ไม่ได้แต่งนานละ ไม่รู้ยังจำผมได้ไหมนะ
————————————————
“สวัสดีค่ะ” เตยทักทายพี่ๆ ทั้งหลายในออฟฟิศ
ด้วยผ่านการเริ่มฝึกงานมาเกือบ 3 เดือนแล้ว ทำให้เตยค่อนข้างจะคุ้นเคยกับพี่ๆ ทั้งหลาย โดยเฉพาะพี่ๆ ผู้ชายที่เข้ามาขายขนมจีบ ทำให้เตยเป็นที่เขม่นของเพื่อนคนอื่นๆ รวมถึง พี่นิ เลขา ผอ.
พี่นิ เรียกเตยไปคุยส่วนตัว เพื่อให้เตยพยายามปรับปรุงตัว แม้ว่าเตยจะตอบตกลงที่จะเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม
แต่ก็ไม่เกิดผลต่างขึ้นมา แถมเมื่อเอก วิศวกรหนุ่มที่เตยปลื้ม ก็มีท่าทีเข้าไปพยายามสนิทสนมกับเตย ก็ยิ่งทำให้นิโกรธแค้นมากขึ้นไปอีก
จนถึงช่วงวันศุกร์ก่อนหยุดยาว พี่นิ ได้มอบงานให้เตยต้องออกไปดูงานข้างนอกกับลุงบอย ลุงคนขับรถประจำบริษัท
หลังจากที่เตยทำงานเสร็จ ก็เป็นเวลาเกือบ 6 โมงเย็นแล้ว ถ้าเป็นทุกทีเตยจะขอแยกตัว เพื่อกลับบ้านเอง แต่ครั้งนี้พี่นิบอกให้เตยกลับออฟฟิศ เพื่อเอาเอกสารมาส่ง พี่นิรออยู่
เมื่อมาถึงก็เป็นเวลาเกือบ 2 ทุ่มแล้ว ทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้ว เตยเองก็รีบเอาเอกสารเข้าไปส่ง แต่เมื่อเข้าห้องไปไม่พบเจอพี่นิอยู่ เตยพยายามโทรศัพท์ถาม แต่ไม่ว่าจะโทรกี่สาย พี่นิก็ยังไม่รับสาย
เพราะปิดแอร์มานาน อากาศในออฟฟิศเริ่มร้อน เตยเลยปลดกระดุมเม็ดบนออก ก่อนจะพิมพ์ไลน์บอกพี่นิ เพื่อจะขอตัวกลับบ้านก่อน
แต่จู่ๆ ไฟในห้องก็ดับลง เตยรู้สึกกลัวจนร้องกรี๊ดออกมา ไม่ทันไรปากของเตยก็ถูกคนเอามืออุด จับตัวเธอลงไปกับพื้น สายตาที่ยังปรับแสงได้ไม่ดี เตยพยายามมองก็เห็นแต่เงาเดา
แต่ยังไม่ทันที่จะลืมตามอง เตยก็รู้สึกเจ็บ เมื่อหน้าอกของเธอถูกบีบ จนยกทรงกดเข้าไปในเนื้อ แถมคนร้ายยัง...
เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน