เริ่มต้นจากไม่ชอบ แต่เทพโทนก็เป็นพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเจ้หมิวจนได้ นี่แหละหนาพรหมลิขิต

พี่หมิวนะพี่หมิว

เอาคืนให้สาวม

ของตาย

First impression แบบนี้ คงจะตลึงไปไม่ใช่น้อย

 

มีผู้อ่านท่านนึงถามว่าช่วงเวลาที่เราเล่าเป็นช่วงไหน มันเป็นช่วงตอนที่ เราอยู่ปี 4 และโทนอยู่ปี 2


ต่อจากตอนที่แล้ว


เกิดอะไรขึ้นกันนะ ทำไมไอ้เลวนั่นถึงกลิ้งลงไปแบบนั้น มันไม่เหมือนในหนังเลยนะ ที่ต้องแหกปากแล้วค่อยต่อยกัน ต้องร้อง เฮ้ยมึงหยุดแล้วค่อยซัดกัน ชีวิตจริงมันไม่เป็นแบบนั้นเลย


คนที่เรามองว่าแย่ในตอนแรก ทำไมเขากลับมาที่นี่ล่ะ ไอ้เลวนั่นพอตั้งตัวได้ ขำสบถ คำพูดหยาบคายต่างๆก็มาเต็มเลย ไอ้เหี้ย ไอ้สัด ไอ้แม่เ***   ลูกกะ***  คือเราไม่คิดว่าคนๆนึงมันจะขนคำหยาบมาพูดได้ขนาดนี้


โทนไม่พูดอะไรสักคำ เขาดึงเราออกทันที เราพึ่งรู้นะว่าเขาแรงเยอะมาก เราเจ็บที่ข้อมือจนร้องโอ๊ย โทนหันมามองบอกขอโทษ แล้วบอกให้เราวิ่งเข้าร้านสะดวกซื้อไป เราก็กล้าๆกลัวๆนะ แขนขามันแข็งไปหมด


ไอ้เลวที่คิดว่าเราขายตัวคนนั้นมันก็วิ่งมาหาโทนนะ ตอนแรกเราคิดว่าคงเห็นการตะลุมบอน กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันไปมาหรือต่อยมั่วซั่วเหมือนที่เห็นเพื่อนๆเราต่อยกันเวลาเมา


แต่ไม่ใช่นะ โทนตั้งท่าอะไรก็ไม่รู้ มือเกร็งมือหงิกเหมือนกรงเล็บหมี ย่อตัวลงต่ำเหมือนจะโผไปข้างหน้าตลอดเวลา บอกตามตรงถึงเตยจะบอกว่าโทนเป็นนักยูโด แต่ยูโดมันเอามาใช้กับชีวิตจริงได้เหรอ เราก็ไม่แน่ใจ


แต่โทนทำให้เรารู้นะว่าทุกอย่างมันอยู่ที่ใจ ไอ้คนนั้นมันวิ่งมาหาโทน โทนทำท่าเหมือนจะพุ่งใส่ จนมันก็หยุดชะงัก แล้วเหมือนโทนรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น โทนสไลด์ตัวเข้าไปถีบซึ่ง เราพอรู้ว่ามันเรียกว่า Backkick  ไอ้เลวนั่นจุกตัวงอ โดนก็ต่อยหน้ามันไปอีกครั้งจนล้ม




เราได้ยินเสียงปิดประตูรถเรามองไปตามเสียงที่ริวถนนเลยล่ะ เพื่อนของมันวิ่งเข้ามาอีกคนนึง เราบอกโทนระวัง โทนที่กำลังจะต่อยไอ้เลวนั่นซ้ำอีกครั้งก็จะลุกขึ้นหนีแต่ก็ไม่ทัน มันจับขาโทนไว้จนโทนเสียหลักล้มหน้าเกือบฟาดขอบโต๊ะม้าหิน


เราคิดว่าซวยแล้ว โทนซวยแน่ๆเลย แล้วเราจะช่วยยังไงล่ะ เอาก็เอาสิ่ แต่โทนก็บอกว่าอย่าเข้ามาเกะกะ ให้เราวิ่งเข้าร้านไป ไอ้เลวนั้นก็กอดขาของโทนไว้แน่นเลย อีกคนก็วิ่งมาเหมือนจะเตะแน่ๆ มันวิ่งมาเตะเต็มแรง


โทนทำได้แค่ยกแขนปิดหน้า ปิดคางแค่นั้น เราพยายามมองซ้ายมองขวาหาคนช่วย เราวิ่งไปขอให้คนในร้านสะดวกซื้อช่วยดีมั้ย ใครที่อยู่แถวๆถนนซังฮี้คงจะรู้นะว่าทางมันมืดมากเลยล่ะสมัยก่อน เราเองก็ไม่อยากเชื่อหรอกว่า หน้าเซเว่นแท้ๆเรายังต้องเจอเรื่องอะไรแบบนี้


ตอนนั้นคือมันอื้อ มันอึนไปหมดเลย เคยดูซีรีย์ดูละคร ยอมรับนะว่าเคยด่าพวกตัวละครว่า อีโง่ ทำไมไม่ทำแบบนั้นไม่ทำแบบนี้


พอมาเจอจริงๆแล้วเราก็ไม่ต่างอะไรกันเลย เราโง่เองที่มายืนตรงนี้ ถ้ายืนรอในร้านมันก็คงจะปลอดภัยแล้ว แต่แปปเดียวที่เรากำลัง เงอะๆงักๆ เสียงโอ๊ยก็ดังขึ้นมาไอ้คนที่เตะลงไปนอนดิ้นกับพื้นจับข้อขาตรงข้อขาใกล้ๆเอ็นร้อนหวายร้องเสียงดังลั่นเลย



โทนทำอะไรมันอีกแล้ว มันไม่เหมือนในหนังนะที่โดนล็อคขาแล้วพยายามถีบแขน พยายามเอามือแกะ เงอะๆงักๆเหมือนซื้อเวลาให้โดนเตะอีกรอบ ไม่ใช่เลยล่ะ ตัวไอ้เลวที่ล็อคโทนไว้มันก็พยายามต่อยท้องต่อยจุดอ่อนของผู้ชายนะ โทนน่าจะโดนด้วยแหละ



แต่สิ่งที่เราเห็นต่อจากนี้ โทนน่ากลัวมากเลย โทนบิดหูมันเต็มแรงจนไอ้เลวนั้นร้องลั่นและไม่ได้ต่อยด้วย โทนฟาดสันมือแข็งๆเข้ากกหู หรือ ไม่แน่ใจว่าซอกคอ แต่หน้ามันหงายเลย คงโดนจังๆ จนมันไม่มีแรงจะล็อคขา โทนลุกขึ้นก็เหมือนจุกๆๆ คงโดนต่อยที่ห้องและน้องชายด้วยแหละ



เราเห็นโทนกระโดดดึ๋งๆๆๆ แต่สีหน้าก็ยังไม่ดีขึ้นเลย ตอนแรกก็คิดนะว่าเขาทำอะไร หรือกระโดดให้หายจุกก็ไม่รู้ และอีกแปปนึงโทนก็วิ่งไปกระโดดถีบไอ้อีกคนนึงที่เจ็บขาจนมันล้มกลิ้ง โทนเข้าไปกระชากเสื้อต่อยซ้ำและจับมันยกขึ้นบ่าเหมือนกรรมกรแบกกระสอบข้าวสารและเหวี่ยงทุ่มลงพื้น



ไอ้ท่านี้เราจำได้นะ เราเคยเล่นเกมส์ มวยปล้ำกับพี่ชาย มันชื่อท่า F5 เราคิดในใจทำไมป่าเถื่อนแบบนั้นล่ะ คือโทนน่ากลัวมากเลยตอนนั้น


แล้วตอนนั้นก็มีคนตะโกน เฮ้ย ไอ้หมิว !!! เรากันไปตามเสียงเรียก เราดีใจที่ได้ยินเสียงนี้ เสียงพี่ชายเราเอง เขารีบวิ่งมาแล้วพูดว่าทำอะไรอยู่นี่โทรหาไม่รับ พี่แมนพี่ชายของเรามากับคนของเขาอีก 2 คน เราพูดได้แค่ พี่แมนหมิวว พี่แมนหมิวว


คือมันกลัว มันพูดอะไรไม่ออก พี่แมนก็ถามเขย่าๆเราถามว่าเป็นอะไรไอ้หมิว ใครทำ แล้วตอนนั้นโทนก็วิ่งเข้ามาใส่เลย คนของพี่เราเข้าล็อคตัวโทนไว้เร็วมาก แล้วก็แน่นอนแหละโดนอัดไปหลายตุ้บเลย


เราบอกอย่าๆ ๆ นั่นน้องของเตยนะพี่แมน พอบอกชื่อเตยคนของพี่เราก็หยุด เพราะพี่แมนรู้ คนของพี่แมนก็รู้ว่าเรากับเตยเป็นอะไรกัน เราสองคนพี่น้องไม่มีอะไรปิดบังกันเลย เรารักพี่ชายเรามากจริงๆ


เขาเข้าใจว่าเราชอบอะไร รักใคร และ แบบไหน โทนโดนอัดไปหลายทีเลย เรารีบนั่งลงไปบอกว่าโทนนี่พี่ชายของพี่เอง ไม่เป็นไรนะ เขาไอแค่กๆๆแล้วบอกอือ  อือคำเดียวเท่านั้นที่โทนพูดออกมา


เขายกมือไหว้พี่ชายเรา แล้วถามว่าไม่มีอะไรแล้วใช่มั้ย อย่าอยู่คนเดียวแบบนี้อีกนะพี่ แล้วโทนก็เดินออกไปเลย เดินกลับไปทางเดิมตรงแยกซังฮี้


เราก็อึกๆอักๆพูดอะไรไม่ออก ไม่รู้จะพูดยังไง แต่พี่แมนเขาคิดเร็วมากเลยนะ เขาถามว่าถ้าไอ้นั่นไม่ทำแล้วใครทำเนี่ย เราชี้ไปที่สองคนนั้น พี่แมนก็หยักหน้าให้คนของเขา ซึ่ง.... ละไว้ในฐานที่เข้าใจ แค่คุยกันนิดๆหน่อยๆ ตามประสา


พี่แมนถามว่าไอ้นั้นใครน่ะเห็นบอกว่าน้องเตย เราก็บอกไปนะว่าเป็นรุ่นน้องของเตยน่ะพี่แมน พี่ชายเราบอกมานะว่า เออ ถึกดีว่ะ โดนไอ้คนหวดไปสองสามทียังนิ่งได้ หมายถึงสองคนที่มากับพี่ของเรา


พี่แบนพูดว่ากลับบ้านกันเถอะ เราเองก็อยากกลับบ้านมากเลย ตอนแรกก็คิดว่าพี่แมนจะไม่ว่าอะไรเรานะ แต่กลับบ้านไปเราโดนด่า โดนบ่นใหญ่เลยล่ะ ไอ้หมิวแกเป็นผู้หญิงคิดอะไรอยู่วะถึงทำแบบนั้น เราก็ต้องยอมรับนะว่ามันเป็นความผิดของเราที่คิดอะไรไม่เข้าท่า


ถ้าเรานั่งรถเข้าบ้านตั้งแต่แรกเรื่องมันก็คงไม่เกิด คงไม่ต้องมีใครมาเจ็บตัวแบบนี้ หลังจากวันนั้นผ่านไปเป็นอาทิตย์ เราเองก็รู้สึกผิด รู้สึกไม่ดีที่ทำแบบนั้น แต่จะให้พูด ให้ถามหาโทนตรงๆมันก็กระดากปากอยู่


วันนั้นเตยชวนเราไปกินข้าว ซึ่งเราก็ตอบตกลงทันที เพราะคิดว่าอาจจะเจอน้องโทนอีก เราอยากขอบคุณน้องเขาจริงๆ แต่แล้วก็ไม่ใช่เพราะเตยชวนไปทานข้าวกันแค่สองคน น้องโทนหายไปไหนกันนะ

วิ่งเข้าไปหาแบบนั้น ก็ควรโดนอยู่หรอก

เจ็บตัว

นายโทนไม่ไปคาราโอเกะรึไง

เปิดตัวอย่างหล่อเลยโทน

สนุกมากครับ ลุ้นตามไปทุกตอน

R

ติดตามอ่านมาตลอด..สนุกมาก

เพิ่งมาตามอ่านซีรีย์นี้ ติดตามพี่หมิวครับ

แบบนี้ต้องขอบคุณแบบพิเศษหน่อยครับ เจ็บตัวไปเยอะ