บทที่ 19 ผู้หญิงกลางฝน
หลังจากได้ฉลองวันเกิดกับเก้าและฟรัง ตลอดสัปดาห์ผมก็กลับมายุ่งกับตารางงานแน่นเอี๊ยดเป็นขบวนของผม ผมถึงบ้านก็แทบสลบแล้ว บางครั้งผมรู้สึกว่าว่างเล็กน้อยก็เดินมาที่โซฟาเพื่อเขียนหนังสือเรื่องใหม่หลายต่อหลายครั้ง แต่ด้วยเวลาที่มันกระชั้นบวกกับความกังวลมันพาลคิดไม่ออกไปซะฉิบ ดูเหมือนพี่หนุ่มจะรู้ว่าผมเหนื่อยล้ากับตารางงานที่ผมทำ พี่เค้าก็อุตส่าห์ไปถามต้นสังกัดเพื่อต่อรองขอวันหยุดให้กับผม ดูเหมือนเค้าจะอยากให้ผมชาร์จแบตเต็มที่เพื่อลุยงานต่อ และเหมือนสวรรค์บันดาล พี่หนุ่มไปต่อรองยังไงไม่ทราบผมก็ได้วันหยุดอันแสนมีค่ามาอีกครั้ง แต่.....เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น
ผมเดินเข้าไปหาพี่หนุ่มที่นั่งอยู่ในออฟฟิศโดยที่ยังไม่ทราบเรื่องวันหยุด
"ครับพี่" ผมทักทายขณะเดินตรงไปนั่งที่โซฟารับแขก
"ผมมีอะไรจะบอก" พี่หนุ่มละงานที่ทำอยู่บนโต๊ะเงยหน้ามามองหน้าผม
"ครับ?" ผมส่งเสียงเป็นเชิงถาม
"ผมไปขอวันหยุดมาให้คุณแล้วนะ" พี่หนุ่มยิ้มมุมปาก "พรุ่งนี้โล๊ะตารางงานทิ้งซะ"
"แต่พี่หนุ่มครับ...ถ้าหยุดมันจะไม่กระทบกับงานของบริษัทเหรอ" ผมเอียงหัวเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง "ไม่ใช่หมายความว่าผมไม่อยากหยุดนะพี่...แต่ว่าแบบนั้นมัน...."
"อย่ากังวลครับ" พี่หนุ่มยังยิ้มต่อ "นี่เป็นคำสั่งของบริษัท พวกเค้าเห็นแล้วว่าคุณพยายามแค่ไหนในฐานะนักเขียนและไอดอล พวกเค้าต้องการให้คุณมีเวลาพักผ่อนเพียงพอสำหรับวันข้างหน้าและหลีกเลี่ยงที่คุณจะเจ็บป่วย นอกจากนี้คุณยังเป็นฟันเฟืองสำคัญในวงการละคร ถ้าดาราล้มป่วย พวกเค้าก็แค่ถ่ายฉากที่ไม่มีดาราคนนั้น รอจนกว่าพวกเค้าจะหาย แต่ถ้าคุณล้มป่วย พวกเค้าต้องเลิกกองนะครับ ดังนั้นคุณควรอยู่บ้านและพักผ่อนก่อนที่จะป่วยไปซะก่อน" พี่หนุ่มร่ายยาว
"อ่า...." ผมอ้าปากค้าง "เอาล่ะ ถ้าบริษัทสั่งผมก็ยินดีที่จะหยุด ผมจะกลับบ้าน ไปนอน....เดี๋ยวนี้เลย ขอบคุณครับพี่หนุ่ม" ผมลุกขึ้น
"เดี๋ยวก่อน...." พี่หนุ่มร้องอ๊ะออกมา "คุณยังมีส่วนที่ต้องทำอีก...."
ผมยิ้มแห้ง ๆ แล้วเดินเข้าไปเพื่อตรวจเช็คเอกสารบนโต๊ะนั่นอีกพักนึง
ผมออกจากอาคารบริษัทและขับรถกลับบ้าน อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างสบายใจ ผมโดดลงมานั่งบนโซฟาเพื่อเปิดทีวีออนไลน์ดู ผมเปิดผ่านไปเรื่อย นี่มัน....ซีรี่ย์ดังที่รีรันไว้ในเว็บ ผมกดเปิดดูมันเป็นตอนที่มีทั้งแพรวาและฟรัง
ผมนึกถึงฟรังอีกครั้ง ผมนึกถึงการบีบตัวและรัดแน่นของฟรัง บอกตรง ๆ ว่าผมรักมัน สำหรับแพรวา การมีอะไรกันในห้องน้ำกับเธอ หาที่ใหม่ ๆ บ้างคงดี แต่กระนั้น วันนี้ผมเหนื่อยจนเกินไปแล้ว
ผมหยุดคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วตัดสินลุกขึ้นไปดื่มน้ำในครัว ผมยกน้ำหมดแก้ว เสียงกริ่งก็ดังขึ้น
ผมเดินไปเปิดประตู ผมเห็นผู้หญิงคนนึงยืนอยู่หน้าประตูรั้ว ท้องฟ้าคำรามครืนครั่น ผมได้กลิ่นไอดินและประกายสายฟ้าด้านบน ทำให้ผมรู้ว่า ฝนกำลังจะโปรยลงมา ไม่ช้าก็เร็ว
ผู้หญิงคนนั้นกดกริ่งซ้ำ ผมเดินไปที่รั้วเพื่อคุยกับเธอ
เธอยืนก้มหน้า สวมเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนขาสั้น สีหน้าดูไม่ดีนัก
ผมรู้จักเธอ
แพทตี้
"แพทตี้...ทำไม?" ผมละล่ำละลัก
"นาย...ชั้นคุยกับนายได้รึเปล่า? ชั้นต้องการใครซักคนจริง ๆ " เธอก้มหน้า สายฝนเริ่มโปรยปรายลงมา
"ได้สิ...เข้ามาข้างในก่อน" ผมเชื้อเชิญเธอเข้ามา
ผมพาเธอเดินเข้าไปในบ้านของผม ผมให้เธอนั่งบนโซฟา แล้วเดินไปเอาน้ำอุ่นใส่แก้วมาให้เธอ
"แพทตี้...มีอะไร?" ผมนั่งลงตรงข้ามเธอบนโซฟาอีกฝั่ง "คุณดูไม่ค่อยร่าเริงเลย...เกิดอะไรขึ้น"
"อืม จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรนะ" เธอพูดออกมา "เพียงแต่" เธอถอนหายใจ พลางเงยหน้าขึ้นมา สาดสายตาเป็นประกายมาหาผม "ชั้นจะบอกว่า....." เธอยิ้มจนตาหยี "ชั้นไม่ได้มีควยในปากหรือในหีชั้นมาสักพักแล้ว....และร่างกายของชั้นมันก็ร้อน แน่นอนว่า...นายช่วยชั้นได้" เธอมองผมอย่างยั่วยวน
ผมกลืนน้ำลาย "คุณหมายถึง?" ผมสบตากับเธอ "คุณไม่ได้เมาใช่รึเปล่า?"
"หึหึหึ" เธอหัวเราะในลำคอ "ชั้นไม่ดื่ม...แค่อยากจะเย็ดกับนายเท่านั้นแหละ" เธอยิ้มกว้าง
"เอ่อ...." ผมเชิดหน้าขึ้น "ผมถามได้รึเปล่าว่า...ทำไม?"
"เพราะนายอ่อนโยน....ไม่ได้มีความรุนแรงและบ้าคลั่งเหมือนกับ....เหมือนกับแดน ตอนที่มันข่มขืนชั้น" สายตาเธอเปลี่ยนไปแว่บนึง "นายอ่อนโยนกับชั้น และเย็ดชั้นไม่ดีกว่ามัน ชั้นคิดว่าชั้นมีความสุขกับนายได้ มีความสุขกับเซ็กส์ได้"
"แต่..." ผมขัด
"ไม่มีแต่กับชั้น" เธอตัดบท "และชั้นมีความลับเล็ก ๆ จะบอก" เธอลุกขึ้นมาแล้วนั่งลงตรงหน้าผม "ตอนชั้นได้ยินเรื่องของนายจากสมาชิกน่ะนะ...ชั้นน่ะร้อนวูบวาบไปหมด ถึงขนาดต้องช่วยตัวเองเลยล่ะ" เธอเอียงหัวยิ้มหวาน "ดังนั้น ปล่อยความปรารถนาของนาย ในตัวชั้นให้เต็มที่นะ"
"แต่..." ผมพยายามพูด
"อืม...ดูเหมือนนายจะไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมเลยนะ" เธอยิ้มอย่างไร้เดียงสาอีกครั้ง "ให้ชั้นแสดงอะไรให้ดูก่อน แล้วเราค่อยคุยเรื่องในกางเกงในของนาย"
แพทตี้ยืนขึ้น เธอดึงเสื้อสีขาวของเธอออกเผยให้เห็นชุดชั้นในสีดำลายลูกไม้เซ็กซี่ หน้าท้องเรียบเฟิร์มได้รูป คอยาวระหง รูปร่างสะโอดสะองค์ จากนั้นเธอก็ปลดกระดุมกางเกงยีนส์ขาสั้น มันเป็นจีสตริงสีดำเซ็ตเดียวกับยกทรงนั่น ผมเอนหลังแนวกับโซฟา แพทตี้ก้มตัวลงมาใช้มือค้ำที่วางแขนสองข้างของโซฟาจ้องหน้าผมใกล้ถึงขนาดที่เราหายใจรดกัน
"นี่สำหรับนาย" เธอจับมือผมขึ้นมา แล้วดูดเลียนิ้วกลางอย่างรันจวนใจ จากนั้นเธอย่อตัวลงไป หน้าอกกลมกลึงของเธอวางพาดบนตักของผม เอ็นของผมค่อย ๆ ตื่นตัวดันร่องนมของเธอ
"หึหึหึ" เธอหัวเราะ "มีบางอย่างโผล่ขึ้นมาแล้ว"
จากนั้นเธอก็พามือผมไปที่หน้าอกของเธอและเริ่มใช้มือของเธอประกบมือผมนวดคลึงอย่างพึงใจ มืออีกข้างก็จัดการปลดกางเกงกับกางเกงในผมออก เธอยืดตัวตรง จากนั้นเธอใช้มือทั้งสองข้างค่อย ๆ ปั้นเจ้าหนูของผมที่ค่อย ๆ ตื่นตัวอย่างเต็มที่ ผมค่อย ๆ ใช้มือไปปลดตาขอด้านหน้ายกทรงสีดำหน้าอกของเธอดีดผึงทำให้ผ้าสองชิ้นเด้งหลุดจากกัน
"นายนี่....ซนเหมือนกันนะ" แพทตี้ยิ้มให้ผม
ผมขยำหน้าอกของเธอ ขยำแน่นอย่างเมามัน แพทตี้ครางฮือ เธอแอ่นเร่าตามแรงบีบ ผมใช้มือช้อนรักแร้ดึงตัวเธอขึ้นจากนั้นก็อ้าปากดูดนมกลมกลึงของเธอเข้าไป เธอแอ่นรับอย่างพึงใจ ครางเสียงกระเส่า ผมดูดดื่มมันราวกับเด็กทารกดูดนมจากแม่ แพทตี้ค่อย ๆ ใช้มือแหวกจีสตริงของเธอออกและจับเอาควยของผมค่อย ๆ แหวกเข้าไปในตัวเธอโดยไม่ได้ถอดมันออก น้ำเงี่ยนฉ่ำเยิ้มโพลงถ้ำทำให้มันเข้าไปได้ไม่อยากนัก ผมคลายมือจากหน้าอกและไปยึดที่สะโพกของเธอไว้ เธอสะปัดเอวอย่างเร่าร้อนรับการกระแทกจากเบื้องล่าง ๆ ผมและเธอคร่ำครวญอย่างโหยหวล ผมดันควยเข้าไปจนสุด มันสัมผัสแรงต้านบาง ๆ ที่ปลายถ้ำนั่น ผมใส่แรงขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็กรีดร้องดังขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน แรงต้านนั่นทำให้เราทั้งคู่รู้สึกล่องลอย เธอจิกมือเล็กกระจ้อยลงบนไหล่ของผม
"โอ้ย อ๊า ลึกจังเลย..." เธอครวญครางลั่น "แน่นไปหมด ลึกมาก"
"อ๊า" ผมคำราม "อยากลึกกว่านี้อีก.....หันหลังมา" ผมกัดฟันกรอด
ผมค่อย ๆ ผ่อนจังหวะลง รูดดุ้นของผมออกมา และค่อย ๆ หมุนตัวแพทตี้ให้ก้มหน้าไปที่โต๊ะเล็กกลางวง ผมเลียนิ้วมือตัวเองและเอามันลงไปคลึงปากทางเข้า ระหว่างนั้นก็จัดการกับกางเกงที่คาอยู่เพื่อไม่ให้มันเกะกะอีกต่อไป แพทตี้เหลียวหน้ามามองอย่างยั่วยวน ผมยึดเอวเธอไว้ แล้วพยายามใช้หลายควยเขี่ยติ่งเสียว เธอบิดเอวหนีเบา ๆ
"นี่นาย....อย่าแกล้งกันสิ" แพทตี้พูดเสียงกระเส่า
ผมค่อย ๆ ผลักปลายหัวหยักเข้าไปในตัวเธอ ความเสียวเหนียวหนึบด้านในทำเอาผมเสียวจี๊ด เมื่อถึงแรงต้านเบา ๆ นั่น ตอนนี้ผมดันเข้าไปต่อไปอีกหน่อย
"อ๊าาาาาา" แพทตี้ร้องลั่น
ผมค่อย ๆ บดอัดมันเข้าไป ครั้งแล้วครั้งเล่า ให้ลึกกว่าครั้งก่อนทุกครั้งที่เข้าไป แพทตี้เข่าทรุดทุกครั้งที่มันเข้าไป หากไม่มีโต๊ะเธอคงลงไปกองกับพื้นแล้ว
"โอ้ย...อ่า" แพทตี้ร้องเร่า ๆ "ตรงนั้น...ลึกจังเลย" จากนั้นเธอก็ร้องยาวน้ำเงี่ยนกระฉอกย้อนออกมาทุกครั้งที่กระแทก ขาเธอสั่นระริก
แพทตี้ยังคงกระฉูดน้ำเงี่ยนไม่หยุด ผมรู้ดี ผมรู้สึกได้ มันพุ่งสวนมาใส่หน้าขาของผม โผลงหีเธอบีบรัดแน่น ผมยังกระแทกต่อเนื่องไปอีก โดยไม่สนเธอ ตอนนี้เธอครางไม่เป็นภาษาแล้ว มือเธอป่ายป่ะไปทั่ว แก้วน้ำอุ่นร่วงแตกเสียงใส ผมก็ไม่ไหวเช่นกัน
"ไม่ไหวแล้ว" ผมกัดฟัน
"ข้างใน" แพทตี้ละล่ำละลัก "แตกข้างใน" แพทตี้พยายามเหลียวมองมา "ยิงเข้าไปลึก ๆ "
ผมกดเข้าไปจนสุดจากนั้นก็ระเบิดน้ำเงี่ยนเข้าไปพร้อมกับเพิ่มจังหวะ
"อ่า...อ่า...ใช่...ใช่...อ่า" แพทตี้ครวญคราง
ผมยกตัวเธอ หันไปทางโซฟาแล้วล้มทับตัวเธอในขณะที่ควยผมยังคงแข็งเด่อยู่ในตัวเธอ เธอหันหน้ามาจูบกับผม มือผมสองข้างเค้นคลึงเธอ ตัวเธอยังคงโดนผมทับอยู่
"อ่า...." แพทตี้พูดอย่างเหนื่อยหอบ "นาย...แตกใส่อีก...แตกใส่เยอะ ๆ"
"โทษที" ผมกระซิบข้างหู "ผมหมดแม็กแล้ว"
ผมค่อย ๆ ดึงควยของผมออก มันอ่อนลงแล้ว ผมพลิกตัวขึ้นมานั่งอยู่บนโซฟา แพทตี้ก็ลุกขึ้นมานั่ง เธอกางขาออก น้ำเงี่ยนของเราไหลกองลงที่หว่างขาของเธอ เธอเอามือช้อนขึ้นมาจากนั้นก็.....ซดเฉยเลย แถม....กลืนเข้าไปจนหมดอีกตังหาก
"โว้ว" ผมอุทาน "ไม่คิดว่าคุณจะทำงี้"
"หึหึหึ" เธอหัวเราะในลำคอ "ก็เห็นแล้วไง"
เธอเอนตัวมาซบอกผมและหอมผมเข้าที่แก้ม
"นาย...ขอบคุณมากนะ" เธอเงยหน้ามาสบตาผม "ชั้นรู้ว่านายเหนื่อยจากงานก่อนหน้านี้ แต่ชั้นนวดให้ได้นะ ถ้านายต้องการ"
"ผมโอเค...แน่ใจนะว่าจะนวดให้ผมน่ะ" ผมยิ้มแล้วก้มจูบหน้าผากของเธอ
"แน่สิ...แต่ขออะไรหน่อยนะ?" เธอเอียงหัวซบผม
"ผมฟังอยู่" ผมเอียงหัวซบตอบ
"ชั้นต้องการค้างคืนที่นี่กับนาย....มันน่าจะโอเคสำหรับนายนะ" เธอพูดเสียงเล็กออดอ้อน
"เอ่อ...ขอผมตัดสินใจอีกทีได้ป่ะ?" ผมยิ้มแห้ง ๆ
"น่ารักจริง ๆ " เธอขยับกอดแขนผมแน่น "บางที...ถ้านายยังไหว...เรามาเย็ดกันอีกรอบดีกว่า?"
เธอใช้มือบางอ่อนนุ่มสองข้างลูบไล้สัมผัสเจ้าหนอนน้อยของผม แล้วมันก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาช้า ๆ
"ขอเวลาพักซักหน่อยไม่ได้เหรอ?" ผมถอนใจ
"ก็ได้นะ...แต่คืนนี้นายต้องจัดเต็มกว่าเมื่อกี้" แพทตี้ยิ้มจนตาหยีอีกครั้ง
"แน่นอน" ผมรับคำ "พรุ่งนี้คุณจะลุกไม่ไหวเลยล่ะ"
==========โปรดติดตามตอนต่อไป==========