่ะแบบนี้