แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 2 ตอนวัยแห่งความรัก 8  ไม่น่าเล้ยยยยย...

แนะนำให้อ่านเรื่องก่อนหน้าก่อนนะคับ
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 1 THE ORIGINAL

แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 3 เพื่อนคุย

แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 4 โกอินเตอร์

---------------------------------------------------------------------------------------

   ไม่รู้ว่าน่าดีใจหรือเสียใจกันแน่

ปานจากผมไปง่ายๆแบบนี้เลย  แต่ก็เพราะผมมัวแต่ให้ความสนใจที่เจน  จนลืมน้องไป  เรายังเป็นพี่น้องที่ดีต่อไปได้  ไอ้ปอมไม่ได้ติดใจอะไรผมที่มีอะไรกะปานในวันนั้น  ปานเล่าให้ผมฟังทีหลังว่า  เธอชอบไอ้ปอมและเล่าเรื่องของผมให้ฟังแล้ว  ปอมไม่ค้างคาใจอะไรทั้งนั้น  เป็นอันว่าจบสวยสำหรับปาน 

แต่สำหรับเจน..... ผมยังไม่รู้จะจบยังไง
   
ตอนนี้ไม่มีปานยิ่งเหงามาก  เพราะตอนเย็นไอ้เอ็มก็จองคิวยาวเหยียดไปส่งเจนตลอด  ผมหวั่นใจมากจากเหตุการณ์ที่ผมเห็นในวันนั้น  แต่ไม่อยากทำอะไรกระโตกกระตากรุนแรงจนเราสามคนเป็นเพื่อนกันไม่ได้อีก  และผมไม่อยากแย่งกะมัน  สิ่งที่ผมกลัวคือไอ้เอ็มมันจะเกินเลยไอ้เจน  เพราะไอ้เอ็มเคยแสดงให้เห็นแล้วว่ามันก็กล้ากับเจนในเรื่องนั้นเหมือนกัน  นับวันผมยิ่งไม่สบายใจ  แม้มันจะไม่ประกาศเป็นทางการ  แต่ผมว่าใครๆก็รู้ว่าเอ็มกะเจนน่าจะเป็นแฟนกัน 

   "55555 ย้างงงงงงงง ยังเว้ยมึง  มึงถามทำไม มึงจะจีบเจนเหรอ  เคลียร์น้องปานเสร็จก่อนมั๊ย...มึง"
   "เชี่ย....  ปานมันขอเลิกกูไปแล้ว  มึงไม่เห็นมันเดินกะแฟนเหรอ"
   "กูไม่สนใจปานจะเดินกะใคร  แต่กูสนใจน้องฟ้า...เพื่อนปาน   มึงอ่ะ ไม่ช่วยกู บอกว่าให้ขอเบอร์น้องเค้าให้กูไง"
   "อย่าเหี้ย...มึงจีบเจนอยู่  กูรู้  แล้วมึงจะจีบฟ้าด้วย  มากไปแล้วมึง"
   "เฮ้ย กูกะเจนไม่มีไร เป็นเพื่อนเหมือนมึงนี่หละ"
ไอ้เอ็มยังคงปฏิเสธ มันคงยังไม่รู้ว่าผมรู้ความลับของมันกะเจนบางอย่าง

สอบมิดเทอม ม 5 อย่างเหน็ดเหนื่อย  ควยผมไม่ตอบสนองช่วงสอบเลย เพราะมันเหนื่อย มันเครียดมีความไม่สบายใจสูง  แม้ผมกะเจนจะอยู่ห้องเดียวกัน แต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันมากนัก  ผมว่าผมจะต้องไปคุยกะเจนวันศุกร์สอบเสร็จนี้  และไอ้เอ็มยอมให้ผมไปส่งเจนตามที่ผมขอ

"โห...เจนคิดว่าก้องลืมเจนไปแล้วเนี่ย  ทำเย็นชา...โกรธเหรอที่ไม่ยอมเป็นแฟน"
คำทักทายแรกของเพื่อนนอกสายตาของผม
"เฮ้ย....คิดถึงเจนมากนะ...ขอบอก  แต่ไม่อยากจะขัดใจไอ้เอ็มมัน..."
"อืมม์  แล้ววันนี้อ่ะ  นึกไงมาส่งเนี่ย"
"ก็บอกแล้วคิดถึง  อยากคุยนาน นานนนนนนน"

ผมหาของกินแถวใต้คอนโดเจน  แล้วก็ขึ้นไปส่ง  เจนเอาน้ำมาให้กินแล้วก็นั่งคุยกะผม
"เป็นไง...ชีวิตก้อง"
"เป็นไง...ชีวิตเจน" ผมย้อนถาม และก่อนเจนจะตอบ "เป็นแฟนกะไอ้เอ็มไปยัง"
"ยังหรอก...เอ็มมันก็เพื่อนที่ดีนะ  เจนว่าไอ้เอ็มมันอยากเป็นแฟนเรามากๆเลย  แต่ไม่รู้ดิ  อยากเป็นเพื่อนกะมันมากกว่าน่ะ"

"อืมม์  ปานกะก้อง...ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันแล้วนะเจน"
"อ้าว..ไมอ่ะ...เจนได้ยินมาเหมือนกัน  เหมือนน้องเค้าจะมีแฟนหรือเปล่า  ข่าวสนั่นโรงเรียนว่า  ตัวโรงเรียนโดนเท 555555"
"มันไม่มีไรแต่แรกแล้วไง  แต่เจนก็ไม่เชื่อก้อง  บอกให้ก้องไปจัดการเคลียร์  ก็ไม่ได้เคลียร์นะ  เพียงแต่ห่างๆน้องเค้า แล้วเมื่อก่อนสอบน้องเค้าก็เอาแฟนมาแนะนำ"
"ฮ่าๆๆๆ  แต่ข่าวที่เจนได้ยินเป็นอีกอย่างนะ"
"ข่าวอะไร"
"ข่าวพาดหัวมาว่า  นักกีฬาทีมโรงเรียนฟันเค้า แล้วโดนเทเอง"
   "เฮ้ย  ไรกันเนี่ย.... ข่าวจากไหนอ่ะ  โห..เราเสียหายนะเจน  เจนเชื่อดิเนี่ย..."
   "ก็อยากฟังแถลงการอยู่ ก้องมันประวัติโชกโชนมาตั้งแต่สมัยไอ้พี ไอ้อุ๋ย ไอ้แปนแล้ว  ข่าวลือกินรวบดังสนั่นโรงเรียน  ตอนนั้นแกก็บอกว่าไม่แบบเนี้ย  แล้วก็มารับทีหลัง"
   
   ไอ้เจนมันฉลาดกว่าที่ผมคิดไว้มาก  ไม่ใช่จะหลอกกันง่ายๆ
"ปานเค้ามีแฟนไปแล้ว  จบแล้วเจน  เจนก็ลองสังเกตดูสิ แฟนเค้าชื่อปอม  เดินจูงมือ กินข้าวด้วยกันทุกวัน"
   เจนพยักหน้า  ผมว่าเจนมันก็ช่างสืบเหมือนกัน  แต่ชักสงสัยว่าแหล่งข่าวจะเป็นใคร   แต่อย่าให้กูรู้ว่าเป็นมึงนะไอ้เอ็ม

   "แล้วจะให้เราจีบเจนได้ยัง"
สิ่งที่ผมอยากถามมาตลอดก็ได้พูดไปแล้ว
   "ตอบแบบตอบให้ไอ้เอ็มนะ  ก็เป็นเพื่อนๆนี่แหละดีแล้วนะ  วันนึงถ้าเรารักกันชอบกันชัดเจน  ค่อยว่ากันไป"
   "เจนชอบไอ้เอ็มใช่มั๊ย"  น้ำเสียงของผมแฝงไว้ด้วยความผิดหวังเล็กน้อย
   "ไม่ชอบมากไปกว่าเพื่อนนะ"

   ผมดึงมือเจนมา  เจนไม่ปฏิเสธการจับมือของผม  บางทีมันสื่อสารดีกว่าคำพูดใดๆ
   "เจน....  ก้องชอบเจนจริงนะ  บอกตามตรง...เราหึงไอ้เอ็ม  เรากลัวว่าไอ้เอ็มจะทำอะไรเจน มั นมาส่งเจนทุกวัน"
   "ไม่มีไร...เอ็มกะเราไม่มีไรจริงๆ  ก้องมั่นใจเราสิ"

เจนหยุดพูดไป  มองหน้าผม  สายตาเธอไม่มีความเป็นอคติกะผมเลย มิหนำซ้ำ มันเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์จริงใจ
   "บางทีนะ วันนึง...เราอาจได้เป็นแฟนกัน  แต่มันยังไม่ใช่ช่วงนี้หรอกนะก้อง"

   เราคุยกันอีกสักพัก เรื่องอื่นๆ  จนเกือบสี่ทุ่ม  ผมคิดว่าต้องกลับบ้านแล้ว  เจนมาส่งที่ประตู ผมเข้าไปกอดเจนแต่โดนเจนปฏิเสธ
   "ก้อง...ไม่เอาตอนนี้นะ  ก้องทำให้เรามีความสุข...ทำตัวให้ดีเหมือนเอ็มแล้วกัน.."

   เจนพูดทิ้งท้ายเอาไว้  ทำให้ผมคิดตลอดระหว่างทางกลับบ้าน  ทำตัวให้ดีเหมือนไอ้เอ็ม  แปลว่าอะไรวะ  แปลว่าไอ้เอ็มทำเจนแล้วอ่ะดิ  เฮ้ย...ไม่มั๊ง ก็มันยังไม่เป็นแฟนกัน  แต่ทำไมเจนไม่ให้เรากอดวะ  ต้องทำตัวยังไงให้ดีเท่าไอ้เอ็มวะ  ผมคิดวนไปวนมาจนกลับถึงคอนโด  ตอนนี้ผมคิดออกอย่างเดียวคือเจนอาจจะมีอะไรกะไอ้เอ็มแล้ว แต่เจนน่าจะชอบผมมากกว่า  แต่ไม่รู้จะสลัดไอ้เอ็มยังไง  ผมนอนคิดไปมาอยู่บนที่นอนจนเกือบเที่ยงคืน  อคติขึ้นมาเต็มหัวสมอง  มันทับส่วนความคิดด้านดีของผมจนหมดสิ้น  ตอนนี้ผมไม่เข้าใจ  ทำไมเจนไม่ยอมรับผม  แม้จะไม่เป็นแฟนกะไอ้เอ็ม  อย่างเดียวคือ เจนต้องมีอะไรกะไอ้เอ็มแล้วแน่ๆ  ผมนอนไม่หลับ ยิ่งคิดยิ่งนอนไม่หลับ

        และแล้ว...ผมก็ตัดสินใจจะทำอะไรบางอย่าง

   

จัดไปเลย

ยังไง ๆ อยู่นะ
ไม่ชัดเจนว่าไง
แต่การเป๋นเพื่อนกัน มันก็ยาวนานดีนะ

ทำเสน่ห์ใส่เจนหรือก้อง หรือปล้ำเลย

โดนเจนปั่นซะแล้ว

thank you

ตื้อเจนจนใจอ่อนได้ไหมก้อง

น่าเศร้าแทนก้องสาวทยอยหายไป

 

ชอบ

 

     good

ตามครับ

กลับมาอ่านอีกรอบ